พื้นฐานก่อนเข้าเส้นทางหลัก · บทที่ 1
汉语拼音入门 Hànyǔpīnyīn rùmén (อ่านว่า ฮ่านอวี่พินอิน รู่เหมิน / introduction to Chinese Pinyin) (เริ่มต้นพินอินภาษาจีน)
(Hànyǔpīnyīn rùmén / ฮ่านอวี่พินอิน รู่เหมิน / เริ่มต้นพินอินภาษาจีน / introduction to Chinese Pinyin)
เริ่มบทนี้ได้แม้ยังอ่านอักษรจีนไม่ออก พินอินคือระบบเขียนเสียงภาษาจีนกลางด้วยอักษรโรมัน ตัวที่หน้าตาคล้ายภาษาอังกฤษจึงไม่ได้อ่านตามชื่ออักษรภาษาอังกฤษเสมอไป บทนี้พาแยกเสียงต้น ส่วนท้าย และวรรณยุกต์ทีละส่วน แล้วอ่านรวมเป็นหนึ่งพยางค์ ก่อนนำไปฟังคำและประโยคจริง
วิธีฝึก: อ่านคำอธิบายสั้น ๆ ดูปากของตัวเองในกระจก ฟังตัวอย่างจนจบหนึ่งครั้ง แล้วค่อยพูดตาม อย่ากดหลายปุ่มติดกัน เริ่มช้าและชัดก่อนเพิ่มความเร็ว คำอ่านไทยทุกจุดเป็นเสียงประมาณ ใช้ช่วยเริ่มต้นควบคู่กับพินอินและเสียงมาตรฐาน
预备词汇 คำศัพท์ก่อนเรียน
รู้คำเหล่านี้ไว้ก่อน จะตามคำอธิบายและคำสั่งฝึกในบทได้ง่ายขึ้น
- 发音 (fāyīn / ฟาอิน) ออกเสียง (pronunciation)
- 拼读 (pīndú / พินตู๋) ประกอบเสียงแล้วอ่านเป็นพยางค์ (sound out a syllable)
- 普通话 (Pǔtōnghuà / ผู่ทงฮว่า) ภาษาจีนกลางมาตรฐาน (Standard Mandarin)
ระดับการเข้าถึงบทเรียน
ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
学习目标 xuéxí mùbiāo (อ่านว่า เสวียสี มู่เปียว / learning goals) (เป้าหมายการเรียน)
(xuéxí mùbiāo / เสวียสี มู่เปียว / เป้าหมายการเรียน / learning goals)
- แยกส่วนประกอบของพินอินได้ว่าอะไรคือพยัญชนะต้น สระ และวรรณยุกต์
- อ่านคำตัวอย่างตามพินอินพร้อมสังเกตระดับเสียง
- ใช้ไอคอนลำโพง พจนานุกรม และลำดับขีดเพื่อฝึกซ้ำเมื่อเป็นสมาชิก VIP
拼音结构 pīnyīn jiégòu (อ่านว่า พินอิน เจี๋ยโก้ว / Pinyin structure) (โครงสร้างพินอิน)
(pīnyīn jiégòu / พินอิน เจี๋ยโก้ว / โครงสร้างพินอิน / Pinyin structure)
พยางค์คือหนึ่งจังหวะที่เปล่งออกมา: ลองอ่าน mā (อ่านว่า มา) หนึ่งครั้ง จะได้หนึ่งจังหวะ ไม่สะกดชื่ออักษรเป็น “เอ็ม–เอ” สองจังหวะ ในการฝึกนี้เราจะดูว่าเสียงเริ่มที่ไหน ต่อด้วยอะไร และมีแนวเสียงสูง–ต่ำอย่างไร
声母 shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่ / initial consonant) (พยัญชนะต้น)
(shēngmǔ / เซริงหมู่ / พยัญชนะต้น / initial consonant)
