八大菜系 อาหารจีน 8 สาย: เสฉวน กวางตุ้ง และอีกหกภาค
(bādàcàixì / ปาต้าไช่ซี่ / อาหารจีน 8 สาย)
เมนูร้านอาหารจีนในไทยมักเขียนว่า “อาหารเสฉวน” หรือ “อาหารกวางตุ้ง” สองคำนี้มาจาก 川菜(Chuāncài / ชรวานไช่ / อาหารเสฉวน) และ 粤菜(Yuècài / เยวี่ยไช่ / อาหารกวางตุ้ง) ซึ่งเป็นสองในแปดสายอาหารที่คนจีนเรียกรวมกันว่า 八大菜系(bādàcàixì / ปาต้าไช่ซี่ / อาหารจีน 8 สาย)
บทนี้พารู้จักทั้งแปดสาย อาหารเด่นสายละหนึ่งจาน และคำบอกรสชาติที่คนไทยมักสับสน โดยเฉพาะ 麻(má / หมา / ชาลิ้น) กับ 辣(là / ล่า / เผ็ด) ส่วนวิธีสั่งอาหารจริงมีบทเรียนแยกไว้ท้ายบท
เรียนจบแล้วคุณจะ:
- บอกชื่อแปดสายอาหารจีนเป็นภาษาจีนได้ และรู้ว่าแต่ละสายมาจากมณฑลไหน
- แยกรส 麻(má / หมา / ชาลิ้น) กับ 辣(là / ล่า / เผ็ด) ได้ และใช้คำบอกรสชาติพื้นฐานได้
- เข้าใจว่า 八大菜系(bādàcàixì / ปาต้าไช่ซี่ / อาหารจีน 8 สาย) เป็นการจัดกลุ่มสมัยใหม่ ไม่ใช่ตำราโบราณ
ระดับ: ★★ กลาง
เปิดดู: กดดูคำอธิบายภาษาจีน
中国很大,各地的菜味道很不一样。
อ่านว่า จรงกั๋ว เหิ่น ต้า เก้อ ตี้ เตอะ ไช่ เว่ยเตา เหิ่น ปู้ อี๋ย่าง
จีนกว้างใหญ่ อาหารแต่ละถิ่นรสชาติต่างกันมาก (各地 = แต่ละถิ่น, 菜 = อาหาร, 味道 = รสชาติ, 不一样 = ไม่เหมือนกัน)
China is huge, and food tastes very different from place to place.
“八大菜系”是现代人的一种分类。
อ่านว่า ปาต้าไช่ซี่ ซรื่อ เซี่ยนไต้เหริน เตอะ อี้ จร่ง เฟินเล่ย
“อาหารจีน 8 สาย” เป็นการจัดกลุ่มแบบหนึ่งของคนยุคใหม่ (八大菜系 = อาหารจีน 8 สาย, 现代人 = คนยุคใหม่, 一种 = แบบหนึ่ง, 分类 = การจัดกลุ่ม)
The “eight cuisines” is one way people classify Chinese food in modern times.
预备词汇 คำศัพท์จำเป็นก่อนเรียน
(yùbèi cíhuì / อวี้เป้ย ฉือฮุ่ย / คำศัพท์เตรียมก่อนเรียน)
- 菜 ( / ไช่) อาหาร; กับข้าว (dish)
- 味道 ( / เว่ยเตา) รสชาติ (flavour)
- 好吃 ( / ห่าวชรือ) อร่อย (delicious)
- 鱼 ( / อวี๋) ปลา (fish)
- 省 ( / เสริ่ง) มณฑล (province)
ระดับการเข้าถึงบทเรียน
ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
什么是八大菜系 การจัดกลุ่มสมัยใหม่ ไม่ใช่ตำราโบราณ
(shénme shì bādàcàixì / เสรินเมอะ ซรื่อ ปาต้าไช่ซี่ / อาหารจีน 8 สายคืออะไร)
ต้นข้าวถาม 晓雨(Xiǎoyǔ / เสี่ยวอวี่ / เสี่ยวอวี่ (เพื่อนชาวจีน)) ว่าอาหารจีนมีกี่แบบ อ่านบทสนทนาก่อน แล้วดูว่าคำว่า 八大菜系(bādàcàixì / ปาต้าไช่ซี่ / อาหารจีน 8 สาย) มาจากไหน
เปิดดู: เปิดดูบทสนทนา 4 ประโยค และที่มาของคำ
ต้นข้าว
中国菜有几种?
