孔子 ขงจื๊อคือใคร? รู้จักคัมภีร์ 论语 และแนวคิดที่คนจีนยังพูดถึงทุกวันนี้

ม้วนไม้ไผ่ พู่กัน และถ้วยชาในห้องหนังสือจีน พร้อมลายน้ำ PASAJEEN.COM

孔子 ขงจื๊อคือใคร และหนังสือ 论语 สอนอะไร

(Kǒngzǐ / ข่งจื่อ / ขงจื๊อ)

คนไทยรู้จักชื่อ “ขงจื๊อ” จากคำคม สุภาษิต และชื่อ 孔子学院(Kǒngzǐ Xuéyuàn / ข่งจื่อ เสวียเยวี่ยน / สถาบันขงจื๊อ) แต่น้อยคนจะรู้ว่าท่านเป็นใคร มีชีวิตอยู่ยุคไหน และหนังสือ 论语(Lúnyǔ / หลุนอวี่ / หลุนอวี่) ที่ทุกคนอ้างถึงเป็นหนังสือแบบไหน

บทนี้เป็นภาพรวม รู้จักตัวท่าน หนังสือ และแนวคิดหลักสี่คำ ส่วนประโยคดังจาก 论语(Lúnyǔ / หลุนอวี่ / หลุนอวี่) แต่ละประโยค มีบทเรียนแยกให้เรียนต่อท้ายบท

เรียนจบแล้วคุณจะ:

  • อ่านชื่อ 孔子(Kǒngzǐ / ข่งจื่อ / ขงจื๊อ) ด้วยสำเนียงจีนกลางได้ และเล่าประวัติย่อของท่านได้
  • อธิบายได้ว่า 论语(Lúnyǔ / หลุนอวี่ / หลุนอวี่) เป็นหนังสือแบบไหนและใครรวบรวม
  • เข้าใจคำสำคัญ 仁(rén / เหริน / เมตตาธรรม) 礼(lǐ / หลี่ / มารยาท; จารีต) 有教无类(yǒujiàowúlèi / โหย่วเจี้ยวอู๋เล่ย / ให้การศึกษาแก่ทุกคน) และรู้กับดักการอ่าน 说(yuè / เยวี่ย / ยินดี (อ่านว่า 悦 ในประโยคนี้)) ในประโยคแรกของ 论语(Lúnyǔ / หลุนอวี่ / หลุนอวี่)

ระดับ: ★★ กลาง

เปิดดู: กดดูคำอธิบายภาษาจีน

孔子是春秋时期的思想家和教育家。

Kǒngzǐ shì Chūnqiū shíqī de sīxiǎngjiā hé jiàoyùjiā.

อ่านว่า ข่งจื่อ ซรื่อ ชรุนชิว สรือชี เต่อ ซือเสี่ยงเจีย เหอ เจี้ยวอวี้เจีย

ขงจื๊อเป็นนักคิดและนักการศึกษาสมัยชุนชิว (孔子 = ขงจื๊อ, 春秋 = ยุคชุนชิว, 时期 = สมัย, 思想家 = นักคิด, 教育家 = นักการศึกษา)

Confucius was a thinker and educator of the Spring and Autumn period.

《论语》记录了孔子和学生的对话。

“Lúnyǔ” jìlù le Kǒngzǐ hé xuésheng de duìhuà.

อ่านว่า หลุนอวี่ จี้ลู่ เลอะ ข่งจื่อ เหอ เสวียเซริง เตอะ ตุ้ยฮว่า

《论语》 บันทึกบทสนทนาระหว่างขงจื๊อกับลูกศิษย์ (论语 = หลุนอวี่, 记录 = บันทึก, 学生 = ลูกศิษย์, 对话 = บทสนทนา)

The Analects record conversations between Confucius and his students.