คือเสียงที่เริ่มพยางค์ เช่น m ใน mā (อ่านว่า มา) ให้เม้มริมฝีปากแล้วส่งเสียงผ่านจมูก ก่อนเปิดปากต่อเข้าหาสระ ส่วน n ใน nǐ (อ่านว่า หนี่) เริ่มด้วยปลายลิ้นแตะบริเวณเหงือกหลังฟันบน ไม่ใช่ริมฝีปาก
ตรวจปาก: เริ่มเสียง m โดยไม่เติมเสียง “มอ” ยาว ๆ เมื่อต่อกับสระต้องไหลเป็นพยางค์เดียว เสียงต้นยังไม่มีความหมายคำศัพท์ด้วยตัวมันเอง
韵母 yùnmǔ (อ่านว่า อวิ้นหมู่ / final) (สระหรือส่วนท้าย)
(yùnmǔ / อวิ้นหมู่ / สระหรือส่วนท้าย / final)
คือส่วนที่ต่อจากเสียงต้น อาจมีสระอย่างเดียวหรือมีเสียงท้ายด้วย เช่น a ใน mā (อ่านว่า มา) เป็นสระใกล้ อา ส่วน i ใน nǐ (อ่านว่า หนี่) เป็นสระใกล้ อี ในบทนี้คำว่า “ส่วนท้าย” จึงกว้างกว่าสระเดี่ยวหนึ่งตัว
ฝึกปาก: ตอนอ่านพยางค์ตัวแรกให้เปิดขากรรไกรพอสบาย ตอนอ่านตัวหลังให้ยกลิ้นเข้าใกล้เพดานปากด้านหน้าและผ่อนริมฝีปาก ไม่กัดฟันหรือเกร็งคอ
声调 shēngdiào (อ่านว่า เซริงเตี้ยว / tone) (วรรณยุกต์)
(shēngdiào / เซริงเตี้ยว / วรรณยุกต์ / tone)
คือแนวระดับเสียงของพยางค์ ไม่ใช่ความดัง ลองคงเสียงต้นและสระไว้ แล้วเปลี่ยนเฉพาะแนวเสียงใน mā (อ่านว่า มา) / má (อ่านว่า หมา) / mǎ (อ่านว่า หม่า) / mà (อ่านว่า ม่า) เครื่องหมายเหนือสระช่วยบอกว่าจะคงเสียง ไต่ขึ้น ลงต่ำ หรือปล่อยตกอย่างไร
音节 yīnjié (อ่านว่า อินเจี๋ย / syllable) (พยางค์)
(yīnjié / อินเจี๋ย / พยางค์ / syllable)
คือหน่วยที่อ่านรวมกันหนึ่งจังหวะ เช่น hǎo (อ่านว่า ห่าว) ต้องเชื่อมเสียงต้น h (ลมเสียดผ่านบริเวณโคนลิ้น ใกล้ ฮ) กับส่วนท้าย ao (ใกล้ อาว) แล้วทำแนวเสียง 3 ไม่อ่านชื่อส่วนประกอบแยกเป็นหลายคำ
ตัวอย่างคำทักทาย 你好 Níhǎo อ่านว่า หนีห่าว = สวัสดี (hello) มีสองพยางค์ อ่านเป็นสองจังหวะต่อกัน รูปเสียงประจำคำคือ nǐhǎo (อ่านว่า หนี่ห่าว) แต่เมื่ออ่านเสียง 3 สองพยางค์ติดกัน พยางค์แรกมักพูดเป็นแนวเสียง 2 บทนี้จึงแสดงรูปเสียงพูด Níhǎo (อ่านว่า หนีห่าว) ไว้ในคำทักทาย แยกให้ได้ก่อนว่ากำลังดูรูปประจำคำหรือฝึกเสียงจริง
หมายเหตุ: ไม่ใช่ทุกพยางค์จะมีเสียงต้นให้แยกเหมือนกัน พยางค์ที่เริ่มด้วยสระและกฎใช้ y/w จะเรียนในบทเสียงต้นและส่วนท้าย จึงยังไม่ต้องพยายามเติมพยัญชนะให้ทุกพยางค์
ลองตอบก่อน: ใน mā (อ่านว่า มา) ส่วนที่เริ่มด้วยริมฝีปากคืออะไร และเครื่องหมายขีดราบบอกอะไร?
