声母韵母 คืออะไร? ฝึกต้นเสียงและส่วนท้ายพินอินแบบเป็นจังหวะ

เครื่องเคาะจังหวะ หูฟัง และบัตรเสียงสำหรับฝึกประกอบต้นเสียงกับส่วนท้ายพินอิน

แยกเสียงให้เป็น แล้วพินอินจะอ่านง่ายขึ้นทันที

声母韵母 คืออะไร? ฝึกต้นเสียงและส่วนท้ายพินอินแบบเป็นจังหวะ

(shēngmǔ yùnmǔ / เซริงหมู่อวิ้นหมู่ / พยัญชนะต้นและส่วนท้าย / initials and finals)

พยางค์ภาษาจีนเกิดจากส่วนประกอบที่ทำงานร่วมกัน บทนี้พาแยก 声母 shēngmǔ อ่านว่า เซริงหมู่ = ต้นเสียง (initial consonant) ออกจาก 韵母 yùnmǔ อ่านว่า อวิ้นหมู่ = ส่วนท้าย (final) แล้วฝึกนำกลับมาประกอบเป็นคำจริง เริ่มเรียนบทนี้ได้แม้ยังอ่านตารางพินอินไม่เป็น ให้ฝึกทีละกลุ่ม ฟังเสียงตัวอย่างจนจบแล้วพูดตามหนึ่งครั้ง ไม่ต้องจำทั้งตารางในวันเดียว

预备词汇 คำศัพท์ก่อนเรียน

รู้คำเหล่านี้ไว้ก่อน จะตามคำอธิบายและคำสั่งฝึกในบทได้ง่ายขึ้น

  • 开头 (kāitóu / ไคโถว) ตอนต้นหรือส่วนที่อยู่หน้า (beginning)
  • 后面 (hòumiàn / โฮ่วเมี่ยน) ส่วนที่อยู่ถัดไปข้างหลัง (what comes after)
  • 意思 (yìsi / อี้ซึ) ความหมาย (meaning)

ระดับการเข้าถึงบทเรียน

ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
  • Publicอ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ ระดับปัจจุบันของบทเรียนนี้
  • Free Memberต้องเข้าสู่ระบบ แต่ไม่ต้องชำระเงิน
  • VIPต้องมีสมาชิก VIP ที่ยังใช้งานอยู่

สมาชิกแต่ละแบบได้สิทธิ์อะไรบ้าง

Public ระดับของบทเรียนนี้

อ่านบทเรียนสาธารณะและเนื้อหาพื้นฐานที่เปิดให้ทุกคน โดยไม่ต้องสร้างบัญชี

  • บทเรียนสาธารณะอ่านบทเรียนและเนื้อหาพื้นฐานที่กำหนดเป็น Public ได้โดยไม่ต้องเข้าสู่ระบบ
Free Member

อ่านบทเรียน Public และบทเรียนที่กำหนดเป็น Free Member หลังเข้าสู่ระบบ โดยไม่ต้องชำระเงิน

  • บทเรียนสำหรับสมาชิกฟรีเมื่อเข้าสู่ระบบแล้ว สามารถอ่านบทเรียน Public และบทเรียนที่กำหนดเป็น Free Member ได้โดยไม่ต้องชำระเงิน
VIP

อ่านบทเรียน Public, Free Member และ VIP ตามสิทธิ์ที่ยังใช้งานอยู่ พร้อมใช้เครื่องมือเสริมที่บทเรียนนั้นรองรับ

  • บทเรียน VIPอ่านบทความและบทเรียนที่กำหนดสำหรับสมาชิก VIP โดยระบบตรวจสิทธิ์จากเซิร์ฟเวอร์
  • Dictionary Popupแตะคำหรือโครงสร้างภาษาจีนที่บทเรียนเตรียมไว้ เพื่อดูคำอธิบายโดยไม่ต้องออกจากบทเรียน
  • คลังคำศัพท์และประโยคของฉันบันทึกคำจาก Popup หรือเลือกข้อความภาษาจีนจากบทเรียนที่รองรับ เพื่อกลับมาทบทวนภายหลัง
  • เสียงและตัวช่วยอักษรจีนใช้เสียงภาษาจีนและเครื่องมือ Hanzi บนบทเรียนที่รองรับ เพื่อช่วยฝึกอ่านและออกเสียง
  • ความคืบหน้าและเรียนต่อบันทึกความคืบหน้าและกลับไปยังบทเรียนล่าสุดบนส่วนของระบบที่รองรับ
  • ส่วนลดสินค้าดิจิทัล 10%สมาชิก VIP ที่มีสิทธิ์ใช้งานได้รับส่วนลดตามเงื่อนไขของสินค้าดิจิทัลที่ร่วมรายการ

สิทธิ์ของเครื่องมือเสริมขึ้นอยู่กับฟังก์ชันที่บทเรียนนั้นรองรับ และไม่เปลี่ยนระดับการเข้าถึงของบทเรียน

ดูรายละเอียดสิทธิ์ VIP และแผนสมาชิกทั้งหมด

基本结构 — พยางค์พินอินประกอบจากอะไร

(jīběn jiégòu / จีเปิ่นเจี๋ยโก้ว / พยางค์พินอินประกอบจากอะไร / basic structure)

พยางค์คือเสียงที่พูดรวมกันหนึ่งจังหวะ ลอง mā (อ่านว่า มา) หนึ่งครั้ง แล้วหยุด จะได้หนึ่งพยางค์ พินอินใช้อักษรโรมันบอกเสียงจีน จึงอ่านตามเสียงตัวอย่าง ไม่สะกดชื่ออักษรภาษาอังกฤษเป็น “เอ็ม–เอ”

ในพยางค์นี้ m เป็นเสียงเริ่มจากริมฝีปาก a เป็นส่วนสระใกล้ อา และขีดราบเหนือ a บอกเสียง 1 ซึ่งคงระดับค่อนข้างสูง เมื่อรวมแล้วอ่าน mā (อ่านว่า มา) ในคำว่า 妈 mā อ่านว่า มา = แม่ (mother)