预备词汇 คำศัพท์จำเป็นก่อนเรียน

(yùbèi cíhuì / อวี้เป้ย ฉือฮุ่ย / คำศัพท์เตรียมก่อนเรียน)

  • 老师 (lǎoshī / เหล่าซรือ) ครู (teacher)
  • 学生 (xuésheng / เสวียเซริง) นักเรียน; ลูกศิษย์ (student)
  • 思想 (sīxiǎng / ซือเสี่ยง) แนวคิด (thought)
  • 复习 (fùxí / ฟู่สี) ทบทวน (to review)
  • 书 (shū / ซรู) หนังสือ (book)

ระดับการเข้าถึงบทเรียน

ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
  • Publicอ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ ระดับปัจจุบันของบทเรียนนี้
  • Free Memberต้องเข้าสู่ระบบ แต่ไม่ต้องชำระเงิน
  • VIPต้องมีสมาชิก VIP ที่ยังใช้งานอยู่

สมาชิกแต่ละแบบได้สิทธิ์อะไรบ้าง

Public ระดับของบทเรียนนี้

อ่านบทเรียนสาธารณะและเนื้อหาพื้นฐานที่เปิดให้ทุกคน โดยไม่ต้องสร้างบัญชี

  • บทเรียนสาธารณะอ่านบทเรียนและเนื้อหาพื้นฐานที่กำหนดเป็น Public ได้โดยไม่ต้องเข้าสู่ระบบ
Free Member

อ่านบทเรียน Public และบทเรียนที่กำหนดเป็น Free Member หลังเข้าสู่ระบบ โดยไม่ต้องชำระเงิน

  • บทเรียนสำหรับสมาชิกฟรีเมื่อเข้าสู่ระบบแล้ว สามารถอ่านบทเรียน Public และบทเรียนที่กำหนดเป็น Free Member ได้โดยไม่ต้องชำระเงิน
VIP

อ่านบทเรียน Public, Free Member และ VIP ตามสิทธิ์ที่ยังใช้งานอยู่ พร้อมใช้เครื่องมือเสริมที่บทเรียนนั้นรองรับ

  • บทเรียน VIPอ่านบทความและบทเรียนที่กำหนดสำหรับสมาชิก VIP โดยระบบตรวจสิทธิ์จากเซิร์ฟเวอร์
  • Dictionary Popupแตะคำหรือโครงสร้างภาษาจีนที่บทเรียนเตรียมไว้ เพื่อดูคำอธิบายโดยไม่ต้องออกจากบทเรียน
  • คลังคำศัพท์และประโยคของฉันบันทึกคำจาก Popup หรือเลือกข้อความภาษาจีนจากบทเรียนที่รองรับ เพื่อกลับมาทบทวนภายหลัง
  • เสียงและตัวช่วยอักษรจีนใช้เสียงภาษาจีนและเครื่องมือ Hanzi บนบทเรียนที่รองรับ เพื่อช่วยฝึกอ่านและออกเสียง
  • ความคืบหน้าและเรียนต่อบันทึกความคืบหน้าและกลับไปยังบทเรียนล่าสุดบนส่วนของระบบที่รองรับ
  • ส่วนลดสินค้าดิจิทัล 10%สมาชิก VIP ที่มีสิทธิ์ใช้งานได้รับส่วนลดตามเงื่อนไขของสินค้าดิจิทัลที่ร่วมรายการ

สิทธิ์ของเครื่องมือเสริมขึ้นอยู่กับฟังก์ชันที่บทเรียนนั้นรองรับ และไม่เปลี่ยนระดับการเข้าถึงของบทเรียน

ดูรายละเอียดสิทธิ์ VIP และแผนสมาชิกทั้งหมด

孔子是谁 ครูผู้มีลูกศิษย์สามพันคน

(Kǒngzǐ shì shéi / ข่งจื่อ ซรื่อ เสรย / ขงจื๊อเป็นใคร)

