Category Archives: ศิลปวัฒนธรรมจีน

ปฏิทินจีน 农历: เดือนอธิกมาส เทศกาล และ 24 ช่วงฤดูกาล

ภาพประกอบบทเรียน 9085 ของ Pasajeen

บทเรียนภาษาจีนที่เรียบเรียงใหม่เพื่อใช้ได้จริง

ปฏิทินจีนเชื่อมรอบดวงจันทร์เข้ากับฤดูกาลจากดวงอาทิตย์ จึงไม่ใช่เพียงปฏิทินจันทรคติแบบง่าย ๆ บทนี้ช่วยให้เข้าใจ 农历 วันเทศกาล เดือนอธิกมาส และ 24 ช่วงฤดูกาลโดยไม่สับสน

课前词汇 (คำศัพท์ภาษาจีนที่จำเป็นก่อนเรียน)

农历 (nónglì / หนงลี่) ปฏิทินจีนแบบจันทรสุริยคติ (traditional Chinese calendar) | 公历 (gōnglì / กงลี่) ปฏิทินสากล (Gregorian calendar) | 节气 (jiéqi / เจี๋ยชิ) ช่วงฤดูกาลตามสุริยคติ (solar term)

农历与节气 (ปฏิทินจีนและช่วงฤดูกาล)

ปฏิทินจีนเป็นระบบจันทรสุริยคติ ใช้เดือนตามรอบดวงจันทร์และปรับให้สอดคล้องกับฤดูกาล ตัวอย่างต่อไปนี้ช่วยแยกคำเรียกปฏิทิน เดือนอธิกมาส และ 24 ช่วงฤดูกาลอย่างกระชับ

1. 农历 (ปฏิทินจีน)

春节的日期按农历计算。

Chūnjié de rìqī àn nónglì jìsuàn.

อ่านว่า: ชรุนเจี๋ย เตอะ ยรื่อชี อ้าน หนงลี่ จี้ซว่าน

แปลไทย: วันตรุษจีนคำนวณวันที่ตามปฏิทินจีน (春节 = ตรุษจีน | 日期 = วันที่ | 农历 = ปฏิทินจีน)

English: The date of Chinese New Year is calculated according to the traditional Chinese calendar.

2. 阴阳历 (ปฏิทินจันทรสุริยคติ)

农历是一种阴阳历。

Nónglì shì yì zhǒng yīnyánglì.

อ่านว่า: หนงลี่ ซรื่อ อี้ จร่ง อินหยางลี่

แปลไทย: ปฏิทินจีนเป็นปฏิทินจันทรสุริยคติชนิดหนึ่ง (农历 = ปฏิทินจีน | 阴阳历 = ปฏิทินจันทรสุริยคติ)

English: The traditional Chinese calendar is a type of lunisolar calendar.

3. 大月 (เดือนใหญ่)

农历大月有三十天。

Nónglì dàyuè yǒu sānshí tiān.

อ่านว่า: หนงลี่ ต้าเยวี่ย โหย่ว ซานสรือ เทียน

แปลไทย: เดือนใหญ่ของปฏิทินจีนมีสามสิบวัน (大月 = เดือนใหญ่ | 三十天 = สามสิบวัน)

English: A long month in the traditional Chinese calendar has thirty days.

4. 小月 (เดือนเล็ก)

农历小月有二十九天。

Nónglì xiǎoyuè yǒu èrshíjiǔ tiān.

อ่านว่า: หนงลี่ เสี่ยวเยวี่ย โหย่ว เอ้อร์สรือจิ่ว เทียน

แปลไทย: เดือนเล็กของปฏิทินจีนมียี่สิบเก้าวัน (小月 = เดือนเล็ก | 二十九天 = ยี่สิบเก้าวัน)

English: A short month in the traditional Chinese calendar has twenty-nine days.

5. 闰月 (เดือนอธิกมาส)

这一年有一个闰月。

Zhè yì nián yǒu yí ge rùnyuè.

อ่านว่า: เจร้อ อี้ เหนียน โหย่ว อี๋ เกอะ รุ่นเยวี่ย

แปลไทย: ปีนี้มีเดือนอธิกมาสหนึ่งเดือน (闰月 = เดือนอธิกมาส | 一个 = หนึ่งหน่วย)

English: This year has one leap month.

6. 公历 (ปฏิทินสากล)

请写公历日期。

Qǐng xiě gōnglì rìqī.

อ่านว่า: ฉิ่ง เสี่ย กงลี่ ยรื่อชี

แปลไทย: กรุณาเขียนวันที่ตามปฏิทินสากล (公历 = ปฏิทินเกรกอเรียน | 日期 = วันที่)

English: Please write the date according to the Gregorian calendar.

7. 二十四节气 (24 ช่วงฤดูกาล)

二十四节气反映季节的变化。

Èrshísì jiéqì fǎnyìng jìjié de biànhuà.

อ่านว่า: เอ้อร์สรือซื่อ เจี๋ยชี่ ฝ่านอิ้ง จี้เจี๋ย เตอะ เปี้ยนฮว่า

แปลไทย: 24 ช่วงฤดูกาลสะท้อนการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาล (节气 = ช่วงฤดูกาลตามสุริยคติ | 季节 = ฤดูกาล)

English: The twenty-four solar terms reflect seasonal changes.

8. 天干地支 (ก้านฟ้าและกิ่งดิน)

老师解释了天干地支的排列。

Lǎoshī jiěshì le tiāngān dìzhī de páiliè.

อ่านว่า: เหล่าซรือ เจี่ยซรื่อ เลอะ เทียนกาน ตี้จรือ เต่อ ไผเลี่ย

แปลไทย: ครูอธิบายการเรียงลำดับก้านฟ้าและกิ่งดินแล้ว (天干 = ก้านฟ้า | 地支 = กิ่งดิน | 排列 = การเรียงลำดับ)

English: The teacher explained the ordering of the Heavenly Stems and Earthly Branches.

易错点 (คำที่ระวังใช้ผิด)

农历 ไม่เท่ากับ “ปฏิทินพระจันทร์ล้วน” เพราะระบบจีนใช้ดวงอาทิตย์ช่วยให้เดือนยังสัมพันธ์กับฤดูกาล

练习 (แบบฝึกทบทวน)

อ่านประโยคแล้วลองอธิบายคำสำคัญก่อนเปิดดูคำตอบ

โจทย์: ประโยคนี้หมายความว่าอะไร และคำใดเชื่อมกับหัวข้อของบทเรียน

春节的日期要看农历。

เปิดดู: คำอ่าน ความหมาย และแนววิเคราะห์

Chūnjié de rìqi yào kàn nónglì.

อ่านว่า: ชรุนเจี๋ย เตอะ ยรื่อชิ ย่าว ค่าน หนงลี่

แปลไทย: วันที่ของเทศกาลตรุษจีนต้องดูจากปฏิทินจีน (春节 = เทศกาลตรุษจีน | 日期 = วันที่)

English: The date of Chinese New Year is determined by the traditional Chinese calendar.

背一背 (ท่องแล้วพูด)

(bèi yí bèi / เป้ย อี๋ เป้ย / ท่องสั้น ๆ แล้วนำไปพูดจริง)

ตาม หวางฟาง 王芳 (Wáng Fāng) หาวันตรุษจีนจากปฏิทิน แล้วเชื่อม 农历、闰月、节气 และ 公历 ให้เป็นภาพเดียวกัน

เปิดอ่าน: เรื่องสั้น 6 ประโยค

王芳在日历上找春节的日期。

Wáng Fāng zài rìlì shang zhǎo Chūnjié de rìqī.

หวาง ฟาง ไจ้ ยรื่อลี่ ซรัง จร่าว ชรุนเจี๋ย เตอะ ยรื่อชี

หวางฟางหาวันที่ตรุษจีนบนปฏิทิน

Wang Fang looks for the date of Chinese New Year on the calendar.

爸爸说:“春节要看农历。”

Bàba shuō: Chūnjié yào kàn nónglì.

ป้าปะ ซรัว ชรุนเจี๋ย ย่าว ค่าน หนงลี่

พ่อพูดว่า “วันตรุษจีนต้องดูจากปฏิทินจีน”

Her father says, “Chinese New Year follows the traditional Chinese calendar.”

今年有一个闰月。

Jīnnián yǒu yí ge rùnyuè.

จินเหนียน โหย่ว อี๋ เกอะ รุ่นเยวี่ย

ปีนี้มีเดือนอธิกมาสหนึ่งเดือน

This year has one leap month.

老师也介绍二十四节气。

Lǎoshī yě jièshào èrshísì jiéqì.

เหล่าซรือ เหย่ เจี้ยซร่าว เอ้อร์สรือซื่อ เจี๋ยชี่

ครูยังแนะนำ 24 ช่วงฤดูกาลด้วย

The teacher also introduces the twenty-four solar terms.

王芳先看农历,再对照公历。

Wáng Fāng xiān kàn nónglì, zài duìzhào gōnglì.

หวาง ฟาง เซียน ค่าน หนงลี่ ไจ้ ตุ้ยจร้าว กงลี่

หวางฟางดูปฏิทินจีนก่อน แล้วเทียบกับปฏิทินสากล

Wang Fang checks the traditional calendar first, then compares it with the Gregorian calendar.

她终于明白春节的日期每年会变。

Tā zhōngyú míngbai Chūnjié de rìqī měinián huì biàn.

ทา จรงอวี๋ หมิงไป ชรุนเจี๋ย เตอะ ยรื่อชี เหม่ยเหนียน ฮุ่ย เปี้ยน

ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าวันที่ตรุษจีนเปลี่ยนไปในแต่ละปี

She finally understands that the date of Chinese New Year changes each year.

เปลี่ยนหนึ่งจุด แล้วพูดใหม่

  1. 农历 → 公历: 先看农历。→ 再对照公历。
  2. 春节 → 中秋节: 找春节的日期。→ 找中秋节的日期。
  3. 今年 → 明年: 今年有闰月。→ 明年有闰月。

เล่าใหม่ด้วยคำของตัวเอง

  1. บอกว่าเทศกาลใดต้องดู 农历
  2. อธิบายความต่างของ 农历 กับ 公历 สั้น ๆ
  3. พูดถึง 闰月 หรือ 二十四节气 หนึ่งประโยค

กลับไปที่หัวข้อ

小结 สรุปจำง่าย

(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น)

  • 农历 (nónglì / หนงลี่ / ปฏิทินจีน) ใช้กำหนดวันเทศกาลจีน
  • 阴阳历 (yīnyánglì / อินหยางลี่ / ปฏิทินจันทรสุริยคติ) เดือนตามดวงจันทร์ แต่ปรับให้ตรงกับฤดู
  • 大月 (dàyuè / ต้าเยวี่ย / เดือนใหญ่) เดือนที่มีสามสิบวัน
  • 小月 (xiǎoyuè / เสี่ยวเยวี่ย / เดือนเล็ก) เดือนที่มียี่สิบเก้าวัน
  • 闰月 (rùnyuè / รุ่นเยวี่ย / เดือนอธิกมาส) เดือนที่เพิ่มเข้ามาในบางปี
  • 公历 (gōnglì / กงลี่ / ปฏิทินสากล) ใช้เขียนวันที่ในเอกสารทั่วไป
  • 二十四节气 (èrshísì jiéqì / เอ้อร์สรือซื่อ เจี๋ยชี่ / ยี่สิบสี่ช่วงฤดูกาล) บอกการเปลี่ยนฤดูตามดวงอาทิตย์
  • 天干地支 (tiāngān dìzhī / เทียนกาน ตี้จรือ / ก้านฟ้าและกิ่งดิน) ระบบเรียงลำดับปีแบบจีน

แยกให้ออก: 农历 ดูวันเทศกาลจีน · 公历 วันที่สากลในเอกสาร · 闰月 เดือนที่เพิ่มบางปี · 节气 บอกฤดูตามดวงอาทิตย์

商纣 เป็นทรราชจริงไหม? 帝辛 妲己 และ 牧野之战: ประวัติศาสตร์จีนผ่านราชวงศ์ ตอนที่ 3

ภาชนะสำริดและเศษกระดูกเสี่ยงทายในแสงพิพิธภัณฑ์

商纣与牧野 ดูซีรีส์แฟนตาซีแล้วสงสัย: กษัตริย์องค์สุดท้ายของซางชั่วร้ายจริงไหม

(Shāng Zhòu yǔ Mùyě / ซราง โจร้ว อวี่ มู่เหย่ / ซางโจ้วกับมู่เหย่)

คืนวันศุกร์มิ้นท์ดูซีรีส์แฟนตาซีจีนที่มีปีศาจจิ้งจอกกับกษัตริย์โหดร้าย เช้าวันจันทร์เธอจึงถือคำถามไปห้องสัมมนาของคณะ เสี่ยวหยางกำลังเตรียมรายงานเรื่องการล่มสลายของราชวงศ์ซางพอดี

บทนี้แยกสามเรื่องที่มักปนกันออกจากกัน คือกษัตริย์ในบันทึก ศึกที่จบราชวงศ์ และภาพในนิยายยุคหลัง พร้อมคำศัพท์สำหรับพูดเรื่องหลักฐานอย่างระมัดระวัง

เรียนจบแล้วคุณจะ:

  • แยกชื่อ 帝辛(Dì Xīn / ตี้ ซิน / ตี้ซิน) กับ 纣王(Zhòuwáng / โจร้วหวาง / กษัตริย์โจ้ว) ได้ และรู้ว่าชื่อหลังเป็นชื่อที่คนรุ่นหลังใช้เรียก
  • เล่าเรื่อง 牧野之战(Mùyě zhī zhàn / มู่เหย่ จรือ จร้าน / ศึกมู่เหย่) และบทบาทของ 周文王(Zhōu Wénwáng / โจรว เหวินหวาง / โจวเหวินหวัง) กับ 周武王(Zhōu Wǔwáng / โจรว อู่หวาง / โจวอู่หวัง) ได้ โดยบอกด้วยว่าปีของศึกยังถกเถียงกันอยู่
  • แยก 正史(zhèngshǐ / เจริ้งสรื่อ / พงศาวดารทางการ) 野史(yěshǐ / เหย่สรื่อ / พงศาวดารนอกทางการ) และ 演义(yǎnyì / เหยี่ยนอี้ / นิยายอิงประวัติศาสตร์) ได้ และใช้รูป 据…记载(jù … jìzǎi / จวี้ จี้ไจ่ / ตามที่…บันทึกไว้) อ้างที่มาของข้อมูล

ระดับ: ★★★ ค่อนข้างยาก

เปิดดู: กดดูคำอธิบายภาษาจีน

关于商朝最后一个王,故事和史料说的不完全一样。

Guānyú Shāngcháo zuìhòu yí ge wáng, gùshi hé shǐliào shuō de bù wánquán yíyàng.

อ่านว่า กวานอวี๋ ซรางฉราว จุ้ยโฮ่ว อี๋ เกอะ หวาง กู้ซรึ เหอ สรื่อเลี่ยว ซรัว เต่อ ปู้ หวานเฉวียน อี๋ย่าง

เรื่องกษัตริย์องค์สุดท้ายของซาง เรื่องเล่ากับหลักฐานพูดไม่ตรงกันทั้งหมด (关于 = เกี่ยวกับ, 最后一个王 = กษัตริย์องค์สุดท้าย, 史料 = หลักฐานทางประวัติศาสตร์, 不完全一样 = ไม่เหมือนกันทั้งหมด)

About the last Shang king, stories and historical sources don't say quite the same thing.

写历史的人,常常是后来的胜利者。

Xiě lìshǐ de rén, chángcháng shì hòulái de shènglìzhě.

อ่านว่า เสี่ย ลี่สรื่อ เตอะ เหริน ฉรางฉราง ซรื่อ โฮ่วไหล เตอะ เซริ่งลี่เจร่อ

คนที่เขียนประวัติศาสตร์มักเป็นฝ่ายที่ชนะในภายหลัง (写历史的人 = คนเขียนประวัติศาสตร์, 常常 = มักจะ, 后来的 = ภายหลัง, 胜利者 = ผู้ชนะ)

Those who write history are often the later victors.

预备词汇 คำศัพท์จำเป็นก่อนเรียน

(yùbèi cíhuì / อวี้เป้ย ฉือฮุ่ย / คำศัพท์เตรียมก่อนเรียน)

  • 故事 (gùshi / กู้ซรึ) เรื่องเล่า (story)
  • 小说 (xiǎoshuō / เสี่ยวซรัว) นิยาย (novel)
  • 打败 (dǎbài / ต่าไป้) เอาชนะ (to defeat)
  • 证据 (zhèngjù / เจริ้งจวี้) หลักฐาน (evidence)
  • 后来 (hòulái / โฮ่วไหล) ภายหลัง (later; afterwards)

ระดับการเข้าถึงบทเรียน

Public: อ่านบทเรียนนี้ได้โดยไม่ต้องสมัครสมาชิกหรือเข้าสู่ระบบ

帝辛与纣王 คนเดียวกัน แต่ชื่อเล่าเรื่องต่างกัน

(Dì Xīn yǔ Zhòuwáng / ตี้ ซิน อวี่ โจร้วหวาง / ตี้ซินกับกษัตริย์โจ้ว)

กษัตริย์องค์สุดท้ายของซางมีชื่อเรียกในยุคของตัวเองว่า 帝辛(Dì Xīn / ตี้ ซิน / ตี้ซิน) แต่คนรุ่นหลังเรียกว่า 纣王(Zhòuwáng / โจร้วหวาง / กษัตริย์โจ้ว) ชื่อที่เลือกใช้จึงบอกได้ว่าผู้พูดมองเขาแบบไหน

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 3 คำ และข้อสังเกตจากคัมภีร์หลุนอวี่

帝辛

Dì Xīn

อ่านว่า ตี้ซิน

ตี้ซิน กษัตริย์องค์สุดท้ายของซาง

Di Xin, the last Shang king

辛(xīn / ซิน / ตัวที่แปดของสิบก้านฟ้า) เป็นหนึ่งในสิบตัวของ 天干(tiāngān / เทียนกาน / สิบก้านฟ้า) กษัตริย์ซางหลายองค์มีชื่อเรียกที่ใช้ตัวอักษรชุดนี้ เช่นเดียวกับ 盘庚(Pán Gēng / ผาน เกิง / ผานเกิง) ในตอนที่แล้ว

在商朝的记录里,他被称为帝辛。

Zài Shāngcháo de jìlù li, tā bèi chēngwéi Dì Xīn.

อ่านว่า ไจ้ ซรางฉราว เตอะ จี้ลู่ ลิ ทา เป้ย เชริงเหวย ตี้ ซิน

ในบันทึกของยุคซาง เขาถูกเรียกว่าตี้ซิน (商朝的 = ของราชวงศ์ซาง, 记录里 = ในบันทึก, 被称为 = ถูกเรียกว่า, 帝辛 = ตี้ซิน)

In Shang records he is called Di Xin.

纣王

Zhòuwáng

อ่านว่า โจร้วหวาง

กษัตริย์โจ้ว

King Zhou

纣(Zhòu / โจร้ว / โจ้ว) เป็นชื่อที่คนยุคหลังใช้เรียก และมีความหมายไปในทางไม่ดี การเรียกชื่อนี้จึงตัดสินเขาไปแล้วส่วนหนึ่ง ระวังสับสนกับ 周(Zhōu / โจรว / ราชวงศ์โจว) ราชวงศ์โจว ซึ่งอ่านคล้ายกันแต่วรรณยุกต์ต่างกัน

后来的人习惯叫他纣王。

Hòulái de rén xíguàn jiào tā Zhòuwáng.

อ่านว่า โฮ่วไหล เตอะ เหริน สีกว้าน เจี้ยว ทา โจร้วหวาง

คนรุ่นหลังเคยชินกับการเรียกเขาว่ากษัตริย์โจ้ว (后来的人 = คนรุ่นหลัง, 习惯 = เคยชิน, 叫他 = เรียกเขาว่า)

Later generations got used to calling him King Zhou.

暴君

bàojūn

อ่านว่า ป้าวจวิน

ทรราช

tyrant

在很多故事里,他是一个暴君。

Zài hěn duō gùshi li, tā shì yí ge bàojūn.

อ่านว่า ไจ้ เหิ่น ตัว กู้ซรึ ลิ ทา ซรื่อ อี๋ เกอะ ป้าวจวิน

ในเรื่องเล่าหลายเรื่อง เขาเป็นทรราช (很多 = หลาย, 故事里 = ในเรื่องเล่า, 暴君 = ทรราช)

In many stories he is a tyrant.

กลับไปที่หัวข้อ

牧野之战 พ่อวางรากฐาน ลูกยกทัพ

(Mùyě zhī zhàn / มู่เหย่ จรือ จร้าน / ศึกมู่เหย่)

แคว้นโจวทางตะวันตกค่อย ๆ แข็งแรงขึ้นในสมัย 周文王(Zhōu Wénwáng / โจรว เหวินหวาง / โจวเหวินหวัง) จนถึงรุ่นลูก 周武王(Zhōu Wǔwáng / โจรว อู่หวาง / โจวอู่หวัง) จึงยกทัพไปตีซาง การรบที่ 牧野(Mùyě / มู่เหย่ / มู่เหย่) จบลงด้วยชัยของโจว และราชวงศ์ซางก็สิ้นสุด

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 3 คำ หลักฐานร่วมสมัย และรูปประโยคอ้างที่มา

周武王

Zhōu Wǔwáng

อ่านว่า โจรวอู่หวาง

โจวอู่หวัง

King Wu of Zhou

ชื่อตัวของโจวเหวินหวังคือ 姬昌(Jī Chāng / จี ชราง / จีชาง) และของโจวอู่หวังคือ 姬发(Jī Fā / จี ฟา / จีฟา) เหวินหวังวางรากฐานกำลังของแคว้นโจว ส่วนอู่หวังผู้เป็นลูกเป็นคนยกทัพไปตีซาง

周武王的父亲是周文王。

Zhōu Wǔwáng de fùqīn shì Zhōu Wénwáng.

อ่านว่า โจรว อู่หวาง เตอะ ฟู่ชิน ซรื่อ โจรว เหวินหวาง

บิดาของโจวอู่หวังคือโจวเหวินหวัง (周武王 = โจวอู่หวัง, 父亲 = บิดา, 周文王 = โจวเหวินหวัง)

King Wu's father was King Wen of Zhou.

牧野之战

Mùyě zhī zhàn

อ่านว่า มู่เหย่จรือจร้าน

ศึกมู่เหย่

the Battle of Muye

牧野(Mùyě / มู่เหย่ / มู่เหย่) อยู่แถวมณฑลเหอหนานปัจจุบัน ตำราจีนจำนวนมากใช้ปี 1046 ก่อนคริสตกาล แต่ปีนี้ยังถกเถียงกันอยู่ นักวิชาการบางส่วนเสนอปีอื่นที่ใกล้เคียงกัน

周军在牧野打败了商军。

Zhōu jūn zài Mùyě dǎbài le Shāng jūn.

อ่านว่า โจรว จวิน ไจ้ มู่เหย่ ต่าไป้ เลอะ ซราง จวิน

กองทัพโจวเอาชนะกองทัพซางที่มู่เหย่ (周军 = กองทัพโจว, 牧野 = มู่เหย่, 打败了 = เอาชนะ, 商军 = กองทัพซาง)

The Zhou army defeated the Shang army at Muye.

利簋

Lì guǐ

อ่านว่า ลี่กุ่ย

ภาชนะสำริดลี่กุ่ย

the Li gui bronze vessel

ภาชนะนี้ขุดพบในมณฑลส่านซีเมื่อปี 1976 จารึกบอกว่าการรบเกิดในเช้าวัน 甲子(jiǎzǐ / เจี่ยจื่อ / วันเจี่ยจื่อ) นับเป็นหลักฐานร่วมสมัยชิ้นสำคัญของเหตุการณ์นี้ ปัจจุบันเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติจีนในปักกิ่ง

利簋上的铭文提到了武王伐商。

Lì guǐ shang de míngwén tídào le Wǔwáng fá Shāng.

อ่านว่า ลี่ กุ่ย ซรัง เตอะ หมิงเหวิน ถีต้าว เลอะ อู่หวาง ฝา ซราง

จารึกบนภาชนะลี่กุ่ยกล่าวถึงการที่อู่หวังยกทัพตีซาง (利簋上的 = บนภาชนะลี่กุ่ย, 铭文 = จารึก, 提到了 = กล่าวถึง, 伐商 = ยกทัพตีซาง)

The inscription on the Li gui mentions King Wu's campaign against the Shang.

อ้างที่มาด้วย 据…记载

据(jù / จวี้ / ตาม) + แหล่งข้อมูล + 记载(jìzǎi / จี้ไจ่ / บันทึกไว้) + จุลภาค + เนื้อหา

ใช้บอกว่าข้อมูลมาจากไหน ทำให้ผู้ฟังแยกได้ว่าอะไรเป็นข้อเท็จจริงจากเอกสาร อะไรเป็นความเห็นของผู้พูด เหมาะกับการเล่าประวัติศาสตร์และการเขียนรายงาน

据史书记载,这场战争在早上开始。

Jù shǐshū jìzǎi, zhè chǎng zhànzhēng zài zǎoshang kāishǐ.

อ่านว่า จวี้ สรื่อซรู จี้ไจ่ เจร้อ ฉร่าง จร้านเจริง ไจ้ เจ่าซรัง ไคสรื่อ

ตามที่หนังสือประวัติศาสตร์บันทึกไว้ สงครามครั้งนี้เริ่มในตอนเช้า (据 = ตาม, 史书 = หนังสือประวัติศาสตร์, 记载 = บันทึกไว้, 这场战争 = สงครามครั้งนี้, 早上 = ตอนเช้า)

According to the historical records, this battle began in the morning.

据铭文记载,周武王很快就取得了胜利。

Jù míngwén jìzǎi, Zhōu Wǔwáng hěn kuài jiù qǔdé le shènglì.

อ่านว่า จวี้ หมิงเหวิน จี้ไจ่ โจรว อู่หวาง เหิ่น คว่าย จิ้ว ฉวี่เต๋อ เลอะ เซริ่งลี่

ตามที่จารึกบันทึกไว้ โจวอู่หวังได้ชัยชนะอย่างรวดเร็ว (铭文 = จารึก, 很快 = อย่างรวดเร็ว, 取得了 = ได้รับ, 胜利 = ชัยชนะ)

According to the inscription, King Wu of Zhou won quickly.

กลับไปที่หัวข้อ

正史 野史 演义 ภาพในซีรีส์มาจากไหน

(zhèngshǐ yěshǐ yǎnyì / เจริ้งสรื่อ เหย่สรื่อ เหยี่ยนอี้ / พงศาวดารทางการ นอกทางการ และนิยาย)

ภาพโจ้วที่โหดร้ายสุดขั้วและ 妲己(Dájǐ / ต๋าจี่ / ต๋าจี่) ที่เป็นปีศาจจิ้งจอกส่วนใหญ่มาจากนิยายยุคราชวงศ์หมิง ซึ่งเขียนหลังยุคซางกว่าสองพันปี การรู้ว่าเรื่องไหนมาจากเอกสารประเภทใดช่วยให้อ่านประวัติศาสตร์ได้แม่นขึ้น

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 3 คำ และสามประเภทของเรื่องเล่าทางประวัติศาสตร์

封神演义

Fēngshén Yǎnyì

อ่านว่า เฟิงเสรินเหยี่ยนอี้

นิยายห้องสิน

Investiture of the Gods

คนไทยรู้จักเรื่องนี้ในชื่อ ห้องสิน ในนิยาย 妲己(Dájǐ / ต๋าจี่ / ต๋าจี่) มเหสีของโจ้วถูกปีศาจจิ้งจอกเข้าสิง ภาพนี้มาจากจินตนาการของนักเขียนยุคหลัง ไม่ใช่บันทึกประวัติศาสตร์

封神演义是明朝出现的神魔小说。

Fēngshén Yǎnyì shì Míngcháo chūxiàn de shénmó xiǎoshuō.

อ่านว่า เฟิงเสริน เหยี่ยนอี้ ซรื่อ หมิงฉราว ชรูเซี่ยน เตอะ เสรินหมัว เสี่ยวซรัว

ห้องสินเป็นนิยายเทพเจ้าและปีศาจที่เกิดขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง (明朝 = ราชวงศ์หมิง, 出现的 = ที่เกิดขึ้น, 神魔小说 = นิยายเทพเจ้าและปีศาจ)

Investiture of the Gods is a novel of gods and demons from the Ming dynasty.

酒池肉林

jiǔ chí ròu lín

อ่านว่า จิ่วฉรือโร่วหลิน

สระสุราป่าเนื้อ

pools of wine and forests of meat

สำนวนนี้มาจากเรื่องเล่าว่าโจ้วขุดสระใส่สุราและแขวนเนื้อเรียงเป็นป่า ปัจจุบันใช้วิจารณ์ความหรูหราฟุ่มเฟือยเกินพอดี

这种宴会太浪费了,简直是酒池肉林。

Zhè zhǒng yànhuì tài làngfèi le, jiǎnzhí shì jiǔ chí ròu lín.

อ่านว่า เจร้อ จร่ง เยี่ยนฮุ่ย ไท่ ล่างเฟ่ย เลอะ เจี่ยนจรื๋อ ซรื่อ จิ่ว ฉรือ โร่ว หลิน

งานเลี้ยงแบบนี้ฟุ่มเฟือยเกินไป เหมือนสระสุราป่าเนื้อเลย (这种 = แบบนี้, 宴会 = งานเลี้ยง, 太浪费了 = ฟุ่มเฟือยเกินไป, 简直是 = แทบจะเป็น)

This kind of banquet is far too wasteful—a real orgy of excess.

野史

yěshǐ

อ่านว่า เหย่สรื่อ

พงศาวดารนอกทางการ

unofficial history

野史里的故事常常比正史更热闹。

Yěshǐ li de gùshi chángcháng bǐ zhèngshǐ gèng rènao.

อ่านว่า เหย่สรื่อ ลิ เตอะ กู้ซรึ ฉรางฉราง ปี่ เจริ้งสรื่อ เกิ้ง เร่อเนา

เรื่องในพงศาวดารนอกทางการมักครึกครื้นกว่าพงศาวดารทางการ (野史里的 = ในพงศาวดารนอกทางการ, 常常 = มักจะ, 比 = กว่า, 正史 = พงศาวดารทางการ, 更热闹 = ครึกครื้นกว่า)

Stories in unofficial histories are often livelier than in the official ones.

กลับไปที่หัวข้อ

对话 มิ้นท์ถามเรื่องซีรีส์ เสี่ยวหยางตอบด้วยหลักฐาน

(duìhuà / ตุ้ยฮว่า / บทสนทนา)

มิ้นท์เล่าซีรีส์ที่เพิ่งดูจบ เสี่ยวหยางไม่ได้บอกว่าผิดหรือถูกทันที แต่ชวนแยกว่าเรื่องไหนมาจากไหน ลองสังเกตคำถามสุดท้ายของมิ้นท์

เปิดดู: อ่านบทสนทนา 8 ประโยคพร้อมพินอิน คำอ่าน และคำแปล

มิ้นท์

我看了一部神话剧,里面的纣王坏极了。

Wǒ kàn le yí bù shénhuà jù, lǐmiàn de Zhòuwáng huài jí le.

อ่านว่า หว่อ ค่าน เลอะ อี๋ ปู้ เสรินฮว่า จวี้ หลี่เมี่ยน เตอะ โจร้วหวาง ฮว่าย จี๋ เลอะ

ฉันดูซีรีส์เทพนิยายมาเรื่องหนึ่ง กษัตริย์โจ้วในเรื่องเลวสุด ๆ (一部 = หนึ่งเรื่อง, 神话剧 = ซีรีส์เทพนิยาย, 里面的 = ในเรื่อง, 纣王 = กษัตริย์โจ้ว, 坏极了 = เลวสุด ๆ)

I watched a fantasy drama, and King Zhou in it was utterly evil.

เสี่ยวหยาง

那是根据封神演义改编的,对吧?

Nà shì gēnjù Fēngshén Yǎnyì gǎibiān de, duì ba?

อ่านว่า น่า ซรื่อ เกินจวี้ เฟิงเสริน เหยี่ยนอี้ ไก่เปียน เต่อ ตุ้ย ปะ

เรื่องนั้นดัดแปลงมาจากห้องสินใช่ไหม (根据 = ตาม, 封神演义 = ห้องสิน, 改编的 = ดัดแปลง, 对吧 = ใช่ไหม)

That's adapted from Investiture of the Gods, isn't it?

มิ้นท์

对,妲己还是一只狐狸精。

Duì, Dájǐ hái shì yì zhī húlijīng.

อ่านว่า ตุ้ย ต๋าจี่ ไห ซรื่อ อี้ จรือ หูลิจิง

ใช่ แถมต๋าจี่ยังเป็นปีศาจจิ้งจอกด้วย (对 = ใช่, 妲己 = ต๋าจี่, 还是 = ยังเป็น, 一只 = หนึ่งตัว, 狐狸精 = ปีศาจจิ้งจอก)

Yes, and Daji is even a fox spirit.

เสี่ยวหยาง

这本小说是明朝人写的,离商朝已经两千多年了。

Zhè běn xiǎoshuō shì Míngcháo rén xiě de, lí Shāngcháo yǐjīng liǎngqiān duō nián le.

อ่านว่า เจร้อ เปิ่น เสี่ยวซรัว ซรื่อ หมิงฉราว เหริน เสี่ย เตอะ หลี ซรางฉราว อี่จิง เหลี่ยงเชียน ตัว เหนียน เลอะ

นิยายเล่มนี้คนสมัยหมิงเขียน ห่างจากยุคซางกว่าสองพันปีแล้ว (这本 = เล่มนี้, 小说 = นิยาย, 明朝人 = คนสมัยหมิง, 离 = ห่างจาก, 两千多年 = กว่าสองพันปี)

That novel was written in the Ming, more than two thousand years after the Shang.

มิ้นท์

那真实的帝辛是什么样的人?

Nà zhēnshí de Dì Xīn shì shénme yàng de rén?

อ่านว่า น่า เจรินสรือ เตอะ ตี้ ซิน ซรื่อ เสรินเมอะ ย่าง เตอะ เหริน

แล้วตี้ซินตัวจริงเป็นคนแบบไหน (那 = แล้ว, 真实的 = ตัวจริง, 帝辛 = ตี้ซิน, 什么样的人 = คนแบบไหน)

Then what was the real Di Xin like?

เสี่ยวหยาง

史书说他打了很多仗,最后在牧野输给了周武王。

Shǐshū shuō tā dǎ le hěn duō zhàng, zuìhòu zài Mùyě shū gěi le Zhōu Wǔwáng.

อ่านว่า สรื่อซรู ซรัว ทา ต่า เลอะ เหิ่น ตัว จร้าง จุ้ยโฮ่ว ไจ้ มู่เหย่ ซรู เก่ย เลอะ โจรว อู่หวาง

หนังสือประวัติศาสตร์บอกว่าเขาออกรบหลายครั้ง สุดท้ายแพ้โจวอู่หวังที่มู่เหย่ (史书 = หนังสือประวัติศาสตร์, 打了很多仗 = ออกรบหลายครั้ง, 最后 = สุดท้าย, 牧野 = มู่เหย่, 输给了 = แพ้ให้)

The histories say he fought many wars and finally lost to King Wu of Zhou at Muye.

มิ้นท์

胜利的一方写的历史,可信吗?

Shènglì de yì fāng xiě de lìshǐ, kěxìn ma?

อ่านว่า เซริ่งลี่ เตอะ อี้ ฟาง เสี่ย เตอะ ลี่สรื่อ เข่อซิ่น มะ

ประวัติศาสตร์ที่ฝ่ายชนะเขียน เชื่อได้เหรอ (胜利的一方 = ฝ่ายที่ชนะ, 写的 = ที่เขียน, 历史 = ประวัติศาสตร์, 可信吗 = เชื่อได้ไหม)

Can history written by the winning side be trusted?

เสี่ยวหยาง

好问题!所以要多看几种材料,再下结论。

Hǎo wèntí! Suǒyǐ yào duō kàn jǐ zhǒng cáiliào, zài xià jiélùn.

อ่านว่า ห่าว เวิ่นถี สั่วอี่ ย่าว ตัว ค่าน จี่ จร่ง ไฉเลี่ยว ไจ้ เซี่ย เจี๋ยลุ่น

คำถามดีมาก เพราะอย่างนี้ถึงต้องดูข้อมูลหลายแบบก่อน แล้วค่อยสรุป (好问题 = คำถามดี, 所以 = เพราะอย่างนี้, 几种 = หลายแบบ, 材料 = ข้อมูล, 再 = แล้วค่อย, 下结论 = สรุป)

Good question! That's why you look at several kinds of sources before drawing a conclusion.

กลับไปที่หัวข้อ

易错词 คำที่ระวังใช้ผิด

(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)

รูปที่ควรระวัง ✗

纣是他给自己起的名字。

Zhòu shì tā gěi zìjǐ qǐ de míngzi.

อ่านว่า โจร้ว ซรื่อ ทา เก่ย จื้อจี่ ฉี่ เตอะ หมิงจึ

(ที่มาของชื่อผิด) โจ้วเป็นชื่อที่เขาตั้งให้ตัวเอง

รูปที่ควรใช้ ✓

纣是后人给他的称呼。

Zhòu shì hòurén gěi tā de chēnghu.

อ่านว่า โจร้ว ซรื่อ โฮ่วเหริน เก่ย ทา เต่อ เชริงฮุ่

โจ้วเป็นชื่อที่คนรุ่นหลังใช้เรียกเขา (纣 = โจ้ว, 后人 = คนรุ่นหลัง, 给他的 = ที่ให้เขา, 称呼 = ชื่อเรียก)

Zhou is what later people called him.

เหตุผล: ในยุคของตัวเองเขาถูกเรียกว่า 帝辛(Dì Xīn / ตี้ ซิน / ตี้ซิน) ส่วน 纣(Zhòu / โจร้ว / โจ้ว) เป็นชื่อที่ยุคหลังใช้และมีความหมายไม่ดี

รูปที่ควรระวัง ✗

周武王是周文王的父亲。

Zhōu Wǔwáng shì Zhōu Wénwáng de fùqīn.

อ่านว่า โจรว อู่หวาง ซรื่อ โจรว เหวินหวาง เตอะ ฟู่ชิน

(สลับพ่อกับลูก) โจวอู่หวังเป็นบิดาของโจวเหวินหวัง

รูปที่ควรใช้ ✓

周武王是周文王的儿子。

Zhōu Wǔwáng shì Zhōu Wénwáng de érzi.

อ่านว่า โจรว อู่หวาง ซรื่อ โจรว เหวินหวาง เตอะ เอ๋อร์จึ

โจวอู่หวังเป็นลูกของโจวเหวินหวัง (周武王 = โจวอู่หวัง, 周文王 = โจวเหวินหวัง, 儿子 = ลูกชาย)

King Wu was the son of King Wen.

เหตุผล: เหวินหวังผู้เป็นพ่อวางรากฐาน และอู่หวังผู้เป็นลูกเป็นคนชนะที่ 牧野(Mùyě / มู่เหย่ / มู่เหย่)

รูปที่ควรระวัง ✗

封神演义是商朝的史书。

Fēngshén Yǎnyì shì Shāngcháo de shǐshū.

อ่านว่า เฟิงเสริน เหยี่ยนอี้ ซรื่อ ซรางฉราว เตอะ สรื่อซรู

(ประเภทเอกสารผิด) ห้องสินเป็นหนังสือประวัติศาสตร์ของยุคซาง

รูปที่ควรใช้ ✓

封神演义是明朝的小说。

Fēngshén Yǎnyì shì Míngcháo de xiǎoshuō.

อ่านว่า เฟิงเสริน เหยี่ยนอี้ ซรื่อ หมิงฉราว เตอะ เสี่ยวซรัว

ห้องสินเป็นนิยายสมัยราชวงศ์หมิง (封神演义 = ห้องสิน, 明朝的 = ของราชวงศ์หมิง, 小说 = นิยาย)

Investiture of the Gods is a Ming novel.

เหตุผล: คำว่า 演义(yǎnyì / เหยี่ยนอี้ / นิยายอิงประวัติศาสตร์) ในชื่อเรื่องบอกอยู่แล้วว่าเป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ ไม่ใช่บันทึกจากยุคซาง

กลับไปที่หัวข้อ

背一背 ท่องแล้วพูด: เล่าเรื่องซางโจ้วกับศึกมู่เหย่เป็นภาษาจีน

(bèi yi bèi / เป้ย อิ เป้ย / ท่องจำ)

อ่านออกเสียงทีละบรรทัด แล้วลองปิดข้อความพูดให้ได้ทั้งหมด ท่องได้ครบแล้วค่อยเปลี่ยนรายละเอียดเป็นเรื่องของคุณเอง ทุกบรรทัดใช้คำจากบทนี้

บรรทัดที่ 1

周末我看了一部神话剧,讲的是纣王。

Zhōumò wǒ kàn le yí bù shénhuà jù, jiǎng de shì Zhòuwáng.

อ่านว่า โจรวมั่ว หว่อ ค่าน เลอะ อี๋ ปู้ เสรินฮว่า จวี้ เจี่ยง เตอะ ซรื่อ โจร้วหวาง

สุดสัปดาห์ฉันดูซีรีส์เทพนิยายเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องของกษัตริย์โจ้ว (周末 = สุดสัปดาห์, 一部 = หนึ่งเรื่อง, 神话剧 = ซีรีส์เทพนิยาย, 讲的是 = เล่าถึง, 纣王 = กษัตริย์โจ้ว)

At the weekend I watched a fantasy drama about King Zhou.

บรรทัดที่ 2

小杨说这是根据封神演义改编的。

Xiǎo Yáng shuō zhè shì gēnjù Fēngshén Yǎnyì gǎibiān de.

อ่านว่า เสี่ยว หยาง ซรัว เจร้อ ซรื่อ เกินจวี้ เฟิงเสริน เหยี่ยนอี้ ไก่เปียน เต่อ

เสี่ยวหยางบอกว่าเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากห้องสิน (小杨 = เสี่ยวหยาง, 根据 = ตาม, 封神演义 = ห้องสิน, 改编的 = ที่ดัดแปลง)

Xiao Yang said it was adapted from Investiture of the Gods.

บรรทัดที่ 3

在商朝的记录里,他叫帝辛。

Zài Shāngcháo de jìlù li, tā jiào Dì Xīn.

อ่านว่า ไจ้ ซรางฉราว เตอะ จี้ลู่ ลิ ทา เจี้ยว ตี้ ซิน

ในบันทึกของยุคซาง เขาชื่อตี้ซิน (商朝的 = ของราชวงศ์ซาง, 记录里 = ในบันทึก, 叫 = ชื่อ, 帝辛 = ตี้ซิน)

In Shang records he is called Di Xin.

บรรทัดที่ 4

周武王在牧野打败了商军。

Zhōu Wǔwáng zài Mùyě dǎbài le Shāng jūn.

อ่านว่า โจรว อู่หวาง ไจ้ มู่เหย่ ต่าไป้ เลอะ ซราง จวิน

โจวอู่หวังเอาชนะกองทัพซางที่มู่เหย่ (周武王 = โจวอู่หวัง, 牧野 = มู่เหย่, 打败了 = เอาชนะ, 商军 = กองทัพซาง)

King Wu of Zhou defeated the Shang army at Muye.

บรรทัดที่ 5

妲己变成狐狸精,是小说中的说法。

Dájǐ biànchéng húlijīng, shì xiǎoshuō zhōng de shuōfǎ.

อ่านว่า ต๋าจี่ เปี้ยนเฉริง หูลิจิง ซรื่อ เสี่ยวซรัว จรง เต่อ ซรัวฝ่า

ต๋าจี่กลายเป็นปีศาจจิ้งจอก เป็นเรื่องในนิยาย (妲己 = ต๋าจี่, 变成 = กลายเป็น, 狐狸精 = ปีศาจจิ้งจอก, 小说中的 = ในนิยาย, 说法 = คำเล่า)

Daji turning into a fox spirit is how the novel tells it.

บรรทัดที่ 6

所以要多看几种材料,再下结论。

Suǒyǐ yào duō kàn jǐ zhǒng cáiliào, zài xià jiélùn.

อ่านว่า สั่วอี่ ย่าว ตัว ค่าน จี่ จร่ง ไฉเลี่ยว ไจ้ เซี่ย เจี๋ยลุ่น

จึงต้องดูข้อมูลหลายแบบก่อน แล้วค่อยสรุป (所以 = จึง, 几种 = หลายแบบ, 材料 = ข้อมูล, 再 = แล้วค่อย, 下结论 = สรุป)

So you should look at several kinds of sources before drawing a conclusion.

เปลี่ยนเป็นเรื่องของคุณ

ใช้ประโยคเดิมเป็นแม่แบบ เปลี่ยนเฉพาะส่วนที่เป็นเรื่องของคุณ แล้วพูดออกเสียง

แบบที่ 1: เปลี่ยนสิ่งที่คุณดู และตัวละคร

周末我看了一部神话剧,讲的是纣王。

Zhōumò wǒ kàn le yí bù shénhuà jù, jiǎng de shì Zhòuwáng.

อ่านว่า โจรวมั่ว หว่อ ค่าน เลอะ อี๋ ปู้ เสรินฮว่า จวี้ เจี่ยง เตอะ ซรื่อ โจร้วหวาง

สุดสัปดาห์ฉันดูซีรีส์เทพนิยายเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องของกษัตริย์โจ้ว (周末 = สุดสัปดาห์, 一部 = หนึ่งเรื่อง, 神话剧 = ซีรีส์เทพนิยาย, 讲的是 = เล่าถึง, 纣王 = กษัตริย์โจ้ว)

At the weekend I watched a fantasy drama about King Zhou.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 1

周末我看了一部古装剧,讲的是皇帝。

Zhōumò wǒ kàn le yí bù gǔzhuāng jù, jiǎng de shì huángdì.

อ่านว่า โจรวมั่ว หว่อ ค่าน เลอะ อี๋ ปู้ กู่จรวาง จวี้ เจี่ยง เตอะ ซรื่อ ฮว๋างตี้

สุดสัปดาห์ฉันดูซีรีส์ย้อนยุคเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องของจักรพรรดิ (周末 = สุดสัปดาห์, 一部 = หนึ่งเรื่อง, 古装剧 = ซีรีส์ย้อนยุค, 讲的是 = เล่าถึง, 皇帝 = จักรพรรดิ)

At the weekend I watched a period drama about an emperor.

แบบที่ 2: เปลี่ยนผู้ชนะ สถานที่ และฝ่ายที่แพ้

周武王在牧野打败了商军。

Zhōu Wǔwáng zài Mùyě dǎbài le Shāng jūn.

อ่านว่า โจรว อู่หวาง ไจ้ มู่เหย่ ต่าไป้ เลอะ ซราง จวิน

โจวอู่หวังเอาชนะกองทัพซางที่มู่เหย่ (周武王 = โจวอู่หวัง, 牧野 = มู่เหย่, 打败了 = เอาชนะ, 商军 = กองทัพซาง)

King Wu of Zhou defeated the Shang army at Muye.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 2

我们队在决赛里打败了对手。

Wǒmen duì zài juésài li dǎbài le duìshǒu.

อ่านว่า หว่อเมิน ตุ้ย ไจ้ เจวี๋ยไซ่ ลิ ต่าไป้ เลอะ ตุ้ยโสร่ว

ทีมของเราเอาชนะคู่แข่งในรอบชิงชนะเลิศ (我们队 = ทีมของเรา, 决赛里 = ในรอบชิงชนะเลิศ, 打败了 = เอาชนะ, 对手 = คู่แข่ง)

Our team beat the opponents in the final.

แบบที่ 3: เปลี่ยนสิ่งที่ต้องทำก่อนตัดสินใจ

所以要多看几种材料,再下结论。

Suǒyǐ yào duō kàn jǐ zhǒng cáiliào, zài xià jiélùn.

อ่านว่า สั่วอี่ ย่าว ตัว ค่าน จี่ จร่ง ไฉเลี่ยว ไจ้ เซี่ย เจี๋ยลุ่น

จึงต้องดูข้อมูลหลายแบบก่อน แล้วค่อยสรุป (所以 = จึง, 几种 = หลายแบบ, 材料 = ข้อมูล, 再 = แล้วค่อย, 下结论 = สรุป)

So you should look at several kinds of sources before drawing a conclusion.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 3

所以要多问几个人,再做决定。

Suǒyǐ yào duō wèn jǐ ge rén, zài zuò juédìng.

อ่านว่า สั่วอี่ ย่าว ตัว เวิ่น จี่ เกอะ เหริน ไจ้ จั้ว เจวี๋ยติ้ง

จึงต้องถามหลาย ๆ คนก่อน แล้วค่อยตัดสินใจ (所以 = จึง, 多问 = ถามให้มาก, 几个人 = หลายคน, 再 = แล้วค่อย, 做决定 = ตัดสินใจ)

So you should ask a few people before making a decision.

เล่าใหม่ด้วยคำของตัวเอง

ไม่ต้องดูข้อความ เล่าเรื่องของคุณตามลำดับนี้เป็นภาษาจีนสั้น ๆ

  1. คุณดูซีรีส์หรืออ่านเรื่องอะไร
  2. ในบันทึกจริงเขาชื่ออะไร และแพ้ให้ใคร
  3. คุณจะเช็กว่าเรื่องไหนจริงด้วยวิธีไหน

กลับไปที่หัวข้อ

练习 แบบฝึกหัด

(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)

ลองตอบเองก่อน แล้วค่อยกดดูแนวคำตอบใต้แต่ละข้อ

ข้อ 1: แยกคำ

นิยายที่แต่งเติมจากเรื่องประวัติศาสตร์ เรียกว่า 正史(zhèngshǐ / เจริ้งสรื่อ / พงศาวดารทางการ) หรือ 演义(yǎnyì / เหยี่ยนอี้ / นิยายอิงประวัติศาสตร์)

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 1

这是一部根据历史改编的演义。

Zhè shì yí bù gēnjù lìshǐ gǎibiān de yǎnyì.

อ่านว่า เจร้อ ซรื่อ อี๋ ปู้ เกินจวี้ ลี่สรื่อ ไก่เปียน เต่อ เหยี่ยนอี้

นี่เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่ดัดแปลงจากเรื่องจริง (一部 = หนึ่งเรื่อง, 根据 = ตาม, 历史 = ประวัติศาสตร์, 改编的 = ที่ดัดแปลง, 演义 = นิยายอิงประวัติศาสตร์)

This is a historical novel adapted from real history.