อ่านว่า จรงกั๋ว ไช่ โหย่ว จี่ จร่ง
อาหารจีนมีกี่แบบ (中国菜 = อาหารจีน, 有 = มี, 几种 = กี่แบบ)
How many kinds of Chinese food are there?
เสี่ยวอวี่
大家常说“八大菜系”,就是八个地方的菜。
อ่านว่า ต้าเจีย ฉราง ซรัว ปาต้าไช่ซี่ จิ้ว ซรื่อ ปา เก่อ ตี้ฟัง เตอะ ไช่
คนมักพูดว่า 八大菜系 คืออาหารของแปดถิ่น (大家 = ทุกคน, 常说 = มักพูด, 八大菜系 = อาหารจีน 8 สาย, 地方 = ถิ่น)
People often say “the eight cuisines”, meaning the food of eight regions.
ต้นข้าว
这是古代就有的说法吗?
อ่านว่า เจร้อ ซรื่อ กู่ไต้ จิ้ว โหย่ว เตอะ ซรัวฝ่า มะ
เป็นคำที่มีมาตั้งแต่โบราณเหรอ (古代 = สมัยโบราณ, 就有 = ก็มีแล้ว, 说法 = การเรียก)
Is that an ancient way of putting it?
เสี่ยวอวี่
不是,这是现代才流行的分法。
อ่านว่า ปู๋ ซรื่อ เจร้อ ซรื่อ เซี่ยนไต้ ไฉ หลิวสิง เตอะ เฟินฝ่า
ไม่ใช่ เป็นการแบ่งที่เพิ่งนิยมในยุคใหม่ (不是 = ไม่ใช่, 现代 = ยุคใหม่, 才 = เพิ่ง, 流行 = นิยม, 分法 = วิธีแบ่ง)
No, it's a way of dividing them that only caught on in modern times.
五个菜系 เสฉวน กวางตุ้ง ซานตง เจียงซู และฝูเจี้ยน
(wǔ ge càixì / อู่ เกอะ ไช่ซี่ / ห้าสายแรก)
แต่ละสายตั้งชื่อตามชื่อย่อของมณฑล คำว่า 菜(cài / ไช่ / อาหาร) ต่อท้ายแปลว่าอาหาร ตัวอย่างในแต่ละการ์ดคืออาหารเด่นหนึ่งจาน
เปิดดู: เปิดดู 5 สายอาหาร พร้อมอาหารเด่น
川菜
อ่านว่า ชรวานไช่
อาหารเสฉวน
Sichuan cuisine
รสเด่นคือ 麻(má / หมา / ชาลิ้น) และ 辣(là / ล่า / เผ็ด) จากพริกหอมเสฉวนกับพริก เป็นสายที่คนไทยรู้จักมากที่สุด
麻婆豆腐是最有名的川菜之一。
อ่านว่า หมาผัวโต้วฟุ ซรื่อ จุ้ย โหย่วหมิง เตอะ ชรวานไช่ จรือ อี
เต้าหู้หมาโผวเป็นอาหารเสฉวนที่มีชื่อเสียงที่สุดจานหนึ่ง (麻婆豆腐 = เต้าหู้หมาโผว, 最 = ที่สุด, 有名 = มีชื่อเสียง, 川菜 = อาหารเสฉวน, 之一 = หนึ่งใน)
Mapo tofu is one of the most famous Sichuan dishes.
