พินอินและการออกเสียง · KP4 วรรณยุกต์ · บทที่ 11 · Public
双音节声调组合 วรรณยุกต์คู่: ฝึกเสียงขึ้นลงในคำสองพยางค์
(shuāngyīnjié shēngdiào zǔhé / ซรวางอินเจี๋ย เซริงเตี้ยว จู่เหอ / การจับคู่วรรณยุกต์ในคำสองพยางค์)
ฝนอ่านวรรณยุกต์ทีละพยางค์ได้ถูกแล้ว แต่พอพูดเป็นคำ เธอสั่งอาหารว่า 水饺 shuǐjiǎo อ่านว่า สรุ่ยเจี่ยว = เกี๊ยวน้ำ พนักงานกลับได้ยินเป็น 睡觉 shuìjiào อ่านว่า ซรุ่ยเจี้ยว = นอนหลับ และตอนอยากซื้อของก็พูด 买 mǎi อ่านว่า ไหม่ = ซื้อ ออกมาเป็น 卖 mài อ่านว่า ไม่ = ขาย
คำภาษาจีนส่วนใหญ่มีสองพยางค์ บทนี้จึงฝึกวรรณยุกต์เป็นคู่ครบ 20 แบบ คือเสียง 1 2 3 4 ที่ตามด้วยเสียง 1 2 3 4 และเสียงเบา เมื่อจำเสียงเป็นคู่ได้ คุณจะพูดคำใหม่ได้ถูกโดยไม่ต้องคิดทีละพยางค์
เปิดดู: กดดูคำอธิบายภาษาจีน
这一课,你会练习两个字的声调组合,让每个词的声调都说得准确。
อ่านว่า เจร้อ อี๋ เค่อ หนี่ ฮุ่ย เลี่ยนสี เหลี่ยง เกอะ จื้อ เตอะ เซริงเตี้ยว จู่เหอ รั่ง เหม่ย เกอะ ฉือ เตอะ เซริงเตี้ยว โตว ซรัว เต่อ จรุ่นเชวี่ย
บทนี้คุณจะได้ฝึกวรรณยุกต์ที่จับคู่กันในคำสองพยางค์ เพื่อให้พูดวรรณยุกต์ของทุกคำได้แม่นยำ (声调 = วรรณยุกต์, 组合 = การจับคู่, 准确 = แม่นยำ)
In this lesson you'll practise tone combinations in two-syllable words so that every word comes out with accurate tones.
เสียงในบทนี้คืออะไร
ภาษาจีนกลางมีเสียง 1 สูงราบ เสียง 2 ขึ้น เสียง 3 ต่ำ และเสียง 4 ตก ในคำสองพยางค์ เสียงทั้งสองต้องต่อกันลื่น ๆ และเสียง 3 ที่อยู่หน้าเสียงอื่นมักเหลือแค่ส่วนต่ำ ไม่ลากขึ้น
คนไทยมักพลาดตรงไหน
คนไทยมักพูดเสียง 1 ต่ำเกินไปจนเป็นเสียงสามัญ เสียง 2 ขึ้นไม่สุด เสียง 4 ตกไม่ถึง และพูดทีละพยางค์จนคำขาดเป็นสองท่อน
บทนี้ฝึกอย่างไร
เรียนเสียงคู่ทีละแถว โดยเริ่มจากพยางค์แรกเป็นเสียง 1 แล้วเปลี่ยนพยางค์ที่สองไปทีละแบบ จากนั้นฟังคู่คำที่ต่างกันแค่วรรณยุกต์
ฟังและฝึกอะไร
ใช้มือวาดเส้นเสียงในอากาศขณะอ่านแต่ละคำ และฟังว่าในบทสนทนา ฝนพูดคำไหนผิดจนความหมายเปลี่ยน
学完以后,你能做到 เรียนจบบทนี้ คุณจะทำได้
(Xuéwán yǐhòu, nǐ néng zuòdào / เสวียหวาน อี่โฮ่ว หนี่ เหนิง จั้วต้าว / เรียนจบแล้วคุณทำได้)
- พูดคำสองพยางค์ได้ถูกครบ 20 แบบ เช่น 飞机 fēijī อ่านว่า เฟยจี = เครื่องบิน 中国 Zhōngguó อ่านว่า จรงกั๋ว = ประเทศจีน 老师 lǎoshī อ่านว่า เหล่าซรือ = ครู 再见 zàijiàn อ่านว่า ไจ้เจี้ยน = ลาก่อน 爸爸 bàba อ่านว่า ป้าปะ = พ่อ
- แยกคำที่ต่างกันแค่วรรณยุกต์ เช่น 买 mǎi อ่านว่า ไหม่ = ซื้อ กับ 卖 mài อ่านว่า ไม่ = ขาย และ 睡觉 shuìjiào อ่านว่า ซรุ่ยเจี้ยว = นอนหลับ กับ 水饺 shuǐjiǎo อ่านว่า สรุ่ยเจี่ยว = เกี๊ยวน้ำ
- รู้ว่าเสียง 3 ที่อยู่หน้าเสียงอื่นพูดแค่ส่วนต่ำ
- อ่านเสียงสองพยางค์ต่อกันเป็นคำเดียว ไม่ขาดเป็นสองท่อน
预备词汇 คำศัพท์ก่อนเรียน
รู้คำเหล่านี้ไว้ก่อน จะตามคำอธิบายและคำสั่งฝึกในบทได้ง่ายขึ้น
