สี่เสียงแรกที่ช่วยวางพื้นฐานพินอินให้แน่น
บทนี้ฝึกเสียงต้น b (ใกล้ ป), p (ใกล้ พ), m (ใกล้ ม) และ f (ใกล้ ฟ) ทั้งสี่ใช้ริมฝีปาก แต่ต่างกันที่แรงลม ทางออกของเสียง และตำแหน่งฟัน เริ่มจากดูตำแหน่งปาก ฝึกพยางค์สั้น ๆ แล้วจึงอ่านคำและประโยคที่ใช้จริงได้ แม้ยังไม่เคยเรียนพินอินมาก่อน
预备词汇 คำศัพท์ก่อนเรียน
รู้คำเหล่านี้ไว้ก่อน จะตามคำอธิบายและคำสั่งฝึกในบทได้ง่ายขึ้น
- 口型练习 (kǒuxíng liànxí / โข่วสิง เลี่ยนสี) ฝึกจัดรูปปาก (mouth-position practice)
- 气流测试 (qìliú cèshì / ชี่หลิว เช่อซรื่อ) ทดสอบลมที่ออกจากปาก (airflow test)
- 拼读 (pīndú / พินตู๋) ประกอบเสียงแล้วอ่านเป็นพยางค์ (sound out a syllable)
ระดับการเข้าถึงบทเรียน
ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
汉字练习 (ฝึกเขียนอักษรจีน)
(hànzì liànxí / ฮ่านจื้อ เลี่ยนสี / ฝึกอักษรจีน / Chinese character practice)
เลือกอักษรสำคัญ 5 ตัวจากบทนี้ ดูลำดับขีด แล้วกดลองเขียนบนจอได้
ฝึกเขียนอักษร 八 bā (อ่านว่า ปา / eight)
八
อ่านว่า ปา
ความหมาย: แปด
จำนวนขีด 2 ขีด
โครงสร้าง อักษรรูปเดียว สองขีดแยกออกจากกันด้านล่าง
eight
ตัวอย่างการใช้
我有八本书。
อ่านว่า หว่อ โหย่ว ปา เปิ่น ซรู
แปลไทย: ฉันมีหนังสือแปดเล่ม (八本 = แปดเล่ม)
I have eight books.
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 包 bāo (อ่านว่า เปา / bag; to wrap)
包
อ่านว่า เปา
ความหมาย: กระเป๋า; ห่อ
จำนวนขีด 5 ขีด
โครงสร้าง กึ่งล้อม ด้านนอก 勹 (bāozìtóu / เปาจื้อโถว / ส่วนห่อด้านนอก) ด้านใน 巳 (sì / ซื่อ / รูปส่วนในของ 包)
bag; to wrap
ตัวอย่างการใช้
包很大。
อ่านว่า เปา เหิ่น ต้า
แปลไทย: กระเป๋าใบนี้ใหญ่
The bag is large.
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 怕 pà (อ่านว่า พ่า / to be afraid)
怕
อ่านว่า พ่า
ความหมาย: กลัว
จำนวนขีด 8 ขีด
โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย 忄 (shùxīnpáng / ซรู่ซินผาง / หมวดใจด้านข้าง) ด้านขวา 白 (bái / ไป๋ / ขาว)
to be afraid
ตัวอย่างการใช้
我不怕。
อ่านว่า หว่อ ปู๋ พ่า
แปลไทย: ฉันไม่กลัว
I am not afraid.
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 跑 pǎo (อ่านว่า เผ่า / to run)
跑
อ่านว่า เผ่า
ความหมาย: วิ่ง
จำนวนขีด 12 ขีด
โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย ⻊ (zúzìpáng / จู๋จื้อผาง / หมวดเท้าด้านข้าง) ด้านขวา 包 (bāo / เปา / ห่อ)
to run
ตัวอย่างการใช้
他每天跑步。
อ่านว่า ทา เหม่ยเทียน เผ่าปู้
แปลไทย: เขาวิ่งทุกวัน (每天 = ทุกวัน, 跑步 = วิ่งออกกำลัง)
He runs every day.
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 妈 mā (อ่านว่า มา / mother; mom)
妈
อ่านว่า มา
ความหมาย: แม่
จำนวนขีด 6 ขีด
โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย 女 (nǚ / หนวี่ / ผู้หญิง) ด้านขวา 马 (mǎ / หม่า / ม้า)
mum
ตัวอย่างการใช้
我爱妈妈。
อ่านว่า หว่อ ไอ้ มาม่ะ
แปลไทย: ฉันรักแม่ (妈妈 = แม่)
I love my mum.