粤菜
อ่านว่า เยวี่ยไช่
อาหารกวางตุ้ง
Cantonese cuisine
รสอ่อน เน้นความสดของวัตถุดิบ ร้านอาหารจีนในไทยหลายร้านได้อิทธิพลจากสายนี้
粤菜讲究原味,白切鸡就很清淡。
อ่านว่า เยวี่ยไช่ เจี่ยงจิว เหยวียนเว่ย ไป๋เชียจี จิ้ว เหิ่น ชิงต้าน
อาหารกวางตุ้งเน้นรสดั้งเดิมของวัตถุดิบ ไก่ต้มขาวก็รสอ่อนมาก (粤菜 = อาหารกวางตุ้ง, 讲究 = เน้น, 原味 = รสดั้งเดิม, 白切鸡 = ไก่ต้มขาว, 清淡 = รสอ่อน)
Cantonese cooking values natural flavour; white-cut chicken is very mild.
鲁菜
อ่านว่า หลู่ไช่
อาหารซานตง
Shandong cuisine
鲁(Lǔ / หลู่ / ซานตง) เป็นชื่อย่อของมณฑลซานตง อาหารสายนี้รสเค็มเข้ม และใช้อาหารทะเลมาก
糖醋鲤鱼是一道经典的鲁菜。
อ่านว่า ถางชู่หลี่อวี๋ ซรื่อ อี๋ ต้าว จิงเตี่ยน เตอะ หลู่ไช่
ปลาไนเปรี้ยวหวานเป็นอาหารซานตงคลาสสิกจานหนึ่ง (糖醋鲤鱼 = ปลาไนเปรี้ยวหวาน, 道 = จาน (ลักษณนาม), 经典 = คลาสสิก, 鲁菜 = อาหารซานตง)
Sweet-and-sour carp is a classic Shandong dish.
苏菜
อ่านว่า ซูไช่
อาหารเจียงซู
Jiangsu cuisine
苏(Sū / ซู / เจียงซู) เป็นชื่อย่อของมณฑลเจียงซู รสหวานกลมกล่อม เน้นความประณีตและหน้าตาของอาหาร
松鼠鳜鱼做得像一只松鼠。
อ่านว่า ซงสรู่กุ้ยอวี๋ จั้ว เตอะ เซี่ยง อี้ จรือ ซงสรู่
ปลากระรอกถูกทำให้หน้าตาเหมือนกระรอกตัวหนึ่ง (松鼠鳜鱼 = ปลากระรอก, 做得 = ทำให้, 像 = เหมือน, 只 = ตัว (ลักษณนาม), 松鼠 = กระรอก)
Squirrel-shaped mandarin fish is made to look like a squirrel.
闽菜
อ่านว่า หมิ่นไช่
อาหารฝูเจี้ยน
Fujian cuisine
闽(Mǐn / หมิ่น / ฝูเจี้ยน) เป็นชื่อย่อของมณฑลฝูเจี้ยน เด่นเรื่องอาหารทะเลและน้ำซุป
佛跳墙要用很多种材料慢慢炖。
อ่านว่า ฝัวเที่ยวเฉียง ย่าว ย่ง เหิ่น ตัว จร่ง ไฉเลี่ยว ม่านม่าน ตุ้น
พระกระโดดกำแพงต้องใช้วัตถุดิบหลายอย่างตุ๋นช้า ๆ (佛跳墙 = พระกระโดดกำแพง, 要 = ต้อง, 很多种 = หลายอย่าง, 材料 = วัตถุดิบ, 慢慢 = ช้า ๆ, 炖 = ตุ๋น)
Buddha Jumps Over the Wall needs many ingredients stewed slowly.
