เริ่มอ่าน ㄅㄆㄇㄈ โดยไม่ต้องท่องทั้งตารางในครั้งเดียว
จู้อิน 注音符号 zhùyīnfúhào (อ่านว่า จรู้อินฝูฮ่าว / Zhuyin phonetic symbols) คืออะไร? ต่างจากพินอินอย่างไรและเริ่มอ่านอย่างไร
จู้อินเป็นระบบกำกับเสียงภาษาจีนกลางที่พบได้บ่อยในไต้หวัน บทนี้อธิบายโครงสร้าง สัญลักษณ์วรรณยุกต์ ความต่างจากพินอิน และวิธีประกอบเสียงจากตัวอย่างจริง เพื่อให้ผู้เรียนเปิดตารางจู้อินแล้วใช้งานได้ทันที
预备词汇 คำศัพท์ก่อนเรียน
รู้คำเหล่านี้ไว้ก่อน จะตามคำอธิบายและคำสั่งฝึกในบทได้ง่ายขึ้น
- 注音 (zhùyīn / จรู้อิน) กำกับวิธีอ่าน ในบทนี้ใช้เรียกระบบจู้อินด้วย (phonetic annotation)
- 介音 (jièyīn / เจี้ยอิน) เสียงกึ่งสระที่คั่นระหว่างเสียงต้นกับสระหลัก (medial glide)
- 完整表格 (wánzhěng biǎogé / หวานเจริ่ง เปี่ยวเก๋อ) ตารางฉบับเต็ม (complete table)
ระดับการเข้าถึงบทเรียน
ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
รู้หน้าที่ของระบบก่อนเริ่มจำรูปร่าง
ส่วนนี้ช่วยเริ่มฝึกก่อนอ่านรายละเอียดเดิม คำอ่านไทยเป็นเสียงประมาณ พินอินกับตัวอย่างเสียงยังเป็นตัวช่วยหลักในการตรวจเสียงจริง
- จู้อินเป็นระบบบอกเสียงภาษาจีนกลางอีกระบบหนึ่ง ไม่ใช่ชุดอักษรจีนสำหรับเขียนความหมายเหมือนคำศัพท์ และไม่ใช่รูปตัวเต็มของพินอิน
- เลือกฝึกทีละกลุ่ม เริ่มเสียงต้นที่คุ้น แล้วตามด้วยสระพื้นฐาน เมื่อจำรูปร่างได้ให้ประกอบเป็นพยางค์เต็มทันที เช่นเสียงที่เทียบได้กับ mā (อ่านว่า มา) ไม่จำเพียงชื่อสัญลักษณ์แยกจากการใช้
- ใช้พินอินเป็นสะพานเทียบได้ แต่ให้เทียบทั้งพยางค์พร้อมวรรณยุกต์ ไม่บังคับให้จำนวนตัวอักษรโรมันตรงกับจำนวนสัญลักษณ์ทุกครั้ง
- เสียง 1 ของจู้อินโดยทั่วไปไม่เขียนเครื่องหมาย ในขณะที่เสียงเบามีจุดกำกับ กฎการวางเครื่องหมายของแต่ละระบบต่างกัน จึงต้องดูตารางเฉพาะระบบนั้นก่อนอ่าน
- ระวังเสียงมาตรฐานและคำที่เลือกใช้ในแต่ละภูมิภาค ตัวอย่างจากไต้หวันอาจมีการใช้คำหรือเสียงบางคำต่างจากบทที่ยึดภาษาจีนกลางแผ่นดินใหญ่ ให้แยกความต่างของระบบเขียนกับความต่างของคำหรือสำเนียง
ลองตอบก่อน: จู้อินกับพินอินหน้าตาต่างกัน แปลว่าคำที่ถอดเสียงเดียวกันต้องออกเสียงคนละคำหรือไม่?