กดดูแนวคำตอบ
m คือเสียงต้น ส่วน a คือส่วนท้ายใกล้ อา ขีดราบหมายถึงเสียง 1 ให้คงระดับเสียงสูงพอสบาย เมื่อรวมแล้วอ่าน mā (อ่านว่า มา) เป็นหนึ่งจังหวะ
四声和轻声 sìshēng hé qīngshēng (อ่านว่า ซื่อเซริง เหอ ชิงเซริง / four tones and neutral tone) (สี่เสียงและเสียงเบา)
(sìshēng hé qīngshēng / ซื่อเซริง เหอ ชิงเซริง / สี่เสียงและเสียงเบา / four tones and neutral tone)
ฝึกชุดเดียวกันทั้งสี่เสียงเพื่อให้ได้ยินการเปลี่ยนของวรรณยุกต์ชัด ชุดด้านล่างเป็นแบบฝึกเสียง ไม่ได้กำหนดให้อ่านแทนอักษรจีนคำใดคำหนึ่ง ความหมายจริงต้องดูคำศัพท์และบริบทด้วย
第一声 dìyīshēng (อ่านว่า ตี้อีเซริง / tone 1)
(dìyīshēng / ตี้อีเซริง / เสียง 1: สูงและค่อนข้างราบ / tone 1)
เสียง 1: สูงและค่อนข้างราบ
mā (อ่านว่า มา)
เริ่มที่ระดับเสียงค่อนข้างสูงที่พูดได้สบาย แล้วคงไว้ ไม่ยกสูงขึ้นตอนจบ
ตรวจตัวเอง: ใช้มือวาดเส้นแนวนอนขณะพูด เสียงควรไม่ตกท้ายเหมือนคำถามห้วน ๆ
第二声 dì'èrshēng (อ่านว่า ตี้เอ้อร์เซริง / tone 2)
(dì'èrshēng / ตี้เอ้อร์เซริง / เสียง 2: ไต่ขึ้น / tone 2)
เสียง 2: ไต่ขึ้น
má (อ่านว่า หมา)
เริ่มจากช่วงกลางแล้วไต่ขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไม่กระโดดจากต่ำไปสูงทันที
ตรวจตัวเอง: วาดมือขึ้นเป็นทางลาด ถ้าเสียงค้างอยู่ระดับเดียวให้ฟังใหม่แล้วพูดช้าลง
第三声 dìsānshēng (อ่านว่า ตี้ซานเซริง / tone 3)
(dìsānshēng / ตี้ซานเซริง / เสียง 3: ลงต่ำ แล้ววกขึ้นเมื่อฝึกเดี่ยว / tone 3)
เสียง 3: ลงต่ำ แล้ววกขึ้นเมื่อฝึกเดี่ยว
mǎ (อ่านว่า หม่า)
เริ่มค่อนข้างต่ำ ลดต่ำลงแล้วค่อยวกขึ้น หลีกเลี่ยงการกดคอ บทนี้ฟังแบบเดี่ยวให้ได้ยินแนวเสียงชัดก่อน
ตรวจตัวเอง: เปรียบเทียบกับเสียง 2: เสียง 3 มีช่วงต่ำก่อน ส่วนเสียง 2 ไต่ขึ้นต่อเนื่อง
第四声 dìsìshēng (อ่านว่า ตี้ซื่อเซริง / tone 4)
(dìsìshēng / ตี้ซื่อเซริง / เสียง 4: ตกลง / tone 4)
เสียง 4: ตกลง
mà (อ่านว่า ม่า)
เริ่มค่อนข้างสูงแล้วปล่อยเสียงตกลงให้ชัด กระชับแต่ไม่ตะโกน
ตรวจตัวเอง: วาดมือลง ถ้าเสียงท้ายยกกลับขึ้นให้หยุดแล้วฟังตัวอย่างอีกครั้ง
轻声 qīngshēng (อ่านว่า ชิงเซริง / neutral tone)
(qīngshēng / ชิงเซริง / เสียงเบา / neutral tone)