เหตุผล: 演义(yǎnyì / เหยี่ยนอี้ / นิยายอิงประวัติศาสตร์) แต่งเติมเพื่อความสนุก ส่วน 正史(zhèngshǐ / เจริ้งสรื่อ / พงศาวดารทางการ) เป็นบันทึกทางการ

ข้อ 2: เติมคำ

เติมชื่อสถานที่ของศึกที่จบราชวงศ์ซาง

周武王在___打败了商军。

Zhōu Wǔwáng zài ___ dǎbài le Shāng jūn.

อ่านว่า โจรว อู่หวาง ไจ้ ต่าไป้ เลอะ ซราง จวิน

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 2

周武王在牧野打败了商军。

Zhōu Wǔwáng zài Mùyě dǎbài le Shāng jūn.

อ่านว่า โจรว อู่หวาง ไจ้ มู่เหย่ ต่าไป้ เลอะ ซราง จวิน

โจวอู่หวังเอาชนะกองทัพซางที่มู่เหย่ (周武王 = โจวอู่หวัง, 牧野 = มู่เหย่, 打败了 = เอาชนะ, 商军 = กองทัพซาง)

King Wu of Zhou defeated the Shang army at Muye.

เหตุผล: ศึกนี้เรียกว่า 牧野之战(Mùyě zhī zhàn / มู่เหย่ จรือ จร้าน / ศึกมู่เหย่) ตามชื่อสถานที่

ข้อ 3: แปล

แปลเป็นภาษาจีน: “ตามที่จารึกบันทึกไว้ การรบเกิดขึ้นในตอนเช้า”

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 3

据铭文记载,战斗发生在早上。

Jù míngwén jìzǎi, zhàndòu fāshēng zài zǎoshang.

อ่านว่า จวี้ หมิงเหวิน จี้ไจ่ จร้านโต้ว ฟาเซริง ไจ้ เจ่าซรัง

ตามที่จารึกบันทึกไว้ การรบเกิดขึ้นในตอนเช้า (据 = ตาม, 铭文 = จารึก, 记载 = บันทึกไว้, 战斗 = การรบ, 发生在 = เกิดขึ้นใน)

According to the inscription, the fighting took place in the morning.

เหตุผล: ใช้ 据…记载(jù … jìzǎi / จวี้ จี้ไจ่ / ตามที่…บันทึกไว้) บอกที่มาของข้อมูลไว้หน้าประโยค

ข้อ 4: ใช้สำนวน

อยากวิจารณ์งานเลี้ยงที่ฟุ่มเฟือยเกินพอดี ใช้สำนวนอะไรดี

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 4

这顿饭花了那么多钱,真是酒池肉林。

Zhè dùn fàn huā le nàme duō qián, zhēn shì jiǔ chí ròu lín.

อ่านว่า เจร้อ ตุ้น ฟ่าน ฮวา เลอะ น่าเมอะ ตัว เฉียน เจริน ซรื่อ จิ่ว ฉรือ โร่ว หลิน

มื้อนี้ใช้เงินไปขนาดนั้น ฟุ่มเฟือยราวสระสุราป่าเนื้อจริง ๆ (这顿饭 = มื้อนี้, 花了 = ใช้ไป, 那么多钱 = เงินมากขนาดนั้น, 真是 = ช่างเป็น)

This meal cost so much—a real orgy of excess.

เหตุผล: 酒池肉林(jiǔ chí ròu lín / จิ่ว ฉรือ โร่ว หลิน / สระสุราป่าเนื้อ) ใช้วิจารณ์ความหรูหราที่มากเกินไป ไม่ใช้ชม

ข้อ 5: พูดตามสถานการณ์

เพื่อนบอกว่าต๋าจี่เป็นปีศาจจิ้งจอกจริง ๆ ควรตอบอย่างสุภาพว่าอะไร

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 5

那是小说中的说法,史书里没有这样写。

Nà shì xiǎoshuō zhōng de shuōfǎ, shǐshū li méiyǒu zhèyàng xiě.

อ่านว่า น่า ซรื่อ เสี่ยวซรัว จรง เต่อ ซรัวฝ่า สรื่อซรู ลิ่ เหมยโหย่ว เจร้อย่าง เสี่ย

นั่นเป็นเรื่องในนิยาย หนังสือประวัติศาสตร์ไม่ได้เขียนไว้แบบนั้น (小说中的 = ในนิยาย, 说法 = คำเล่า, 史书里 = ในหนังสือประวัติศาสตร์, 这样写 = เขียนแบบนี้)

That's how the novel tells it—the histories don't say that.

เหตุผล: บอกที่มาของเรื่องโดยไม่ตำหนิเพื่อน ทำให้คุยต่อได้ง่าย

กลับไปที่หัวข้อ

记住这几句 ประโยคจำง่ายของวันนี้

(jìzhù zhè jǐ jù / จี้จรู้ เจร้อ จี่ จวี้ / จำประโยคเหล่านี้)

ห้าประโยคนี้สรุปคำหลักของบท คำตัวหนาคือคำที่ควรจำ

后人叫他纣王。

Hòurén jiào tā Zhòuwáng.

อ่านว่า โฮ่วเหริน เจี้ยว ทา โจร้วหวาง

คนรุ่นหลังเรียกเขาว่ากษัตริย์โจ้ว (后人 = คนรุ่นหลัง, 叫他 = เรียกเขาว่า)

Later people called him King Zhou.

武王打败了商军。

Wǔwáng dǎbài le Shāng jūn.

อ่านว่า อู่หวาง ต่าไป้ เลอะ ซราง จวิน

อู่หวังเอาชนะกองทัพซาง (武王 = อู่หวัง, 商军 = กองทัพซาง)

King Wu defeated the Shang army.

牧野之战结束了商朝。

Mùyě zhī zhàn jiéshù le Shāngcháo.

อ่านว่า มู่เหย่ จรือ จร้าน เจี๋ยซรู่ เลอะ ซรางฉราว

ศึกมู่เหย่ปิดฉากราชวงศ์ซาง (结束了 = ปิดฉาก)

The Battle of Muye ended the Shang dynasty.

演义里有很多虚构。

Yǎnyì li yǒu hěn duō xūgòu.

อ่านว่า เหยี่ยนอี้ ลิ โหย่ว เหิ่น ตัว ซวีโก้ว

ในนิยายอิงประวัติศาสตร์มีเรื่องแต่งอยู่มาก (很多 = มาก, 虚构 = เรื่องแต่ง)

Historical novels contain a lot of fiction.

引用记载要说明来源。

Yǐnyòng jìzǎi yào shuōmíng láiyuán.

อ่านว่า อิ่นย่ง จี้ไจ่ ย่าว ซรัวหมิง ไหลเหยวียน

เวลาอ้างบันทึก ต้องบอกแหล่งที่มา (引用 = อ้าง, 要说明 = ต้องบอก, 来源 = แหล่งที่มา)

When you cite a record, say where it comes from.

บันทึกสั้น ๆ ของมิ้นท์

今天小杨给我看了一件青铜器上的铭文。

Jīntiān Xiǎo Yáng gěi wǒ kàn le yí jiàn qīngtóngqì shang de míngwén.

อ่านว่า จินเทียน เสี่ยว หยาง เก่ย หว่อ ค่าน เลอะ อี๋ เจี้ยน ชิงถงชี่ ซรัง เตอะ หมิงเหวิน

วันนี้เสี่ยวหยางให้ฉันดูจารึกบนเครื่องสำริดชิ้นหนึ่ง (小杨 = เสี่ยวหยาง, 给我看了 = ให้ฉันดู, 一件 = หนึ่งชิ้น, 青铜器上的 = บนเครื่องสำริด, 铭文 = จารึก)

Today Xiao Yang showed me the inscription on a bronze vessel.

原来一个人的名声,也会被后人慢慢改写。

Yuánlái yí ge rén de míngshēng, yě huì bèi hòurén mànmàn gǎixiě.

อ่านว่า เหยวียนไหล อี๋ เกอะ เหริน เตอะ หมิงเซริง เหย่ ฮุ่ย เป้ย โฮ่วเหริน ม่านม่าน ไก่เสี่ย

ที่แท้ชื่อเสียงของคนคนหนึ่งก็ถูกคนรุ่นหลังค่อย ๆ เขียนใหม่ได้ (原来 = ที่แท้, 名声 = ชื่อเสียง, 被后人 = ถูกคนรุ่นหลัง, 慢慢 = ค่อย ๆ, 改写 = เขียนใหม่)

So a person's reputation can be slowly rewritten by later generations.

下一个朝代是周朝,我已经开始期待了。

Xià yí ge cháodài shì Zhōucháo, wǒ yǐjīng kāishǐ qīdài le.

อ่านว่า เซี่ย อี๋ เกอะ ฉราวไต้ ซรื่อ โจรวฉราว หว่อ อี่จิง ไคสรื่อ ชีไต้ เลอะ

ราชวงศ์ต่อไปคือราชวงศ์โจว ฉันเริ่มตั้งตารอแล้ว (下一个 = ถัดไป, 朝代 = ราชวงศ์, 周朝 = ราชวงศ์โจว, 开始 = เริ่ม, 期待 = ตั้งตารอ)

The next dynasty is the Zhou, and I'm already looking forward to it.

กลับไปที่หัวข้อ

小结 สรุปจำง่าย

(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น ๆ)

  • กษัตริย์องค์สุดท้ายของซางถูกเรียกในยุคของตัวเองว่า 帝辛(Dì Xīn / ตี้ ซิน / ตี้ซิน) ส่วน 纣王(Zhòuwáng / โจร้วหวาง / กษัตริย์โจ้ว) เป็นชื่อที่คนรุ่นหลังใช้และมีความหมายไม่ดี
  • 周武王(Zhōu Wǔwáng / โจรว อู่หวาง / โจวอู่หวัง) ผู้เป็นลูกของ 周文王(Zhōu Wénwáng / โจรว เหวินหวาง / โจวเหวินหวัง) ชนะใน 牧野之战(Mùyě zhī zhàn / มู่เหย่ จรือ จร้าน / ศึกมู่เหย่) ตำรามักใช้ปี 1046 ก่อนคริสตกาลแต่ยังถกเถียงกัน และจารึกบน 利簋(Lì guǐ / ลี่ กุ่ย / ภาชนะลี่กุ่ย) เป็นหลักฐานร่วมสมัยชิ้นสำคัญ
  • ภาพทรราชสุดขั้วกับ 妲己(Dájǐ / ต๋าจี่ / ต๋าจี่) ที่เป็นปีศาจจิ้งจอกมาจาก 封神演义(Fēngshén Yǎnyì / เฟิงเสริน เหยี่ยนอี้ / ห้องสิน) นิยายสมัยหมิง จึงควรแยก 正史(zhèngshǐ / เจริ้งสรื่อ / พงศาวดารทางการ) 野史(yěshǐ / เหย่สรื่อ / พงศาวดารนอกทางการ) และ 演义(yǎnyì / เหยี่ยนอี้ / นิยายอิงประวัติศาสตร์) และใช้ 据…记载(jù … jìzǎi / จวี้ จี้ไจ่ / ตามที่…บันทึกไว้) บอกที่มาเสมอ

道 กับวัดและศาลเจ้าจีน: อ่านชื่อสถานที่ เข้าใจความเชื่อโดยไม่เหมารวม

ลานศาลเจ้าเต๋าจีนสำหรับบทความเกร็ดมังกรเรื่องเต๋า

ระหว่างเดินเที่ยว หลินกับมินเห็นป้ายสถานที่ที่ลงท้ายไม่เหมือนกัน มินเรียกรวมๆ ว่าวัด แต่หลินชวนหยุดอ่านชื่อเต็มก่อน เพราะชื่อเพียงคำเดียวอาจบอกประวัติและความเชื่อของสถานที่ได้ไม่ทั้งหมด บทนี้ชวนเก็บคำเกี่ยวกับเต๋า วัด ศาลเจ้า และศาสนา พร้อมประโยคที่ใช้ถามอย่างสุภาพ โดยไม่ด่วนสรุปว่าคนจีนทุกคนคิดหรือเชื่อเหมือนกัน

เปิดดู: กดดูคำอธิบายภาษาจีน

我们一起看看中国寺庙的名字,学习怎样礼貌地提问。

Wǒmen yìqǐ kànkan Zhōngguó sìmiào de míngzi, xuéxí zěnyàng lǐmào de tíwèn.

อ่านว่า: หว่อเมิน อี้ฉี่ ค่านคัน จรงกั๋ว ซื่อเมี่ยว เตอะ หมิงจึ เสวียสี เจิ่นย่าง หลี่ม่าว เตอะ ถีเวิ่น

เราจะดูชื่อวัดและศาลเจ้าจีนด้วยกัน แล้วฝึกถามอย่างสุภาพ (礼貌 = สุภาพ; 提问 = ตั้งคำถาม)

Let's look at the names of Chinese temples and learn to ask questions politely.

คำศัพท์ที่ควรรู้ก่อนเรียน 预备词汇

(yùbèi cíhuì / อวี้เป้ย ฉือฮุ่ย / คำศัพท์เตรียมก่อนเรียน)

คำเหล่านี้ช่วยให้อ่านบทเรียนได้ลื่นขึ้น ไม่ได้แทนคำอธิบายในแต่ละหัวข้อ

  • 寺庙 (sìmiào / ซื่อเมี่ยว) วัดและศาลเจ้า (temples)
  • 礼貌 (lǐmào / หลี่ม่าว) สุภาพ (polite; manners)
  • 提问 (tíwèn / ถีเวิ่น) ตั้งคำถาม (to ask a question)
  • 参观 (cānguān / ชานกวาน) เยี่ยมชม (to visit (a place))
  • 历史 (lìshǐ / ลี่สรื่อ) ประวัติศาสตร์ (history)
  • 了解 (liǎojiě / เหลี่ยวเจี่ย) ทำความเข้าใจ (to learn about; to understand)
  • 尊重 (zūnzhòng / จุนจร้ง) เคารพ (to respect)
  • 思想 (sīxiǎng / ซือเสี่ยง) แนวคิด (thought; ideas)
  • 介绍 (jièshào / เจี้ยซร่าว) แนะนำ (to introduce)
  • 故事 (gùshi / กู้ซรึ) เรื่องราว (story)

汉字练习 (ฝึกเขียนอักษรจีน)

เลือกอักษรสำคัญ 5 ตัวจากบทนี้ ดูลำดับขีด แล้วกดลองเขียนบนจอได้

ฝึกเขียนอักษร 我

我

Pinyin: wǒ

อ่านว่า หว่อ

ความหมาย: ฉัน; ผม; ดิฉัน

ตัวอย่างการใช้

我帮你。

Wǒ bāng nǐ.

อ่านว่า หว่อ ปาง หนี่

แปลไทย: ฉันช่วยคุณเอง

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 观

观

Pinyin: guān

อ่านว่า กวาน

ความหมาย: มองดู; ทัศนียภาพ; มุมมองในคำประสม

ตัวอย่างการใช้

观众都笑了。

Guānzhòng dōu xiào le.

อ่านว่า กวานจร้ง โตว เซี่ยว เลอะ

แปลไทย: ผู้ชมหัวเราะกันหมด (观众 = ผู้ชม, 笑 = หัวเราะ)

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 老

老

Pinyin: lǎo

อ่านว่า เหล่า

ความหมาย: แก่ เก่าแก่

ตัวอย่างการใช้

老师好!

Lǎoshī hǎo!

อ่านว่า เหล่าซรือ ห่าว

แปลไทย: สวัสดีค่ะคุณครู (老师 = ครู, 好 = สวัสดี (ต่อท้ายคำเรียก))

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 天

天

Pinyin: tiān

อ่านว่า เทียน

ความหมาย: ฟ้า; วัน; สภาพของฟ้าในบางโครงสร้าง

ตัวอย่างการใช้

天哪!

Tiān na!

อ่านว่า เทียน น่ะ

แปลไทย: ตายแล้ว!

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 解

解

Pinyin: jiě

อ่านว่า เจี่ย

ความหมาย: แก้; คลาย; เข้าใจ

ตัวอย่างการใช้

谢谢你理解。

Xièxie nǐ lǐjiě.

อ่านว่า เซี่ยเซีย หนี่ หลี่เจี่ย

แปลไทย: ขอบคุณที่เข้าใจ

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

道

(Pinyin: dào / อ่านว่า: ต้าว / หมายถึง: หนทางหรือหลักแห่งเต๋าตามบริบท)

way; Dao in a philosophical context

ดูความหมายตามบริบทและข้อควรระวัง

มินถามเมื่อเห็นคำนี้บนป้าย คำเดียวอาจมีหลายความหมาย บทนี้กล่าวถึงเต๋าในบริบทวัฒนธรรมและความคิด ไม่ใช้คำแปลเดียวครอบทุกประโยค

这里的道是什么意思?

Zhèlǐ de dào shì shénme yìsi?

อ่านว่า: เจร้อหลี่ เตอะ ต้าว ซรื่อ เสรินเมอะ อี้ซึ

คำว่าเต๋าตรงนี้หมายถึงอะไร (这里 = ตรงนี้; 意思 = ความหมาย)

What does Dao mean here?

กลับไปที่หัวข้อ

道教

(Pinyin: dàojiào / อ่านว่า: ต้าวเจี้ยว / หมายถึง: ศาสนาเต๋า)

Daoism as a religious tradition

ใช้เมื่อพูดถึงศาสนา อย่าสรุปแนวปฏิบัติของทุกสำนักจากความคิดเห็นส่วนตัวหรือคำกล่าวสั้นๆ เพียงประโยคเดียว หากต้องการรู้ข้อปฏิบัติของสถานที่ ให้ถามผู้ดูแล

他正在了解道教的历史。

Tā zhèngzài liǎojiě dàojiào de lìshǐ.

อ่านว่า: ทา เจริ้งไจ้ เหลี่ยวเจี่ย ต้าวเจี้ยว เตอะ ลี่สรื่อ

เขากำลังศึกษาประวัติของศาสนาเต๋า (了解 = ทำความเข้าใจ; 历史 = ประวัติศาสตร์)

He is learning about the history of Daoism.

กลับไปที่หัวข้อ

寺

(Pinyin: sì / อ่านว่า: ซื่อ / หมายถึง: วัด มักพบในชื่อวัดพุทธ)

temple, often in Buddhist temple names

ดูความหมายตามบริบทและข้อควรระวัง

มินเริ่มจากชื่อเต็มของสถานที่ คำลงท้ายช่วยคาดเดาได้ แต่ควรอ่านคำแนะนำและประวัติของวัดจริง ไม่ใช้ชื่อเป็นหลักฐานเพียงอย่างเดียว

这座寺叫什么名字?

Zhè zuò sì jiào shénme míngzi?

อ่านว่า: เจร้อ จั้ว ซื่อ เจี้ยว เสรินเมอะ หมิงจึ

วัดแห่งนี้ชื่ออะไร (座 = ลักษณนามสิ่งก่อสร้าง; 名字 = ชื่อ)

What is this temple called?

กลับไปที่หัวข้อ

道观

(Pinyin: dàoguàn / อ่านว่า: ต้าวกว้าน / หมายถึง: วัดเต๋า)

Daoist temple

ดูความหมายตามบริบทและข้อควรระวัง

ตัวอักษรท้ายคำนี้ออกเสียงวรรณยุกต์ที่สี่ ต่างจากเสียงที่พบในคำว่าเยี่ยมชมในตัวอย่าง จึงควรจำเป็นคำทั้งคำ ไม่อ่านจากตัวอักษรเดี่ยวโดยอัตโนมัติ

我们参观了一座道观。

Wǒmen cānguān le yí zuò dàoguàn.

อ่านว่า: หว่อเมิน ชานกวาน เล่อ อี๋ จั้ว ต้าวกว้าน

พวกเราไปชมวัดเต๋าแห่งหนึ่งมา (参观 = เยี่ยมชม; 座 = ลักษณนามสิ่งก่อสร้าง)

We visited a Daoist temple.

กลับไปที่หัวข้อ

庙

(Pinyin: miào / อ่านว่า: เมี่ยว / หมายถึง: ศาลเจ้าหรือสถานที่บูชาตามชื่อและประวัติ)

temple; shrine

ดูความหมายตามบริบทและข้อควรระวัง

อย่าสร้างกฎตายตัวว่าคำนี้ต้องไม่เกี่ยวกับศาสนาใดเลย ความหมายของชื่อและการใช้งานจริงต้องดูสถานที่นั้นประกอบ คำว่า temple ในข้อมูลภาษาอังกฤษก็อาจแปลเป็นไทยได้หลายแบบ

这座庙有很长的历史。

Zhè zuò miào yǒu hěn cháng de lìshǐ.

อ่านว่า: เจร้อ จั้ว เมี่ยว โหย่ว เหิ่น ฉราง เตอะ ลี่สรื่อ

ศาลเจ้าแห่งนี้มีประวัติมายาวนาน (很长 = ยาวนาน; 历史 = ประวัติศาสตร์)

This temple has a long history.

กลับไปที่หัวข้อ

车公庙

(Pinyin: chēgōngmiào / อ่านว่า: เชรอกงเมี่ยว / หมายถึง: ศาลเจ้าเชอกง)

Che Kung Temple

ในกรณีศาลเจ้าเชอกงที่ซาถิ่น เอกสารหน่วยงานโบราณสถานฮ่องกงระบุว่าชาวบ้านสร้างเพื่อบูชาเชอกง จึงไม่ควรเขียนว่าเชอกงเป็นผู้ก่อตั้งศาลเจ้าด้วยตัวเอง ชื่อสถานที่อื่นที่คล้ายกันต้องตรวจแยก ไม่ย้ายประวัติจากแห่งหนึ่งไปอีกแห่ง

我们今天去车公庙。

Wǒmen jīntiān qù Chēgōngmiào.

อ่านว่า: หว่อเมิน จินเทียน ชวี่ เชรอกงเมี่ยว

วันนี้พวกเราไปศาลเจ้าเชอกง (今天 = วันนี้; 去 = ไป)

We are going to Che Kung Temple today.

กลับไปที่หัวข้อ

宗教

(Pinyin: zōngjiào / อ่านว่า: จงเจี้ยว / หมายถึง: ศาสนา)

religion

มินเลือกฟังคำอธิบายโดยไม่ถามคาดคั้นเรื่องความเชื่อส่วนตัว ไม่อนุมานจากเชื้อชาติว่าบุคคลใดมีหรือไม่มีศาสนา และไม่ยกตัวเลขสัดส่วนผู้นับถือโดยไม่มีแหล่งข้อมูลที่ตรงช่วงเวลา

我们尊重不同的宗教。

Wǒmen zūnzhòng bùtóng de zōngjiào.

อ่านว่า: หว่อเมิน จุนจร้ง ปู้ถง เตอะ จงเจี้ยว

พวกเราเคารพศาสนาที่แตกต่างกัน (尊重 = เคารพ; 不同 = แตกต่าง)

We respect different religions.

กลับไปที่หัวข้อ

老子

(Pinyin: Lǎozǐ / อ่านว่า: เหล่าจื่อ / หมายถึง: เหลาจื่อ)

Laozi

เมื่อเจอประโยคที่อ้างว่าเป็นคำพูดของนักคิด ให้ตรวจว่ามาจากคัมภีร์หรือบทใด แยกคำอธิบายของผู้เขียนสมัยใหม่ออกจากข้อความต้นทาง ตัวอย่างนี้เป็นประโยคฝึกภาษา ไม่ใช่คำคมที่ยกจากเหลาจื่อ

这本书介绍了老子的思想。

Zhè běn shū jièshào le Lǎozǐ de sīxiǎng.

อ่านว่า: เจร้อ เปิ่น ซรู เจี้ยซร่าว เลอะ เหล่าจื่อ เตอะ ซือเสี่ยง

หนังสือเล่มนี้แนะนำแนวคิดของเหลาจื่อ (本 = ลักษณนามหนังสือ; 介绍 = แนะนำ; 思想 = แนวคิด)

This book introduces Laozi's thought.

กลับไปที่หัวข้อ

孔子

(Pinyin: Kǒngzǐ / อ่านว่า: ข่งจื่อ / หมายถึง: ขงจื่อ)

Confucius

แยกชื่อบุคคลออกจากศาสนา สำนักคิด และข้อสรุปเกี่ยวกับคนทั้งประเทศ อย่านำความคิดเห็นของเราไปเขียนเป็นคำสอนของขงจื่อโดยไม่มีข้อความอ้างอิงตรวจสอบได้

老师今天讲了孔子的故事。

Lǎoshī jīntiān jiǎng le Kǒngzǐ de gùshi.

อ่านว่า: เหล่าซรือ จินเทียน เจี่ยง เลอะ ข่งจื่อ เตอะ กู้ซรึ

วันนี้ครูเล่าเรื่องของขงจื่อ (老师 = ครู; 讲 = เล่า; 故事 = เรื่องราว)

The teacher told us a story about Confucius today.

กลับไปที่หัวข้อ

观

(Pinyin: guàn / อ่านว่า: กว้าน / หมายถึง: วัดเต๋าในความหมายคำนามนี้)

Daoist temple, in this noun sense

เมื่อหมายถึงวัดเต๋า ตัวอักษรนี้อ่านเสียงที่สี่ อย่าโยงไปใช้กับทุกคำที่มีตัวเดียวกัน ความหมายอื่นอาจมีเสียงอ่านต่างกัน

这里的观读第四声。

Zhèlǐ de guàn dú dì sì shēng.

อ่านว่า: เจร้อหลี่ เตอะ กว้าน ตู๋ ตี้ ซื่อ เซริง

ตัวกวานตรงนี้อ่านเสียงที่สี่ (这里 = ตรงนี้; 读 = อ่าน; 第四声 = เสียงวรรณยุกต์ที่สี่)

Here, 观 is pronounced with the fourth tone.

กลับไปที่หัวข้อ

少林寺

(Pinyin: Shàolínsì / อ่านว่า: ซร่าวหลินซื่อ / หมายถึง: วัดเส้าหลิน)

Shaolin Temple

เก็บไว้เป็นตัวอย่างชื่อสถานที่ที่มีคำว่าวัดต่อท้าย ไม่ใช้ชื่อนี้เป็นเหตุผลตัดสินประวัติหรือหลักปฏิบัติของวัดแห่งอื่น

他正在了解少林寺的历史。

Tā zhèngzài liǎojiě Shàolínsì de lìshǐ.

อ่านว่า: ทา เจริ้งไจ้ เหลี่ยวเจี่ย ซร่าวหลินซื่อ เตอะ ลี่สรื่อ

เขากำลังศึกษาประวัติของวัดเส้าหลิน (了解 = ทำความเข้าใจ; 历史 = ประวัติศาสตร์)

He is learning about the history of Shaolin Temple.

กลับไปที่หัวข้อ

ลองนำไปใช้

ลองเลือกป้ายสถานที่จริงหนึ่งแห่ง แล้วถามชื่อเต็มและอ่านคำแนะนำของสถานที่ก่อนเข้า สิ่งที่ควรฝึกไม่ใช่การเดาศาสนาของคนอื่น แต่คือการถามให้ชัด ฟังคำตอบ และเคารพข้อปฏิบัติของเจ้าของสถานที่

สรุปก่อนอ่านต่อ

ชื่อวัดและศาลเจ้าช่วยเปิดบทสนทนา แต่ไม่พอให้ตัดสินความเชื่อหรือหลักศาสนาทั้งหมด เมื่ออ่านบทความวัฒนธรรม ให้แยกความหมายคำศัพท์ ประวัติที่ตรวจสอบได้ และความคิดเห็นออกจากกัน

แหล่งข้อมูลและอ่านต่อ

ลองพูดจากสถานการณ์

ลองตอบด้วยตัวเองก่อน แล้วค่อยเปิดดูประโยคต้นแบบ คำตอบอาจต่างกันได้ถ้าความหมายตรงกับโจทย์

  1. ลองถามชื่อวัดหรือศาลเจ้าที่กำลังจะไป
    กดดูแนวคำตอบ

    ดูประโยคถามชื่อสถานที่ จากนั้นลองเปลี่ยนรายละเอียดให้เข้ากับเรื่องของตัวเอง

  2. ลองบอกว่าไปชมวัดเต๋ามา
    กดดูแนวคำตอบ

    ดูประโยคเล่าการไปเยี่ยมชม จากนั้นลองเปลี่ยนรายละเอียดให้เข้ากับเรื่องของตัวเอง

จุดที่มักสับสน

อย่าตัดสินความเชื่อของคนจากชื่อสถานที่หรือเชื้อชาติ และอย่าอ่านตัวอักษรหลายเสียงโดยไม่ดูคำเต็ม

小结 สรุปจำง่าย

(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น)

  • 道教 (dàojiào / ต้าวเจี้ยว / ศาสนาเต๋า) ใช้เมื่อพูดถึงศาสนา
  • 道观 (dàoguàn / ต้าวกว้าน / วัดเต๋า) จำทั้งคำ ตัวท้ายอ่านเสียงสี่
  • 少林寺 (Shàolínsì / ซร่าวหลินซื่อ / วัดเส้าหลิน) ชื่อวัดพุทธมักลงท้ายด้วยคำว่าวัด
  • 车公庙 (Chēgōngmiào / เชรอกงเมี่ยว / ศาลเจ้าเชอกง) ชื่อศาลเจ้าต้องดูประวัติของแต่ละแห่ง
  • 宗教 (zōngjiào / จงเจี้ยว / ศาสนา) พูดอย่างเคารพ ไม่เดาความเชื่อของคนอื่น
  • 老子 (Lǎozǐ / เหล่าจื่อ / เหลาจื่อ) นักคิดที่บทนี้กล่าวถึง
  • 孔子 (Kǒngzǐ / ข่งจื่อ / ขงจื่อ) แยกชื่อบุคคลออกจากศาสนา
  • 这座寺叫什么名字? (Zhè zuò sì jiào shénme míngzi? / เจร้อ จั้ว ซื่อ เจี้ยว เสรินเมอะ หมิงจึ / วัดนี้ชื่ออะไร) ถามชื่อเต็มของสถานที่ก่อน
  • 我们参观了一座道观。 (Wǒmen cānguān le yí zuò dàoguàn. / หว่อเมิน ชานกวาน เลอะ อี๋ จั้ว ต้าวกว้าน / พวกเราไปเยี่ยมชมวัดเต๋าแห่งหนึ่ง) 座 เป็นลักษณนามของสิ่งก่อสร้าง
  • 我们尊重不同的宗教。 (Wǒmen zūnzhòng bùtóng de zōngjiào. / หว่อเมิน จุนจร้ง ปู้ถง เตอะ จงเจี้ยว / พวกเราเคารพศาสนาที่แตกต่างกัน) ประโยคสุภาพที่ใช้ได้จริง

แยกให้ออก: 道观 อ่าน guàn เสียงสี่ · 参观 อ่าน guān เสียงหนึ่ง อักษรตัวเดียวกันแต่อ่านต่างกันตามคำ

春秋 แปลว่าอะไร? ฤดูใบไม้ผลิกับใบไม้ร่วง ปีแห่งชีวิต และยุคชุนชิวที่ได้ชื่อจากหนังสือ

ภาพประกอบยุคชุนชิวและจ้านกั๋ว

春秋 ทริปบ้านเกิดขงจื๊อ: คำเดียวที่เจอทั้งในร้านเสื้อและในพิพิธภัณฑ์

(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง)

แพรเป็นนักศึกษาไทยที่ไปทัศนศึกษาที่ชวีฟู่ บ้านเกิดของขงจื๊อในมณฑลซานตง วันแรกเธอเห็นป้าย 春秋款(chūnqiū kuǎn / ชรุนชิว ขว่าน / รุ่นสำหรับอากาศเย็นสบาย) ในร้านเสื้อผ้า ตอนบ่ายเห็นคำเดียวกันอีกครั้งบนแผ่นป้ายในศาลเจ้าขงจื๊อ อาจารย์ซุน ไกด์ประจำกลุ่ม จึงอธิบายว่าคำนี้มีหลายชั้นความหมาย

บทนี้เริ่มจากความหมายในชีวิตประจำวัน ต่อด้วยหนังสือที่ให้ชื่อยุคชุนชิว ลำดับยุคจนถึงจิ๋นซีฮ่องเต้ และปิดด้วยคำฤดูกาลที่ใช้ตอนวางแผนเที่ยว

เรียนจบแล้วคุณจะ:

  • ใช้ 春秋(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) ในความหมายฤดูใบไม้ผลิกับใบไม้ร่วง และในความหมายปีแบบภาษาเขียนได้
  • อธิบายได้ว่ายุคชุนชิวได้ชื่อจากหนังสือของแคว้นหลู่ และเรียงลำดับ 春秋(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) 战国(Zhànguó / จร้านกั๋ว / ยุคจ้านกั๋ว) และ 秦(Qín / ฉิน / แคว้นฉิน) ได้ถูก
  • ใช้คำฤดูกาลอย่าง 季节(jìjié / จี้เจี๋ย / ฤดูกาล) 旺季(wàngjì / ว่างจี้ / ไฮซีซัน) และ 淡季(dànjì / ต้านจี้ / โลว์ซีซัน) ในการวางแผนเที่ยว

ระดับ: ★★ ปานกลาง

เปิดดู: กดดูคำอธิบายภาษาจีน

春秋可以指春天和秋天,也可以指一年。

Chūnqiū kěyǐ zhǐ chūntiān hé qiūtiān, yě kěyǐ zhǐ yì nián.

อ่านว่า ชรุนชิว เข่ออี่ จรื่อ ชรุนเทียน เหอ ชิวเทียน เหย่ เข่ออี่ จรื่อ อี้ เหนียน

春秋 หมายถึงฤดูใบไม้ผลิกับฤดูใบไม้ร่วงได้ และหมายถึงหนึ่งปีก็ได้ (春秋 = ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง, 可以 = สามารถ, 指 = หมายถึง, 春天 = ฤดูใบไม้ผลิ, 秋天 = ฤดูใบไม้ร่วง, 一年 = หนึ่งปี)

Chūnqiū can mean spring and autumn, and it can also mean a year.

历史上的春秋时期,名字来自一部书。

Lìshǐ shang de Chūnqiū shíqī, míngzi láizì yí bù shū.

อ่านว่า ลี่สรื่อ ซรัง เตอะ ชรุนชิว สรือชี หมิงจึ ไหลจื้อ อี๋ ปู้ ซรู

ยุคชุนชิวในประวัติศาสตร์ได้ชื่อมาจากหนังสือเล่มหนึ่ง (历史上 = ในประวัติศาสตร์, 春秋时期 = ยุคชุนชิว, 名字 = ชื่อ, 来自 = มาจาก, 一部书 = หนังสือหนึ่งเล่ม)

The historical Spring and Autumn period takes its name from a book.

预备词汇 คำศัพท์จำเป็นก่อนเรียน

(yùbèi cíhuì / อวี้เป้ย ฉือฮุ่ย / คำศัพท์เตรียมก่อนเรียน)

  • 春天 (chūntiān / ชรุนเทียน) ฤดูใบไม้ผลิ (spring)
  • 秋天 (qiūtiān / ชิวเทียน) ฤดูใบไม้ร่วง (autumn)
  • 年 (nián / เหนียน) ปี (year)
  • 历史 (lìshǐ / ลี่สรื่อ) ประวัติศาสตร์ (history)
  • 书 (shū / ซรู) หนังสือ (book)

ระดับการเข้าถึงบทเรียน

Public: อ่านบทเรียนนี้ได้โดยไม่ต้องสมัครสมาชิกหรือเข้าสู่ระบบ

汉字练习 (ฝึกเขียนอักษรจีน)

เลือกอักษรสำคัญ 5 ตัวจากบทนี้ ดูลำดับขีด แล้วกดลองเขียนบนจอได้

ฝึกเขียนอักษร 春

春

Pinyin: chūn

อ่านว่า ชรุน

ความหมาย: ฤดูใบไม้ผลิ

ตัวอย่างการใช้

我最喜欢春天和秋天。

Wǒ zuì xǐhuan chūntiān hé qiūtiān.

อ่านว่า หว่อ จุ้ย สี่ฮวัน ชรุนเทียน เหอ ชิวเทียน

แปลไทย: ฉันชอบฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงที่สุด

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 战

战

Pinyin: zhàn

อ่านว่า จร้าน

ความหมาย: สงคราม; ต่อสู้

ตัวอย่างการใช้

东周分为春秋和战国。

Dōng Zhōu fēnwéi Chūnqiū hé Zhànguó.

อ่านว่า ตง โจรว เฟินเหวย ชรุนชิว เหอ จร้านกั๋ว

แปลไทย: โจวตะวันออกแบ่งเป็นชุนชิวกับจ้านกั๋ว (东周 = โจวตะวันออก, 分为 = แบ่งเป็น)

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 书

书

Pinyin: shū

อ่านว่า ซรู

ความหมาย: หนังสือ; งานเขียน

ตัวอย่างการใช้

是孔子写的那本书吗?

Shì Kǒngzǐ xiě de nà běn shū ma?

อ่านว่า ซรื่อ ข่งจื่อ เสี่ย เตอะ น่า เปิ่น ซรู ม่ะ

แปลไทย: เป็นหนังสือที่ขงจื๊อเขียนหรือเปล่าคะ (孔子 = ขงจื๊อ, 写的 = ที่เขียน, 那本书 = หนังสือเล่มนั้น)

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 鲁

鲁

Pinyin: lǔ

อ่านว่า หลู่

ความหมาย: แซ่หลู่

ตัวอย่างการใช้

孔子生活在鲁国。

Kǒngzǐ shēnghuó zài Lǔguó.

อ่านว่า ข่งจื่อ เซริงหัว ไจ้ หลู่กั๋ว

แปลไทย: ขงจื๊อใช้ชีวิตอยู่ในแคว้นหลู่ (生活在 = ใช้ชีวิตอยู่ที่)

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 名

名

Pinyin: míng

อ่านว่า หมิง

ความหมาย: ชื่อ; ชื่อเสียง; ลักษณนามคน

ตัวอย่างการใช้

春秋时期的名字来自一本书。

Chūnqiū shíqī de míngzi láizì yì běn shū.

อ่านว่า ชรุนชิว สรือชี เต่อ หมิงจึ ไหลจื้อ อี้ เปิ่น ซรู

แปลไทย: ยุคชุนชิวได้ชื่อมาจากหนังสือเล่มหนึ่ง (春秋时期 = ยุคชุนชิว, 名字 = ชื่อ, 来自 = มาจาก, 一本书 = หนังสือหนึ่งเล่ม)

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

春秋的意思 ฤดูที่อากาศสบาย และปีที่ผ่านไป

(chūnqiū de yìsi / ชรุนชิว เต่อ อี้ซึ / ความหมายของ 春秋)

ความหมายแรกคือสองฤดูที่อากาศไม่ร้อนไม่หนาว ส่วนความหมายที่สองเป็นภาษาเขียน ใช้นับปีของสิ่งที่อยู่มานาน เช่น สะพาน โรงเรียน หรือชีวิตคน

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 2 คำ และรูปประโยคนับปีด้วย 春秋

春秋

chūnqiū

อ่านว่า ชรุนชิว

ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง; ปี

spring and autumn; a year

สองฤดูนี้อากาศไม่ร้อนไม่หนาว จึงมักพูดคู่กัน และในภาษาเขียนยังใช้ 春秋(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) แทนหนึ่งปีได้ด้วย

这件外套春秋都能穿,不太厚也不太薄。

Zhè jiàn wàitào chūnqiū dōu néng chuān, bú tài hòu yě bú tài báo.

อ่านว่า เจร้อ เจี้ยน ไว่ท่าว ชรุนชิว โตว เหนิง ชรวาน ปู๋ ไท่ โฮ่ว เหย่ ปู๋ ไท่ ป๋าว

เสื้อคลุมตัวนี้ใส่ได้ทั้งฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ไม่หนาและไม่บางเกินไป (件 = ลักษณนามของเสื้อ, 外套 = เสื้อคลุม, 都能穿 = ใส่ได้ทั้งสอง, 不太厚 = ไม่หนามาก, 薄 = บาง)

This jacket works in both spring and autumn—not too thick, not too thin.

春秋装

chūnqiū zhuāng

อ่านว่า ชรุนชิวจรวาง

เสื้อผ้าสำหรับฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง

spring-and-autumn clothing

ในร้านเสื้อผ้าจีนมักเห็นป้าย 春秋款(chūnqiū kuǎn / ชรุนชิว ขว่าน / รุ่นสำหรับอากาศเย็นสบาย) หมายถึงรุ่นที่หนาปานกลาง เหมาะกับอากาศเย็นสบาย

商场正在打折卖春秋装。

Shāngchǎng zhèngzài dǎzhé mài chūnqiū zhuāng.

อ่านว่า ซรางฉร่าง เจริ้งไจ้ ต่าเจร๋อ ไม่ ชรุนชิว จรวาง

ห้างกำลังลดราคาเสื้อผ้าฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง (商场 = ห้าง, 正在 = กำลัง, 打折 = ลดราคา, 卖 = ขาย)

The mall is having a sale on spring-and-autumn clothes.

นับปีแบบภาษาเขียน

สิ่งที่อยู่มานาน + 走过了(zǒuguò le / โจ่วกั้ว เลอะ / ผ่านมาแล้ว) หรือ 经历了(jīnglì le / จิงลี่ เลอะ / ผ่านพ้นมาแล้ว) + จำนวน + 个春秋(ge chūnqiū / เกอะ ชรุนชิว / ปี)

ใช้ในสุนทรพจน์ ป้ายครบรอบ หรือบทความ ให้ความรู้สึกว่าผ่านเวลามายาวนาน ในภาษาพูดทั่วไปใช้ 年(nián / เหนียน / ปี) ก็พอ

这座石桥已经走过了三百个春秋。

Zhè zuò shíqiáo yǐjīng zǒuguò le sānbǎi ge chūnqiū.

อ่านว่า เจร้อ จั้ว สรือเฉียว อี่จิง โจ่วกั้ว เลอะ ซานไป่ เกอะ ชรุนชิว

สะพานหินแห่งนี้ผ่านมาแล้วสามร้อยปี (座 = ลักษณนามของสะพาน, 石桥 = สะพานหิน, 已经 = แล้ว, 走过了 = ผ่านมาแล้ว, 三百个春秋 = สามร้อยปี)

This stone bridge has stood for three hundred years.

我们的学校今年走过了一百个春秋。

Wǒmen de xuéxiào jīnnián zǒuguò le yìbǎi ge chūnqiū.

อ่านว่า หว่อเมิน เตอะ เสวียเซี่ยว จินเหนียน โจ่วกั้ว เลอะ อี้ไป่ เกอะ ชรุนชิว

ปีนี้โรงเรียนของเราอายุครบหนึ่งร้อยปี (学校 = โรงเรียน, 今年 = ปีนี้, 一百个春秋 = หนึ่งร้อยปี)

This year our school marks a hundred years.

กลับไปที่หัวข้อ

鲁国史书 ยุคชุนชิวได้ชื่อจากหนังสือ

(Lǔguó shǐshū / หลู่กั๋ว สรื่อซรู / หนังสือประวัติศาสตร์ของแคว้นหลู่)

春秋(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) ยังเป็นชื่อหนังสือบันทึกเหตุการณ์รายปีของแคว้นหลู่ ครอบคลุมราว 242 ปี ตั้งแต่ 722 ถึง 481 ปีก่อนคริสตกาล ตามธรรมเนียมเชื่อกันว่า 孔子(Kǒngzǐ / ข่งจื่อ / ขงจื๊อ) เป็นผู้เรียบเรียง คำอธิบายดั้งเดิมบอกว่าชื่อหนังสือใช้สองฤดูแทนทั้งปี เพราะเป็นบันทึกรายปี

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 3 คำเกี่ยวกับแคว้นหลู่ ขงจื๊อ และยุคชุนชิว

鲁国

Lǔguó

อ่านว่า หลู่กั๋ว

แคว้นหลู่

the State of Lu

曲阜(Qūfù / ชวีฟู่ / ชวีฟู่) ในซานตง เคยเป็นเมืองหลวงของแคว้นนี้ และเป็นบ้านเกิดของ 孔子(Kǒngzǐ / ข่งจื่อ / ขงจื๊อ)

鲁国在今天的山东一带。

Lǔguó zài jīntiān de Shāndōng yídài.

อ่านว่า หลู่กั๋ว ไจ้ จินเทียน เต่อ ซรานตง อี๋ไต้

แคว้นหลู่อยู่แถบมณฑลซานตงในปัจจุบัน (在 = อยู่ที่, 今天的 = ในปัจจุบัน, 山东 = ซานตง, 一带 = แถบ)

The State of Lu lay in the area of present-day Shandong.

孔子

Kǒngzǐ

อ่านว่า ข่งจื่อ

ขงจื๊อ

Confucius

เกิดราว 551 ปีก่อนคริสตกาล และเสียชีวิตราว 479 ปีก่อนคริสตกาล จึงเป็นคนในยุคชุนชิว

孔子是鲁国人,一生都在教学生。

Kǒngzǐ shì Lǔguó rén, yìshēng dōu zài jiāo xuésheng.

อ่านว่า ข่งจื่อ ซรื่อ หลู่กั๋ว เหริน อี้เซริง โตว ไจ้ เจียว เสวียเซริง

ขงจื๊อเป็นชาวแคว้นหลู่ และใช้ชีวิตสอนลูกศิษย์มาตลอด (鲁国人 = ชาวแคว้นหลู่, 一生 = ตลอดชีวิต, 都在 = ล้วนแต่, 教 = สอน, 学生 = ลูกศิษย์)

Confucius was a man of Lu who spent his whole life teaching students.

春秋时期

Chūnqiū shíqī

อ่านว่า ชรุนชิวสรือชี

ยุคชุนชิว

the Spring and Autumn period

นักประวัติศาสตร์ยืมชื่อหนังสือมาเรียกช่วงเวลา ไม่ได้ตั้งชื่อตามฤดูของปีโดยตรง

春秋时期的名字来自鲁国的一部史书。

Chūnqiū shíqī de míngzi láizì Lǔguó de yí bù shǐshū.

อ่านว่า ชรุนชิว สรือชี เต่อ หมิงจึ ไหลจื้อ หลู่กั๋ว เตอะ อี๋ ปู้ สรื่อซรู

ชื่อยุคชุนชิวมาจากหนังสือประวัติศาสตร์เล่มหนึ่งของแคว้นหลู่ (名字 = ชื่อ, 来自 = มาจาก, 鲁国 = แคว้นหลู่, 一部 = หนึ่งเล่ม, 史书 = หนังสือประวัติศาสตร์)

The name of the Spring and Autumn period comes from a history book of the State of Lu.

กลับไปที่หัวข้อ

春秋战国 เรียงยุคให้ถูก ก่อนถึงจิ๋นซีฮ่องเต้

(Chūnqiū Zhànguó / ชรุนชิว จร้านกั๋ว / ยุคชุนชิวและจ้านกั๋ว)

ยุคชุนชิวมักกำหนดไว้ราว 770 ถึง 476 ปีก่อนคริสตกาล และยุคจ้านกั๋วราว 475 ถึง 221 ปีก่อนคริสตกาล ตัวเลขแบ่งยุคต่างกันได้เล็กน้อยตามตำรา แต่ลำดับคือ 西周(Xī Zhōu / ซี โจรว / โจวตะวันตก) แล้ว 东周(Dōng Zhōu / ตง โจรว / โจวตะวันออก) ซึ่งแบ่งเป็นชุนชิวกับจ้านกั๋ว แล้วจึงถึง 秦朝(Qín cháo / ฉิน ฉราว / ราชวงศ์ฉิน)

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 3 คำ และเรื่องสะกดพระนาม 嬴政

战国

Zhànguó

อ่านว่า จร้านกั๋ว

ยุคจ้านกั๋ว; ยุครณรัฐ

the Warring States period

战(zhàn / จร้าน / การรบ) แปลว่าการรบ ชื่อยุคนี้มาจากหนังสือ 战国策(Zhànguó Cè / จร้านกั๋ว เช่อ / หนังสือจ้านกั๋วเช่อ) ที่รวบรวมเรื่องราวของแคว้นต่าง ๆ

战国时期,几个大国常常打仗。

Zhànguó shíqī, jǐ ge dàguó chángcháng dǎzhàng.

อ่านว่า จร้านกั๋ว สรือชี จี่ เกอะ ต้ากั๋ว ฉรางฉราง ต่าจร้าง

ในยุคจ้านกั๋ว แคว้นใหญ่หลายแคว้นรบกันบ่อย (时期 = ยุค, 几个 = หลาย, 大国 = แคว้นใหญ่, 常常 = บ่อย ๆ, 打仗 = ทำสงคราม)

In the Warring States period, several large states were constantly at war.

东周

Dōng Zhōu

อ่านว่า ตงโจรว

ราชวงศ์โจวตะวันออก

the Eastern Zhou

เริ่มเมื่อราชสำนักโจวย้ายเมืองหลวงไปทางตะวันออกในปี 770 ก่อนคริสตกาล ช่วงก่อนหน้านั้นเรียก 西周(Xī Zhōu / ซี โจรว / โจวตะวันตก)

东周分为春秋和战国两个时期。

Dōng Zhōu fēnwéi Chūnqiū hé Zhànguó liǎng ge shíqī.

อ่านว่า ตง โจรว เฟินเหวย ชรุนชิว เหอ จร้านกั๋ว เหลี่ยง เกอะ สรือชี

โจวตะวันออกแบ่งเป็นสองยุค คือชุนชิวและจ้านกั๋ว (分为 = แบ่งเป็น, 春秋 = ชุนชิว, 战国 = จ้านกั๋ว, 两个时期 = สองยุค)

The Eastern Zhou is divided into two periods: Spring and Autumn, and Warring States.

秦始皇

Qín Shǐhuáng

อ่านว่า ฉินสรื่อฮว๋าง

จิ๋นซีฮ่องเต้

the First Emperor of Qin

พระนามเดิมคือ 嬴政(Yíng Zhèng / อิ๋ง เจริ้ง / อิ๋งเจิ้ง) สะกดด้วย 嬴(yíng / อิ๋ง / แซ่อิ๋ง) ที่มี 女(nǚ / หนวี่ / ผู้หญิง) อยู่ด้านล่างตรงกลาง ไม่ใช่ 赢(yíng / อิ๋ง / ชนะ) ที่แปลว่าชนะซึ่งมี 贝(bèi / เป้ย / เปลือกหอย) รวมแผ่นดินสำเร็จในปี 221 ก่อนคริสตกาล

秦始皇统一了六国,建立了秦朝。

Qín Shǐhuáng tǒngyī le liù guó, jiànlì le Qín cháo.

อ่านว่า ฉิน สรื่อฮว๋าง ถ่งอี เลอะ ลิ่ว กั๋ว เจี้ยนลี่ เลอะ ฉิน ฉราว

จิ๋นซีฮ่องเต้รวมหกแคว้นเป็นหนึ่ง แล้วก่อตั้งราชวงศ์ฉิน (统一了 = รวมเป็นหนึ่ง, 六国 = หกแคว้น, 建立了 = ก่อตั้ง, 秦朝 = ราชวงศ์ฉิน)

The First Emperor of Qin unified the six states and founded the Qin dynasty.

