พินอิน b p m f ออกเสียงอย่างไร? ฝึกริมฝีปากและแรงลมให้ชัด

ผู้เรียนฝึกเสียงพินอิน b p m f หน้ากระจกและใช้กระดาษทดสอบแรงลม

สี่เสียงแรกที่ช่วยวางพื้นฐานพินอินให้แน่น

บทนี้ฝึกเสียงต้น b (ใกล้ ป), p (ใกล้ พ), m (ใกล้ ม) และ f (ใกล้ ฟ) ทั้งสี่ใช้ริมฝีปาก แต่ต่างกันที่แรงลม ทางออกของเสียง และตำแหน่งฟัน เริ่มจากดูตำแหน่งปาก ฝึกพยางค์สั้น ๆ แล้วจึงอ่านคำและประโยคที่ใช้จริงได้ แม้ยังไม่เคยเรียนพินอินมาก่อน

预备词汇 คำศัพท์ก่อนเรียน

รู้คำเหล่านี้ไว้ก่อน จะตามคำอธิบายและคำสั่งฝึกในบทได้ง่ายขึ้น

  • 口型练习 (kǒuxíng liànxí / โข่วสิง เลี่ยนสี) ฝึกจัดรูปปาก (mouth-position practice)
  • 气流测试 (qìliú cèshì / ชี่หลิว เช่อซรื่อ) ทดสอบลมที่ออกจากปาก (airflow test)
  • 拼读 (pīndú / พินตู๋) ประกอบเสียงแล้วอ่านเป็นพยางค์ (sound out a syllable)

ระดับการเข้าถึงบทเรียน

ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
  • Publicอ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ ระดับปัจจุบันของบทเรียนนี้
  • Free Memberต้องเข้าสู่ระบบ แต่ไม่ต้องชำระเงิน
  • VIPต้องมีสมาชิก VIP ที่ยังใช้งานอยู่

สมาชิกแต่ละแบบได้สิทธิ์อะไรบ้าง

Public ระดับของบทเรียนนี้

อ่านบทเรียนสาธารณะและเนื้อหาพื้นฐานที่เปิดให้ทุกคน โดยไม่ต้องสร้างบัญชี

  • บทเรียนสาธารณะอ่านบทเรียนและเนื้อหาพื้นฐานที่กำหนดเป็น Public ได้โดยไม่ต้องเข้าสู่ระบบ
Free Member

อ่านบทเรียน Public และบทเรียนที่กำหนดเป็น Free Member หลังเข้าสู่ระบบ โดยไม่ต้องชำระเงิน

  • บทเรียนสำหรับสมาชิกฟรีเมื่อเข้าสู่ระบบแล้ว สามารถอ่านบทเรียน Public และบทเรียนที่กำหนดเป็น Free Member ได้โดยไม่ต้องชำระเงิน
VIP

อ่านบทเรียน Public, Free Member และ VIP ตามสิทธิ์ที่ยังใช้งานอยู่ พร้อมใช้เครื่องมือเสริมที่บทเรียนนั้นรองรับ

  • บทเรียน VIPอ่านบทความและบทเรียนที่กำหนดสำหรับสมาชิก VIP โดยระบบตรวจสิทธิ์จากเซิร์ฟเวอร์
  • Dictionary Popupแตะคำหรือโครงสร้างภาษาจีนที่บทเรียนเตรียมไว้ เพื่อดูคำอธิบายโดยไม่ต้องออกจากบทเรียน
  • คลังคำศัพท์และประโยคของฉันบันทึกคำจาก Popup หรือเลือกข้อความภาษาจีนจากบทเรียนที่รองรับ เพื่อกลับมาทบทวนภายหลัง
  • เสียงและตัวช่วยอักษรจีนใช้เสียงภาษาจีนและเครื่องมือ Hanzi บนบทเรียนที่รองรับ เพื่อช่วยฝึกอ่านและออกเสียง
  • ความคืบหน้าและเรียนต่อบันทึกความคืบหน้าและกลับไปยังบทเรียนล่าสุดบนส่วนของระบบที่รองรับ
  • ส่วนลดสินค้าดิจิทัล 10%สมาชิก VIP ที่มีสิทธิ์ใช้งานได้รับส่วนลดตามเงื่อนไขของสินค้าดิจิทัลที่ร่วมรายการ

สิทธิ์ของเครื่องมือเสริมขึ้นอยู่กับฟังก์ชันที่บทเรียนนั้นรองรับ และไม่เปลี่ยนระดับการเข้าถึงของบทเรียน

ดูรายละเอียดสิทธิ์ VIP และแผนสมาชิกทั้งหมด

汉字练习 (ฝึกเขียนอักษรจีน)

(hànzì liànxí / ฮ่านจื้อ เลี่ยนสี / ฝึกอักษรจีน / Chinese character practice)

เลือกอักษรสำคัญ 5 ตัวจากบทนี้ ดูลำดับขีด แล้วกดลองเขียนบนจอได้

ฝึกเขียนอักษร 八 bā (อ่านว่า ปา / eight)

八

Pinyin: bā

อ่านว่า ปา

ความหมาย: แปด

จำนวนขีด 2 ขีด

โครงสร้าง อักษรรูปเดียว สองขีดแยกออกจากกันด้านล่าง

eight

ตัวอย่างการใช้

我有八本书。

Wǒ yǒu bā běn shū.

อ่านว่า หว่อ โหย่ว ปา เปิ่น ซรู

แปลไทย: ฉันมีหนังสือแปดเล่ม (八本 = แปดเล่ม)

I have eight books.

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 包 bāo (อ่านว่า เปา / bag; to wrap)

包

Pinyin: bāo

อ่านว่า เปา

ความหมาย: กระเป๋า; ห่อ

จำนวนขีด 5 ขีด

โครงสร้าง กึ่งล้อม ด้านนอก 勹 (bāozìtóu / เปาจื้อโถว / ส่วนห่อด้านนอก) ด้านใน 巳 (sì / ซื่อ / รูปส่วนในของ 包)

bag; to wrap

ตัวอย่างการใช้

包很大。

Bāo hěn dà.