ชื่อส่วนประกอบที่ใช้ในบทนี้:

  • 声母 shēngmǔ อ่านว่า เซริงหมู่ = พยัญชนะต้น (initial consonant)
  • 韵母 yùnmǔ อ่านว่า อวิ้นหมู่ = สระหรือส่วนท้าย (final)
  • 声调 shēngdiào อ่านว่า เซริงเตี้ยว = วรรณยุกต์ (tone)
  • 音节 yīnjié อ่านว่า อินเจี๋ย = พยางค์ (syllable)

สูตรช่วยเริ่มต้นคือ ต้นเสียง + ส่วนท้าย + วรรณยุกต์ → พยางค์หนึ่งจังหวะ เสียงแต่ละส่วนไม่ใช่คำศัพท์ที่มีความหมายแยกกันทุกส่วน

ข้อยกเว้นที่ต้องรู้ตั้งแต่แรก: บางพยางค์เริ่มด้วยสระ จึงไม่มีเสียงพยัญชนะต้นให้แยก เช่น 爱 ài อ่านว่า อ้าย = รัก (to love) ส่วนรูปสะกด y และ w ช่วยเขียนพยางค์ที่เริ่มด้วยสระบางกลุ่ม เช่น 一 yī อ่านว่า อี = หนึ่ง (one) และ 五 wǔ อ่านว่า อู่ = ห้า (five) จึงไม่ต้องเติมต้นเสียงที่ไม่มีอยู่จริงให้ทุกพยางค์

วิธีใช้คำอ่านไทย: เป็นเสียงประมาณสำหรับเริ่มฝึก ไม่แทนเสียงจีนทั้งหมด คำที่เขียนใกล้กันในภาษาไทยอาจใช้ลิ้นและแรงลมต่างกัน ให้ดูพินอิน ฟังเสียง และตรวจปากควบคู่กัน

กลับไปที่หัวข้อ

声母分组 — จัดกลุ่มต้นเสียงตามตำแหน่งปาก

(shēngmǔ fēnzǔ / เซริงหมู่เฟินจู่ / จัดกลุ่มต้นเสียงตามตำแหน่งปาก / groups of initials)

เสียงพยัญชนะต้นหลักมี 21 ตัว ตารางสำหรับผู้เรียนบางเล่มเพิ่ม y/w เป็นตัวช่วยสะกด จึงเห็น 23 ตัวได้ ให้แยก “เสียงพยัญชนะต้น” ออกจาก “ตัวอักษรที่ใช้เขียน”

วิธีฟังตัวอย่าง: แต่ละรายการด้านล่างเป็นอักษรพร้อมพยางค์เต็มที่มีสระและวรรณยุกต์ ใช้ฟังเสียงต้นในพยางค์ ไม่ใช่เสียงพยัญชนะล้วน และไม่ใช่ชื่ออักษรภาษาอังกฤษ

b p m f — ริมฝีปาก

b/p เริ่มจากเม้มริมฝีปากแล้วปล่อย แต่ p พ่นลมชัดกว่า b ส่วน m ให้เสียงผ่านจมูก และ f ใช้ฟันบนแตะริมฝีปากล่างเบา ๆ แล้วปล่อยลมเสียดผ่าน

  • 八 bā อ่านว่า ปา = แปด (eight)
  • 趴 pā อ่านว่า พา = คว่ำตัว; หมอบ (to lie prone)
  • 妈 mā อ่านว่า มา = แม่ (mother)
  • 发 fā อ่านว่า ฟา = ส่ง; ปล่อยออก (อ่านเสียงนี้ในตัวอย่าง) (to send; to emit)

ลองเช็กแรงลม: ถือกระดาษบางห่างปากเล็กน้อย เปรียบเทียบ bā (อ่านว่า ปา) กับ pā (อ่านว่า พา) ที่ความดังเท่ากัน กระดาษมักขยับชัดกว่าในพยางค์หลัง อย่าใช้ความดังแทนแรงลม

d t n l — ปลายลิ้นด้านหน้า

d/t ปิดทางลมด้วยปลายลิ้นบริเวณปุ่มเหงือกหลังฟันบนแล้วปล่อย โดย t พ่นลมมากกว่า d ส่วน n ให้ลมผ่านจมูก และ l ปล่อยลมผ่านข้างลิ้น อย่าเม้มริมฝีปากแทนการใช้ลิ้น

  • 搭 dā อ่านว่า ตา = ต่อ; พาด; โดยสาร (เลือกเสียงนี้ในตัวอย่าง) (to put up; to take transport)
  • 他 tā อ่านว่า ทา = เขา (ผู้ชาย) (he)
  • 拿 ná อ่านว่า หนา = ถือ; หยิบ (to hold; to take)
  • 拉 lā อ่านว่า ลา = ดึง (to pull)

g k h — โคนลิ้น

g/k ยกส่วนหลังของลิ้นเข้าหาเพดานอ่อนแล้วปล่อย โดย k พ่นลมมากกว่า g ส่วน h ปล่อยลมเสียดผ่านช่องแคบบริเวณส่วนหลังของลิ้น ไม่บีบคอหรือกระแทกเสียงดัง

  • 哥 gē อ่านว่า เกอ = พี่ชาย (older brother)
  • 科 kē อ่านว่า เคอ = สาขา; วิชา; แผนก (มักใช้ประกอบคำ) (branch; subject; department)
  • 喝 hē อ่านว่า เฮอ = ดื่ม (to drink)

j q x — ลิ้นส่วนหน้า

วางปลายลิ้นใกล้ด้านหลังฟันล่าง แล้วยกลิ้นส่วนหน้าเข้าใกล้เพดานปาก j/q มีช่วงปิดแล้วปล่อย โดย q พ่นลมชัดกว่า j ส่วน x เป็นเสียงเสียดแทรกต่อเนื่อง ไม่ม้วนปลายลิ้นขึ้นแบบ zh/ch/sh