- 组合 (zǔhé / จู่เหอ) การจับคู่หรือนำมารวมกัน (combination)
- 发音 (fāyīn / ฟาอิน) ออกเสียง (pronunciation)
- 连起来 (lián qǐlai / เหลียน ฉี่ไล) เชื่อมต่อเข้าด้วยกัน (link together)
ระดับการเข้าถึงบทเรียน
ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
อ่านหมายเลขคู่ให้เป็นแนวเสียงสองช่วง
ส่วนนี้ช่วยเริ่มฝึกก่อนอ่านรายละเอียดเดิม คำอ่านไทยเป็นเสียงประมาณ พินอินกับตัวอย่างเสียงยังเป็นตัวช่วยหลักในการตรวจเสียงจริง
- ตาราง 20 แบบมาจากพยางค์แรกเสียง 1–4 กับพยางค์หลังเสียง 1–4 หรือเสียงเบา จึงไม่ใช่คำ 20 คำที่มีความหมายเหมือนกัน แต่เป็นแบบจังหวะสำหรับเทียบเสียงของคำจริง
- เริ่มจากคำสองพยางค์หนึ่งคำ ฟังจนจบก่อนพูดตาม แล้วชี้พินอินทีละพยางค์ให้ตรงเสียง อย่าแยกคำยาวจนลืมว่าพยางค์สองตัวอยู่ในคำเดียวกัน
- เสียงเบาไม่ได้มีระดับสูง–ต่ำตายตัว ตัวหลังต้องอ่านสั้นและไม่เน้น แล้วฟังความสัมพันธ์กับตัวหน้า อย่าแทนเสียงเบาทุกตัวด้วยเสียง 1
- คู่ที่เขียน 3+3 ต้องตรวจบรรทัดเสียงพูดจริง พยางค์แรกมักเปลี่ยนเป็นเสียง 2 ไม่ต้องบังคับให้ทั้งคู่ต่ำแล้ววกขึ้นเต็มรูป
- ถ้าอ่านผิดทั้งคู่ ให้ฝึกตัวแรกแยกหนึ่งครั้ง ตัวหลังแยกหนึ่งครั้ง แล้วกลับมาอ่านเต็มคำโดยลดช่วงหยุด ไม่ใช้การตัดไฟล์เสียงสองพยางค์มาต่อแทนคำจริง
ลองตอบก่อน: 20 แบบแปลว่าพยางค์หลังมีวรรณยุกต์เต็มห้าเสียงใช่หรือไม่?
กดดูแนวคำตอบ
ไม่ใช่ มีสี่เสียงเต็มและกรณีเสียงเบา เสียงเบาไม่ใช่วรรณยุกต์ราบอีกเสียงหนึ่ง แต่ขึ้นกับจังหวะและเสียงของพยางค์ก่อนหน้า
发音要点 วิธีออกเสียงทีละเสียง
(fāyīn yàodiǎn / ฟาอิน ย่าวเตี่ยน / จุดสำคัญของการออกเสียง)
อ่านทีละแถวจากซ้ายไปขวา แต่ละแถวพยางค์แรกเป็นเสียงเดียวกัน ส่วนพยางค์ที่สองเปลี่ยนเป็นเสียง 1 2 3 4 และเสียงเบา ให้วาดเส้นเสียงด้วยมือไปพร้อมกัน เสียง 1 เส้นราบสูง เสียง 2 เส้นขึ้น เสียง 3 เส้นต่ำ และเสียง 4 เส้นตก
แถวที่ 1 — พยางค์แรกเป็นเสียง 1 (สูงราบ)
เสียง 1 = สูงและราบตลอดพยางค์ สูงกว่าเสียงสามัญของไทย
เริ่มให้สูงตั้งแต่ต้นและค้างความสูงไว้ แล้วค่อยเปลี่ยนไปเสียงของพยางค์ที่สอง ถ้าพยางค์แรกต่ำลง คำจะฟังเหมือนเสียงสามัญแบบไทย
飞机
อ่านว่า เฟยจี
เครื่องบิน (1+1)
aeroplane
中国
อ่านว่า จรงกั๋ว
ประเทศจีน (1+2)
China
铅笔
อ่านว่า เชียนปี่
ดินสอ (1+3)
pencil
音乐
อ่านว่า อินเยวี่ย
ดนตรี (1+4)
music
妈妈
อ่านว่า มาม่ะ
แม่ (1+เสียงเบา)
mum
แถวที่ 2 — พยางค์แรกเป็นเสียง 2 (ขึ้น)
เสียง 2 = เริ่มกลางแล้วขึ้นสูง คล้ายเสียงจัตวาของไทย
ให้เสียงขึ้นจนสุดก่อนเข้าพยางค์ที่สอง ถ้าขึ้นไม่สุด เสียง 2 จะฟังเหมือนเสียง 1 หรือเสียงสามัญ
明天
อ่านว่า หมิงเทียน
พรุ่งนี้ (2+1)
tomorrow
学习
อ่านว่า เสวียสี
เรียน (2+2)
to study
苹果
อ่านว่า ผิงกั่ว
แอปเปิล (2+3)
apple
学校
อ่านว่า เสวียเซี่ยว
โรงเรียน (2+4)
school
朋友
อ่านว่า เผิงโยว
เพื่อน (2+เสียงเบา)
friend
แถวที่ 3 — พยางค์แรกเป็นเสียง 3 (ต่ำ)