ต้นข้าวเห็นป้าย 孔子学院(Kǒngzǐ Xuéyuàn / ข่งจื่อ เสวียเยวี่ยน / สถาบันขงจื๊อ) ที่มหาวิทยาลัย จึงถาม 晓雨(Xiǎoyǔ / เสี่ยวอวี่ / เสี่ยวอวี่ (เพื่อนชาวจีน)) ว่าทำไมสถาบันสอนภาษาจีนใช้ชื่อนี้

เปิดดู: เปิดดูบทสนทนา 4 ประโยค และประวัติย่อจาก 史记

ต้นข้าว

为什么中文学院叫“孔子学院”?

Wèishénme Zhōngwén xuéyuàn jiào “Kǒngzǐ Xuéyuàn”?

อ่านว่า เว่ยเสรินเมอะ จรงเหวิน เสวียเยวี่ยน เจี้ยว ข่งจื่อ เสวียเยวี่ยน

ทำไมสถาบันสอนภาษาจีนจึงชื่อ “สถาบันขงจื๊อ” (为什么 = ทำไม, 中文 = ภาษาจีน, 学院 = สถาบัน, 叫 = ชื่อว่า, 孔子学院 = สถาบันขงจื๊อ)

Why are the Chinese-language institutes called Confucius Institutes?

เสี่ยวอวี่

因为孔子是中国最有名的老师。

Yīnwèi Kǒngzǐ shì Zhōngguó zuì yǒumíng de lǎoshī.

อ่านว่า อินเว่ย ข่งจื่อ ซรื่อ จรงกั๋ว จุ้ย โหย่วหมิง เตอะ เหล่าซรือ

เพราะขงจื๊อเป็นครูที่มีชื่อเสียงที่สุดของจีน (因为 = เพราะ, 孔子 = ขงจื๊อ, 最 = ที่สุด, 有名 = มีชื่อเสียง, 老师 = ครู)

Because Confucius is China's most famous teacher.

ต้นข้าว

他有很多学生吗?

Tā yǒu hěn duō xuésheng ma?

อ่านว่า ทา โหย่ว เหิ่น ตัว เสวียเซริง มะ

ท่านมีลูกศิษย์เยอะไหม (很多 = เยอะ, 学生 = ลูกศิษย์)

Did he have many students?

เสี่ยวอวี่

《史记》说他有三千个弟子。

“Shǐjì” shuō tā yǒu sānqiān ge dìzǐ.

อ่านว่า สรื่อจี้ ซรัว ทา โหย่ว ซานเชียน เก่อ ตี้จื่อ

บันทึก 史记 บอกว่าท่านมีลูกศิษย์สามพันคน (史记 = บันทึกประวัติศาสตร์, 说 = บอกว่า, 三千 = สามพัน, 弟子 = ลูกศิษย์)

The Records of the Grand Historian say he had three thousand disciples.

กลับไปที่หัวข้อ

《论语》是什么书 หนังสือที่ขงจื๊อไม่ได้เขียนเอง

(“Lúnyǔ” shì shénme shū / หลุนอวี่ ซรื่อ เสรินเมอะ ซรู / 论语 เป็นหนังสืออะไร)

论语(Lúnyǔ / หลุนอวี่ / หลุนอวี่) ไม่ใช่หนังสือที่ขงจื๊อเขียนเอง แต่เป็นบันทึกคำพูดและบทสนทนาของท่านกับลูกศิษย์ ซึ่งลูกศิษย์รุ่นหลังรวบรวมไว้หลังท่านเสียชีวิต ใครเป็นผู้เรียบเรียงยังถกเถียงกันอยู่