  • 鸡 jī อ่านว่า จี = ไก่ (chicken)
  • 七 qī อ่านว่า ชี = เจ็ด (seven)
  • 西 xī อ่านว่า ซี = ทิศตะวันตก (west)

กฎสะกด: เมื่อเสียง ü ตามหลัง j/q/x ให้เขียน u โดยละจุด เช่น jù (อ่านว่า จวี้) เสียงสระยังเป็น ü ไม่เปลี่ยนเป็น อู หลัง n/l ต้องคงจุดเพื่อแยกคนละเสียง รายละเอียดอยู่ในบทเสียง ü

zh ch sh r — ปลายลิ้นยกไปด้านหลังปุ่มเหงือก

ยกปลายลิ้นไปด้านหลังแนวปุ่มเหงือกพอสบาย ไม่ม้วนลึกหรือเกร็งคอ zh/ch มีช่วงปิดแล้วปล่อย โดย ch พ่นลมชัดกว่า zh ส่วน sh/r ไม่ระเบิดลมแบบสองตัวแรก i หลังกลุ่มนี้ไม่ใช่สระ อี ธรรมดา

  • 知 zhī อ่านว่า จรือ = รู้ (มักใช้ประกอบคำ) (to know)
  • 吃 chī อ่านว่า ชรือ = กิน (to eat)
  • 师 shī อ่านว่า ซรือ = ครู; ผู้เชี่ยวชาญ (มักใช้ประกอบคำ) (teacher; master)
  • 日 rì อ่านว่า ยรื่อ = วัน; ดวงอาทิตย์ (day; sun)

หมายเหตุ: เสียง r ของจีนไม่เท่ากับ ร ไทยทุกตำแหน่ง คำอ่านไทยใช้เป็นจุดเริ่มต้นเท่านั้น ฟังพยางค์เต็มแล้วเลียนตำแหน่งลิ้นโดยไม่เติม อี ต่อท้าย

z c s — ปลายลิ้นไม่ม้วนไปด้านหลัง

เริ่มใกล้ด้านหลังฟันบนหรือปุ่มเหงือกด้านหน้า z/c มีช่วงปิดแล้วปล่อย โดย c พ่นลมชัดกว่า z ส่วน s ปล่อยลมเสียดแทรกต่อเนื่อง เทียบตำแหน่งกับ zh/ch/sh โดยรักษาความดังและความเร็วให้ใกล้กัน i หลัง z/c/s ก็ไม่ใช่ อี ธรรมดา

  • 资 zī อ่านว่า จือ = ทรัพยากร; ทุน (ใช้ประกอบคำ) (resources; capital)
  • 词 cí อ่านว่า ฉือ = คำศัพท์ (word)
  • 四 sì อ่านว่า ซื่อ = สี่ (four)

ข้อจำกัดของกระดาษ: เสียงเสียดแทรก f/s/sh/x/h ก็มีลมไหลและอาจทำให้กระดาษขยับ ใช้กระดาษเทียบเฉพาะคู่เสียงลักษณะใกล้กัน เช่น b/p หรือ d/t อย่าใช้ตัดสินว่าทุกเสียงที่กระดาษขยับต้องเป็นเสียงพ่นลมแบบ p

กลับไปที่หัวข้อ

韵母分组 — จำส่วนท้ายเป็นครอบครัว

(yùnmǔ fēnzǔ / อวิ้นหมู่เฟินจู่ / จำส่วนท้ายเป็นครอบครัว / groups of finals)

ส่วนท้ายอาจมีสระเดี่ยว สระที่เลื่อนตำแหน่งลิ้น หรือสระตามด้วยเสียงนาสิก ไม่ต้องท่องจำนวนจากหลายตำราพร้อมกัน เพราะบางเล่มรวมรูปสะกดต่างกัน ให้เริ่มจากกลุ่มที่ใช้ในบทนี้ก่อน แล้วต่อด้วยบทอ่านตารางผสมเสียง

วิธีอ่านรายการ: ตัวอักษรหน้าแต่ละรายการเป็นชื่อส่วนท้าย ส่วนตัวอย่างมีเสียงต้นและวรรณยุกต์ครบ ให้ฟังทั้งพยางค์ แล้วสังเกตเฉพาะส่วนท้าย ไม่อ่านตัวอย่างว่าเป็นสระล้วน และไม่เติมเสียง n/g แยกอีกหนึ่งจังหวะ

สระเดี่ยว

  • a — ใกล้ อา เปิดปากพอสบาย; พยางค์ช่วยฝึก: mā (อ่านว่า มา)
  • o — ห่อปาก เสียงในพยางค์นี้ไม่ใช่คำอังกฤษ โอ; พยางค์ช่วยฝึก: bō (อ่านว่า ปัว)
  • e — ใกล้ เออ ลิ้นอยู่ค่อนไปด้านหลัง ริมฝีปากไม่ห่อ; พยางค์ช่วยฝึก: gē (อ่านว่า เกอ)
  • i — ในตัวอย่างนี้ใกล้ อี ยกลิ้นส่วนหน้า; พยางค์ช่วยฝึก: jī (อ่านว่า จี)
  • u — ใกล้ อู ลิ้นค่อนไปด้านหลังและห่อปาก; พยางค์ช่วยฝึก: wū (อ่านว่า อู)
  • ü — ลิ้นอยู่ด้านหน้าใกล้ อี แต่ห่อปาก พูดเป็นเสียงเดียว; พยางค์ช่วยฝึก: yū (อ่านว่า อวี)

สระประสม

  • ai — เริ่มใกล้ อา แล้วเลื่อนไป อี ในพยางค์เดียว; พยางค์ช่วยฝึก: bāi (อ่านว่า ไป)
  • ei — เลื่อนจากส่วนต้นของสระไป อี ไม่อ่านเป็นสองคำ; พยางค์ช่วยฝึก: bēi (อ่านว่า เปย)
  • ao — เลื่อนจาก อา ไปทาง อู/โอว ไม่แบ่งสองพยางค์; พยางค์ช่วยฝึก: bāo (อ่านว่า ปาว)
  • ou — เริ่มใกล้ โอ แล้วห่อปากมากขึ้นไป อู; พยางค์ช่วยฝึก: gōu (อ่านว่า โกว)