อ่านว่า เปา เหิ่น ต้า

แปลไทย: กระเป๋าใบนี้ใหญ่

The bag is large.

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 怕 pà (อ่านว่า พ่า / to be afraid)

怕

Pinyin: pà

อ่านว่า พ่า

ความหมาย: กลัว

จำนวนขีด 8 ขีด

โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย 忄 (shùxīnpáng / ซรู่ซินผาง / หมวดใจด้านข้าง) ด้านขวา 白 (bái / ไป๋ / ขาว)

to be afraid

ตัวอย่างการใช้

我不怕。

Wǒ bú pà.

อ่านว่า หว่อ ปู๋ พ่า

แปลไทย: ฉันไม่กลัว

I am not afraid.

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 跑 pǎo (อ่านว่า เผ่า / to run)

跑

Pinyin: pǎo

อ่านว่า เผ่า

ความหมาย: วิ่ง

จำนวนขีด 12 ขีด

โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย ⻊ (zúzìpáng / จู๋จื้อผาง / หมวดเท้าด้านข้าง) ด้านขวา 包 (bāo / เปา / ห่อ)

to run

ตัวอย่างการใช้

他每天跑步。

Tā měitiān pǎobù.

อ่านว่า ทา เหม่ยเทียน เผ่าปู้

แปลไทย: เขาวิ่งทุกวัน (每天 = ทุกวัน, 跑步 = วิ่งออกกำลัง)

He runs every day.

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

ฝึกเขียนอักษร 妈 mā (อ่านว่า มา / mother; mom)

妈

Pinyin: mā

อ่านว่า มา

ความหมาย: แม่

จำนวนขีด 6 ขีด

โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย 女 (nǚ / หนวี่ / ผู้หญิง) ด้านขวา 马 (mǎ / หม่า / ม้า)

mum

ตัวอย่างการใช้

我爱妈妈。

Wǒ ài māma.

อ่านว่า หว่อ ไอ้ มาม่ะ

แปลไทย: ฉันรักแม่ (妈妈 = แม่)

I love my mum.

กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้

发音重点 fāyīn zhòngdiǎn (อ่านว่า ฟาอิน จร้งเตี่ยน) (จุดต่างที่ต้องฟังให้ออก)

(fāyīn zhòngdiǎn / ฟาอิน จร้งเตี่ยน / จุดต่างที่ต้องฟังให้ออก)

ก่อนฝึก รู้จัก 3 ส่วนนี้ก่อน: “เสียงต้น” คือเสียงที่เริ่มพยางค์ “ส่วนท้าย” คือเสียงสระและตัวสะกดที่ตามมา ส่วน “วรรณยุกต์” คือแนวระดับเสียงสูง–ต่ำของพยางค์หนึ่ง เมื่อประกอบแล้วต้องออกต่อกันเป็นหนึ่งจังหวะ ไม่สะกดชื่ออักษรทีละตัวแบบภาษาอังกฤษ

ลองดู bā (อ่านว่า ปา) ตัว b ใช้เสียงต้นใกล้ ป ส่วน a เป็นเสียงสระใกล้ อา และขีดเหนือสระบอกให้รักษาเสียงสูงค่อนข้างคงที่ คำอ่านไทยช่วยให้นึกเสียงออก แต่ยังต้องใช้หูและตำแหน่งปากตรวจร่วมกัน

วิธีใช้บทนี้: อ่านคำอธิบายปากก่อน จากนั้นฝึกพยางค์ช้า ๆ ทีละตัว หนึ่งพยางค์ต่อหนึ่งจังหวะ ทำซ้ำ 3 รอบ แล้วใช้กระดาษบางตรวจความต่างของลม อย่าเร่งไปถึงประโยคยาวเมื่อยังแยกเสียงต้นไม่ได้

b และ p ในพินอินต่างกันหลัก ๆ ที่แรงลม ไม่ใช่คู่เสียงก้อง–ไม่ก้องแบบที่ผู้เรียนบางคนคุ้นจากภาษาอังกฤษ ส่วน m ปล่อยเสียงผ่านจมูก และ f ให้ลมเสียดผ่านช่องระหว่างฟันบนกับริมฝีปากล่าง

อ่านสัญลักษณ์วรรณยุกต์: bā (อ่านว่า ปา) — bá (อ่านว่า ป๋า) — bǎ (อ่านว่า ป่า) — bà (อ่านว่า ป้า) ใช้เสียงต้นและสระเหมือนกัน แต่เปลี่ยนแนวเสียงเป็น สูงคงที่ → ไต่ขึ้น → ต่ำแล้ววกขึ้นเมื่ออ่านเดี่ยว → ตกลง ตามลำดับ คำอ่านไทยเป็นเสียงประมาณ ไม่ใช่รูปเสียงจีนที่เหมือนกันทุกส่วน

จำสั้น ๆ: b = ลมน้อย, p = ลมชัด, m = เสียงผ่านจมูก, f = ฟันบนแตะริมฝีปากล่าง

คำอ่านไทยเป็นเพียงเสียงประมาณ ควรใช้ตำแหน่งปากและแรงลมเป็นตัวควบคุมเสียง โดยเฉพาะ b/p ซึ่งไม่ควรตัดสินจากตัวอักษรไทยเพียงอย่างเดียว

กลับไปที่หัวข้อ

口型练习 kǒuxíng liànxí (อ่านว่า โข่วสิง เลี่ยนสี) (ฝึกตำแหน่งปากทีละเสียง)

(kǒuxíng liànxí / โข่วสิง เลี่ยนสี / ฝึกตำแหน่งปากทีละเสียง)

b (เสียงต้นใกล้ ป) — ปิดปากแล้วปล่อยลมน้อย

เม้มริมฝีปากทั้งสองข้าง กักลมสั้น ๆ แล้วปล่อยทันที เสียงไม่ควรยืดเป็น “เบอ” เมื่อนำไปผสมกับสระ

ฝึกทีละพยางค์:

  • bā (อ่านว่า ปา)
  • bō (อ่านว่า ปัว)
  • bái (อ่านว่า ไป๋)
  • bǎo (อ่านว่า ป่าว)

ตรวจตัวเอง: ดูปากในกระจก: ริมฝีปากแตะกันก่อนเริ่ม แล้วแยกออกทันที กระดาษควรขยับน้อยกว่าเมื่อฝึกเสียงต้นอีกตัวที่พ่นลม อย่าบีบคอเพื่อทำเสียง บ ก้อง ๆ

p (เสียงต้นใกล้ พ) — ตำแหน่งเดียวกับ b แต่พ่นลมชัด

เริ่มจากปิดริมฝีปากเหมือน b แต่ปล่อยลมแรงกว่า หากฝึกถูก กระดาษบางหน้าปากควรขยับชัด

ฝึกทีละพยางค์:

  • pā (อ่านว่า พา)
  • pō (อ่านว่า พัว)
  • pái (อ่านว่า ไผ)
  • pǎo (อ่านว่า เผ่า)

ตรวจตัวเอง: ใช้ปากเริ่มแบบเดิม แต่ปล่อยลมออกพร้อมเปิดริมฝีปาก ลองอ่านสลับกับชุดก่อนหน้าโดยใช้ความดังใกล้กัน ความต่างต้องอยู่ที่ลม ไม่ใช่แค่ตะโกนดังขึ้น

m (เสียงต้นใกล้ ม) — ปิดปากและปล่อยเสียงผ่านจมูก

ริมฝีปากปิดอยู่ แต่เส้นเสียงทำงานและอากาศออกทางจมูก ลองแตะข้างจมูกเบา ๆ จะรู้สึกถึงแรงสั่น

ฝึกทีละพยางค์:

  • mā (อ่านว่า มา)
  • mó (อ่านว่า หมัว)
  • mǐ (อ่านว่า หมี่)
  • mǎi (อ่านว่า ไหม่)

ตรวจตัวเอง: ก่อนปล่อยเข้าสระ ให้ริมฝีปากปิดและลองทำเสียง อืม เบา ๆ แตะข้างจมูกจะรู้สึกถึงแรงสั่น จากนั้นเปิดปากต่อเข้าสระในจังหวะเดียว ไม่แทรกพยางค์ใหม่

f (เสียงต้นใกล้ ฟ) — ฟันบนแตะริมฝีปากล่าง

แตะอย่างเบา ไม่กัดริมฝีปาก แล้วปล่อยลมเสียดผ่านต่อเนื่อง เสียงนี้ไม่ต้องปิดริมฝีปากทั้งสองข้าง

ฝึกทีละพยางค์:

  • fā (อ่านว่า ฟา)
  • fó (อ่านว่า ฝัว)
  • fēi (อ่านว่า เฟย)
  • fàn (อ่านว่า ฟ่าน)

ตรวจตัวเอง: มองกระจกให้เห็นฟันบนแตะริมฝีปากล่างอย่างเบา ปล่อยลมเสียดผ่านแล้วต่อเข้าสระ ไม่กัดและไม่เม้มริมฝีปากบนลงมาปิดทั้งคู่

หมายเหตุการสะกด: bō (อ่านว่า ปัว) — pō (อ่านว่า พัว) — mó (อ่านว่า หมัว) — fó (อ่านว่า ฝัว) เขียนด้วยตัว o แต่เสียงหลังกลุ่มริมฝีปากนี้มีการห่อปาก คำอ่านของบทนี้จึงใช้ ปัว–พัว–หมัว–ฝัว ตามลำดับ อ่านเป็นพยางค์เดียว อย่าแยกเป็นสองจังหวะ และอย่าเติมตัว u ลงในพินอินเอง

ชุดนี้ฝึกเสียง: พยางค์ที่อยู่ในแถวฝึกใช้ให้รู้จักปากและวรรณยุกต์ ยังไม่ได้กำหนดให้ทุกตัวแทนคำศัพท์คำหนึ่ง ความหมายที่แน่นอนให้ดูอักษรจีนในส่วนคำศัพท์ด้านล่าง

กลับไปที่หัวข้อ

气流测试 qìliú cèshì (อ่านว่า ชี่หลิว เช่อซรื่อ) (ทดสอบแรงลมด้วยกระดาษ)

(qìliú cèshì / ชี่หลิว เช่อซรื่อ / ทดสอบแรงลมด้วยกระดาษ)

  1. ถือกระดาษบางห่างจากปากประมาณหนึ่งฝ่ามือ
  2. อ่าน bā (อ่านว่า ปา) — pā (อ่านว่า พา) สลับกัน โดยรักษาเสียงสระใกล้ อา และระดับวรรณยุกต์ให้เหมือนเดิม
  3. ตอนออก bā (อ่านว่า ปา) กระดาษควรขยับน้อยกว่า ส่วน pā (อ่านว่า พา) ควรขยับชัด ใช้ระยะห่างกระดาษและความดังเท่าเดิมทั้งสองเสียง
  4. ทำซ้ำกับ bō (อ่านว่า ปัว) — pō (อ่านว่า พัว) และ bái (อ่านว่า ไป๋) — pái (อ่านว่า ไผ) รอบละ 3 คู่ ถ้ากระดาษขยับใกล้กัน ให้กลับไปตรวจตำแหน่งปากและแรงลม

ถ้ากระดาษขยับเท่ากัน: ลดลมของ b ก่อน อย่าพยายามทำ b ให้เหมือนเสียง บ ภาษาไทยที่มีเสียงก้องมาก เพราะเป้าหมายคือความต่างของลมระหว่าง b กับ p

กลับไปที่หัวข้อ

拼读练习 pīndú liànxí (อ่านว่า พินตู๋ เลี่ยนสี) (ประกอบเสียงให้เป็นพยางค์เดียว)

(pīndú liànxí / พินตู๋ เลี่ยนสี / ประกอบเสียงให้เป็นพยางค์เดียว)