เปิดดู: เปิดดูโครงสร้างหนังสือ และกับดักการอ่านในประโยคแรก

论语(Lúnyǔ / หลุนอวี่ / หลุนอวี่) แบ่งเป็นบทสั้น ๆ แต่ละบทตั้งชื่อตามคำแรก เช่น บท 学而(Xué'ér / เสวียเอ๋อร์ / บทเสวียเอ๋อร์) และบท 为政(Wéizhèng / เหวยเจริ้ง / บทเหวยเจิ้ง) ต่อมา 论语 ถูกรวมเป็นหนึ่งใน 四书(Sìshū / ซื่อซรู / จตุรปกรณ์) เช่นเดียวกับหนังสือของ 孟子(Mèngzǐ / เมิ่งจื่อ / เม่งจื๊อ)

กลับไปที่หัวข้อ

四个关键词 สี่คำที่สรุปคำสอนของขงจื๊อ

(sì ge guānjiàncí / ซื่อ เกอะ กวานเจี้ยนฉือ / คำสำคัญสี่คำ)

คำสอนของขงจื๊อกว้างมาก สี่คำนี้เป็นจุดเริ่มที่ดีที่สุด และยังอยู่ในภาษาจีนปัจจุบัน

เปิดดู: เปิดดูคำสำคัญ 4 คำ พร้อมตัวอย่างประโยค

仁

rén

อ่านว่า เหริน

เมตตาธรรม; ความเป็นมนุษย์ที่ดี

benevolence; humaneness

เป็นแก่นที่สุดของคำสอนขงจื๊อ หมายถึงการเป็นคนที่ใส่ใจและปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างดี

孔子认为,仁就是爱人。

Kǒngzǐ rènwéi, rén jiù shì ài rén.

อ่านว่า ข่งจื่อ เริ่นเหวย เหริน จิ้ว ซรื่อ ไอ้ เหริน

ขงจื๊อเห็นว่า เมตตาธรรมก็คือการรักผู้อื่น (孔子 = ขงจื๊อ, 认为 = เห็นว่า, 仁 = เมตตาธรรม, 就是 = ก็คือ, 爱人 = รักผู้อื่น)

Confucius held that benevolence means loving others.

礼

lǐ

อ่านว่า หลี่

จารีต มารยาท และขนบที่ถูกต้อง

ritual propriety; etiquette

ขงจื๊อเห็นว่าสังคมจะสงบได้ถ้าทุกคนรู้จักวางตัวให้เหมาะกับฐานะและโอกาส คำนี้ยังอยู่ในคำว่า 礼貌(lǐmào / หลี่ม่าว / มีมารยาท) ที่แปลว่ามีมารยาท

中国人见面互相问好,也是一种礼。

Zhōngguórén jiànmiàn hùxiāng wènhǎo, yě shì yì zhǒng lǐ.

อ่านว่า จรงกั๋วเหริน เจี้ยนเมี่ยน ฮู่เซียง เวิ่นห่าว เหย่ ซรื่อ อี้ จร่ง หลี่

คนจีนพบกันแล้วทักทายกัน ก็เป็นมารยาทอย่างหนึ่ง (见面 = พบกัน, 互相 = ซึ่งกันและกัน, 问好 = ทักทาย, 也 = ก็, 一种 = อย่างหนึ่ง, 礼 = มารยาท)

When Chinese people meet and greet each other, that is a form of propriety too.

有教无类

yǒujiàowúlèi

อ่านว่า โหย่วเจี้ยวอู๋เล่ย

ให้การศึกษาแก่ทุกคนโดยไม่แบ่งชนชั้น

education for all, without distinction

มาจากบท 卫灵公(Wèi Línggōng / เว่ย หลิงกง / บทเว่ยหลิงกง) ในยุคที่การศึกษาเป็นของชนชั้นสูง ขงจื๊อรับลูกศิษย์ทุกฐานะ นี่คือเหตุผลที่คนจีนยกย่องท่านเป็นครู

这所学校坚持有教无类,谁都可以来学。

Zhè suǒ xuéxiào jiānchí yǒujiàowúlèi, shéi dōu kěyǐ lái xué.