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
发音重点 fāyīn zhòngdiǎn (อ่านว่า ฟาอิน จร้งเตี่ยน) (จุดต่างที่ต้องฟังให้ออก)
(fāyīn zhòngdiǎn / ฟาอิน จร้งเตี่ยน / จุดต่างที่ต้องฟังให้ออก)
ก่อนฝึก รู้จัก 3 ส่วนนี้ก่อน: “เสียงต้น” คือเสียงที่เริ่มพยางค์ “ส่วนท้าย” คือเสียงสระและตัวสะกดที่ตามมา ส่วน “วรรณยุกต์” คือแนวระดับเสียงสูง–ต่ำของพยางค์หนึ่ง เมื่อประกอบแล้วต้องออกต่อกันเป็นหนึ่งจังหวะ ไม่สะกดชื่ออักษรทีละตัวแบบภาษาอังกฤษ
ลองดู bā (อ่านว่า ปา) ตัว b ใช้เสียงต้นใกล้ ป ส่วน a เป็นเสียงสระใกล้ อา และขีดเหนือสระบอกให้รักษาเสียงสูงค่อนข้างคงที่ คำอ่านไทยช่วยให้นึกเสียงออก แต่ยังต้องใช้หูและตำแหน่งปากตรวจร่วมกัน
วิธีใช้บทนี้: อ่านคำอธิบายปากก่อน จากนั้นฝึกพยางค์ช้า ๆ ทีละตัว หนึ่งพยางค์ต่อหนึ่งจังหวะ ทำซ้ำ 3 รอบ แล้วใช้กระดาษบางตรวจความต่างของลม อย่าเร่งไปถึงประโยคยาวเมื่อยังแยกเสียงต้นไม่ได้
b และ p ในพินอินต่างกันหลัก ๆ ที่แรงลม ไม่ใช่คู่เสียงก้อง–ไม่ก้องแบบที่ผู้เรียนบางคนคุ้นจากภาษาอังกฤษ ส่วน m ปล่อยเสียงผ่านจมูก และ f ให้ลมเสียดผ่านช่องระหว่างฟันบนกับริมฝีปากล่าง
อ่านสัญลักษณ์วรรณยุกต์: bā (อ่านว่า ปา) — bá (อ่านว่า ป๋า) — bǎ (อ่านว่า ป่า) — bà (อ่านว่า ป้า) ใช้เสียงต้นและสระเหมือนกัน แต่เปลี่ยนแนวเสียงเป็น สูงคงที่ → ไต่ขึ้น → ต่ำแล้ววกขึ้นเมื่ออ่านเดี่ยว → ตกลง ตามลำดับ คำอ่านไทยเป็นเสียงประมาณ ไม่ใช่รูปเสียงจีนที่เหมือนกันทุกส่วน
จำสั้น ๆ: b = ลมน้อย, p = ลมชัด, m = เสียงผ่านจมูก, f = ฟันบนแตะริมฝีปากล่าง
คำอ่านไทยเป็นเพียงเสียงประมาณ ควรใช้ตำแหน่งปากและแรงลมเป็นตัวควบคุมเสียง โดยเฉพาะ b/p ซึ่งไม่ควรตัดสินจากตัวอักษรไทยเพียงอย่างเดียว
口型练习 kǒuxíng liànxí (อ่านว่า โข่วสิง เลี่ยนสี) (ฝึกตำแหน่งปากทีละเสียง)
(kǒuxíng liànxí / โข่วสิง เลี่ยนสี / ฝึกตำแหน่งปากทีละเสียง)
b (เสียงต้นใกล้ ป) — ปิดปากแล้วปล่อยลมน้อย
เม้มริมฝีปากทั้งสองข้าง กักลมสั้น ๆ แล้วปล่อยทันที เสียงไม่ควรยืดเป็น “เบอ” เมื่อนำไปผสมกับสระ
ฝึกทีละพยางค์:
- bā (อ่านว่า ปา)
- bō (อ่านว่า ปัว)
- bái (อ่านว่า ไป๋)
- bǎo (อ่านว่า ป่าว)
ตรวจตัวเอง: ดูปากในกระจก: ริมฝีปากแตะกันก่อนเริ่ม แล้วแยกออกทันที กระดาษควรขยับน้อยกว่าเมื่อฝึกเสียงต้นอีกตัวที่พ่นลม อย่าบีบคอเพื่อทำเสียง บ ก้อง ๆ
p (เสียงต้นใกล้ พ) — ตำแหน่งเดียวกับ b แต่พ่นลมชัด
เริ่มจากปิดริมฝีปากเหมือน b แต่ปล่อยลมแรงกว่า หากฝึกถูก กระดาษบางหน้าปากควรขยับชัด
ฝึกทีละพยางค์:
- pā (อ่านว่า พา)
- pō (อ่านว่า พัว)
- pái (อ่านว่า ไผ)
- pǎo (อ่านว่า เผ่า)
ตรวจตัวเอง: ใช้ปากเริ่มแบบเดิม แต่ปล่อยลมออกพร้อมเปิดริมฝีปาก ลองอ่านสลับกับชุดก่อนหน้าโดยใช้ความดังใกล้กัน ความต่างต้องอยู่ที่ลม ไม่ใช่แค่ตะโกนดังขึ้น
m (เสียงต้นใกล้ ม) — ปิดปากและปล่อยเสียงผ่านจมูก
ริมฝีปากปิดอยู่ แต่เส้นเสียงทำงานและอากาศออกทางจมูก ลองแตะข้างจมูกเบา ๆ จะรู้สึกถึงแรงสั่น
ฝึกทีละพยางค์:
- mā (อ่านว่า มา)
- mó (อ่านว่า หมัว)