นำเสียงต้น b (ใกล้ ป) ต่อกับ a (สระใกล้ อา) เป็นหนึ่งพยางค์ เช่น bā (อ่านว่า ปา) อย่าอ่านชื่อสาธิตเสียงต้นแล้วหยุดก่อนเข้าสระจนกลายเป็น “ปัว–อา” สองจังหวะ ให้ปากปล่อยเสียงต้นเข้าสระทันที แล้วรักษาแนวเสียงตามเครื่องหมายวรรณยุกต์

รอบที่ 1: ส่วนท้าย a (สระใกล้ อา)

ฝึก: bā (อ่านว่า ปา) — pā (อ่านว่า พา) — mā (อ่านว่า มา) — fā (อ่านว่า ฟา)

รักษาปากของสระ a ให้คงเดิม แล้วเปลี่ยนเฉพาะต้นเสียง

รอบที่ 2: ส่วนท้าย ao (เสียงเลื่อนใกล้ อาว)

ฝึก: bāo (อ่านว่า เปา) — pāo (อ่านว่า พาว) — māo (อ่านว่า มาว)

เริ่มด้วยปากเปิด แล้วค่อยห่อปากช่วงปลายโดยไม่หยุดกลางพยางค์ ใช้หนึ่งจังหวะต่อหนึ่งพยางค์ และรักษาความต่างของแรงลมระหว่าง b (ใกล้ ป) กับ p (ใกล้ พ)

รอบที่ 3: อ่านคำคู่

爸爸怕妈妈。

Pinyin: Bàba pà māma.

อ่านว่า ป้าปะ พ่า มาม่ะ

แปลไทย: พ่อกลัวแม่ (爸爸 = พ่อ, 妈妈 = แม่)

English: Dad is afraid of Mom.

หมายเหตุเสียงเบาในประโยคข้างบน: คำที่หมายถึงพ่อ bàba (อ่านว่า ป้าปะ) และคำที่หมายถึงแม่ māma (อ่านว่า มาม่ะ) ใช้พยางค์หลังสั้นและเบากว่าพยางค์แรก จึงไม่มีเครื่องหมายวรรณยุกต์บนพยางค์หลัง อย่าลากพยางค์หลังให้ยาวหรือเปลี่ยนเป็นเสียง 1 เอง

กลับไปที่หัวข้อ

核心词语 héxīn cíyǔ (อ่านว่า เหอซิน ฉืออวี่) (คำฝึกเสียง b p m f)

(héxīn cíyǔ / เหอซิน ฉืออวี่ / คำฝึกเสียง b p m f)

八

Pinyin: bā

อ่านว่า ปา

แปลไทย: แปด

English: eight

我有八本书。

Pinyin: Wǒ yǒu bā běn shū.

อ่านว่า หว่อ โหย่ว ปา เปิ่น ซรู

แปลไทย: ฉันมีหนังสือแปดเล่ม (八本 = แปดเล่ม)

English: I have eight books.

包

Pinyin: bāo

อ่านว่า เปา

แปลไทย: กระเป๋า; ห่อ

English: bag; to wrap

这是我的包。

Pinyin: Zhè shì wǒ de bāo.

อ่านว่า เจร้อ ซรื่อ หว่อ เตอะ เปา

แปลไทย: นี่คือกระเป๋าของฉัน

English: This is my bag.

怕

Pinyin: pà

อ่านว่า พ่า

แปลไทย: กลัว

English: to be afraid

我不怕。

Pinyin: Wǒ bú pà.

อ่านว่า หว่อ ปู๋ พ่า

แปลไทย: ฉันไม่กลัว

English: I am not afraid.

跑

Pinyin: pǎo

อ่านว่า เผ่า

แปลไทย: วิ่ง

English: to run

他每天跑步。

Pinyin: Tā měitiān pǎobù.

อ่านว่า ทา เหม่ยเทียน เผ่าปู้

แปลไทย: เขาวิ่งทุกวัน (每天 = ทุกวัน, 跑步 = วิ่งออกกำลัง)

English: He runs every day.

妈

Pinyin: mā

อ่านว่า มา

แปลไทย: แม่

English: mother; mom

妈妈在家。

Pinyin: Māma zài jiā.

อ่านว่า มาม่ะ ไจ้ เจีย

แปลไทย: แม่อยู่บ้าน (在家 = อยู่บ้าน)

English: Mom is at home.

米

Pinyin: mǐ

อ่านว่า หมี่

แปลไทย: ข้าวสาร; เมตร

English: rice; metre

我想吃米饭。

Pinyin: Wǒ xiǎng chī mǐfàn.

อ่านว่า หว่อ เสี่ยง ชรือ หมี่ฟ่าน

แปลไทย: ฉันอยากกินข้าว (米饭 = ข้าวสวย)

English: I want to eat rice.

发

Pinyin: fā

อ่านว่า ฟา

แปลไทย: ส่ง; ออก; เริ่ม

English: to send; to emit; to start

飞机九点出发。

Pinyin: Fēijī jiǔ diǎn chūfā.

อ่านว่า เฟยจี จิ่ว เตี่ยน ชรูฟา

แปลไทย: เครื่องบินออกเดินทางเก้าโมง (九点 = เก้าโมง, 出发 = ออกเดินทาง)

English: The plane departs at nine.

饭

Pinyin: fàn

อ่านว่า ฟ่าน

แปลไทย: ข้าวสุก; มื้ออาหาร

English: cooked rice; meal

我们一起吃饭。

Pinyin: Wǒmen yìqǐ chīfàn.

อ่านว่า หว่อเมิน อี้ฉี่ ชรือฟ่าน

แปลไทย: พวกเรากินข้าวด้วยกัน (一起 = ด้วยกัน, 吃饭 = กินข้าว)

English: We eat together.