เสียง 3 หน้าเสียงอื่น = ต่ำแล้วจบ ไม่ลากขึ้น | 3+3 = พยางค์แรกเปลี่ยนเป็นเสียง 2
เสียง 3 เต็มรูปที่ลงแล้วขึ้นใช้ตอนพูดพยางค์เดียวหรือท้ายประโยค ในคำสองพยางค์ เสียง 3 ที่อยู่หน้าจะเหลือแค่ส่วนต่ำ ถ้าพยางค์ที่สองเป็นเสียง 3 ด้วย พยางค์แรกจะเปลี่ยนเป็นเสียง 2 โดยพินอินยังเขียนเสียง 3 เหมือนเดิม
老师
อ่านว่า เหล่าซรือ
ครู (3+1)
teacher
旅游
อ่านว่า หลวี่โหยว
ท่องเที่ยว (3+2)
to travel
水果
ออกเสียงจริง shuíguǒ
อ่านว่า สรุยกั่ว
ผลไม้ (3+3 พูดเป็น 2+3)
fruit
考试
อ่านว่า ข่าวซรื่อ
สอบ (3+4)
exam
姐姐
อ่านว่า เจี่ยเจีย
พี่สาว (3+เสียงเบา)
older sister
แถวที่ 4 — พยางค์แรกเป็นเสียง 4 (ตก)
เสียง 4 = เริ่มสูงแล้วตกแรงลงต่ำ คล้ายเสียงโทของไทยที่ตกแรงกว่า
ตกให้สุดและสั้น เหมือนพูดคำสั่ง ถ้าตกไม่ถึง เสียง 4 จะฟังเหมือนเสียง 1 โดยเฉพาะในคู่ 4+4 พยางค์แรกตกจากสูงลงกลาง พยางค์ที่สองตกจากสูงลงต่ำสุด
汽车
อ่านว่า ชี่เชรอ
รถยนต์ (4+1)
car
问题
อ่านว่า เวิ่นถี
คำถาม; ปัญหา (4+2)
question; problem
电脑
อ่านว่า เตี้ยนหน่าว
คอมพิวเตอร์ (4+3)
computer
再见
อ่านว่า ไจ้เจี้ยน
ลาก่อน (4+4)
goodbye
爸爸
อ่านว่า ป้าปะ
พ่อ (4+เสียงเบา)
dad
对比练习 ฟังเทียบเสียงที่มักสับสน
(duìbǐ liànxí / ตุ้ยปี่ เลี่ยนสี / ฝึกเปรียบเทียบเสียง)
คู่คำต่อไปนี้มีเสียงต้นและสระเหมือนกัน ต่างกันแค่วรรณยุกต์ ถ้าเสียงขึ้นลงผิด ความหมายจะเปลี่ยนไปเลย
เสียง 3 กับเสียง 4: ซื้อ หรือ ขาย
买东西
อ่านว่า ไหม่ ตงสิ
ซื้อของ
to buy things
卖东西
อ่านว่า ไม่ ตงสิ
ขายของ
to sell things
买 mǎi อ่านว่า ไหม่ = ซื้อ เป็นเสียง 3 ต่ำ ส่วน 卖 mài อ่านว่า ไม่ = ขาย เป็นเสียง 4 ตก จำง่าย ๆ ว่าซื้อเข้ามาเสียงต่ำ ขายออกไปเสียงตก
4+4 กับ 3+3: นอน หรือ เกี๊ยว
睡觉
อ่านว่า ซรุ่ยเจี้ยว
นอนหลับ
to sleep
水饺
ออกเสียงจริง shuíjiǎo
อ่านว่า สรุยเจี่ยว
เกี๊ยวน้ำ
boiled dumplings
睡觉 shuìjiào อ่านว่า ซรุ่ยเจี้ยว = นอนหลับ ตกทั้งสองพยางค์ ส่วน 水饺 shuǐjiǎo อ่านว่า สรุ่ยเจี่ยว = เกี๊ยวน้ำ เป็น 3+3 ที่พูดเป็น 2+3 คือขึ้นก่อนแล้วลงต่ำ
4+2 กับ 2+4: ฝึก หรือ ติดต่อ
练习
อ่านว่า เลี่ยนสี
ฝึก
to practise
联系
อ่านว่า เหลียนซี่
ติดต่อ
to contact
สองคำนี้สลับวรรณยุกต์กันพอดี 练习 liànxí อ่านว่า เลี่ยนสี = ฝึก ตกแล้วขึ้น 联系 liánxì อ่านว่า เหลียนซี่ = ติดต่อ ขึ้นแล้วตก
1+1 กับ 2+4: แจ้ง หรือ สหาย
通知
อ่านว่า ทงจรือ
แจ้งให้ทราบ
to notify
同志
อ่านว่า ถงจรื้อ
สหาย
comrade
通知 tōngzhī อ่านว่า ทงจรือ = แจ้งให้ทราบ สูงราบทั้งสองพยางค์ ส่วน 同志 tóngzhì อ่านว่า ถงจรื้อ = สหาย ขึ้นแล้วตก
会话 บทสนทนาฝึกฟัง
(huìhuà / ฮุ่ยฮว่า / บทสนทนา)
ฝนเล่าให้ 王老师 Wáng lǎoshī อ่านว่า หวางเหล่าซรือ = ครูหวัง ฟังว่าตอนกลางวันเธอสั่งอาหารผิดเพราะวรรณยุกต์ ครูจึงชวนฝึกวรรณยุกต์คู่
王老师 Wáng lǎoshī (อ่านว่า หวาง เหล่าซรือ) ครูหวัง
小雨,你中午吃饭了吗?