- mǐ (อ่านว่า หมี่)
- mǎi (อ่านว่า ไหม่)
ตรวจตัวเอง: ก่อนปล่อยเข้าสระ ให้ริมฝีปากปิดและลองทำเสียง อืม เบา ๆ แตะข้างจมูกจะรู้สึกถึงแรงสั่น จากนั้นเปิดปากต่อเข้าสระในจังหวะเดียว ไม่แทรกพยางค์ใหม่
f (เสียงต้นใกล้ ฟ) — ฟันบนแตะริมฝีปากล่าง
แตะอย่างเบา ไม่กัดริมฝีปาก แล้วปล่อยลมเสียดผ่านต่อเนื่อง เสียงนี้ไม่ต้องปิดริมฝีปากทั้งสองข้าง
ฝึกทีละพยางค์:
- fā (อ่านว่า ฟา)
- fó (อ่านว่า ฝัว)
- fēi (อ่านว่า เฟย)
- fàn (อ่านว่า ฟ่าน)
ตรวจตัวเอง: มองกระจกให้เห็นฟันบนแตะริมฝีปากล่างอย่างเบา ปล่อยลมเสียดผ่านแล้วต่อเข้าสระ ไม่กัดและไม่เม้มริมฝีปากบนลงมาปิดทั้งคู่
หมายเหตุการสะกด: bō (อ่านว่า ปัว) — pō (อ่านว่า พัว) — mó (อ่านว่า หมัว) — fó (อ่านว่า ฝัว) เขียนด้วยตัว o แต่เสียงหลังกลุ่มริมฝีปากนี้มีการห่อปาก คำอ่านของบทนี้จึงใช้ ปัว–พัว–หมัว–ฝัว ตามลำดับ อ่านเป็นพยางค์เดียว อย่าแยกเป็นสองจังหวะ และอย่าเติมตัว u ลงในพินอินเอง
ชุดนี้ฝึกเสียง: พยางค์ที่อยู่ในแถวฝึกใช้ให้รู้จักปากและวรรณยุกต์ ยังไม่ได้กำหนดให้ทุกตัวแทนคำศัพท์คำหนึ่ง ความหมายที่แน่นอนให้ดูอักษรจีนในส่วนคำศัพท์ด้านล่าง
气流测试 qìliú cèshì (อ่านว่า ชี่หลิว เช่อซรื่อ) (ทดสอบแรงลมด้วยกระดาษ)
(qìliú cèshì / ชี่หลิว เช่อซรื่อ / ทดสอบแรงลมด้วยกระดาษ)
- ถือกระดาษบางห่างจากปากประมาณหนึ่งฝ่ามือ
- อ่าน bā (อ่านว่า ปา) — pā (อ่านว่า พา) สลับกัน โดยรักษาเสียงสระใกล้ อา และระดับวรรณยุกต์ให้เหมือนเดิม
- ตอนออก bā (อ่านว่า ปา) กระดาษควรขยับน้อยกว่า ส่วน pā (อ่านว่า พา) ควรขยับชัด ใช้ระยะห่างกระดาษและความดังเท่าเดิมทั้งสองเสียง
- ทำซ้ำกับ bō (อ่านว่า ปัว) — pō (อ่านว่า พัว) และ bái (อ่านว่า ไป๋) — pái (อ่านว่า ไผ) รอบละ 3 คู่ ถ้ากระดาษขยับใกล้กัน ให้กลับไปตรวจตำแหน่งปากและแรงลม
ถ้ากระดาษขยับเท่ากัน: ลดลมของ b ก่อน อย่าพยายามทำ b ให้เหมือนเสียง บ ภาษาไทยที่มีเสียงก้องมาก เพราะเป้าหมายคือความต่างของลมระหว่าง b กับ p
拼读练习 pīndú liànxí (อ่านว่า พินตู๋ เลี่ยนสี) (ประกอบเสียงให้เป็นพยางค์เดียว)
(pīndú liànxí / พินตู๋ เลี่ยนสี / ประกอบเสียงให้เป็นพยางค์เดียว)
นำเสียงต้น b (ใกล้ ป) ต่อกับ a (สระใกล้ อา) เป็นหนึ่งพยางค์ เช่น bā (อ่านว่า ปา) อย่าอ่านชื่อสาธิตเสียงต้นแล้วหยุดก่อนเข้าสระจนกลายเป็น “ปัว–อา” สองจังหวะ ให้ปากปล่อยเสียงต้นเข้าสระทันที แล้วรักษาแนวเสียงตามเครื่องหมายวรรณยุกต์
รอบที่ 1: ส่วนท้าย a (สระใกล้ อา)
ฝึก: bā (อ่านว่า ปา) — pā (อ่านว่า พา) — mā (อ่านว่า มา) — fā (อ่านว่า ฟา)
รักษาปากของสระ a ให้คงเดิม แล้วเปลี่ยนเฉพาะต้นเสียง
รอบที่ 2: ส่วนท้าย ao (เสียงเลื่อนใกล้ อาว)
ฝึก: bāo (อ่านว่า เปา) — pāo (อ่านว่า พาว) — māo (อ่านว่า มาว)
เริ่มด้วยปากเปิด แล้วค่อยห่อปากช่วงปลายโดยไม่หยุดกลางพยางค์ ใช้หนึ่งจังหวะต่อหนึ่งพยางค์ และรักษาความต่างของแรงลมระหว่าง b (ใกล้ ป) กับ p (ใกล้ พ)
รอบที่ 3: อ่านคำคู่
爸爸怕妈妈。
อ่านว่า ป้าปะ พ่า มาม่ะ
แปลไทย: พ่อกลัวแม่ (爸爸 = พ่อ, 妈妈 = แม่)
English: Dad is afraid of Mom.