กลับไปที่หัวข้อ

季节词 คำฤดูกาลที่ใช้ตอนวางแผนเที่ยว

(jìjié cí / จี้เจี๋ย ฉือ / คำเกี่ยวกับฤดูกาล)

เมื่อพูดถึงฤดูแบบทางการหรือพูดถึงช่วงท่องเที่ยว ภาษาจีนใช้ตัว 季(jì / จี้ / ฤดู) สร้างคำ คำเหล่านี้พบบ่อยในข่าว ป้ายโฆษณา และแอปจองตั๋ว

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 3 คำพร้อมตัวอย่างประโยค

季节

jìjié

อ่านว่า จี้เจี๋ย

ฤดูกาล

season

北京的季节变化很明显。

Běijīng de jìjié biànhuà hěn míngxiǎn.

อ่านว่า เป่ยจิง เต่อ จี้เจี๋ย เปี้ยนฮว่า เหิ่น หมิงเสี่ยน

ปักกิ่งเปลี่ยนฤดูกาลชัดเจนมาก (北京 = ปักกิ่ง, 变化 = การเปลี่ยนแปลง, 很明显 = ชัดเจนมาก)

The seasons in Beijing change very noticeably.

旺季

wàngjì

อ่านว่า ว่างจี้

ช่วงที่คนเที่ยวมาก; ไฮซีซัน

peak season

十月是曲阜的旅游旺季,酒店很难订。

Shí yuè shì Qūfù de lǚyóu wàngjì, jiǔdiàn hěn nán dìng.

อ่านว่า สรือ เยวี่ย ซรื่อ ชวีฟู่ เตอะ หลวี่โหยว ว่างจี้ จิ่วเตี้ยน เหิ่น หนาน ติ้ง

เดือนตุลาคมเป็นช่วงไฮซีซันของชวีฟู่ จองโรงแรมยากมาก (十月 = เดือนตุลาคม, 曲阜 = ชวีฟู่, 旅游 = การท่องเที่ยว, 酒店 = โรงแรม, 很难订 = จองยากมาก)

October is peak tourist season in Qufu, so hotels are hard to book.

淡季

dànjì

อ่านว่า ต้านจี้

ช่วงที่คนเที่ยวน้อย; โลว์ซีซัน

low season

季(jì / จี้ / ฤดู) แปลว่าฤดูหรือช่วงเวลา ใช้สร้างคำได้หลายคำ เช่น 春季(chūnjì / ชรุนจี้ / ฤดูใบไม้ผลิ) 夏季(xiàjì / เซี่ยจี้ / ฤดูร้อน) 秋季(qiūjì / ชิวจี้ / ฤดูใบไม้ร่วง) และ 冬季(dōngjì / ตงจี้ / ฤดูหนาว) ซึ่งเป็นภาษาทางการกว่า 春天(chūntiān / ชรุนเทียน / ฤดูใบไม้ผลิ) 夏天(xiàtiān / เซี่ยเทียน / ฤดูร้อน) 秋天(qiūtiān / ชิวเทียน / ฤดูใบไม้ร่วง) และ 冬天(dōngtiān / ตงเทียน / ฤดูหนาว)

淡季去旅游,机票便宜多了。

Dànjì qù lǚyóu, jīpiào piányi duō le.

อ่านว่า ต้านจี้ ชวี่ หลวี่โหยว จีเพี่ยว เผียนอิ ตัว เลอะ

ไปเที่ยวช่วงโลว์ซีซัน ตั๋วเครื่องบินถูกกว่ามาก (去旅游 = ไปเที่ยว, 机票 = ตั๋วเครื่องบิน, 便宜多了 = ถูกกว่ามาก)

If you travel in the low season, flights are much cheaper.

กลับไปที่หัวข้อ

对话 แพรกับอาจารย์ซุนในศาลเจ้าขงจื๊อที่ชวีฟู่

(duìhuà / ตุ้ยฮว่า / บทสนทนา)

แพรเห็นคำว่า 春秋(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) บนแผ่นป้าย จึงถามอาจารย์ซุนว่าเกี่ยวกับฤดูอะไร ลองสังเกตว่าคำนี้เปลี่ยนความหมายไปกี่ครั้ง

เปิดดู: อ่านบทสนทนา 8 ประโยคพร้อมพินอิน คำอ่าน และคำแปล

แพร

孙老师,春秋不就是春天和秋天吗?

Sūn lǎoshī, chūnqiū bú jiù shì chūntiān hé qiūtiān ma?

อ่านว่า ซุน เหล่าซรือ ชรุนชิว ปู๋ จิ้ว ซรื่อ ชรุนเทียน เหอ ชิวเทียน ม่ะ

อาจารย์ซุนคะ 春秋 ก็คือฤดูใบไม้ผลิกับฤดูใบไม้ร่วงไม่ใช่เหรอคะ (孙老师 = อาจารย์ซุน, 不就是 = ก็คือ, 春天 = ฤดูใบไม้ผลิ, 秋天 = ฤดูใบไม้ร่วง)

Mr Sun, doesn't chūnqiū just mean spring and autumn?

อาจารย์ซุน

是,但在这里,春秋也是一本书的名字。

Shì, dàn zài zhèlǐ, Chūnqiū yě shì yì běn shū de míngzi.

อ่านว่า ซรื่อ ต้าน ไจ้ เจร้อหลี่ ชรุนชิว เหย่ ซรื่อ อี้ เปิ่น ซรู เต่อ หมิงจึ

ใช่ แต่ที่นี่ 春秋 ยังเป็นชื่อหนังสือเล่มหนึ่งด้วย (但 = แต่, 在这里 = ที่นี่, 一本书 = หนังสือหนึ่งเล่ม, 名字 = ชื่อ)

Yes, but here Chūnqiū is also the name of a book.

แพร

是孔子写的那本书吗?

Shì Kǒngzǐ xiě de nà běn shū ma?

อ่านว่า ซรื่อ ข่งจื่อ เสี่ย เตอะ น่า เปิ่น ซรู ม่ะ

เป็นหนังสือที่ขงจื๊อเขียนหรือเปล่าคะ (孔子 = ขงจื๊อ, 写的 = ที่เขียน, 那本书 = หนังสือเล่มนั้น)

Is it the book Confucius wrote?

อาจารย์ซุน

传说是孔子整理的,记的是鲁国的大事。

Chuánshuō shì Kǒngzǐ zhěnglǐ de, jì de shì Lǔguó de dàshì.

อ่านว่า ฉรวานซรัว ซรื่อ ข่งจื่อ เจริ่งหลี่ เตอะ จี้ เตอะ ซรื่อ หลู่กั๋ว เตอะ ต้าซรื่อ

เล่ากันว่าขงจื๊อเป็นผู้เรียบเรียง เนื้อหาบันทึกเหตุการณ์สำคัญของแคว้นหลู่ (传说 = เล่ากันว่า, 整理的 = เรียบเรียง, 记的是 = สิ่งที่บันทึกคือ, 鲁国 = แคว้นหลู่, 大事 = เรื่องสำคัญ)

Tradition says Confucius edited it; it records the major events of the State of Lu.

แพร

所以春秋时期就是用这本书的名字?

Suǒyǐ Chūnqiū shíqī jiù shì yòng zhè běn shū de míngzi?

อ่านว่า สั่วอี่ ชรุนชิว สรือชี จิ้ว ซรื่อ ย่ง เจร้อ เปิ่น ซรู เต่อ หมิงจึ

ยุคชุนชิวก็เลยใช้ชื่อของหนังสือเล่มนี้ใช่ไหมคะ (所以 = ดังนั้น, 春秋时期 = ยุคชุนชิว, 就是 = ก็คือ, 用 = ใช้)

So the Spring and Autumn period uses this book's name?

อาจารย์ซุน

对。后来是战国,最后秦始皇统一了天下。

Duì. Hòulái shì Zhànguó, zuìhòu Qín Shǐhuáng tǒngyī le tiānxià.

อ่านว่า ตุ้ย โฮ่วไหล ซรื่อ จร้านกั๋ว จุ้ยโฮ่ว ฉิน สรื่อฮว๋าง ถ่งอี เลอะ เทียนเซี่ย

ใช่ ต่อมาเป็นยุคจ้านกั๋ว สุดท้ายจิ๋นซีฮ่องเต้ก็รวมแผ่นดินเป็นหนึ่ง (后来 = ต่อมา, 战国 = ยุคจ้านกั๋ว, 最后 = สุดท้าย, 秦始皇 = จิ๋นซีฮ่องเต้, 统一了天下 = รวมแผ่นดินเป็นหนึ่ง)

Right. Then came the Warring States, and finally the First Emperor of Qin unified the land.

แพร

现在是旅游旺季,孔庙的人真多。

Xiànzài shì lǚyóu wàngjì, Kǒngmiào de rén zhēn duō.

อ่านว่า เซี่ยนไจ้ ซรื่อ หลวี่โหยว ว่างจี้ ข่งเมี่ยว เตอะ เหริน เจริน ตัว

ตอนนี้เป็นช่วงไฮซีซัน คนในศาลเจ้าขงจื๊อเยอะจริง ๆ (现在 = ตอนนี้, 旅游旺季 = ไฮซีซันของการท่องเที่ยว, 孔庙 = ศาลเจ้าขงจื๊อ, 真多 = เยอะจริง ๆ)

It's peak tourist season now—there are so many people at the Confucius Temple.

อาจารย์ซุน

这座孔庙已经走过了两千多个春秋。

Zhè zuò Kǒngmiào yǐjīng zǒuguò le liǎngqiān duō ge chūnqiū.

อ่านว่า เจร้อ จั้ว ข่งเมี่ยว อี่จิง โจ่วกั้ว เลอะ เหลี่ยงเชียน ตัว เก่อ ชรุนชิว

ศาลเจ้าขงจื๊อแห่งนี้ผ่านมาแล้วกว่าสองพันปี (座 = ลักษณนามของอาคาร, 已经 = แล้ว, 走过了 = ผ่านมาแล้ว, 两千多个春秋 = กว่าสองพันปี)

This Confucius Temple has stood for more than two thousand years.

กลับไปที่หัวข้อ

易错词 คำที่ระวังใช้ผิด

(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)

รูปที่ควรระวัง ✗

我最喜欢春秋天。

Wǒ zuì xǐhuan chūnqiū tiān.

อ่านว่า หว่อ จุ้ย สี่ฮวัน ชรุนชิว เทียน

(เติม 天 หลัง 春秋) ฉันชอบฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงที่สุด

รูปที่ควรใช้ ✓

我最喜欢春天和秋天。

Wǒ zuì xǐhuan chūntiān hé qiūtiān.

อ่านว่า หว่อ จุ้ย สี่ฮวัน ชรุนเทียน เหอ ชิวเทียน

ฉันชอบฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงที่สุด (最喜欢 = ชอบที่สุด, 春天 = ฤดูใบไม้ผลิ, 秋天 = ฤดูใบไม้ร่วง)

Spring and autumn are my favourite seasons.

เหตุผล: 春秋(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) เป็นคำคู่ที่ครบในตัวแล้ว ถ้าจะใช้ 天(tiān / เทียน / วัน; ฟ้า) ต้องพูดแยกเป็น 春天(chūntiān / ชรุนเทียน / ฤดูใบไม้ผลิ) กับ 秋天(qiūtiān / ชิวเทียน / ฤดูใบไม้ร่วง)

รูปที่ควรระวัง ✗

秦始皇叫赢政。

Qín Shǐhuáng jiào Yíng Zhèng.

อ่านว่า ฉิน สรื่อฮว๋าง เจี้ยว อิ๋ง เจริ้ง

(สะกดพระนามผิด) จิ๋นซีฮ่องเต้มีพระนามว่าอิ๋งเจิ้ง

รูปที่ควรใช้ ✓

秦始皇叫嬴政。

Qín Shǐhuáng jiào Yíng Zhèng.

อ่านว่า ฉิน สรื่อฮว๋าง เจี้ยว อิ๋ง เจริ้ง

จิ๋นซีฮ่องเต้มีพระนามว่าอิ๋งเจิ้ง (秦始皇 = จิ๋นซีฮ่องเต้, 叫 = ชื่อว่า, 嬴政 = อิ๋งเจิ้ง)

The First Emperor of Qin was named Ying Zheng.

เหตุผล: 嬴(yíng / อิ๋ง / แซ่อิ๋ง) กับ 赢(yíng / อิ๋ง / ชนะ) อ่านเหมือนกัน แต่แซ่ของราชวงศ์ฉินคือ 嬴 ที่มี 女(nǚ / หนวี่ / ผู้หญิง) ส่วน 赢 ที่มี 贝(bèi / เป้ย / เปลือกหอย) แปลว่าชนะ

รูปที่ควรระวัง ✗

春秋时期在秦朝以后。

Chūnqiū shíqī zài Qín cháo yǐhòu.

อ่านว่า ชรุนชิว สรือชี ไจ้ ฉิน ฉราว อี่โฮ่ว

(เรียงยุคผิด) ยุคชุนชิวอยู่หลังราชวงศ์ฉิน

รูปที่ควรใช้ ✓

春秋时期在秦朝以前。

Chūnqiū shíqī zài Qín cháo yǐqián.

อ่านว่า ชรุนชิว สรือชี ไจ้ ฉิน ฉราว อี่เฉียน

ยุคชุนชิวอยู่ก่อนราชวงศ์ฉิน (春秋时期 = ยุคชุนชิว, 秦朝 = ราชวงศ์ฉิน, 以前 = ก่อน)

The Spring and Autumn period came before the Qin dynasty.

เหตุผล: ลำดับคือ 春秋(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) แล้ว 战国(Zhànguó / จร้านกั๋ว / ยุคจ้านกั๋ว) แล้วจึงเป็น 秦朝(Qín cháo / ฉิน ฉราว / ราชวงศ์ฉิน)

รูปที่ควรระวัง ✗

你今年多少春秋?

Nǐ jīnnián duōshao chūnqiū?

อ่านว่า หนี่ จินเหนียน ตัวเซร่า ชรุนชิว

(ใช้ภาษาเขียนถามอายุ) ปีนี้เธออายุกี่ปี

รูปที่ควรใช้ ✓

你今年多大了?

Nǐ jīnnián duō dà le?

อ่านว่า หนี่ จินเหนียน ตัว ต้า เลอะ

ปีนี้เธออายุเท่าไรแล้ว (今年 = ปีนี้, 多大 = อายุเท่าไร, 了 = แล้ว)

How old are you this year?

เหตุผล: 春秋(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) ในความหมายปีเป็นภาษาเขียน ถามอายุในชีวิตประจำวันใช้ 多大(duō dà / ตัว ต้า / อายุเท่าไร) หรือถามเด็กเล็กใช้ 几岁(jǐ suì / จี่ ซุ่ย / กี่ขวบ)

กลับไปที่หัวข้อ

练习 แบบฝึกหัด

(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)

ลองตอบเองก่อน แล้วค่อยกดดูแนวคำตอบใต้แต่ละข้อ

ข้อ 1: เลือกความหมาย

ในประโยคนี้ 春秋(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) แปลว่าฤดูหรือแปลว่าปี

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 1

这棵老树经历了五百个春秋。

Zhè kē lǎo shù jīnglì le wǔbǎi ge chūnqiū.

อ่านว่า เจร้อ เคอ เหล่า ซรู่ จิงลี่ เลอะ อู่ไป่ เกอะ ชรุนชิว

ต้นไม้เก่าแก่ต้นนี้ผ่านมาแล้วห้าร้อยปี (棵 = ลักษณนามของต้นไม้, 老树 = ต้นไม้เก่าแก่, 经历了 = ผ่านพ้นมาแล้ว, 五百个春秋 = ห้าร้อยปี)

This old tree has lived through five hundred years.

เหตุผล: มีจำนวนกับลักษณนาม 个(gè / เก้อ / ลักษณนามทั่วไป) อยู่หน้า 春秋(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) และใช้กับกริยา 经历(jīnglì / จิงลี่ / ประสบการณ์ที่เคยผ่าน) จึงแปลว่าปี

ข้อ 2: เติมคำ

เติมคำว่าเสื้อผ้าฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วงลงในช่องว่าง

天气不冷不热,正好穿___。

Tiānqì bù lěng bú rè, zhènghǎo chuān ___.

อ่านว่า เทียนชี่ ปู้ เหลิ่ง ปู๋ เร่อ เจริ้งห่าว ชรวาน

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 2

天气不冷不热,正好穿春秋装。

Tiānqì bù lěng bú rè, zhènghǎo chuān chūnqiū zhuāng.

อ่านว่า เทียนชี่ ปู้ เหลิ่ง ปู๋ เร่อ เจริ้งห่าว ชรวาน ชรุนชิว จรวาง

อากาศไม่หนาวไม่ร้อน ใส่เสื้อผ้าฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วงพอดี (天气 = อากาศ, 不冷不热 = ไม่หนาวไม่ร้อน, 正好 = พอดี, 穿 = ใส่, 春秋装 = เสื้อผ้าฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง)

It's neither cold nor hot—just right for spring-and-autumn clothes.

เหตุผล: อากาศเย็นสบายคืออากาศของสองฤดูนี้ จึงใช้ 春秋装(chūnqiū zhuāng / ชรุนชิว จรวาง / เสื้อผ้าฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง)

ข้อ 3: แปล

แปลเป็นภาษาจีน: “ยุคชุนชิวได้ชื่อมาจากหนังสือเล่มหนึ่ง”

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 3

春秋时期的名字来自一本书。

Chūnqiū shíqī de míngzi láizì yì běn shū.

อ่านว่า ชรุนชิว สรือชี เต่อ หมิงจึ ไหลจื้อ อี้ เปิ่น ซรู

ยุคชุนชิวได้ชื่อมาจากหนังสือเล่มหนึ่ง (春秋时期 = ยุคชุนชิว, 名字 = ชื่อ, 来自 = มาจาก, 一本书 = หนังสือหนึ่งเล่ม)

The Spring and Autumn period got its name from a book.

เหตุผล: 来自(láizì / ไหลจื้อ / มาจาก) แปลว่ามาจาก ใช้บอกที่มาของชื่อได้เป็นธรรมชาติ

ข้อ 4: เรียงลำดับ

เรียงยุค 战国(Zhànguó / จร้านกั๋ว / ยุคจ้านกั๋ว) 秦朝(Qín cháo / ฉิน ฉราว / ราชวงศ์ฉิน) และ 春秋(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) ตามลำดับเวลา แล้วพูดเป็นประโยค

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 4

先是春秋,然后是战国,最后是秦朝。

Xiān shì Chūnqiū, ránhòu shì Zhànguó, zuìhòu shì Qín cháo.

อ่านว่า เซียน ซรื่อ ชรุนชิว หรานโฮ่ว ซรื่อ จร้านกั๋ว จุ้ยโฮ่ว ซรื่อ ฉิน ฉราว

ก่อนอื่นคือยุคชุนชิว ต่อมาคือยุคจ้านกั๋ว และสุดท้ายคือราชวงศ์ฉิน (先是 = ก่อนอื่นคือ, 然后 = ต่อมา, 最后 = สุดท้าย, 秦朝 = ราชวงศ์ฉิน)

First came Spring and Autumn, then the Warring States, and finally the Qin dynasty.

เหตุผล: ใช้ 先(xiān / เซียน / ก่อน) 然后(ránhòu / หรานโฮ่ว / ต่อมา) และ 最后(zuìhòu / จุ้ยโฮ่ว / สุดท้าย) เรียงลำดับเหตุการณ์ ชุนชิวกับจ้านกั๋วอยู่ในโจวตะวันออก ก่อนราชวงศ์ฉิน

ข้อ 5: พูดตามสถานการณ์

อยากบอกเพื่อนว่าไปเที่ยวช่วงโลว์ซีซันถูกกว่า ควรพูดว่าอะไร

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 5

淡季去旅游比较便宜。

Dànjì qù lǚyóu bǐjiào piányi.

อ่านว่า ต้านจี้ ชวี่ หลวี่โหยว ปี่เจี้ยว เผียนอิ

ไปเที่ยวช่วงโลว์ซีซันค่อนข้างถูก (淡季 = โลว์ซีซัน, 去旅游 = ไปเที่ยว, 比较 = ค่อนข้าง, 便宜 = ถูก)

Travelling in the low season is cheaper.

เหตุผล: ช่วงคนเที่ยวน้อยคือ 淡季(dànjì / ต้านจี้ / โลว์ซีซัน) ตรงข้ามกับ 旺季(wàngjì / ว่างจี้ / ไฮซีซัน)

กลับไปที่หัวข้อ

记住这几句 ประโยคจำง่ายของวันนี้

(jìzhù zhè jǐ jù / จี้จรู้ เจร้อ จี่ จวี้ / จำประโยคเหล่านี้)

ห้าประโยคนี้สรุปคำหลักของบท คำตัวหนาคือคำที่ควรจำ

这件外套春秋都能穿。

Zhè jiàn wàitào chūnqiū dōu néng chuān.

อ่านว่า เจร้อ เจี้ยน ไว่ท่าว ชรุนชิว โตว เหนิง ชรวาน

เสื้อคลุมตัวนี้ใส่ได้ทั้งสองฤดู (外套 = เสื้อคลุม, 都能穿 = ใส่ได้ทั้งสอง)

This jacket is fine for spring and autumn.

这座桥走过了三百个春秋。

Zhè zuò qiáo zǒuguò le sānbǎi ge chūnqiū.

อ่านว่า เจร้อ จั้ว เฉียว โจ่วกั้ว เลอะ ซานไป่ เกอะ ชรุนชิว

สะพานนี้ผ่านมาแล้วสามร้อยปี (桥 = สะพาน, 走过了 = ผ่านมาแล้ว)

This bridge has stood for three hundred years.

孔子生活在鲁国。

Kǒngzǐ shēnghuó zài Lǔguó.

อ่านว่า ข่งจื่อ เซริงหัว ไจ้ หลู่กั๋ว

ขงจื๊อใช้ชีวิตอยู่ในแคว้นหลู่ (生活在 = ใช้ชีวิตอยู่ที่)

Confucius lived in the State of Lu.

东周分为春秋和战国。

Dōng Zhōu fēnwéi Chūnqiū hé Zhànguó.

อ่านว่า ตง โจรว เฟินเหวย ชรุนชิว เหอ จร้านกั๋ว

โจวตะวันออกแบ่งเป็นชุนชิวกับจ้านกั๋ว (东周 = โจวตะวันออก, 分为 = แบ่งเป็น)

The Eastern Zhou is divided into Spring and Autumn and Warring States.

秦始皇统一了六国。

Qín Shǐhuáng tǒngyī le liù guó.

อ่านว่า ฉิน สรื่อฮว๋าง ถ่งอี เลอะ ลิ่ว กั๋ว

จิ๋นซีฮ่องเต้รวมหกแคว้นเป็นหนึ่ง (统一了 = รวมเป็นหนึ่ง, 六国 = หกแคว้น)

The First Emperor of Qin unified the six states.

บันทึกสั้น ๆ ของแพร

今天我在曲阜参观了孔庙。

Jīntiān wǒ zài Qūfù cānguān le Kǒngmiào.

อ่านว่า จินเทียน หว่อ ไจ้ ชวีฟู่ ชานกวาน เลอะ ข่งเมี่ยว

วันนี้ฉันไปชมศาลเจ้าขงจื๊อที่ชวีฟู่ (曲阜 = ชวีฟู่, 参观了 = เยี่ยมชมแล้ว, 孔庙 = ศาลเจ้าขงจื๊อ)

Today I visited the Confucius Temple in Qufu.

我终于知道春秋时期的名字是从哪儿来的了。

Wǒ zhōngyú zhīdào Chūnqiū shíqī de míngzi shì cóng nǎr lái de le.

อ่านว่า หว่อ จรงอวี๋ จรือต้าว ชรุนชิว สรือชี เต่อ หมิงจึ ซรื่อ ฉง หน่าร์ ไหล เตอะ เลอะ

ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าชื่อยุคชุนชิวมาจากไหน (终于 = ในที่สุด, 知道 = รู้, 名字 = ชื่อ, 从哪儿来的 = มาจากไหน)

I finally know where the name of the Spring and Autumn period comes from.

天气不冷不热,我穿的正是春秋装。

Tiānqì bù lěng bú rè, wǒ chuān de zhèng shì chūnqiū zhuāng.

อ่านว่า เทียนชี่ ปู้ เหลิ่ง ปู๋ เร่อ หว่อ ชรวาน เต่อ เจริ้ง ซรื่อ ชรุนชิว จรวาง

อากาศไม่หนาวไม่ร้อน ฉันใส่เสื้อผ้าฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วงพอดี (不冷不热 = ไม่หนาวไม่ร้อน, 穿的 = ที่ใส่, 正是 = ก็คือ, 春秋装 = เสื้อผ้าฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง)

The weather was neither cold nor hot, and I was wearing exactly my spring-and-autumn clothes.

กลับไปที่หัวข้อ

小结 สรุปจำง่าย

(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น ๆ)

  • 春秋(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) คือฤดูใบไม้ผลิกับใบไม้ร่วง ใช้ในชีวิตประจำวันเช่น 春秋装(chūnqiū zhuāng / ชรุนชิว จรวาง / เสื้อผ้าฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) และในภาษาเขียนใช้นับปี เช่น 走过了(zǒuguò le / โจ่วกั้ว เลอะ / ผ่านมาแล้ว) ตามด้วยจำนวนและ 个春秋(ge chūnqiū / เกอะ ชรุนชิว / ปี)
  • ยุคชุนชิวได้ชื่อจากหนังสือบันทึกรายปีของ 鲁国(Lǔguó / หลู่กั๋ว / แคว้นหลู่) ซึ่งเล่ากันว่า 孔子(Kǒngzǐ / ข่งจื่อ / ขงจื๊อ) เรียบเรียง ลำดับยุคคือ 春秋(chūnqiū / ชรุนชิว / ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง) แล้ว 战国(Zhànguó / จร้านกั๋ว / ยุคจ้านกั๋ว) แล้วจึงถึง 秦朝(Qín cháo / ฉิน ฉราว / ราชวงศ์ฉิน)
  • พระนามเดิมของ 秦始皇(Qín Shǐhuáng / ฉิน สรื่อฮว๋าง / จิ๋นซีฮ่องเต้) คือ 嬴政(Yíng Zhèng / อิ๋ง เจริ้ง / อิ๋งเจิ้ง) และคำฤดูกาลที่ใช้ตอนเที่ยวคือ 季节(jìjié / จี้เจี๋ย / ฤดูกาล) 旺季(wàngjì / ว่างจี้ / ไฮซีซัน) และ 淡季(dànjì / ต้านจี้ / โลว์ซีซัน)

孤 寡人 朕 ต่างกันอย่างไร? คำแทนตัวของกษัตริย์จีนโบราณ และ 孤 ในคำว่า 孤单 孤独

ภาพประกอบบทเรียนเรื่อง 孤 寡人 และ 朕 ในบริบทจีนโบราณ

孤、寡人、朕 孤 寡人 朕: คำแทนตัวของกษัตริย์และจักรพรรดิจีนโบราณ

(gū, guǎrén, zhèn / กู กว่าเหริน เจริ้น / คำแทนตัวของผู้ปกครอง)

ต้นข้าวดูซีรีส์สามก๊กกับ 晓雨(Xiǎoyǔ / เสี่ยวอวี่ / เสี่ยวอวี่ (เพื่อนชาวจีน)) แล้วสงสัยว่าทำไมเจ้าแคว้นในเรื่องเรียกตัวเองว่า 孤(gū / กู / ข้า; โดดเดี่ยว) แต่พอเป็นจักรพรรดิกลับพูดว่า 朕(zhèn / เจริ้น / ข้า (จักรพรรดิ)) ทั้งที่คำบรรยายภาษาไทยแปลว่า “ข้า” เหมือนกัน

บทนี้แยกคำแทนตัวของผู้ปกครองจีนโบราณสามคำ คือ 孤(gū / กู / ข้า; โดดเดี่ยว) 寡人(guǎrén / กว่าเหริน / ข้าพเจ้า) และ 朕(zhèn / เจริ้น / ข้า (จักรพรรดิ)) ว่าใครใช้และใช้ยุคไหน แล้วต่อไปที่ 孤 ในคำปัจจุบันอย่าง 孤单(gūdān / กูตาน / เหงา) และ 孤独(gūdú / กูตู๋ / โดดเดี่ยว)

เรียนจบแล้วคุณจะ:

  • แยกได้ว่า 孤(gū / กู / ข้า; โดดเดี่ยว) และ 寡人(guǎrén / กว่าเหริน / ข้าพเจ้า) เป็นคำถ่อมตัวของกษัตริย์และเจ้าแคว้น ส่วน 朕(zhèn / เจริ้น / ข้า (จักรพรรดิ)) เป็นคำของจักรพรรดิ
  • อธิบายได้ว่า 朕(zhèn / เจริ้น / ข้า (จักรพรรดิ)) กลายเป็นคำเฉพาะจักรพรรดิหลังการรวมแผ่นดินสมัยฉิน
  • ใช้ 孤单(gūdān / กูตาน / เหงา) 孤独(gūdú / กูตู๋ / โดดเดี่ยว) และ 孤儿(gū'ér / กูเอ๋อร์ / เด็กกำพร้า) ในภาษาปัจจุบันได้ และรู้ว่าทุกวันนี้คนทั่วไปพูด 我(wǒ / หว่อ / ฉัน)

ระดับ: ★★ กลาง

เปิดดู: กดดูคำอธิบายภาษาจีน

古代的君主不说“我”,常用“孤”“寡人”或“朕”。

Gǔdài de jūnzhǔ bù shuō “wǒ”, cháng yòng “gū” “guǎrén” huò “zhèn”.

อ่านว่า กู่ไต้ เตอะ จวินจรู่ ปู้ ซรัว หว่อ ฉราง ย่ง กู กว่าเหริน ฮั่ว เจริ้น

กษัตริย์ในสมัยโบราณไม่พูดว่า 我 แต่มักใช้ 孤 寡人 หรือ 朕 (古代 = สมัยโบราณ, 君主 = กษัตริย์, 常用 = มักใช้, 或 = หรือ)

Ancient rulers didn't say wo; they usually used gu, guaren or zhen.

秦始皇统一中国以后,“朕”只能由皇帝使用。

Qín Shǐhuáng tǒngyī Zhōngguó yǐhòu, “zhèn” zhǐ néng yóu huángdì shǐyòng.

อ่านว่า ฉิน สรื่อฮว๋าง ถ่งอี จรงกั๋ว อี่โฮ่ว เจริ้น จรื่อ เหนิง โหยว ฮว๋างตี้ สรื่อย่ง

หลังจิ๋นซีฮ่องเต้รวมแผ่นดินจีน 朕 ใช้ได้เฉพาะจักรพรรดิ (秦始皇 = จิ๋นซีฮ่องเต้, 统一 = รวมเป็นหนึ่ง, 以后 = หลังจาก, 只能 = ได้เพียง, 由 = โดย, 皇帝 = จักรพรรดิ, 使用 = ใช้)

After Qin Shi Huang unified China, zhen could be used only by the emperor.

预备词汇 คำศัพท์จำเป็นก่อนเรียน

(yùbèi cíhuì / อวี้เป้ย ฉือฮุ่ย / คำศัพท์เตรียมก่อนเรียน)

  • 皇帝 (huángdì / ฮว๋างตี้) จักรพรรดิ (emperor)
  • 国王 (guówáng / กั๋วหวาง) กษัตริย์ (king)
  • 古代 (gǔdài / กู่ไต้) สมัยโบราณ (ancient times)
  • 电视剧 (diànshìjù / เตี้ยนซรื่อจวี้) ซีรีส์ (TV series)
  • 自己 (zìjǐ / จื้อจี่) ตัวเอง (oneself)

ระดับการเข้าถึงบทเรียน

Public: อ่านบทเรียนนี้ได้โดยไม่ต้องสมัครสมาชิกหรือเข้าสู่ระบบ

汉字练习 (ฝึกเขียนอักษรจีน)

เลือกอักษรสำคัญ 5 ตัวจากบทนี้ ดูลำดับขีด แล้วกดลองเขียนบนจอได้

ฝึกเขียนอักษร 我

我

Pinyin: wǒ

อ่านว่า หว่อ

ความหมาย: ฉัน; ผม; ดิฉัน

ตัวอย่างการใช้

我下班了,先走了。

Wǒ xiàbān le, xiān zǒu le.

อ่านว่า หว่อ เซี่ยปาน เลอะ เซียน โจ่ว เลอะ

แปลไทย: ฉันเลิกงานแล้ว ขอตัวก่อนนะ (下班 = เลิกงาน, 先走了 = ขอตัวก่อน)

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 自

自

Pinyin: zì

อ่านว่า จื้อ

ความหมาย: จาก, ตั้งแต่ (=自己 zìjǐ) ตัวเอง

ตัวอย่างการใช้

天子自称曰朕。

Tiānzǐ zìchēng yuē zhèn.

อ่านว่า เทียนจื่อ จื้อเชริง เยวีย เจริ้น

แปลไทย: โอรสสวรรค์เรียกตัวเองว่า 朕 (天子 = โอรสสวรรค์, 自称 = เรียกตัวเองว่า, 曰 = ว่า, 朕 = ข้า (จักรพรรดิ))

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 儿

儿

Pinyin: ér

อ่านว่า เอ๋อร์

ความหมาย: เด็ก; ลูก; ส่วนเติมท้ายคำในบางการใช้

ตัวอย่างการใช้

这家医院为孤儿免费看病。

Zhè jiā yīyuàn wèi gū'ér miǎnfèi kànbìng.

อ่านว่า เจร้อ เจีย อีเยวี่ยน เว่ย กูเอ๋อร์ เหมี่ยนเฟ่ย ค่านปิ้ง

แปลไทย: โรงพยาบาลแห่งนี้รักษาเด็กกำพร้าฟรี (家 = แห่ง (ลักษณนาม), 医院 = โรงพยาบาล, 为 = ให้แก่, 孤儿 = เด็กกำพร้า, 免费 = ฟรี, 看病 = รักษาโรค)

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 帝

帝

Pinyin: dì

อ่านว่า ตี้

ความหมาย: จักรพรรดิ; เทพสูงสุดในคำเฉพาะ

ตัวอย่างการใช้

那皇帝呢?刚才的皇帝说的是“朕”。

Nà huángdì ne? Gāngcái de huángdì shuō de shì “zhèn”.

อ่านว่า น่า ฮว๋างตี้ เนอะ กางไฉ เตอะ ฮว๋างตี้ ซรัว เต่อ ซรื่อ เจริ้น

แปลไทย: แล้วจักรพรรดิล่ะ เมื่อกี้จักรพรรดิพูดว่า 朕 (皇帝 = จักรพรรดิ, 呢 = ล่ะ, 刚才 = เมื่อกี้, 朕 = ข้า (จักรพรรดิ))

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 听

听

Pinyin: tīng

อ่านว่า ทิง

ความหมาย: ฟัง

ตัวอย่างการใช้

寡人想听听百姓怎么说。

Guǎrén xiǎng tīngting bǎixìng zěnme shuō.

อ่านว่า กว่าเหริน เสี่ยง ทิงทิ่ง ไป่ซิ่ง เจิ่นเมอะ ซรัว

แปลไทย: ข้าพเจ้าอยากฟังว่าราษฎรพูดว่าอย่างไร (寡人 = ข้าพเจ้า, 想 = อยาก, 听听 = ลองฟัง, 百姓 = ราษฎร, 怎么说 = พูดอย่างไร)

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

三个自称 ดูซีรีส์สามก๊ก: ทำไมบางคนพูด 孤 บางคนพูด 朕

(sān ge zìchēng / ซาน เก่อ จื้อเชริง / คำแทนตัว 3 คำ)

ต้นข้าวกับ 晓雨(Xiǎoyǔ / เสี่ยวอวี่ / เสี่ยวอวี่ (เพื่อนชาวจีน)) ดูซีรีส์ย้อนยุคด้วยกัน อ่านบทสนทนาก่อน แล้วดูความต่างของคำแทนตัวทั้งสามคำ

เปิดดู: เปิดดูบทสนทนา 8 ประโยค และคำหลัก 3 คำ

ต้นข้าว

晓雨,曹操为什么说“孤”,不说“我”?

Xiǎoyǔ, Cáo Cāo wèishénme shuō “gū”, bù shuō “wǒ”?

อ่านว่า เสี่ยวอวี่ ฉาว ชาว เว่ยเสรินเมอะ ซรัว กู ปู้ ซรัว หว่อ

เสี่ยวอวี่ ทำไมโจโฉพูดว่า 孤 ไม่พูดว่า 我 (晓雨 = เสี่ยวอวี่, 曹操 = โจโฉ, 为什么 = ทำไม, 孤 = ข้า)

Xiaoyu, why does Cao Cao say gu instead of wo?

เสี่ยวอวี่

古时候的王和诸侯都这样称呼自己。

Gǔ shíhou de wáng hé zhūhóu dōu zhèyàng chēnghu zìjǐ.

อ่านว่า กู่ สรือโฮว เตอะ หวาง เหอ จรูโหว โตว เจร้อย่าง เชริงฮุ่ จื้อจี่

สมัยก่อนกษัตริย์และเจ้าแคว้นก็เรียกตัวเองแบบนี้ (古时候 = สมัยก่อน, 王 = กษัตริย์, 诸侯 = เจ้าแคว้น, 这样 = แบบนี้, 称呼 = เรียก, 自己 = ตัวเอง)

In ancient times, kings and lords all referred to themselves like this.

ต้นข้าว

那皇帝呢?刚才的皇帝说的是“朕”。

Nà huángdì ne? Gāngcái de huángdì shuō de shì “zhèn”.

อ่านว่า น่า ฮว๋างตี้ เนอะ กางไฉ เตอะ ฮว๋างตี้ ซรัว เต่อ ซรื่อ เจริ้น

แล้วจักรพรรดิล่ะ เมื่อกี้จักรพรรดิพูดว่า 朕 (皇帝 = จักรพรรดิ, 呢 = ล่ะ, 刚才 = เมื่อกี้, 朕 = ข้า (จักรพรรดิ))

What about the emperor? The emperor just now said zhen.

เสี่ยวอวี่

对,“朕”只有皇帝能用,别人用就是大罪。

Duì, “zhèn” zhǐyǒu huángdì néng yòng, biérén yòng jiù shì dàzuì.

อ่านว่า ตุ้ย เจริ้น จรื่อโหย่ว ฮว๋างตี้ เหนิง ย่ง เปี๋ยเหริน ย่ง จิ้ว ซรื่อ ต้าจุ้ย

ใช่ 朕 ใช้ได้แค่จักรพรรดิ ถ้าคนอื่นใช้ถือเป็นความผิดร้ายแรง (只有 = มีแค่, 能用 = ใช้ได้, 别人 = คนอื่น, 就是 = ก็คือ, 大罪 = ความผิดร้ายแรง)

Right, only the emperor may use zhen; anyone else using it commits a grave offence.

ต้นข้าว

曹操那么厉害,也不能说“朕”吗?

Cáo Cāo nàme lìhai, yě bù néng shuō “zhèn” ma?

อ่านว่า ฉาว ชาว น่าเมอะ ลี่ไฮ เหย่ ปู้ เหนิง ซรัว เจริ้น มะ

โจโฉเก่งขนาดนั้น ก็พูด 朕 ไม่ได้เหรอ (那么 = ขนาดนั้น, 厉害 = เก่ง; มีอำนาจ, 也 = ก็, 不能 = ไม่ได้)

Even someone as powerful as Cao Cao couldn't say zhen?

เสี่ยวอวี่

不能,他一辈子都没当皇帝,所以只说“孤”。

Bù néng, tā yíbèizi dōu méi dāng huángdì, suǒyǐ zhǐ shuō “gū”.

อ่านว่า ปู้ เหนิง ทา อี๋เป้ยจึ โตว เหมย ตาง ฮว๋างตี้ สั่วอี่ จรื่อ ซรัว กู

ไม่ได้ เขาไม่เคยเป็นจักรพรรดิเลยตลอดชีวิต จึงพูดแค่ 孤 (一辈子 = ตลอดชีวิต, 没当 = ไม่ได้เป็น, 所以 = จึง, 只说 = พูดแค่)

No. He never became emperor in his whole life, so he only said gu.

ต้นข้าว

原来如此。那“孤”现在还用吗?

Yuánlái rúcǐ. Nà “gū” xiànzài hái yòng ma?

อ่านว่า เหยวียนไหล หรูฉื่อ น่า กู เซี่ยนไจ้ ไห ย่ง มะ

อย่างนี้นี่เอง แล้วตอนนี้ยังใช้ 孤 อยู่ไหม (原来如此 = อย่างนี้นี่เอง, 现在 = ตอนนี้, 还 = ยัง, 用 = ใช้)

I see. Is gu still used today?

เสี่ยวอวี่

当“我”不用了,可是“孤单”“孤独”天天都说。

Dāng “wǒ” bú yòng le, kěshì “gūdān” “gūdú” tiāntiān dōu shuō.

อ่านว่า ตาง หว่อ ปู๋ ย่ง เลอะ เข่อซรื่อ กูตาน กูตู๋ เทียนเทียน โตว ซรัว

ในความหมายว่า “ฉัน” ไม่ใช้แล้ว แต่คำว่า 孤单 และ 孤独 พูดกันทุกวัน (当 = ในฐานะ, 不用了 = ไม่ใช้แล้ว, 可是 = แต่, 孤单 = เหงา, 孤独 = โดดเดี่ยว, 天天 = ทุกวัน)

Not to mean “I” any more, but people say gudan and gudu every day.

孤

gū

อ่านว่า กู

ข้า (คำถ่อมตัวของกษัตริย์และเจ้าแคว้น)

I (a ruler's humble self-reference)

ความหมายเดิมของ 孤(gū / กู / ข้า; โดดเดี่ยว) คือโดดเดี่ยว ไม่มีพ่อ ผู้ปกครองใช้เรียกตัวเองอย่างถ่อมตน ในละครสามก๊กจะได้ยินจากเจ้าแคว้นที่ยังไม่ได้เป็นจักรพรรดิ

孤要亲自去前线看看。

Gū yào qīnzì qù qiánxiàn kànkan.

อ่านว่า กู ย่าว ชินจื้อ ชวี่ เฉียนเซี่ยน ค่านคัน

ข้าจะไปดูแนวหน้าด้วยตัวเอง (孤 = ข้า, 要 = จะ, 亲自 = ด้วยตัวเอง, 前线 = แนวหน้า, 看看 = ดูดู)

I shall go to the front line and see for myself.

寡人

guǎrén

อ่านว่า กว่าเหริน

ข้าพเจ้า (คำถ่อมตัวของเจ้าแคว้น)

I (a lord's humble self-reference)

寡(guǎ / กว่า / น้อย) แปลว่าน้อย คำอธิบายดั้งเดิมคือ “คนที่มีคุณธรรมน้อย” จึงเป็นคำถ่อมตัวเช่นเดียวกับ 孤(gū / กู / ข้า; โดดเดี่ยว)

寡人想听听百姓怎么说。

Guǎrén xiǎng tīngting bǎixìng zěnme shuō.

อ่านว่า กว่าเหริน เสี่ยง ทิงทิ่ง ไป่ซิ่ง เจิ่นเมอะ ซรัว

ข้าพเจ้าอยากฟังว่าราษฎรพูดว่าอย่างไร (寡人 = ข้าพเจ้า, 想 = อยาก, 听听 = ลองฟัง, 百姓 = ราษฎร, 怎么说 = พูดอย่างไร)

I wish to hear what the common people say.

朕

zhèn

อ่านว่า เจริ้น

ข้า (คำแทนตัวของจักรพรรดิเท่านั้น)

I (used only by the emperor)

ก่อนสมัยฉิน 朕(zhèn / เจริ้น / ข้า (จักรพรรดิ)) เป็นคำแทนตัวที่ใครก็ใช้ได้ หลังจิ๋นซีฮ่องเต้รวมแผ่นดิน จึงกำหนดให้เป็นคำของจักรพรรดิเท่านั้น

朕要去南方巡视。

Zhèn yào qù nánfāng xúnshì.

อ่านว่า เจริ้น ย่าว ชวี่ หนานฟาง สวินซรื่อ

ข้าจะเสด็จตรวจราชการทางใต้ (朕 = ข้า (จักรพรรดิ), 要 = จะ, 南方 = ทางใต้, 巡视 = ตรวจราชการ)

We shall make a tour of inspection in the south.

กลับไปที่หัวข้อ

从先秦到秦朝 คำแทนตัวที่เปลี่ยนไปตามระบบการปกครอง

(cóng Xiānqín dào Qíncháo / ฉง เซียนฉิน ต้าว ฉินฉราว / ก่อนฉินถึงสมัยฉิน)

ข้อความสั้นจากคัมภีร์โบราณช่วยยืนยันว่าคำทั้งสามใช้กันอย่างไร ทุกข้อความด้านล่างเป็นงานสาธารณสมบัติ ยกมาเพียงประโยคเดียว

เปิดดู: เปิดดูหลักฐานจากหนังสือโบราณ 3 ข้อความ และเส้นเวลาสั้น ๆ

กลับไปที่หัวข้อ

今天的“孤” 孤 ในคำประสมที่ใช้ทุกวัน

(jīntiān de “gū” / จินเทียน เต่อ กู / 孤 วันนี้)

เมื่อไม่ได้ใช้เป็นคำแทนตัวแล้ว 孤(gū / กู / ข้า; โดดเดี่ยว) ยังอยู่ในคำประสมที่มีความหมายเดิมว่าโดดเดี่ยวหรือไม่มีพ่อแม่

เปิดดู: เปิดดูคำประสม 3 คำ พร้อมตัวอย่างประโยคใหม่

孤单

gūdān

อ่านว่า กูตาน

เหงา ตัวคนเดียว

lonely

ใช้บอกความรู้สึกเหงาในชีวิตประจำวันได้เป็นธรรมชาติที่สุด

刚到北京的时候,我常常觉得很孤单。

Gāng dào Běijīng de shíhou, wǒ chángcháng juéde hěn gūdān.

อ่านว่า กาง ต้าว เป่ยจิง เต่อ สรือโฮว หว่อ ฉรางฉราง เจื๋อเตอะ เหิ่น กูตาน

ตอนเพิ่งมาถึงปักกิ่ง ฉันรู้สึกเหงาบ่อย ๆ (刚到 = เพิ่งมาถึง, 北京 = ปักกิ่ง, 的时候 = ตอนที่, 常常 = บ่อย ๆ, 觉得 = รู้สึก, 孤单 = เหงา)

When I'd just arrived in Beijing, I often felt lonely.

孤独

gūdú

อ่านว่า กูตู๋

โดดเดี่ยว

solitary; lonely (deeper)

ฟังลึกและเป็นภาษาเขียนกว่า 孤单(gūdān / กูตาน / เหงา) ใช้ได้ทั้งความรู้สึกและสภาพที่อยู่ตัวคนเดียว

有的人喜欢孤独,一个人看书也很开心。

Yǒu de rén xǐhuan gūdú, yí ge rén kàn shū yě hěn kāixīn.

อ่านว่า โหย่ว เตอะ เหริน สี่ฮวัน กูตู๋ อี๋ เกอะ เหริน ค่าน ซรู เหย่ เหิ่น ไคซิน

บางคนชอบความสันโดษ อ่านหนังสือคนเดียวก็มีความสุข (有的人 = บางคน, 喜欢 = ชอบ, 孤独 = ความสันโดษ, 一个人 = คนเดียว, 看书 = อ่านหนังสือ, 开心 = มีความสุข)

Some people enjoy solitude; reading alone makes them happy too.

孤儿

gū'ér

อ่านว่า กูเอ๋อร์

เด็กกำพร้า

orphan

คำนี้รักษาความหมายเดิมของ 孤(gū / กู / ข้า; โดดเดี่ยว) คือไม่มีพ่อแม่

这家医院为孤儿免费看病。

Zhè jiā yīyuàn wèi gū'ér miǎnfèi kànbìng.

อ่านว่า เจร้อ เจีย อีเยวี่ยน เว่ย กูเอ๋อร์ เหมี่ยนเฟ่ย ค่านปิ้ง

โรงพยาบาลแห่งนี้รักษาเด็กกำพร้าฟรี (家 = แห่ง (ลักษณนาม), 医院 = โรงพยาบาล, 为 = ให้แก่, 孤儿 = เด็กกำพร้า, 免费 = ฟรี, 看病 = รักษาโรค)

This hospital treats orphans free of charge.

กลับไปที่หัวข้อ

易错词 คำที่ระวังใช้ผิด

(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)

รูปที่ควรระวัง ✗

我一个人在国外,很孤。

Wǒ yí ge rén zài guówài, hěn gū.

อ่านว่า หว่อ อี๋ เกอะ เหริน ไจ้ กั๋วไว่ เหิ่น กู

(ใช้ 孤 คำเดียวเป็นคำบอกลักษณะ) ฉันอยู่ต่างประเทศคนเดียว เหงามาก

รูปที่ควรใช้ ✓

我一个人在国外,很孤单。

Wǒ yí ge rén zài guówài, hěn gūdān.

อ่านว่า หว่อ อี๋ เกอะ เหริน ไจ้ กั๋วไว่ เหิ่น กูตาน

ฉันอยู่ต่างประเทศคนเดียว เหงามาก (一个人 = คนเดียว, 国外 = ต่างประเทศ, 孤单 = เหงา)

I'm on my own abroad and feel very lonely.

เหตุผล: ภาษาปัจจุบันไม่ใช้ 孤(gū / กู / ข้า; โดดเดี่ยว) คำเดียวบอกความรู้สึก ต้องใช้คำประสมอย่าง 孤单(gūdān / กูตาน / เหงา) หรือ 孤独(gūdú / กูตู๋ / โดดเดี่ยว)

รูปที่ควรระวัง ✗

朕下班了,先走了。

Zhèn xiàbān le, xiān zǒu le.

อ่านว่า เจริ้น เซี่ยปาน เลอะ เซียน โจ่ว เลอะ

(ใช้ 朕 ในชีวิตจริง) ข้าเลิกงานแล้ว ขอตัวก่อน

รูปที่ควรใช้ ✓

我下班了,先走了。

Wǒ xiàbān le, xiān zǒu le.

อ่านว่า หว่อ เซี่ยปาน เลอะ เซียน โจ่ว เลอะ

ฉันเลิกงานแล้ว ขอตัวก่อนนะ (下班 = เลิกงาน, 先走了 = ขอตัวก่อน)

I'm off work now, I'll head off first.