เสียงเบาไม่ใช่เสียงราบเสียงที่ห้า พยางค์นั้นจะสั้นและไม่เน้น ระดับเสียงขึ้นกับพยางค์ก่อนหน้า เช่น 妈妈 māma อ่านว่า มาม่ะ = แม่ (mother) พยางค์หลังเบากว่าพยางค์แรก และเขียนโดยไม่มีเครื่องหมายวรรณยุกต์ อย่าลดความดังทั้งคำจนพยางค์แรกหายไปด้วย
ระวังรูปไม่มีเครื่องหมาย: รายการสระหรือตารางฝึกบางแห่งตั้งใจยังไม่ใส่วรรณยุกต์เพื่ออธิบายการประกอบเสียง จึงไม่ใช่ว่ารูปไม่มีเครื่องหมายทุกแห่งต้องเป็นเสียงเบา ต้องดูว่ากำลังสอนรูปสะกดหรือคำพูดจริง
ฝึกฟัง 3 รอบ: รอบแรกฟังโดยไม่พูด รอบที่สองฟังหนึ่งพยางค์แล้วหยุดพูดตามหนึ่งครั้ง รอบที่สามอ่านสลับ mā (อ่านว่า มา) / mǎ (อ่านว่า หม่า) และ má (อ่านว่า หมา) / mà (อ่านว่า ม่า) อัดเสียงตัวเองแล้วเทียบทีละคู่ โดยใช้ความดังใกล้กัน
ข้อยกเว้นที่พบเมื่อพูดต่อกัน: เสียง 3 ในคำหรือประโยคจำนวนมากไม่ยกกลับขึ้นเต็มรูปเหมือนการฝึกเดี่ยว ถ้าเสียง 3 สองพยางค์อยู่ติดกัน พยางค์แรกมักเปลี่ยนเป็นแนวเสียง 2 อย่าเร่งท่องทุกกรณีตอนนี้ ให้แยกสี่เสียงเดี่ยวก่อน แล้วเรียนพร้อมตัวอย่างในบทเสียง 3
核心词汇 héxīn cíhuì (อ่านว่า เหอซิน ฉือฮุ่ย / core vocabulary) (คำศัพท์หลัก 5 คำ)
(héxīn cíhuì / เหอซิน ฉือฮุ่ย / คำศัพท์หลัก / core vocabulary)
คำศัพท์หลักด้านล่างช่วยให้อ่านคำอธิบายพินอินต่อได้ สมาชิก VIP กดคำเพื่อเปิดพจนานุกรม ส่วนตัวอย่างประโยคถัดไปมีปุ่มฟังสำหรับฝึกใช้คำเหล่านี้ในบริบท
汉语拼音
Pinyin: Hànyǔpīnyīn (อ่านว่า ฮ่านอวี่พินอิน)
คำอ่านไทย: ฮ่านอวี่พินอิน
ความหมายไทย: ระบบถอดเสียงภาษาจีนกลางด้วยอักษรโรมัน
English: Chinese Pinyin
声母
Pinyin: shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่)
คำอ่านไทย: เซริงหมู่
ความหมายไทย: พยัญชนะต้นของพยางค์
English: initial consonant
韵母
Pinyin: yùnmǔ (อ่านว่า อวิ้นหมู่)
คำอ่านไทย: อวิ้นหมู่
ความหมายไทย: สระหรือส่วนท้ายของพยางค์
English: final
声调
Pinyin: shēngdiào (อ่านว่า เซริงเตี้ยว)
คำอ่านไทย: เซริงเตี้ยว
ความหมายไทย: วรรณยุกต์หรือระดับเสียง
English: tone
音节
Pinyin: yīnjié (อ่านว่า อินเจี๋ย)
คำอ่านไทย: อินเจี๋ย
ความหมายไทย: พยางค์
English: syllable
例句 lìjù (อ่านว่า ลี่จวี้ / example sentences) (ประโยคตัวอย่าง)
(lìjù / ลี่จวี้ / ประโยคตัวอย่าง / example sentences)
我学汉语拼音。
Pinyin: Wǒ xué Hànyǔ pīnyīn (อ่านว่า หว่อ เสวีย ฮ่านอวี่ พินอิน).