หมายเหตุเสียงเบาในประโยคข้างบน: คำที่หมายถึงพ่อ bàba (อ่านว่า ป้าปะ) และคำที่หมายถึงแม่ māma (อ่านว่า มาม่ะ) ใช้พยางค์หลังสั้นและเบากว่าพยางค์แรก จึงไม่มีเครื่องหมายวรรณยุกต์บนพยางค์หลัง อย่าลากพยางค์หลังให้ยาวหรือเปลี่ยนเป็นเสียง 1 เอง
核心词语 héxīn cíyǔ (อ่านว่า เหอซิน ฉืออวี่) (คำฝึกเสียง b p m f)
(héxīn cíyǔ / เหอซิน ฉืออวี่ / คำฝึกเสียง b p m f)
八
อ่านว่า ปา
แปลไทย: แปด
English: eight
我有八本书。
อ่านว่า หว่อ โหย่ว ปา เปิ่น ซรู
แปลไทย: ฉันมีหนังสือแปดเล่ม (八本 = แปดเล่ม)
English: I have eight books.
包
อ่านว่า เปา
แปลไทย: กระเป๋า; ห่อ
English: bag; to wrap
这是我的包。
อ่านว่า เจร้อ ซรื่อ หว่อ เตอะ เปา
แปลไทย: นี่คือกระเป๋าของฉัน
English: This is my bag.
怕
อ่านว่า พ่า
แปลไทย: กลัว
English: to be afraid
我不怕。
อ่านว่า หว่อ ปู๋ พ่า
แปลไทย: ฉันไม่กลัว
English: I am not afraid.
跑
อ่านว่า เผ่า
แปลไทย: วิ่ง
English: to run
他每天跑步。
อ่านว่า ทา เหม่ยเทียน เผ่าปู้
แปลไทย: เขาวิ่งทุกวัน (每天 = ทุกวัน, 跑步 = วิ่งออกกำลัง)
English: He runs every day.
妈
อ่านว่า มา
แปลไทย: แม่
English: mother; mom
妈妈在家。
อ่านว่า มาม่ะ ไจ้ เจีย
แปลไทย: แม่อยู่บ้าน (在家 = อยู่บ้าน)
English: Mom is at home.
米
อ่านว่า หมี่
แปลไทย: ข้าวสาร; เมตร
English: rice; metre
我想吃米饭。
อ่านว่า หว่อ เสี่ยง ชรือ หมี่ฟ่าน
แปลไทย: ฉันอยากกินข้าว (米饭 = ข้าวสวย)
English: I want to eat rice.
发
อ่านว่า ฟา
แปลไทย: ส่ง; ออก; เริ่ม
English: to send; to emit; to start
飞机九点出发。
อ่านว่า เฟยจี จิ่ว เตี่ยน ชรูฟา
แปลไทย: เครื่องบินออกเดินทางเก้าโมง (九点 = เก้าโมง, 出发 = ออกเดินทาง)
English: The plane departs at nine.
饭
อ่านว่า ฟ่าน
แปลไทย: ข้าวสุก; มื้ออาหาร
English: cooked rice; meal
我们一起吃饭。
อ่านว่า หว่อเมิน อี้ฉี่ ชรือฟ่าน
แปลไทย: พวกเรากินข้าวด้วยกัน (一起 = ด้วยกัน, 吃饭 = กินข้าว)
English: We eat together.
常见错误 chángjiàn cuòwù (อ่านว่า ฉรางเจี้ยน ชั่วอู้) (จุดที่ผู้เรียนมักพลาด)
(chángjiàn cuòwù / ฉรางเจี้ยน ชั่วอู้ / จุดที่ผู้เรียนมักพลาด)
- ทำ b กับ p เหมือนกัน: ให้กลับไปใช้กระดาษตรวจแรงลม
- เติมเสียงสระให้ต้นเสียง: อย่าอ่าน b เป็น “เบอ” ก่อนผสมกับ a
- เปิดปากตอนออก m: m ต้องปิดริมฝีปากและปล่อยเสียงทางจมูก
- กัดริมฝีปากตอนออก f: เพียงแตะเบา ๆ และปล่อยลมผ่าน
- ลืมวรรณยุกต์: bā (อ่านว่า ปา) — bá (อ่านว่า ป๋า) — bǎ (อ่านว่า ป่า) — bà (อ่านว่า ป้า) มีแนวเสียงต่างกัน รูป ba ที่เขียนลอย ๆ ในสูตรผสมเสียงยังไม่ระบุวรรณยุกต์ จึงไม่ควรเดาว่าเป็นเสียง 1 หรือเสียงเบา ต้องดูเครื่องหมายและบริบทของคำจริงก่อนอ่าน
背一背 bèi yi bèi (อ่านว่า เป้ย อิ เป้ย) (ท่องแล้วพูด)
(bèi yi bèi / เป้ย อิ เป้ย / ท่องจำ)
เรื่องที่จะท่อง: ครอบครัวของฉันกับเสียง b p m f
อ่านออกเสียงทีละบรรทัด แล้วปิดข้อความพูดให้ได้ทั้งหมด ท่องได้ครบแล้วค่อยเปลี่ยนรายละเอียดเป็นเรื่องของคุณเอง ประโยคเหล่านี้ใช้คำและรูปประโยคจากบทนี้เป็นหลัก
จุดฝึกเสียง: ทุกบรรทัดมีเสียง b p m f ให้ b (爸 bà (อ่านว่า ป้า / father)、八 bā (อ่านว่า ปา / eight)、包 bāo (อ่านว่า เปา / bag; to wrap)) ลมออกน้อย p (跑 pǎo (อ่านว่า เผ่า / to run)、怕 pà (อ่านว่า พ่า / to be afraid)) ลมออกแรง และ f (飞 fēi (อ่านว่า เฟย / fly)、饭 fàn (อ่านว่า ฟ่าน / cooked rice; meal)) ฟันบนแตะริมฝีปากล่าง
บรรทัดที่ 1
我爸爸每天跑步。
อ่านว่า หว่อ ป้าปะ เหม่ยเทียน เผ่าปู้
พ่อของฉันวิ่งทุกวัน (爸爸 = พ่อ, 每天 = ทุกวัน, 跑步 = วิ่ง)
English: My dad goes running every day.