กลับไปที่หัวข้อ

常见错误 chángjiàn cuòwù (อ่านว่า ฉรางเจี้ยน ชั่วอู้) (จุดที่ผู้เรียนมักพลาด)

(chángjiàn cuòwù / ฉรางเจี้ยน ชั่วอู้ / จุดที่ผู้เรียนมักพลาด)

  • ทำ b กับ p เหมือนกัน: ให้กลับไปใช้กระดาษตรวจแรงลม
  • เติมเสียงสระให้ต้นเสียง: อย่าอ่าน b เป็น “เบอ” ก่อนผสมกับ a
  • เปิดปากตอนออก m: m ต้องปิดริมฝีปากและปล่อยเสียงทางจมูก
  • กัดริมฝีปากตอนออก f: เพียงแตะเบา ๆ และปล่อยลมผ่าน
  • ลืมวรรณยุกต์: bā (อ่านว่า ปา) — bá (อ่านว่า ป๋า) — bǎ (อ่านว่า ป่า) — bà (อ่านว่า ป้า) มีแนวเสียงต่างกัน รูป ba ที่เขียนลอย ๆ ในสูตรผสมเสียงยังไม่ระบุวรรณยุกต์ จึงไม่ควรเดาว่าเป็นเสียง 1 หรือเสียงเบา ต้องดูเครื่องหมายและบริบทของคำจริงก่อนอ่าน

กลับไปที่หัวข้อ

背一背 bèi yi bèi (อ่านว่า เป้ย อิ เป้ย) (ท่องแล้วพูด)

(bèi yi bèi / เป้ย อิ เป้ย / ท่องจำ)

เรื่องที่จะท่อง: ครอบครัวของฉันกับเสียง b p m f

อ่านออกเสียงทีละบรรทัด แล้วปิดข้อความพูดให้ได้ทั้งหมด ท่องได้ครบแล้วค่อยเปลี่ยนรายละเอียดเป็นเรื่องของคุณเอง ประโยคเหล่านี้ใช้คำและรูปประโยคจากบทนี้เป็นหลัก

จุดฝึกเสียง: ทุกบรรทัดมีเสียง b p m f ให้ b (爸 bà (อ่านว่า ป้า / father)、八 bā (อ่านว่า ปา / eight)、包 bāo (อ่านว่า เปา / bag; to wrap)) ลมออกน้อย p (跑 pǎo (อ่านว่า เผ่า / to run)、怕 pà (อ่านว่า พ่า / to be afraid)) ลมออกแรง และ f (飞 fēi (อ่านว่า เฟย / fly)、饭 fàn (อ่านว่า ฟ่าน / cooked rice; meal)) ฟันบนแตะริมฝีปากล่าง

บรรทัดที่ 1

我爸爸每天跑步。

Wǒ bàba měitiān pǎobù.

อ่านว่า หว่อ ป้าปะ เหม่ยเทียน เผ่าปู้

พ่อของฉันวิ่งทุกวัน (爸爸 = พ่อ, 每天 = ทุกวัน, 跑步 = วิ่ง)

English: My dad goes running every day.

บรรทัดที่ 2

妈妈在家做米饭。

Māma zài jiā zuò mǐfàn.

อ่านว่า มาม่ะ ไจ้ เจีย จั้ว หมี่ฟ่าน

แม่หุงข้าวอยู่ที่บ้าน (妈妈 = แม่, 在家 = ที่บ้าน, 做米饭 = หุงข้าว)

English: Mom is cooking rice at home.

บรรทัดที่ 3

我的包里有八本书。

Wǒ de bāo li yǒu bā běn shū.

อ่านว่า หว่อ เตอะ เปา ลิ่ โหย่ว ปา เปิ่น ซรู

ในกระเป๋าของฉันมีหนังสือแปดเล่ม (包里 = ในกระเป๋า, 八本书 = หนังสือแปดเล่ม)

English: There are eight books in my bag.

บรรทัดที่ 4

明天的飞机九点出发。

Míngtiān de fēijī jiǔ diǎn chūfā.

อ่านว่า หมิงเทียน เต่อ เฟยจี จิ่ว เตี่ยน ชรูฟา

เครื่องบินพรุ่งนี้ออกเก้าโมง (明天 = พรุ่งนี้, 飞机 = เครื่องบิน, 九点 = เก้าโมง, 出发 = ออกเดินทาง)

English: Tomorrow’s flight leaves at nine.

บรรทัดที่ 5

妈妈有点怕坐飞机。

Māma yǒudiǎn pà zuò fēijī.

อ่านว่า มาม่ะ โหย่วเตี่ยน พ่า จั้ว เฟยจี

แม่กลัวการนั่งเครื่องบินนิดหน่อย (有点 = นิดหน่อย, 怕 = กลัว, 坐飞机 = นั่งเครื่องบิน)

English: Mom is a little afraid of flying.

บรรทัดที่ 6

爸爸说:“不怕,我们一起去!”

Bàba shuō: “Bú pà, wǒmen yìqǐ qù!”

อ่านว่า ป้าปะ ซรัว ปู๋ พ่า หว่อเมิน อี้ฉี่ ชวี่

พ่อบอกว่า “ไม่ต้องกลัว เราไปด้วยกัน!” (不怕 = ไม่ต้องกลัว, 一起 = ด้วยกัน, 去 = ไป)

English: Dad says, “Don’t be afraid. We’ll go together!”

เปลี่ยนเป็นเรื่องของคุณ

ใช้ประโยคเดิมเป็นแม่แบบ เปลี่ยนเฉพาะส่วนที่เป็นเรื่องของคุณ แล้วพูดออกเสียง

แบบที่ 1: เปลี่ยนคนในบ้าน

我爸爸每天跑步。

Wǒ bàba měitiān pǎobù.

อ่านว่า หว่อ ป้าปะ เหม่ยเทียน เผ่าปู้

พ่อของฉันวิ่งทุกวัน (爸爸 = พ่อ, 每天 = ทุกวัน, 跑步 = วิ่ง)

English: My dad goes running every day.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว

我妹妹每天跑步。

Wǒ mèimei měitiān pǎobù.

อ่านว่า หว่อ เม่ยเมย เหม่ยเทียน เผ่าปู้

น้องสาวของฉันวิ่งทุกวัน (妹妹 = น้องสาว, 每天 = ทุกวัน, 跑步 = วิ่ง)

English: My younger sister goes running every day.