อ่านว่า เสี่ยวอวี่ หนี่ จรงอู่ ชรือฟ่าน เลอะ มะ
ฝน ตอนเที่ยงกินข้าวหรือยัง (中午 = ตอนเที่ยง)
(中午 = ตอนเที่ยง, 吃饭 = กินข้าว)
Xiaoyu, have you had lunch?
小雨 Xiǎoyǔ → Xiáoyǔ (อ่านว่า เสียวอวี่ / Xiaoyu (Fon's Chinese name)) ฝน
吃了。我想吃水饺,可是服务员听成了“睡觉”。
อ่านว่า ชรือ เลอะ หว่อ เสี่ยง ชรือ สรุ่ยเจี่ยว เข่อซรื่อ ฝูอู้เหยวียน ทิงเฉริง เลอะ ซรุ่ยเจี้ยว
กินแล้วค่ะ หนูอยากกินเกี๊ยวน้ำ แต่พนักงานฟังเป็นคำว่า นอน (水饺 = เกี๊ยวต้ม, 服务员 = พนักงานบริการ, 听成 = ได้ยินเป็นอีกคำ)
(水饺 = เกี๊ยวน้ำ, 可是 = แต่, 服务员 = พนักงานบริการ, 听成 = ฟังเป็น, 睡觉 = นอนหลับ)
Yes. I wanted dumplings, but the waiter heard “sleep”.
王老师 Wáng lǎoshī (อ่านว่า หวาง เหล่าซรือ) ครูหวัง
哈哈,声调错了,意思就完全不一样了。
อ่านว่า ฮาฮ่ะ เซริงเตี้ยว ชั่ว เลอะ อี้ซึ จิ้ว หวานเฉวียน ปู้ อี๋ย่าง เลอะ
ฮ่า ๆ วรรณยุกต์ผิด ความหมายก็เปลี่ยนไปเลย (声调 = วรรณยุกต์, 完全 = โดยสิ้นเชิง)
(声调 = วรรณยุกต์, 错 = ผิด, 意思 = ความหมาย, 完全 = โดยสิ้นเชิง, 不一样 = ไม่เหมือนกัน)
Ha! When the tones are wrong, the meaning is completely different.
小雨 Xiǎoyǔ → Xiáoyǔ (อ่านว่า เสียวอวี่ / Xiaoyu (Fon's Chinese name)) ฝน
后来我又说错了,把“买”说成了“卖”。
อ่านว่า โฮ่วไหล หว่อ โย่ว ซรัวชั่ว เลอะ ป่า ไหม่ ซรัวเฉริง เลอะ ไม่
หลังจากนั้นหนูยังพูดผิดอีก พูดคำว่า ซื้อ เป็นคำว่า ขาย (说错 = พูดผิด, 说成 = พูดออกมาเป็นอีกคำ)
(后来 = หลังจากนั้น, 又 = อีกแล้ว, 说错 = พูดผิด, 把 = เอา… (ไปทำให้เป็น), 说成 = พูดเป็น)
Then I got it wrong again and said “sell” instead of “buy”.
王老师 Wáng lǎoshī (อ่านว่า หวาง เหล่าซรือ) ครูหวัง
别担心,今天我们就练习两个字的声调。
อ่านว่า เปี๋ย ตานซิน จินเทียน หว่อเมิน จิ้ว เลี่ยนสี เหลี่ยง เกอะ จื้อ เตอะ เซริงเตี้ยว
ไม่ต้องห่วง วันนี้เราจะฝึกวรรณยุกต์ของคำสองพยางค์กันเลย (别担心 = ไม่ต้องกังวล, 两个字 = สองอักษร)
(别 = อย่า, 担心 = กังวล, 练习 = ฝึก, 两个字 = สองพยางค์)
Don't worry — today we'll practise the tones of two-syllable words.
小雨 Xiǎoyǔ → Xiáoyǔ (อ่านว่า เสียวอวี่ / Xiaoyu (Fon's Chinese name)) ฝน
太好了!我先读“飞机”和“学校”。
อ่านว่า ไท่ ห่าว เลอะ หว่อ เซียน ตู๋ เฟยจี เหอ เสวียเซี่ยว
ดีเลยค่ะ หนูขออ่านคำว่า เครื่องบิน กับ โรงเรียน ก่อนนะคะ (飞机 = เครื่องบิน, 学校 = โรงเรียน)
(太好了 = ดีมาก, 先 = ก่อน, 读 = อ่าน, 飞机 = เครื่องบิน, 学校 = โรงเรียน)
Great! Let me read “aeroplane” and “school” first.