บรรทัดที่ 2
妈妈在家做米饭。
อ่านว่า มาม่ะ ไจ้ เจีย จั้ว หมี่ฟ่าน
แม่หุงข้าวอยู่ที่บ้าน (妈妈 = แม่, 在家 = ที่บ้าน, 做米饭 = หุงข้าว)
English: Mom is cooking rice at home.
บรรทัดที่ 3
我的包里有八本书。
อ่านว่า หว่อ เตอะ เปา ลิ่ โหย่ว ปา เปิ่น ซรู
ในกระเป๋าของฉันมีหนังสือแปดเล่ม (包里 = ในกระเป๋า, 八本书 = หนังสือแปดเล่ม)
English: There are eight books in my bag.
บรรทัดที่ 4
明天的飞机九点出发。
อ่านว่า หมิงเทียน เต่อ เฟยจี จิ่ว เตี่ยน ชรูฟา
เครื่องบินพรุ่งนี้ออกเก้าโมง (明天 = พรุ่งนี้, 飞机 = เครื่องบิน, 九点 = เก้าโมง, 出发 = ออกเดินทาง)
English: Tomorrow’s flight leaves at nine.
บรรทัดที่ 5
妈妈有点怕坐飞机。
อ่านว่า มาม่ะ โหย่วเตี่ยน พ่า จั้ว เฟยจี
แม่กลัวการนั่งเครื่องบินนิดหน่อย (有点 = นิดหน่อย, 怕 = กลัว, 坐飞机 = นั่งเครื่องบิน)
English: Mom is a little afraid of flying.
บรรทัดที่ 6
爸爸说:“不怕,我们一起去!”
อ่านว่า ป้าปะ ซรัว ปู๋ พ่า หว่อเมิน อี้ฉี่ ชวี่
พ่อบอกว่า “ไม่ต้องกลัว เราไปด้วยกัน!” (不怕 = ไม่ต้องกลัว, 一起 = ด้วยกัน, 去 = ไป)
English: Dad says, “Don’t be afraid. We’ll go together!”
เปลี่ยนเป็นเรื่องของคุณ
ใช้ประโยคเดิมเป็นแม่แบบ เปลี่ยนเฉพาะส่วนที่เป็นเรื่องของคุณ แล้วพูดออกเสียง
แบบที่ 1: เปลี่ยนคนในบ้าน
我爸爸每天跑步。
อ่านว่า หว่อ ป้าปะ เหม่ยเทียน เผ่าปู้
พ่อของฉันวิ่งทุกวัน (爸爸 = พ่อ, 每天 = ทุกวัน, 跑步 = วิ่ง)
English: My dad goes running every day.
กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว
我妹妹每天跑步。
อ่านว่า หว่อ เม่ยเมย เหม่ยเทียน เผ่าปู้
น้องสาวของฉันวิ่งทุกวัน (妹妹 = น้องสาว, 每天 = ทุกวัน, 跑步 = วิ่ง)
English: My younger sister goes running every day.
แบบที่ 2: เปลี่ยนของในกระเป๋า
我的包里有八本书。
อ่านว่า หว่อ เตอะ เปา ลิ่ โหย่ว ปา เปิ่น ซรู
ในกระเป๋าของฉันมีหนังสือแปดเล่ม (包里 = ในกระเป๋า, 八本书 = หนังสือแปดเล่ม)
English: There are eight books in my bag.
กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว
我的包里有一瓶水。
อ่านว่า หว่อ เตอะ เปา ลิ่ โหย่ว อี้ ผิง สรุ่ย
ในกระเป๋าของฉันมีน้ำหนึ่งขวด (包里 = ในกระเป๋า, 一瓶水 = น้ำหนึ่งขวด)
English: There is a bottle of water in my bag.
แบบที่ 3: เปลี่ยนเวลาออกเดินทาง
明天的飞机九点出发。
อ่านว่า หมิงเทียน เต่อ เฟยจี จิ่ว เตี่ยน ชรูฟา
เครื่องบินพรุ่งนี้ออกเก้าโมง (明天 = พรุ่งนี้, 飞机 = เครื่องบิน, 九点 = เก้าโมง, 出发 = ออกเดินทาง)
English: Tomorrow’s flight leaves at nine.
กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว
明天的飞机八点出发。
อ่านว่า หมิงเทียน เต่อ เฟยจี ปา เตี่ยน ชรูฟา
เครื่องบินพรุ่งนี้ออกแปดโมง (飞机 = เครื่องบิน, 八点 = แปดโมง, 出发 = ออกเดินทาง)
English: Tomorrow’s flight leaves at eight.
เล่าใหม่ด้วยคำของตัวเอง
ไม่ต้องดูข้อความ เล่าเรื่องของคุณตามลำดับนี้ เป็นภาษาจีนสั้น ๆ
- คนในบ้านของคุณทำอะไรทุกวัน (ใช้ 每天 měitiān (อ่านว่า เหม่ยเทียน / every day))
- ในกระเป๋าของคุณมีอะไร (ใช้ 包里有 bāo li yǒu (อ่านว่า เปา ลิ่ โหย่ว / there is something in the bag)…)
- พรุ่งนี้คุณจะไปไหน ออกกี่โมง และใครกลัวอะไร (ใช้ …点出发 diǎn chūfā (อ่านว่า เตี่ยน ชรูฟา / depart at a stated hour) และ 不怕 bú pà (อ่านว่า ปู๋ พ่า / not be afraid))
自我检查 zìwǒ jiǎnchá (อ่านว่า จื้อหว่อ เจี่ยนฉรา) (แบบฝึก 5 นาที)
(zìwǒ jiǎnchá / จื้อหว่อ เจี่ยนฉรา / แบบฝึก 5 นาที)
- อธิบายความต่างของ b กับ p โดยไม่ใช้คำว่า “ป” หรือ “พ”
- อ่าน bā (อ่านว่า ปา) — pā (อ่านว่า พา) หน้ากระดาษ 5 รอบ แล้วบอกว่าตอนไหนกระดาษขยับชัดกว่า
- อ่าน mā (อ่านว่า มา) — fā (อ่านว่า ฟา) แล้วบอกว่าตอนเริ่มเสียงใช้ริมฝีปากและทางลมต่างกันอย่างไร
- ต่อเสียงต้น b (ใกล้ ป) กับส่วนท้าย ao (ใกล้ อาว) ด้วยเสียง 1 แล้วต่อเสียงต้น p (ใกล้ พ) กับส่วนท้ายเดียวกันด้วยเสียง 3 โดยยังไม่ดูเฉลย
- เลือกคำ 4 คำจากบทนี้แล้วแต่งประโยคใหม่หนึ่งประโยค
กดดูแนวคำตอบ
- ข้อ 1: ทั้งคู่เริ่มด้วยริมฝีปากปิดแล้วเปิด แต่ b (ใกล้ ป) ไม่มีลมพ่นเด่นแบบ p (ใกล้ พ) ไม่ใช่แค่ความดังต่างกัน
- ข้อ 2: กระดาษควรขยับชัดกว่าใน pā (อ่านว่า พา) เมื่อเทียบกับ bā (อ่านว่า ปา) ที่ระยะห่างและความดังใกล้กัน
- ข้อ 3: mā (อ่านว่า มา) เริ่มด้วยริมฝีปากปิดและเสียงผ่านจมูก ส่วน fā (อ่านว่า ฟา) เริ่มด้วยฟันบนแตะริมฝีปากล่างและลมเสียดผ่านทางปาก
- ข้อ 4: ได้ bāo (อ่านว่า เปา) และ pǎo (อ่านว่า เผ่า) อ่านอย่างละหนึ่งพยางค์ เสียง 3 เมื่อฝึกเดี่ยวให้เริ่มต่ำแล้วค่อยวกขึ้น ไม่ต้องตะโกนหรือกดคอ
- ข้อ 5: ใช้คำจากส่วนคำศัพท์เดิม ตรวจอักษรจีน พินอิน คำอ่านไทย และความหมายให้ตรงกัน หากยังแต่งไม่คล่อง ให้กลับไปอ่านประโยคตัวอย่างแล้วเปลี่ยนเพียงคำเดียวก่อน
เรียนต่อ: ทบทวนภาพรวมเรื่องต้นเสียงและส่วนท้ายที่ 声母韵母 คืออะไร หรือเปิด วิธีใช้ตารางพินอิน เพื่อดูพยางค์ที่ประกอบได้ทั้งหมด
易错词 yìcuòcí (อ่านว่า อี้ชั่วฉือ) (คำที่ระวังใช้ผิด)
(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)
ความเข้าใจที่ควรระวัง: อย่าจำ 八 bā (อ่านว่า ปา / eight) กับ 包 bāo (อ่านว่า เปา / bag; to wrap) เป็นคำเดียวกันหรือใช้แทนกันโดยไม่ดูบริบท
รูปที่ควรใช้: 八 bā (อ่านว่า ปา / eight) ใช้เมื่อสื่อว่า “แปด” ส่วน 包 bāo (อ่านว่า เปา / bag; to wrap) ใช้เมื่อสื่อว่า “กระเป๋า; ห่อ”
เหตุผล: คำทั้งสองอยู่ในหัวข้อเดียวกัน แต่ความหมายและหน้าที่ในประโยคต่างกัน จึงควรเลือกตามสิ่งที่ต้องการสื่อจริง
我有八本书。
อ่านว่า หว่อ โหย่ว ปา เปิ่น ซรู
ฉันมีหนังสือแปดเล่ม (八 = แปด)
English: I have eight books.