คำอ่านไทย: หว่อ เสวีย ฮ่านอวี่ พินอิน
ความหมายไทย: ฉันเรียนพินอินภาษาจีน (学 = เรียน)
กดดูคำช่วยอ่านในประโยคนี้
- 我 wǒ อ่านว่า หว่อ = ฉัน (I)
- 学 xué อ่านว่า เสวีย = เรียน (study)
- 汉语 Hànyǔ อ่านว่า ฮ่านอวี่ = ภาษาจีน (Chinese)
- 拼音 pīnyīn อ่านว่า พินอิน = พินอิน (Pinyin)
English: I study Chinese Pinyin.
声母在音节的开头。
Pinyin: Shēngmǔ zài yīnjié de kāitóu (อ่านว่า เซริงหมู่ ไจ้ อินเจี๋ย เตอะ ไคโถว).
คำอ่านไทย: เซริงหมู่ ไจ้ อินเจี๋ย เตอะ ไคโถว
ความหมายไทย: พยัญชนะต้นอยู่ต้นพยางค์ (开头 = ตอนต้น)
กดดูคำช่วยอ่านในประโยคนี้
- 声母 shēngmǔ อ่านว่า เซริงหมู่ = พยัญชนะต้น (initial consonant)
- 在 zài อ่านว่า ไจ้ = อยู่ที่ (be at)
- 音节 yīnjié อ่านว่า อินเจี๋ย = พยางค์ (syllable)
- 的 de อ่านว่า เตอะ = คำเชื่อมส่วนขยายกับคำนามที่ตามมา (modifier marker)
- 开头 kāitóu อ่านว่า ไคโถว = ส่วนเริ่มต้น (beginning)
English: An initial comes at the beginning of a syllable.
韵母在声母后面。
Pinyin: Yùnmǔ zài shēngmǔ hòumiàn (อ่านว่า อวิ้นหมู่ ไจ้ เซริงหมู่ โฮ่วเมี่ยน).
คำอ่านไทย: อวิ้นหมู่ ไจ้ เซริงหมู่ โฮ่วเมี่ยน
ความหมายไทย: สระหรือส่วนท้ายตามหลังพยัญชนะต้น (后面 = ด้านหลัง)
กดดูคำช่วยอ่านในประโยคนี้
- 韵母 yùnmǔ อ่านว่า อวิ้นหมู่ = ส่วนท้ายของพยางค์ (final)
- 在 zài อ่านว่า ไจ้ = อยู่ที่ (be at)
- 声母 shēngmǔ อ่านว่า เซริงหมู่ = พยัญชนะต้น (initial consonant)
- 后面 hòumiàn อ่านว่า โฮ่วเมี่ยน = ข้างหลัง (behind)
English: A final comes after the initial.
声调会改变意思。
Pinyin: Shēngdiào huì gǎibiàn yìsi (อ่านว่า เซริงเตี้ยว ฮุ่ย ไก่เปี้ยน อี้ซึ).
คำอ่านไทย: เซริงเตี้ยว ฮุ่ย ไก่เปี้ยน อี้ซึ
ความหมายไทย: วรรณยุกต์เปลี่ยนความหมายได้ (改变 = เปลี่ยนแปลง, 意思 = ความหมาย)
กดดูคำช่วยอ่านในประโยคนี้
- 声调 shēngdiào อ่านว่า เซริงเตี้ยว = วรรณยุกต์ (tone)
- 会 huì อ่านว่า ฮุ่ย = สามารถ; บอกสิ่งที่เกิดขึ้นได้ในบริบทนี้ (can)
- 改变 gǎibiàn อ่านว่า ไก่เปี้ยน = เปลี่ยนแปลง (change)
- 意思 yìsi อ่านว่า อี้ซึ = ความหมาย (meaning)
English: Tones can change meaning.
一个汉字通常是一个音节。
Pinyin: Yí ge Hànzì tōngcháng shì yí ge yīnjié (อ่านว่า อี๋ เกอะ ฮ่านจื้อ ทงฉราง ซรื่อ อี๋ เกอะ อินเจี๋ย).