ส่วนท้ายเสียงนาสิก

  • an — จบด้วยปลายลิ้นด้านหน้าแบบ -n; พยางค์ช่วยฝึก: bān (อ่านว่า ปาน)
  • en — สระใกล้ เอิน แล้วจบด้วย -n; พยางค์ช่วยฝึก: gēn (อ่านว่า เกิน)
  • ang — ส่วนหลังของลิ้นยกปิดทางลมแบบ -ng; พยางค์ช่วยฝึก: bāng (อ่านว่า ปาง)
  • eng — สระใกล้ เอิง แล้วจบด้วย -ng; พยางค์ช่วยฝึก: gēng (อ่านว่า เกิง)
  • ong — สระห่อปากก่อนจบด้วย -ng ต้องฝึกในพยางค์ที่มีจริง; พยางค์ช่วยฝึก: gōng (อ่านว่า กง)

ข้อยกเว้นของ i: i ในกลุ่ม j/q/x ใช้ลิ้นต่างจาก i หลัง z/c/s และ zh/ch/sh/r จึงอ่านเป็น อี เหมือนกันทุกช่องไม่ได้ ให้กลับไปฟังตัวอย่างแต่ละกลุ่มก่อน

u กับ ü: ต้องห่อปากทั้งคู่ แต่ลิ้นอยู่ต่างตำแหน่ง รูป yū ในตัวอย่างเขียน u ตามกฎของกลุ่ม ü ที่ไม่มีเสียงต้น จึงไม่เติมจุดบนตัว u เอง

จบ n/ng: รักษาเสียงให้เป็นพยางค์เดียว เสียง -ng ไม่ใช่การเติมเสียง ก ตามท้าย ถ้าปลายลิ้นขึ้นปิดด้านหน้าในทั้งสองคำ จะทำให้คู่เสียงใกล้กันเกินไป

คำจริงช่วยเทียบ: 来 lái อ่านว่า ไหล = มา (to come); 美 měi อ่านว่า เหม่ย = สวย (beautiful); 好 hǎo อ่านว่า ห่าว = ดี (good); 走 zǒu อ่านว่า โจ่ว = เดิน (to walk)

เทียบปลายเสียง: 班 bān อ่านว่า ปาน = ชั้นเรียน (class) กับ 帮 bāng อ่านว่า ปาง = ช่วย (to help); 真 zhēn อ่านว่า เจริน = จริง (real; true) กับ 争 zhēng อ่านว่า เจริง = แย่งชิง (to compete for)

กลับไปที่หัวข้อ

拼读方法 — ประกอบเสียงเป็นพยางค์เดียว

(pīndú fāngfǎ / พินตู๋ฟางฝ่า / ประกอบเสียงเป็นพยางค์เดียว / how to blend sounds)

  1. ดูเสียงต้นก่อนว่าใช้ริมฝีปากหรือส่วนใดของลิ้น เช่น h ใช้ลมเสียดผ่านส่วนหลังของลิ้น ใกล้เสียง ฮ
  2. ดูส่วนท้าย เช่น ao เลื่อนตำแหน่งสระภายในพยางค์เดียว อย่าอ่านชื่ออักษร a และ o แยกกัน
  3. เชื่อมต้นเสียงเข้าหาสระทันที แล้วทำวรรณยุกต์ให้ครอบคลุมทั้งพยางค์ ไม่ออกเสียง “เฮอ–อาว” เป็นสองคำ
  4. ฟัง hǎo (อ่านว่า ห่าว) แล้วพูดตามหนึ่งครั้ง เช็กทั้งรูปปาก แนวเสียง และความหมาย

ตัวอย่างพยางค์ง่าย

好 hǎo อ่านว่า ห่าว = ดี (good)

h + ao + วรรณยุกต์3 → อ่านรวมหนึ่งจังหวะ เมื่อฝึกเดี่ยวอาจได้ยินเสียงลงต่ำแล้ววกขึ้น แต่ในประโยคเสียง3ไม่จำเป็นต้องวกขึ้นเต็มรูปทุกครั้ง

ตัวอย่างมีเสียงเลื่อนก่อนสระหลัก

光 guāng อ่านว่า กวาง = แสง (light)

g + uang + วรรณยุกต์1 → พูดหนึ่งพยางค์ เริ่ม g แล้วเลื่อนผ่านส่วน u ไป a และจบ -ng ไม่อ่าน “กอ–อู–อา–งอ” แยกสี่จังหวะ

ข้อจำกัด: ไม่ใช่ทุกเสียงต้นจะจับคู่กับทุกส่วนท้ายได้ ถ้าตารางเว้นว่างให้หยุดตรวจรูปที่ใช้จริง ไม่สร้างคำใหม่ด้วยการเอาตัวอักษรมาต่อกันเอง และการใส่เครื่องหมายวรรณยุกต์ถูกตำแหน่งยังไม่รับรองว่าออกเสียงถูก

กลับไปที่หัวข้อ

节奏练习 — ฝึกทีละรอบโดยไม่เร่งความเร็ว

(jiézòu liànxí / เจี๋ยโจ้วเลี่ยนสี / ฝึกทีละรอบโดยไม่เร่งความเร็ว / rhythm practice)

เริ่มที่ความเร็วซึ่งยังรักษาเสียงได้ชัด พูดหนึ่งพยางค์แล้วหยุดฟังตัวเอง เมื่อชัดจึงอ่านต่อกัน ความดังไม่ใช้แทนวรรณยุกต์ และไม่ต้องฝืนเพิ่มความเร็วทุกครั้ง

รอบ1: คง m แล้วเปลี่ยนส่วนท้าย

  • mā (อ่านว่า มา)
  • mái (อ่านว่า ไหม)
  • mǎo (อ่านว่า หม่าว)
  • màn (อ่านว่า ม่าน)
  • máng (อ่านว่า หมาง)