แบบที่ 2: เปลี่ยนของในกระเป๋า

我的包里有八本书。

Wǒ de bāo li yǒu bā běn shū.

อ่านว่า หว่อ เตอะ เปา ลิ่ โหย่ว ปา เปิ่น ซรู

ในกระเป๋าของฉันมีหนังสือแปดเล่ม (包里 = ในกระเป๋า, 八本书 = หนังสือแปดเล่ม)

English: There are eight books in my bag.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว

我的包里有一瓶水。

Wǒ de bāo li yǒu yì píng shuǐ.

อ่านว่า หว่อ เตอะ เปา ลิ่ โหย่ว อี้ ผิง สรุ่ย

ในกระเป๋าของฉันมีน้ำหนึ่งขวด (包里 = ในกระเป๋า, 一瓶水 = น้ำหนึ่งขวด)

English: There is a bottle of water in my bag.

แบบที่ 3: เปลี่ยนเวลาออกเดินทาง

明天的飞机九点出发。

Míngtiān de fēijī jiǔ diǎn chūfā.

อ่านว่า หมิงเทียน เต่อ เฟยจี จิ่ว เตี่ยน ชรูฟา

เครื่องบินพรุ่งนี้ออกเก้าโมง (明天 = พรุ่งนี้, 飞机 = เครื่องบิน, 九点 = เก้าโมง, 出发 = ออกเดินทาง)

English: Tomorrow’s flight leaves at nine.

กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว

明天的飞机八点出发。

Míngtiān de fēijī bā diǎn chūfā.

อ่านว่า หมิงเทียน เต่อ เฟยจี ปา เตี่ยน ชรูฟา

เครื่องบินพรุ่งนี้ออกแปดโมง (飞机 = เครื่องบิน, 八点 = แปดโมง, 出发 = ออกเดินทาง)

English: Tomorrow’s flight leaves at eight.

เล่าใหม่ด้วยคำของตัวเอง

ไม่ต้องดูข้อความ เล่าเรื่องของคุณตามลำดับนี้ เป็นภาษาจีนสั้น ๆ

  1. คนในบ้านของคุณทำอะไรทุกวัน (ใช้ 每天 měitiān (อ่านว่า เหม่ยเทียน / every day))
  2. ในกระเป๋าของคุณมีอะไร (ใช้ 包里有 bāo li yǒu (อ่านว่า เปา ลิ่ โหย่ว / there is something in the bag)…)
  3. พรุ่งนี้คุณจะไปไหน ออกกี่โมง และใครกลัวอะไร (ใช้ …点出发 diǎn chūfā (อ่านว่า เตี่ยน ชรูฟา / depart at a stated hour) และ 不怕 bú pà (อ่านว่า ปู๋ พ่า / not be afraid))

กลับไปที่หัวข้อ

自我检查 zìwǒ jiǎnchá (อ่านว่า จื้อหว่อ เจี่ยนฉรา) (แบบฝึก 5 นาที)

(zìwǒ jiǎnchá / จื้อหว่อ เจี่ยนฉรา / แบบฝึก 5 นาที)

  1. อธิบายความต่างของ b กับ p โดยไม่ใช้คำว่า “ป” หรือ “พ”
  2. อ่าน bā (อ่านว่า ปา) — pā (อ่านว่า พา) หน้ากระดาษ 5 รอบ แล้วบอกว่าตอนไหนกระดาษขยับชัดกว่า
  3. อ่าน mā (อ่านว่า มา) — fā (อ่านว่า ฟา) แล้วบอกว่าตอนเริ่มเสียงใช้ริมฝีปากและทางลมต่างกันอย่างไร
  4. ต่อเสียงต้น b (ใกล้ ป) กับส่วนท้าย ao (ใกล้ อาว) ด้วยเสียง 1 แล้วต่อเสียงต้น p (ใกล้ พ) กับส่วนท้ายเดียวกันด้วยเสียง 3 โดยยังไม่ดูเฉลย
  5. เลือกคำ 4 คำจากบทนี้แล้วแต่งประโยคใหม่หนึ่งประโยค

กดดูแนวคำตอบ

  1. ข้อ 1: ทั้งคู่เริ่มด้วยริมฝีปากปิดแล้วเปิด แต่ b (ใกล้ ป) ไม่มีลมพ่นเด่นแบบ p (ใกล้ พ) ไม่ใช่แค่ความดังต่างกัน
  2. ข้อ 2: กระดาษควรขยับชัดกว่าใน pā (อ่านว่า พา) เมื่อเทียบกับ bā (อ่านว่า ปา) ที่ระยะห่างและความดังใกล้กัน
  3. ข้อ 3: mā (อ่านว่า มา) เริ่มด้วยริมฝีปากปิดและเสียงผ่านจมูก ส่วน fā (อ่านว่า ฟา) เริ่มด้วยฟันบนแตะริมฝีปากล่างและลมเสียดผ่านทางปาก
  4. ข้อ 4: ได้ bāo (อ่านว่า เปา) และ pǎo (อ่านว่า เผ่า) อ่านอย่างละหนึ่งพยางค์ เสียง 3 เมื่อฝึกเดี่ยวให้เริ่มต่ำแล้วค่อยวกขึ้น ไม่ต้องตะโกนหรือกดคอ
  5. ข้อ 5: ใช้คำจากส่วนคำศัพท์เดิม ตรวจอักษรจีน พินอิน คำอ่านไทย และความหมายให้ตรงกัน หากยังแต่งไม่คล่อง ให้กลับไปอ่านประโยคตัวอย่างแล้วเปลี่ยนเพียงคำเดียวก่อน

เรียนต่อ: ทบทวนภาพรวมเรื่องต้นเสียงและส่วนท้ายที่ 声母韵母 คืออะไร หรือเปิด วิธีใช้ตารางพินอิน เพื่อดูพยางค์ที่ประกอบได้ทั้งหมด

กลับไปที่หัวข้อ

易错词 yìcuòcí (อ่านว่า อี้ชั่วฉือ) (คำที่ระวังใช้ผิด)