王老师 Wáng lǎoshī (อ่านว่า หวาง เหล่าซรือ) ครูหวัง
读得很好。记住,两个字要连起来读。
อ่านว่า ตู๋ เตอะ เหิ่น ห่าว จี้จรุ เหลี่ยง เกอะ จื้อ ย่าว เหลียน ฉี่ไล ตู๋
อ่านได้ดีมาก จำไว้นะ สองพยางค์ต้องอ่านต่อกันเป็นคำเดียว (记住 = จำไว้, 连起来 = เชื่อมเข้าด้วยกัน)
(读得 = อ่านได้…, 记住 = จำไว้, 连起来 = ต่อกัน)
Well read. Remember, read the two syllables together as one word.
小雨 Xiǎoyǔ → Xiáoyǔ (อ่านว่า เสียวอวี่ / Xiaoyu (Fon's Chinese name)) ฝน
明白了,我回家再多练练。
อ่านว่า หมิงไป เลอะ หว่อ ฮุ๋ยเจีย ไจ้ ตัว เลี่ยนเลียน
เข้าใจแล้วค่ะ กลับบ้านไปหนูจะฝึกเพิ่มอีก (明白了 = เข้าใจแล้ว, 多练练 = ฝึกเพิ่มอีกหน่อย)
(明白 = เข้าใจ, 回家 = กลับบ้าน, 再 = อีก, 多练练 = ฝึกให้มากขึ้น)
Got it. I'll practise more when I get home.
词汇 คำศัพท์ฝึกเสียง
(cíhuì / ฉือฮุ่ย / คำศัพท์)
หกคำนี้ใช้คุยเรื่องการฝึกออกเสียง และแต่ละคำเป็นคู่วรรณยุกต์คนละแบบ อ่านพร้อมวาดเส้นเสียงด้วยมือ
声调
อ่านว่า เซริงเตี้ยว
วรรณยุกต์
tone
คู่เสียง 1+4 เริ่มสูงราบแล้วตก
中文有四个声调。
อ่านว่า จรงเหวิน โหย่ว ซื่อ เกอะ เซริงเตี้ยว
ภาษาจีนมีสี่วรรณยุกต์ (中文 = ภาษาจีน, 四个 = สี่ (ลักษณนาม))
Chinese has four tones.
练习
อ่านว่า เลี่ยนสี
ฝึก; แบบฝึกหัด
to practise; exercise
คู่เสียง 4+2 ตกแล้วขึ้น
我每天练习发音。
อ่านว่า หว่อ เหม่ยเทียน เลี่ยนสี ฟาอิน
ฉันฝึกออกเสียงทุกวัน (每天 = ทุกวัน, 发音 = การออกเสียง)
I practise pronunciation every day.
意思
อ่านว่า อี้ซึ
ความหมาย
meaning
คู่เสียง 4+เสียงเบา พยางค์ที่สองสั้นและเบา
这个词是什么意思?
อ่านว่า เจร้อเกอะ ฉือ ซรื่อ เสรินเมอะ อี้ซึ
คำนี้หมายความว่าอะไร (词 = คำ, 什么 = อะไร)
What does this word mean?
服务员
อ่านว่า ฝูอู้เหยวียน
พนักงานบริการ
waiter; attendant
คำสามพยางค์ 2+4+2 ฝึกเป็นคู่ 2+4 ก่อน แล้วเติมเสียง 2 ท้ายคำ
服务员,我要一碗水饺。
อ่านว่า ฝูอู้เหยวียน หว่อ ย่าว อี้ หว่าน สรุ่ยเจี่ยว
พนักงานคะ ขอเกี๊ยวน้ำหนึ่งชาม (要 = ต้องการ, 一碗 = หนึ่งชาม, 水饺 = เกี๊ยวน้ำ)
Waiter, I'd like a bowl of dumplings.
担心
อ่านว่า ตานซิน
กังวล; เป็นห่วง
to worry
คู่เสียง 1+1 สูงราบทั้งสองพยางค์
妈妈很担心我。
อ่านว่า มาม่ะ เหิ่น ตานซิน หว่อ
แม่เป็นห่วงฉันมาก (妈妈 = แม่)
Mum worries about me a lot.
一样
อ่านว่า อี๋ย่าง
เหมือนกัน
the same
一 yī อ่านว่า อี = หนึ่ง (เสียงเดิม) ตัวนี้เปลี่ยนเป็นเสียง 2 เพราะอยู่หน้าเสียง 4 คู่นี้จึงพูดเป็น 2+4
这两个字的声调不一样。
อ่านว่า เจร้อ เหลี่ยง เกอะ จื้อ เตอะ เซริงเตี้ยว ปู้ อี๋ย่าง
วรรณยุกต์ของสองคำนี้ไม่เหมือนกัน (两个字 = สองคำ, 声调 = วรรณยุกต์, 不一样 = ไม่เหมือนกัน)
These two characters have different tones.