กดดูแนวคำตอบ
ไม่จำเป็น ทั้งสองระบบสามารถบอกพยางค์จีนกลางเดียวกันได้ ให้เทียบเสียงทั้งพยางค์กับวรรณยุกต์ อย่าตัดสินจากจำนวนหรือรูปร่างสัญลักษณ์
基本认识 jīběn rènshi (อ่านว่า จีเปิ่น เริ่นซรึ / basic understanding) — จู้อินคืออะไร
注音符号 zhùyīnfúhào (อ่านว่า จรู้อินฝูฮ่าว / Zhuyin phonetic symbols) zhùyīnfúhào (อ่านว่า จรู้อินฝูฮ่าว) แปลว่า “สัญลักษณ์กำกับเสียง” เรียกสั้น ๆ ว่า 注音 zhùyīn (อ่านว่า จรู้อิน / Zhuyin notation) zhùyīn (อ่านว่า จรู้อิน) และมักเรียกตามสี่ตัวแรกว่า ㄅㄆㄇㄈ หรือ Bopomofo ระบบนี้ใช้สัญลักษณ์เฉพาะแทนอวัยวะต้นเสียง ส่วนประกอบสระ และเสียงท้ายของพยางค์ภาษาจีนกลาง
ปัจจุบันพบจู้อินมากในไต้หวัน โดยใช้ในการสอนอ่านระดับต้น พจนานุกรม หนังสือเด็ก และวิธีป้อนอักษรจีน ผู้เรียนจีนในไทยไม่จำเป็นต้องเลิกใช้พินอิน แต่การอ่านจู้อินได้ช่วยให้ใช้สื่อจากไต้หวันสะดวกขึ้น
จำนวนที่ควรรู้: จู้อินมีสัญลักษณ์พื้นฐาน 37 ตัว และใช้เครื่องหมายเสียงวรรณยุกต์ประกอบพยางค์ ไม่ควรจำว่าสัญลักษณ์ทุกตัวเท่ากับอักษรโรมันหนึ่งตัวเสมอไป
与拼音比较 yǔ pīnyīn bǐjiào (อ่านว่า อวี่ พินอิน ปี่เจี้ยว / comparison with Pinyin) — จู้อินต่างจากพินอินอย่างไร
รูปเขียน
พินอิน: ใช้อักษรโรมัน เช่น nǐ hǎo (อ่านว่า หนี่ ห่าว)
จู้อิน: ใช้สัญลักษณ์เฉพาะ เช่น ㄋㄧˇ ㄏㄠˇ
วิธีมองพยางค์
ทั้งสองระบบถ่ายทอดเสียงภาษาจีนกลาง แต่กฎสะกดไม่ใช่การแทนกันทีละตัว เช่น pinyin zhi เขียนจู้อินเป็น ㄓ ไม่ต้องเติมสัญลักษณ์อีกตัวแทน i
ควรเรียนระบบไหน
หากเรียนกับสื่อจีนแผ่นดินใหญ่ พินอินมักพบมากกว่า หากใช้หนังสือเด็ก พจนานุกรม หรือคีย์บอร์ดจากไต้หวัน จู้อินมีประโยชน์มาก ผู้เรียนสามารถใช้ทั้งสองระบบควบคู่กันได้
声调规则 shēngdiào guīzé (อ่านว่า เซริงเตี้ยว กุยเจ๋อ / tone rules) — เครื่องหมายเสียงวรรณยุกต์
- เสียง 1: โดยทั่วไปไม่ใส่เครื่องหมาย เช่น ㄇㄚ = mā (อ่านว่า มา)
- เสียง 2: ใช้ ˊ เช่น ㄇㄚˊ = má (อ่านว่า หมา)
- เสียง 3: ใช้ ˇ เช่น ㄇㄚˇ = mǎ (อ่านว่า หม่า)
- เสียง 4: ใช้ ˋ เช่น ㄇㄚˋ = mà (อ่านว่า ม่า)
- เสียงเบา: ใช้จุด ˙ และเมื่อเขียนแนวนอนมักวางหน้าพยางค์ เช่น ˙ㄇㄚ = ma
อย่าสับสน: คำว่า “มีเครื่องหมาย 4 แบบ” ไม่ได้แปลว่าภาษาจีนกลางมีเพียง 4 ระดับเสียง เพราะยังมีเสียงเบา และเสียง 1 มักไม่แสดงเครื่องหมายในจู้อิน
拼读示例 pīndú shìlì (อ่านว่า พินตู๋ ซรื่อลี่ / blending examples) — ประกอบเสียงจากคำจริง
你 nǐ (อ่านว่า หนี่ / you) — ㄋㄧˇ
Pinyin: nǐ (อ่านว่า หนี่)
อ่านว่า: หนี่
แปลไทย: คุณ; เธอ
English: you
แยกส่วน: ㄋ = n, ㄧ = i, ˇ = เสียง 3
好 hǎo (อ่านว่า ห่าว / good) — ㄏㄠˇ
Pinyin: hǎo (อ่านว่า ห่าว)
อ่านว่า: ห่าว
แปลไทย: ดี
English: good
แยกส่วน: ㄏ = h, ㄠ = ao, ˇ = เสียง 3
你好 nǐhǎo (อ่านว่า หนี่ห่าว / hello) — ㄋㄧˇ ㄏㄠˇ
Pinyin: Nǐ hǎo (อ่านว่า หนี่ ห่าว).