อ่านตามเครื่องหมายที่แสดงก่อน ชุดนี้เปลี่ยนทั้งส่วนท้ายและวรรณยุกต์ จึงไม่ใช่คู่ที่ต่างเฉพาะส่วนท้าย ถ้าต้องการเทียบสระอย่างเดียว ให้ใช้ตัวอย่างเสียง1ในรายการส่วนท้ายด้านบน อย่าเดาความหมายจากพยางค์ลอย ๆ

รอบ2: คงสระ a และเสียง1

  • bā (อ่านว่า ปา)
  • pā (อ่านว่า พา)
  • mā (อ่านว่า มา)
  • fā (อ่านว่า ฟา)

สังเกตว่าเปลี่ยนจากริมฝีปากปิดแล้วปล่อย ไปเสียงผ่านจมูกและเสียงฟันแตะริมฝีปากอย่างไร เริ่มทีละตัว แล้วจึงอ่านต่อกัน

รอบที่ 3: อ่านคำจริง

妈妈很好。

Pinyin: Māma hěn hǎo.

อ่านว่า: มาม่ะ เหิ่น ห่าว

แปลไทย: คุณแม่สบายดีมาก

เปิดดูคำและหน้าที่ในประโยคนี้
  • 妈妈 māma อ่านว่า มาม่ะ = แม่; พยางค์หลังอ่านเบา (mother)
  • 很 hěn อ่านว่า เหิ่น = มาก; มักอยู่หน้าคำบอกลักษณะโดยไม่ต้องเน้นว่ามากเสมอไป (very; a common adverb before adjectives)
  • 好 hǎo อ่านว่า ห่าว = ดี; สบายดี ในประโยคนี้ (well; good)

อ่านตามความหมายของคำในประโยคนี้ คำอ่านไทยเป็นเครื่องช่วยเริ่มต้น สำหรับคำช่วยที่อ่านเบาและคำที่เปลี่ยนแนวเสียงเมื่อพูดติดกัน ให้ฟังประโยคเต็มร่วมด้วย ไม่จำระดับเสียงเบาจากคำเดี่ยวเป็นระดับตายตัว

English: Mom is very well.

ฟังให้ต่าง: พยางค์หลังของคำว่า แม่ อ่านเบาและสั้น ไม่เป็นเสียง4 ส่วนคู่เสียง3ที่ตามกัน ในการพูดต่อเนื่องตัวแรกมักยกเป็นแนวเสียง2 รูปพินอินเดิมแสดงเสียงประจำคำ ให้เทียบเสียงพูด Māma hén hǎo. (อ่านว่า มาม่ะเหินห่าว) ซึ่งหมายถึงประโยคเดียวกัน ไม่ใช่คำใหม่

กลับไปที่หัวข้อ

核心词语 — คำหลักที่ต้องรู้

(héxīn cíyǔ / เหอซินฉืออวี่ / คำศัพท์หลัก / core vocabulary)

สมาชิก VIP กดคำเพื่อเปิดพจนานุกรม บันทึกเข้าคลังคำศัพท์ และกดไอคอนลำโพงเพื่อฟังคำศัพท์กับประโยคตัวอย่างที่กำหนดไว้ได้

汉语拼音

Pinyin: Hànyǔpīnyīn

อ่านว่า: ฮ่านอวี่พินอิน

แปลไทย: ระบบถอดเสียงภาษาจีนกลางด้วยอักษรโรมัน

English: Chinese Pinyin

我学汉语拼音。

Pinyin: Wǒ xué Hànyǔ pīnyīn.

อ่านว่า: หว่อ เสวีย ฮ่านอวี่ พินอิน

แปลไทย: ฉันเรียนพินอินภาษาจีน

เปิดดูคำและหน้าที่ในประโยคนี้
  • 我 wǒ อ่านว่า หว่อ = ฉัน (I; me)
  • 学 xué อ่านว่า เสวีย = เรียน (to learn; to study)
  • 汉语 Hànyǔ อ่านว่า ฮ่านอวี่ = ภาษาจีน (the Chinese language)
  • 拼音 pīnyīn อ่านว่า พินอิน = ระบบเขียนเสียงด้วยอักษรโรมันของจีน (Pinyin; the Chinese romanization system)

อ่านตามความหมายของคำในประโยคนี้ คำอ่านไทยเป็นเครื่องช่วยเริ่มต้น สำหรับคำช่วยที่อ่านเบาและคำที่เปลี่ยนแนวเสียงเมื่อพูดติดกัน ให้ฟังประโยคเต็มร่วมด้วย ไม่จำระดับเสียงเบาจากคำเดี่ยวเป็นระดับตายตัว

English: I study Chinese Pinyin.

声母

Pinyin: shēngmǔ

อ่านว่า: เซริงหมู่

แปลไทย: พยัญชนะต้นหรือต้นเสียงของพยางค์

English: syllable initial

声母在音节的开头。

Pinyin: Shēngmǔ zài yīnjié de kāitóu.

อ่านว่า: เซริงหมู่ ไจ้ อินเจี๋ย เตอะ ไคโถว

แปลไทย: พยัญชนะต้นอยู่ต้นพยางค์

เปิดดูคำและหน้าที่ในประโยคนี้
  • 声母 shēngmǔ อ่านว่า เซริงหมู่ = พยัญชนะต้น (initial consonant)
  • 在 zài อ่านว่า ไจ้ = อยู่ที่ (to be located at)
  • 音节 yīnjié อ่านว่า อินเจี๋ย = พยางค์ (syllable)
  • 的 de อ่านว่า เตอะ = คำช่วยเชื่อมส่วนขยายกับคำนาม อ่านเบาในประโยคนี้ (attributive particle)
  • 开头 kāitóu อ่านว่า ไคโถว = ตอนต้น; จุดเริ่มต้น (beginning)

อ่านตามความหมายของคำในประโยคนี้ คำอ่านไทยเป็นเครื่องช่วยเริ่มต้น สำหรับคำช่วยที่อ่านเบาและคำที่เปลี่ยนแนวเสียงเมื่อพูดติดกัน ให้ฟังประโยคเต็มร่วมด้วย ไม่จำระดับเสียงเบาจากคำเดี่ยวเป็นระดับตายตัว

English: The initial is at the beginning of a syllable.