汉字练习 ฝึกเขียนอักษรจีน
(hànzì liànxí / ฮ่านจื้อ เลี่ยนสี / ฝึกอักษรจีน)
เลือกอักษรห้าตัวจากคำศัพท์หลักของบทนี้ ดูว่าแต่ละตัวมีกี่ขีด ประกอบด้วยส่วนไหน และควรเขียนขีดไหนก่อน สมาชิก VIP กดดูลำดับขีดแบบเคลื่อนไหวและลองเขียนบนจอได้ ฟังเสียงอ่านตามบริบทที่สอน แล้วลองเขียนตามลำดับขีด
หลักลำดับขีดที่ใช้บ่อย
- บนก่อนล่าง และซ้ายก่อนขวา
- ขีดนอนก่อนขีดตั้งเมื่อสองขีดตัดกัน
- เขียนกรอบด้านนอกก่อนใส่ของข้างใน แล้วค่อยปิดขีดล่างสุด
- ส่วนที่อยู่ด้านซ้ายมักเขียนให้แคบลง ขีดสุดท้ายของส่วนซ้ายบางตัวจึงเปลี่ยนเป็นขีดเฉียงขึ้นหรือจุด
声
อ่านว่า เซริง
เสียง
sound; voice
ตัวอย่างการใช้
你的声音很好听。
อ่านว่า หนี่ เตอะ เซริงอิน เหิ่น ห่าวทิง
เสียงของคุณฟังเพราะมาก (声音 = เสียง, 好听 = ฟังไพเราะ)
Your voice sounds very pleasant.
มาจากคำว่า 声调 shēngdiào อ่านว่า เซริงเตี้ยว = วรรณยุกต์
จำนวนขีด: 7 ขีด
โครงสร้าง: แบบบน-ล่าง — 士 shì อ่านว่า ซรื่อ = บัณฑิต อยู่บน และส่วนล่างเป็นกรอบครึ่งด้านที่ลงท้ายด้วยขีดเฉียงซ้ายยาว
วิธีเขียน: เขียน 士 shì (อ่านว่า ซรื่อ) ด้านบนให้แบนก่อน แล้วเขียนส่วนล่างจากบนลงล่าง ขีดเฉียงซ้ายยาวเป็นขีดสุดท้าย
调
อ่านว่า เตี้ยว
ทำนอง; ระดับเสียง
tone; pitch or melody (diào)
ตัวอย่างการใช้
这个声调很重要。
อ่านว่า เจร้อเกอะ เซริงเตี้ยว เหิ่น จร้งย่าว
วรรณยุกต์นี้สำคัญมาก (重要 = สำคัญ)
This tone is very important.
มาจากคำว่า 声调 shēngdiào อ่านว่า เซริงเตี้ยว = วรรณยุกต์
จำนวนขีด: 10 ขีด
โครงสร้าง: แบบซ้าย-ขวา — 讠 yán อ่านว่า เหยียน = ภาคคำพูด อยู่ซ้าย และ 周 zhōu อ่านว่า โจรว = รอบ; สัปดาห์ อยู่ขวา
วิธีเขียน: เขียนภาคคำพูดสองขีดก่อน แล้วเขียนกรอบของ 周 zhōu (อ่านว่า โจรว) ขีดเฉียงซ้ายกับขีดหักมีตะขอ เติมส่วนข้างในแล้วจึงจบ
练
อ่านว่า เลี่ยน
ฝึก
to practise
ตัวอย่างการใช้
每天练习十分钟。
อ่านว่า เหม่ยเทียน เลี่ยนสี สรือ เฟินจรง
ฝึกวันละสิบนาที (每天 = ทุกวัน, 十分钟 = สิบนาที)
Practise for ten minutes every day.
มาจากคำว่า 练习 liànxí อ่านว่า เลี่ยนสี = ฝึก; แบบฝึกหัด
จำนวนขีด: 8 ขีด
โครงสร้าง: แบบซ้าย-ขวา — 纟 sī อ่านว่า ซือ = ภาคไหม อยู่ซ้าย และส่วนขวาคล้าย 东 dōng อ่านว่า ตง = ตะวันออก
วิธีเขียน: เขียนภาคไหมสามขีดก่อน แล้วเขียนส่วนขวาจากขีดนอนบน ขีดหัก ขีดตั้งมีตะขอ และปิดด้วยขีดเฉียงซ้ายกับจุด
意
อ่านว่า อี้
ความหมาย; ความคิด
meaning; idea
ตัวอย่างการใช้
这个词是什么意思?
อ่านว่า เจร้อเกอะ ฉือ ซรื่อ เสรินเมอะ อี้ซึ
คำนี้หมายความว่าอะไร (什么意思 = หมายความว่าอะไร)
What does this word mean?
มาจากคำว่า 意思 yìsi อ่านว่า อี้ซึ = ความหมาย
จำนวนขีด: 13 ขีด
โครงสร้าง: แบบบน-กลาง-ล่าง — 立 lì อ่านว่า ลี่ = ยืน อยู่บน 日 rì อ่านว่า ยรื่อ = ดวงอาทิตย์; วัน อยู่กลาง และ 心 xīn อ่านว่า ซิน = หัวใจ อยู่ล่าง
วิธีเขียน: เขียนจากบนลงล่างทีละส่วน 立 lì (อ่านว่า ลี่) ให้กว้าง 日 rì (อ่านว่า ยรื่อ) ให้แบน แล้วปิดด้วย 心 xīn (อ่านว่า ซิน) ที่มีขีดโค้งยาวกับจุดสามจุด
样
อ่านว่า ย่าง
แบบ; ลักษณะ
kind; form; appearance
ตัวอย่างการใช้
这个和那个一样。
อ่านว่า เจร้อเกอะ เหอ น่าเกอะ อี๋ย่าง
อันนี้เหมือนกับอันนั้น (一样 = เหมือนกัน)
This one is the same as that one.