อ่านว่า: หนี่ ห่าว
แปลไทย: สวัสดี
English: Hello.
เมื่ออ่านเป็นคำจริง เสียง 3 สองพยางค์ติดกันมีการเปลี่ยนเสียงในการพูด แต่รูปเขียนมาตรฐานยังคงเป็น nǐ hǎo (อ่านว่า หนี่ ห่าว) และ ㄋㄧˇ ㄏㄠˇ
中文 Zhōngwén (อ่านว่า จรงเหวิน / Chinese language) — ㄓㄨㄥ ㄨㄣˊ
Pinyin: Zhōngwén (อ่านว่า จรงเหวิน).
อ่านว่า: จรงเหวิน
แปลไทย: ภาษาจีน; ตัวหนังสือจีน
English: Chinese language; Chinese writing
จุดสังเกต: ㄓ + ㄨ + ㄥ ประกอบเป็น zhōng (อ่านว่า จรง) ส่วน ㄨ + ㄣˊ ประกอบเป็น wén (อ่านว่า เหวิน)
核心词语 héxīn cíyǔ (อ่านว่า เหอซิน ฉืออวี่ / core vocabulary) — คำหลักเกี่ยวกับระบบเสียง
注音符号
Pinyin: zhùyīnfúhào (อ่านว่า จรู้อินฝูฮ่าว)
อ่านว่า: จรู้อินฝูฮ่าว
แปลไทย: สัญลักษณ์กำกับเสียงจู้อิน
English: Zhuyin phonetic symbols
这本词典用注音符号标示读音。
Pinyin: Zhè běn cídiǎn yòng zhùyīn fúhào biāoshì dúyīn (อ่านว่า เจร้อ เปิ่น ฉือเตี่ยน ย่ง จรู้อิน ฝูฮ่าว เปียวซรื่อ ตู๋อิน).
อ่านว่า: เจร้อ เปิ่น ฉือเตี่ยน ย่ง จรู้อิน ฝูฮ่าว เปียวซรื่อ ตู๋อิน
แปลไทย: พจนานุกรมเล่มนี้ใช้จู้อินกำกับเสียงอ่าน (词典 = พจนานุกรม, 标示 = กำกับ, 读音 = เสียงอ่าน)
English: This dictionary uses Zhuyin symbols to show pronunciation.
拼音
Pinyin: pīnyīn (อ่านว่า พินอิน)
อ่านว่า: พินอิน
แปลไทย: ระบบสะกดเสียงพินอิน
English: Pinyin romanization
初学者可以先用拼音练习发音。
Pinyin: Chūxuézhě kěyǐ xiān yòng pīnyīn liànxí fāyīn (อ่านว่า ชรูเสวียเจร่อ เข่ออี่ เซียน ย่ง พินอิน เลี่ยนสี ฟาอิน).
อ่านว่า: ชรูเสวียเจร่อ เข่ออี่ เซียน ย่ง พินอิน เลี่ยนสี ฟาอิน
แปลไทย: ผู้เริ่มเรียนสามารถใช้พินอินฝึกออกเสียงก่อนได้ (初学者 = ผู้เริ่มเรียน, 可以 = สามารถ, 练习 = ฝึก)
English: Beginners can first use Pinyin to practise pronunciation.
声母
Pinyin: shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่)
อ่านว่า: เซริงหมู่
แปลไทย: พยัญชนะต้นของพยางค์
English: syllable initial
“妈”的声母是 m。
Pinyin: “Mā (อ่านว่า มา)” de shēngmǔ shì [m].
อ่านว่า: มา เต่อ เซริงหมู่ ซรื่อ [เสียง ม]
แปลไทย: พยัญชนะต้นของคำว่า 妈 mā (อ่านว่า มา / mother) คือ m
English: The initial of 妈 mā (อ่านว่า มา / mother) is m.