另外三个菜系 เจ้อเจียง หูหนาน และอันฮุย
(lìngwài sān ge càixì / ลิ่งไว่ ซาน เก่อ ไช่ซี่ / อีกสามสาย)
อีกสามสายที่เหลือ สายหูหนานเผ็ดไม่แพ้เสฉวน แต่เผ็ดคนละแบบ
เปิดดู: เปิดดูอีก 3 สายอาหาร
浙菜
อ่านว่า เจร้อไช่
อาหารเจ้อเจียง
Zhejiang cuisine
浙(Zhè / เจร้อ / เจ้อเจียง) เป็นชื่อย่อของมณฑลเจ้อเจียง รสสดอ่อน ใช้ปลาและผักตามฤดูกาล
去杭州一定要尝尝西湖醋鱼。
อ่านว่า ชวี่ หางโจรว อี๋ติ้ง ย่าว ฉรางชรัง ซีหูชู่อวี๋
ไปหางโจวต้องลองชิมปลาเปรี้ยวซีหู (杭州 = หางโจว, 一定要 = ต้อง, 尝尝 = ลองชิม, 西湖醋鱼 = ปลาเปรี้ยวซีหู)
In Hangzhou you must try West Lake vinegar fish.
湘菜
อ่านว่า เซียงไช่
อาหารหูหนาน
Hunan cuisine
湘(Xiāng / เซียง / หูหนาน) เป็นชื่อย่อของมณฑลหูหนาน เผ็ดแบบ 辣(là / ล่า / เผ็ด) ล้วน ๆ ไม่ค่อยมี 麻(má / หมา / ชาลิ้น) ต่างจากเสฉวน
剁椒鱼头又香又辣。
อ่านว่า ตั้วเจียวอวี๋โถว โย่ว เซียง โย่ว ล่า
หัวปลานึ่งพริกสับทั้งหอมทั้งเผ็ด (剁椒鱼头 = หัวปลานึ่งพริกสับ, 又香又辣 = ทั้งหอมทั้งเผ็ด)
Fish head with chopped chillies is fragrant and spicy.
徽菜
อ่านว่า ฮุยไช่
อาหารอันฮุย
Anhui cuisine
徽(Huī / ฮุย / อันฮุย) มาจากชื่อเขตฮุยโจวทางใต้ของมณฑลอันฮุย เน้นการตุ๋นและเคี่ยวไฟนาน
臭鳜鱼闻着臭,吃着香。
อ่านว่า โชร่วกุ้ยอวี๋ เหวินเจรอะ โชร่ว ชรือเจร่อ เซียง
ปลาหมักกลิ่นแรงดมแล้วเหม็น แต่กินแล้วหอม (臭鳜鱼 = ปลาหมักกลิ่นแรง, 闻着 = ดมแล้ว, 臭 = เหม็น, 吃着 = กินแล้ว, 香 = หอม)
Fermented mandarin fish smells stinky but tastes delicious.
麻和辣不一样 คำบอกรสที่คนไทยควรรู้
(má hé là bù yíyàng / หมา เหอ ล่า ปู้ อี๋ย่าง / ชาลิ้นกับเผ็ดไม่เหมือนกัน)
คำบอกรสพื้นฐานคือ 酸(suān / ซวาน / เปรี้ยว) 甜(tián / เถียน / หวาน) 咸(xián / เสียน / เค็ม) 辣(là / ล่า / เผ็ด) แต่คำที่คนไทยไม่มีในภาษาตัวเองคือ 麻(má / หมา / ชาลิ้น) ความรู้สึกชาที่ลิ้นหลังกินพริกหอมเสฉวน
เปิดดู: เปิดดูคำบอกรส 3 คำ พร้อมตัวอย่างประโยค
麻
อ่านว่า หมา
ชาลิ้น (จากพริกหอมเสฉวน)
numbing
ภาษาไทยไม่มีคำเฉพาะสำหรับความรู้สึกนี้ คนไทยที่เคยกินหม่าล่ามักบอกว่าเผ็ด แต่ภาษาจีนแยก 麻(má / หมา / ชาลิ้น) ที่ชาลิ้น ออกจาก 辣(là / ล่า / เผ็ด) ที่เผ็ดร้อน
花椒吃多了,嘴巴会麻。
อ่านว่า ฮวาเจียว ชรือ ตัว เลอะ จุ่ยปะ ฮุ่ย หมา
กินพริกหอมเสฉวนมากไป ปากจะชา (花椒 = พริกหอมเสฉวน, 吃多了 = กินมากไป, 嘴巴 = ปาก, 会 = จะ, 麻 = ชา)
Eat too many Sichuan peppercorns and your mouth goes numb.