อ่านว่า เจร้อ สั่ว เสวียเซี่ยว เจียนฉรือ โหย่วเจี้ยวอู๋เล่ย เสรย โตว เข่ออี่ ไหล เสวีย

โรงเรียนแห่งนี้ยึดหลักให้การศึกษาแก่ทุกคน ใครก็มาเรียนได้ (所 = แห่ง (ลักษณนาม), 坚持 = ยึดมั่น, 有教无类 = ให้การศึกษาแก่ทุกคน, 谁都 = ใครก็, 可以 = สามารถ, 来学 = มาเรียน)

This school holds to education for all; anyone can come and study.

温故知新

wēngùzhīxīn

อ่านว่า เวินกู้จรือซิน

ทบทวนของเก่าแล้วได้ความรู้ใหม่

review the old to learn the new

สำนวนนี้ย่อมาจากประโยคในบท 为政(Wéizhèng / เหวยเจริ้ง / บทเหวยเจิ้ง) ใช้กันมากในเรื่องการเรียนจนถึงทุกวันนี้

考试以前多复习,温故知新。

Kǎoshì yǐqián duō fùxí, wēngùzhīxīn.

อ่านว่า ข่าวซรื่อ อี่เฉียน ตัว ฟู่สี เวินกู้จรือซิน

ก่อนสอบให้ทบทวนเยอะ ๆ ทบทวนของเก่าแล้วจะได้ความรู้ใหม่ (考试 = การสอบ, 以前 = ก่อน, 多 = มาก ๆ, 复习 = ทบทวน, 温故知新 = ทบทวนเก่าได้ความรู้ใหม่)

Review a lot before the exam: go over the old and learn the new.

กลับไปที่หัวข้อ

一句一句学《论语》 ประโยคดังจาก 论语 มีบทเรียนแยกให้แล้ว

(yí jù yí jù xué “Lúnyǔ” / อี๋ จวี้ อี๋ จวี้ เสวีย หลุนอวี่ / เรียน 论语 ทีละประโยค)

ประโยคดังด้านล่างมีบทเรียนเต็มในชุด “มามาไหล” บทนี้จึงไม่สอนซ้ำ กดเรียนต่อทีละประโยคได้เลย

เปิดดู: เปิดดูบทเรียน 5 ประโยค

กลับไปที่หัวข้อ

易错词 คำที่ระวังใช้ผิด

(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)

รูปที่ควรระวัง ✗

《论语》是孔子自己写的书。

“Lúnyǔ” shì Kǒngzǐ zìjǐ xiě de shū.

อ่านว่า หลุนอวี่ ซรื่อ ข่งจื่อ จื้อจี่ เสี่ย เตอะ ซรู

(ข้อมูลผิด) 论语 เป็นหนังสือที่ขงจื๊อเขียนเอง

รูปที่ควรใช้ ✓

《论语》是学生整理的孔子语录。

“Lúnyǔ” shì xuésheng zhěnglǐ de Kǒngzǐ yǔlù.

อ่านว่า หลุนอวี่ ซรื่อ เสวียเซริง เจริ่งหลี่ เตอะ ข่งจื่อ อวี่ลู่

论语 เป็นคำพูดของขงจื๊อที่ลูกศิษย์รวบรวมไว้ (学生 = ลูกศิษย์, 整理 = รวบรวม, 孔子 = ขงจื๊อ, 语录 = บันทึกคำพูด)

The Analects are Confucius's sayings compiled by his students.

เหตุผล: ขงจื๊อไม่ได้เขียนเอง ลูกศิษย์รุ่นหลังเป็นผู้รวบรวม

รูปที่ควรระวัง ✗

学而时习之,不亦说乎?

Xué ér shí xí zhī, bú yì shuō hū?

อ่านว่า เสวีย เอ๋อร์ สรือ สี จรือ ปู๋ อี้ ซรัว ฮู

(อ่าน 说 ผิดเป็น shuō) เรียนแล้วหมั่นทบทวน มิใช่การพูดหรอกหรือ

รูปที่ควรใช้ ✓

学而时习之,不亦说乎?