韵母
Pinyin: yùnmǔ (อ่านว่า อวิ้นหมู่)
อ่านว่า: อวิ้นหมู่
แปลไทย: ส่วนท้ายของพยางค์
English: syllable final
“妈”的韵母是 a。
Pinyin: “Mā (อ่านว่า มา)” de yùnmǔ shì ā (อ่านว่า เตอะ อวิ้นหมู่ ซรื่อ อา).
อ่านว่า: มา เต่อ อวิ้นหมู่ ซรื่อ อา
แปลไทย: ส่วนท้ายของพยางค์ 妈 mā (อ่านว่า มา / mother) คือ a
English: The final of 妈 mā (อ่านว่า มา / mother) is a.
声调
Pinyin: shēngdiào (อ่านว่า เซริงเตี้ยว)
อ่านว่า: เซริงเตี้ยว
แปลไทย: เสียงวรรณยุกต์
English: tone
这个字的声调是第三声。
Pinyin: Zhège zì de shēngdiào shì dìsān shēng (อ่านว่า เจร้อเกอะ จื้อ เตอะ เซริงเตี้ยว ซรื่อ ตี้ซาน เซริง).
อ่านว่า: เจร้อเกอะ จื้อ เตอะ เซริงเตี้ยว ซรื่อ ตี้ซาน เซริง
แปลไทย: วรรณยุกต์ของอักษรตัวนี้คือเสียงที่สาม (第三声 = เสียงที่สาม)
English: The tone of this character is the third tone.
音节
Pinyin: yīnjié (อ่านว่า อินเจี๋ย)
อ่านว่า: อินเจี๋ย
แปลไทย: พยางค์
English: syllable
“中文”有两个音节。
Pinyin: “Zhōngwén (อ่านว่า จรงเหวิน)” yǒu liǎng ge yīnjié (อ่านว่า โหย่ว เหลี่ยง เกอะ อินเจี๋ย).
อ่านว่า: จรงเหวิน โหย่ว เหลี่ยง เกอะ อินเจี๋ย
แปลไทย: คำว่า 中文 Zhōngwén (อ่านว่า จรงเหวิน / Chinese language) มีสองพยางค์ (两个 = สองหน่วย)
English: 中文 Zhōngwén (อ่านว่า จรงเหวิน / Chinese language) has two syllables.
学习步骤 xuéxí bùzhòu (อ่านว่า เสวียสี ปู้โจร้ว / learning steps) — แผนเริ่มเรียน 4 ขั้น
- จำสัญลักษณ์ต้นเสียงทีละกลุ่ม เช่น ㄅㄆㄇㄈ แล้วเทียบเสียงกับ b p m f
- เรียนส่วนสระที่พบบ่อย เช่น ㄚ ㄛ ㄜ ㄧ ㄨ ㄩ
- ประกอบเป็นพยางค์สั้น เช่น ㄇㄚ、ㄋㄧ、ㄏㄠ
- เติมเครื่องหมายวรรณยุกต์และอ่านเป็นคำจริง เช่น ㄋㄧˇ ㄏㄠˇ
กดดูแบบฝึกสั้น
- ㄇㄚˇ ตรงกับพินอินอะไร? — mǎ (อ่านว่า หม่า)
- ㄋㄧˇ ㄏㄠˇ คือคำใด? — 你好 nǐhǎo (อ่านว่า หนี่ห่าว / hello)
- เครื่องหมาย ˋ แทนเสียงใด? — เสียง 4
- เสียง 1 ในจู้อินเขียนอย่างไร? — โดยทั่วไปไม่ใส่เครื่องหมาย
汉字练习 Hànzì liànxí (อ่านว่า ฮ่านจื้อ เลี่ยนสี / Chinese character practice) — ดูลำดับขีดและลองเขียนบนจอ
อักษรทั้ง 5 ตัวมาจากคำหลักของบทนี้ สมาชิก VIP กดอักษรเพื่อดูลำดับขีดและฝึกเขียนบนจอได้ ใช้ปุ่มลำโพงข้างตัวอย่างเพื่อฟังเสียงอ่านที่สอนในบริบทนี้
注
อ่านว่า จรู้
แปลไทย: กำกับ; บันทึก
จำนวนขีด 8 ขีด
โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย 氵 (sāndiǎnshuǐ / ซานเตี่ยนสรุ่ย / หมวดน้ำสามจุด) ด้านขวา 主 (zhǔ / จรู่ / หลัก)