เหตุผล: 朕(zhèn / เจริ้น / ข้า (จักรพรรดิ)) เป็นคำของจักรพรรดิในภาษาโบราณ ในชีวิตจริงใช้ 我(wǒ / หว่อ / ฉัน) ถ้าพูด 朕 จะกลายเป็นมุกล้อเลียน

รูปที่ควรระวัง ✗

他从小就是孤单,没有爸爸妈妈。

Tā cóngxiǎo jiù shì gūdān, méiyǒu bàba māma.

อ่านว่า ทา ฉงเสี่ยว จิ้ว ซรื่อ กูตาน เหมยโหย่ว ป้าปะ มาม่ะ

(ใช้ 孤单 แทนคำนาม) เขาเป็นความเหงามาตั้งแต่เด็ก ไม่มีพ่อแม่

รูปที่ควรใช้ ✓

他从小就是孤儿,没有爸爸妈妈。

Tā cóngxiǎo jiù shì gū'ér, méiyǒu bàba māma.

อ่านว่า ทา ฉงเสี่ยว จิ้ว ซรื่อ กูเอ๋อร์ เหมยโหย่ว ป้าปะ มาม่ะ

เขาเป็นเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เด็ก ไม่มีพ่อแม่ (从小 = ตั้งแต่เด็ก, 就是 = ก็เป็น, 孤儿 = เด็กกำพร้า, 爸爸妈妈 = พ่อแม่)

He has been an orphan since childhood; he has no parents.

เหตุผล: 孤单(gūdān / กูตาน / เหงา) บอกความรู้สึกเหงา ส่วนคนที่ไม่มีพ่อแม่เรียกว่า 孤儿(gū'ér / กูเอ๋อร์ / เด็กกำพร้า)

กลับไปที่หัวข้อ

练习 แบบฝึกหัด

(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)

ลองตอบเองก่อน แล้วค่อยกดดูแนวคำตอบใต้แต่ละข้อ

ข้อ 1: เลือกคำ

ในละครย้อนยุคสมัยราชวงศ์หมิง จักรพรรดิควรเรียกตัวเองว่าอะไร

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 1

朕累了,明天再说吧。

Zhèn lèi le, míngtiān zài shuō ba.

อ่านว่า เจริ้น เล่ย เลอะ หมิงเทียน ไจ้ ซรัว ป่ะ

ข้าเหนื่อยแล้ว พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน (朕 = ข้า (จักรพรรดิ), 累了 = เหนื่อยแล้ว, 再说 = ค่อยว่ากัน)

We are tired; we shall discuss it tomorrow.

เหตุผล: หลังสมัยฉิน จักรพรรดิใช้ 朕(zhèn / เจริ้น / ข้า (จักรพรรดิ))

ข้อ 2: เลือกคำ

เจ้าแคว้นสมัยชุนชิวพูดกับขุนนาง ควรใช้ 朕(zhèn / เจริ้น / ข้า (จักรพรรดิ)) หรือ 寡人(guǎrén / กว่าเหริน / ข้าพเจ้า)

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 2

寡人想先听听大家的看法。

Guǎrén xiǎng xiān tīngting dàjiā de kànfǎ.

อ่านว่า กว่าเหริน เสี่ยง เซียน ทิงทิ่ง ต้าเจีย เต่อ ค่านฝ่า

ข้าพเจ้าอยากฟังความเห็นของทุกคนก่อน (寡人 = ข้าพเจ้า, 先 = ก่อน, 听听 = ลองฟัง, 大家 = ทุกคน, 看法 = ความเห็น)

I wish to hear everyone's views first.

เหตุผล: เจ้าแคว้นก่อนการรวมแผ่นดินใช้คำถ่อมตัว 寡人(guǎrén / กว่าเหริน / ข้าพเจ้า) หรือ 孤(gū / กู / ข้า; โดดเดี่ยว)

ข้อ 3: แปล

แปลเป็นภาษาจีน: “ย้ายมาอยู่เมืองใหม่ เดือนแรกฉันเหงามาก”

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 3

搬到新城市的第一个月,我很孤单。

Bān dào xīn chéngshì de dì yī ge yuè, wǒ hěn gūdān.

อ่านว่า ปาน ต้าว ซิน เฉริงซรื่อ เตอะ ตี้ อี เก่อ เยวี่ย หว่อ เหิ่น กูตาน

เดือนแรกที่ย้ายมาอยู่เมืองใหม่ ฉันเหงามาก (搬到 = ย้ายไป, 新城市 = เมืองใหม่, 第一个月 = เดือนแรก, 孤单 = เหงา)

In my first month after moving to a new city, I was very lonely.

เหตุผล: ความรู้สึกเหงาในชีวิตประจำวันใช้ 孤单(gūdān / กูตาน / เหงา)

ข้อ 4: ความหมาย

คำว่า 寡人(guǎrén / กว่าเหริน / ข้าพเจ้า) มีความหมายแฝงว่าอะไร ทำไมผู้ปกครองจึงใช้

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 4

寡人的意思是自己德行不够,是一种谦虚的说法。

Guǎrén de yìsi shì zìjǐ déxíng bú gòu, shì yì zhǒng qiānxū de shuōfǎ.

อ่านว่า กว่าเหริน เตอะ อี้ซึ ซรื่อ จื้อจี่ เต๋อสิง ปู๋ โก้ว ซรื่อ อี้ จร่ง เชียนซวี เต่อ ซรัวฝ่า

寡人 หมายถึงตัวเองยังมีคุณธรรมไม่พอ เป็นการพูดแบบถ่อมตัว (寡人 = ข้าพเจ้า, 意思 = ความหมาย, 自己 = ตัวเอง, 德行 = คุณธรรม, 不够 = ไม่พอ, 谦虚 = ถ่อมตัว, 说法 = วิธีพูด)

Guaren means one's virtue is lacking; it's a humble way of speaking.

เหตุผล: 寡(guǎ / กว่า / น้อย) แปลว่าน้อย คำอธิบายดั้งเดิมคือคนที่มีคุณธรรมน้อย จึงเป็นคำถ่อมตัว

ข้อ 5: เลือกคำ

อยากบอกว่า “ศิลปินบางคนต้องการความสันโดษเพื่อสร้างงาน” ใช้ 孤独(gūdú / กูตู๋ / โดดเดี่ยว) หรือ 孤儿(gū'ér / กูเอ๋อร์ / เด็กกำพร้า)

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 5

有些艺术家需要孤独才能创作。

Yǒuxiē yìshùjiā xūyào gūdú cái néng chuàngzuò.

อ่านว่า โหย่วเซีย อี้ซรู่เจีย ซวีย่าว กูตู๋ ไฉ เหนิง ชรว่างจั้ว

ศิลปินบางคนต้องการความสันโดษจึงจะสร้างงานได้ (有些 = บาง, 艺术家 = ศิลปิน, 需要 = ต้องการ, 孤独 = ความสันโดษ, 才能 = จึงจะ, 创作 = สร้างสรรค์)

Some artists need solitude in order to create.

เหตุผล: ความสันโดษหรือการอยู่ตัวคนเดียวใช้ 孤独(gūdú / กูตู๋ / โดดเดี่ยว) ส่วน 孤儿(gū'ér / กูเอ๋อร์ / เด็กกำพร้า) คือเด็กกำพร้า

กลับไปที่หัวข้อ

记住这几句 ประโยคจำง่ายของวันนี้

(jìzhù zhè jǐ jù / จี้จรู้ เจร้อ จี่ จวี้ / จำประโยคเหล่านี้)

ห้าประโยคนี้สรุปคำหลักของบท คำตัวหนาคือคำที่ควรจำ

孤明白你的意思。

Gū míngbai nǐ de yìsi.

อ่านว่า กู หมิงไป หนี่ เตอะ อี้ซึ

ข้าเข้าใจความหมายของเจ้า (孤 = ข้า, 明白 = เข้าใจ, 意思 = ความหมาย)

I understand what you mean.

寡人愿意试一试。

Guǎrén yuànyì shì yi shì.

อ่านว่า กว่าเหริน เยวี่ยนอี้ ซรื่อ อิ ซรื่อ

ข้าพเจ้ายินดีลองดู (寡人 = ข้าพเจ้า, 愿意 = ยินดี, 试一试 = ลองดู)

I am willing to give it a try.

朕的话就是命令。

Zhèn de huà jiù shì mìnglìng.

อ่านว่า เจริ้น เตอะ ฮว่า จิ้ว ซรื่อ มิ่งลิ่ง

คำพูดของข้าก็คือคำสั่ง (朕 = ข้า (จักรพรรดิ), 话 = คำพูด, 就是 = ก็คือ, 命令 = คำสั่ง)

Our word is an order.

下雨的夜晚让人觉得孤单。

Xià yǔ de yèwǎn ràng rén juéde gūdān.

อ่านว่า เซี่ย อวี่ เตอะ เย่หว่าน รั่ง เหริน เจื๋อเตอะ กูตาน

คืนฝนตกทำให้รู้สึกเหงา (下雨 = ฝนตก, 夜晚 = ยามค่ำคืน, 让人 = ทำให้คน, 觉得 = รู้สึก, 孤单 = เหงา)

Rainy nights make you feel lonely.

现在大家都说“我”。

Xiànzài dàjiā dōu shuō “wǒ”.

อ่านว่า เซี่ยนไจ้ ต้าเจีย โตว ซรัว หว่อ

ทุกวันนี้ทุกคนพูดว่า 我 (现在 = ทุกวันนี้, 大家 = ทุกคน, 都 = ล้วน, 说 = พูด)

Nowadays everyone just says wo.

กลับไปที่หัวข้อ

小结 สรุปจำง่าย

(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น ๆ)

  • 孤(gū / กู / ข้า; โดดเดี่ยว) และ 寡人(guǎrén / กว่าเหริน / ข้าพเจ้า) เป็นคำถ่อมตัวที่กษัตริย์และเจ้าแคว้นใช้เรียกตัวเอง ส่วน 朕(zhèn / เจริ้น / ข้า (จักรพรรดิ)) เป็นคำของจักรพรรดิหลังการรวมแผ่นดินสมัยฉิน
  • ก่อนสมัยฉิน 朕(zhèn / เจริ้น / ข้า (จักรพรรดิ)) เป็นคำทั่วไป หลังจากนั้นใช้ได้เฉพาะจักรพรรดิ ในละครย้อนยุคจึงได้ยินจักรพรรดิพูด 朕 และเจ้าแคว้นพูด 孤(gū / กู / ข้า; โดดเดี่ยว) หรือ 寡人(guǎrén / กว่าเหริน / ข้าพเจ้า)
  • ภาษาปัจจุบันใช้ 我(wǒ / หว่อ / ฉัน) ทุกคน ส่วน 孤(gū / กู / ข้า; โดดเดี่ยว) ยังอยู่ในคำว่า 孤单(gūdān / กูตาน / เหงา) 孤独(gūdú / กูตู๋ / โดดเดี่ยว) และ 孤儿(gū'ér / กูเอ๋อร์ / เด็กกำพร้า)

四大奇书 กับ 四大名著 ต่างกันอย่างไร? นิยายคลาสสิกจีน 5 เรื่อง และคำว่า 演义 传 记 梦 ในชื่อหนังสือ

หนังสือจีนโบราณสี่เล่มและสัญลักษณ์วรรณกรรมจีน สำหรับบทเรียน 四大奇书 และ 四大名著

两套四大 ในร้านหนังสือที่ซีอาน: ทำไมกล่องหนังสือสองชุดมีรายชื่อไม่ตรงกัน

(liǎng tào sì dà / เหลี่ยง ท่าว ซื่อ ต้า / สี่เล่มสองชุด)

เพื่อนคนไทยฝากมิ้นท์ซื้อชุดนิยายคลาสสิกจีนสี่เล่มกลับไปเป็นของขวัญ ในร้านหนังสือแถวหอพัก เธอเจอกล่องสองแบบที่เขียนว่าสี่ยอดเหมือนกัน แต่รายชื่อหนังสือไม่ตรงกันหนึ่งเล่ม เสี่ยวหยางจึงช่วยอธิบายว่ามันเป็นคนละชุด

บทนี้เทียบสองชุดรายชื่อ บอกว่าแต่ละชุดใช้ในยุคไหน และเล่าคำที่มักอยู่ในชื่อนิยายจีนโบราณ พร้อมคำอ่านที่คนต่างชาติมักอ่านพลาด

เรียนจบแล้วคุณจะ:

  • บอกได้ว่า 四大奇书(sì dà qíshū / ซื่อ ต้า ฉีซรู / สี่ยอดหนังสือแปลก) กับ 四大名著(sì dà míngzhù / ซื่อ ต้า หมิงจรู้ / สี่ยอดวรรณกรรม) มีเล่มไหนเหมือนและต่างกัน
  • รู้ว่าแต่ละชุดใช้ในยุคไหนอย่างคร่าว ๆ และพูดถึงผู้แต่งแบบระมัดระวัง
  • อธิบายคำ 演义(yǎnyì / เหยี่ยนอี้ / นิยายอิงประวัติศาสตร์) 传(zhuàn / จรว้าน / เรื่องราวชีวิต) 记(jì / จี้ / บันทึก) 梦(mèng / เมิ่ง / ความฝัน) ในชื่อหนังสือ อ่าน 水浒传(Shuǐhǔ Zhuàn / สรุ่ยหู่ จรว้าน / ซ้องกั๋ง) ได้ถูก และใช้ลักษณนาม 回(huí / ฮุ๋ย / ตอนของนิยาย) กับตอนของนิยาย

ระดับ: ★★ ปานกลาง

เปิดดู: กดดูคำอธิบายภาษาจีน

两套书单里,有三本是一样的。

Liǎng tào shūdān li, yǒu sān běn shì yíyàng de.

อ่านว่า เหลี่ยง ท่าว ซรูตาน ลิ่ โหย่ว ซาน เปิ่น ซรื่อ อี๋ย่าง เตอะ

ในรายชื่อหนังสือสองชุด มีสามเล่มที่เหมือนกัน (两套 = สองชุด, 书单里 = ในรายชื่อหนังสือ, 三本 = สามเล่ม, 一样的 = เหมือนกัน)

Three of the books are the same in both lists.

不一样的那本,反映了不同时代的眼光。

Bù yíyàng de nà běn, fǎnyìng le bùtóng shídài de yǎnguāng.

อ่านว่า ปู้ อี๋ย่าง เตอะ น่า เปิ่น ฝ่านอิ้ง เลอะ ปู้ถง สรือไต้ เตอะ เหยี่ยนกวาง

เล่มที่ต่างกันสะท้อนมุมมองของคนต่างยุค (不一样的 = ที่ไม่เหมือนกัน, 那本 = เล่มนั้น, 反映了 = สะท้อน, 不同时代的 = ของต่างยุค, 眼光 = มุมมอง)

The one that differs reflects the tastes of different eras.

预备词汇 คำศัพท์จำเป็นก่อนเรียน

(yùbèi cíhuì / อวี้เป้ย ฉือฮุ่ย / คำศัพท์เตรียมก่อนเรียน)

  • 小说 (xiǎoshuō / เสี่ยวซรัว) นิยาย (novel)
  • 作者 (zuòzhě / จั้วเจร่อ) ผู้แต่ง (author)
  • 书店 (shūdiàn / ซรูเตี้ยน) ร้านหนังสือ (bookshop)
  • 一套 (yí tào / อี๋ ท่าว) หนึ่งชุด (a set)
  • 故事 (gùshi / กู้ซรึ) เรื่องราว (story)

ระดับการเข้าถึงบทเรียน

Public: อ่านบทเรียนนี้ได้โดยไม่ต้องสมัครสมาชิกหรือเข้าสู่ระบบ

四大奇书 ชุดที่นักอ่านปลายหมิงถึงต้นชิงยกย่อง

(sì dà qíshū / ซื่อ ต้า ฉีซรู / สี่ยอดหนังสือแปลก)

奇(qí / ฉี / แปลกใหม่; โดดเด่น) ในที่นี้แปลว่าแปลกใหม่และโดดเด่น ช่วงปลายราชวงศ์หมิงถึงต้นชิง นักอ่านและผู้พิมพ์หนังสือเริ่มรวมนิยายยาวสี่เรื่องนี้เป็นชุดเดียวกัน

เปิดดู: เปิดดูรายชื่อ 4 เรื่อง ผู้แต่งตามที่เชื่อกัน และข้อควรรู้เรื่อง 金瓶梅

四大奇书 สี่เรื่อง

三国演义 Sānguó Yǎnyì
อ่านว่า ซานกั๋ว เหยี่ยนอี้ · สามก๊ก · ผู้แต่งตามที่เชื่อกันคือ 罗贯中 · ปลายหยวนถึงต้นหมิง (Romance of the Three Kingdoms)
水浒传 Shuǐhǔ Zhuàn
อ่านว่า สรุ่ยหู่ จรว้าน · ซ้องกั๋ง · ผู้แต่งตามที่เชื่อกันคือ 施耐庵 · ปลายหยวนถึงต้นหมิง (Water Margin)
西游记 Xīyóu Jì
อ่านว่า ซีโหยว จี้ · ไซอิ๋ว · ผู้แต่งตามที่เชื่อกันคือ 吴承恩 · สมัยหมิง (Journey to the West)
金瓶梅 Jīn Píng Méi
อ่านว่า จิน ผิง เหมย · บุปผาในกุณฑีทอง · ผู้แต่งใช้นามแฝง 兰陵笑笑生 · ปลายหมิง (The Plum in the Golden Vase)

กลับไปที่หัวข้อ

四大名著 ชุดที่ร้านหนังสือและโรงเรียนใช้ทุกวันนี้

(sì dà míngzhù / ซื่อ ต้า หมิงจรู้ / สี่ยอดวรรณกรรม)

ในยุคปัจจุบันคนจีนนิยมพูดถึง 四大名著(sì dà míngzhù / ซื่อ ต้า หมิงจรู้ / สี่ยอดวรรณกรรม) มากกว่า ชุดนี้เก็บสามเรื่องแรกไว้เหมือนเดิม แล้วใส่ 红楼梦(Hónglóu Mèng / หงโหลว เมิ่ง / ความฝันในหอแดง) ซึ่งแต่งในสมัยชิงเข้ามาแทน 金瓶梅(Jīn Píng Méi / จิน ผิง เหมย / บุปผาในกุณฑีทอง)

เปิดดู: เปิดดูรายชื่อ 4 เรื่อง และเรื่องผู้แต่งของ 红楼梦

四大名著 สี่เรื่อง

三国演义 Sānguó Yǎnyì
อ่านว่า ซานกั๋ว เหยี่ยนอี้ · สามก๊ก · อยู่ในทั้งสองชุด (Romance of the Three Kingdoms)
水浒传 Shuǐhǔ Zhuàn
อ่านว่า สรุ่ยหู่ จรว้าน · ซ้องกั๋ง · อยู่ในทั้งสองชุด (Water Margin)
西游记 Xīyóu Jì
อ่านว่า ซีโหยว จี้ · ไซอิ๋ว · อยู่ในทั้งสองชุด (Journey to the West)
红楼梦 Hónglóu Mèng
อ่านว่า หงโหลว เมิ่ง · ความฝันในหอแดง · 曹雪芹 · สมัยชิง เข้ามาแทน 金瓶梅 (Dream of the Red Chamber)

กลับไปที่หัวข้อ

书名用字 อ่านชื่อนิยายแล้วรู้ว่าเป็นเรื่องแบบไหน

(shūmíng yòng zì / ซรูหมิง ย่ง จื้อ / คำที่ใช้ในชื่อหนังสือ)

ตัวอักษรตัวสุดท้ายของชื่อนิยายจีนโบราณมักบอกประเภทของเรื่อง และนิยายยาวทั้งห้าเรื่องในบทนี้ล้วนแบ่งเป็นตอนแบบเดียวกัน

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 4 คำ คำอ่านที่ควรระวัง และลักษณนาม 回

演义

yǎnyì

อ่านว่า เหยี่ยนอี้

นิยายอิงประวัติศาสตร์

historical romance

演(yǎn / เหยี่ยน / ขยาย; แสดง) แปลว่าขยายหรือแสดง 义(yì / อี้ / เนื้อความ) คือเนื้อความ รวมกันหมายถึงเล่าเรื่องจริงแล้วแต่งเติมให้ยาวและสนุกขึ้น

三国演义把一段历史写成了好看的故事。

Sānguó Yǎnyì bǎ yí duàn lìshǐ xiěchéng le hǎokàn de gùshi.

อ่านว่า ซานกั๋ว เหยี่ยนอี้ ป่า อี๋ ตว้าน ลี่สรื่อ เสี่ยเฉริง เลอะ ห่าวค่าน เตอะ กู้ซรึ

สามก๊กนำประวัติศาสตร์ช่วงหนึ่งมาเขียนเป็นเรื่องที่อ่านสนุก (三国演义 = สามก๊ก, 一段 = ช่วงหนึ่ง, 历史 = ประวัติศาสตร์, 写成了 = เขียนออกมาเป็น, 好看的 = ที่อ่านสนุก)

Romance of the Three Kingdoms turns a stretch of history into a gripping story.

传

zhuàn

อ่านว่า จรว้าน

เรื่องราวชีวิต; ประวัติบุคคล

biography; tale

ในชื่อหนังสือ 传(zhuàn / จรว้าน / เรื่องราวชีวิต) อ่านว่า zhuàn แปลว่าเรื่องราวชีวิต ไม่ใช่ chuán ที่แปลว่าส่งต่อ และ 浒(hǔ / หู่ / ริมน้ำ) ใน 水浒(Shuǐhǔ / สรุ่ยหู่ / ริมน้ำ) อ่านว่า hǔ แปลว่าริมน้ำ

水浒传讲的是一百零八个好汉的故事。

Shuǐhǔ Zhuàn jiǎng de shì yìbǎi líng bā ge hǎohàn de gùshi.

อ่านว่า สรุ่ยหู่ จรว้าน เจี่ยง เตอะ ซรื่อ อี้ไป่ หลิง ปา เก่อ ห่าวฮ่าน เตอะ กู้ซรึ

ซ้องกั๋งเล่าเรื่องของผู้กล้าหนึ่งร้อยแปดคน (水浒传 = ซ้องกั๋ง, 讲的是 = เล่าถึง, 一百零八个 = หนึ่งร้อยแปดคน, 好汉 = ผู้กล้า, 故事 = เรื่องราว)

Water Margin tells the story of a hundred and eight outlaw heroes.

记

jì

อ่านว่า จี้

บันทึก

record; account

记(jì / จี้ / บันทึก) ในชื่อหนังสือบอกว่าเป็นบันทึกการเดินทางหรือเหตุการณ์ ส่วน 梦(mèng / เมิ่ง / ความฝัน) ใน 红楼梦(Hónglóu Mèng / หงโหลว เมิ่ง / ความฝันในหอแดง) แปลว่าความฝัน บอกบรรยากาศของเรื่องที่ความรุ่งเรืองทั้งหมดจบลงเหมือนฝัน

西游记写了唐僧师徒去取经的故事。

Xīyóu Jì xiě le Táng Sēng shītú qù qǔjīng de gùshi.

อ่านว่า ซีโหยว จี้ เสี่ย เลอะ ถาง เซิง ซรือถู ชวี่ ฉวี่จิง เต่อ กู้ซรึ

ไซอิ๋วเขียนถึงการเดินทางไปอัญเชิญพระคัมภีร์ของพระถังซัมจั๋งกับศิษย์ (西游记 = ไซอิ๋ว, 唐僧 = พระถังซัมจั๋ง, 师徒 = อาจารย์กับศิษย์, 取经 = อัญเชิญพระคัมภีร์)

Journey to the West tells of the monk Tang and his disciples going to fetch the scriptures.

回

huí

อ่านว่า ฮุ๋ย

ตอน; บท ของนิยายจีนโบราณ

chapter of a traditional novel

นิยายยาวสมัยก่อนเรียกว่า 章回小说(zhānghuí xiǎoshuō / จรางฮุ๋ย เสี่ยวซรัว / นิยายแบ่งตอนแบบจีนโบราณ) แบ่งเป็นตอนที่นับด้วย 回(huí / ฮุ๋ย / ตอนของนิยาย) แต่ละตอนมักขึ้นต้นด้วยหัวเรื่องสองบรรทัดคู่กัน และจบแบบค้างให้อยากอ่านตอนต่อไป

这本小说一共有一百二十回。

Zhè běn xiǎoshuō yígòng yǒu yìbǎi èrshí huí.

อ่านว่า เจร้อ เปิ่น เสี่ยวซรัว อี๋ก้ง โหย่ว อี้ไป่ เอ้อร์สรือ ฮุ๋ย

นิยายเล่มนี้มีทั้งหมดหนึ่งร้อยยี่สิบตอน (这本 = เล่มนี้, 小说 = นิยาย, 一共 = ทั้งหมด, 一百二十回 = หนึ่งร้อยยี่สิบตอน)

This novel has a hundred and twenty chapters in all.

กลับไปที่หัวข้อ

对话 มิ้นท์ถือกล่องหนังสือสองแบบ

(duìhuà / ตุ้ยฮว่า / บทสนทนา)

มิ้นท์ยกกล่องหนังสือสองกล่องให้เสี่ยวหยางดู ลองสังเกตว่าเสี่ยวหยางอ่านชื่อ 水浒传(Shuǐhǔ Zhuàn / สรุ่ยหู่ จรว้าน / ซ้องกั๋ง) อย่างไร และแนะนำกล่องไหนเป็นของขวัญ

เปิดดู: อ่านบทสนทนา 8 ประโยคพร้อมพินอิน คำอ่าน และคำแปล

มิ้นท์

这两套书都叫四大,为什么不一样?

Zhè liǎng tào shū dōu jiào sì dà, wèishénme bù yíyàng?

อ่านว่า เจร้อ เหลี่ยง ท่าว ซรู โตว เจี้ยว ซื่อ ต้า เว่ยเสรินเมอะ ปู้ อี๋ย่าง

หนังสือสองชุดนี้ชื่อสี่ยอดเหมือนกัน ทำไมไม่เหมือนกันล่ะ (这两套书 = หนังสือสองชุดนี้, 都叫 = ล้วนเรียกว่า, 为什么 = ทำไม, 不一样 = ไม่เหมือนกัน)

Both these sets are called 'the four great'—why are they different?

เสี่ยวหยาง

左边是四大名著,右边是四大奇书。

Zuǒbian shì sì dà míngzhù, yòubian shì sì dà qíshū.

อ่านว่า จั่วเปียน ซรื่อ ซื่อ ต้า หมิงจรู้ โย่วเปียน ซรื่อ ซื่อ ต้า ฉีซรู

ทางซ้ายคือสี่ยอดวรรณกรรม ทางขวาคือสี่ยอดหนังสือแปลก (左边 = ทางซ้าย, 四大名著 = สี่ยอดวรรณกรรม, 右边 = ทางขวา, 四大奇书 = สี่ยอดหนังสือแปลก)

The one on the left is the Four Great Classics; the one on the right is the Four Marvellous Books.

มิ้นท์

三国演义、水浒传、西游记,两边都有。

Sānguó Yǎnyì, Shuǐhǔ Zhuàn, Xīyóu Jì, liǎngbiān dōu yǒu.

อ่านว่า ซานกั๋ว เหยี่ยนอี้ สรุ่ยหู่ จรว้าน ซีโหยว จี้ เหลี่ยงเปียน โตว โหย่ว

สามก๊ก ซ้องกั๋ง ไซอิ๋ว มีทั้งสองฝั่ง (三国演义 = สามก๊ก, 水浒传 = ซ้องกั๋ง, 西游记 = ไซอิ๋ว, 两边 = ทั้งสองฝั่ง, 都有 = มีทั้งหมด)

Three Kingdoms, Water Margin and Journey to the West are in both.

เสี่ยวหยาง

对。差别在最后一本:红楼梦和金瓶梅。

Duì. Chābié zài zuìhòu yì běn: Hónglóu Mèng hé Jīn Píng Méi.

อ่านว่า ตุ้ย ชราเปี๋ย ไจ้ จุ้ยโฮ่ว อี้ เปิ่น หงโหลว เมิ่ง เหอ จิน ผิง เหมย

ใช่ ต่างกันที่เล่มสุดท้าย คือความฝันในหอแดงกับบุปผาในกุณฑีทอง (差别 = ความต่าง, 在 = อยู่ที่, 最后一本 = เล่มสุดท้าย, 红楼梦 = ความฝันในหอแดง, 金瓶梅 = บุปผาในกุณฑีทอง)

Right. The difference is the last book: Dream of the Red Chamber versus The Plum in the Golden Vase.

มิ้นท์

水浒传的传,是读chuán吗?

Shuǐhǔ Zhuàn de zhuàn, shì dú chuán ma?

อ่านว่า สรุ่ยหู่ จรว้าน เตอะ จรว้าน ซรื่อ ตู๋ ฉรวาน มะ

传 ใน 水浒传 อ่านว่า chuán ใช่ไหม (水浒传的传 = 传 ใน 水浒传, 是读 = อ่านว่า, 吗 = ไหม)

Is the 传 in Water Margin read chuán?

เสี่ยวหยาง

不是,在书名里读zhuàn,意思是人物的故事。

Bú shì, zài shūmíng li dú zhuàn, yìsi shì rénwù de gùshi.

อ่านว่า ปู๋ ซรื่อ ไจ้ ซรูหมิง ลิ ตู๋ จรว้าน อี้ซึ ซรื่อ เหรินอู้ เตอะ กู้ซรึ

ไม่ใช่ ในชื่อหนังสืออ่านว่า zhuàn แปลว่าเรื่องราวของบุคคล (不是 = ไม่ใช่, 书名里 = ในชื่อหนังสือ, 读 = อ่าน, 意思是 = แปลว่า, 人物的故事 = เรื่องราวของบุคคล)

No, in a book title it's zhuàn, meaning the story of people.

มิ้นท์

我朋友想送给她的小侄子,买哪套好?

Wǒ péngyou xiǎng sòng gěi tā de xiǎo zhízi, mǎi nǎ tào hǎo?

อ่านว่า หว่อ เผิงโยว เสี่ยง ซ่ง เก่ย ทา เต่อ เสี่ยว จรื๋อจึ ไหม่ หน่า ท่าว ห่าว

เพื่อนฉันอยากให้หลานชายตัวเล็ก ซื้อชุดไหนดี (想送给 = อยากให้, 小侄子 = หลานชายตัวเล็ก, 买哪套 = ซื้อชุดไหน, 好 = ดี)

My friend wants to give it to her little nephew—which set should I buy?

เสี่ยวหยาง

买四大名著吧,金瓶梅不适合小孩子看。

Mǎi sì dà míngzhù ba, Jīn Píng Méi bú shìhé xiǎo háizi kàn.

อ่านว่า ไหม่ ซื่อ ต้า หมิงจรู้ ปะ จิน ผิง เหมย ปู๋ ซรื่อเหอ เสี่ยว ไหจึ ค่าน

ซื้อสี่ยอดวรรณกรรมเถอะ บุปผาในกุณฑีทองไม่เหมาะให้เด็กอ่าน (买 = ซื้อ, 四大名著 = สี่ยอดวรรณกรรม, 不适合 = ไม่เหมาะ, 小孩子 = เด็ก, 看 = อ่าน)

Get the Four Great Classics—The Plum in the Golden Vase isn't suitable for children.

กลับไปที่หัวข้อ

易错词 คำที่ระวังใช้ผิด

(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)

รูปที่ควรระวัง ✗

红楼梦是明朝人选的四大奇书之一。

Hónglóu Mèng shì Míngcháo rén xuǎn de sì dà qíshū zhī yī.

อ่านว่า หงโหลว เมิ่ง ซรื่อ หมิงฉราว เหริน เสวี่ยน เตอะ ซื่อ ต้า ฉีซรู จรือ อี

(ยุคผิด) ความฝันในหอแดงเป็นหนึ่งในสี่ยอดหนังสือแปลกที่คนสมัยหมิงเลือก

รูปที่ควรใช้ ✓

红楼梦是清朝写成的小说。

Hónglóu Mèng shì Qīngcháo xiěchéng de xiǎoshuō.

อ่านว่า หงโหลว เมิ่ง ซรื่อ ชิงฉราว เสี่ยเฉริง เตอะ เสี่ยวซรัว

ความฝันในหอแดงเป็นนิยายที่แต่งเสร็จในสมัยชิง (红楼梦 = ความฝันในหอแดง, 清朝 = ราชวงศ์ชิง, 写成的 = ที่แต่งเสร็จ, 小说 = นิยาย)

Dream of the Red Chamber is a novel written in the Qing.

เหตุผล: 红楼梦(Hónglóu Mèng / หงโหลว เมิ่ง / ความฝันในหอแดง) แต่งในศตวรรษที่ 18 หลังจากที่ชุด 四大奇书(sì dà qíshū / ซื่อ ต้า ฉีซรู / สี่ยอดหนังสือแปลก) เป็นที่รู้จักแล้ว จึงอยู่ในชุด 四大名著(sì dà míngzhù / ซื่อ ต้า หมิงจรู้ / สี่ยอดวรรณกรรม) เท่านั้น

รูปที่ควรระวัง ✗

我在看水浒传。

Wǒ zài kàn Shuǐhǔ Chuán.

อ่านว่า หว่อ ไจ้ ค่าน สรุ่ยหู่ ฉรวาน

(อ่านผิด) ฉันกำลังอ่านซ้องกั๋ง แต่อ่าน 传 เป็น chuán

รูปที่ควรใช้ ✓

我在看水浒传。

Wǒ zài kàn Shuǐhǔ Zhuàn.

อ่านว่า หว่อ ไจ้ ค่าน สรุ่ยหู่ จรว้าน

ฉันกำลังอ่านซ้องกั๋ง (在看 = กำลังอ่าน, 水浒传 = ซ้องกั๋ง)

I'm reading Water Margin.

เหตุผล: 传(zhuàn / จรว้าน / เรื่องราวชีวิต) ในชื่อหนังสือหมายถึงเรื่องราวชีวิต อ่านว่า zhuàn ส่วน 浒(hǔ / หู่ / ริมน้ำ) อ่านว่า hǔ

รูปที่ควรระวัง ✗

这本小说有一百二十个章。

Zhè běn xiǎoshuō yǒu yìbǎi èrshí ge zhāng.

อ่านว่า เจร้อ เปิ่น เสี่ยวซรัว โหย่ว อี้ไป่ เอ้อร์สรือ เกอะ จราง

(ลักษณนามผิด) นิยายเล่มนี้มีหนึ่งร้อยยี่สิบบท

รูปที่ควรใช้ ✓

这本小说有一百二十回。

Zhè běn xiǎoshuō yǒu yìbǎi èrshí huí.

อ่านว่า เจร้อ เปิ่น เสี่ยวซรัว โหย่ว อี้ไป่ เอ้อร์สรือ ฮุ๋ย

นิยายเล่มนี้มีหนึ่งร้อยยี่สิบตอน (这本 = เล่มนี้, 小说 = นิยาย, 一百二十回 = หนึ่งร้อยยี่สิบตอน)

This novel has a hundred and twenty chapters.

เหตุผล: ตอนของ 章回小说(zhānghuí xiǎoshuō / จรางฮุ๋ย เสี่ยวซรัว / นิยายแบ่งตอนแบบจีนโบราณ) นับด้วย 回(huí / ฮุ๋ย / ตอนของนิยาย) โดยตรง ไม่ต้องมี 个(gè / เก้อ / ลักษณนามทั่วไป)

กลับไปที่หัวข้อ

背一背 ท่องแล้วพูด: เล่าการซื้อนิยายคลาสสิกจีนเป็นภาษาจีน

(bèi yi bèi / เป้ย อิ เป้ย / ท่องจำ)

อ่านออกเสียงทีละบรรทัด แล้วลองปิดข้อความพูดให้ได้ทั้งหมด ท่องได้ครบแล้วค่อยเปลี่ยนรายละเอียดเป็นเรื่องของคุณเอง ทุกบรรทัดใช้คำจากบทนี้

บรรทัดที่ 1

朋友让我在西安买一套四大名著。

Péngyou ràng wǒ zài Xī'ān mǎi yí tào sì dà míngzhù.

อ่านว่า เผิงโยว รั่ง หว่อ ไจ้ ซีอาน ไหม่ อี๋ ท่าว ซื่อ ต้า หมิงจรู้

เพื่อนฝากให้ฉันซื้อสี่ยอดวรรณกรรมหนึ่งชุดที่ซีอาน (朋友 = เพื่อน, 让我 = ให้ฉัน, 西安 = ซีอาน, 一套 = หนึ่งชุด, 四大名著 = สี่ยอดวรรณกรรม)

A friend asked me to buy a set of the Four Great Classics in Xi'an.

บรรทัดที่ 2

书店里有两套书,都叫四大。

Shūdiàn li yǒu liǎng tào shū, dōu jiào sì dà.

อ่านว่า ซรูเตี้ยน ลิ โหย่ว เหลี่ยง ท่าว ซรู โตว เจี้ยว ซื่อ ต้า

ในร้านหนังสือมีหนังสือสองชุด ชื่อสี่ยอดเหมือนกัน (书店里 = ในร้านหนังสือ, 两套书 = หนังสือสองชุด, 都叫 = ล้วนเรียกว่า)

The bookshop had two sets, both called 'the four great'.

บรรทัดที่ 3

两套书只有最后一本不一样。

Liǎng tào shū zhǐ yǒu zuìhòu yì běn bù yíyàng.

อ่านว่า เหลี่ยง ท่าว ซรู จรื่อ โหย่ว จุ้ยโฮ่ว อี้ เปิ่น ปู้ อี๋ย่าง

หนังสือสองชุดต่างกันแค่เล่มสุดท้าย (两套书 = หนังสือสองชุด, 只有 = มีแค่, 最后一本 = เล่มสุดท้าย, 不一样 = ไม่เหมือนกัน)

Only the last book differs between the two sets.

บรรทัดที่ 4

一套有红楼梦,一套有金瓶梅。

Yí tào yǒu Hónglóu Mèng, yí tào yǒu Jīn Píng Méi.

อ่านว่า อี๋ ท่าว โหย่ว หงโหลว เมิ่ง อี๋ ท่าว โหย่ว จิน ผิง เหมย

ชุดหนึ่งมีความฝันในหอแดง อีกชุดมีบุปผาในกุณฑีทอง (一套 = ชุดหนึ่ง, 红楼梦 = ความฝันในหอแดง, 金瓶梅 = บุปผาในกุณฑีทอง)

One set has Dream of the Red Chamber, the other The Plum in the Golden Vase.

บรรทัดที่ 5

水浒传的传,在书名里读第四声。

Shuǐhǔ Zhuàn de zhuàn, zài shūmíng li dú dì sì shēng.

อ่านว่า สรุ่ยหู่ จรว้าน เตอะ จรว้าน ไจ้ ซรูหมิง ลิ ตู๋ ตี้ ซื่อ เซริง

传 ใน 水浒传 เวลาเป็นชื่อหนังสืออ่านเสียงวรรณยุกต์ที่สี่ (水浒传 = ซ้องกั๋ง, 书名里 = ในชื่อหนังสือ, 读 = อ่าน, 第四声 = เสียงที่สี่)

The 传 in Water Margin is read with the fourth tone in a book title.

บรรทัดที่ 6

金瓶梅不适合孩子,我买了四大名著。

Jīn Píng Méi bú shìhé háizi, wǒ mǎi le sì dà míngzhù.

อ่านว่า จิน ผิง เหมย ปู๋ ซรื่อเหอ ไหจึ หว่อ ไหม่ เลอะ ซื่อ ต้า หมิงจรู้

บุปผาในกุณฑีทองไม่เหมาะกับเด็ก ฉันจึงซื้อสี่ยอดวรรณกรรม (金瓶梅 = บุปผาในกุณฑีทอง, 不适合 = ไม่เหมาะ, 孩子 = เด็ก, 买了 = ซื้อแล้ว, 四大名著 = สี่ยอดวรรณกรรม)

The Plum in the Golden Vase isn't suitable for children, so I bought the Four Great Classics.

เปลี่ยนเป็นเรื่องของคุณ

ใช้ประโยคเดิมเป็นแม่แบบ เปลี่ยนเฉพาะส่วนที่เป็นเรื่องของคุณ แล้วพูดออกเสียง

แบบที่ 1: เปลี่ยนคนที่ฝาก เมือง และของที่ซื้อ

朋友让我在西安买一套四大名著。

Péngyou ràng wǒ zài Xī'ān mǎi yí tào sì dà míngzhù.

อ่านว่า เผิงโยว รั่ง หว่อ ไจ้ ซีอาน ไหม่ อี๋ ท่าว ซื่อ ต้า หมิงจรู้

เพื่อนฝากให้ฉันซื้อสี่ยอดวรรณกรรมหนึ่งชุดที่ซีอาน (朋友 = เพื่อน, 让我 = ให้ฉัน, 西安 = ซีอาน, 一套 = หนึ่งชุด, 四大名著 = สี่ยอดวรรณกรรม)

A friend asked me to buy a set of the Four Great Classics in Xi'an.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 1

妈妈让我在北京买一套茶具。

Māma ràng wǒ zài Běijīng mǎi yí tào chájù.

อ่านว่า มาม่ะ รั่ง หว่อ ไจ้ เป่ยจิง ไหม่ อี๋ ท่าว ฉราจวี้

แม่ฝากให้ฉันซื้อชุดน้ำชาหนึ่งชุดที่ปักกิ่ง (妈妈 = แม่, 让我 = ให้ฉัน, 北京 = ปักกิ่ง, 一套 = หนึ่งชุด, 茶具 = ชุดน้ำชา)

Mum asked me to buy a tea set in Beijing.

แบบที่ 2: เปลี่ยนสิ่งที่เทียบ และจุดที่ต่างกัน

两套书只有最后一本不一样。

Liǎng tào shū zhǐ yǒu zuìhòu yì běn bù yíyàng.

อ่านว่า เหลี่ยง ท่าว ซรู จรื่อ โหย่ว จุ้ยโฮ่ว อี้ เปิ่น ปู้ อี๋ย่าง

หนังสือสองชุดต่างกันแค่เล่มสุดท้าย (两套书 = หนังสือสองชุด, 只有 = มีแค่, 最后一本 = เล่มสุดท้าย, 不一样 = ไม่เหมือนกัน)

Only the last book differs between the two sets.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 2

两件衣服只有颜色不一样。

Liǎng jiàn yīfu zhǐ yǒu yánsè bù yíyàng.

อ่านว่า เหลี่ยง เจี้ยน อีฟุ จรื่อ โหย่ว เหยียนเซ่อ ปู้ อี๋ย่าง

เสื้อสองตัวต่างกันแค่สี (两件衣服 = เสื้อสองตัว, 只有 = มีแค่, 颜色 = สี, 不一样 = ไม่เหมือนกัน)

The two items of clothing differ only in colour.

แบบที่ 3: เปลี่ยนเหตุผล และสิ่งที่คุณเลือกซื้อ

金瓶梅不适合孩子,我买了四大名著。

Jīn Píng Méi bú shìhé háizi, wǒ mǎi le sì dà míngzhù.

อ่านว่า จิน ผิง เหมย ปู๋ ซรื่อเหอ ไหจึ หว่อ ไหม่ เลอะ ซื่อ ต้า หมิงจรู้

บุปผาในกุณฑีทองไม่เหมาะกับเด็ก ฉันจึงซื้อสี่ยอดวรรณกรรม (金瓶梅 = บุปผาในกุณฑีทอง, 不适合 = ไม่เหมาะ, 孩子 = เด็ก, 买了 = ซื้อแล้ว, 四大名著 = สี่ยอดวรรณกรรม)

The Plum in the Golden Vase isn't suitable for children, so I bought the Four Great Classics.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 3

这本书太难了,我买了一本简单的。

Zhè běn shū tài nán le, wǒ mǎi le yì běn jiǎndān de.

อ่านว่า เจร้อ เปิ่น ซรู ไท่ หนาน เลอะ หว่อ ไหม่ เลอะ อี้ เปิ่น เจี่ยนตาน เต่อ

หนังสือเล่มนี้ยากเกินไป ฉันจึงซื้อเล่มที่ง่ายกว่า (这本书 = หนังสือเล่มนี้, 太难了 = ยากเกินไป, 买了 = ซื้อแล้ว, 一本 = หนึ่งเล่ม, 简单的 = ที่ง่าย)

This book was too hard, so I bought an easier one.

เล่าใหม่ด้วยคำของตัวเอง

ไม่ต้องดูข้อความ เล่าเรื่องของคุณตามลำดับนี้เป็นภาษาจีนสั้น ๆ

  1. คุณได้รับฝากให้ซื้ออะไร ที่ไหน
  2. ของสองชุดต่างกันตรงไหน
  3. สุดท้ายคุณเลือกอะไร เพราะอะไร

กลับไปที่หัวข้อ

练习 แบบฝึกหัด

(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)

ลองตอบเองก่อน แล้วค่อยกดดูแนวคำตอบใต้แต่ละข้อ

ข้อ 1: แยกคำ

ชุดที่มี 红楼梦(Hónglóu Mèng / หงโหลว เมิ่ง / ความฝันในหอแดง) คือ 四大奇书(sì dà qíshū / ซื่อ ต้า ฉีซรู / สี่ยอดหนังสือแปลก) หรือ 四大名著(sì dà míngzhù / ซื่อ ต้า หมิงจรู้ / สี่ยอดวรรณกรรม)

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 1

有红楼梦的那套是四大名著。

Yǒu Hónglóu Mèng de nà tào shì sì dà míngzhù.

อ่านว่า โหย่ว หงโหลว เมิ่ง เตอะ น่า ท่าว ซรื่อ ซื่อ ต้า หมิงจรู้

ชุดที่มีความฝันในหอแดงคือสี่ยอดวรรณกรรม (有 = มี, 红楼梦 = ความฝันในหอแดง, 那套 = ชุดนั้น, 四大名著 = สี่ยอดวรรณกรรม)

The set with Dream of the Red Chamber is the Four Great Classics.

เหตุผล: 红楼梦(Hónglóu Mèng / หงโหลว เมิ่ง / ความฝันในหอแดง) เข้ามาแทน 金瓶梅(Jīn Píng Méi / จิน ผิง เหมย / บุปผาในกุณฑีทอง) ในชุดยุคปัจจุบัน

ข้อ 2: เติมคำ

เติมลักษณนามของตอนในนิยายจีนโบราณ

西游记一共有一百___。

Xīyóu Jì yígòng yǒu yìbǎi ___.

อ่านว่า ซีโหยว จี้ อี๋ก้ง โหย่ว อี้ไป่

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 2

西游记一共有一百回。

Xīyóu Jì yígòng yǒu yìbǎi huí.

อ่านว่า ซีโหยว จี้ อี๋ก้ง โหย่ว อี้ไป่ ฮุ๋ย

ไซอิ๋วมีทั้งหมดหนึ่งร้อยตอน (西游记 = ไซอิ๋ว, 一共 = ทั้งหมด, 一百回 = หนึ่งร้อยตอน)

Journey to the West has a hundred chapters in all.

เหตุผล: ตอนของนิยายแบบ 章回小说(zhānghuí xiǎoshuō / จรางฮุ๋ย เสี่ยวซรัว / นิยายแบ่งตอนแบบจีนโบราณ) นับด้วย 回(huí / ฮุ๋ย / ตอนของนิยาย)

ข้อ 3: แปล

แปลเป็นภาษาจีน: “โดยทั่วไปเชื่อกันว่าผู้แต่งสามก๊กคือหลอกว้านจง”

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 3

一般认为三国演义的作者是罗贯中。

Yìbān rènwéi Sānguó Yǎnyì de zuòzhě shì Luó Guànzhōng.

อ่านว่า อี้ปาน เริ่นเหวย ซานกั๋ว เหยี่ยนอี้ เตอะ จั้วเจร่อ ซรื่อ หลัว กว้านจรง

โดยทั่วไปเชื่อกันว่าผู้แต่งสามก๊กคือหลอกว้านจง (一般认为 = โดยทั่วไปเชื่อกันว่า, 三国演义 = สามก๊ก, 作者 = ผู้แต่ง, 罗贯中 = หลอกว้านจง)

It is generally held that the author of Romance of the Three Kingdoms is Luo Guanzhong.

เหตุผล: 一般认为(yìbān rènwéi / อี้ปาน เริ่นเหวย / โดยทั่วไปเชื่อกันว่า) ทำให้ประโยคระมัดระวัง เหมาะกับเรื่องที่ยังมีข้อถกเถียง

ข้อ 4: ใช้คำ

บอกเพื่อนว่าเมื่อคืนอ่านนิยายไปได้สิบตอนแล้ว

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 4

这本小说我已经看了十回。

Zhè běn xiǎoshuō wǒ yǐjīng kàn le shí huí.

อ่านว่า เจร้อ เปิ่น เสี่ยวซรัว หว่อ อี่จิง ค่าน เลอะ สรือ ฮุ๋ย

นิยายเล่มนี้ฉันอ่านไปสิบตอนแล้ว (这本 = เล่มนี้, 已经 = แล้ว, 看了 = อ่านไป, 十回 = สิบตอน)

I've already read ten chapters of this novel.

เหตุผล: เอาสิ่งที่พูดถึงไว้ต้นประโยค แล้วใช้ 回(huí / ฮุ๋ย / ตอนของนิยาย) นับตอน

ข้อ 5: พูดตามสถานการณ์

เพื่อนจะซื้อ 金瓶梅(Jīn Píng Méi / จิน ผิง เหมย / บุปผาในกุณฑีทอง) ให้เด็ก ควรเตือนอย่างสุภาพว่าอะไร

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 5

这本书有成人内容,不太适合孩子。

Zhè běn shū yǒu chéngrén nèiróng, bú tài shìhé háizi.

อ่านว่า เจร้อ เปิ่น ซรู โหย่ว เฉริงเหริน เน่ยหรง ปู๋ ไท่ ซรื่อเหอ ไหจึ

หนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ ไม่ค่อยเหมาะกับเด็ก (这本书 = หนังสือเล่มนี้, 成人内容 = เนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่, 不太 = ไม่ค่อย, 适合 = เหมาะกับ, 孩子 = เด็ก)

This book has adult content and isn't really suitable for children.

เหตุผล: 不太(bú tài / ปู๋ ไท่ / ไม่ค่อย) ทำให้คำเตือนนุ่มลง และบอกเหตุผลตรง ๆ ด้วย 成人内容(chéngrén nèiróng / เฉริงเหริน เน่ยหรง / เนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่)

กลับไปที่หัวข้อ

记住这几句 ประโยคจำง่ายของวันนี้

(jìzhù zhè jǐ jù / จี้จรู้ เจร้อ จี่ จวี้ / จำประโยคเหล่านี้)

ห้าประโยคนี้สรุปคำหลักของบท คำตัวหนาคือคำที่ควรจำ

四大名著里有红楼梦。

Sì dà míngzhù li yǒu Hónglóu Mèng.