คำอ่านไทย: อี๋ เกอะ ฮ่านจื้อ ทงฉราง ซรื่อ อี๋ เกอะ อินเจี๋ย
ความหมายไทย: โดยทั่วไปอักษรจีนหนึ่งตัวเท่ากับหนึ่งพยางค์ (通常 = โดยทั่วไป)
กดดูคำช่วยอ่านในประโยคนี้
- 一个 yíge อ่านว่า อี๋เกอะ = หนึ่งหน่วย ใช้ลักษณนามนับสิ่งที่กล่าวถึง (one)
- 汉字 Hànzì อ่านว่า ฮ่านจื้อ = อักษรจีน (Chinese character)
- 通常 tōngcháng อ่านว่า ทงฉราง = โดยทั่วไป (usually)
- 是 shì อ่านว่า ซรื่อ = คือ (be)
- 音节 yīnjié อ่านว่า อินเจี๋ย = พยางค์ (syllable)
English: One Chinese character is usually one syllable.
易错词 yìcuòcí (อ่านว่า อี้ชั่วฉือ / common mistakes) (คำที่ระวังใช้ผิด)
(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่ระวังใช้ผิด / common mistakes)
- 声母 shēngmǔ อ่านว่า เซริงหมู่ = เสียงต้น (initial consonant) ไม่ใช่ 音节 yīnjié อ่านว่า อินเจี๋ย = พยางค์ (syllable) เสียงต้นเป็นเพียงส่วนแรก ต้องเชื่อมส่วนท้ายและวรรณยุกต์จึงเป็นพยางค์สำหรับอ่าน
- 韵母 yùnmǔ อ่านว่า อวิ้นหมู่ = ส่วนท้าย (final) ไม่จำเป็นต้องมีสระตัวเดียวเสมอ ส่วนท้ายอาจมีการเลื่อนสระหรือเสียงจบด้วย น/ง ให้ค่อย ๆ เรียนในบทถัดไป
- อย่าใช้ความดังแทนวรรณยุกต์: การตะโกนพยางค์เดิมไม่ทำให้แนวเสียงเปลี่ยน ลองพูด mā (อ่านว่า มา) และ mà (อ่านว่า ม่า) ที่ความดังใกล้กัน แล้วฟังว่าท้ายเสียงคงที่หรือตกลง
汉字练习 Hànzì liànxí (อ่านว่า ฮ่านจื้อ เลี่ยนสี / Chinese character practice) (ฝึกอักษรจีน)
(Hànzì liànxí / ฮ่านจื้อ เลี่ยนสี / ฝึกอักษรจีน / Chinese character practice)
สมาชิก VIP กดอักษรด้านล่างเพื่อดูลำดับขีดและลองเขียนบนจอ
一
อ่านว่า อี
ความหมายไทย: หนึ่ง
จำนวนขีด 1 ขีด
โครงสร้าง อักษรรูปเดียว มีเส้นนอนหนึ่งเส้น
English: one
好
อ่านว่า ห่าว
ความหมายไทย: ดี
จำนวนขีด 6 ขีด
โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย 女 (nǚ / หนวี่ / ผู้หญิง) ด้านขวา 子 (zǐ / จื่อ / ลูก)
English: good
国
อ่านว่า กั๋ว
ความหมายไทย: ประเทศ
จำนวนขีด 8 ขีด
โครงสร้าง ล้อมรอบ ด้านนอก 囗 (wéizìkuàng / เหวยจื้อคว่าง / กรอบล้อม) ด้านใน 玉 (yù / อวี้ / หยก)
English: country
行
อ่านว่า สิง
ความหมายไทย: ได้; โอเค
จำนวนขีด 6 ขีด
โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย 彳 (shuāngrénpáng / ซรวางเหรินผาง / ส่วนเดินด้านซ้าย) ด้านขวา 亍 (chù / ชรู่ / ก้าวสั้น)
English: work; be okay
气
อ่านว่า ชี่
ความหมายไทย: อากาศ; ลม
จำนวนขีด 4 ขีด
โครงสร้าง อักษรรูปเดียว มีขีดสุดท้ายโค้งและมีตะขอ
English: air
记忆卡 jìyìkǎ (อ่านว่า จี้อี้ข่า / memory cards) (บัตรคำช่วยจำ)
(jìyìkǎ / จี้อี้ข่า / บัตรคำช่วยจำ / memory cards)
บัตรคำเป็นเครื่องมือ VIP กรุณาเข้าสู่ระบบด้วยสมาชิก VIP ที่ยังใช้งานได้เพื่อฝึกชุดนี้
练习 liànxí (อ่านว่า เลี่ยนสี / practice) (แบบฝึกหัดท้ายบท)
(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด / practice)
ลองตอบทีละข้อก่อนเปิดเฉลย หากยังตอบไม่ได้ ให้ย้อนฟังและดูตำแหน่งปาก ไม่ต้องจำชื่อภาษาจีนทั้งหมดให้ได้ในครั้งเดียว
- ใน mǎ (อ่านว่า หม่า) ส่วนที่เริ่มด้วยริมฝีปากปิดคืออะไร?