练习 liànxí (อ่านว่า เลี่ยนสี) (แบบฝึกหัด)
(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)
ลองตอบด้วยตัวเองก่อน แล้วเปิดดูแนวคำตอบทีละข้อเพื่อตรวจทั้งอักษรจีน พินอิน คำอ่านไทย ความหมายไทย และภาษาอังกฤษ
ข้อ 1: เขียนภาษาจีนให้ตรงกับความหมาย “พ่อกลัวแม่” แล้วอ่านออกเสียงตามพินอิน
กดดูแนวคำตอบ
爸爸怕妈妈。
อ่านว่า ป้าปะ พ่า มาม่ะ
พ่อกลัวแม่ (怕 = กลัว)
English: Dad is afraid of Mom.
เหตุผล: คำตอบนี้ยึดคำหรือประโยคที่อธิบายไว้ในบทเรียน และรักษาความหมายตามบริบทเดิม
ข้อ 2: เขียนภาษาจีนให้ตรงกับความหมาย “ฉันมีหนังสือแปดเล่ม” แล้วอ่านออกเสียงตามพินอิน
กดดูแนวคำตอบ
我有八本书。
อ่านว่า หว่อ โหย่ว ปา เปิ่น ซรู
ฉันมีหนังสือแปดเล่ม (八 = แปด)
English: I have eight books.
เหตุผล: คำตอบนี้ยึดคำหรือประโยคที่อธิบายไว้ในบทเรียน และรักษาความหมายตามบริบทเดิม
ข้อ 3: เขียนภาษาจีนให้ตรงกับความหมาย “นี่คือกระเป๋าของฉัน” แล้วอ่านออกเสียงตามพินอิน
กดดูแนวคำตอบ
这是我的包。
อ่านว่า เจร้อ ซรื่อ หว่อ เตอะ เปา
นี่คือกระเป๋าของฉัน (包 = กระเป๋า; ห่อ)
English: This is my bag.
เหตุผล: คำตอบนี้ยึดคำหรือประโยคที่อธิบายไว้ในบทเรียน และรักษาความหมายตามบริบทเดิม
总结 สรุปจำง่าย
(zǒngjié / จ่งเจี๋ย / สรุปบทเรียน / lesson summary)
- 爸爸 bàba (อ่านว่า ป้าปะ; พ่อ) — ใช้ฝึก b: ปิดริมฝีปากก่อนปล่อยเสียง โดยพ่นลมน้อยกว่าคู่ p พยางค์หลังของคำนี้เป็นเสียงเบา
- 怕 pà (อ่านว่า พ่า; กลัว) — ใช้ฝึก p: ตำแหน่งริมฝีปากเริ่มใกล้ b แต่ปล่อยลมแรงกว่า ลองใช้กระดาษดูแรงลมโดยไม่ตะโกน
- 妈妈 māma (อ่านว่า มาม่ะ; แม่) — ใช้ฝึก m: เริ่มด้วยริมฝีปากปิดและส่งเสียงผ่านจมูก ส่วน f ใช้ฟันบนแตะริมฝีปากล่างเบา ๆ ให้ลมเสียดผ่าน
บัตรคำช่วยจำ记忆卡
(jìyìkǎ / จี้อี้ข่า / บัตรคำช่วยจำ)
ใช้บัตรสองชุดเพื่อทบทวนความหมายของคำศัพท์ และฝึกเปลี่ยนประโยคภาษาไทยเป็นภาษาจีน
บัตรคำเป็นเครื่องมือ VIP กรุณาเข้าสู่ระบบด้วยสมาชิก VIP ที่ยังใช้งานได้เพื่อฝึกชุดนี้


คำ ว่า กฤตติยา ทองต้นวงค์ ภาษาจีน เขียนยังงัยหรอครับ
ชื่อไทยสามารถถอดเสียงเป็นอักษรจีนได้ครับ แต่จีนกลางไม่มีเสียงตรงกับไทยทุกเสียง จึงอาจมีรูปถอดเสียงได้มากกว่าหนึ่งแบบ และการถอดเสียงชื่อเดิมต่างจากการตั้งชื่อจีนใหม่ที่เลือกความหมายด้วย
ถ้าต้องการให้ช่วยเลือกชื่อ รบกวนระบุการออกเสียงและสะกดอักษรโรมันที่ใช้อยู่ พร้อมบอกว่าจะใช้แนะนำตัวหรือใช้ในเอกสารครับ หากเป็นเอกสาร ควรใช้ชื่อที่ตรงกับเอกสารเดิมอย่างสม่ำเสมอ ไม่เปลี่ยนตามตัวเลือกที่เสนอใหม่โดยไม่ตรวจสอบครับ
วรรณยุกต์เสียงที่ 1 ของภาษาจีนกลางออกเสียงสูงเทียบเท่าเสียง ล้า ที้ ดด๊ ของโน้ดเพลง หรือออกเสียงเรียบ สูง ไม่ใช้เสียงสามัญแบบภาษาไทยแน่นอน