(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)

ความเข้าใจที่ควรระวัง: อย่าจำ 八 bā (อ่านว่า ปา / eight) กับ 包 bāo (อ่านว่า เปา / bag; to wrap) เป็นคำเดียวกันหรือใช้แทนกันโดยไม่ดูบริบท

รูปที่ควรใช้: 八 bā (อ่านว่า ปา / eight) ใช้เมื่อสื่อว่า “แปด” ส่วน 包 bāo (อ่านว่า เปา / bag; to wrap) ใช้เมื่อสื่อว่า “กระเป๋า; ห่อ”

เหตุผล: คำทั้งสองอยู่ในหัวข้อเดียวกัน แต่ความหมายและหน้าที่ในประโยคต่างกัน จึงควรเลือกตามสิ่งที่ต้องการสื่อจริง

我有八本书。

Wǒ yǒu bā běn shū.

อ่านว่า หว่อ โหย่ว ปา เปิ่น ซรู

ฉันมีหนังสือแปดเล่ม (八 = แปด)

English: I have eight books.

练习 liànxí (อ่านว่า เลี่ยนสี) (แบบฝึกหัด)

(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)

ลองตอบด้วยตัวเองก่อน แล้วเปิดดูแนวคำตอบทีละข้อเพื่อตรวจทั้งอักษรจีน พินอิน คำอ่านไทย ความหมายไทย และภาษาอังกฤษ

ข้อ 1: เขียนภาษาจีนให้ตรงกับความหมาย “พ่อกลัวแม่” แล้วอ่านออกเสียงตามพินอิน

กดดูแนวคำตอบ

爸爸怕妈妈。

Bàba pà māma.

อ่านว่า ป้าปะ พ่า มาม่ะ

พ่อกลัวแม่ (怕 = กลัว)

English: Dad is afraid of Mom.

เหตุผล: คำตอบนี้ยึดคำหรือประโยคที่อธิบายไว้ในบทเรียน และรักษาความหมายตามบริบทเดิม

ข้อ 2: เขียนภาษาจีนให้ตรงกับความหมาย “ฉันมีหนังสือแปดเล่ม” แล้วอ่านออกเสียงตามพินอิน

กดดูแนวคำตอบ

我有八本书。

Wǒ yǒu bā běn shū.

อ่านว่า หว่อ โหย่ว ปา เปิ่น ซรู

ฉันมีหนังสือแปดเล่ม (八 = แปด)

English: I have eight books.

เหตุผล: คำตอบนี้ยึดคำหรือประโยคที่อธิบายไว้ในบทเรียน และรักษาความหมายตามบริบทเดิม

ข้อ 3: เขียนภาษาจีนให้ตรงกับความหมาย “นี่คือกระเป๋าของฉัน” แล้วอ่านออกเสียงตามพินอิน

กดดูแนวคำตอบ

这是我的包。

Zhè shì wǒ de bāo.

อ่านว่า เจร้อ ซรื่อ หว่อ เตอะ เปา

นี่คือกระเป๋าของฉัน (包 = กระเป๋า; ห่อ)

English: This is my bag.

เหตุผล: คำตอบนี้ยึดคำหรือประโยคที่อธิบายไว้ในบทเรียน และรักษาความหมายตามบริบทเดิม

总结 สรุปจำง่าย

(zǒngjié / จ่งเจี๋ย / สรุปบทเรียน / lesson summary)

  • 爸爸 bàba (อ่านว่า ป้าปะ; พ่อ) — ใช้ฝึก b: ปิดริมฝีปากก่อนปล่อยเสียง โดยพ่นลมน้อยกว่าคู่ p พยางค์หลังของคำนี้เป็นเสียงเบา
  • 怕 pà (อ่านว่า พ่า; กลัว) — ใช้ฝึก p: ตำแหน่งริมฝีปากเริ่มใกล้ b แต่ปล่อยลมแรงกว่า ลองใช้กระดาษดูแรงลมโดยไม่ตะโกน
  • 妈妈 māma (อ่านว่า มาม่ะ; แม่) — ใช้ฝึก m: เริ่มด้วยริมฝีปากปิดและส่งเสียงผ่านจมูก ส่วน f ใช้ฟันบนแตะริมฝีปากล่างเบา ๆ ให้ลมเสียดผ่าน

บัตรคำช่วยจำ记忆卡

(jìyìkǎ / จี้อี้ข่า / บัตรคำช่วยจำ)

ใช้บัตรสองชุดเพื่อทบทวนความหมายของคำศัพท์ และฝึกเปลี่ยนประโยคภาษาไทยเป็นภาษาจีน

บัตรคำเป็นเครื่องมือ VIP กรุณาเข้าสู่ระบบด้วยสมาชิก VIP ที่ยังใช้งานได้เพื่อฝึกชุดนี้

8 thoughts on “พินอิน b p m f ออกเสียงอย่างไร? ฝึกริมฝีปากและแรงลมให้ชัด”

  1. Ibelong says:

    คำ ว่า กฤตติยา ทองต้นวงค์ ภาษาจีน เขียนยังงัยหรอครับ

    • 刘 必意 says:

      ชื่อไทยสามารถถอดเสียงเป็นอักษรจีนได้ครับ แต่จีนกลางไม่มีเสียงตรงกับไทยทุกเสียง จึงอาจมีรูปถอดเสียงได้มากกว่าหนึ่งแบบ และการถอดเสียงชื่อเดิมต่างจากการตั้งชื่อจีนใหม่ที่เลือกความหมายด้วย

      ถ้าต้องการให้ช่วยเลือกชื่อ รบกวนระบุการออกเสียงและสะกดอักษรโรมันที่ใช้อยู่ พร้อมบอกว่าจะใช้แนะนำตัวหรือใช้ในเอกสารครับ หากเป็นเอกสาร ควรใช้ชื่อที่ตรงกับเอกสารเดิมอย่างสม่ำเสมอ ไม่เปลี่ยนตามตัวเลือกที่เสนอใหม่โดยไม่ตรวจสอบครับ