มาจากคำว่า 一样 yíyàng อ่านว่า อี๋ย่าง = เหมือนกัน
จำนวนขีด: 10 ขีด
โครงสร้าง: แบบซ้าย-ขวา — 木 mù อ่านว่า มู่ = ต้นไม้ อยู่ซ้าย และ 羊 yáng อ่านว่า หยาง = แพะ; แกะ อยู่ขวา
วิธีเขียน: 木 mù (อ่านว่า มู่) ด้านซ้ายขีดสุดท้ายเปลี่ยนเป็นจุด แล้วเขียน 羊 yáng (อ่านว่า หยาง) ทางขวา ขีดตั้งยาวตรงกลางของ 羊 yáng (อ่านว่า หยาง) เป็นขีดสุดท้าย
小贴士 เคล็ดลับฝึกออกเสียง
(xiǎo tiēshì / เสี่ยว เทียซรื่อ / เคล็ดลับเล็ก ๆ)
เคล็ดลับ · วาดเส้นเสียงด้วยมือ
ขณะพูดแต่ละพยางค์ ให้มือวาดเส้นตามวรรณยุกต์ เสียง 1 ลากมือราบ เสียง 2 ยกมือขึ้น เสียง 3 กดมือลงต่ำ เสียง 4 ฟันมือลง วิธีนี้ช่วยให้สมองจำรูปเสียงเป็นคู่ได้เร็วขึ้น
我们一起练习吧。
อ่านว่า หว่อเมิน อี้ฉี่ เลี่ยนสี ปะ
เรามาฝึกด้วยกันเถอะ (一起 = ด้วยกัน, 练习 = ฝึก, 吧 = คำลงท้ายแสดงการชวน)
Let's practise together.
ใช้จริง · จำคำเป็นคู่ ไม่ใช่ทีละพยางค์
เวลาเรียนคำใหม่ ให้จำว่าคำนั้นเป็นคู่เสียงแบบไหน เช่น 朋友 péngyou อ่านว่า เผิงโยว = เพื่อน คือ 2+เสียงเบา แล้วเทียบกับคำที่เรารู้อยู่แล้วในแถวเดียวกัน
他是我的好朋友。
อ่านว่า ทา ซรื่อ หว่อ เตอะ ห่าว เผิงโยว
เขาเป็นเพื่อนสนิทของฉัน (好朋友 = เพื่อนสนิท)
He's my good friend.
常见错误 จุดที่คนไทยมักพลาด
(chángjiàn cuòwù / ฉรางเจี้ยน ชั่วอู้ / ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย)
เสียง 2 ขึ้นไม่สุด
พลาดบ่อย ✗
พูด 学校 xuéxiào อ่านว่า เสวียเซี่ยว = โรงเรียน โดยพยางค์แรกราบ ๆ เสียงจะใกล้เสียง 1 และฟังไม่เป็นธรรมชาติ
ออกเสียงให้ถูก ✓
我们学校很大。
อ่านว่า หว่อเมิน เสวียเซี่ยว เหิ่น ต้า
โรงเรียนของเราใหญ่มาก (学校 = โรงเรียน, 大 = ใหญ่)
Our school is very big.
วิธีแก้: ยกเสียงพยางค์แรกให้ขึ้นจนสุดก่อนเข้าพยางค์ที่สอง ใช้มือยกขึ้นช่วย
เสียง 3 ในคำลากขึ้นสูงทุกครั้ง
พลาดบ่อย ✗
พูด 老师 lǎoshī อ่านว่า เหล่าซรือ = ครู โดยลากเสียง 3 ลงแล้วขึ้นเต็มรูป คำจะยาวและฟังแปลก
ออกเสียงให้ถูก ✓
我的老师是北京人。
อ่านว่า หว่อ เตอะ เหล่าซรือ ซรื่อ เป่ยจิงเหริน
ครูของฉันเป็นคนปักกิ่ง (老师 = ครู, 北京人 = คนปักกิ่ง)
My teacher is from Beijing.
วิธีแก้: เสียง 3 ที่ตามด้วยเสียงอื่นให้กดต่ำแล้วจบ ไม่ต้องยกขึ้น แล้วต่อเสียงถัดไปทันที
เสียง 4 ตกไม่ถึง
พลาดบ่อย ✗
พูด 再见 zàijiàn อ่านว่า ไจ้เจี้ยน = ลาก่อน ด้วยเสียงสามัญแบบไทย คนจีนจะฟังเหมือนเสียง 1
ออกเสียงให้ถูก ✓
老师,再见!
อ่านว่า เหล่าซรือ ไจ้เจี้ยน
ลาก่อนค่ะคุณครู (再见 = ลาก่อน)
Goodbye, teacher!