เสียงที่ 1 ภาษาจีนกลางมีความถี่ อยู่ที่ 350เฮร์ทโดยประมาณ ส่วเสียงสามัญชองภาษาไทยมีความถี่อยู่ที่ 150 เฮิร์ทเท่านั้น เอาเปรียบเทียบกันไม่ได้เด็ดขาด ๆๆๆ ถ้าไม่เข้าใจ โทรปรึกษาได้ 089-1544263 ศูนย์วิจัยวรรณยุกต์ภาษาจีนกลางแห่งประเทศไทย
ขอบคุณที่ย้ำเรื่องการออกเสียงครับ เสียงที่หนึ่งของจีนกลางควรฝึกให้สูงและราบภายในช่วงเสียงของผู้พูด ไม่ใช่ออกเสียงตามคำอ่านไทยอย่างเดียว อย่างไรก็ตาม ไม่ควรกำหนดเป็น 350 เฮิรตซ์ตายตัวสำหรับทุกคน เพราะช่วงเสียงแต่ละคนต่างกัน คำอ่านไทยเป็นเพียงตัวช่วยเริ่มต้น จึงควรฟังเสียงภาษาจีนประกอบเสมอครับ
หลักการระดับเสียงที่สัมพันธ์กับช่วงเสียงของผู้พูดดูได้จาก ตัวอย่างวรรณยุกต์จีนกลางของภาควิชาภาษาศาสตร์ UC Berkeley ครับ
ถ้าคิดอยากจะไปเรียนต่อที่ประเทศจีน ขอแนะนำว่าไม่ควรเรียนล่วงหน้าที่เมืองไทยเลย เพราะว่าเมืองไทยหาที่เรียนที่มีมาตรฐานยาก ร้อยละเก้าสิบถึงเก้าสิบห้า สอนเพี้ยนหมด แม้แต่สถาบันขงจื้อที่ตั้งขึ้นเต็มบ้านเต็มเมืองในขณะนี้ก็ผลิตลูกศิษย์ลูกหาที่ออกเสียงเพี้ยน ๆๆ กันเกือบทุกคน ครูที่มาจากเมืองจีนแท้ ๆ พออยูไปนานๆๆหลายๆ ปีเข้าก็ยังเพี้ยนเลย เพราเราเคยสัมผัสมาแล้วหลายคน ตอนแรกๆใช้ได้เลยละ แต่พออยู่ไปนานๆ พูดภาษาไทยได้ อ่านเขียนหนังสือไทยได้ ชักเริ่มเพี้ยนแล้ว ใช้ไวยก่รเพี้ยน แยกแยะเสียง 1 จีนกลางกับเสียงสามัญไทยไม่ออก เลยสร้างนักเรียนไทยที่ออกเสียงสามัญกันเต็มบ้านเต็มเมืองเกือบทั่วประเทศไทย น่าเสียดายจริงๆๆๆๆๆๆๆ อนาคตจะเป็นอย่างไร นึกภาพแล้วน่ากลัวจริงๆๆๆๆๆๆๆ
พื้นฐานการออกเสียงสำคัญครับ แต่คุณภาพการเรียนควรพิจารณาจากผู้สอน ตัวอย่างเสียง และการตรวจแก้จริงเป็นรายกรณี ทั้งการเรียนในไทยและในจีนสามารถสร้างพื้นฐานที่ดีได้ ส่วนสัดส่วนผู้สอนที่ออกเสียงคลาดเคลื่อนควรมีผลศึกษารองรับก่อนนำมาใช้สรุปครับ
สำหรับผู้เรียน แนะนำฟังต้นแบบที่เชื่อถือได้ อัดเสียงตัวเอง แล้วให้ผู้สอนช่วยตรวจตำแหน่งปาก แรงลม และวรรณยุกต์ทีละจุด จะนำไปแก้ได้ชัดเจนกว่าการกังวลว่าต้องเริ่มเรียนในประเทศใดครับ
คนที่ไม่มีพื้นฐานภาษาจีนกลางเลยจะดีที่สุด ถ้าคิดจะไปเรียนที่เมืองจีน เปรียบเหมือนผ้าขาวบริสุทธ์ ย่อมรับรู้ได้ง่าย มหาฺ”ลัยที่เมืองจีน อาจารย์เขาไม่มีเวลามาคอยดัด คอยแก้ข้อผิดเพี้ยนให้เราคนเดียวหรอก เพราะว่าไม้แก่มันดัดยาก ๆๆๆ คุณเรียนเพี้ยนมาแต่ต้น เกิดความเคยชินไปแล้ว เหมือนต้นไม้แก่ไปแล้ว จะมาหาใครช่วยดัด ช่วยเกานั้น ยากมาก ๆๆๆ เหมือนเข็นครกขึ้นภูเขายังไงยังงั้นแหละ ยากแสนยาก ๆๆๆๆๆ
ผู้ที่มีพื้นฐานมาแล้วก็ฝึกแก้เสียงได้ครับ ควรเริ่มจากระบุว่าเสียงใดต่างจากต้นแบบ เช่น แรงลมหรือตำแหน่งลิ้น แล้วฝึกคู่เสียงและนำไปใช้ในคำจริง การเริ่มโดยไม่มีพื้นฐานไม่ได้รับประกันว่าจะออกเสียงถูกเอง จึงควรตรวจเสียงตั้งแต่ต้นและทบทวนต่อเนื่องไม่ว่าจะเรียนมานานแค่ไหนครับ