Xué ér shí xí zhī, bú yì yuè hū?

อ่านว่า เสวีย เอ๋อร์ สรือ สี จรือ ปู๋ อี้ เยวี่ย ฮู

เรียนแล้วหมั่นทบทวน มิใช่เรื่องน่ายินดีหรอกหรือ (学 = เรียน, 时 = เป็นประจำ, 习 = ทบทวน, 说 = ยินดี)

To learn and practise it regularly, is that not a joy?

เหตุผล: 说(yuè / เยวี่ย / ยินดี (อ่านว่า 悦 ในประโยคนี้)) ในประโยคนี้เท่ากับ 悦(yuè / เยวี่ย / ยินดี) อ่านว่า yuè ไม่ใช่ shuō

รูปที่ควรระวัง ✗

孔子是战国时期的人。

Kǒngzǐ shì Zhànguó shíqī de rén.

อ่านว่า ข่งจื่อ ซรื่อ จร้านกั๋ว สรือชี เต่อ เหริน

(ยุคผิด) ขงจื๊อเป็นคนสมัยจั้นกั๋ว

รูปที่ควรใช้ ✓

孔子是春秋时期的人,孟子才是战国时期的人。

Kǒngzǐ shì Chūnqiū shíqī de rén, Mèngzǐ cái shì Zhànguó shíqī de rén.

อ่านว่า ข่งจื่อ ซรื่อ ชรุนชิว สรือชี เต่อ เหริน เมิ่งจื่อ ไฉ ซรื่อ จร้านกั๋ว สรือชี เต่อ เหริน

ขงจื๊อเป็นคนสมัยชุนชิว เม่งจื๊อต่างหากที่เป็นคนสมัยจั้นกั๋ว (春秋 = ยุคชุนชิว, 时期 = สมัย, 孟子 = เม่งจื๊อ, 才是 = ต่างหากที่เป็น, 战国 = ยุคจั้นกั๋ว)

Confucius lived in the Spring and Autumn period; it was Mencius who lived in the Warring States period.

เหตุผล: ขงจื๊อเกิดก่อนเม่งจื๊อเกือบสองร้อยปี คนละยุคกัน

กลับไปที่หัวข้อ

练习 แบบฝึกหัด

(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)

ลองตอบเองก่อน แล้วค่อยกดดูแนวคำตอบใต้แต่ละข้อ

ข้อ 1: ความรู้

ขงจื๊อเป็นคนแคว้นไหน และมีชีวิตอยู่สมัยใด

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 1

孔子是鲁国人,生活在春秋时期。

Kǒngzǐ shì Lǔguó rén, shēnghuó zài Chūnqiū shíqī.

อ่านว่า ข่งจื่อ ซรื่อ หลู่กั๋ว เหริน เซริงหัว ไจ้ ชรุนชิว สรือชี

ขงจื๊อเป็นคนแคว้นหลู่ มีชีวิตอยู่สมัยชุนชิว (鲁国 = แคว้นหลู่, 生活 = ใช้ชีวิต, 春秋 = ยุคชุนชิว, 时期 = สมัย)

Confucius was from the state of Lu and lived in the Spring and Autumn period.

เหตุผล: บ้านเกิดอยู่แถบเมืองชวีฟู่ มณฑลซานตงในปัจจุบัน

ข้อ 2: การอ่าน

说(yuè / เยวี่ย / ยินดี (อ่านว่า 悦 ในประโยคนี้)) ในประโยค 学而时习之,不亦说乎(xué ér shí xí zhī, bú yì yuè hū / เสวีย เอ๋อร์ สรือ สี จรือ ปู๋ อี้ เยวี่ย ฮู / เรียนแล้วหมั่นทบทวน มิใช่เรื่องน่ายินดีหรอกหรือ) อ่านว่าอะไร และแปลว่าอะไร

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 2

这里的“说”读yuè,意思是高兴。

Zhèlǐ de “shuō” dú yuè, yìsi shì gāoxìng.