- 韵母 yùnmǔ อ่านว่า อวิ้นหมู่ = ส่วนท้ายของพยางค์ (final) หมายถึงสระเดี่ยวเท่านั้นหรือไม่?
- อ่าน mā (อ่านว่า มา) / má (อ่านว่า หมา) / mǎ (อ่านว่า หม่า) / mà (อ่านว่า ม่า) แล้ววาดมือให้ตรงกับแนวเสียง
- เสียง 3 ในการฝึกเดี่ยวต้องออกต่ำแล้ววกขึ้นเต็มรูปทุกครั้งเมื่อพูดเป็นประโยคหรือไม่?
- ถ้าตารางพินอินยังไม่ใส่วรรณยุกต์ เราควรถือว่าทุกช่องเป็นเสียงเบาหรือไม่?
กดดูแนวคำตอบ
- m เป็นเสียงต้นใกล้ ม เริ่มด้วยริมฝีปากปิดและปล่อยเสียงผ่านจมูก เมื่อต่อสระกับเสียง 3 จึงได้ mǎ (อ่านว่า หม่า) หนึ่งจังหวะ
- ไม่ใช่เสมอไป ส่วนท้ายอาจมีสระประสมหรือเสียงจบด้วย น/ง จึงใช้คำว่า “ส่วนท้าย” เพื่อให้เห็นหน้าที่ของทั้งส่วน
- mā (อ่านว่า มา) สูงราบ / má (อ่านว่า หมา) ไต่ขึ้น / mǎ (อ่านว่า หม่า) ต่ำแล้ววกขึ้นเมื่อฝึกเดี่ยว / mà (อ่านว่า ม่า) ตกลง ให้ฟังครบก่อนเริ่มพูดตาม
- ไม่ต้อง เสียง 3 ในคำต่อเนื่องมีทั้งช่วงต่ำและการเปลี่ยนเมื่ออยู่หน้าเสียง 3 อีกตัว จึงต้องฝึกต่อในบทเสียง 3 โดยดูบริบท
- ไม่ควร ตารางอาจกำลังแสดงรูปประกอบพยางค์ที่ยังไม่ระบุวรรณยุกต์ ต้องดูคำจริงและบริบทก่อนตัดสินเสียง
总结 สรุปจำง่าย
(zǒngjié / จ่งเจี๋ย / สรุปบทเรียน / lesson summary)
- 声母 shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่; พยัญชนะต้น) — เป็นเสียงเริ่มพยางค์ แยกตำแหน่งปากของเสียงต้นให้ได้ก่อนเชื่อมสระ
- 韵母 yùnmǔ (อ่านว่า อวิ้นหมู่; ส่วนท้ายของพยางค์) — อาจมีสระอย่างเดียวหรือมีเสียงท้ายด้วย จึงไม่เท่ากับสระเดี่ยวเสมอไป
- 声调 shēngdiào (อ่านว่า เซริงเตี้ยว; วรรณยุกต์) — คือแนวระดับเสียง ไม่ใช่ความดัง ฝึกสูงราบ ไต่ขึ้น ต่ำแล้ววกขึ้นเมื่ออ่านเดี่ยว และตกลง
- 音节 yīnjié (อ่านว่า อินเจี๋ย; พยางค์) — ต้องอ่านรวมเป็นหนึ่งจังหวะ ไม่สะกดชื่ออักษรภาษาอังกฤษทีละตัว