辣
อ่านว่า ล่า
เผ็ด (จากพริก)
spicy hot
麻辣(málà / หมาล่า / ชาและเผ็ด) รวมกันคือรสชาลิ้นและเผ็ด แบบที่คนไทยรู้จักในชื่อ “หม่าล่า”
我不太能吃辣,请少放点儿辣椒。
อ่านว่า หว่อ ปู๋ ไท่ เหนิง ชรือ ล่า ฉิ่ง สร่าว ฟ่าง เตี่ยนร์ ล่าเจียว
ฉันกินเผ็ดได้ไม่ค่อยมาก ช่วยใส่พริกน้อยหน่อย (不太 = ไม่ค่อย, 能 = สามารถ, 吃辣 = กินเผ็ด, 请 = กรุณา, 少放 = ใส่น้อย, 点儿 = หน่อย, 辣椒 = พริก)
I can't eat much spicy food; please go easy on the chilli.
清淡
อ่านว่า ชิงต้าน
รสอ่อน ไม่จัด
mild; light
ใช้บอกอาหารที่ไม่มันไม่เผ็ด เช่นอาหารกวางตุ้งหลายจาน
老人喜欢吃清淡的菜。
อ่านว่า เหล่าเหริน สี่ฮวัน ชรือ ชิงต้าน เตอะ ไช่
ผู้สูงอายุชอบกินอาหารรสอ่อน (老人 = ผู้สูงอายุ, 喜欢 = ชอบ, 清淡 = รสอ่อน, 菜 = อาหาร)
Older people like mild food.
易错词 คำที่ระวังใช้ผิด
(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)
รูปที่ควรระวัง ✗
八大菜系是古代皇帝规定的。
อ่านว่า ปาต้าไช่ซี่ ซรื่อ กู่ไต้ ฮว๋างตี้ กุยติ้ง เตอะ
(ข้อมูลผิด) อาหารจีน 8 สายเป็นสิ่งที่จักรพรรดิโบราณกำหนดไว้
รูปที่ควรใช้ ✓
八大菜系是现代的一种说法。
อ่านว่า ปาต้าไช่ซี่ ซรื่อ เซี่ยนไต้ เตอะ อี้ จร่ง ซรัวฝ่า
อาหารจีน 8 สายเป็นการเรียกแบบหนึ่งในยุคใหม่ (八大菜系 = อาหารจีน 8 สาย, 现代 = ยุคใหม่, 一种 = แบบหนึ่ง, 说法 = การเรียก)
The eight cuisines are a modern way of putting it.
เหตุผล: การจัดกลุ่มเป็นแปดสายเป็นเรื่องสมัยใหม่ หลักฐานที่เก่าที่พบคือบทความหนังสือพิมพ์ปี 1980
รูปที่ควรระวัง ✗
这个菜很麻,就是很辣的意思。
อ่านว่า เจร้อเกอะ ไช่ เหิ่น หมา จิ้ว ซรื่อ เหิ่น ล่า เตอะ อี้ซึ
(เข้าใจความหมายผิด) อาหารจานนี้ชาลิ้นมาก ก็คือเผ็ดมากนั่นเอง
รูปที่ควรใช้ ✓
这个菜又麻又辣。
อ่านว่า เจร้อเกอะ ไช่ โย่ว หมา โย่ว ล่า
อาหารจานนี้ทั้งชาลิ้นทั้งเผ็ด (这个菜 = อาหารจานนี้, 又麻又辣 = ทั้งชาลิ้นทั้งเผ็ด)
This dish is both numbing and spicy.