อ่านว่า เจร้อหลี่ เตอะ ซรัว ตู๋ เยวี่ย อี้ซึ ซรื่อ เกาซิ่ง

说 ตรงนี้อ่านว่า yuè แปลว่าดีใจ (这里 = ตรงนี้, 读 = อ่านว่า, 意思 = ความหมาย, 高兴 = ดีใจ)

Here the character is read yuè and means happy.

เหตุผล: 说(yuè / เยวี่ย / ยินดี (อ่านว่า 悦 ในประโยคนี้)) ในประโยคนี้เท่ากับ 悦(yuè / เยวี่ย / ยินดี) ไม่ใช่คำว่าพูด

ข้อ 3: แนวคิด

ทำไมคนจีนยกย่องขงจื๊อว่าเป็นครูของคนทั้งแผ่นดิน

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 3

因为他主张有教无类。

Yīnwèi tā zhǔzhāng yǒujiàowúlèi.

อ่านว่า อินเว่ย ทา จรู่จราง โหย่วเจี้ยวอู๋เล่ย

เพราะท่านยึดหลักให้การศึกษาแก่ทุกคน (因为 = เพราะ, 主张 = ยึดหลัก, 有教无类 = ให้การศึกษาแก่ทุกคน)

Because he championed education for all.

เหตุผล: ท่านรับลูกศิษย์ทุกฐานะ ในยุคที่การศึกษาเป็นของชนชั้นสูง

ข้อ 4: ความรู้

论语(Lúnyǔ / หลุนอวี่ / หลุนอวี่) ใครเป็นผู้เขียน

กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 4

不是孔子自己写的,是学生整理的。

Bú shì Kǒngzǐ zìjǐ xiě de, shì xuésheng zhěnglǐ de.

อ่านว่า ปู๋ ซรื่อ ข่งจื่อ จื้อจี่ เสี่ย เตอะ ซรื่อ เสวียเซริง เจริ่งหลี่ เตอะ

ไม่ใช่ขงจื๊อเขียนเอง ลูกศิษย์เป็นผู้รวบรวม (自己 = ด้วยตัวเอง, 写 = เขียน, 学生 = ลูกศิษย์, 整理 = รวบรวม)

Confucius didn't write it himself; his students compiled it.

เหตุผล: 论语(Lúnyǔ / หลุนอวี่ / หลุนอวี่) เป็นบันทึกคำพูดและบทสนทนา ใครเป็นผู้เรียบเรียงยังถกเถียงกันอยู่

กลับไปที่หัวข้อ

汉字练习 ฝึกเขียนอักษรจีน

ฝึกเขียนอักษร 孔

孔

kǒng

อ่านว่า ข่ง

แซ่ข่ง เช่น 孔子 คือขงจื๊อ

ตัวอย่างการใช้

孔子是春秋时期的思想家和教育家。

Kǒngzǐ shì Chūnqiū shíqī de sīxiǎngjiā hé jiàoyùjiā.

อ่านว่า ข่งจื่อ ซรื่อ ชรุนชิว สรือชี เต่อ ซือเสี่ยงเจีย เหอ เจี้ยวอวี้เจีย

ขงจื๊อเป็นนักคิดและนักการศึกษาในยุคชุนชิว

ฝึกเขียนอักษร 学

学

xué

อ่านว่า เสวีย

เรียนหรือศึกษา เช่น 学生 คือผู้เรียน

ตัวอย่างการใช้

《论语》记录了孔子和学生的对话。

“Lúnyǔ” jìlù le Kǒngzǐ hé xuésheng de duìhuà.