อ่านว่า ซื่อ ต้า หมิงจรู้ ลิ โหย่ว หงโหลว เมิ่ง

ในสี่ยอดวรรณกรรมมีความฝันในหอแดง (里有 = ในนั้นมี, 红楼梦 = ความฝันในหอแดง)

Dream of the Red Chamber is among the Four Great Classics.

四大奇书里有金瓶梅。

Sì dà qíshū li yǒu Jīn Píng Méi.

อ่านว่า ซื่อ ต้า ฉีซรู ลิ่ โหย่ว จิน ผิง เหมย

ในสี่ยอดหนังสือแปลกมีบุปผาในกุณฑีทอง (里有 = ในนั้นมี, 金瓶梅 = บุปผาในกุณฑีทอง)

The Plum in the Golden Vase is among the Four Marvellous Books.

水浒传的传读第四声。

Shuǐhǔ Zhuàn de zhuàn dú dì sì shēng.

อ่านว่า สรุ่ยหู่ จรว้าน เตอะ จรว้าน ตู๋ ตี้ ซื่อ เซริง

传 ใน 水浒传 อ่านเสียงวรรณยุกต์ที่สี่ (读 = อ่าน, 第四声 = เสียงที่สี่)

The 传 in Water Margin is read with the fourth tone.

一回就是一个章节。

Yì huí jiù shì yí ge zhāngjié.

อ่านว่า อี้ ฮุ๋ย จิ้ว ซรื่อ อี๋ เกอะ จรางเจี๋ย

หนึ่ง 回 ก็คือหนึ่งบท (就是 = ก็คือ, 章节 = บท)

One huí is one chapter.

红楼梦写成于清朝。

Hónglóu Mèng xiěchéng yú Qīngcháo.

อ่านว่า หงโหลว เมิ่ง เสี่ยเฉริง อวี๋ ชิงฉราว

ความฝันในหอแดงแต่งเสร็จในสมัยชิง (写成于 = แต่งเสร็จใน, 清朝 = ราชวงศ์ชิง)

Dream of the Red Chamber was written in the Qing.

บันทึกสั้น ๆ ของมิ้นท์

今天我在书店买了一套四大名著。

Jīntiān wǒ zài shūdiàn mǎi le yí tào sì dà míngzhù.

อ่านว่า จินเทียน หว่อ ไจ้ ซรูเตี้ยน ไหม่ เลอะ อี๋ ท่าว ซื่อ ต้า หมิงจรู้

วันนี้ฉันซื้อสี่ยอดวรรณกรรมหนึ่งชุดที่ร้านหนังสือ (书店 = ร้านหนังสือ, 买了 = ซื้อแล้ว, 一套 = หนึ่งชุด, 四大名著 = สี่ยอดวรรณกรรม)

Today I bought a set of the Four Great Classics at the bookshop.

我终于知道水浒传的传怎么读了。

Wǒ zhōngyú zhīdào Shuǐhǔ Zhuàn de zhuàn zěnme dú le.

อ่านว่า หว่อ จรงอวี๋ จรือต้าว สรุ่ยหู่ จรว้าน เตอะ จรว้าน เจิ่นเมอะ ตู๋ เลอะ

ในที่สุดฉันก็รู้ว่า 传 ใน 水浒传 อ่านอย่างไร (终于 = ในที่สุด, 知道 = รู้, 怎么读 = อ่านอย่างไร)

I finally know how to read the 传 in Water Margin.

下次我想读一读聊斋志异。

Xià cì wǒ xiǎng dú yi dú Liáozhāi Zhìyì.

อ่านว่า เซี่ย ชื่อ หว่อ เสี่ยง ตู๋ อิ ตู๋ เหลียวจราย จรื้ออี้

ครั้งหน้าฉันอยากลองอ่านเรื่องแปลกจากห้องหนังสือเหลียวไจ (下次 = ครั้งหน้า, 想 = อยาก, 读一读 = ลองอ่าน, 聊斋志异 = เหลียวไจจื้ออี้)

Next time I'd like to have a go at reading Strange Tales from a Chinese Studio.

กลับไปที่หัวข้อ

小结 สรุปจำง่าย

(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น ๆ)

  • 四大奇书(sì dà qíshū / ซื่อ ต้า ฉีซรู / สี่ยอดหนังสือแปลก) ที่รู้จักกันตั้งแต่ปลายหมิงถึงต้นชิงมี 三国演义(Sānguó Yǎnyì / ซานกั๋ว เหยี่ยนอี้ / สามก๊ก) 水浒传(Shuǐhǔ Zhuàn / สรุ่ยหู่ จรว้าน / ซ้องกั๋ง) 西游记(Xīyóu Jì / ซีโหยว จี้ / ไซอิ๋ว) และ 金瓶梅(Jīn Píng Méi / จิน ผิง เหมย / บุปผาในกุณฑีทอง) ซึ่งมีเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่และผู้แต่งใช้นามแฝง
  • 四大名著(sì dà míngzhù / ซื่อ ต้า หมิงจรู้ / สี่ยอดวรรณกรรม) ที่นิยมพูดถึงในยุคปัจจุบันเก็บสามเรื่องแรกไว้ แล้วใส่ 红楼梦(Hónglóu Mèng / หงโหลว เมิ่ง / ความฝันในหอแดง) สมัยชิงแทน และ 40 回(huí / ฮุ๋ย / ตอนของนิยาย) หลังของ 红楼梦 มักโยงกับ 高鹗(Gāo È / เกา เอ้อ / เกาเอ้อ)
  • ตัวท้ายของชื่อหนังสืออย่าง 演义(yǎnyì / เหยี่ยนอี้ / นิยายอิงประวัติศาสตร์) 传(zhuàn / จรว้าน / เรื่องราวชีวิต) 记(jì / จี้ / บันทึก) และ 梦(mèng / เมิ่ง / ความฝัน) บอกประเภทของเรื่อง 传 ในชื่อหนังสืออ่านว่า zhuàn และตอนของนิยายนับด้วย 回(huí / ฮุ๋ย / ตอนของนิยาย)

โปเยโปโลเย มาจากไหน? 聊斋志异 ของ 蒲松龄 เรื่องผี ปีศาจจิ้งจอก และบัณฑิตหนุ่ม

ภาพห้องนักปราชญ์สมัยราชวงศ์ชิงยามค่ำคืนกับโต๊ะเขียนหนังสือและสวนใต้แสงจันทร์

雨夜聊斋 ไฟดับคืนพายุเข้าในหอพัก: เรื่องผีจีนที่ผีบางตนใจดีกว่าคน

(yǔ yè Liáozhāi / อวี่ เย่ เหลียวจราย / คืนฝนตกกับเรื่องเหลียวไจ)

คืนหนึ่งพายุเข้าซีอานจนไฟในหอพักดับทั้งตึก มิ้นท์กับเสี่ยวหยางนั่งคุยกันใต้แสงไฟฉาย เสี่ยวหยางเสนอจะเล่าเรื่องผีจีนโบราณให้ฟัง มิ้นท์ทั้งกลัวทั้งอยากฟัง แต่เรื่องที่ได้ยินกลับต่างจากที่เธอคิดไว้

บทนี้แนะนำหนังสือรวมเรื่องลี้ลับสมัยราชวงศ์ชิง ตัวละครที่พบบ่อย และเรื่องสั้นที่กลายเป็นภาพยนตร์ซึ่งคนไทยรู้จักในชื่อ โปเยโปโลเย

เรียนจบแล้วคุณจะ:

  • บอกได้ว่า 聊斋志异(Liáozhāi Zhìyì / เหลียวจราย จรื้ออี้ / เหลียวไจจื้ออี้) คืออะไร ใครแต่ง สมัยไหน และชื่อหนังสือแปลว่าอะไร
  • รู้จักตัวละคร 狐(hú / หู / จิ้งจอก) 鬼(guǐ / กุ่ย / ผี) และ 书生(shūshēng / ซรูเซริง / บัณฑิตหนุ่ม) และเข้าใจว่าเรื่องในเล่มเสียดสี 科举(kējǔ / เคอจวี่ / การสอบรับราชการ)
  • เล่าที่มาของ 倩女幽魂(Qiànnǚ Yōuhún / เชี่ยนหนวี่ โยวหุน / โปเยโปโลเย) ด้วยรูป 根据…改编(gēnjù … gǎibiān / เกินจวี้ ไก่เปียน / ดัดแปลงจาก…) และใช้ลักษณนาม 部(bù / ปู้ / ลักษณนามของภาพยนตร์) กับ 本(běn / เปิ่น / ลักษณนามของหนังสือ) ถูก

ระดับ: ★★ ปานกลาง

เปิดดู: กดดูคำอธิบายภาษาจีน

聊斋志异是一本清朝的短篇故事集。

Liáozhāi Zhìyì shì yì běn Qīngcháo de duǎnpiān gùshi jí.

อ่านว่า เหลียวจราย จรื้ออี้ ซรื่อ อี้ เปิ่น ชิงฉราว เตอะ ตว่านเพียน กู้ซรึ จี๋

เหลียวไจจื้ออี้เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นสมัยราชวงศ์ชิง (一本 = หนึ่งเล่ม, 清朝的 = ของราชวงศ์ชิง, 短篇 = เรื่องสั้น, 故事集 = หนังสือรวมเรื่อง)

Strange Tales from a Chinese Studio is a Qing-dynasty collection of short stories.

书中的鬼怪常常比人更有人情味。

Shū zhōng de guǐguài chángcháng bǐ rén gèng yǒu rénqíngwèi.

อ่านว่า ซรู จรง เต่อ กุ่ยกว้าย ฉรางฉราง ปี่ เหริน เกิ้ง โหย่ว เหรินฉิงเว่ย

ผีปีศาจในหนังสือมักมีน้ำใจมากกว่าคน (书中的 = ในหนังสือ, 鬼怪 = ผีปีศาจ, 常常 = มักจะ, 比人 = กว่าคน, 更有人情味 = มีน้ำใจมากกว่า)

The ghosts and spirits in the book often have more human warmth than the people.

预备词汇 คำศัพท์จำเป็นก่อนเรียน

(yùbèi cíhuì / อวี้เป้ย ฉือฮุ่ย / คำศัพท์เตรียมก่อนเรียน)

  • 故事 (gùshi / กู้ซรึ) เรื่องเล่า (story)
  • 可怕 (kěpà / เข่อพ่า) น่ากลัว (scary)
  • 电影 (diànyǐng / เตี้ยนอิ่ง) ภาพยนตร์ (film)
  • 作家 (zuòjiā / จั้วเจีย) นักเขียน (writer)
  • 善良 (shànliáng / ซร่านเหลียง) จิตใจดี (kind-hearted)

ระดับการเข้าถึงบทเรียน

Public: อ่านบทเรียนนี้ได้โดยไม่ต้องสมัครสมาชิกหรือเข้าสู่ระบบ

聊斋志异 บันทึกเรื่องแปลกจากห้องหนังสือของครูชนบท

(Liáozhāi Zhìyì / เหลียวจราย จรื้ออี้ / เหลียวไจจื้ออี้)

หนังสือเล่มนี้รวมเรื่องสั้นเกือบห้าร้อยเรื่อง มีทั้งเรื่องผี ปีศาจ เทวดา และเรื่องประหลาดในชีวิตประจำวัน ผู้แต่งเป็นครูสอนหนังสือในชนบทสมัยต้นราชวงศ์ชิง

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 4 คำ และเรื่องแผงน้ำชาที่เล่าต่อกัน

聊斋志异

Liáozhāi Zhìyì

อ่านว่า เหลียวจรายจรื้ออี้

เรื่องแปลกจากห้องหนังสือเหลียวไจ

Strange Tales from a Chinese Studio

聊斋(Liáozhāi / เหลียวจราย / ห้องหนังสือเหลียวไจ) เป็นชื่อห้องหนังสือของผู้แต่ง 志(zhì / จรื้อ / บันทึก) แปลว่าบันทึก และ 异(yì / อี้ / เรื่องแปลก) แปลว่าเรื่องแปลก ชื่อทั้งหมดจึงหมายถึงบันทึกเรื่องแปลกจากห้องหนังสือเหลียวไจ

聊斋志异里有将近五百个故事。

Liáozhāi Zhìyì li yǒu jiāngjìn wǔbǎi ge gùshi.

อ่านว่า เหลียวจราย จรื้ออี้ ลิ โหย่ว เจียงจิ้น อู่ไป่ เกอะ กู้ซรึ

ในหนังสือเหลียวไจจื้ออี้มีเรื่องเล่าเกือบห้าร้อยเรื่อง (聊斋志异 = เหลียวไจจื้ออี้, 将近 = เกือบ, 五百个 = ห้าร้อยเรื่อง, 故事 = เรื่องเล่า)

Strange Tales from a Chinese Studio contains nearly five hundred stories.

蒲松龄

Pú Sōnglíng

อ่านว่า ผูซงหลิง

ผู่ซงหลิง

Pu Songling

มีชีวิตอยู่ราว ค.ศ. 1640 ถึง 1715 เขาเป็นครูสอนหนังสือในชนบทเกือบทั้งชีวิต และเขียนเรื่องในหนังสือเล่มนี้สะสมไว้หลายสิบปี

蒲松龄是清朝初年的作家。

Pú Sōnglíng shì Qīngcháo chūnián de zuòjiā.

อ่านว่า ผู ซงหลิง ซรื่อ ชิงฉราว ชรูเหนียน เตอะ จั้วเจีย

ผู่ซงหลิงเป็นนักเขียนช่วงต้นราชวงศ์ชิง (蒲松龄 = ผู่ซงหลิง, 清朝 = ราชวงศ์ชิง, 初年 = ช่วงต้น, 作家 = นักเขียน)

Pu Songling was a writer of the early Qing.

文言文

wényánwén

อ่านว่า เหวินเหยียนเหวิน

ภาษาจีนแบบโบราณที่ใช้เขียนหนังสือ

Classical Chinese

นิยายยาวอย่างสามก๊กหรือไซอิ๋วเขียนด้วยภาษาใกล้ภาษาพูดที่เรียกว่า 白话(báihuà / ไป๋ฮว่า / ภาษาจีนแบบภาษาพูด) ส่วนเรื่องสั้นในเล่มนี้ใช้ภาษาเขียนแบบโบราณ คนจีนปัจจุบันจึงมักอ่านฉบับที่มีคำแปลประกอบ

这些故事是用文言文写的,读起来有点难。

Zhèxiē gùshi shì yòng wényánwén xiě de, dú qǐlái yǒudiǎn nán.

อ่านว่า เจร้อเซีย กู้ซรึ ซรื่อ ย่ง เหวินเหยียนเหวิน เสี่ย เตอะ ตู๋ ฉี่ไหล โหย่วเตี่ยน หนาน

เรื่องเหล่านี้เขียนด้วยภาษาจีนโบราณ อ่านแล้วค่อนข้างยาก (这些 = เหล่านี้, 用 = ใช้, 文言文 = ภาษาจีนโบราณ, 读起来 = เวลาอ่าน, 有点难 = ค่อนข้างยาก)

These stories are written in Classical Chinese, so they're a bit hard to read.

志怪

zhìguài

อ่านว่า จรื้อกว้าย

บันทึกเรื่องลี้ลับ

tales of the strange

中国很早就有志怪故事。

Zhōngguó hěn zǎo jiù yǒu zhìguài gùshi.

อ่านว่า จรงกั๋ว เหิ่น เจ่า จิ้ว โหย่ว จรื้อกว้าย กู้ซรึ

จีนมีเรื่องเล่าแนวลี้ลับมาตั้งแต่สมัยโบราณ (很早 = ตั้งแต่โบราณ, 就有 = ก็มีแล้ว, 志怪 = เรื่องลี้ลับ, 故事 = เรื่องเล่า)

China has had tales of the strange since very early times.

กลับไปที่หัวข้อ

狐鬼书生 ผีปีศาจที่มีน้ำใจ กับคนที่ไม่ยุติธรรม

(hú guǐ shūshēng / หู กุ่ย ซรูเซริง / จิ้งจอก ผี และบัณฑิต)

ตัวละครที่โผล่บ่อยที่สุดคือปีศาจจิ้งจอก ผี และบัณฑิตหนุ่มที่กำลังเตรียมสอบ เรื่องผีในเล่มนี้จึงไม่ได้มีไว้หลอกให้กลัวอย่างเดียว แต่ใช้เล่าถึงความไม่ยุติธรรมในสังคม

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 4 คำ และเหตุผลที่ผีในเรื่องมักใจดีกว่าคน

狐狸

húli

อ่านว่า หูลิ

จิ้งจอก

fox

จิ้งจอกในเหลียวไจไม่ได้ร้ายเสมอไป หลายตัวซื่อสัตย์และมีน้ำใจกว่ามนุษย์ในเรื่องเดียวกัน

故事里的狐狸常常变成美丽的女子。

Gùshi li de húli chángcháng biànchéng měilì de nǚzǐ.

อ่านว่า กู้ซรึ ลิ เตอะ หูลิ ฉรางฉราง เปี้ยนเฉริง เหม่ยลี่ เตอะ หนวี่จื่อ

จิ้งจอกในเรื่องมักแปลงร่างเป็นหญิงสาวงดงาม (故事里的 = ในเรื่อง, 狐狸 = จิ้งจอก, 常常 = มักจะ, 变成 = กลายเป็น, 美丽的女子 = หญิงสาวงดงาม)

Foxes in the stories often turn into beautiful women.

鬼

guǐ

อ่านว่า กุ่ย

ผี

ghost

这个鬼一点也不可怕,还帮了别人。

Zhège guǐ yìdiǎn yě bù kěpà, hái bāng le biérén.

อ่านว่า เจร้อเกอะ กุ่ย อี้เตี่ยน เหย่ ปู้ เข่อพ่า ไห ปาง เล่อ เปี๋ยเหริน

ผีตนนี้ไม่น่ากลัวเลย แถมยังช่วยคนอื่นด้วย (这个鬼 = ผีตนนี้, 一点也不 = ไม่เลยสักนิด, 可怕 = น่ากลัว, 还 = แถมยัง, 帮了 = ช่วย, 别人 = คนอื่น)

This ghost isn't scary at all—it even helps people.

书生

shūshēng

อ่านว่า ซรูเซริง

บัณฑิตหนุ่ม; คนเรียนหนังสือ

young scholar

很多故事的主角是一个穷书生。

Hěn duō gùshi de zhǔjué shì yí ge qióng shūshēng.

อ่านว่า เหิ่น ตัว กู้ซรึ เตอะ จรู่เจวี๋ย ซรื่อ อี๋ เกอะ ฉยง ซรูเซริง

ตัวเอกของหลายเรื่องเป็นบัณฑิตหนุ่มที่ยากจน (很多故事的 = ของหลายเรื่อง, 主角 = ตัวเอก, 穷 = ยากจน, 书生 = บัณฑิตหนุ่ม)

The hero of many of the stories is a poor young scholar.

科举

kējǔ

อ่านว่า เคอจวี่

การสอบรับราชการสมัยโบราณ

the imperial examinations

ผู้แต่งเองสอบขั้นสูงไม่ผ่านหลายครั้ง หลายเรื่องในเล่มจึงเสียดสีผู้คุมสอบและขุนนางที่ไม่ยุติธรรม ผีปีศาจในเรื่องเลยมักดูมีคุณธรรมกว่าคน

书生们都想通过科举当官。

Shūshēngmen dōu xiǎng tōngguò kējǔ dāng guān.

อ่านว่า ซรูเซริงเมิ่น โตว เสี่ยง ทงกั้ว เคอจวี่ ตาง กวาน

บัณฑิตทั้งหลายอยากสอบผ่านเพื่อเป็นขุนนาง (书生们 = บัณฑิตทั้งหลาย, 都想 = ต่างก็อยาก, 通过 = สอบผ่าน, 科举 = การสอบรับราชการ, 当官 = เป็นขุนนาง)

The scholars all hoped to pass the imperial exams and become officials.

กลับไปที่หัวข้อ

倩女幽魂 เรื่องสั้นที่คนไทยรู้จักผ่านจอภาพยนตร์

(Qiànnǚ Yōuhún / เชี่ยนหนวี่ โยวหุน / โปเยโปโลเย)

หลายเรื่องในเล่มถูกนำไปสร้างเป็นละครและภาพยนตร์ เรื่องที่คนไทยรุ่นก่อนคุ้นที่สุดคือภาพยนตร์ฮ่องกงที่ดัดแปลงจากเรื่องผีสาว 聂小倩(Niè Xiǎoqiàn / เนี่ย เสี่ยวเชี่ยน / เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน)

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 3 คำ และรูปประโยคบอกว่าดัดแปลงมาจากอะไร

聂小倩

Niè Xiǎoqiàn

อ่านว่า เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน

เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน

Nie Xiaoqian

ในเรื่องสั้นต้นฉบับ นางถูกปีศาจบังคับให้ล่อลวงผู้คน จนได้พบบัณฑิตซื่อตรงชื่อ 宁采臣(Níng Cǎichén / หนิง ไฉ่เฉริน / หนิงไฉ่เฉิน) ที่ช่วยให้นางเป็นอิสระ

聂小倩是一个善良的女鬼。

Niè Xiǎoqiàn shì yí ge shànliáng de nǚguǐ.

อ่านว่า เนี่ย เสี่ยวเชี่ยน ซรื่อ อี๋ เกอะ ซร่านเหลียง เตอะ หนวี่กุ่ย

เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนเป็นผีสาวจิตใจดี (聂小倩 = เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน, 善良的 = ที่จิตใจดี, 女鬼 = ผีผู้หญิง)

Nie Xiaoqian is a kind-hearted female ghost.

倩女幽魂

Qiànnǚ Yōuhún

อ่านว่า เชี่ยนหนวี่โยวหุน

ภาพยนตร์โปเยโปโลเย

A Chinese Ghost Story

ภาพยนตร์ฮ่องกงปี 1987 เรื่องนี้ฉายในไทยในชื่อ โปเยโปโลเย ที่มาของชื่อภาษาไทยมีเรื่องเล่าหลายแบบ ยังไม่มีข้อสรุปแน่ชัด

倩女幽魂是根据聂小倩改编的电影。

Qiànnǚ Yōuhún shì gēnjù Niè Xiǎoqiàn gǎibiān de diànyǐng.

อ่านว่า เชี่ยนหนวี่ โยวหุน ซรื่อ เกินจวี้ เนี่ย เสี่ยวเชี่ยน ไก่เปียน เต่อ เตี้ยนอิ่ง

倩女幽魂เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากเรื่องเนี่ยเสี่ยวเชี่ยน (倩女幽魂 = โปเยโปโลเย, 根据 = ตาม, 聂小倩 = เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน, 改编的 = ที่ดัดแปลง, 电影 = ภาพยนตร์)

A Chinese Ghost Story is a film adapted from Nie Xiaoqian.

画皮

Huàpí

อ่านว่า ฮว่าผี

หนังมนุษย์ที่วาดขึ้น

The Painted Skin

เป็นอีกเรื่องหนึ่งจากเล่มเดียวกันที่ถูกนำไปสร้างหนังหลายครั้ง สอนว่าอย่าตัดสินคนจากหน้าตา

画皮讲的是一个披着人皮的妖怪。

Huàpí jiǎng de shì yí ge pīzhe rénpí de yāoguài.

อ่านว่า ฮว่าผี เจี่ยง เตอะ ซรื่อ อี๋ เกอะ พีเจร่อ เหรินผี เตอะ ยาวกว้าย

เรื่องฮว่าผีเล่าถึงปีศาจที่สวมหนังมนุษย์ (画皮 = ฮว่าผี, 讲的是 = เล่าถึง, 披着 = สวมคลุม, 人皮 = หนังมนุษย์, 妖怪 = ปีศาจ)

The Painted Skin is about a demon wearing a human skin.

บอกที่มาด้วย 根据…改编

ผลงานใหม่ + 是(shì / ซรื่อ / เป็น) + 根据(gēnjù / เกินจวี้ / ตาม) + ต้นฉบับ + 改编的(gǎibiān de / ไก่เปียน เต่อ / ที่ดัดแปลง)

ใช้บอกว่าหนัง ละคร หรือเกมดัดแปลงมาจากหนังสือหรือเรื่องจริงเรื่องไหน ถ้าพูดถึงภาพยนตร์ใช้ลักษณนาม 部(bù / ปู้ / ลักษณนามของภาพยนตร์) ถ้าเป็นหนังสือใช้ 本(běn / เปิ่น / ลักษณนามของหนังสือ)

这部电影是根据一本小说改编的。

Zhè bù diànyǐng shì gēnjù yì běn xiǎoshuō gǎibiān de.

อ่านว่า เจร้อ ปู้ เตี้ยนอิ่ง ซรื่อ เกินจวี้ อี้ เปิ่น เสี่ยวซรัว ไก่เปียน เต่อ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนิยายเล่มหนึ่ง (这部 = เรื่องนี้, 电影 = ภาพยนตร์, 根据 = ตาม, 一本 = หนึ่งเล่ม, 小说 = นิยาย, 改编的 = ที่ดัดแปลง)

This film is adapted from a novel.

很多电视剧都是根据聊斋故事改编的。

Hěn duō diànshìjù dōu shì gēnjù Liáozhāi gùshi gǎibiān de.

อ่านว่า เหิ่น ตัว เตี้ยนซรื่อจวี้ โตว ซรื่อ เกินจวี้ เหลียวจราย กู้ซรึ ไก่เปียน เต่อ

ละครโทรทัศน์หลายเรื่องดัดแปลงมาจากเรื่องในเหลียวไจ (很多 = หลาย, 电视剧 = ละครโทรทัศน์, 都是 = ล้วนเป็น, 聊斋故事 = เรื่องในเหลียวไจ)

Many TV dramas are adapted from Liaozhai stories.

กลับไปที่หัวข้อ

对话 เสี่ยวหยางเล่าเรื่องเหลียวไจใต้แสงไฟฉาย

(duìhuà / ตุ้ยฮว่า / บทสนทนา)

ข้างนอกฝนตกหนัก ในห้องมีแค่แสงไฟฉาย ลองสังเกตว่าทำไมเสี่ยวหยางบอกว่าผีบางตนใจดีกว่าคน และมิ้นท์นึกถึงภาพยนตร์เรื่องไหน

เปิดดู: อ่านบทสนทนา 8 ประโยคพร้อมพินอิน คำอ่าน และคำแปล

เสี่ยวหยาง

停电了,我给你讲一个聊斋的故事吧。

Tíngdiàn le, wǒ gěi nǐ jiǎng yí ge Liáozhāi de gùshi ba.

อ่านว่า ถิงเตี้ยน เลอะ หว่อ เก่ย หนี่ เจี่ยง อี๋ เกอะ เหลียวจราย เต่อ กู้ซรึ ปะ

ไฟดับแล้ว เดี๋ยวฉันเล่าเรื่องเหลียวไจให้ฟังเรื่องหนึ่งนะ (停电了 = ไฟดับแล้ว, 给你讲 = เล่าให้เธอฟัง, 一个 = หนึ่ง, 聊斋的故事 = เรื่องเหลียวไจ)

The power's out—let me tell you a Liaozhai story.

มิ้นท์

是鬼故事吗?我有点害怕。

Shì guǐ gùshi ma? Wǒ yǒudiǎn hàipà.

อ่านว่า ซรื่อ กุ่ย กู้ซรึ มะ หว่อ โหย่วเตี่ยน ไฮ่พ่า

เรื่องผีเหรอ ฉันกลัวนิดหน่อยนะ (鬼故事 = เรื่องผี, 有点 = นิดหน่อย, 害怕 = กลัว)

Is it a ghost story? I'm a bit scared.

เสี่ยวหยาง

别怕,书里很多鬼比人还善良。

Bié pà, shū li hěn duō guǐ bǐ rén hái shànliáng.

อ่านว่า เปี๋ย พ่า ซรู ลิ่ เหิ่น ตัว กุ่ย ปี่ เหริน ไห ซร่านเหลียง

ไม่ต้องกลัว ผีหลายตนในหนังสือใจดีกว่าคนเสียอีก (别怕 = ไม่ต้องกลัว, 书里 = ในหนังสือ, 很多鬼 = ผีหลายตน, 比人 = กว่าคน, 还 = เสียอีก, 善良 = ใจดี)

Don't be scared—lots of the ghosts in the book are kinder than the people.

มิ้นท์

鬼比人善良?这是什么意思?

Guǐ bǐ rén shànliáng? Zhè shì shénme yìsi?

อ่านว่า กุ่ย ปี่ เหริน ซร่านเหลียง เจร้อ ซรื่อ เสรินเมอะ อี้ซึ

ผีใจดีกว่าคนเหรอ หมายความว่ายังไง (鬼 = ผี, 比人 = กว่าคน, 善良 = ใจดี, 什么意思 = หมายความว่าอะไร)

Ghosts kinder than people? What do you mean?

เสี่ยวหยาง

作者用鬼和狐狸的故事,批评现实里的坏人。

Zuòzhě yòng guǐ hé húli de gùshi, pīpíng xiànshí li de huàirén.

อ่านว่า จั้วเจร่อ ย่ง กุ่ย เหอ หูลิ เตอะ กู้ซรึ พีผิง เซี่ยนสรือ ลิ เตอะ ฮว่ายเหริน

ผู้แต่งใช้เรื่องผีกับจิ้งจอก วิจารณ์คนเลวในโลกจริง (作者 = ผู้แต่ง, 用 = ใช้, 狐狸 = จิ้งจอก, 批评 = วิจารณ์, 现实里的 = ในโลกจริง, 坏人 = คนเลว)

The author uses stories of ghosts and foxes to criticise the bad people of the real world.

มิ้นท์

我看过一部香港老电影,讲的是一个女鬼。

Wǒ kànguo yí bù Xiānggǎng lǎo diànyǐng, jiǎng de shì yí ge nǚguǐ.

อ่านว่า หว่อ ค่านกัว อี๋ ปู้ เซียงก่าง เหล่า เตี้ยนอิ่ง เจี่ยง เตอะ ซรื่อ อี๋ เกอะ หนวี่กุ่ย

ฉันเคยดูหนังฮ่องกงเก่าเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องผีผู้หญิง (看过 = เคยดู, 一部 = หนึ่งเรื่อง, 香港 = ฮ่องกง, 老电影 = หนังเก่า, 讲的是 = เล่าถึง, 女鬼 = ผีผู้หญิง)

I once saw an old Hong Kong film about a female ghost.

เสี่ยวหยาง

是倩女幽魂吧?它就是根据聂小倩改编的。

Shì Qiànnǚ Yōuhún ba? Tā jiù shì gēnjù Niè Xiǎoqiàn gǎibiān de.

อ่านว่า ซรื่อ เชี่ยนหนวี่ โยวหุน ปะ ทา จิ้ว ซรื่อ เกินจวี้ เนี่ย เสี่ยวเชี่ยน ไก่เปียน เต่อ

倩女幽魂ใช่ไหม เรื่องนั้นดัดแปลงจากเรื่องเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนนี่แหละ (倩女幽魂 = โปเยโปโลเย, 就是 = ก็คือ, 根据 = ตาม, 聂小倩 = เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน, 改编的 = ที่ดัดแปลง)

A Chinese Ghost Story, right? That's adapted from Nie Xiaoqian.

มิ้นท์

原来泰国人熟悉的故事,来自三百多年前的书!

Yuánlái Tàiguórén shúxī de gùshi, láizì sānbǎi duō nián qián de shū!

อ่านว่า เหยวียนไหล ไท่กั๋วเหริน สรูซี เต่อ กู้ซรึ ไหลจื้อ ซานไป่ ตัว เหนียน เฉียน เตอะ ซรู

ที่แท้เรื่องที่คนไทยคุ้นเคย มาจากหนังสือเมื่อสามร้อยกว่าปีก่อนนี่เอง (原来 = ที่แท้, 泰国人 = คนไทย, 熟悉的 = ที่คุ้นเคย, 来自 = มาจาก, 三百多年前的 = เมื่อสามร้อยกว่าปีก่อน)

So a story Thai people know well comes from a book over three hundred years old!

กลับไปที่หัวข้อ

易错词 คำที่ระวังใช้ผิด

(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)

รูปที่ควรระวัง ✗

聊斋志异是用白话写的长篇小说。

Liáozhāi Zhìyì shì yòng báihuà xiě de chángpiān xiǎoshuō.

อ่านว่า เหลียวจราย จรื้ออี้ ซรื่อ ย่ง ไป๋ฮว่า เสี่ย เตอะ ฉรางเพียน เสี่ยวซรัว

(ประเภทผิด) เหลียวไจจื้ออี้เป็นนิยายขนาดยาวที่เขียนด้วยภาษาพูด

รูปที่ควรใช้ ✓

聊斋志异是用文言写的短篇故事集。

Liáozhāi Zhìyì shì yòng wényán xiě de duǎnpiān gùshi jí.

อ่านว่า เหลียวจราย จรื้ออี้ ซรื่อ ย่ง เหวินเหยียน เสี่ย เตอะ ตว่านเพียน กู้ซรึ จี๋

เหลียวไจจื้ออี้เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นที่เขียนด้วยภาษาจีนโบราณ (用文言 = ด้วยภาษาจีนโบราณ, 写的 = ที่เขียน, 短篇 = เรื่องสั้น, 故事集 = หนังสือรวมเรื่อง)

Strange Tales from a Chinese Studio is a collection of short stories in Classical Chinese.

เหตุผล: เป็นเรื่องสั้นหลายร้อยเรื่อง และใช้ภาษาเขียนแบบโบราณ ไม่ใช่นิยายยาวภาษาพูดอย่างไซอิ๋ว

รูปที่ควรระวัง ✗

蒲松龄是唐朝人。

Pú Sōnglíng shì Tángcháo rén.

อ่านว่า ผู ซงหลิง ซรื่อ ถางฉราว เหริน

(ยุคผิด) ผู่ซงหลิงเป็นคนสมัยราชวงศ์ถัง

รูปที่ควรใช้ ✓

蒲松龄是清朝人。

Pú Sōnglíng shì Qīngcháo rén.

อ่านว่า ผู ซงหลิง ซรื่อ ชิงฉราว เหริน

ผู่ซงหลิงเป็นคนสมัยราชวงศ์ชิง (蒲松龄 = ผู่ซงหลิง, 清朝人 = คนสมัยราชวงศ์ชิง)

Pu Songling lived in the Qing dynasty.

เหตุผล: เขามีชีวิตอยู่ราว ค.ศ. 1640 ถึง 1715 ช่วงต้นราชวงศ์ชิง

รูปที่ควรระวัง ✗

我看了一本电影。

Wǒ kàn le yì běn diànyǐng.

อ่านว่า หว่อ ค่าน เลอะ อี้ เปิ่น เตี้ยนอิ่ง

(ลักษณนามผิด) ฉันดูภาพยนตร์ไปหนึ่งเล่ม

รูปที่ควรใช้ ✓

我看了一部电影。

Wǒ kàn le yí bù diànyǐng.

อ่านว่า หว่อ ค่าน เลอะ อี๋ ปู้ เตี้ยนอิ่ง

ฉันดูภาพยนตร์ไปหนึ่งเรื่อง (看了 = ดูไป, 一部 = หนึ่งเรื่อง, 电影 = ภาพยนตร์)

I watched a film.

เหตุผล: ภาพยนตร์และละครใช้ลักษณนาม 部(bù / ปู้ / ลักษณนามของภาพยนตร์) ส่วน 本(běn / เปิ่น / ลักษณนามของหนังสือ) ใช้กับหนังสือ

กลับไปที่หัวข้อ

背一背 ท่องแล้วพูด: เล่าคืนไฟดับกับเรื่องเหลียวไจเป็นภาษาจีน

(bèi yi bèi / เป้ย อิ เป้ย / ท่องจำ)

อ่านออกเสียงทีละบรรทัด แล้วลองปิดข้อความพูดให้ได้ทั้งหมด ท่องได้ครบแล้วค่อยเปลี่ยนรายละเอียดเป็นเรื่องของคุณเอง ทุกบรรทัดใช้คำจากบทนี้

บรรทัดที่ 1

昨天晚上停电,小杨给我讲了一个鬼故事。

Zuótiān wǎnshang tíngdiàn, Xiǎo Yáng gěi wǒ jiǎng le yí ge guǐ gùshi.

อ่านว่า จั๋วเทียน หว่านซรัง ถิงเตี้ยน เสี่ยว หยาง เก่ย หว่อ เจี่ยง เลอะ อี๋ เกอะ กุ่ย กู้ซรึ

เมื่อคืนไฟดับ เสี่ยวหยางเล่าเรื่องผีให้ฉันฟังเรื่องหนึ่ง (昨天晚上 = เมื่อคืน, 停电 = ไฟดับ, 小杨 = เสี่ยวหยาง, 给我讲了 = เล่าให้ฉันฟัง, 鬼故事 = เรื่องผี)

Last night the power went out and Xiao Yang told me a ghost story.

บรรทัดที่ 2

故事来自蒲松龄的聊斋志异。

Gùshi láizì Pú Sōnglíng de Liáozhāi Zhìyì.

อ่านว่า กู้ซรึ ไหลจื้อ ผู ซงหลิง เตอะ เหลียวจราย จรื้ออี้

เรื่องนี้มาจากเหลียวไจจื้ออี้ของผู่ซงหลิง (故事 = เรื่องเล่า, 来自 = มาจาก, 蒲松龄 = ผู่ซงหลิง, 聊斋志异 = เหลียวไจจื้ออี้)

The story comes from Pu Songling's Strange Tales from a Chinese Studio.

บรรทัดที่ 3

书里很多鬼比人还善良。

Shū li hěn duō guǐ bǐ rén hái shànliáng.

อ่านว่า ซรู ลิ่ เหิ่น ตัว กุ่ย ปี่ เหริน ไห ซร่านเหลียง

ผีหลายตนในหนังสือใจดีกว่าคนเสียอีก (书里 = ในหนังสือ, 很多鬼 = ผีหลายตน, 比人 = กว่าคน, 还 = เสียอีก, 善良 = ใจดี)

Many of the ghosts in the book are kinder than the people.

บรรทัดที่ 4

作者用狐狸和鬼的故事批评坏人。

Zuòzhě yòng húli hé guǐ de gùshi pīpíng huàirén.

อ่านว่า จั้วเจร่อ ย่ง หูลิ เหอ กุ่ย เตอะ กู้ซรึ พีผิง ฮว่ายเหริน

ผู้แต่งใช้เรื่องจิ้งจอกกับผีวิจารณ์คนเลว (作者 = ผู้แต่ง, 用 = ใช้, 狐狸 = จิ้งจอก, 鬼的故事 = เรื่องผี, 批评 = วิจารณ์, 坏人 = คนเลว)

The author uses stories of foxes and ghosts to criticise bad people.

บรรทัดที่ 5

倩女幽魂就是根据聂小倩改编的。

Qiànnǚ Yōuhún jiù shì gēnjù Niè Xiǎoqiàn gǎibiān de.

อ่านว่า เชี่ยนหนวี่ โยวหุน จิ้ว ซรื่อ เกินจวี้ เนี่ย เสี่ยวเชี่ยน ไก่เปียน เต่อ

倩女幽魂ดัดแปลงมาจากเรื่องเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนนี่เอง (倩女幽魂 = โปเยโปโลเย, 就是 = ก็คือ, 根据 = ตาม, 聂小倩 = เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน, 改编的 = ที่ดัดแปลง)

A Chinese Ghost Story is adapted from Nie Xiaoqian.

บรรทัดที่ 6

原来泰国人熟悉的故事,来自三百多年前。

Yuánlái Tàiguórén shúxī de gùshi, láizì sānbǎi duō nián qián.

อ่านว่า เหยวียนไหล ไท่กั๋วเหริน สรูซี เต่อ กู้ซรึ ไหลจื้อ ซานไป่ ตัว เหนียน เฉียน

ที่แท้เรื่องที่คนไทยคุ้นเคย มาจากเมื่อสามร้อยกว่าปีก่อน (原来 = ที่แท้, 泰国人 = คนไทย, 熟悉的 = ที่คุ้นเคย, 来自 = มาจาก, 三百多年前 = สามร้อยกว่าปีก่อน)

So a story Thai people know well comes from over three hundred years ago.

เปลี่ยนเป็นเรื่องของคุณ

ใช้ประโยคเดิมเป็นแม่แบบ เปลี่ยนเฉพาะส่วนที่เป็นเรื่องของคุณ แล้วพูดออกเสียง

แบบที่ 1: เปลี่ยนเหตุการณ์ คนเล่า และเรื่องที่ได้ฟัง

昨天晚上停电,小杨给我讲了一个鬼故事。

Zuótiān wǎnshang tíngdiàn, Xiǎo Yáng gěi wǒ jiǎng le yí ge guǐ gùshi.

อ่านว่า จั๋วเทียน หว่านซรัง ถิงเตี้ยน เสี่ยว หยาง เก่ย หว่อ เจี่ยง เลอะ อี๋ เกอะ กุ่ย กู้ซรึ

เมื่อคืนไฟดับ เสี่ยวหยางเล่าเรื่องผีให้ฉันฟังเรื่องหนึ่ง (昨天晚上 = เมื่อคืน, 停电 = ไฟดับ, 小杨 = เสี่ยวหยาง, 给我讲了 = เล่าให้ฉันฟัง, 鬼故事 = เรื่องผี)

Last night the power went out and Xiao Yang told me a ghost story.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 1

昨天晚上下大雨,奶奶给我讲了一个老故事。

Zuótiān wǎnshang xià dà yǔ, nǎinai gěi wǒ jiǎng le yí ge lǎo gùshi.

อ่านว่า จั๋วเทียน หว่านซรัง เซี่ย ต้า อวี่ ไหน่ไน เก่ย หว่อ เจี่ยง เลอะ อี๋ เกอะ เหล่า กู้ซรึ

เมื่อคืนฝนตกหนัก ย่าเล่านิทานเก่าให้ฉันฟังเรื่องหนึ่ง (昨天晚上 = เมื่อคืน, 下大雨 = ฝนตกหนัก, 奶奶 = ย่า, 给我讲了 = เล่าให้ฉันฟัง, 老故事 = นิทานเก่า)

Last night it rained hard and Grandma told me an old story.

แบบที่ 2: เปลี่ยนผลงาน และต้นฉบับ

倩女幽魂就是根据聂小倩改编的。

Qiànnǚ Yōuhún jiù shì gēnjù Niè Xiǎoqiàn gǎibiān de.

อ่านว่า เชี่ยนหนวี่ โยวหุน จิ้ว ซรื่อ เกินจวี้ เนี่ย เสี่ยวเชี่ยน ไก่เปียน เต่อ

倩女幽魂ดัดแปลงมาจากเรื่องเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนนี่เอง (倩女幽魂 = โปเยโปโลเย, 就是 = ก็คือ, 根据 = ตาม, 聂小倩 = เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน, 改编的 = ที่ดัดแปลง)

A Chinese Ghost Story is adapted from Nie Xiaoqian.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 2

这部电视剧就是根据一本小说改编的。

Zhè bù diànshìjù jiù shì gēnjù yì běn xiǎoshuō gǎibiān de.

อ่านว่า เจร้อ ปู้ เตี้ยนซรื่อจวี้ จิ้ว ซรื่อ เกินจวี้ อี้ เปิ่น เสี่ยวซรัว ไก่เปียน เต่อ

ละครเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนิยายเล่มหนึ่งนี่เอง (这部 = เรื่องนี้, 电视剧 = ละครโทรทัศน์, 根据 = ตาม, 一本小说 = นิยายเล่มหนึ่ง, 改编的 = ที่ดัดแปลง)

This TV drama is adapted from a novel.

แบบที่ 3: เปลี่ยนสิ่งที่คุณเพิ่งรู้ว่ามาจากไหน

原来泰国人熟悉的故事,来自三百多年前。

Yuánlái Tàiguórén shúxī de gùshi, láizì sānbǎi duō nián qián.

อ่านว่า เหยวียนไหล ไท่กั๋วเหริน สรูซี เต่อ กู้ซรึ ไหลจื้อ ซานไป่ ตัว เหนียน เฉียน

ที่แท้เรื่องที่คนไทยคุ้นเคย มาจากเมื่อสามร้อยกว่าปีก่อน (原来 = ที่แท้, 泰国人 = คนไทย, 熟悉的 = ที่คุ้นเคย, 来自 = มาจาก, 三百多年前 = สามร้อยกว่าปีก่อน)

So a story Thai people know well comes from over three hundred years ago.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 3

原来我喜欢的这首歌,来自一部老电影。

Yuánlái wǒ xǐhuan de zhè shǒu gē, láizì yí bù lǎo diànyǐng.

อ่านว่า เหยวียนไหล หว่อ สี่ฮวัน เตอะ เจร้อ โสร่ว เกอ ไหลจื้อ อี๋ ปู้ เหล่า เตี้ยนอิ่ง

ที่แท้เพลงที่ฉันชอบเพลงนี้ มาจากหนังเก่าเรื่องหนึ่ง (原来 = ที่แท้, 喜欢的 = ที่ชอบ, 这首歌 = เพลงนี้, 来自 = มาจาก, 老电影 = หนังเก่า)

So this song I like comes from an old film.

เล่าใหม่ด้วยคำของตัวเอง

ไม่ต้องดูข้อความ เล่าเรื่องของคุณตามลำดับนี้เป็นภาษาจีนสั้น ๆ

  1. คุณได้ฟังเรื่องอะไร ในสถานการณ์แบบไหน
  2. ผีหรือปีศาจในเรื่องเป็นอย่างไร
  3. เรื่องนั้นกลายเป็นหนังหรือละครเรื่องไหน

กลับไปที่หัวข้อ

练习 แบบฝึกหัด

(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)

ลองตอบเองก่อน แล้วค่อยกดดูแนวคำตอบใต้แต่ละข้อ

ข้อ 1: แยกคำ

ภาษาจีนแบบโบราณที่ใช้เขียนหนังสือ เรียกว่า 文言(wényán / เหวินเหยียน / ภาษาจีนโบราณ) หรือ 白话(báihuà / ไป๋ฮว่า / ภาษาจีนแบบภาษาพูด)

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 1

聊斋志异是用文言文写的。

Liáozhāi Zhìyì shì yòng wényánwén xiě de.

อ่านว่า เหลียวจราย จรื้ออี้ ซรื่อ ย่ง เหวินเหยียนเหวิน เสี่ย เตอะ

เหลียวไจจื้ออี้เขียนด้วยภาษาจีนโบราณ (用 = ใช้, 文言文 = ภาษาจีนโบราณ, 写的 = ที่เขียน)

Strange Tales from a Chinese Studio is written in Classical Chinese.

เหตุผล: 文言(wényán / เหวินเหยียน / ภาษาจีนโบราณ) คือภาษาเขียนแบบโบราณ ส่วน 白话(báihuà / ไป๋ฮว่า / ภาษาจีนแบบภาษาพูด) คือภาษาที่ใกล้ภาษาพูด

ข้อ 2: เติมคำ

เติมชื่อผู้แต่ง

聊斋志异的作者是___。

Liáozhāi Zhìyì de zuòzhě shì ___.

อ่านว่า เหลียวจราย จรื้ออี้ เตอะ จั้วเจร่อ ซรื่อ

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 2

聊斋志异的作者是蒲松龄。

Liáozhāi Zhìyì de zuòzhě shì Pú Sōnglíng.

อ่านว่า เหลียวจราย จรื้ออี้ เตอะ จั้วเจร่อ ซรื่อ ผู ซงหลิง

ผู้แต่งเหลียวไจจื้ออี้คือผู่ซงหลิง (作者 = ผู้แต่ง, 蒲松龄 = ผู่ซงหลิง)

The author of Strange Tales from a Chinese Studio is Pu Songling.

เหตุผล: 蒲松龄(Pú Sōnglíng / ผู ซงหลิง / ผู่ซงหลิง) เป็นครูชนบทสมัยต้นราชวงศ์ชิง

ข้อ 3: แปล

แปลเป็นภาษาจีน: “ละครเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนิยาย”

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 3

这部电视剧是根据小说改编的。

Zhè bù diànshìjù shì gēnjù xiǎoshuō gǎibiān de.

อ่านว่า เจร้อ ปู้ เตี้ยนซรื่อจวี้ ซรื่อ เกินจวี้ เสี่ยวซรัว ไก่เปียน เต่อ

ละครเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนิยาย (这部 = เรื่องนี้, 电视剧 = ละครโทรทัศน์, 根据 = ตาม, 小说 = นิยาย, 改编的 = ที่ดัดแปลง)

This TV drama is adapted from a novel.

เหตุผล: ใช้รูป 是(shì / ซรื่อ / เป็น) 根据…改编的(gēnjù … gǎibiān de / เกินจวี้ ไก่เปียน เต่อ / ที่ดัดแปลงจาก…) และละครใช้ลักษณนาม 部(bù / ปู้ / ลักษณนามของภาพยนตร์)

ข้อ 4: ใช้คำ

บอกว่าตัวเอกของเรื่องผีจีนหลายเรื่องเป็นบัณฑิตหนุ่ม

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 4

很多聊斋故事的主角都是书生。

Hěn duō Liáozhāi gùshi de zhǔjué dōu shì shūshēng.

อ่านว่า เหิ่น ตัว เหลียวจราย กู้ซรึ เตอะ จรู่เจวี๋ย โตว ซรื่อ ซรูเซริง

ตัวเอกของเรื่องเหลียวไจหลายเรื่องเป็นบัณฑิตหนุ่ม (很多 = หลาย, 聊斋故事的 = ของเรื่องเหลียวไจ, 主角 = ตัวเอก, 都是 = ล้วนเป็น, 书生 = บัณฑิตหนุ่ม)

The heroes of many Liaozhai stories are young scholars.

เหตุผล: 书生(shūshēng / ซรูเซริง / บัณฑิตหนุ่ม) คือคนเรียนหนังสือที่เตรียมสอบ ตัวละครแบบนี้พบบ่อยมากในเล่ม

ข้อ 5: พูดตามสถานการณ์

เพื่อนถามว่าเรื่องผู้แต่งตั้งแผงน้ำชาแลกเรื่องผีเป็นเรื่องจริงไหม ควรตอบว่าอะไร

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 5

这只是一个传说,还没有可靠的证据。

Zhè zhǐ shì yí ge chuánshuō, hái méiyǒu kěkào de zhèngjù.