เหตุผล: 麻(má / หมา / ชาลิ้น) คือชาลิ้น 辣(là / ล่า / เผ็ด) คือเผ็ดร้อน สองรสนี้คนละอย่าง
รูปที่ควรระวัง ✗
湘菜很麻,跟川菜一样。
อ่านว่า เซียงไช่ เหิ่น หมา เกิน ชรวานไช่ อี๋ย่าง
(ข้อมูลผิด) อาหารหูหนานชาลิ้นมาก เหมือนอาหารเสฉวน
รูปที่ควรใช้ ✓
湘菜很辣,但是不太麻。
อ่านว่า เซียงไช่ เหิ่น ล่า ต้านซรื่อ ปู๋ ไท่ หมา
อาหารหูหนานเผ็ดมาก แต่ไม่ค่อยชาลิ้น (湘菜 = อาหารหูหนาน, 辣 = เผ็ด, 但是 = แต่, 不太 = ไม่ค่อย, 麻 = ชาลิ้น)
Hunan food is very spicy but not very numbing.
เหตุผล: อาหารหูหนานเด่นที่เผ็ดจากพริก ส่วนรสชาลิ้นเป็นจุดเด่นของอาหารเสฉวน
练习 แบบฝึกหัด
(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)
ลองตอบเองก่อน แล้วค่อยกดดูแนวคำตอบใต้แต่ละข้อ
ข้อ 1: คำศัพท์
“อาหารกวางตุ้ง” ภาษาจีนพูดว่าอะไร
กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 1
广东菜也叫粤菜。
อ่านว่า กว่างตง ไช่ เหย่ เจี้ยว เยวี่ยไช่
อาหารกวางตุ้งเรียกอีกชื่อว่า 粤菜 (广东菜 = อาหารกวางตุ้ง, 也叫 = ก็เรียกว่า, 粤菜 = อาหารกวางตุ้ง)
Cantonese food is also called Yuecai.
เหตุผล: 粤(Yuè / เยวี่ย / กวางตุ้ง) เป็นชื่อย่อของมณฑลกวางตุ้ง
ข้อ 2: รสชาติ
กินหม่าล่าแล้วปากชา รสชาตินั้นภาษาจีนเรียกว่าอะไร
กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 2
那是“麻”,不是“辣”。
อ่านว่า น่า ซรื่อ หมา ปู๋ ซรื่อ ล่า
นั่นคือ 麻 ไม่ใช่ 辣 (那 = นั่น, 麻 = ชาลิ้น, 不是 = ไม่ใช่, 辣 = เผ็ด)
That's ma (numbing), not la (spicy).
เหตุผล: ความรู้สึกชามาจากพริกหอมเสฉวน 花椒(huājiāo / ฮวาเจียว / พริกหอมเสฉวน)
ข้อ 3: ความรู้
八大菜系(bādàcàixì / ปาต้าไช่ซี่ / อาหารจีน 8 สาย) เป็นการจัดกลุ่มตั้งแต่สมัยโบราณใช่หรือไม่
กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 3
不是,这是现代才流行的说法。
อ่านว่า ปู๋ ซรื่อ เจร้อ ซรื่อ เซี่ยนไต้ ไฉ หลิวสิง เตอะ ซรัวฝ่า
ไม่ใช่ เป็นการเรียกที่เพิ่งนิยมในยุคใหม่ (不是 = ไม่ใช่, 现代 = ยุคใหม่, 才 = เพิ่ง, 流行 = นิยม, 说法 = การเรียก)
No, it's a way of speaking that only caught on in modern times.
เหตุผล: อาหารแต่ละถิ่นเก่าแก่ แต่การรวมเป็นแปดสายเป็นเรื่องสมัยใหม่
ข้อ 4: แปล
แปลเป็นภาษาจีน: “ฉันกินเผ็ดได้ไม่ค่อยมาก”
กดดูแนวคำตอบ: ข้อ 4
我不太能吃辣。
อ่านว่า หว่อ ปู๋ ไท่ เหนิง ชรือ ล่า
ฉันกินเผ็ดได้ไม่ค่อยมาก (不太 = ไม่ค่อย, 能 = สามารถ, 吃辣 = กินเผ็ด)
I can't eat much spicy food.