อ่านว่า หลุนอวี่ จี้ลู่ เลอะ ข่งจื่อ เหอ เสวียเซริง เตอะ ตุ้ยฮว่า

คัมภีร์หลุนอวี่บันทึกบทสนทนาระหว่างขงจื๊อกับศิษย์

ฝึกเขียนอักษร 仁

仁

rén

อ่านว่า เหริน

ความเมตตาต่อผู้อื่นตามแนวคิดของขงจื๊อ

ตัวอย่างการใช้

孔子认为,仁就是爱人。

Kǒngzǐ rènwéi, rén jiù shì ài rén.

อ่านว่า ข่งจื่อ เริ่นเหวย เหริน จิ้ว ซรื่อ ไอ้ เหริน

ขงจื๊อเห็นว่าเหรินคือการรักผู้อื่น

ฝึกเขียนอักษร 礼

礼

lǐ

อ่านว่า หลี่

มารยาทหรือแบบแผนที่ใช้ปฏิบัติต่อกัน

ตัวอย่างการใช้

中国人见面互相问好,也是一种礼。

Zhōngguórén jiànmiàn hùxiāng wènhǎo, yě shì yì zhǒng lǐ.

อ่านว่า จรงกั๋วเหริน เจี้ยนเมี่ยน ฮู่เซียง เวิ่นห่าว เหย่ ซรื่อ อี้ จร่ง หลี่

คนจีนทักทายกันเมื่อพบหน้า นี่ก็เป็นมารยาทอย่างหนึ่ง

ฝึกเขียนอักษร 教

教

jiào

อ่านว่า เจี้ยว

สอนหรือให้การศึกษา เช่น 有教无类 คือให้การศึกษาโดยไม่แบ่งแยก

ตัวอย่างการใช้

这所学校坚持有教无类,谁都可以来学。

Zhè suǒ xuéxiào jiānchí yǒujiàowúlèi, shéi dōu kěyǐ lái xué.

อ่านว่า เจร้อ สั่ว เสวียเซี่ยว เจียนฉรือ โหย่วเจี้ยวอู๋เล่ย เสรย โตว เข่ออี่ ไหล เสวีย

โรงเรียนนี้ยึดหลักสอนโดยไม่แบ่งแยก ใครก็มาเรียนได้

กลับไปที่หัวข้อ

小结 สรุปจำง่าย

(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น ๆ)

  • 孔子(Kǒngzǐ / ข่งจื่อ / ขงจื๊อ) หรือขงจื๊อ เป็นคนแคว้น 鲁国(Lǔguó / หลู่กั๋ว / แคว้นหลู่) สมัย 春秋(Chūnqiū / ชรุนชิว / ยุคชุนชิว) 史记(Shǐjì / สรื่อจี้ / บันทึกประวัติศาสตร์ของซือหม่าเชียน) ให้ปีเกิด 551 ก่อนคริสตกาล บันทึกอื่นให้ 552 ท่านเสียชีวิตปี 479 ก่อนคริสตกาล
  • 论语(Lúnyǔ / หลุนอวี่ / หลุนอวี่) คือบันทึกคำพูดของขงจื๊อที่ลูกศิษย์รวบรวม ไม่ใช่หนังสือที่ท่านเขียนเอง
  • คำสำคัญคือ 仁(rén / เหริน / เมตตาธรรม) 礼(lǐ / หลี่ / มารยาท; จารีต) 有教无类(yǒujiàowúlèi / โหย่วเจี้ยวอู๋เล่ย / ให้การศึกษาแก่ทุกคน) และ 温故知新(wēngùzhīxīn / เวินกู้จรือซิน / ทบทวนเก่าได้ความรู้ใหม่)
  • 说(yuè / เยวี่ย / ยินดี (อ่านว่า 悦 ในประโยคนี้)) ในประโยคแรกของ 论语(Lúnyǔ / หลุนอวี่ / หลุนอวี่) อ่านว่า yuè แปลว่ายินดี