อ่านว่า เจร้อ จรื่อ ซรื่อ อี๋ เกอะ ฉรวานซรัว ไห เหมยโหย่ว เข่อค่าว เตอะ เจริ้งจวี้

นี่เป็นแค่ตำนาน ยังไม่มีหลักฐานที่เชื่อถือได้ (只是 = เป็นแค่, 传说 = ตำนาน, 还没有 = ยังไม่มี, 可靠的 = ที่เชื่อถือได้, 证据 = หลักฐาน)

It's just a legend—there's no reliable evidence yet.

เหตุผล: แยกเรื่องเล่าออกจากข้อเท็จจริง โดยบอกว่ายังขาดหลักฐาน

กลับไปที่หัวข้อ

记住这几句 ประโยคจำง่ายของวันนี้

(jìzhù zhè jǐ jù / จี้จรู้ เจร้อ จี่ จวี้ / จำประโยคเหล่านี้)

ห้าประโยคนี้สรุปคำหลักของบท คำตัวหนาคือคำที่ควรจำ

聊斋志异是清朝的书。

Liáozhāi Zhìyì shì Qīngcháo de shū.

อ่านว่า เหลียวจราย จรื้ออี้ ซรื่อ ชิงฉราว เตอะ ซรู

เหลียวไจจื้ออี้เป็นหนังสือสมัยราชวงศ์ชิง (清朝的 = ของราชวงศ์ชิง, 书 = หนังสือ)

Strange Tales from a Chinese Studio is a Qing-dynasty book.

蒲松龄写了很多鬼故事。

Pú Sōnglíng xiě le hěn duō guǐ gùshi.

อ่านว่า ผู ซงหลิง เสี่ย เลอะ เหิ่น ตัว กุ่ย กู้ซรึ

ผู่ซงหลิงเขียนเรื่องผีไว้มากมาย (写了 = เขียนไว้, 很多 = มากมาย, 鬼故事 = เรื่องผี)

Pu Songling wrote many ghost stories.

书里常有狐狸和书生。

Shū li cháng yǒu húli hé shūshēng.

อ่านว่า ซรู ลิ่ ฉราง โหย่ว หูลิ เหอ ซรูเซริง

ในหนังสือมักมีจิ้งจอกกับบัณฑิตหนุ่ม (书里 = ในหนังสือ, 常有 = มักมี, 狐狸 = จิ้งจอก)

The book is full of foxes and young scholars.

倩女幽魂来自聂小倩。

Qiànnǚ Yōuhún láizì Niè Xiǎoqiàn.

อ่านว่า เชี่ยนหนวี่ โยวหุน ไหลจื้อ เนี่ย เสี่ยวเชี่ยน

倩女幽魂มาจากเรื่องเนี่ยเสี่ยวเชี่ยน (来自 = มาจาก, 聂小倩 = เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน)

A Chinese Ghost Story comes from Nie Xiaoqian.

一部电影,一本书。

Yí bù diànyǐng, yì běn shū.

อ่านว่า อี๋ ปู้ เตี้ยนอิ่ง อี้ เปิ่น ซรู

ภาพยนตร์หนึ่งเรื่อง หนังสือหนึ่งเล่ม (电影 = ภาพยนตร์, 一本书 = หนังสือหนึ่งเล่ม)

One film, one book.

บันทึกสั้น ๆ ของมิ้นท์

昨天晚上停电,小杨给我讲了聊斋的故事。

Zuótiān wǎnshang tíngdiàn, Xiǎo Yáng gěi wǒ jiǎng le Liáozhāi de gùshi.

อ่านว่า จั๋วเทียน หว่านซรัง ถิงเตี้ยน เสี่ยว หยาง เก่ย หว่อ เจี่ยง เลอะ เหลียวจราย เต่อ กู้ซรึ

เมื่อคืนไฟดับ เสี่ยวหยางเล่าเรื่องเหลียวไจให้ฉันฟัง (昨天晚上 = เมื่อคืน, 停电 = ไฟดับ, 小杨 = เสี่ยวหยาง, 给我讲了 = เล่าให้ฉันฟัง)

Last night the power went out and Xiao Yang told me a Liaozhai story.

我发现聊斋中的鬼不一定可怕。

Wǒ fāxiàn Liáozhāi zhōng de guǐ bù yídìng kěpà.

อ่านว่า หว่อ ฟาเซี่ยน เหลียวจราย จรง เต่อ กุ่ย ปู้ อี๋ติ้ง เข่อพ่า

ฉันพบว่าผีในเหลียวไจไม่จำเป็นต้องน่ากลัว (发现 = พบว่า, 聊斋中的 = ในเหลียวไจ, 不一定 = ไม่จำเป็นต้อง, 可怕 = น่ากลัว)

I found out that the ghosts in Liaozhai aren't necessarily scary.

周末我想再看一遍倩女幽魂。

Zhōumò wǒ xiǎng zài kàn yí biàn Qiànnǚ Yōuhún.

อ่านว่า โจรวมั่ว หว่อ เสี่ยง ไจ้ ค่าน อี๋ เปี้ยน เชี่ยนหนวี่ โยวหุน

สุดสัปดาห์นี้ฉันอยากดูโปเยโปโลเยอีกรอบ (周末 = สุดสัปดาห์, 再看一遍 = ดูอีกรอบ, 倩女幽魂 = โปเยโปโลเย)

This weekend I'd like to watch A Chinese Ghost Story again.

กลับไปที่หัวข้อ

小结 สรุปจำง่าย

(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น ๆ)

  • 聊斋志异(Liáozhāi Zhìyì / เหลียวจราย จรื้ออี้ / เหลียวไจจื้ออี้) ของ 蒲松龄(Pú Sōnglíng / ผู ซงหลิง / ผู่ซงหลิง) ครูชนบทสมัยต้นราชวงศ์ชิง รวมเรื่องสั้นแนว 志怪(zhìguài / จรื้อกว้าย / บันทึกเรื่องลี้ลับ) เกือบห้าร้อยเรื่องที่เขียนด้วย 文言文(wényánwén / เหวินเหยียนเหวิน / ภาษาจีนโบราณ)
  • ตัวละครหลักคือ 狐(hú / หู / จิ้งจอก) 鬼(guǐ / กุ่ย / ผี) และ 书生(shūshēng / ซรูเซริง / บัณฑิตหนุ่ม) ผีปีศาจมักมีน้ำใจกว่าคน เพราะผู้แต่งใช้เรื่องเหล่านี้เสียดสีความไม่ยุติธรรมรวมถึง 科举(kējǔ / เคอจวี่ / การสอบรับราชการ)
  • ภาพยนตร์ 倩女幽魂(Qiànnǚ Yōuhún / เชี่ยนหนวี่ โยวหุน / โปเยโปโลเย) ที่คนไทยรู้จักในชื่อ โปเยโปโลเย ดัดแปลงจาก 聂小倩(Niè Xiǎoqiàn / เนี่ย เสี่ยวเชี่ยน / เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน) ส่วนเรื่องแผงน้ำชาเป็นแค่ตำนาน และหนังใช้ 部(bù / ปู้ / ลักษณนามของภาพยนตร์) หนังสือใช้ 本(běn / เปิ่น / ลักษณนามของหนังสือ)

ทำไมราชวงศ์ซางถูกเรียกว่า 殷商? 商汤 盘庚迁殷 และ 甲骨文: ประวัติศาสตร์จีนผ่านราชวงศ์ ตอนที่ 2

ภาพช่างฝีมือราชวงศ์商กับกระดูกเสี่ยงทายและการหล่อสำริด

殷墟一日 เดินชมซากเมืองหลวงที่อันหยาง: ทำไมราชวงศ์ซางมีอีกชื่อว่าอิน

(Yīnxū yí rì / อินซวี อี๋ ยรื่อ / หนึ่งวันที่อินซวี)

หลังจากตอนที่แล้วไปดูเรื่องราชวงศ์เซี่ยที่ลั่วหยาง สัปดาห์นี้มิ้นท์กับเสี่ยวหยางนั่งรถไฟไปอันหยางในมณฑลเหอหนาน เพื่อชมอินซวี ซากเมืองหลวงของราชวงศ์ซาง มิ้นท์สงสัยตั้งแต่ขึ้นรถไฟว่าทำไมป้ายในพิพิธภัณฑ์เขียนทั้ง 商(Shāng / ซราง / ราชวงศ์ซาง) และ 殷(Yīn / อิน / อิน)

บทนี้เล่าว่าราชวงศ์ซางขึ้นมาแทนเซี่ยได้อย่างไร ทำไมมีชื่อที่สองว่า 殷(Yīn / อิน / อิน) แล้วพาไปดูตัวอักษรบนกระดองเต่ากับเครื่องสำริด ปิดท้ายด้วยคำที่ยังใช้ทุกวันซึ่งมีเรื่องเล่าโยงกลับไปถึงยุคนี้

เรียนจบแล้วคุณจะ:

  • เล่าได้ว่า 商汤(Shāng Tāng / ซราง ทาง / ทังแห่งซาง) โค่นเซี่ยใน 鸣条之战(Míngtiáo zhī zhàn / หมิงเถียว จรือ จร้าน / ศึกหมิงเถียว) และใช้คำว่า 推翻(tuīfān / ทุยฟาน / โค่นล้ม) ได้
  • อธิบายได้ว่า 盘庚(Pán Gēng / ผาน เกิง / ผานเกิง) ย้ายเมืองหลวงไป 殷(Yīn / อิน / อิน) จึงมีชื่อ 殷商(Yīnshāng / อินซราง / อินซาง) และ 殷墟(Yīnxū / อินซวี / อินซวี) พร้อมใช้รูป 把…迁到…(bǎ … qiān dào … / ป่า เชียน ต้าว / ย้าย…ไปที่…)
  • รู้จัก 甲骨文(jiǎgǔwén / เจี่ยกู่เหวิน / อักษรกระดูกเสี่ยงทาย) กับ 青铜器(qīngtóngqì / ชิงถงชี่ / เครื่องสำริด) และเล่าที่มาของคำ 革命(gémìng / เก๋อมิ่ง / ปฏิวัติ) กับ 商人(shāngrén / ซรางเหริน / พ่อค้า) อย่างระมัดระวัง

ระดับ: ★★ ปานกลาง

เปิดดู: กดดูคำอธิบายภาษาจีน

商朝大约在公元前一千六百年建立。

Shāngcháo dàyuē zài gōngyuánqián yìqiān liùbǎi nián jiànlì.

อ่านว่า ซรางฉราว ต้าเยวีย ไจ้ กงเหยวียนเฉียน อี้เชียน ลิ่วไป่ เหนียน เจี้ยนลี่

ราชวงศ์ซางก่อตั้งขึ้นราว 1600 ปีก่อนคริสตกาล (商朝 = ราชวงศ์ซาง, 大约 = ราว, 公元前 = ก่อนคริสตกาล, 一千六百年 = ปี 1600, 建立 = ก่อตั้ง)

The Shang dynasty was founded around 1600 BC.

它是第一个留下大量文字的中国王朝。

Tā shì dì yī ge liúxià dàliàng wénzì de Zhōngguó wángcháo.

อ่านว่า ทา ซรื่อ ตี้ อี เก่อ หลิวเซี่ย ต้าเลี่ยง เหวินจื้อ เตอะ จรงกั๋ว หวางฉราว

เป็นราชวงศ์จีนแรกที่ทิ้งตัวอักษรไว้เป็นจำนวนมาก (第一个 = อันแรก, 留下 = ทิ้งไว้, 大量 = จำนวนมาก, 文字 = ตัวอักษร, 王朝 = ราชวงศ์)

It is the first Chinese dynasty to leave behind a large body of writing.

预备词汇 คำศัพท์จำเป็นก่อนเรียน

(yùbèi cíhuì / อวี้เป้ย ฉือฮุ่ย / คำศัพท์เตรียมก่อนเรียน)

  • 都城 (dūchéng / ตูเฉริง) เมืองหลวง (capital city)
  • 打败 (dǎbài / ต่าไป้) เอาชนะ (to defeat)
  • 骨头 (gǔtou / กู่โทว) กระดูก (bone)
  • 文字 (wénzì / เหวินจื้อ) ตัวอักษร; ระบบการเขียน (writing; script)
  • 博物馆 (bówùguǎn / ปั๋วอู้กว่าน) พิพิธภัณฑ์ (museum)

ระดับการเข้าถึงบทเรียน

Public: อ่านบทเรียนนี้ได้โดยไม่ต้องสมัครสมาชิกหรือเข้าสู่ระบบ

商汤灭夏 จากบรรพบุรุษในตำนานถึงผู้ก่อตั้งราชวงศ์

(Shāng Tāng miè Xià / ซราง ทาง เมี่ย เซี่ย / ทังโค่นเซี่ย)

ชาวซางเล่าว่าบรรพบุรุษของตนคือ 契(Xiè / เซี่ย / เซี่ย บรรพบุรุษในตำนานของชาวซาง) ซึ่งเคยช่วยอวี่แก้น้ำท่วม หลายรุ่นต่อมา 商汤(Shāng Tāng / ซราง ทาง / ทังแห่งซาง) รวบรวมกำลังได้มากพอและยกทัพไปโค่นกษัตริย์องค์สุดท้ายของเซี่ย

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 3 คำ และวิธีอ่านชื่อบรรพบุรุษ 契

商汤

Shāng Tāng

อ่านว่า ซรางทาง

ทังแห่งซาง ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ซาง

Tang of Shang, founder of the Shang dynasty

ตำราเล่าว่ากษัตริย์องค์สุดท้ายของเซี่ยคือ 夏桀(Xià Jié / เซี่ย เจี๋ย / เซี่ยเจี๋ย) ปกครองโหดร้าย ทังจึงยกทัพมาโค่นอำนาจ เรื่องนี้กลายเป็นต้นแบบของการเปลี่ยนราชวงศ์ในเรื่องเล่าจีน

商汤带兵打败了夏朝最后一个王。

Shāng Tāng dài bīng dǎbài le Xiàcháo zuìhòu yí ge wáng.

อ่านว่า ซราง ทาง ไต้ ปิง ต่าไป้ เลอะ เซี่ยฉราว จุ้ยโฮ่ว อี๋ เกอะ หวาง

ทังแห่งซางนำทัพเอาชนะกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์เซี่ย (商汤 = ทังแห่งซาง, 带兵 = นำทัพ, 打败了 = เอาชนะ, 最后一个王 = กษัตริย์องค์สุดท้าย)

Tang of Shang led his army to defeat the last king of the Xia.

鸣条之战

Míngtiáo zhī zhàn

อ่านว่า หมิงเถียวจรือจร้าน

ศึกหมิงเถียว

the Battle of Mingtiao

ปีของศึกนี้ไม่มีบันทึกแน่ชัด ตำรามักบอกคร่าว ๆ ว่าราว 1600 ปีก่อนคริสตกาล และราชวงศ์ซางปกครองต่อมาจนราว 1046 ปีก่อนคริสตกาล

传说鸣条之战以后,夏朝就结束了。

Chuánshuō Míngtiáo zhī zhàn yǐhòu, Xiàcháo jiù jiéshù le.

อ่านว่า ฉรวานซรัว หมิงเถียว จรือ จร้าน อี่โฮ่ว เซี่ยฉราว จิ้ว เจี๋ยซรู่ เลอะ

ตามตำนาน หลังศึกหมิงเถียว ราชวงศ์เซี่ยก็สิ้นสุดลง (传说 = ตามตำนาน, 以后 = หลังจาก, 夏朝 = ราชวงศ์เซี่ย, 结束了 = สิ้นสุดแล้ว)

Legend says the Xia ended after the Battle of Mingtiao.

推翻

tuīfān

อ่านว่า ทุยฟาน

โค่นล้ม

to overthrow

老百姓不满意,最后推翻了旧的王朝。

Lǎobǎixìng bù mǎnyì, zuìhòu tuīfān le jiù de wángcháo.

อ่านว่า เหล่าไป่ซิ่ง ปู้ หม่านอี้ จุ้ยโฮ่ว ทุยฟาน เล่อ จิ้ว เตอะ หวางฉราว

ประชาชนไม่พอใจ ในที่สุดก็โค่นราชวงศ์เก่าลง (老百姓 = ประชาชน, 不满意 = ไม่พอใจ, 最后 = ในที่สุด, 旧的 = เก่า, 王朝 = ราชวงศ์)

The people were unhappy and in the end overthrew the old dynasty.

กลับไปที่หัวข้อ

盘庚迁殷 ชื่อที่สองของราชวงศ์ และของที่ขุดพบที่นั่น

(Pán Gēng qiān Yīn / ผาน เกิง เชียน อิน / ผานเกิงย้ายเมืองหลวงไปอิน)

ช่วงแรกราชวงศ์ซางย้ายเมืองหลวงอยู่หลายครั้ง จนกษัตริย์ 盘庚(Pán Gēng / ผาน เกิง / ผานเกิง) ย้ายไปที่ 殷(Yīn / อิน / อิน) แล้วตั้งมั่นอยู่ที่นั่น ซากเมืองนี้คือ 殷墟(Yīnxū / อินซวี / อินซวี) ที่ขุดพบทั้งตัวอักษรบนกระดูกและเครื่องสำริดจำนวนมาก

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 4 คำ เรื่องยุคสำริด และรูปประโยคบอกการย้าย

迁都

qiāndū

อ่านว่า เชียนตู

ย้ายเมืองหลวง

to move the capital

ราว 1300 ปีก่อนคริสตกาล กษัตริย์ 盘庚(Pán Gēng / ผาน เกิง / ผานเกิง) ย้ายเมืองหลวงไปที่ 殷(Yīn / อิน / อิน) ซึ่งอยู่แถวเมืองอันหยางในมณฑลเหอหนานปัจจุบัน หลังจากนั้นเมืองหลวงก็อยู่ที่นั่นยาวนาน ชื่อ 殷 และ 殷商(Yīnshāng / อินซราง / อินซาง) จึงใช้เรียกราชวงศ์นี้ด้วย

商朝前期迁都了好几次。

Shāngcháo qiánqī qiāndū le hǎo jǐ cì.

อ่านว่า ซรางฉราว เฉียนชี เชียนตู เล่อ ห่าว จี่ ชื่อ

ช่วงต้นราชวงศ์ซางย้ายเมืองหลวงหลายครั้ง (商朝 = ราชวงศ์ซาง, 前期 = ช่วงต้น, 迁都了 = ย้ายเมืองหลวงแล้ว, 好几次 = หลายครั้ง)

In its early period the Shang moved its capital several times.

殷墟

Yīnxū

อ่านว่า อินซวี

อินซวี ซากเมืองหลวงอิน

the Ruins of Yin

墟(xū / ซวี / ซากเมืองร้าง) แปลว่าซากเมืองที่ร้างไปแล้ว ถ้าจะไปชม ควรตรวจวันเวลาเปิดและข้อมูลล่าสุดก่อนเดินทาง

殷墟在河南安阳,是商朝后期的都城遗址。

Yīnxū zài Hénán Ānyáng, shì Shāngcháo hòuqī de dūchéng yízhǐ.

อ่านว่า อินซวี ไจ้ เหอหนาน อานหยาง ซรื่อ ซรางฉราว โฮ่วชี เต่อ ตูเฉริง อี๋จรื่อ

อินซวีอยู่ที่อันหยาง มณฑลเหอหนาน เป็นซากเมืองหลวงช่วงปลายราชวงศ์ซาง (殷墟 = อินซวี, 河南 = เหอหนาน, 安阳 = อันหยาง, 后期 = ช่วงปลาย, 都城 = เมืองหลวง, 遗址 = ซากโบราณสถาน)

Yinxu, in Anyang, Henan, is the site of the late Shang capital.

甲骨文

jiǎgǔwén

อ่านว่า เจี่ยกู่เหวิน

อักษรกระดูกเสี่ยงทาย

oracle bone script

甲(jiǎ / เจี่ย / กระดอง) มาจาก 龟甲(guījiǎ / กุยเจี่ย / กระดองเต่า) กระดองเต่า และ 骨(gǔ / กู่ / กระดูก) มาจาก 兽骨(shòugǔ / โซร่วกู่ / กระดูกสัตว์) กระดูกสัตว์ เป็นระบบอักษรจีนยุคแรกที่พบเป็นจำนวนมาก และส่วนใหญ่บันทึกการเสี่ยงทายของราชสำนัก

甲骨文是刻在龟甲和兽骨上的文字。

Jiǎgǔwén shì kè zài guījiǎ hé shòugǔ shang de wénzì.

อ่านว่า เจี่ยกู่เหวิน ซรื่อ เค่อ ไจ้ กุยเจี่ย เหอ โซร่วกู่ ซรัง เตอะ เหวินจื้อ

อักษรกระดูกเสี่ยงทายคือตัวอักษรที่สลักบนกระดองเต่าและกระดูกสัตว์ (刻在 = สลักไว้บน, 龟甲 = กระดองเต่า, 兽骨 = กระดูกสัตว์, 文字 = ตัวอักษร)

Oracle bone script is writing carved on turtle shells and animal bones.

青铜器

qīngtóngqì

อ่านว่า ชิงถงชี่

เครื่องสำริด

bronze vessel; bronzeware

ชิ้นที่มีชื่อเสียงคือ 后母戊鼎(Hòumǔwù dǐng / โฮ่วหมู่อู้ ติ่ง / ติ่งโฮ่วมู่อู้) ภาชนะสามขาขนาดใหญ่ หนักกว่า 800 กิโลกรัม ตำราเก่าบางเล่มเรียกว่า 司母戊鼎(Sīmǔwù dǐng / ซือหมู่อู้ ติ่ง / ติ่งซือมู่อู้) ปัจจุบันจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติจีนในปักกิ่ง

博物馆里有很多商朝的青铜器。

Bówùguǎn li yǒu hěn duō Shāngcháo de qīngtóngqì.

อ่านว่า ปั๋วอู้กว่าน ลิ โหย่ว เหิ่น ตัว ซรางฉราว เตอะ ชิงถงชี่

ในพิพิธภัณฑ์มีเครื่องสำริดสมัยราชวงศ์ซางอยู่มาก (博物馆里 = ในพิพิธภัณฑ์, 很多 = มาก, 商朝的 = ของราชวงศ์ซาง)

The museum has many Shang bronzes.

บอกการย้ายด้วย 把…迁到…

ผู้ย้าย + 把(bǎ / ป่า / นำ) + สิ่งที่ย้าย + 迁到(qiān dào / เชียน ต้าว / ย้ายไปที่) + ที่ใหม่

迁(qiān / เชียน / ย้าย) เป็นคำค่อนข้างทางการ ใช้กับการย้ายเมืองหลวง หน่วยงาน หรือหลุมศพ ส่วนการย้ายบ้านทั่วไปในชีวิตประจำวันมักใช้ 搬(bān / ปาน / ย้ายบ้าน; ขนย้าย)

盘庚把都城迁到了殷。

Pán Gēng bǎ dūchéng qiān dào le Yīn.

อ่านว่า ผาน เกิง ป่า ตูเฉริง เชียน ต้าว เลอะ อิน

ผานเกิงย้ายเมืองหลวงไปที่อิน (盘庚 = ผานเกิง, 把 = นำ, 都城 = เมืองหลวง, 迁到了 = ย้ายไปที่, 殷 = อิน)

Pan Geng moved the capital to Yin.

学校把图书馆迁到了新大楼。

Xuéxiào bǎ túshūguǎn qiān dào le xīn dàlóu.

อ่านว่า เสวียเซี่ยว ป่า ถูซรูกว่าน เชียน ต้าว เลอะ ซิน ต้าโหลว

โรงเรียนย้ายห้องสมุดไปอาคารใหม่ (学校 = สถานศึกษา, 图书馆 = ห้องสมุด, 新大楼 = อาคารใหม่)

The school moved the library into the new building.

กลับไปที่หัวข้อ

革命和商人 คำที่ยังใช้ทุกวันกับเรื่องเล่าที่โยงถึงยุคนี้

(gémìng hé shāngrén / เก๋อมิ่ง เหอ ซรางเหริน / ปฏิวัติกับพ่อค้า)

คำบางคำในภาษาจีนปัจจุบันมีเรื่องเล่าโยงกลับไปถึงการเปลี่ยนราชวงศ์ บางเรื่องมีหลักฐานจากคัมภีร์ บางเรื่องเป็นแค่คำอธิบายที่เล่าต่อกัน เราจะดูทั้งสองแบบ

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 3 คำ และวิธีแยกเรื่องที่มีหลักฐานกับเรื่องที่เล่าต่อกัน

革命

gémìng

อ่านว่า เก๋อมิ่ง

ปฏิวัติ

revolution

คำนี้เก่ามาก คัมภีร์ 周易(Zhōuyì / โจรวอี้ / คัมภีร์โจวอี้) กล่าวถึง 汤武革命(Tāng Wǔ gémìng / ทาง อู่ เก๋อมิ่ง / การเปลี่ยนราชวงศ์ของทังและอู่หวัง) คือการที่ทังโค่นเซี่ย และอู่หวังแห่งโจวโค่นซาง ในตอนนั้น 革命(gémìng / เก๋อมิ่ง / ปฏิวัติ) หมายถึงเปลี่ยนอาณัติสวรรค์จากราชวงศ์หนึ่งไปอีกราชวงศ์หนึ่ง ภายหลังจึงใช้แปลคำว่าปฏิวัติในความหมายสมัยใหม่

工业革命改变了很多人的生活。

Gōngyè gémìng gǎibiàn le hěn duō rén de shēnghuó.

อ่านว่า กงเย่ เก๋อมิ่ง ไก่เปี้ยน เลอะ เหิ่น ตัว เหริน เตอะ เซริงหัว

การปฏิวัติอุตสาหกรรมเปลี่ยนชีวิตคนจำนวนมาก (工业革命 = การปฏิวัติอุตสาหกรรม, 改变了 = เปลี่ยนแปลง, 生活 = ชีวิต)

The Industrial Revolution changed many people's lives.

商人

shāngrén

อ่านว่า ซรางเหริน

พ่อค้า

merchant; trader

มีคำอธิบายที่เล่าต่อกันว่า หลังราชวงศ์ซางล่ม คนซางจำนวนมากหันไปค้าขาย คนค้าขายจึงถูกเรียกว่า 商人(shāngrén / ซรางเหริน / พ่อค้า) นักวิชาการยังเห็นต่างกันในเรื่องนี้ ควรเล่าว่าเป็นคำอธิบายหนึ่ง ไม่ใช่ข้อสรุป

这条街上住着很多商人。

Zhè tiáo jiē shang zhùzhe hěn duō shāngrén.

อ่านว่า เจร้อ เถียว เจีย ซรั่ง จรู้เจรอะ เหิ่น ตัว ซรางเหริน

บนถนนสายนี้มีพ่อค้าอาศัยอยู่มาก (这条街上 = บนถนนสายนี้, 住着 = อาศัยอยู่, 很多 = มาก)

Many merchants live on this street.

商业

shāngyè

อ่านว่า ซรางเย่

การค้า; ธุรกิจการค้า

commerce; business

这个城市的商业很发达。

Zhège chéngshì de shāngyè hěn fādá.

อ่านว่า เจร้อเกอะ เฉริงซรื่อ เตอะ ซรางเย่ เหิ่น ฟาต๋า

การค้าของเมืองนี้เจริญมาก (这个城市 = เมืองนี้, 发达 = เจริญ)

Commerce in this city is highly developed.

กลับไปที่หัวข้อ

对话 มิ้นท์กับเสี่ยวหยางหน้าตู้กระดองเต่า

(duìhuà / ตุ้ยฮว่า / บทสนทนา)

ทั้งสองเดินเข้าห้องจัดแสดงที่มีกระดองเต่าสลักอักษรเรียงเต็มตู้ ลองสังเกตว่าเสี่ยวหยางใช้รูป 把…迁到…(bǎ … qiān dào … / ป่า เชียน ต้าว / ย้าย…ไปที่…) ตรงไหน

เปิดดู: อ่านบทสนทนา 8 ประโยคพร้อมพินอิน คำอ่าน และคำแปล

เสี่ยวหยาง

欢迎来到殷墟,这里曾经是商朝的都城。

Huānyíng lái dào Yīnxū, zhèlǐ céngjīng shì Shāngcháo de dūchéng.

อ่านว่า ฮวานอิ๋ง ไหล ต้าว อินซวี เจร้อหลี่ เฉิงจิง ซรื่อ ซรางฉราว เตอะ ตูเฉริง

ยินดีต้อนรับสู่อินซวี ที่นี่เคยเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ซาง (欢迎 = ยินดีต้อนรับ, 来到 = มาถึง, 殷墟 = อินซวี, 曾经 = เคย, 都城 = เมืองหลวง)

Welcome to Yinxu. This was once the capital of the Shang.

มิ้นท์

商朝不是一开始就在这里吧?

Shāngcháo bú shì yì kāishǐ jiù zài zhèlǐ ba?

อ่านว่า ซรางฉราว ปู๋ ซรื่อ อี้ ไคสรื่อ จิ้ว ไจ้ เจร้อหลี่ ปะ

ราชวงศ์ซางไม่ได้อยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกใช่ไหม (不是 = ไม่ใช่, 一开始 = ตั้งแต่แรก, 就 = ก็, 这里 = ที่นี่, 吧 = ใช่ไหม)

The Shang weren't here from the very start, were they?

เสี่ยวหยาง

对,盘庚把都城迁到殷以后,商朝才稳定下来。

Duì, Pán Gēng bǎ dūchéng qiān dào Yīn yǐhòu, Shāngcháo cái wěndìng xiàlái.

อ่านว่า ตุ้ย ผาน เกิง ป่า ตูเฉริง เชียน ต้าว อิน อี่โฮ่ว ซรางฉราว ไฉ เหวิ่นติ้ง เซี่ยไหล

ใช่ หลังผานเกิงย้ายเมืองหลวงมาที่อิน ราชวงศ์ซางถึงได้มั่นคง (盘庚 = ผานเกิง, 迁到 = ย้ายไปที่, 以后 = หลังจาก, 才 = ถึงจะ, 稳定下来 = มั่นคงลง)

Right. Only after Pan Geng moved the capital to Yin did the Shang settle down.

มิ้นท์

所以商朝也叫殷商?

Suǒyǐ Shāngcháo yě jiào Yīnshāng?

อ่านว่า สั่วอี่ ซรางฉราว เหย่ เจี้ยว อินซราง

ราชวงศ์ซางก็เลยถูกเรียกว่าอินซางด้วยใช่ไหม (所以 = ก็เลย, 也叫 = ก็เรียกว่า, 殷商 = อินซาง)

So that's why the Shang is also called Yin-Shang?

เสี่ยวหยาง

没错。你看,这些龟甲上刻的就是甲骨文。

Méicuò. Nǐ kàn, zhèxiē guījiǎ shang kè de jiù shì jiǎgǔwén.

อ่านว่า เหมยชั่ว หนี่ ค่าน เจร้อเซีย กุยเจี่ย ซรัง เค่อ เตอะ จิ้ว ซรื่อ เจี่ยกู่เหวิน

ถูกต้อง ดูสิ ที่สลักอยู่บนกระดองเต่าพวกนี้คืออักษรกระดูกเสี่ยงทาย (没错 = ถูกต้อง, 你看 = ดูสิ, 龟甲上 = บนกระดองเต่า, 刻的 = ที่สลัก, 甲骨文 = อักษรกระดูกเสี่ยงทาย)

Exactly. Look—what's carved on these shells is oracle bone script.

มิ้นท์

他们在骨头上写什么呢?

Tāmen zài gǔtou shang xiě shénme ne?

อ่านว่า ทาเมิ่น ไจ้ กู่โทว ซรัง เสี่ย เสรินเมอะ เนอะ

พวกเขาเขียนอะไรไว้บนกระดูกล่ะ (骨头上 = บนกระดูก, 写 = เขียน, 什么 = อะไร, 呢 = ล่ะ)

What did they write on the bones?

เสี่ยวหยาง

大多是占卜的记录,比如天气、打仗和收成。

Dàduō shì zhānbǔ de jìlù, bǐrú tiānqì, dǎzhàng hé shōucheng.

อ่านว่า ต้าตัว ซรื่อ จรานปู่ เตอะ จี้ลู่ ปี่หรู เทียนชี่ ต่าจร้าง เหอ โซรวเชริ่ง

ส่วนใหญ่เป็นบันทึกการเสี่ยงทาย เช่น เรื่องอากาศ การรบ และผลผลิต (大多 = ส่วนใหญ่, 占卜 = การเสี่ยงทาย, 记录 = บันทึก, 比如 = เช่น, 打仗 = การรบ, 收成 = ผลผลิต)

Mostly records of divination—about the weather, wars and harvests.

มิ้นท์

原来这么早的文字,是用来问问题的!

Yuánlái zhème zǎo de wénzì, shì yònglái wèn wèntí de!

อ่านว่า เหยวียนไหล เจร้อเมอะ เจ่า เตอะ เหวินจื้อ ซรื่อ ย่งไหล เวิ่น เวิ่นถี เตอะ

ที่แท้ตัวอักษรยุคแรกขนาดนี้ เขาใช้ถามคำถามกันนี่เอง (原来 = ที่แท้, 这么早的 = ที่เก่าขนาดนี้, 文字 = ตัวอักษร, 用来 = ใช้สำหรับ, 问问题 = ถามคำถาม)

So writing this early was used to ask questions!

กลับไปที่หัวข้อ

易错词 คำที่ระวังใช้ผิด

(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)

รูปที่ควรระวัง ✗

商朝已经大量使用铁器了。

Shāngcháo yǐjīng dàliàng shǐyòng tiěqì le.

อ่านว่า ซรางฉราว อี่จิง ต้าเลี่ยง สรื่อย่ง เถี่ยชี่ เลอะ

(ยุคผิด) ราชวงศ์ซางใช้เครื่องเหล็กกันแพร่หลายแล้ว

รูปที่ควรใช้ ✓

商朝以精美的青铜器闻名。

Shāngcháo yǐ jīngměi de qīngtóngqì wénmíng.

อ่านว่า ซรางฉราว อี่ จิงเหม่ย เตอะ ชิงถงชี่ เหวินหมิง

ราชวงศ์ซางมีชื่อเสียงเรื่องเครื่องสำริดที่ประณีต (以 = ด้วย, 精美的 = ที่ประณีต, 青铜器 = เครื่องสำริด, 闻名 = มีชื่อเสียง)

The Shang is famous for its fine bronzes.

เหตุผล: ซางเป็นยุคสำริด เครื่องมือเหล็กแพร่หลายในจีนหลังจากนั้นอีกหลายร้อยปี

รูปที่ควรระวัง ✗

甲骨文是写在纸上的。

Jiǎgǔwén shì xiě zài zhǐ shang de.

อ่านว่า เจี่ยกู่เหวิน ซรื่อ เสี่ย ไจ้ จรื่อ ซรัง เตอะ

(วัสดุผิด) อักษรกระดูกเสี่ยงทายเขียนอยู่บนกระดาษ

รูปที่ควรใช้ ✓

甲骨文刻在龟甲和兽骨上。

Jiǎgǔwén kè zài guījiǎ hé shòugǔ shang.

อ่านว่า เจี่ยกู่เหวิน เค่อ ไจ้ กุยเจี่ย เหอ โซร่วกู่ ซรัง

อักษรกระดูกเสี่ยงทายสลักบนกระดองเต่าและกระดูกสัตว์ (刻在 = สลักไว้บน, 龟甲 = กระดองเต่า, 兽骨 = กระดูกสัตว์)

Oracle bone script is carved on turtle shells and animal bones.

เหตุผล: ชื่อ 甲骨(jiǎgǔ / เจี่ยกู่ / กระดองและกระดูก) บอกวัสดุอยู่แล้ว คือกระดองกับกระดูก และกระดาษเกิดขึ้นในยุคหลังมาก

รูปที่ควรระวัง ✗

殷墟在陕西西安。

Yīnxū zài Shǎnxī Xī'ān.

อ่านว่า อินซวี ไจ้ สร่านซี ซีอาน

(สถานที่ผิด) อินซวีอยู่ที่ซีอาน มณฑลส่านซี

รูปที่ควรใช้ ✓

殷墟在河南安阳。

Yīnxū zài Hénán Ānyáng.

อ่านว่า อินซวี ไจ้ เหอหนาน อานหยาง

อินซวีอยู่ที่อันหยาง มณฑลเหอหนาน (殷墟 = อินซวี, 河南 = เหอหนาน, 安阳 = อันหยาง)

Yinxu is in Anyang, Henan.

เหตุผล: ซีอานเป็นเมืองหลวงของหลายราชวงศ์ในยุคหลัง แต่เมืองหลวงอินของซางอยู่ที่อันหยาง

กลับไปที่หัวข้อ

背一背 ท่องแล้วพูด: เล่าการเที่ยวอินซวีเป็นภาษาจีน

(bèi yi bèi / เป้ย อิ เป้ย / ท่องจำ)

อ่านออกเสียงทีละบรรทัด แล้วลองปิดข้อความพูดให้ได้ทั้งหมด ท่องได้ครบแล้วค่อยเปลี่ยนรายละเอียดเป็นเรื่องของคุณเอง ทุกบรรทัดใช้คำจากบทนี้

บรรทัดที่ 1

这个周末,我们去安阳参观殷墟。

Zhège zhōumò, wǒmen qù Ānyáng cānguān Yīnxū.

อ่านว่า เจร้อเกอะ โจรวมั่ว หว่อเมิน ชวี่ อานหยาง ชานกวาน อินซวี

สุดสัปดาห์นี้ เราไปชมอินซวีที่อันหยาง (这个周末 = สุดสัปดาห์นี้, 安阳 = อันหยาง, 参观 = ชม, 殷墟 = อินซวี)

This weekend we went to Anyang to visit Yinxu.

บรรทัดที่ 2

商汤推翻了夏朝,建立了商朝。

Shāng Tāng tuīfān le Xiàcháo, jiànlì le Shāngcháo.

อ่านว่า ซราง ทาง ทุยฟาน เล่อ เซี่ยฉราว เจี้ยนลี่ เลอะ ซรางฉราว

ทังแห่งซางโค่นราชวงศ์เซี่ย แล้วก่อตั้งราชวงศ์ซาง (商汤 = ทังแห่งซาง, 推翻了 = โค่นล้ม, 夏朝 = ราชวงศ์เซี่ย, 建立了 = ก่อตั้ง, 商朝 = ราชวงศ์ซาง)

Tang of Shang overthrew the Xia and founded the Shang.

บรรทัดที่ 3

后来盘庚把都城迁到了殷。

Hòulái Pán Gēng bǎ dūchéng qiān dào le Yīn.

อ่านว่า โฮ่วไหล ผาน เกิง ป่า ตูเฉริง เชียน ต้าว เลอะ อิน

ต่อมาผานเกิงย้ายเมืองหลวงไปที่อิน (后来 = ต่อมา, 盘庚 = ผานเกิง, 都城 = เมืองหลวง, 迁到了 = ย้ายไปที่, 殷 = อิน)

Later Pan Geng moved the capital to Yin.

บรรทัดที่ 4

所以商朝也叫殷商。

Suǒyǐ Shāngcháo yě jiào Yīnshāng.

อ่านว่า สั่วอี่ ซรางฉราว เหย่ เจี้ยว อินซราง

ราชวงศ์ซางจึงมีอีกชื่อว่าอินซาง (所以 = จึง, 商朝 = ราชวงศ์ซาง, 也叫 = ก็เรียกว่า, 殷商 = อินซาง)

That's why the Shang is also called Yin-Shang.

บรรทัดที่ 5

我第一次看到了刻在龟甲上的甲骨文。

Wǒ dì yī cì kàndào le kè zài guījiǎ shang de jiǎgǔwén.

อ่านว่า หว่อ ตี้ อี ชื่อ ค่านต้าว เลอะ เค่อ ไจ้ กุยเจี่ย ซรัง เตอะ เจี่ยกู่เหวิน

เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นอักษรกระดูกเสี่ยงทายที่สลักบนกระดองเต่า (第一次 = ครั้งแรก, 看到了 = ได้เห็น, 刻在 = สลักไว้บน, 龟甲 = กระดองเต่า, 甲骨文 = อักษรกระดูกเสี่ยงทาย)

For the first time I saw oracle bone script carved on turtle shells.

บรรทัดที่ 6

这里也有很多精美的青铜器。

Zhèlǐ yě yǒu hěn duō jīngměi de qīngtóngqì.

อ่านว่า เจร้อหลี่ เหย่ โหย่ว เหิ่น ตัว จิงเหม่ย เตอะ ชิงถงชี่

ที่นี่ยังมีเครื่องสำริดที่ประณีตอีกมาก (这里 = ที่นี่, 很多 = มาก, 精美的 = ที่ประณีต, 青铜器 = เครื่องสำริด)

There are also many fine bronzes here.

เปลี่ยนเป็นเรื่องของคุณ

ใช้ประโยคเดิมเป็นแม่แบบ เปลี่ยนเฉพาะส่วนที่เป็นเรื่องของคุณ แล้วพูดออกเสียง

แบบที่ 1: เปลี่ยนเมือง และสถานที่ที่ไปชม

这个周末,我们去安阳参观殷墟。

Zhège zhōumò, wǒmen qù Ānyáng cānguān Yīnxū.

อ่านว่า เจร้อเกอะ โจรวมั่ว หว่อเมิน ชวี่ อานหยาง ชานกวาน อินซวี

สุดสัปดาห์นี้ เราไปชมอินซวีที่อันหยาง (这个周末 = สุดสัปดาห์นี้, 安阳 = อันหยาง, 参观 = ชม, 殷墟 = อินซวี)

This weekend we went to Anyang to visit Yinxu.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 1

这个周末,我们去西安参观兵马俑。

Zhège zhōumò, wǒmen qù Xī'ān cānguān bīngmǎyǒng.

อ่านว่า เจร้อเกอะ โจรวมั่ว หว่อเมิน ชวี่ ซีอาน ชานกวาน ปิงหม่าหย่ง

สุดสัปดาห์นี้ เราไปชมกองทัพทหารดินเผาที่ซีอาน (这个周末 = สุดสัปดาห์นี้, 西安 = ซีอาน, 参观 = ชม, 兵马俑 = กองทัพทหารดินเผา)

This weekend we went to Xi'an to see the Terracotta Army.

แบบที่ 2: เปลี่ยนสิ่งที่ย้าย และที่ใหม่

后来盘庚把都城迁到了殷。

Hòulái Pán Gēng bǎ dūchéng qiān dào le Yīn.

อ่านว่า โฮ่วไหล ผาน เกิง ป่า ตูเฉริง เชียน ต้าว เลอะ อิน

ต่อมาผานเกิงย้ายเมืองหลวงไปที่อิน (后来 = ต่อมา, 盘庚 = ผานเกิง, 都城 = เมืองหลวง, 迁到了 = ย้ายไปที่, 殷 = อิน)

Later Pan Geng moved the capital to Yin.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 2

后来学校把图书馆迁到了新大楼。

Hòulái xuéxiào bǎ túshūguǎn qiān dào le xīn dàlóu.

อ่านว่า โฮ่วไหล เสวียเซี่ยว ป่า ถูซรูกว่าน เชียน ต้าว เลอะ ซิน ต้าโหลว

ต่อมาโรงเรียนย้ายห้องสมุดไปอาคารใหม่ (后来 = ต่อมา, 学校 = สถานศึกษา, 图书馆 = ห้องสมุด, 迁到了 = ย้ายไปที่, 新大楼 = อาคารใหม่)

Later the school moved the library to the new building.

แบบที่ 3: เปลี่ยนสิ่งที่คุณได้เห็นเป็นครั้งแรก

我第一次看到了刻在龟甲上的甲骨文。

Wǒ dì yī cì kàndào le kè zài guījiǎ shang de jiǎgǔwén.

อ่านว่า หว่อ ตี้ อี ชื่อ ค่านต้าว เลอะ เค่อ ไจ้ กุยเจี่ย ซรัง เตอะ เจี่ยกู่เหวิน

เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นอักษรกระดูกเสี่ยงทายที่สลักบนกระดองเต่า (第一次 = ครั้งแรก, 看到了 = ได้เห็น, 刻在 = สลักไว้บน, 龟甲 = กระดองเต่า, 甲骨文 = อักษรกระดูกเสี่ยงทาย)

For the first time I saw oracle bone script carved on turtle shells.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 3

我第一次看到了这么大的青铜器。

Wǒ dì yī cì kàndào le zhème dà de qīngtóngqì.

อ่านว่า หว่อ ตี้ อี ชื่อ ค่านต้าว เลอะ เจร้อเมอะ ต้า เตอะ ชิงถงชี่

เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นเครื่องสำริดใหญ่ขนาดนี้ (第一次 = ครั้งแรก, 看到了 = ได้เห็น, 这么大的 = ที่ใหญ่ขนาดนี้, 青铜器 = เครื่องสำริด)

It was the first time I'd seen such a big bronze vessel.

เล่าใหม่ด้วยคำของตัวเอง

ไม่ต้องดูข้อความ เล่าเรื่องของคุณตามลำดับนี้เป็นภาษาจีนสั้น ๆ

  1. คุณไปเที่ยวที่ไหน
  2. ราชวงศ์ซางเริ่มอย่างไร และทำไมมีอีกชื่อ
  3. คุณได้เห็นอะไรที่นั่น

กลับไปที่หัวข้อ

练习 แบบฝึกหัด

(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)

ลองตอบเองก่อน แล้วค่อยกดดูแนวคำตอบใต้แต่ละข้อ

ข้อ 1: แยกคำ

อยากบอกว่า “เขาเป็นพ่อค้า เปิดร้านเล็ก ๆ ร้านหนึ่ง” ใช้ 商朝(Shāngcháo / ซรางฉราว / ราชวงศ์ซาง) หรือ 商人(shāngrén / ซรางเหริน / พ่อค้า)

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 1

他是一位商人,开了一家小店。

Tā shì yí wèi shāngrén, kāi le yì jiā xiǎo diàn.

อ่านว่า ทา ซรื่อ อี๋ เว่ย ซรางเหริน ไค เล่อ อี้ เจีย เสี่ยว เตี้ยน

เขาเป็นพ่อค้า เปิดร้านเล็ก ๆ ร้านหนึ่ง (一位 = หนึ่งท่าน, 商人 = พ่อค้า, 开了 = เปิดแล้ว, 一家小店 = ร้านเล็ก ๆ ร้านหนึ่ง)

He is a merchant who has opened a small shop.

เหตุผล: 商人(shāngrén / ซรางเหริน / พ่อค้า) คือคนค้าขาย ส่วน 商朝(Shāngcháo / ซรางฉราว / ราชวงศ์ซาง) คือชื่อราชวงศ์

ข้อ 2: เติมคำ

เติมคำที่แปลว่า “ย้าย” แบบทางการ

盘庚把都城___到了殷。

Pán Gēng bǎ dūchéng ___ dào le Yīn.

อ่านว่า ผาน เกิง ป่า ตูเฉริง ต้าว เลอะ อิน

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 2

盘庚把都城迁到了殷。

Pán Gēng bǎ dūchéng qiān dào le Yīn.

อ่านว่า ผาน เกิง ป่า ตูเฉริง เชียน ต้าว เลอะ อิน

ผานเกิงย้ายเมืองหลวงไปที่อิน (盘庚 = ผานเกิง, 都城 = เมืองหลวง, 迁到了 = ย้ายไปที่, 殷 = อิน)

Pan Geng moved the capital to Yin.

เหตุผล: การย้ายเมืองหลวงใช้ 迁(qiān / เชียน / ย้าย) ซึ่งเป็นคำทางการ

ข้อ 3: แปล

แปลเป็นภาษาจีน: “ทังแห่งซางโค่นราชวงศ์เซี่ย”

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 3

商汤推翻了夏朝。

Shāng Tāng tuīfān le Xiàcháo.

อ่านว่า ซราง ทาง ทุยฟาน เล่อ เซี่ยฉราว

ทังแห่งซางโค่นราชวงศ์เซี่ย (商汤 = ทังแห่งซาง, 推翻了 = โค่นล้มแล้ว, 夏朝 = ราชวงศ์เซี่ย)

Tang of Shang overthrew the Xia.

เหตุผล: โค่นอำนาจหรือโค่นราชวงศ์ใช้ 推翻(tuīfān / ทุยฟาน / โค่นล้ม)

ข้อ 4: ใช้คำ

ใช้ 革命(gémìng / เก๋อมิ่ง / ปฏิวัติ) พูดถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของโลกยุคใหม่

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 4

这项发明是一次技术革命。

Zhè xiàng fāmíng shì yí cì jìshù gémìng.

อ่านว่า เจร้อ เซี่ยง ฟาหมิง ซรื่อ อี๋ ชื่อ จี้ซรู่ เก๋อมิ่ง

สิ่งประดิษฐ์ชิ้นนี้เป็นการปฏิวัติทางเทคโนโลยีครั้งหนึ่ง (这项 = ชิ้นนี้, 发明 = สิ่งประดิษฐ์, 一次 = ครั้งหนึ่ง, 技术革命 = การปฏิวัติทางเทคโนโลยี)

This invention was a technological revolution.

เหตุผล: ภาษาจีนปัจจุบันใช้ 革命(gémìng / เก๋อมิ่ง / ปฏิวัติ) กับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ทางเทคโนโลยีหรือความคิดได้ด้วย และนับเป็น 次(cì / ชื่อ / ครั้ง)

ข้อ 5: พูดตามสถานการณ์

เพื่อนถามว่าทำไมราชวงศ์ซางมีอีกชื่อว่า 殷(Yīn / อิน / อิน) ควรตอบว่าอะไร

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 5

因为盘庚把都城迁到了殷。

Yīnwèi Pán Gēng bǎ dūchéng qiān dào le Yīn.

อ่านว่า อินเว่ย ผาน เกิง ป่า ตูเฉริง เชียน ต้าว เลอะ อิน

เพราะผานเกิงย้ายเมืองหลวงไปที่อิน (因为 = เพราะ, 盘庚 = ผานเกิง, 迁到了 = ย้ายไปที่)

Because Pan Geng moved the capital to Yin.

เหตุผล: ชื่อ 殷(Yīn / อิน / อิน) มาจากเมืองหลวงแห่งใหม่ที่ราชวงศ์ตั้งมั่นอยู่นาน

กลับไปที่หัวข้อ

记住这几句 ประโยคจำง่ายของวันนี้

(jìzhù zhè jǐ jù / จี้จรู้ เจร้อ จี่ จวี้ / จำประโยคเหล่านี้)

ห้าประโยคนี้สรุปคำหลักของบท คำตัวหนาคือคำที่ควรจำ

商汤推翻了夏朝。

Shāng Tāng tuīfān le Xiàcháo.

อ่านว่า ซราง ทาง ทุยฟาน เล่อ เซี่ยฉราว

ทังแห่งซางโค่นราชวงศ์เซี่ย (商汤 = ทังแห่งซาง)

Tang of Shang overthrew the Xia.