เหตุผล: ประโยคนี้ใช้บอกพนักงานร้านอาหารได้ทันที
汉字练习 ฝึกเขียนอักษรจีน
ฝึกเขียนอักษร 菜
菜
อ่านว่า ไช่
อาหารหรือกับข้าว เช่น 菜系 คือสายอาหาร
ตัวอย่างการใช้
中国很大,各地的菜味道很不一样。
อ่านว่า จรงกั๋ว เหิ่น ต้า เก้อ ตี้ เตอะ ไช่ เว่ยเตา เหิ่น ปู้ อี๋ย่าง
จีนมีพื้นที่กว้างใหญ่ รสชาติอาหารแต่ละถิ่นต่างกันมาก
ฝึกเขียนอักษร 麻
麻
อ่านว่า หมา
ชาที่ลิ้นหรือปากจากฮวาเจียว
ตัวอย่างการใช้
花椒吃多了,嘴巴会麻。
อ่านว่า ฮวาเจียว ชรือ ตัว เลอะ จุ่ยปะ ฮุ่ย หมา
กินฮวาเจียวมากเกินไปจะรู้สึกชาในปาก
ฝึกเขียนอักษร 辣
辣
อ่านว่า ล่า
เผ็ด เช่น 辣椒 คือพริก
ตัวอย่างการใช้
我不太能吃辣,请少放点儿辣椒。
อ่านว่า หว่อ ปู๋ ไท่ เหนิง ชรือ ล่า ฉิ่ง สร่าว ฟ่าง เตี่ยนร์ ล่าเจียว
ฉันกินเผ็ดไม่ค่อยได้ ช่วยใส่พริกน้อยหน่อย
ฝึกเขียนอักษร 清
清
อ่านว่า ชิง
รสเบาหรือไม่จัดในคำว่า 清淡
ตัวอย่างการใช้
粤菜讲究原味,白切鸡就很清淡。
อ่านว่า เยวี่ยไช่ เจี่ยงจิว เหยวียนเว่ย ไป๋เชียจี จิ้ว เหิ่น ชิงต้าน
อาหารกวางตุ้งเน้นรสดั้งเดิมของวัตถุดิบ อย่างไก่ต้มสับก็มีรสอ่อน
ฝึกเขียนอักษร 淡
淡
อ่านว่า ต้าน
อ่อนหรือไม่เข้มข้น เช่น รสอ่อนในคำว่า 清淡
ตัวอย่างการใช้
老人喜欢吃清淡的菜。
อ่านว่า เหล่าเหริน สี่ฮวัน ชรือ ชิงต้าน เตอะ ไช่
ผู้สูงอายุชอบกินอาหารรสอ่อน
小结 สรุปจำง่าย
(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น ๆ)
- 八大菜系(bādàcàixì / ปาต้าไช่ซี่ / อาหารจีน 8 สาย) คืออาหารจีนแปดสาย ได้แก่ 鲁(Lǔ / หลู่ / ซานตง) 川(Chuān / ชรวาน / เสฉวน) 粤(Yuè / เยวี่ย / กวางตุ้ง) 苏(Sū / ซู / เจียงซู) 闽(Mǐn / หมิ่น / ฝูเจี้ยน) 浙(Zhè / เจร้อ / เจ้อเจียง) 湘(Xiāng / เซียง / หูหนาน) และ 徽(Huī / ฮุย / อันฮุย) ตั้งชื่อตามชื่อย่อของมณฑล
- การจัดกลุ่มเป็นแปดสายเป็นเรื่องสมัยใหม่ หลักฐานที่เก่าที่พบคือบทความใน 人民日报(Rénmín Rìbào / เหรินหมิน ยรื่อป้าว / หนังสือพิมพ์เหรินหมินรึเป้า) ปี 1980
- 麻(má / หมา / ชาลิ้น) คือชาลิ้น 辣(là / ล่า / เผ็ด) คือเผ็ดร้อน 麻辣(málà / หมาล่า / ชาและเผ็ด) คือรสหม่าล่าที่คนไทยรู้จัก