English: annotate; note
音
อ่านว่า อิน
แปลไทย: เสียง
จำนวนขีด 9 ขีด
โครงสร้าง บน–ล่าง ด้านบน 立 (lì / ลี่ / ยืน) ด้านล่าง 日 (rì / ยรื่อ / ดวงอาทิตย์)
English: sound
符
อ่านว่า ฝู
แปลไทย: เครื่องหมาย
จำนวนขีด 11 ขีด
โครงสร้าง บน–ล่าง ด้านบน ⺮ (zhúzìtóu / จรู๋จื้อโถว / หมวดไม้ไผ่ด้านบน) ด้านล่าง 付 (fù / ฟู่ / มอบ)
English: mark
号
อ่านว่า ฮ่าว
แปลไทย: เครื่องหมาย; หมายเลข
จำนวนขีด 5 ขีด
โครงสร้าง บน–ล่าง ด้านบน 口 (kǒu / โข่ว / ปาก) ด้านล่าง 丂 (kǎo / ข่าว / ส่วนล่างรูปขีดพับ)
English: sign; number
拼
อ่านว่า พิน
แปลไทย: ประกอบ; สะกด
จำนวนขีด 9 ขีด
โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย 扌 (tíshǒupáng / ถีโสร่วผาง / หมวดมือด้านข้าง) ด้านขวา 并 (bìng / ปิ้ง / รวม)
English: combine; spell
易错词 คำและเสียงที่ระวังใช้ผิด
(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)
- คิดว่ารูปร่างของจู้อินบอกเสียงได้จากหน้าตา ให้เทียบเสียงกับพินอินในตาราง แล้วฝึกฟังจากคำจริง
- สรุปว่าพยางค์ที่ไม่มีขีดเป็นเสียงเบาเสมอ จู้อินทั่วไปใช้รูปไม่มีขีดแทนเสียงที่หนึ่ง ส่วนเสียงเบาใช้จุด
总结 สรุปจำง่าย
(zǒngjié / จ่งเจี๋ย / สรุปบทเรียน / lesson summary)
- 注音符号 zhùyīnfúhào (อ่านว่า จรู้อินฝูฮ่าว; สัญลักษณ์จู้อิน) — ใช้แทนเสียงภาษาจีน ไม่ได้บอกความหมายของคำด้วยตัวมันเอง
- 拼音 pīnyīn (อ่านว่า พินอิน; ระบบพินอิน) — ใช้ตัวโรมันแทนเสียงจีน หน้าตาคล้ายภาษาอังกฤษแต่ต้องออกเสียงตามภาษาจีน
- 音节 yīnjié (อ่านว่า อินเจี๋ย; พยางค์) — เริ่มจากจับเสียงต้นกับส่วนท้าย แล้วเติมวรรณยุกต์และเชื่อมกับคำจริง เลือกหนึ่งระบบเป็นฐานก่อนเทียบอีกระบบ
完整表格 wánzhěng biǎogé (อ่านว่า หวานเจริ่ง เปี่ยวเก๋อ / complete table) — เปิดตารางสัญลักษณ์ครบชุด
เมื่อเข้าใจวิธีประกอบพยางค์แล้ว ให้ใช้ ตารางจู้อิน 37 ตัว: เทียบ ㄅㄆㄇ กับพินอินและฝึกประกอบเสียง เป็นหน้าสำหรับค้นสัญลักษณ์ ไม่จำเป็นต้องท่องครบทั้ง 37 ตัวในวันเดียว
สรุป: พินอินและจู้อินเป็นเครื่องมือแทนเสียง ไม่ใช่ความหมายของคำ เป้าหมายสุดท้ายคือเชื่อมเสียงกับอักษรจีนและคำที่ใช้จริง
บัตรคำช่วยจำ记忆卡
(jìyìkǎ / จี้อี้ข่า / บัตรคำช่วยจำ)
ใช้บัตรสองชุดเพื่อทบทวนความหมายของคำศัพท์ และฝึกเปลี่ยนประโยคภาษาไทยเป็นภาษาจีน
บัตรคำเป็นเครื่องมือ VIP กรุณาเข้าสู่ระบบด้วยสมาชิก VIP ที่ยังใช้งานได้เพื่อฝึกชุดนี้