韵母

Pinyin: yùnmǔ

อ่านว่า: อวิ้นหมู่

แปลไทย: ส่วนท้ายของพยางค์

English: syllable final

韵母在声母后面。

Pinyin: Yùnmǔ zài shēngmǔ hòumiàn.

อ่านว่า: อวิ้นหมู่ ไจ้ เซริงหมู่ โฮ่วเมี่ยน

แปลไทย: สระหรือส่วนท้ายตามหลังพยัญชนะต้น

เปิดดูคำและหน้าที่ในประโยคนี้
  • 韵母 yùnmǔ อ่านว่า อวิ้นหมู่ = สระหรือส่วนท้ายของพยางค์ (final)
  • 在 zài อ่านว่า ไจ้ = อยู่ที่ (to be located at)
  • 声母 shēngmǔ อ่านว่า เซริงหมู่ = พยัญชนะต้น (initial consonant)
  • 后面 hòumiàn อ่านว่า โฮ่วเมี่ยน = ข้างหลัง (behind)

อ่านตามความหมายของคำในประโยคนี้ คำอ่านไทยเป็นเครื่องช่วยเริ่มต้น สำหรับคำช่วยที่อ่านเบาและคำที่เปลี่ยนแนวเสียงเมื่อพูดติดกัน ให้ฟังประโยคเต็มร่วมด้วย ไม่จำระดับเสียงเบาจากคำเดี่ยวเป็นระดับตายตัว

English: The final comes after the initial.

音节

Pinyin: yīnjié

อ่านว่า: อินเจี๋ย

แปลไทย: พยางค์

English: syllable

一个汉字通常是一个音节。

Pinyin: Yí ge Hànzì tōngcháng shì yí ge yīnjié.

อ่านว่า: อี๋ เกอะ ฮ่านจื้อ ทงฉราง ซรื่อ อี๋ เกอะ อินเจี๋ย

แปลไทย: โดยทั่วไปอักษรจีนหนึ่งตัวเท่ากับหนึ่งพยางค์

เปิดดูคำและหน้าที่ในประโยคนี้
  • 一个 yí ge อ่านว่า อี๋เกอะ = หนึ่งหน่วย; พยางค์หลังเป็นลักษณนามทั่วไปและอ่านเบา (one; a numeral and general classifier)
  • 汉字 Hànzì อ่านว่า ฮ่านจื้อ = อักษรจีน (Chinese character)
  • 通常 tōngcháng อ่านว่า ทงฉราง = โดยทั่วไป; ตามปกติ (usually)
  • 是 shì อ่านว่า ซรื่อ = เป็น (to be)
  • 一个 yí ge อ่านว่า อี๋เกอะ = หนึ่งหน่วย; ใช้กับพยางค์ในประโยคนี้ (one; a numeral and general classifier)
  • 音节 yīnjié อ่านว่า อินเจี๋ย = พยางค์ (syllable)

อ่านตามความหมายของคำในประโยคนี้ คำอ่านไทยเป็นเครื่องช่วยเริ่มต้น สำหรับคำช่วยที่อ่านเบาและคำที่เปลี่ยนแนวเสียงเมื่อพูดติดกัน ให้ฟังประโยคเต็มร่วมด้วย ไม่จำระดับเสียงเบาจากคำเดี่ยวเป็นระดับตายตัว

English: One Chinese character is usually one syllable.

声调

Pinyin: shēngdiào

อ่านว่า: เซริงเตี้ยว

แปลไทย: เสียงวรรณยุกต์

English: tone

声调会改变意思。

Pinyin: Shēngdiào huì gǎibiàn yìsi.

อ่านว่า: เซริงเตี้ยว ฮุ่ย ไก่เปี้ยน อี้ซึ

แปลไทย: วรรณยุกต์เปลี่ยนความหมายได้

เปิดดูคำและหน้าที่ในประโยคนี้
  • 声调 shēngdiào อ่านว่า เซริงเตี้ยว = วรรณยุกต์ (tone)
  • 会 huì อ่านว่า ฮุ่ย = สามารถ; บอกสิ่งที่เกิดขึ้นได้ ในประโยคนี้ (can)
  • 改变 gǎibiàn อ่านว่า ไก่เปี้ยน = เปลี่ยนแปลง (to change)
  • 意思 yìsi อ่านว่า อี้ซึ = ความหมาย; พยางค์หลังอ่านเบา (meaning)

อ่านตามความหมายของคำในประโยคนี้ คำอ่านไทยเป็นเครื่องช่วยเริ่มต้น สำหรับคำช่วยที่อ่านเบาและคำที่เปลี่ยนแนวเสียงเมื่อพูดติดกัน ให้ฟังประโยคเต็มร่วมด้วย ไม่จำระดับเสียงเบาจากคำเดี่ยวเป็นระดับตายตัว

English: Tone can change the meaning.

拼读

Pinyin: pīndú

อ่านว่า: พินตู๋

แปลไทย: ประกอบเสียงแล้วอ่าน

English: blend and read sounds

请跟着老师拼读这些音节。

Pinyin: Qǐng gēn zhe lǎoshī pīndú zhèxiē yīnjié.