盘庚把都城迁到殷。

Pán Gēng bǎ dūchéng qiān dào Yīn.

อ่านว่า ผาน เกิง ป่า ตูเฉริง เชียน ต้าว อิน

ผานเกิงย้ายเมืองหลวงไปอิน (盘庚 = ผานเกิง, 都城 = เมืองหลวง)

Pan Geng moved the capital to Yin.

甲骨文刻在骨头上。

Jiǎgǔwén kè zài gǔtou shang.

อ่านว่า เจี่ยกู่เหวิน เค่อ ไจ้ กู่โทว ซรัง

อักษรกระดูกเสี่ยงทายสลักบนกระดูก (刻在 = สลักไว้บน, 骨头上 = บนกระดูก)

Oracle bone script is carved on bones.

商朝属于青铜时代。

Shāngcháo shǔyú qīngtóng shídài.

อ่านว่า ซรางฉราว สรู่อวี๋ ชิงถง สรือไต้

ราชวงศ์ซางอยู่ในยุคสำริด (属于 = อยู่ใน)

The Shang belongs to the Bronze Age.

革命这个词很古老。

Gémìng zhège cí hěn gǔlǎo.

อ่านว่า เก๋อมิ่ง เจร้อเกอะ ฉือ เหิ่น กู่เหล่า

คำว่าปฏิวัติเป็นคำเก่าแก่มาก (这个词 = คำนี้, 古老 = เก่าแก่)

The word for revolution is very old.

บันทึกสั้น ๆ ของมิ้นท์

今天我们去了安阳的殷墟。

Jīntiān wǒmen qù le Ānyáng de Yīnxū.

อ่านว่า จินเทียน หว่อเมิน ชวี่ เลอะ อานหยาง เตอะ อินซวี

วันนี้เราไปอินซวีที่อันหยาง (去了 = ไปแล้ว, 安阳 = อันหยาง, 殷墟 = อินซวี)

Today we went to Yinxu in Anyang.

我第一次亲眼看到了甲骨文。

Wǒ dì yī cì qīnyǎn kàndào le jiǎgǔwén.

อ่านว่า หว่อ ตี้ อี ชื่อ ชินเหยี่ยน ค่านต้าว เลอะ เจี่ยกู่เหวิน

เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นอักษรกระดูกเสี่ยงทายกับตาตัวเอง (第一次 = ครั้งแรก, 亲眼 = กับตาตัวเอง, 看到了 = ได้เห็น)

For the first time, I saw oracle bone script with my own eyes.

下次我们要聊商朝最后一个王。

Xià cì wǒmen yào liáo Shāngcháo zuìhòu yí ge wáng.

อ่านว่า เซี่ย ชื่อ หว่อเมิน ย่าว เหลียว ซรางฉราว จุ้ยโฮ่ว อี๋ เกอะ หวาง

ครั้งหน้าเราจะคุยเรื่องกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ซาง (下次 = ครั้งหน้า, 要聊 = จะคุย, 最后一个王 = กษัตริย์องค์สุดท้าย)

Next time we'll talk about the last king of the Shang.

กลับไปที่หัวข้อ

小结 สรุปจำง่าย

(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น ๆ)

  • 商汤(Shāng Tāng / ซราง ทาง / ทังแห่งซาง) โค่นกษัตริย์องค์สุดท้ายของเซี่ยใน 鸣条之战(Míngtiáo zhī zhàn / หมิงเถียว จรือ จร้าน / ศึกหมิงเถียว) ราว 1600 ปีก่อนคริสตกาล และบรรพบุรุษในตำนาน 契(Xiè / เซี่ย / เซี่ย บรรพบุรุษในตำนานของชาวซาง) อ่านว่า Xiè
  • 盘庚(Pán Gēng / ผาน เกิง / ผานเกิง) ย้ายเมืองหลวงไป 殷(Yīn / อิน / อิน) ราชวงศ์จึงมีชื่อ 殷商(Yīnshāng / อินซราง / อินซาง) และซากเมืองคือ 殷墟(Yīnxū / อินซวี / อินซวี) ที่อันหยาง ซึ่งขุดพบ 甲骨文(jiǎgǔwén / เจี่ยกู่เหวิน / อักษรกระดูกเสี่ยงทาย) และ 青铜器(qīngtóngqì / ชิงถงชี่ / เครื่องสำริด) จำนวนมาก
  • 革命(gémìng / เก๋อมิ่ง / ปฏิวัติ) มีที่มาจากคัมภีร์ 周易(Zhōuyì / โจรวอี้ / คัมภีร์โจวอี้) ส่วนเรื่องที่ 商人(shāngrén / ซรางเหริน / พ่อค้า) มาจากคนซางเป็นคำอธิบายที่เล่าต่อกัน ควรเล่าอย่างระมัดระวัง

ทำไมเซี่ยถือเป็นราชวงศ์แรกของจีน? 禅让 世袭 และ 大禹治水: ประวัติศาสตร์จีนผ่านราชวงศ์ ตอนที่ 1

ภาพประกอบประวัติศาสตร์จีนเรื่องการสืบทอดอำนาจและจุดเริ่มต้นราชวงศ์夏

夏朝起点 นั่งรถไฟไปลั่วหยาง: ทำไมเซี่ยถึงเป็นราชวงศ์แรก

(Xiàcháo qǐdiǎn / เซี่ยฉราว ฉี่เตี่ยน / จุดเริ่มของราชวงศ์เซี่ย)

สัปดาห์นี้มิ้นท์กับเสี่ยวหยางนั่งรถไฟความเร็วสูงจากซีอานไปลั่วหยาง เพื่อดูพิพิธภัณฑ์ที่แหล่งโบราณคดีเอ้อร์หลี่โถว ระหว่างทางมิ้นท์ถามคำถามที่ค้างใจมาตั้งแต่คาบแรก ว่าทำไมตำราถึงนับเซี่ยเป็นราชวงศ์แรก

คำตอบอยู่ที่การส่งต่ออำนาจ บทนี้เล่าเรื่องผู้นำสามคนในตำนาน การเปลี่ยนจากการยกตำแหน่งให้คนเก่งมาเป็นการส่งต่อให้ลูก และปิดด้วยคำถามที่นักโบราณคดียังถกกันอยู่

เรียนจบแล้วคุณจะ:

  • แยก 禅让(shànràng / ซร่านรั่ง / สละตำแหน่งให้ผู้เหมาะสม) กับ 世袭(shìxí / ซรื่อสี / สืบทอดในตระกูล) ได้ และรู้ว่า 禅(shàn / ซร่าน / สละให้) ในคำนี้อ่านว่า shàn
  • เล่าเรื่อง 大禹治水(Dà Yǔ zhì shuǐ / ต้า อวี่ จรื้อ สรุ่ย / ต้าอวี่ปราบน้ำท่วม) และใช้สำนวน 三过家门而不入(sān guò jiā mén ér bú rù / ซาน กั้ว เจีย เหมิน เอ๋อร์ ปู๋ รู่ / ผ่านหน้าบ้านก็ไม่แวะเข้า) ชมคนที่ทุ่มเทได้
  • อธิบายอย่างระมัดระวังว่าทำไมเซี่ยถือกันว่าเป็นราชวงศ์แรก และหลักฐานยังขาดอะไร

ระดับ: ★★ ปานกลาง

เปิดดู: กดดูคำอธิบายภาษาจีน

传统的说法认为,夏朝是中国第一个王朝。

Chuántǒng de shuōfǎ rènwéi, Xiàcháo shì Zhōngguó dì yī ge wángcháo.

อ่านว่า ฉรวานถ่ง เตอะ ซรัวฝ่า เริ่นเหวย เซี่ยฉราว ซรื่อ จรงกั๋ว ตี้ อี เก่อ หวางฉราว

ตามคำอธิบายแบบดั้งเดิม ราชวงศ์เซี่ยเป็นราชวงศ์แรกของจีน (传统的 = แบบดั้งเดิม, 说法 = คำอธิบาย, 认为 = เห็นว่า, 第一个 = อันแรก, 王朝 = ราชวงศ์)

The traditional account holds that the Xia was China's first dynasty.

关键是王位开始在一个家族里传下去。

Guānjiàn shì wángwèi kāishǐ zài yí ge jiāzú li chuán xiàqu.

อ่านว่า กวานเจี้ยน ซรื่อ หวางเว่ย ไคสรื่อ ไจ้ อี๋ เกอะ เจียจู๋ ลิ ฉรวาน เซี่ยชวิ

จุดสำคัญคือตำแหน่งกษัตริย์เริ่มส่งต่อกันภายในตระกูลเดียว (关键 = จุดสำคัญ, 王位 = ตำแหน่งกษัตริย์, 开始 = เริ่ม, 家族里 = ในตระกูล, 传下去 = ส่งต่อไป)

The key point is that the throne began to be passed down within one family.

预备词汇 คำศัพท์จำเป็นก่อนเรียน

(yùbèi cíhuì / อวี้เป้ย ฉือฮุ่ย / คำศัพท์เตรียมก่อนเรียน)

  • 传说 (chuánshuō / ฉรวานซรัว) ตำนาน (legend)
  • 首领 (shǒulǐng / โสร่วหลิ่ง) ผู้นำ; หัวหน้าเผ่า (chief; leader)
  • 洪水 (hóngshuǐ / หงสรุ่ย) น้ำท่วมใหญ่ (flood)
  • 王位 (wángwèi / หวางเว่ย) ตำแหน่งกษัตริย์ (throne)
  • 儿子 (érzi / เอ๋อร์จึ) ลูกชาย (son)

ระดับการเข้าถึงบทเรียน

Public: อ่านบทเรียนนี้ได้โดยไม่ต้องสมัครสมาชิกหรือเข้าสู่ระบบ

尧舜禹 ยกตำแหน่งให้คนเก่ง ไม่ใช่ให้ลูก

(Yáo Shùn Yǔ / หยาว ซรุ่น อวี่ / เหยา ซุ่น อวี่)

ก่อนมีราชวงศ์ ตำนานจีนเล่าถึงผู้นำสามคน คือ 尧(Yáo / หยาว / เหยา) 舜(Shùn / ซรุ่น / ซุ่น) และ 禹(Yǔ / อวี่ / อวี่) ผู้นำแต่ละคนไม่ส่งตำแหน่งให้ลูก แต่มองหาคนที่มีความสามารถมารับช่วงต่อ

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 3 คำ พร้อมสำนวนที่มาจากเรื่องของอวี่

禅让

shànràng

อ่านว่า ซร่านรั่ง

สละตำแหน่งให้ผู้เหมาะสม

abdication in favour of a worthy successor

禅(shàn / ซร่าน / สละให้) ในคำนี้อ่านว่า shàn ส่วนคำว่า 禅宗(Chánzōng / ฉรานจง / นิกายเซน) นิกายเซนอ่านว่า chán คนจีนเองก็อ่านผิดกันบ่อย

传说尧把首领的位置让给了舜。

Chuánshuō Yáo bǎ shǒulǐng de wèizhi ràng gěi le Shùn.

อ่านว่า ฉรวานซรัว หยาว ป่า โสร่วหลิ่ง เตอะ เว่ยจรึ รั่ง เก่ย เลอะ ซรุ่น

ตามตำนาน เหยายกตำแหน่งผู้นำให้ซุ่น (传说 = ตามตำนาน, 尧 = เหยา, 首领 = ผู้นำ, 位置 = ตำแหน่ง, 让给了 = ยกให้, 舜 = ซุ่น)

Legend says Yao handed the leader's position to Shun.

大禹治水

Dà Yǔ zhì shuǐ

อ่านว่า ต้าอวี่จรื้อสรุ่ย

ต้าอวี่ปราบน้ำท่วม

Yu the Great tames the floods

ตำนานเล่าว่าพ่อของอวี่ใช้วิธีสร้างคันกั้นแล้วไม่สำเร็จ อวี่จึงเปลี่ยนเป็นขุดทางให้น้ำไหลออก เรื่องนี้กลายเป็นแบบอย่างของการแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ

大禹用疏通河道的办法治理洪水。

Dà Yǔ yòng shūtōng hédào de bànfǎ zhìlǐ hóngshuǐ.

อ่านว่า ต้า อวี่ ย่ง ซรูทง เหอต้าว เตอะ ป้านฝ่า จรื้อหลี่ หงสรุ่ย

ต้าอวี่ใช้วิธีขุดลอกทางน้ำเพื่อจัดการน้ำท่วม (大禹 = ต้าอวี่, 疏通 = ขุดลอกให้ไหลสะดวก, 河道 = ทางน้ำ, 办法 = วิธี, 治理 = จัดการ, 洪水 = น้ำท่วม)

Yu the Great tamed the floods by dredging and opening river channels.

三过家门而不入

sān guò jiā mén'ér bú rù

อ่านว่า ซานกั้วเจียเหมินเอ๋อร์ปู๋รู่

ผ่านหน้าบ้านสามครั้งก็ไม่แวะเข้า

to pass one's own door three times without going in

สำนวนนี้มาจากเรื่องที่อวี่ทุ่มเทแก้น้ำท่วมจนผ่านบ้านตัวเองสามครั้งก็ไม่เข้าไป ปัจจุบันใช้ชมคนที่ทุ่มเทให้งานส่วนรวม

他忙着工作,几乎是三过家门而不入。

Tā mángzhe gōngzuò, jīhū shì sān guò jiā mén ér bú rù.

อ่านว่า ทา หมางเจรอะ กงจั้ว จีฮู ซรื่อ ซาน กั้ว เจีย เหมิน เอ๋อร์ ปู๋ รู่

เขายุ่งกับงานจนแทบจะผ่านหน้าบ้านก็ไม่ได้แวะเข้าไป (忙着 = ยุ่งอยู่กับ, 工作 = งาน, 几乎 = แทบจะ)

He's so busy with work that he hardly ever stops at home.

กลับไปที่หัวข้อ

家天下 ฉี่รับตำแหน่งต่อจากพ่อ: จุดที่ราชวงศ์เริ่มต้น

(jiā tiānxià / เจีย เทียนเซี่ย / แผ่นดินของตระกูล)

หลัง 禹(Yǔ / อวี่ / อวี่) สิ้นชีวิต ตำแหน่งไม่ได้ไปถึงคนนอกอีกแล้ว 启(Qǐ / ฉี่ / ฉี่) ผู้เป็นลูกรับช่วงต่อ และหลังจากนั้นตำแหน่งก็ส่งต่อกันในตระกูล นี่คือเหตุผลที่ตำรานับ 夏(Xià / เซี่ย / ราชวงศ์เซี่ย) เป็นราชวงศ์แรก

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 3 คำ สองแนวคิดเรื่องแผ่นดิน และรูปบอกจุดเริ่ม

世袭

shìxí

อ่านว่า ซรื่อสี

สืบทอดตำแหน่งในตระกูล

hereditary succession

从启开始,王位变成了父亲传给儿子。

Cóng Qǐ kāishǐ, wángwèi biànchéng le fùqīn chuán gěi érzi.

อ่านว่า ฉง ฉี่ ไคสรื่อ หวางเว่ย เปี้ยนเฉริง เลอะ ฟู่ชิน ฉรวาน เก่ย เอ๋อร์จึ

ตั้งแต่สมัยฉี่ ตำแหน่งกษัตริย์ก็กลายเป็นพ่อส่งต่อให้ลูก (从 = ตั้งแต่, 启 = ฉี่, 开始 = เริ่ม, 王位 = ตำแหน่งกษัตริย์, 变成了 = กลายเป็น, 传给 = ส่งต่อให้)

From Qi onwards, the throne passed from father to son.

继承

jìchéng

อ่านว่า จี้เฉริง

สืบทอด; รับช่วงต่อ

to inherit; to succeed to

禹去世以后,他的儿子启继承了王位。

Yǔ qùshì yǐhòu, tā de érzi Qǐ jìchéng le wángwèi.

อ่านว่า อวี่ ชวี่ซรื่อ อี่โฮ่ว ทา เต่อ เอ๋อร์จึ ฉี่ จี้เฉริง เลอะ หวางเว่ย

หลังอวี่สิ้นชีวิต ฉี่ผู้เป็นลูกก็รับตำแหน่งกษัตริย์ต่อ (禹 = อวี่, 去世 = สิ้นชีวิต, 以后 = หลังจาก, 儿子 = ลูกชาย, 王位 = ตำแหน่งกษัตริย์)

After Yu died, his son Qi succeeded to the throne.

家天下

jiā tiānxià

อ่านว่า เจียเทียนเซี่ย

แผ่นดินของตระกูล

the realm as a family possession

夏朝以后,家天下成了中国王朝的常态。

Xiàcháo yǐhòu, jiā tiānxià chéng le Zhōngguó wángcháo de chángtài.

อ่านว่า เซี่ยฉราว อี่โฮ่ว เจีย เทียนเซี่ย เฉริง เลอะ จรงกั๋ว หวางฉราว เตอะ ฉรางไท่

หลังราชวงศ์เซี่ย การส่งต่ออำนาจในตระกูลก็กลายเป็นเรื่องปกติของราชวงศ์จีน (夏朝 = ราชวงศ์เซี่ย, 以后 = หลังจาก, 成了 = กลายเป็น, 王朝 = ราชวงศ์, 常态 = เรื่องปกติ)

After the Xia, family rule became the norm for Chinese dynasties.

บอกจุดเริ่มด้วย 从 กับ 开始

从(cóng / ฉง / ตั้งแต่) + บุคคล เวลา หรือเหตุการณ์ + 开始(kāishǐ / ไคสรื่อ / เริ่ม) + จุลภาค + สิ่งที่เปลี่ยนไป

ใช้เล่าว่าตั้งแต่จุดหนึ่งเป็นต้นไปมีอะไรเปลี่ยน ใช้ได้ทั้งกับประวัติศาสตร์และเรื่องในชีวิตประจำวัน

从下个月开始,我们每周去一次博物馆。

Cóng xià ge yuè kāishǐ, wǒmen měi zhōu qù yí cì bówùguǎn.

อ่านว่า ฉง เซี่ย เกอะ เยวี่ย ไคสรื่อ หว่อเมิน เหม่ย โจรว ชวี่ อี๋ ชื่อ ปั๋วอู้กว่าน

ตั้งแต่เดือนหน้า พวกเราจะไปพิพิธภัณฑ์สัปดาห์ละครั้ง (下个月 = เดือนหน้า, 每周 = ทุกสัปดาห์, 一次 = หนึ่งครั้ง, 博物馆 = พิพิธภัณฑ์)

Starting next month, we'll go to a museum once a week.

กลับไปที่หัวข้อ

二里头 เซี่ยมีจริงไหม: เอกสารกับโบราณคดี

(Èrlǐtou / เอ้อร์หลี่โทว / เอ้อร์หลี่โถว)

เอกสารโบราณอย่าง 史记(Shǐjì / สรื่อจี้ / บันทึกประวัติศาสตร์ฉื่อจี้) เล่าเรื่อง 夏(Xià / เซี่ย / ราชวงศ์เซี่ย) ไว้ละเอียด แต่ยังไม่พบตัวอักษรที่เขียนในยุคนั้นเอง หลักฐานหลักจึงมาจากการขุดค้น

เปิดดู: เปิดดูคำหลัก 3 คำ และวิธีพูดเรื่องนี้อย่างระมัดระวัง

二里头遗址

Èrlǐtou yízhǐ

อ่านว่า เอ้อร์หลี่โทวอี๋จรื่อ

แหล่งโบราณคดีเอ้อร์หลี่โถว

the Erlitou site

พบซากวังขนาดใหญ่ เครื่องสำริดยุคต้น และถนนผังเมือง อายุราว 3,700 ถึง 3,500 ปีก่อน นักวิชาการจีนหลายคนเชื่อมแหล่งนี้กับราชวงศ์เซี่ย

二里头遗址在河南洛阳附近。

Èrlǐtou yízhǐ zài Hénán Luòyáng fùjìn.

อ่านว่า เอ้อร์หลี่โทว อี๋จรื่อ ไจ้ เหอหนาน ลั่วหยาง ฟู่จิ้น

แหล่งโบราณคดีเอ้อร์หลี่โถวอยู่ใกล้ลั่วหยางในมณฑลเหอหนาน (遗址 = แหล่งโบราณคดี, 河南 = เหอหนาน, 洛阳 = ลั่วหยาง, 附近 = ใกล้ ๆ)

The Erlitou site is near Luoyang in Henan.

文字记录

wénzì jìlù

อ่านว่า เหวินจื้อจี้ลู่

บันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร

written records

那个时期还没有发现可靠的文字记录。

Nàge shíqī hái méiyǒu fāxiàn kěkào de wénzì jìlù.

อ่านว่า น่าเกอะ สรือชี ไห เหมยโหย่ว ฟาเซี่ยน เข่อค่าว เตอะ เหวินจื้อ จี้ลู่

ยุคนั้นยังไม่พบบันทึกลายลักษณ์อักษรที่เชื่อถือได้ (那个时期 = ยุคนั้น, 还没有 = ยังไม่, 发现 = พบ, 可靠的 = ที่เชื่อถือได้)

No reliable written records from that period have been found yet.

考古发现

kǎogǔ fāxiàn

อ่านว่า ข่าวกู่ฟาเซี่ยน

การค้นพบทางโบราณคดี

archaeological discovery

新的考古发现让我们更了解古代生活。

Xīn de kǎogǔ fāxiàn ràng wǒmen gèng liǎojiě gǔdài shēnghuó.

อ่านว่า ซิน เต่อ ข่าวกู่ ฟาเซี่ยน รั่ง หว่อเมิน เกิ้ง เหลี่ยวเจี่ย กู่ไต้ เซริงหัว

การค้นพบทางโบราณคดีใหม่ ๆ ทำให้เราเข้าใจชีวิตคนโบราณมากขึ้น (新的 = ใหม่, 让我们 = ทำให้เรา, 更了解 = เข้าใจมากขึ้น, 古代生活 = ชีวิตคนโบราณ)

New archaeological finds help us understand ancient life better.

กลับไปที่หัวข้อ

对话 มิ้นท์กับเสี่ยวหยางหน้าตู้จัดแสดง

(duìhuà / ตุ้ยฮว่า / บทสนทนา)

ทั้งสองยืนหน้าตู้เครื่องสำริดยุคต้น มิ้นท์ถามเรื่องที่สงสัย ลองสังเกตว่าเสี่ยวหยางตอบเรื่องหลักฐานอย่างไร

เปิดดู: อ่านบทสนทนา 8 ประโยคพร้อมพินอิน คำอ่าน และคำแปล

มิ้นท์

为什么说夏朝是中国的第一个王朝?

Wèishénme shuō Xiàcháo shì Zhōngguó de dì yī ge wángcháo?

อ่านว่า เว่ยเสรินเมอะ ซรัว เซี่ยฉราว ซรื่อ จรงกั๋ว เตอะ ตี้ อี เก่อ หวางฉราว

ทำไมถึงบอกว่าเซี่ยเป็นราชวงศ์แรกของจีนล่ะ (为什么 = ทำไม, 说 = บอกว่า, 第一个 = อันแรก, 王朝 = ราชวงศ์)

Why do people say the Xia was China's first dynasty?

เสี่ยวหยาง

因为从启开始,王位一直留在一个家族里。

Yīnwèi cóng Qǐ kāishǐ, wángwèi yìzhí liú zài yí ge jiāzú li.

อ่านว่า อินเว่ย ฉง ฉี่ ไคสรื่อ หวางเว่ย อี้จรื๋อ หลิว ไจ้ อี๋ เกอะ เจียจู๋ ลิ

เพราะตั้งแต่ฉี่เป็นต้นมา ตำแหน่งกษัตริย์ก็อยู่ในตระกูลเดียวมาตลอด (因为 = เพราะ, 从启开始 = ตั้งแต่ฉี่, 一直 = ตลอด, 留在 = อยู่ใน, 家族里 = ในตระกูล)

Because from Qi on, the throne stayed in one family.

มิ้นท์

那以前的尧和舜呢?

Nà yǐqián de Yáo hé Shùn ne?

อ่านว่า น่า อี่เฉียน เตอะ หยาว เหอ ซรุ่น เนอะ

แล้วเหยากับซุ่นที่อยู่ก่อนหน้าล่ะ (那 = แล้ว, 以前的 = ก่อนหน้า, 呢 = ล่ะ)

And what about Yao and Shun before that?

เสี่ยวหยาง

他们用的是禅让,找有能力的人接班。

Tāmen yòng de shì shànràng, zhǎo yǒu nénglì de rén jiēbān.

อ่านว่า ทาเมิ่น ย่ง เตอะ ซรื่อ ซร่านรั่ง จร่าว โหย่ว เหนิงลี่ เตอะ เหริน เจียปาน

พวกเขาใช้วิธีสละตำแหน่ง หาคนที่มีความสามารถมารับช่วงต่อ (用的是 = ใช้วิธี, 禅让 = สละตำแหน่ง, 找 = หา, 有能力的人 = คนมีความสามารถ, 接班 = รับช่วงต่อ)

They used abdication, finding a capable person to take over.

มิ้นท์

禹治水那么辛苦,他的儿子当王也不奇怪吧?

Yǔ zhì shuǐ nàme xīnkǔ, tā de érzi dāng wáng yě bù qíguài ba?

อ่านว่า อวี่ จรื้อ สรุ่ย น่าเมอะ ซินขู่ ทา เต่อ เอ๋อร์จึ ตาง หวาง เหย่ ปู้ ฉีกว้าย ปะ

อวี่แก้น้ำท่วมเหนื่อยขนาดนั้น ลูกเขาได้เป็นกษัตริย์ก็ไม่แปลกนี่ (治水 = แก้น้ำท่วม, 那么 = ขนาดนั้น, 辛苦 = เหนื่อย, 当王 = เป็นกษัตริย์, 不奇怪 = ไม่แปลก)

Yu worked so hard taming the floods—it's not strange that his son became king, is it?

เสี่ยวหยาง

可是从那以后,天下就变成一家人的了。

Kěshì cóng nà yǐhòu, tiānxià jiù biànchéng yì jiā rén de le.

อ่านว่า เข่อซรื่อ ฉง น่า อี่โฮ่ว เทียนเซี่ย จิ้ว เปี้ยนเฉริง อี้ เจีย เหริน เตอะ เลอะ

แต่หลังจากนั้น แผ่นดินก็กลายเป็นของคนตระกูลเดียว (可是 = แต่, 从那以后 = ตั้งแต่นั้น, 天下 = แผ่นดิน, 变成 = กลายเป็น, 一家人的 = ของครอบครัวเดียว)

But from then on, the realm belonged to one family.

มิ้นท์

这里的文物就是夏朝的吗?

Zhèlǐ de wénwù jiù shì Xiàcháo de ma?

อ่านว่า เจร้อหลี่ เตอะ เหวินอู้ จิ้ว ซรื่อ เซี่ยฉราว เตอะ มะ

โบราณวัตถุที่นี่เป็นของราชวงศ์เซี่ยเลยเหรอ (这里的 = ที่นี่, 文物 = โบราณวัตถุ, 就是 = ก็คือ)

So are the relics here from the Xia?

เสี่ยวหยาง

很多学者这么认为,但是还没有找到那时候的文字。

Hěn duō xuézhě zhème rènwéi, dànshì hái méiyǒu zhǎodào nà shíhou de wénzì.

อ่านว่า เหิ่น ตัว เสวียเจร่อ เจร้อเมอะ เริ่นเหวย ต้านซรื่อ ไห เหมยโหย่ว จร่าวต้าว น่า สรือโฮว เตอะ เหวินจื้อ

นักวิชาการหลายคนคิดอย่างนั้น แต่ยังไม่เจอตัวอักษรจากสมัยนั้น (学者 = นักวิชาการ, 这么认为 = คิดแบบนี้, 还没有 = ยังไม่, 找到 = เจอ, 文字 = ตัวอักษร)

Many scholars think so, but no writing from that time has been found yet.

กลับไปที่หัวข้อ

易错词 คำที่ระวังใช้ผิด

(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)

รูปที่ควรระวัง ✗

尧把位置禅让给了他的儿子。

Yáo bǎ wèizhi shànràng gěi le tā de érzi.

อ่านว่า หยาว ป่า เว่ยจรึ ซร่านรั่ง เก่ย เลอะ ทา เต่อ เอ๋อร์จึ

(ใช้ 禅让 กับการยกให้ลูก) เหยายกตำแหน่งให้ลูกชาย

รูปที่ควรใช้ ✓

尧把位置禅让给了舜。

Yáo bǎ wèizhi shànràng gěi le Shùn.

อ่านว่า หยาว ป่า เว่ยจรึ ซร่านรั่ง เก่ย เลอะ ซรุ่น

เหยาสละตำแหน่งให้ซุ่น (尧 = เหยา, 位置 = ตำแหน่ง, 禅让 = สละตำแหน่ง, 舜 = ซุ่น)

Yao abdicated in favour of Shun.

เหตุผล: 禅让(shànràng / ซร่านรั่ง / สละตำแหน่งให้ผู้เหมาะสม) คือการยกตำแหน่งให้คนที่เหมาะสม ซึ่ง 舜(Shùn / ซรุ่น / ซุ่น) ไม่ใช่ลูกของ 尧(Yáo / หยาว / เหยา) ถ้าส่งต่อให้ลูกจะเป็น 世袭(shìxí / ซรื่อสี / สืบทอดในตระกูล)

รูปที่ควรระวัง ✗

启禅让了王位。

Qǐ shànràng le wángwèi.

อ่านว่า ฉี่ ซร่านรั่ง เลอะ หวางเว่ย

(ใช้ 禅让 กับการรับตำแหน่งจากพ่อ) ฉี่สละตำแหน่งกษัตริย์

รูปที่ควรใช้ ✓

启继承了王位。

Qǐ jìchéng le wángwèi.

อ่านว่า ฉี่ จี้เฉริง เลอะ หวางเว่ย

ฉี่รับตำแหน่งกษัตริย์ต่อ (启 = ฉี่, 继承了 = สืบทอดแล้ว, 王位 = ตำแหน่งกษัตริย์)

Qi succeeded to the throne.

เหตุผล: 启(Qǐ / ฉี่ / ฉี่) เป็นฝ่ายรับตำแหน่งต่อจากพ่อ กริยาที่ถูกคือ 继承(jìchéng / จี้เฉริง / สืบทอด)

รูปที่ควรระวัง ✗

夏朝已经被文字证明了。

Xiàcháo yǐjīng bèi wénzì zhèngmíng le.

อ่านว่า เซี่ยฉราว อี่จิง เป้ย เหวินจื้อ เจริ้งหมิง เลอะ

(พูดเกินหลักฐาน) ราชวงศ์เซี่ยได้รับการพิสูจน์ด้วยตัวอักษรแล้ว

รูปที่ควรใช้ ✓

夏朝还需要更多考古证据。

Xiàcháo hái xūyào gèng duō kǎogǔ zhèngjù.

อ่านว่า เซี่ยฉราว ไห ซวีย่าว เกิ้ง ตัว ข่าวกู่ เจริ้งจวี้

ราชวงศ์เซี่ยยังต้องการหลักฐานทางโบราณคดีมากกว่านี้ (还需要 = ยังต้องการ, 更多 = มากขึ้น, 考古证据 = หลักฐานโบราณคดี)

The Xia still needs more archaeological evidence.

เหตุผล: ยังไม่พบตัวอักษรจากยุค 夏(Xià / เซี่ย / ราชวงศ์เซี่ย) เอง จึงควรพูดอย่างระมัดระวัง

กลับไปที่หัวข้อ

背一背 ท่องแล้วพูด: เล่าการไปลั่วหยางกับเรื่องราชวงศ์เซี่ยเป็นภาษาจีน

(bèi yi bèi / เป้ย อิ เป้ย / ท่องจำ)

อ่านออกเสียงทีละบรรทัด แล้วลองปิดข้อความพูดให้ได้ทั้งหมด ท่องได้ครบแล้วค่อยเปลี่ยนรายละเอียดเป็นเรื่องของคุณเอง ทุกบรรทัดใช้คำจากบทนี้

บรรทัดที่ 1

今天我们坐高铁去了洛阳。

Jīntiān wǒmen zuò gāotiě qù le Luòyáng.

อ่านว่า จินเทียน หว่อเมิน จั้ว เกาเถี่ย ชวี่ เลอะ ลั่วหยาง

วันนี้เรานั่งรถไฟความเร็วสูงไปลั่วหยาง (今天 = วันนี้, 坐高铁 = นั่งรถไฟความเร็วสูง, 去了 = ไปแล้ว, 洛阳 = ลั่วหยาง)

Today we took the high-speed train to Luoyang.

บรรทัดที่ 2

传说尧把位置让给了舜。

Chuánshuō Yáo bǎ wèizhi ràng gěi le Shùn.

อ่านว่า ฉรวานซรัว หยาว ป่า เว่ยจรึ รั่ง เก่ย เลอะ ซรุ่น

ตามตำนาน เหยายกตำแหน่งให้ซุ่น (传说 = ตามตำนาน, 尧 = เหยา, 位置 = ตำแหน่ง, 让给了 = ยกให้, 舜 = ซุ่น)

Legend says Yao handed his position to Shun.

บรรทัดที่ 3

大禹治水很辛苦,三过家门而不入。

Dà Yǔ zhì shuǐ hěn xīnkǔ, sān guò jiā mén ér bú rù.

อ่านว่า ต้า อวี่ จรื้อ สรุ่ย เหิ่น ซินขู่ ซาน กั้ว เจีย เหมิน เอ๋อร์ ปู๋ รู่

ต้าอวี่แก้น้ำท่วมอย่างเหนื่อยยาก ผ่านหน้าบ้านสามครั้งก็ไม่แวะเข้า (大禹治水 = ต้าอวี่ปราบน้ำท่วม, 很辛苦 = เหนื่อยมาก, 三过家门而不入 = ผ่านหน้าบ้านก็ไม่แวะเข้า)

Yu the Great worked hard taming the floods, passing his own door three times without going in.

บรรทัดที่ 4

从启开始,王位就一直留在家族里。

Cóng Qǐ kāishǐ, wángwèi jiù yìzhí liú zài jiāzú li.

อ่านว่า ฉง ฉี่ ไคสรื่อ หวางเว่ย จิ้ว อี้จรื๋อ หลิว ไจ้ เจียจู๋ ลิ

ตั้งแต่ฉี่เป็นต้นมา ตำแหน่งกษัตริย์ก็อยู่ในตระกูลมาตลอด (从启开始 = ตั้งแต่ฉี่, 王位 = ตำแหน่งกษัตริย์, 一直 = ตลอด, 留在 = อยู่ใน, 家族里 = ในตระกูล)

From Qi onwards, the throne stayed in the family.

บรรทัดที่ 5

所以人们说夏朝是第一个王朝。

Suǒyǐ rénmen shuō Xiàcháo shì dì yī ge wángcháo.

อ่านว่า สั่วอี่ เหรินเมิน ซรัว เซี่ยฉราว ซรื่อ ตี้ อี เก่อ หวางฉราว

คนจึงพูดกันว่าราชวงศ์เซี่ยเป็นราชวงศ์แรก (所以 = จึง, 人们 = ผู้คน, 夏朝 = ราชวงศ์เซี่ย, 第一个 = อันแรก, 王朝 = ราชวงศ์)

That's why people say the Xia was the first dynasty.

บรรทัดที่ 6

不过还没有找到那时候的文字。

Búguò hái méiyǒu zhǎodào nà shíhou de wénzì.

อ่านว่า ปู๋กั้ว ไห เหมยโหย่ว จร่าวต้าว น่า สรือโฮว เตอะ เหวินจื้อ

แต่ยังไม่พบตัวอักษรจากสมัยนั้น (不过 = แต่, 还没有 = ยังไม่, 找到 = พบ, 那时候的 = ของสมัยนั้น, 文字 = ตัวอักษร)

But no writing from that time has been found yet.

เปลี่ยนเป็นเรื่องของคุณ

ใช้ประโยคเดิมเป็นแม่แบบ เปลี่ยนเฉพาะส่วนที่เป็นเรื่องของคุณ แล้วพูดออกเสียง

แบบที่ 1: เปลี่ยนพาหนะ และเมืองที่ไป

今天我们坐高铁去了洛阳。

Jīntiān wǒmen zuò gāotiě qù le Luòyáng.

อ่านว่า จินเทียน หว่อเมิน จั้ว เกาเถี่ย ชวี่ เลอะ ลั่วหยาง

วันนี้เรานั่งรถไฟความเร็วสูงไปลั่วหยาง (今天 = วันนี้, 坐高铁 = นั่งรถไฟความเร็วสูง, 去了 = ไปแล้ว, 洛阳 = ลั่วหยาง)

Today we took the high-speed train to Luoyang.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 1

周末我们坐大巴去了西安。

Zhōumò wǒmen zuò dàbā qù le Xī'ān.

อ่านว่า โจรวมั่ว หว่อเมิน จั้ว ต้าปา ชวี่ เลอะ ซีอาน

สุดสัปดาห์เรานั่งรถบัสไปซีอาน (周末 = สุดสัปดาห์, 坐大巴 = นั่งรถบัส, 去了 = ไปแล้ว, 西安 = ซีอาน)

At the weekend we took the coach to Xi'an.

แบบที่ 2: เปลี่ยนเป็นคนที่คุณรู้จักซึ่งทุ่มเทให้งาน

大禹治水很辛苦,三过家门而不入。

Dà Yǔ zhì shuǐ hěn xīnkǔ, sān guò jiā mén ér bú rù.

อ่านว่า ต้า อวี่ จรื้อ สรุ่ย เหิ่น ซินขู่ ซาน กั้ว เจีย เหมิน เอ๋อร์ ปู๋ รู่

ต้าอวี่แก้น้ำท่วมอย่างเหนื่อยยาก ผ่านหน้าบ้านสามครั้งก็ไม่แวะเข้า (大禹治水 = ต้าอวี่ปราบน้ำท่วม, 很辛苦 = เหนื่อยมาก, 三过家门而不入 = ผ่านหน้าบ้านก็ไม่แวะเข้า)

Yu the Great worked hard taming the floods, passing his own door three times without going in.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 2

我爸爸工作很忙,常常三过家门而不入。

Wǒ bàba gōngzuò hěn máng, chángcháng sān guò jiā mén ér bú rù.

อ่านว่า หว่อ ป้าปะ กงจั้ว เหิ่น หมาง ฉรางฉราง ซาน กั้ว เจีย เหมิน เอ๋อร์ ปู๋ รู่

พ่อของฉันงานยุ่งมาก มักผ่านหน้าบ้านก็ไม่ได้แวะเข้า (爸爸 = พ่อ, 工作 = งาน, 很忙 = ยุ่งมาก, 常常 = มักจะ, 三过家门而不入 = ผ่านหน้าบ้านก็ไม่แวะเข้า)

My dad is so busy with work that he hardly ever stops at home.

แบบที่ 3: เปลี่ยนสิ่งที่ยังหาไม่เจอ

不过还没有找到那时候的文字。

Búguò hái méiyǒu zhǎodào nà shíhou de wénzì.

อ่านว่า ปู๋กั้ว ไห เหมยโหย่ว จร่าวต้าว น่า สรือโฮว เตอะ เหวินจื้อ

แต่ยังไม่พบตัวอักษรจากสมัยนั้น (不过 = แต่, 还没有 = ยังไม่, 找到 = พบ, 那时候的 = ของสมัยนั้น, 文字 = ตัวอักษร)

But no writing from that time has been found yet.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 3

不过还没有找到更多的考古证据。

Búguò hái méiyǒu zhǎodào gèng duō de kǎogǔ zhèngjù.

อ่านว่า ปู๋กั้ว ไห เหมยโหย่ว จร่าวต้าว เกิ้ง ตัว เต่อ ข่าวกู่ เจริ้งจวี้

แต่ยังไม่พบหลักฐานทางโบราณคดีเพิ่มเติม (不过 = แต่, 还没有 = ยังไม่, 找到 = พบ, 更多的 = เพิ่มเติม, 考古证据 = หลักฐานโบราณคดี)

But no further archaeological evidence has been found yet.

เล่าใหม่ด้วยคำของตัวเอง

ไม่ต้องดูข้อความ เล่าเรื่องของคุณตามลำดับนี้เป็นภาษาจีนสั้น ๆ

  1. คุณเดินทางไปไหน ด้วยอะไร
  2. ตำนานเล่าเรื่องการส่งต่อตำแหน่งอย่างไร
  3. หลักฐานตอนนี้มีอะไร และยังขาดอะไร

กลับไปที่หัวข้อ

练习 แบบฝึกหัด

(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)

ลองตอบเองก่อน แล้วค่อยกดดูแนวคำตอบใต้แต่ละข้อ

ข้อ 1: แยกคำ

ยกตำแหน่งให้คนเก่งที่ไม่ใช่ลูก ใช้ 禅让(shànràng / ซร่านรั่ง / สละตำแหน่งให้ผู้เหมาะสม) หรือ 世袭(shìxí / ซรื่อสี / สืบทอดในตระกูล)

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 1

舜把位置让给了禹,这就是禅让。

Shùn bǎ wèizhi ràng gěi le Yǔ, zhè jiù shì shànràng.

อ่านว่า ซรุ่น ป่า เว่ยจรึ รั่ง เก่ย เลอะ อวี่ เจร้อ จิ้ว ซรื่อ ซร่านรั่ง

ซุ่นยกตำแหน่งให้อวี่ นี่แหละคือการสละตำแหน่ง (舜 = ซุ่น, 让给了 = ยกให้, 禹 = อวี่, 就是 = ก็คือ)

Shun handed the position to Yu—that is abdication.

เหตุผล: ผู้รับไม่ใช่ลูก และเลือกเพราะความสามารถ จึงเป็น 禅让(shànràng / ซร่านรั่ง / สละตำแหน่งให้ผู้เหมาะสม)

ข้อ 2: เติมคำ

เติมคำที่แปลว่า “สืบทอดในตระกูล”

王位从父亲传给儿子,这叫___。

Wángwèi cóng fùqīn chuán gěi érzi, zhè jiào ___.

อ่านว่า หวางเว่ย ฉง ฟู่ชิน ฉรวาน เก่ย เอ๋อร์จึ เจร้อ เจี้ยว

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 2

王位从父亲传给儿子,这叫世袭。

Wángwèi cóng fùqīn chuán gěi érzi, zhè jiào shìxí.

อ่านว่า หวางเว่ย ฉง ฟู่ชิน ฉรวาน เก่ย เอ๋อร์จึ เจร้อ เจี้ยว ซรื่อสี

ตำแหน่งกษัตริย์ส่งต่อจากพ่อสู่ลูก เรียกว่าการสืบทอดในตระกูล (从父亲 = จากพ่อ, 传给 = ส่งต่อให้, 这叫 = เรียกว่า, 世袭 = สืบทอดในตระกูล)

When the throne passes from father to son, it is called hereditary succession.

เหตุผล: ส่งต่อในสายเลือดคือ 世袭(shìxí / ซรื่อสี / สืบทอดในตระกูล)

ข้อ 3: แปล

แปลเป็นภาษาจีน: “อวี่แก้ปัญหาน้ำท่วมด้วยการขุดทางน้ำ”

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 3

禹通过疏通河道治理了洪水。

Yǔ tōngguò shūtōng hédào zhìlǐ le hóngshuǐ.

อ่านว่า อวี่ ทงกั้ว ซรูทง เหอต้าว จรื้อหลี่ เลอะ หงสรุ่ย

อวี่แก้ปัญหาน้ำท่วมด้วยการขุดลอกทางน้ำ (通过 = ด้วยวิธี, 疏通河道 = ขุดลอกทางน้ำ, 治理了 = จัดการแล้ว, 洪水 = น้ำท่วม)

Yu tamed the floods by dredging the river channels.

เหตุผล: 通过(tōngguò / ทงกั้ว / ด้วยวิธี) บอกวิธีที่ใช้ และ 治理(zhìlǐ / จรื้อหลี่ / จัดการแก้ไข) ใช้กับการจัดการปัญหาใหญ่อย่างน้ำท่วม

ข้อ 4: ใช้สำนวน

อยากแซวเพื่อนที่ทำงานหนักจนไม่ได้กลับบ้าน ใช้สำนวนอะไรดี

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 4

你真是三过家门而不入啊!

Nǐ zhēn shì sān guò jiā mén ér bú rù a!

อ่านว่า หนี่ เจริน ซรื่อ ซาน กั้ว เจีย เหมิน เอ๋อร์ ปู๋ รู่ อะ

เธอนี่ผ่านหน้าบ้านก็ไม่แวะเข้าเลยนะ (真是 = ช่างเป็น, 三过家门而不入 = ผ่านหน้าบ้านก็ไม่แวะ, 啊 = คำลงท้าย)

You really are too busy even to stop at home!

เหตุผล: สำนวนนี้ใช้ชมหรือแซวคนที่ทุ่มเทกับงานมากจนไม่มีเวลาให้บ้าน

ข้อ 5: พูดตามสถานการณ์

เพื่อนถามว่าราชวงศ์เซี่ยมีหลักฐานแน่นอนไหม ควรตอบอย่างระมัดระวังว่าอะไร

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 5

有考古发现,但是还没有那时候的文字。

Yǒu kǎogǔ fāxiàn, dànshì hái méiyǒu nà shíhou de wénzì.

อ่านว่า โหย่ว ข่าวกู่ ฟาเซี่ยน ต้านซรื่อ ไห เหมยโหย่ว น่า สรือโฮว เตอะ เหวินจื้อ

มีการค้นพบทางโบราณคดี แต่ยังไม่มีตัวอักษรจากสมัยนั้น (考古发现 = การค้นพบทางโบราณคดี, 但是 = แต่, 还没有 = ยังไม่มี, 文字 = ตัวอักษร)

There are archaeological finds, but no writing from that time yet.

เหตุผล: แยกสิ่งที่พบแล้วกับสิ่งที่ยังไม่พบ ทำให้คำตอบตรงกับหลักฐาน

กลับไปที่หัวข้อ

记住这几句 ประโยคจำง่ายของวันนี้

(jìzhù zhè jǐ jù / จี้จรู้ เจร้อ จี่ จวี้ / จำประโยคเหล่านี้)

ห้าประโยคนี้สรุปคำหลักของบท คำตัวหนาคือคำที่ควรจำ

尧把位置让给了舜。

Yáo bǎ wèizhi ràng gěi le Shùn.

อ่านว่า หยาว ป่า เว่ยจรึ รั่ง เก่ย เลอะ ซรุ่น

เหยายกตำแหน่งให้ซุ่น (位置 = ตำแหน่ง)

Yao handed the position to Shun.

大禹治水很有名。

Dà Yǔ zhì shuǐ hěn yǒumíng.

อ่านว่า ต้า อวี่ จรื้อ สรุ่ย เหิ่น โหย่วหมิง

เรื่องต้าอวี่ปราบน้ำท่วมมีชื่อเสียงมาก (很有名 = มีชื่อเสียงมาก)

The story of Yu taming the floods is very famous.

王位开始父传子。

Wángwèi kāishǐ fù chuán zǐ.

อ่านว่า หวางเว่ย ไคสรื่อ ฟู่ ฉรวาน จื่อ

ตำแหน่งกษัตริย์เริ่มส่งจากพ่อสู่ลูก (王位 = ตำแหน่งกษัตริย์, 父传子 = พ่อส่งต่อลูก)

The throne began to pass from father to son.

家天下从夏朝开始。

Jiā tiānxià cóng Xiàcháo kāishǐ.

อ่านว่า เจีย เทียนเซี่ย ฉง เซี่ยฉราว ไคสรื่อ

การปกครองแบบตระกูลเริ่มที่ราชวงศ์เซี่ย (从 = ตั้งแต่, 开始 = เริ่ม)

Family rule began with the Xia.

这还需要更多证据。

Zhè hái xūyào gèng duō zhèngjù.

อ่านว่า เจร้อ ไห ซวีย่าว เกิ้ง ตัว เจริ้งจวี้

เรื่องนี้ยังต้องการหลักฐานเพิ่ม (还需要 = ยังต้องการ, 更多 = มากขึ้น)

This still needs more evidence.

บันทึกสั้น ๆ ของมิ้นท์

今天我们坐高铁去了洛阳的二里头。

Jīntiān wǒmen zuò gāotiě qù le Luòyáng de Èrlǐtou.

อ่านว่า จินเทียน หว่อเมิน จั้ว เกาเถี่ย ชวี่ เลอะ ลั่วหยาง เตอะ เอ้อร์หลี่โทว

วันนี้เรานั่งรถไฟความเร็วสูงไปเอ้อร์หลี่โถวที่ลั่วหยาง (坐高铁 = นั่งรถไฟความเร็วสูง, 去了 = ไปแล้ว, 洛阳 = ลั่วหยาง, 二里头 = เอ้อร์หลี่โถว)

Today we took the high-speed train to Erlitou in Luoyang.

我知道了禅让和世袭的区别。

Wǒ zhīdào le shànràng hé shìxí de qūbié.

อ่านว่า หว่อ จรือต้าว เลอะ ซร่านรั่ง เหอ ซรื่อสี เตอะ ชวีเปี๋ย

ฉันรู้แล้วว่าการสละตำแหน่งกับการสืบทอดต่างกันอย่างไร (知道了 = รู้แล้ว, 区别 = ความแตกต่าง)

Now I know the difference between abdication and hereditary succession.

夏朝是不是第一个王朝,还要看新的证据。

Xiàcháo shì bu shì dì yī ge wángcháo, hái yào kàn xīn de zhèngjù.

อ่านว่า เซี่ยฉราว ซรื่อ ปุ ซรื่อ ตี้ อี เก่อ หวางฉราว ไห ย่าว ค่าน ซิน เต่อ เจริ้งจวี้

ราชวงศ์เซี่ยเป็นราชวงศ์แรกหรือไม่ ยังต้องดูหลักฐานใหม่ ๆ (是不是 = ใช่หรือไม่, 还要看 = ยังต้องดู, 新的证据 = หลักฐานใหม่)

Whether the Xia was the first dynasty still depends on new evidence.