  2. chang says:

    วรรณยุกต์เสียงที่ 1 ของภาษาจีนกลางออกเสียงสูงเทียบเท่าเสียง ล้า ที้ ดด๊ ของโน้ดเพลง หรือออกเสียงเรียบ สูง ไม่ใช้เสียงสามัญแบบภาษาไทยแน่นอน
    เสียงที่ 1 ภาษาจีนกลางมีความถี่ อยู่ที่ 350เฮร์ทโดยประมาณ ส่วเสียงสามัญชองภาษาไทยมีความถี่อยู่ที่ 150 เฮิร์ทเท่านั้น เอาเปรียบเทียบกันไม่ได้เด็ดขาด ๆๆๆ ถ้าไม่เข้าใจ โทรปรึกษาได้ 089-1544263 ศูนย์วิจัยวรรณยุกต์ภาษาจีนกลางแห่งประเทศไทย

    • 刘必意 says:

      ขอบคุณที่ย้ำเรื่องการออกเสียงครับ เสียงที่หนึ่งของจีนกลางควรฝึกให้สูงและราบภายในช่วงเสียงของผู้พูด ไม่ใช่ออกเสียงตามคำอ่านไทยอย่างเดียว อย่างไรก็ตาม ไม่ควรกำหนดเป็น 350 เฮิรตซ์ตายตัวสำหรับทุกคน เพราะช่วงเสียงแต่ละคนต่างกัน คำอ่านไทยเป็นเพียงตัวช่วยเริ่มต้น จึงควรฟังเสียงภาษาจีนประกอบเสมอครับ

      หลักการระดับเสียงที่สัมพันธ์กับช่วงเสียงของผู้พูดดูได้จาก ตัวอย่างวรรณยุกต์จีนกลางของภาควิชาภาษาศาสตร์ UC Berkeley ครับ

  3. chang says:

    ถ้าคิดอยากจะไปเรียนต่อที่ประเทศจีน ขอแนะนำว่าไม่ควรเรียนล่วงหน้าที่เมืองไทยเลย เพราะว่าเมืองไทยหาที่เรียนที่มีมาตรฐานยาก ร้อยละเก้าสิบถึงเก้าสิบห้า สอนเพี้ยนหมด แม้แต่สถาบันขงจื้อที่ตั้งขึ้นเต็มบ้านเต็มเมืองในขณะนี้ก็ผลิตลูกศิษย์ลูกหาที่ออกเสียงเพี้ยน ๆๆ กันเกือบทุกคน ครูที่มาจากเมืองจีนแท้ ๆ พออยูไปนานๆๆหลายๆ ปีเข้าก็ยังเพี้ยนเลย เพราเราเคยสัมผัสมาแล้วหลายคน ตอนแรกๆใช้ได้เลยละ แต่พออยู่ไปนานๆ พูดภาษาไทยได้ อ่านเขียนหนังสือไทยได้ ชักเริ่มเพี้ยนแล้ว ใช้ไวยก่รเพี้ยน แยกแยะเสียง 1 จีนกลางกับเสียงสามัญไทยไม่ออก เลยสร้างนักเรียนไทยที่ออกเสียงสามัญกันเต็มบ้านเต็มเมืองเกือบทั่วประเทศไทย น่าเสียดายจริงๆๆๆๆๆๆๆ อนาคตจะเป็นอย่างไร นึกภาพแล้วน่ากลัวจริงๆๆๆๆๆๆๆ

    • 刘必意 says:

      พื้นฐานการออกเสียงสำคัญครับ แต่คุณภาพการเรียนควรพิจารณาจากผู้สอน ตัวอย่างเสียง และการตรวจแก้จริงเป็นรายกรณี ทั้งการเรียนในไทยและในจีนสามารถสร้างพื้นฐานที่ดีได้ ส่วนสัดส่วนผู้สอนที่ออกเสียงคลาดเคลื่อนควรมีผลศึกษารองรับก่อนนำมาใช้สรุปครับ

      สำหรับผู้เรียน แนะนำฟังต้นแบบที่เชื่อถือได้ อัดเสียงตัวเอง แล้วให้ผู้สอนช่วยตรวจตำแหน่งปาก แรงลม และวรรณยุกต์ทีละจุด จะนำไปแก้ได้ชัดเจนกว่าการกังวลว่าต้องเริ่มเรียนในประเทศใดครับ

  4. chang says:

    คนที่ไม่มีพื้นฐานภาษาจีนกลางเลยจะดีที่สุด ถ้าคิดจะไปเรียนที่เมืองจีน เปรียบเหมือนผ้าขาวบริสุทธ์ ย่อมรับรู้ได้ง่าย มหาฺ”ลัยที่เมืองจีน อาจารย์เขาไม่มีเวลามาคอยดัด คอยแก้ข้อผิดเพี้ยนให้เราคนเดียวหรอก เพราะว่าไม้แก่มันดัดยาก ๆๆๆ คุณเรียนเพี้ยนมาแต่ต้น เกิดความเคยชินไปแล้ว เหมือนต้นไม้แก่ไปแล้ว จะมาหาใครช่วยดัด ช่วยเกานั้น ยากมาก ๆๆๆ เหมือนเข็นครกขึ้นภูเขายังไงยังงั้นแหละ ยากแสนยาก ๆๆๆๆๆ

    • 刘必意 says:

      ผู้ที่มีพื้นฐานมาแล้วก็ฝึกแก้เสียงได้ครับ ควรเริ่มจากระบุว่าเสียงใดต่างจากต้นแบบ เช่น แรงลมหรือตำแหน่งลิ้น แล้วฝึกคู่เสียงและนำไปใช้ในคำจริง การเริ่มโดยไม่มีพื้นฐานไม่ได้รับประกันว่าจะออกเสียงถูกเอง จึงควรตรวจเสียงตั้งแต่ต้นและทบทวนต่อเนื่องไม่ว่าจะเรียนมานานแค่ไหนครับ

ปิดความเห็นแล้ว