อ่านว่า: ฉิ่ง เกิน เจร่อ เหล่าซรือ พินตู๋ เจร้อเซีย อินเจี๋ย

แปลไทย: กรุณาประกอบเสียงอ่านพยางค์เหล่านี้ตามคุณครู

เปิดดูคำและหน้าที่ในประโยคนี้
  • 请 qǐng อ่านว่า ฉิ่ง = กรุณา (please)
  • 跟 gēn อ่านว่า เกิน = ตาม; ทำตาม (to follow)
  • 着 zhe อ่านว่า เจรอะ = คำช่วยบอกการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่ อ่านเบาในประโยคนี้ (aspect particle marking an ongoing action)
  • 老师 lǎoshī อ่านว่า เหล่าซรือ = ครู (teacher)
  • 拼读 pīndú อ่านว่า พินตู๋ = ผสมเสียงเพื่ออ่านพยางค์ (to blend sounds when reading)
  • 这些 zhèxiē อ่านว่า เจร้อเซีย = เหล่านี้ (these)
  • 音节 yīnjié อ่านว่า อินเจี๋ย = พยางค์ (syllable)

อ่านตามความหมายของคำในประโยคนี้ คำอ่านไทยเป็นเครื่องช่วยเริ่มต้น สำหรับคำช่วยที่อ่านเบาและคำที่เปลี่ยนแนวเสียงเมื่อพูดติดกัน ให้ฟังประโยคเต็มร่วมด้วย ไม่จำระดับเสียงเบาจากคำเดี่ยวเป็นระดับตายตัว

English: Please follow the teacher and blend these syllables.

发音

Pinyin: fāyīn

อ่านว่า: ฟาอิน

แปลไทย: การออกเสียง; ออกเสียง

English: pronunciation; to pronounce

她的发音很清楚。

Pinyin: Tā de fāyīn hěn qīngchu.

อ่านว่า: ทา เต่อ ฟาอิน เหิ่น ชิงชรุ่

แปลไทย: การออกเสียงของเธอชัดเจนมาก

เปิดดูคำและหน้าที่ในประโยคนี้
  • 她 tā อ่านว่า ทา = เธอ (she)
  • 的 de อ่านว่า เตอะ = คำช่วยแสดงความเป็นเจ้าของ อ่านเบาในประโยคนี้ (possessive particle)
  • 发音 fāyīn อ่านว่า ฟาอิน = การออกเสียง (pronunciation)
  • 很 hěn อ่านว่า เหิ่น = มาก; ใช้หน้าคำบอกลักษณะ (very; an adverb before adjectives)
  • 清楚 qīngchu อ่านว่า ชิงชรุ่ = ชัดเจน; พยางค์หลังอ่านเบา (clear)

อ่านตามความหมายของคำในประโยคนี้ คำอ่านไทยเป็นเครื่องช่วยเริ่มต้น สำหรับคำช่วยที่อ่านเบาและคำที่เปลี่ยนแนวเสียงเมื่อพูดติดกัน ให้ฟังประโยคเต็มร่วมด้วย ไม่จำระดับเสียงเบาจากคำเดี่ยวเป็นระดับตายตัว

English: Her pronunciation is very clear.

กลับไปที่หัวข้อ

汉字练习 — ฝึกอักษรจีนที่ใช้ในบทนี้

(hànzì liànxí / ฮ่านจื้อเลี่ยนสี / ฝึกอักษรจีนที่ใช้ในบทนี้ / character practice)

สมาชิก VIP เลือกอักษรเพื่อดูลำดับขีด เล่นซ้ำ และฝึกเขียนบนหน้าจอ ฟังเสียงของรายการที่กำลังฝึกจากปุ่มลำโพงซึ่งแยกจากปุ่มฝึกเขียน เสียงอักษรในที่นี้ใช้การอ่านและความหมายที่ระบุใต้ตัวอักษร ไม่แทนทุกเสียงอ่านที่อักษรนั้นอาจมีในคำอื่น

声

shēng

อ่านว่า: เซริง

แปลไทย: เสียง

จำนวนขีด 7 ขีด

โครงสร้าง บน–ล่าง ด้านล่างเป็นส่วนโค้งของอักษรรูปย่อ ด้านบน 士 (shì / ซรื่อ / นักปราชญ์)

English: sound

ตัวอย่างคำที่มีอักษรนี้: 声母 shēngmǔ อ่านว่า เซริงหมู่ = พยัญชนะต้น (initial consonant); 声调 shēngdiào อ่านว่า เซริงเตี้ยว = วรรณยุกต์ (tone)

母

mǔ

อ่านว่า: หมู่

แปลไทย: แม่; ส่วนหลักของคำศัพท์ด้านเสียง

จำนวนขีด 5 ขีด

โครงสร้าง อักษรรูปเดียว มีจุดสองจุดอยู่ภายใน

English: mother; base element

ตัวอย่างคำที่มีอักษรนี้: 声母 shēngmǔ อ่านว่า เซริงหมู่ = พยัญชนะต้น (initial consonant); 韵母 yùnmǔ อ่านว่า อวิ้นหมู่ = ส่วนท้าย (final)

音

yīn

อ่านว่า: อิน

แปลไทย: เสียง

จำนวนขีด 9 ขีด

โครงสร้าง บน–ล่าง ด้านบน 立 (lì / ลี่ / ยืน) ด้านล่าง 日 (rì / ยรื่อ / ดวงอาทิตย์)

English: sound

ตัวอย่างคำที่มีอักษรนี้: 音节 yīnjié อ่านว่า อินเจี๋ย = พยางค์ (syllable); 发音 fāyīn อ่านว่า ฟาอิน = การออกเสียง (pronunciation)

一

yī

อ่านว่า: อี

แปลไทย: หนึ่ง

จำนวนขีด 1 ขีด

โครงสร้าง อักษรรูปเดียว มีเส้นนอนหนึ่งเส้น

English: one

ตัวอย่างคำที่มีอักษรนี้: 第一声 dìyī shēng อ่านว่า ตี้อีเซริง = เสียงที่หนึ่ง (first tone)

好

hǎo

อ่านว่า: ห่าว

แปลไทย: ดี

จำนวนขีด 6 ขีด

โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย 女 (nǚ / หนวี่ / ผู้หญิง) ด้านขวา 子 (zǐ / จื่อ / ลูก)

English: good

ตัวอย่างคำที่มีอักษรนี้: 好 hǎo อ่านว่า ห่าว = ดี (good)