วิธีแก้: เริ่มสูงแล้วตกให้แรงและสั้น ในคู่ 4+4 พยางค์ที่สองต้องตกลึกกว่าพยางค์แรก
练习 แบบฝึกหัด
(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)
ทำเองก่อนแล้วค่อยกดดูแนวคำตอบ อ่านคำตอบออกเสียงโดยวาดเส้นเสียงด้วยมือทุกพยางค์
ข้อ 1. 买东西 mǎi dōngxi อ่านว่า ไหม่ ตงสิ = ซื้อของ กับ 卖东西 mài dōngxi อ่านว่า ไม่ ตงสิ = ขายของ ต่างกันที่เสียงไหน
กดดูแนวคำตอบ
我去超市买东西。
อ่านว่า หว่อ ชวี่ ชราวซรื่อ ไหม่ ตงสิ
ฉันไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ต (超市 = ซูเปอร์มาร์เก็ต, 买东西 = ซื้อของ)
I'm going to the supermarket to buy some things.
买 mǎi อ่านว่า ไหม่ = ซื้อ เป็นเสียง 3 แปลว่าซื้อ ส่วน 卖 mài อ่านว่า ไม่ = ขาย เป็นเสียง 4 แปลว่าขาย
ข้อ 2. 苹果 píngguǒ อ่านว่า ผิงกั่ว = แอปเปิล เป็นวรรณยุกต์คู่แบบไหน
กดดูแนวคำตอบ
我喜欢吃苹果。
อ่านว่า หว่อ สี่ฮวัน ชรือ ผิงกั่ว
ฉันชอบกินแอปเปิล (喜欢 = ชอบ, 吃 = กิน, 苹果 = แอปเปิล)
I like eating apples.
苹果 píngguǒ อ่านว่า ผิงกั่ว = แอปเปิล คือ 2+3 ขึ้นแล้วลงต่ำ พยางค์ท้ายอยู่ท้ายคำจึงพูดเสียง 3 ได้เต็มรูป
ข้อ 3. 练习 liànxí อ่านว่า เลี่ยนสี = ฝึก กับ 联系 liánxì อ่านว่า เหลียนซี่ = ติดต่อ คำไหนแปลว่าติดต่อ
กดดูแนวคำตอบ
有问题请联系我。
อ่านว่า โหย่ว เวิ่นถี ฉิ่ง เหลียนซี่ หว่อ
มีปัญหาโปรดติดต่อฉัน (问题 = ปัญหา, 请 = โปรด, 联系 = ติดต่อ)
If you have any problems, please contact me.
联系 liánxì อ่านว่า เหลียนซี่ = ติดต่อ คือ 2+4 ขึ้นแล้วตก ส่วน 练习 liànxí อ่านว่า เลี่ยนสี = ฝึก คือ 4+2 ตกแล้วขึ้น
ข้อ 4. ภารกิจพูด: บอกพนักงานว่า ฉันอยากกินเกี๊ยวน้ำ ไม่ได้อยากนอน
กดดูแนวคำตอบ
我想吃水饺,不是想睡觉。
อ่านว่า หว่อ เสี่ยง ชรือ สรุ่ยเจี่ยว ปู๋ ซรื่อ เสี่ยง ซรุ่ยเจี้ยว
ฉันอยากกินเกี๊ยวน้ำ ไม่ได้อยากนอน (水饺 = เกี๊ยวน้ำ, 不是 = ไม่ใช่, 睡觉 = นอนหลับ)
I want to eat dumplings, not sleep.
水饺 shuǐjiǎo อ่านว่า สรุ่ยเจี่ยว = เกี๊ยวน้ำ พูดเป็น 2+3 คือ shuíjiǎo (อ่านว่า สรุยเจี่ยว) ส่วน 睡觉 shuìjiào อ่านว่า ซรุ่ยเจี้ยว = นอนหลับ ตกทั้งสองพยางค์
记忆卡 บัตรคำช่วยจำ
(jìyìkǎ / จี้อี้ข่า / บัตรช่วยจำ)
เลือกชุดคำศัพท์หรือชุดประโยค ดูทีละใบ ตอบในใจก่อน แล้วค่อยกดดูเฉลย
บัตรชุดนี้ใช้ทบทวนในบทเรียน ยังไม่บันทึกตารางทบทวนถาวร
总结 สรุปบทเรียนและเรียนต่อ
(zǒngjié / จ่งเจี๋ย / สรุป)
- คำส่วนใหญ่มีสองพยางค์ จึงควรจำวรรณยุกต์เป็นคู่ เช่น 飞机 fēijī อ่านว่า เฟยจี = เครื่องบิน 1+1 学习 xuéxí อ่านว่า เสวียสี = เรียน 2+2 再见 zàijiàn อ่านว่า ไจ้เจี้ยน = ลาก่อน 4+4
- เสียง 3 ที่อยู่หน้าเสียงอื่นพูดแค่ส่วนต่ำ และ 3+3 พูดเป็น 2+3
- คู่คำอย่าง 买 mǎi อ่านว่า ไหม่ = ซื้อ 卖 mài อ่านว่า ไม่ = ขาย และ 睡觉 shuìjiào อ่านว่า ซรุ่ยเจี้ยว = นอนหลับ 水饺 shuǐjiǎo อ่านว่า สรุ่ยเจี่ยว = เกี๊ยวน้ำ ต่างกันแค่วรรณยุกต์ ถ้าพูดผิดความหมายจะเปลี่ยน
- บทต่อไป: เจาะลึกเสียง 3 ที่เปลี่ยนเมื่ออยู่ติดกัน