กลับไปที่หัวข้อ

小结 สรุปจำง่าย

(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น ๆ)

  • ยุคตำนานของ 尧(Yáo / หยาว / เหยา) 舜(Shùn / ซรุ่น / ซุ่น) และ 禹(Yǔ / อวี่ / อวี่) ใช้ 禅让(shànràng / ซร่านรั่ง / สละตำแหน่งให้ผู้เหมาะสม) คือยกตำแหน่งให้คนที่เหมาะสม และ 禅(shàn / ซร่าน / สละให้) ในคำนี้อ่านว่า shàn
  • เมื่อ 启(Qǐ / ฉี่ / ฉี่) รับตำแหน่งต่อจาก 禹(Yǔ / อวี่ / อวี่) การปกครองเปลี่ยนเป็น 世袭(shìxí / ซรื่อสี / สืบทอดในตระกูล) และ 家天下(jiā tiānxià / เจีย เทียนเซี่ย / แผ่นดินของตระกูล) ตำราจึงนับ 夏(Xià / เซี่ย / ราชวงศ์เซี่ย) เป็นราชวงศ์แรก
  • แหล่ง 二里头(Èrlǐtou / เอ้อร์หลี่โทว / เอ้อร์หลี่โถว) ให้หลักฐานโบราณคดีสำคัญ แต่ยังไม่พบตัวอักษรจากยุคนั้น จึงควรเล่าอย่างระมัดระวัง

จำ 12 ราชวงศ์จีนอย่างไร? 夏商周 秦汉晋 隋唐宋 元明清 และยุคคั่นกลาง: ประวัติศาสตร์จีนผ่านราชวงศ์ ตอนนำ

ภาพพาโนรามาโบราณสถานและเส้นทางประวัติศาสตร์จีนหลายยุค

朝代顺序 กำแพงเส้นเวลาในพิพิธภัณฑ์ซีอาน: จำ 12 ราชวงศ์ให้ได้ในบ่ายเดียว

(cháodài shùnxù / ฉราวไต้ ซรุ่นซวี่ / ลำดับราชวงศ์)

มิ้นท์เป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนชาวไทยในซีอาน เทอมนี้เธอลงวิชาประวัติศาสตร์จีน และงานแรกที่อาจารย์สั่งคือจำลำดับราชวงศ์ให้ได้ วันเสาร์ เสี่ยวหยาง รูมเมตที่เรียนเอกประวัติศาสตร์ จึงพาเธอไปยืนหน้ากำแพงเส้นเวลาในพิพิธภัณฑ์

บทนี้เป็นตอนนำของชุด ประวัติศาสตร์จีนผ่านราชวงศ์ เริ่มจากคำคล้องจองสิบสองชื่อที่เด็กจีนท่อง ต่อด้วยยุคคั่นกลางที่คำคล้องจองไม่ได้บอก แล้วจบด้วยกริยาและวิธีอ่านปีที่ใช้เล่าประวัติศาสตร์เป็นภาษาจีน

เรียนจบแล้วคุณจะ:

  • ท่องลำดับ 夏商周(Xià Shāng Zhōu / เซี่ย ซราง โจรว / เซี่ย ซาง โจว) 秦汉晋(Qín Hàn Jìn / ฉิน ฮ่าน จิ้น / ฉิน ฮั่น จิ้น) 隋唐宋(Suí Táng Sòng / สุย ถาง ซ่ง / สุย ถัง ซ่ง) 元明清(Yuán Míng Qīng / เหยวียน หมิง ชิง / หยวน หมิง ชิง) และบอกได้ว่าแต่ละชุดอยู่ช่วงไหน
  • รู้ว่ามียุคคั่นกลางอย่าง 三国(Sānguó / ซานกั๋ว / ยุคสามก๊ก) 南北朝(Nánběicháo / หนานเป่ยฉราว / ยุคราชวงศ์เหนือใต้) และ 五代十国(Wǔdài Shíguó / อู่ไต้ สรือกั๋ว / ยุคห้าราชวงศ์สิบแคว้น) ที่คำคล้องจองไม่ได้รวมไว้
  • ใช้กริยา 建立(jiànlì / เจี้ยนลี่ / ก่อตั้ง) 统一(tǒngyī / ถ่งอี / รวมเป็นหนึ่ง) 灭亡(mièwáng / เมี่ยหวาง / ล่มสลาย) และ 分裂(fēnliè / เฟินเลี่ย / แตกแยก) พร้อมอ่านปีด้วย 公元前(gōngyuánqián / กงเหยวียนเฉียน / ก่อนคริสต์ศักราช) และ 公元(gōngyuán / กงเหยวียน / คริสต์ศักราช)

ระดับ: ★★ ปานกลาง

เปิดดู: กดดูคำอธิบายภาษาจีน

中国历史上有很多朝代,可以先记住最主要的几个。

Zhōngguó lìshǐ shang yǒu hěn duō cháodài, kěyǐ xiān jìzhù zuì zhǔyào de jǐ ge.

อ่านว่า จรงกั๋ว ลี่สรื่อ ซรัง โหย่ว เหิ่น ตัว ฉราวไต้ เข่ออี่ เซียน จี้จรู้ จุ้ย จรู่ย่าว เตอะ จี่ เกอะ

ประวัติศาสตร์จีนมีราชวงศ์มากมาย เริ่มจากจำราชวงศ์หลักไม่กี่ราชวงศ์ก่อนได้ (历史上 = ในประวัติศาสตร์, 很多 = มากมาย, 朝代 = ราชวงศ์, 先 = ก่อน, 记住 = จำให้ได้, 最主要的 = ที่สำคัญที่สุด)

Chinese history has many dynasties; you can start by remembering the main ones.

口诀能帮我们记顺序,但是不能代替真正的历史。

Kǒujué néng bāng wǒmen jì shùnxù, dànshì bù néng dàitì zhēnzhèng de lìshǐ.

อ่านว่า โข่วเจวี๋ย เหนิง ปาง หว่อเมิน จี้ ซรุ่นซวี่ ต้านซรื่อ ปู้ เหนิง ไต้ที่ เจรินเจริ้ง เตอะ ลี่สรื่อ

คำคล้องจองช่วยให้จำลำดับได้ แต่แทนประวัติศาสตร์จริงไม่ได้ (口诀 = คำคล้องจองช่วยจำ, 帮我们 = ช่วยเรา, 记顺序 = จำลำดับ, 代替 = แทนที่, 真正的 = ที่แท้จริง)

A rhyme helps us remember the order, but it can't replace real history.

预备词汇 คำศัพท์จำเป็นก่อนเรียน

(yùbèi cíhuì / อวี้เป้ย ฉือฮุ่ย / คำศัพท์เตรียมก่อนเรียน)

  • 历史 (lìshǐ / ลี่สรื่อ) ประวัติศาสตร์ (history)
  • 顺序 (shùnxù / ซรุ่นซวี่) ลำดับ (order; sequence)
  • 口诀 (kǒujué / โข่วเจวี๋ย) คำคล้องจองช่วยจำ (mnemonic rhyme)
  • 时期 (shíqī / สรือชี) ยุค; ช่วงเวลา (period)
  • 世纪 (shìjì / ซรื่อจี้) ศตวรรษ (century)

ระดับการเข้าถึงบทเรียน

Public: อ่านบทเรียนนี้ได้โดยไม่ต้องสมัครสมาชิกหรือเข้าสู่ระบบ

朝代顺序 สิบสองชื่อ แบ่งท่องเป็นสี่ชุด

(cháodài shùnxù / ฉราวไต้ ซรุ่นซวี่ / ลำดับราชวงศ์)

เด็กจีนท่องลำดับราชวงศ์หลักเป็นจังหวะสามคำสี่ชุด ท่องไปข้างหน้าหนึ่งรอบ แล้วท่องย้อนกลับอีกหนึ่งรอบ จะจำได้แม่นขึ้น

เปิดดู: เปิดดูสี่ชุดคำ ช่วงเวลาโดยประมาณ และรูปประโยคบอกลำดับ

คำคล้องจองสี่ชุด

夏商周 Xià Shāng Zhōu
อ่านว่า เซี่ยซรางโจรว · ชุดที่ 1 เซี่ย ซาง โจว ยุคโบราณก่อนรวมแผ่นดิน (Xia, Shang, Zhou)
秦汉晋 Qín Hàn Jìn
อ่านว่า ฉินฮ่านจิ้น · ชุดที่ 2 ฉิน ฮั่น จิ้น เริ่มยุคจักรพรรดิ (Qin, Han, Jin)
隋唐宋 Suí Táng Sòng
อ่านว่า สุยถางซ่ง · ชุดที่ 3 สุย ถัง ซ่ง ยุครุ่งเรืองของเมืองและศิลปะ (Sui, Tang, Song)
元明清 Yuán Míng Qīng
อ่านว่า เหยวียนหมิงชิง · ชุดที่ 4 หยวน หมิง ชิง สามราชวงศ์สุดท้าย (Yuan, Ming, Qing)

บอกลำดับด้วย 之后是

ราชวงศ์ A + 之后是(zhīhòu shì / จรือโฮ่ว ซรื่อ / ต่อมาคือ) + ราชวงศ์ B

ใช้บอกว่าต่อจากราชวงศ์หนึ่งคือราชวงศ์ไหน ถ้าจะบอกว่ามีอะไรคั่นอยู่ ให้ใช้คำว่าระหว่างสองราชวงศ์นั้น

周朝之后是秦朝。

Zhōucháo zhīhòu shì Qíncháo.

อ่านว่า โจรวฉราว จรือโฮ่ว ซรื่อ ฉินฉราว

ต่อจากราชวงศ์โจวคือราชวงศ์ฉิน (周朝 = ราชวงศ์โจว, 之后是 = ต่อมาคือ, 秦朝 = ราชวงศ์ฉิน)

After the Zhou came the Qin.

唐朝和宋朝之间还有一个分裂的时期。

Tángcháo hé Sòngcháo zhījiān hái yǒu yí ge fēnliè de shíqī.

อ่านว่า ถางฉราว เหอ ซ่งฉราว จรือเจียน ไห โหย่ว อี๋ เกอะ เฟินเลี่ย เตอะ สรือชี

ระหว่างราชวงศ์ถังกับซ่งยังมีช่วงที่แผ่นดินแตกแยกอีกช่วงหนึ่ง (之间 = ระหว่าง, 还有 = ยังมี, 分裂的 = ที่แตกแยก, 时期 = ช่วงเวลา)

Between the Tang and the Song there was also a period of division.

กลับไปที่หัวข้อ

分裂时期 ช่วงที่คำคล้องจองไม่ได้บอก

(fēnliè shíqī / เฟินเลี่ย สรือชี / ยุคแตกแยก)

สิบสองชื่อเป็นแกนช่วยจำเท่านั้น บางช่วงแผ่นดินแตกออกเป็นหลายรัฐ คำคล้องจองจึงข้ามไป เวลาอ่านประวัติศาสตร์จริงต้องเติมยุคเหล่านี้กลับเข้าไป

เปิดดู: เปิดดูยุคคั่นกลาง 3 ยุค และการแบ่ง 周 กับ 晋 เป็นสองช่วง

三国

Sānguó

อ่านว่า ซานกั๋ว

ยุคสามก๊ก

the Three Kingdoms period

อยู่ต่อจากปลายราชวงศ์ฮั่น ราว ค.ศ. 220 ถึง 280 และเป็นฉากของวรรณกรรมสามก๊ก

很多泰国人是从小说里认识三国的。

Hěn duō Tàiguórén shì cóng xiǎoshuō li rènshi Sānguó de.

อ่านว่า เหิ่น ตัว ไท่กั๋วเหริน ซรื่อ ฉง เสี่ยวซรัว ลิ่ เริ่นซรึ ซานกั๋ว เตอะ

คนไทยหลายคนรู้จักยุคสามก๊กจากนิยาย (很多 = หลายคน, 泰国人 = คนไทย, 从 = จาก, 小说里 = ในนิยาย, 认识 = รู้จัก)

Many Thai people got to know the Three Kingdoms through the novel.

南北朝

Nánběicháo

อ่านว่า หนานเป่ยฉราว

ยุคราชวงศ์เหนือใต้

the Northern and Southern Dynasties

อยู่หลัง 晋(Jìn / จิ้น / ราชวงศ์จิ้น) และก่อน 隋(Suí / สุย / ราชวงศ์สุย) ช่วงนี้แผ่นดินแยกเป็นเหนือกับใต้นานราว 170 ปี

南北朝的时候,北方和南方各有自己的王朝。

Nánběicháo de shíhou, běifāng hé nánfāng gè yǒu zìjǐ de wángcháo.

อ่านว่า หนานเป่ยฉราว เตอะ สรือโฮว เป่ยฟาง เหอ หนานฟาง เก้อ โหย่ว จื้อจี่ เตอะ หวางฉราว

ในยุคราชวงศ์เหนือใต้ ทางเหนือและทางใต้ต่างมีราชวงศ์ของตัวเอง (的时候 = ในช่วงที่, 北方 = ทางเหนือ, 南方 = ทางใต้, 各有 = ต่างก็มี, 自己的 = ของตัวเอง)

During the Northern and Southern Dynasties, the north and the south each had their own dynasties.

五代十国

Wǔdài Shíguó

อ่านว่า อู่ไต้สรือกั๋ว

ยุคห้าราชวงศ์สิบแคว้น

the Five Dynasties and Ten Kingdoms

อยู่ระหว่าง 唐(Táng / ถาง / ราชวงศ์ถัง) กับ 宋(Sòng / ซ่ง / ราชวงศ์ซ่ง) ราว ค.ศ. 907 ถึง 979

唐朝灭亡以后,中国进入了五代十国。

Tángcháo mièwáng yǐhòu, Zhōngguó jìnrù le Wǔdài Shíguó.

อ่านว่า ถางฉราว เมี่ยหวาง อี่โฮ่ว จรงกั๋ว จิ้นรู่ เลอะ อู่ไต้ สรือกั๋ว

หลังราชวงศ์ถังล่มสลาย จีนก็เข้าสู่ยุคห้าราชวงศ์สิบแคว้น (唐朝 = ราชวงศ์ถัง, 灭亡 = ล่มสลาย, 以后 = หลังจาก, 进入了 = เข้าสู่)

After the Tang dynasty fell, China entered the Five Dynasties and Ten Kingdoms.

กลับไปที่หัวข้อ

历史动词 เล่าว่าใครก่อตั้ง รวมแผ่นดิน หรือล่มสลายเมื่อไร

(lìshǐ dòngcí / ลี่สรื่อ ต้งฉือ / กริยาเล่าประวัติศาสตร์)

ถ้ารู้แค่ชื่อราชวงศ์ จะยังเล่าเรื่องไม่ได้ กริยาสี่คำนี้ใช้บ่อยที่สุดในตำราและสารคดี ส่วนปีภาษาจีนอ่านทีละตัวเลข

เปิดดู: เปิดดูกริยา 4 คำ และวิธีอ่านปีด้วย 公元前 กับ 公元

建立

jiànlì

อ่านว่า เจี้ยนลี่

ก่อตั้ง; สถาปนา

to found; to establish

刘邦建立了汉朝。

Liú Bāng jiànlì le Hàncháo.

อ่านว่า หลิว ปาง เจี้ยนลี่ เลอะ ฮ่านฉราว

หลิวปังสถาปนาราชวงศ์ฮั่น (刘邦 = หลิวปัง, 汉朝 = ราชวงศ์ฮั่น)

Liu Bang founded the Han dynasty.

统一

tǒngyī

อ่านว่า ถ่งอี

รวมเป็นหนึ่ง

to unify

隋朝结束了长期的分裂,重新统一了中国。

Suícháo jiéshù le chángqī de fēnliè, chóngxīn tǒngyī le Zhōngguó.

อ่านว่า สุยฉราว เจี๋ยซรู่ เลอะ ฉรางชี เต่อ เฟินเลี่ย ฉรงซิน ถ่งอี เล่อ จรงกั๋ว

ราชวงศ์สุยยุติการแตกแยกที่ยาวนาน และรวมจีนเป็นหนึ่งอีกครั้ง (隋朝 = ราชวงศ์สุย, 结束了 = ยุติ, 长期的 = ที่ยาวนาน, 分裂 = การแตกแยก, 重新 = อีกครั้ง)

The Sui ended a long period of division and reunified China.

灭亡

mièwáng

อ่านว่า เมี่ยหวาง

ล่มสลาย

to fall; to perish

明朝在十七世纪灭亡。

Míngcháo zài shíqī shìjì mièwáng.

อ่านว่า หมิงฉราว ไจ้ สรือชี ซรื่อจี้ เมี่ยหวาง

ราชวงศ์หมิงล่มสลายในคริสต์ศตวรรษที่ 17 (明朝 = ราชวงศ์หมิง, 十七世纪 = ศตวรรษที่สิบเจ็ด)

The Ming dynasty fell in the seventeenth century.

分裂

fēnliè

อ่านว่า เฟินเลี่ย

แตกแยก; แบ่งแยก

to split; division

汉朝以后,中国分裂成三个国家。

Hàncháo yǐhòu, Zhōngguó fēnliè chéng sān ge guójiā.

อ่านว่า ฮ่านฉราว อี่โฮ่ว จรงกั๋ว เฟินเลี่ย เฉริง ซาน เก่อ กั๋วเจีย

หลังราชวงศ์ฮั่น จีนแตกออกเป็นสามรัฐ (以后 = หลังจาก, 分裂成 = แตกออกเป็น, 三个国家 = สามรัฐ)

After the Han dynasty, China split into three states.

อ่านปีด้วย 公元前 และ 公元

公元前(gōngyuánqián / กงเหยวียนเฉียน / ก่อนคริสต์ศักราช) + ตัวเลขทีละตัว + 年(nián / เหนียน / ปี) | 公元(gōngyuán / กงเหยวียน / คริสต์ศักราช) + ตัวเลขทีละตัว + 年

ปีก่อนคริสต์ศักราชใช้ 公元前(gōngyuánqián / กงเหยวียนเฉียน / ก่อนคริสต์ศักราช) ส่วนปีหลังคริสต์ศักราชใช้ 公元(gōngyuán / กงเหยวียน / คริสต์ศักราช) หรือละไว้ก็ได้ ตัวเลขปีอ่านทีละหลัก เช่น 一九一二年(yī jiǔ yī èr nián / อี จิ่ว อี เอ้อร์ เหนียน / ปี 1912)

秦朝建立于公元前二二一年。

Qíncháo jiànlì yú gōngyuánqián èr èr yī nián.

อ่านว่า ฉินฉราว เจี้ยนลี่ อวี๋ กงเหยวียนเฉียน เอ้อร์ เอ้อร์ อี เหนียน

ราชวงศ์ฉินสถาปนาในปี 221 ก่อนคริสตกาล (建立于 = สถาปนาเมื่อ, 公元前 = ก่อนคริสตกาล, 二二一年 = ปี 221)

The Qin dynasty was founded in 221 BC.

清朝在一九一二年结束。

Qīngcháo zài yī jiǔ yī èr nián jiéshù.

อ่านว่า ชิงฉราว ไจ้ อี จิ่ว อี เอ้อร์ เหนียน เจี๋ยซรู่

ราชวงศ์ชิงสิ้นสุดในปี 1912 (清朝 = ราชวงศ์ชิง, 一九一二年 = ปี 1912, 结束 = สิ้นสุด)

The Qing dynasty ended in 1912.

กลับไปที่หัวข้อ

对话 มิ้นท์กับเสี่ยวหยางในพิพิธภัณฑ์

(duìhuà / ตุ้ยฮว่า / บทสนทนา)

ทั้งสองยืนหน้ากำแพงเส้นเวลายาวหลายเมตร มิ้นท์เริ่มกังวลว่าจะจำไม่ไหว เสี่ยวหยางจึงสอนวิธีที่ตัวเองใช้ตอนเด็ก

เปิดดู: อ่านบทสนทนา 8 ประโยคพร้อมพินอิน คำอ่าน และคำแปล

เสี่ยวหยาง

这面墙上是中国朝代的时间线。

Zhè miàn qiáng shang shì Zhōngguó cháodài de shíjiānxiàn.

อ่านว่า เจร้อ เมี่ยน เฉียง ซรัง ซรื่อ จรงกั๋ว ฉราวไต้ เตอะ สรือเจียนเซี่ยน

กำแพงนี้คือเส้นเวลาของราชวงศ์จีน (这面墙上 = บนกำแพงนี้, 中国朝代 = ราชวงศ์จีน, 时间线 = เส้นเวลา)

This wall shows the timeline of China's dynasties.

มิ้นท์

朝代太多了,我怎么记得住?

Cháodài tài duō le, wǒ zěnme jì de zhù?

อ่านว่า ฉราวไต้ ไท่ ตัว เล่อ หว่อ เจิ่นเมอะ จี้ เตอะ จรู้

ราชวงศ์เยอะเกินไป ฉันจะจำได้ยังไง (太多了 = เยอะเกินไป, 怎么 = ยังไง, 记得住 = จำได้)

There are too many dynasties—how will I ever remember them?

เสี่ยวหยาง

我们小时候都背过一句口诀:夏商周,秦汉晋,隋唐宋,元明清。

Wǒmen xiǎoshíhou dōu bèiguo yí jù kǒujué: Xià Shāng Zhōu, Qín Hàn Jìn, Suí Táng Sòng, Yuán Míng Qīng.

อ่านว่า หว่อเมิน เสี่ยวสรือโฮว โตว เป้ยกัว อี๋ จวี้ โข่วเจวี๋ย เซี่ย ซราง โจรว ฉิน ฮ่าน จิ้น สุย ถาง ซ่ง เหยวียน หมิง ชิง

ตอนเด็กพวกเราท่องคำคล้องจองนี้กันทุกคน: เซี่ยซางโจว ฉินฮั่นจิ้น สุยถังซ่ง หยวนหมิงชิง (小时候 = ตอนเด็ก, 背过 = เคยท่อง, 一句 = หนึ่งประโยค, 口诀 = คำคล้องจองช่วยจำ)

As kids we all memorised a rhyme: Xia Shang Zhou, Qin Han Jin, Sui Tang Song, Yuan Ming Qing.

มิ้นท์

三个字一组,读起来很顺口。

Sān ge zì yì zǔ, dú qǐlái hěn shùnkǒu.

อ่านว่า ซาน เก่อ จื้อ อี้ จู่ ตู๋ ฉี่ไหล เหิ่น ซรุ่นโข่ว

สามคำเป็นหนึ่งชุด อ่านแล้วลื่นปากดี (三个字 = สามตัวอักษร, 一组 = หนึ่งชุด, 读起来 = เวลาอ่าน, 顺口 = ลื่นปาก)

Three characters to a group—it rolls off the tongue.

เสี่ยวหยาง

不过口诀里没有三国,也没有五代十国。

Búguò kǒujué li méiyǒu Sānguó, yě méiyǒu Wǔdài Shíguó.

อ่านว่า ปู๋กั้ว โข่วเจวี๋ย ลิ เหมยโหย่ว ซานกั๋ว เหย่ เหมยโหย่ว อู่ไต้ สรือกั๋ว

แต่ในคำคล้องจองไม่มีสามก๊ก และไม่มียุคห้าราชวงศ์สิบแคว้น (不过 = แต่, 口诀里 = ในคำคล้องจอง, 没有 = ไม่มี, 三国 = ยุคสามก๊ก, 五代十国 = ยุคห้าราชวงศ์สิบแคว้น)

But the rhyme leaves out the Three Kingdoms and the Five Dynasties and Ten Kingdoms.

มิ้นท์

所以口诀只是一个框架,对吗?

Suǒyǐ kǒujué zhǐ shì yí ge kuàngjià, duì ma?

อ่านว่า สั่วอี่ โข่วเจวี๋ย จรื่อ ซรื่อ อี๋ เกอะ คว่างเจี้ย ตุ้ย มะ

แสดงว่าคำคล้องจองเป็นแค่โครง ใช่ไหม (所以 = ดังนั้น, 只是 = เป็นแค่, 一个 = หนึ่ง, 框架 = โครง, 对吗 = ใช่ไหม)

So the rhyme is just a framework, right?

เสี่ยวหยาง

对。先记住框架,再一个一个朝代慢慢学。

Duì. Xiān jìzhù kuàngjià, zài yí ge yí ge cháodài mànmàn xué.

อ่านว่า ตุ้ย เซียน จี้จรู้ คว่างเจี้ย ไจ้ อี๋ เกอะ อี๋ เกอะ ฉราวไต้ ม่านม่าน เสวีย

ใช่ จำโครงให้ได้ก่อน แล้วค่อยเรียนทีละราชวงศ์ (先 = ก่อน, 记住 = จำให้ได้, 再 = แล้วค่อย, 一个一个 = ทีละอัน, 慢慢学 = ค่อย ๆ เรียน)

Right. Get the framework down first, then learn the dynasties one by one.

มิ้นท์

那下周我们从夏朝开始吧!

Nà xià zhōu wǒmen cóng Xiàcháo kāishǐ ba!

อ่านว่า น่า เซี่ย โจรว หว่อเมิน ฉง เซี่ยฉราว ไคสรื่อ ปะ

งั้นสัปดาห์หน้าเราเริ่มจากราชวงศ์เซี่ยกันนะ (那 = งั้น, 下周 = สัปดาห์หน้า, 从 = จาก, 夏朝 = ราชวงศ์เซี่ย, 开始吧 = เริ่มกันเถอะ)

Then next week let's start with the Xia!

กลับไปที่หัวข้อ

易错词 คำที่ระวังใช้ผิด

(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)

รูปที่ควรระวัง ✗

清朝是中国最早的朝代。

Qīngcháo shì Zhōngguó zuì zǎo de cháodài.

อ่านว่า ชิงฉราว ซรื่อ จรงกั๋ว จุ้ย เจ่า เตอะ ฉราวไต้

(สลับต้นกับท้าย) ราชวงศ์ชิงเป็นราชวงศ์แรกสุดของจีน

รูปที่ควรใช้ ✓

清朝是中国最后一个王朝。

Qīngcháo shì Zhōngguó zuìhòu yí ge wángcháo.

อ่านว่า ชิงฉราว ซรื่อ จรงกั๋ว จุ้ยโฮ่ว อี๋ เกอะ หวางฉราว

ราชวงศ์ชิงเป็นราชวงศ์สุดท้ายของจีน (清朝 = ราชวงศ์ชิง, 最后 = สุดท้าย, 一个 = หนึ่ง, 王朝 = ราชวงศ์ผู้ปกครอง)

The Qing was China's last dynasty.

เหตุผล: ชุดสุดท้ายของคำคล้องจองคือ 元明清(Yuán Míng Qīng / เหยวียน หมิง ชิง / หยวน หมิง ชิง) และ 清(Qīng / ชิง / ราชวงศ์ชิง) อยู่ท้ายสุด สิ้นสุดในปี 1912

รูปที่ควรระวัง ✗

这本书是唐朝年代写的。

Zhè běn shū shì Tángcháo niándài xiě de.

อ่านว่า เจร้อ เปิ่น ซรู ซรื่อ ถางฉราว เหนียนไต้ เสี่ย เตอะ

(ใช้ 年代 ต่อชื่อราชวงศ์) หนังสือเล่มนี้เขียนในยุคราชวงศ์ถัง

รูปที่ควรใช้ ✓

这本书是唐朝时写的。

Zhè běn shū shì Tángcháo shí xiě de.

อ่านว่า เจร้อ เปิ่น ซรู ซรื่อ ถางฉราว สรือ เสี่ย เตอะ

หนังสือเล่มนี้เขียนในสมัยราชวงศ์ถัง (本 = ลักษณนามของหนังสือ, 唐朝 = ราชวงศ์ถัง, 时 = ตอนที่, 写的 = เขียน)

This book was written in the Tang dynasty.

เหตุผล: 年代(niándài / เหนียนไต้ / ทศวรรษ; ช่วงปี) ใช้กับทศวรรษหรือช่วงปี เช่น 九十年代(jiǔshí niándài / จิ่วสรือ เหนียนไต้ / ยุค 90) ถ้าจะบอกว่าอยู่ในสมัยราชวงศ์ ให้ใช้ 时(shí / สรือ / ตอนที่) 的时候(de shíhou / เตอะ สรือโฮว / ตอนที่) หรือ 时期(shíqī / สรือชี / ยุค; ช่วงเวลา)

รูปที่ควรระวัง ✗

宋朝在唐朝以前。

Sòngcháo zài Tángcháo yǐqián.

อ่านว่า ซ่งฉราว ไจ้ ถางฉราว อี่เฉียน

(เรียงลำดับผิด) ราชวงศ์ซ่งอยู่ก่อนราชวงศ์ถัง

รูปที่ควรใช้ ✓

宋朝在唐朝以后。

Sòngcháo zài Tángcháo yǐhòu.

อ่านว่า ซ่งฉราว ไจ้ ถางฉราว อี่โฮ่ว

ราชวงศ์ซ่งอยู่หลังราชวงศ์ถัง (宋朝 = ราชวงศ์ซ่ง, 唐朝 = ราชวงศ์ถัง, 以后 = หลังจาก)

The Song came after the Tang.

เหตุผล: ในชุด 隋唐宋(Suí Táng Sòng / สุย ถาง ซ่ง / สุย ถัง ซ่ง) ถังมาก่อนซ่ง และระหว่างสองราชวงศ์ยังมี 五代十国(Wǔdài Shíguó / อู่ไต้ สรือกั๋ว / ยุคห้าราชวงศ์สิบแคว้น) คั่นอยู่

กลับไปที่หัวข้อ

背一背 ท่องแล้วพูด: เล่าวิธีจำ 12 ราชวงศ์เป็นภาษาจีน

(bèi yi bèi / เป้ย อิ เป้ย / ท่องจำ)

อ่านออกเสียงทีละบรรทัด แล้วลองปิดข้อความพูดให้ได้ทั้งหมด ท่องได้ครบแล้วค่อยเปลี่ยนรายละเอียดเป็นเรื่องของคุณเอง ทุกบรรทัดใช้คำจากบทนี้

บรรทัดที่ 1

这学期我选了一门中国历史课。

Zhè xuéqī wǒ xuǎn le yì mén Zhōngguó lìshǐ kè.

อ่านว่า เจร้อ เสวียชี หว่อ เสวี่ยน เลอะ อี้ เหมิน จรงกั๋ว ลี่สรื่อ เค่อ

เทอมนี้ฉันลงเรียนวิชาประวัติศาสตร์จีนหนึ่งวิชา (这学期 = เทอมนี้, 选了 = ลงเรียน, 一门 = หนึ่งวิชา, 历史课 = วิชาประวัติศาสตร์)

This term I signed up for a Chinese history course.

บรรทัดที่ 2

小杨教我一句口诀:夏商周,秦汉晋。

Xiǎo Yáng jiāo wǒ yí jù kǒujué: Xià Shāng Zhōu, Qín Hàn Jìn.

อ่านว่า เสี่ยว หยาง เจียว หว่อ อี๋ จวี้ โข่วเจวี๋ย เซี่ย ซราง โจรว ฉิน ฮ่าน จิ้น

เสี่ยวหยางสอนคำคล้องจองให้ฉัน: เซี่ยซางโจว ฉินฮั่นจิ้น (小杨 = เสี่ยวหยาง, 教我 = สอนฉัน, 一句 = หนึ่งประโยค, 口诀 = คำคล้องจองช่วยจำ)

Xiao Yang taught me a rhyme: Xia Shang Zhou, Qin Han Jin.

บรรทัดที่ 3

后面是隋唐宋,最后是元明清。

Hòumiàn shì Suí Táng Sòng, zuìhòu shì Yuán Míng Qīng.

อ่านว่า โฮ่วเมี่ยน ซรื่อ สุย ถาง ซ่ง จุ้ยโฮ่ว ซรื่อ เหยวียน หมิง ชิง

ต่อด้วยสุยถังซ่ง และปิดท้ายด้วยหยวนหมิงชิง (后面是 = ต่อมาคือ, 隋唐宋 = สุย ถัง ซ่ง, 最后是 = สุดท้ายคือ, 元明清 = หยวน หมิง ชิง)

Next come Sui Tang Song, and last Yuan Ming Qing.

บรรทัดที่ 4

不过口诀里没有三国和五代十国。

Búguò kǒujué li méiyǒu Sānguó hé Wǔdài Shíguó.

อ่านว่า ปู๋กั้ว โข่วเจวี๋ย ลิ เหมยโหย่ว ซานกั๋ว เหอ อู่ไต้ สรือกั๋ว

แต่ในคำคล้องจองไม่มียุคสามก๊ก และยุคห้าราชวงศ์สิบแคว้น (不过 = แต่, 口诀里 = ในคำคล้องจอง, 没有 = ไม่มี, 三国 = ยุคสามก๊ก, 五代十国 = ยุคห้าราชวงศ์สิบแคว้น)

But the rhyme leaves out the Three Kingdoms and the Five Dynasties and Ten Kingdoms.

บรรทัดที่ 5

后来隋朝又重新统一了中国。

Hòulái Suícháo yòu chóngxīn tǒngyī le Zhōngguó.

อ่านว่า โฮ่วไหล สุยฉราว โย่ว ฉรงซิน ถ่งอี เล่อ จรงกั๋ว

ต่อมาราชวงศ์สุยก็รวมจีนเป็นหนึ่งอีกครั้ง (后来 = ต่อมา, 隋朝 = ราชวงศ์สุย, 又 = อีก, 重新 = ใหม่อีกครั้ง, 统一了 = รวมเป็นหนึ่ง)

Later the Sui reunified China once again.

บรรทัดที่ 6

先记住框架,再一个一个朝代慢慢学。

Xiān jìzhù kuàngjià, zài yí ge yí ge cháodài mànmàn xué.

อ่านว่า เซียน จี้จรู้ คว่างเจี้ย ไจ้ อี๋ เกอะ อี๋ เกอะ ฉราวไต้ ม่านม่าน เสวีย

จำโครงให้ได้ก่อน แล้วค่อยเรียนทีละราชวงศ์ (先 = ก่อน, 记住 = จำให้ได้, 框架 = โครง, 再 = แล้วค่อย, 一个一个 = ทีละอัน, 慢慢学 = ค่อย ๆ เรียน)

First remember the framework, then learn the dynasties one by one.

เปลี่ยนเป็นเรื่องของคุณ

ใช้ประโยคเดิมเป็นแม่แบบ เปลี่ยนเฉพาะส่วนที่เป็นเรื่องของคุณ แล้วพูดออกเสียง

แบบที่ 1: เปลี่ยนเป็นวิชาที่คุณลงเรียน

这学期我选了一门中国历史课。

Zhè xuéqī wǒ xuǎn le yì mén Zhōngguó lìshǐ kè.

อ่านว่า เจร้อ เสวียชี หว่อ เสวี่ยน เลอะ อี้ เหมิน จรงกั๋ว ลี่สรื่อ เค่อ

เทอมนี้ฉันลงเรียนวิชาประวัติศาสตร์จีนหนึ่งวิชา (这学期 = เทอมนี้, 选了 = ลงเรียน, 一门 = หนึ่งวิชา, 历史课 = วิชาประวัติศาสตร์)

This term I signed up for a Chinese history course.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 1

这学期我选了一门中文写作课。

Zhè xuéqī wǒ xuǎn le yì mén Zhōngwén xiězuò kè.

อ่านว่า เจร้อ เสวียชี หว่อ เสวี่ยน เลอะ อี้ เหมิน จรงเหวิน เสี่ยจั้ว เค่อ

เทอมนี้ฉันลงเรียนวิชาการเขียนภาษาจีนหนึ่งวิชา (这学期 = เทอมนี้, 选了 = ลงเรียน, 一门 = หนึ่งวิชา, 写作课 = วิชาการเขียน)

This term I signed up for a Chinese writing course.

แบบที่ 2: เปลี่ยนคนสอน และสิ่งที่คำคล้องจองช่วยจำ

小杨教我一句口诀:夏商周,秦汉晋。

Xiǎo Yáng jiāo wǒ yí jù kǒujué: Xià Shāng Zhōu, Qín Hàn Jìn.

อ่านว่า เสี่ยว หยาง เจียว หว่อ อี๋ จวี้ โข่วเจวี๋ย เซี่ย ซราง โจรว ฉิน ฮ่าน จิ้น

เสี่ยวหยางสอนคำคล้องจองให้ฉัน: เซี่ยซางโจว ฉินฮั่นจิ้น (小杨 = เสี่ยวหยาง, 教我 = สอนฉัน, 一句 = หนึ่งประโยค, 口诀 = คำคล้องจองช่วยจำ)

Xiao Yang taught me a rhyme: Xia Shang Zhou, Qin Han Jin.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 2

老师教我一句口诀,帮我记笔画顺序。

Lǎoshī jiāo wǒ yí jù kǒujué, bāng wǒ jì bǐhuà shùnxù.

อ่านว่า เหล่าซรือ เจียว หว่อ อี๋ จวี้ โข่วเจวี๋ย ปาง หว่อ จี้ ปี่ฮว่า ซรุ่นซวี่

ครูสอนคำคล้องจองให้ฉัน ช่วยให้จำลำดับขีดได้ (老师 = ครู, 口诀 = คำคล้องจองช่วยจำ, 帮我记 = ช่วยฉันจำ, 笔画顺序 = ลำดับขีด)

My teacher taught me a rhyme to help me remember stroke order.

แบบที่ 3: เปลี่ยนเป็นเรื่องที่คุณค่อย ๆ เรียนทีละขั้น

先记住框架,再一个一个朝代慢慢学。

Xiān jìzhù kuàngjià, zài yí ge yí ge cháodài mànmàn xué.

อ่านว่า เซียน จี้จรู้ คว่างเจี้ย ไจ้ อี๋ เกอะ อี๋ เกอะ ฉราวไต้ ม่านม่าน เสวีย

จำโครงให้ได้ก่อน แล้วค่อยเรียนทีละราชวงศ์ (先 = ก่อน, 记住 = จำให้ได้, 框架 = โครง, 再 = แล้วค่อย, 一个一个 = ทีละอัน, 慢慢学 = ค่อย ๆ เรียน)

First remember the framework, then learn the dynasties one by one.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว: แบบที่ 3

先记住常用字,再一个一个慢慢学。

Xiān jìzhù chángyòng zì, zài yí ge yí ge mànmàn xué.

อ่านว่า เซียน จี้จรู้ ฉรางย่ง จื้อ ไจ้ อี๋ เกอะ อี๋ เกอะ ม่านม่าน เสวีย

จำตัวอักษรที่ใช้บ่อยให้ได้ก่อน แล้วค่อยเรียนทีละตัว (先 = ก่อน, 记住 = จำให้ได้, 常用字 = ตัวอักษรที่ใช้บ่อย, 一个一个 = ทีละอัน)

First remember the common characters, then learn the rest one by one.

เล่าใหม่ด้วยคำของตัวเอง

ไม่ต้องดูข้อความ เล่าเรื่องของคุณตามลำดับนี้เป็นภาษาจีนสั้น ๆ

  1. คุณลงเรียนวิชาอะไร และใครช่วยสอน
  2. คำคล้องจองช่วยจำอะไร และขาดอะไรไป
  3. หลังจากนี้คุณจะเรียนต่ออย่างไร

กลับไปที่หัวข้อ

练习 แบบฝึกหัด

(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)

ลองตอบเองก่อน แล้วค่อยกดดูแนวคำตอบใต้แต่ละข้อ

ข้อ 1: เรียงลำดับ

เรียงสี่ชุด 元明清(Yuán Míng Qīng / เหยวียน หมิง ชิง / หยวน หมิง ชิง) 隋唐宋(Suí Táng Sòng / สุย ถาง ซ่ง / สุย ถัง ซ่ง) 秦汉晋(Qín Hàn Jìn / ฉิน ฮ่าน จิ้น / ฉิน ฮั่น จิ้น) และ 夏商周(Xià Shāng Zhōu / เซี่ย ซราง โจรว / เซี่ย ซาง โจว) ให้ถูก แล้วพูดเป็นประโยคเดียว

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 1

先是夏商周,然后是秦汉晋、隋唐宋,最后是元明清。

Xiān shì Xià Shāng Zhōu, ránhòu shì Qín Hàn Jìn, Suí Táng Sòng, zuìhòu shì Yuán Míng Qīng.

อ่านว่า เซียน ซรื่อ เซี่ย ซราง โจรว หรานโฮ่ว ซรื่อ ฉิน ฮ่าน จิ้น สุย ถาง ซ่ง จุ้ยโฮ่ว ซรื่อ เหยวียน หมิง ชิง

เริ่มจากเซี่ยซางโจว ต่อด้วยฉินฮั่นจิ้น สุยถังซ่ง และปิดท้ายด้วยหยวนหมิงชิง (先是 = เริ่มจาก, 然后是 = ต่อด้วย, 最后是 = สุดท้ายคือ)

First Xia Shang Zhou, then Qin Han Jin and Sui Tang Song, and finally Yuan Ming Qing.

เหตุผล: ใช้ 先(xiān / เซียน / ก่อน) 然后(ránhòu / หรานโฮ่ว / ต่อมา) และ 最后(zuìhòu / จุ้ยโฮ่ว / สุดท้าย) เรียงลำดับ ชุดแรกคือ 夏商周(Xià Shāng Zhōu / เซี่ย ซราง โจรว / เซี่ย ซาง โจว) และชุดสุดท้ายคือ 元明清(Yuán Míng Qīng / เหยวียน หมิง ชิง / หยวน หมิง ชิง)

ข้อ 2: เติมคำ

เติมกริยาที่แปลว่า “ล่มสลาย”

公元九零七年,唐朝___了。

Gōngyuán jiǔ líng qī nián, Tángcháo ___ le.

อ่านว่า กงเหยวียน จิ่ว หลิง ชี เหนียน ถางฉราว เลอะ

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 2

公元九零七年,唐朝灭亡了。

Gōngyuán jiǔ líng qī nián, Tángcháo mièwáng le.

อ่านว่า กงเหยวียน จิ่ว หลิง ชี เหนียน ถางฉราว เมี่ยหวาง เลอะ

ปี ค.ศ. 907 ราชวงศ์ถังล่มสลาย (公元 = คริสต์ศักราช, 九零七年 = ปี 907, 灭亡了 = ล่มสลายแล้ว)

In 907 the Tang dynasty fell.

เหตุผล: ราชวงศ์ที่สิ้นสุดลงใช้ 灭亡(mièwáng / เมี่ยหวาง / ล่มสลาย) และปีอ่านทีละหลัก

ข้อ 3: แปล

แปลเป็นภาษาจีน: “ราชวงศ์ฮั่นก่อตั้งโดยหลิวปัง”

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 3

汉朝是刘邦建立的。

Hàncháo shì Liú Bāng jiànlì de.

อ่านว่า ฮ่านฉราว ซรื่อ หลิว ปาง เจี้ยนลี่ เตอะ

ราชวงศ์ฮั่นก่อตั้งโดยหลิวปัง (汉朝 = ราชวงศ์ฮั่น, 刘邦 = หลิวปัง, 建立的 = เป็นผู้ก่อตั้ง)

The Han dynasty was founded by Liu Bang.

เหตุผล: ใช้รูป 是(shì / ซรื่อ / เป็น) กับ 的(de / เตอะ / ของ; ที่) ครอบกริยา 建立(jiànlì / เจี้ยนลี่ / ก่อตั้ง) เพื่อเน้นว่าใครเป็นผู้ก่อตั้ง

ข้อ 4: แยกคำ

อยากพูดว่า “ฉันชอบเพลงยุค 90” ใช้ 朝代(cháodài / ฉราวไต้ / ราชวงศ์; ยุคราชวงศ์) หรือ 年代(niándài / เหนียนไต้ / ทศวรรษ; ช่วงปี)

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 4

九十年代的音乐我很喜欢。

Jiǔshí niándài de yīnyuè wǒ hěn xǐhuan.

อ่านว่า จิ่วสรือ เหนียนไต้ เตอะ อินเยวี่ย หว่อ เหิ่น สี่ฮวัน

ฉันชอบเพลงยุค 90 มาก (九十年代 = ยุค 90, 音乐 = ดนตรี, 很喜欢 = ชอบมาก)

I really like music from the nineties.

เหตุผล: ทศวรรษใช้ 年代(niándài / เหนียนไต้ / ทศวรรษ; ช่วงปี) ส่วน 朝代(cháodài / ฉราวไต้ / ราชวงศ์; ยุคราชวงศ์) ใช้กับราชวงศ์เท่านั้น

ข้อ 5: พูดตามสถานการณ์

เพื่อนถามว่าหลังราชวงศ์ฮั่นเป็นยุคอะไร ควรตอบว่าอะไร

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 5

汉朝以后是三国时期。

Hàncháo yǐhòu shì Sānguó shíqī.

อ่านว่า ฮ่านฉราว อี่โฮ่ว ซรื่อ ซานกั๋ว สรือชี

หลังราชวงศ์ฮั่นคือยุคสามก๊ก (汉朝 = ราชวงศ์ฮั่น, 以后是 = ต่อมาคือ, 三国时期 = ยุคสามก๊ก)

After the Han came the Three Kingdoms period.

เหตุผล: คำคล้องจองข้ามจาก 汉(Hàn / ฮ่าน / ราชวงศ์ฮั่น) ไป 晋(Jìn / จิ้น / ราชวงศ์จิ้น) แต่ประวัติศาสตร์จริงมี 三国(Sānguó / ซานกั๋ว / ยุคสามก๊ก) คั่นอยู่

กลับไปที่หัวข้อ

记住这几句 ประโยคจำง่ายของวันนี้

(jìzhù zhè jǐ jù / จี้จรู้ เจร้อ จี่ จวี้ / จำประโยคเหล่านี้)

ห้าประโยคนี้สรุปคำหลักของบท คำตัวหนาคือคำที่ควรจำ

朝代顺序要背熟。

Cháodài shùnxù yào bèishú.

อ่านว่า ฉราวไต้ ซรุ่นซวี่ ย่าว เป้ยสรู

ต้องท่องลำดับราชวงศ์ให้คล่อง (顺序 = ลำดับ, 背熟 = ท่องจนคล่อง)

You need to know the order of the dynasties by heart.

隋朝重新统一了全国。

Suícháo chóngxīn tǒngyī le quánguó.

อ่านว่า สุยฉราว ฉรงซิน ถ่งอี เล่อ เฉวียนกั๋ว

ราชวงศ์สุยรวมทั้งแผ่นดินเป็นหนึ่งอีกครั้ง (重新 = อีกครั้ง, 全国 = ทั้งประเทศ)

The Sui reunified the whole country.

唐朝以后是五代十国。

Tángcháo yǐhòu shì Wǔdài Shíguó.

อ่านว่า ถางฉราว อี่โฮ่ว ซรื่อ อู่ไต้ สรือกั๋ว

หลังราชวงศ์ถังคือยุคห้าราชวงศ์สิบแคว้น (以后是 = ต่อมาคือ)

After the Tang came the Five Dynasties and Ten Kingdoms.

清朝在一九一二年结束。

Qīngcháo zài yī jiǔ yī èr nián jiéshù.

อ่านว่า ชิงฉราว ไจ้ อี จิ่ว อี เอ้อร์ เหนียน เจี๋ยซรู่

ราชวงศ์ชิงสิ้นสุดในปี 1912 (一九一二年 = ปี 1912, 结束 = สิ้นสุด)

The Qing ended in 1912.

口诀只是一个框架。

Kǒujué zhǐ shì yí ge kuàngjià.

อ่านว่า โข่วเจวี๋ย จรื่อ ซรื่อ อี๋ เกอะ คว่างเจี้ย

คำคล้องจองเป็นแค่โครง (只是 = เป็นแค่, 框架 = โครง)

The rhyme is just a framework.

บันทึกสั้น ๆ ของมิ้นท์

今天在博物馆,我终于看懂了朝代时间线。

Jīntiān zài bówùguǎn, wǒ zhōngyú kàndǒng le cháodài shíjiānxiàn.

อ่านว่า จินเทียน ไจ้ ปั๋วอู้กว่าน หว่อ จรงอวี๋ ค่านต่ง เลอะ ฉราวไต้ สรือเจียนเซี่ยน

วันนี้ที่พิพิธภัณฑ์ ในที่สุดฉันก็อ่านเส้นเวลาราชวงศ์รู้เรื่อง (博物馆 = พิพิธภัณฑ์, 终于 = ในที่สุด, 看懂了 = ดูรู้เรื่อง, 时间线 = เส้นเวลา)

Today at the museum I finally understood the dynasty timeline.

小杨教我的口诀很好记。

Xiǎo Yáng jiāo wǒ de kǒujué hěn hǎo jì.

อ่านว่า เสี่ยว หยาง เจียว หว่อ เตอะ โข่วเจวี๋ย เหิ่น ห่าว จี้

คำคล้องจองที่เสี่ยวหยางสอนจำง่ายมาก (小杨 = เสี่ยวหยาง, 教我的 = ที่สอนฉัน, 很好记 = จำง่ายมาก)

The rhyme Xiao Yang taught me is really easy to remember.

下周我们一起学夏朝的故事。

Xià zhōu wǒmen yìqǐ xué Xiàcháo de gùshi.

อ่านว่า เซี่ย โจรว หว่อเมิน อี้ฉี่ เสวีย เซี่ยฉราว เตอะ กู้ซรึ

สัปดาห์หน้าเราจะเรียนเรื่องราวของราชวงศ์เซี่ยด้วยกัน (下周 = สัปดาห์หน้า, 一起 = ด้วยกัน, 故事 = เรื่องราว)

Next week we'll learn the story of the Xia together.

กลับไปที่หัวข้อ

小结 สรุปจำง่าย

(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น ๆ)

  • ราชวงศ์หลักสิบสองชื่อท่องเป็นสี่ชุด คือ 夏商周(Xià Shāng Zhōu / เซี่ย ซราง โจรว / เซี่ย ซาง โจว) 秦汉晋(Qín Hàn Jìn / ฉิน ฮ่าน จิ้น / ฉิน ฮั่น จิ้น) 隋唐宋(Suí Táng Sòng / สุย ถาง ซ่ง / สุย ถัง ซ่ง) และ 元明清(Yuán Míng Qīng / เหยวียน หมิง ชิง / หยวน หมิง ชิง)
  • คำคล้องจองเป็นแค่โครง ยังมี 三国(Sānguó / ซานกั๋ว / ยุคสามก๊ก) 南北朝(Nánběicháo / หนานเป่ยฉราว / ยุคราชวงศ์เหนือใต้) และ 五代十国(Wǔdài Shíguó / อู่ไต้ สรือกั๋ว / ยุคห้าราชวงศ์สิบแคว้น) คั่นอยู่ และ 周(Zhōu / โจรว / ราชวงศ์โจว) กับ 晋(Jìn / จิ้น / ราชวงศ์จิ้น) ยังแบ่งเป็นตะวันตกกับตะวันออก
  • เล่าประวัติศาสตร์ด้วย 建立(jiànlì / เจี้ยนลี่ / ก่อตั้ง) 统一(tǒngyī / ถ่งอี / รวมเป็นหนึ่ง) 灭亡(mièwáng / เมี่ยหวาง / ล่มสลาย) และ 分裂(fēnliè / เฟินเลี่ย / แตกแยก) อ่านปีด้วย 公元前(gōngyuánqián / กงเหยวียนเฉียน / ก่อนคริสต์ศักราช) หรือ 公元(gōngyuán / กงเหยวียน / คริสต์ศักราช) และใช้ 时(shí / สรือ / ตอนที่) ไม่ใช่ 年代(niándài / เหนียนไต้ / ทศวรรษ; ช่วงปี) กับชื่อราชวงศ์