กลับไปที่หัวข้อ

自我检查 — ลองทำก่อนเปิดเฉลย

(zìwǒ jiǎnchá / จื้อหว่อเจี่ยนฉรา / ลองทำก่อนเปิดเฉลย / self-check)

ข้อ1

แยก mǎ (อ่านว่า หม่า) ออกเป็นต้นเสียง ส่วนท้าย และวรรณยุกต์ แล้วลองพูดเป็นหนึ่งจังหวะ

กดดูแนวคำตอบข้อ1

m เป็นเสียงต้น a เป็นส่วนท้าย และเครื่องหมายเสียง3อยู่เหนือ a คำอ่านไทยของตัวอย่างคือ หม่า ไม่ใช่ ม่า ซึ่งชวนให้อ่านเป็นแนวตกอีกเสียงหนึ่ง

ข้อ2

คำว่า 爱 ài อ่านว่า อ้าย = รัก (to love) มีพยัญชนะต้นให้แยกหรือไม่

กดดูแนวคำตอบข้อ2

ไม่มีพยัญชนะต้นในพยางค์นี้ เริ่มที่ส่วนสระ ai แล้วทำเสียง4 ไม่ต้องเติม y/w หรือพยัญชนะไทยเข้าไปในรูปพินอิน

ข้อ3

ทำไม jù (อ่านว่า จวี้) จึงไม่มีจุดบน u และควรวางลิ้นอย่างไร

กดดูแนวคำตอบข้อ3

หลัง j/q/x ละจุดของ ü ในการเขียน เสียงยังใช้ลิ้นส่วนหน้าใกล้ อี และห่อริมฝีปาก จึงไม่อ่านเป็นสระ อู ที่ลิ้นอยู่ด้านหลัง

ข้อ4

ฟัง bān (อ่านว่า ปาน) เทียบ bāng (อ่านว่า ปาง) แล้วอธิบายว่าลิ้นจบที่ใด

กดดูแนวคำตอบข้อ4

ตัวแรกจบ -n ด้วยปลายลิ้นด้านหน้า ส่วนตัวหลังจบ -ng ด้วยลิ้นส่วนหลัง ทั้งคู่เป็นหนึ่งพยางค์ ไม่เติมเสียง ก หรือต่ออีกจังหวะ

ข้อ5

ถ้ากระดาษขยับตอนอ่านเสียงเสียดแทรก f แปลว่า f เป็นพยัญชนะพ่นลมแบบ p หรือไม่

กดดูแนวคำตอบข้อ5

ยังสรุปเช่นนั้นไม่ได้ f มีลมเสียดผ่านฟันกับริมฝีปากต่อเนื่อง กระดาษใช้ดูแรงลมบางส่วน ต้องฟังชนิดเสียงและดูตำแหน่งปากร่วมด้วย

พร้อมเรียนต่อเมื่อ: บอกส่วนประกอบของพยางค์ได้อย่างน้อยหนึ่งตัว แยกแรงลม b/p ได้ ฟัง -n/-ng ต่างกัน และรู้ว่าเสียงตัวอย่างเป็นพยางค์เต็ม หากยังไม่คล่องให้ย้อนฝึกทีละคู่ ไม่จำเป็นต้องท่องครบ21ตัวก่อนอ่านตาราง

เรียนต่อที่บทอ่านตารางพินอิน ส่วนจู้อิน และตารางจู้อิน37ตัว เป็นระบบเขียนเสียงอีกแบบ ไม่ใช่ข้อบังคับที่ต้องจำก่อนเริ่มพินอิน

กลับไปที่หัวข้อ

易错词 คำและเสียงที่ระวังใช้ผิด

(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)

  • อ่านชื่ออักษรละตินก่อน แล้วจึงอ่านสระ ทำให้เกิดสองพยางค์ วางปากที่ต้นเสียงแล้วต่อเข้าส่วนท้ายทันที
  • ออกเสียงท้าย น และ ง เหมือนกัน ให้ลองค้างท้ายคำสั้น ๆ เสียง น ใช้ปลายลิ้นแตะด้านบน ส่วนเสียง ง ยกโคนลิ้น

总结 สรุปจำง่าย

(zǒngjié / จ่งเจี๋ย / สรุปบทเรียน / lesson summary)

  • 声母 shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่; พยัญชนะต้น) — เริ่มด้วยตำแหน่งปากให้ถูก แล้วต่อเสียงเข้าหาส่วนท้ายทันที ไม่เติมพยางค์ชื่ออักษร
  • 韵母 yùnmǔ (อ่านว่า อวิ้นหมู่; ส่วนท้ายของพยางค์) — ฟังสระและเสียงจบด้วย น/ง ให้ครบ อย่าตัดส่วนท้ายออกตอนผสมเสียง
  • 音节 yīnjié (อ่านว่า อินเจี๋ย; พยางค์) — รวมเสียงต้น ส่วนท้าย และวรรณยุกต์เป็นหนึ่งจังหวะ บางพยางค์ไม่มีพยัญชนะต้นให้แยก
  • 声调 shēngdiào (อ่านว่า เซริงเตี้ยว; วรรณยุกต์) — ต้องฝึกพร้อมการผสมเสียง ตารางที่ไม่ใส่เครื่องหมายยังไม่ได้กำหนดให้ทุกช่องเป็นเสียงเบา

บัตรคำช่วยจำ记忆卡

(jìyìkǎ / จี้อี้ข่า / บัตรคำช่วยจำ)

เลือกฝึกได้ 2 ชุด: คำศัพท์ภาษาจีน → ความหมายไทย 5 ใบ และประโยคภาษาไทย → ภาษาจีน 5 ใบ ระบบจะแสดงครั้งละหนึ่งใบและเปิดเฉลยเมื่อกดเท่านั้น

บัตรคำเป็นเครื่องมือ VIP กรุณาเข้าสู่ระบบด้วยสมาชิก VIP ที่ยังใช้งานได้เพื่อฝึกชุดนี้