พินอินและการออกเสียง · KP4 วรรณยุกต์ · บทที่ 12 · Public
三声变调 เสียงที่ 3: เมื่อไรพูดเต็ม เมื่อไรพูดครึ่ง และเมื่อไรเปลี่ยนเป็นเสียง 2
(sānshēng biàndiào / ซานเซริง เปี้ยนเตี้ยว / การเปลี่ยนเสียงของวรรณยุกต์ที่ 3)
ฝนสังเกตว่าเวลาครูและเพื่อนชาวจีนเรียกชื่อเธอ คำว่า 小 xiǎo อ่านว่า เสี่ยว = เล็ก ไม่ได้ต่ำลงแล้วขึ้นแบบที่เธอฝึกมา แต่กลับฟังเหมือนเสียงขึ้น เธอจึงถาม 王老师 Wáng lǎoshī อ่านว่า หวางเหล่าซรือ = ครูหวัง ว่าทำไม
เสียง 3 เป็นวรรณยุกต์ที่เปลี่ยนรูปบ่อยที่สุด บทนี้แยกให้เห็นสามแบบ คือเสียง 3 เต็มรูป ครึ่งเสียง 3 และ 3+3 ที่พยางค์แรกกลายเป็นเสียง 2 รวมทั้งวิธีอ่านเมื่อมีเสียง 3 ติดกันสามพยางค์
เปิดดู: กดดูคำอธิบายภาษาจีน
这一课,你会知道第三声什么时候读全,什么时候读一半,什么时候变成第二声。
อ่านว่า เจร้อ อี๋ เค่อ หนี่ ฮุ่ย จรือเต่า ตี้ซาน เซริง เสรินเมอะ สรือโฮว ตู๋ เฉวียน เสรินเมอะ สรือโฮว ตู๋ อี๋ป้าน เสรินเมอะ สรือโฮว เปี้ยนเฉริง ตี้เอ้อร์ เซริง
บทนี้คุณจะรู้ว่าเสียงที่ 3 เมื่อไรอ่านเต็มรูป เมื่อไรอ่านแค่ครึ่ง และเมื่อไรเปลี่ยนเป็นเสียงที่ 2 (第三声 = เสียงที่ 3, 读全 = อ่านเต็มรูป, 一半 = ครึ่งหนึ่ง, 变成 = เปลี่ยนเป็น, 第二声 = เสียงที่ 2)
In this lesson you'll learn when the third tone is said in full, when only half, and when it turns into a second tone.
เสียงในบทนี้คืออะไร
เสียง 3 เต็มรูปลงต่ำแล้วยกขึ้นเล็กน้อย แต่ในคำและประโยคส่วนใหญ่จะเหลือแค่ส่วนต่ำ และเมื่อเสียง 3 อยู่หน้าเสียง 3 อีกตัว พยางค์หน้าจะเปลี่ยนเป็นเสียง 2
คนไทยมักพลาดตรงไหน
คนไทยมักลากเสียง 3 เต็มรูปทุกครั้ง ทำให้คำยืดและช้า หรืออ่าน 3+3 ต่ำทั้งสองพยางค์ และบางคนเขียนพินอินตามเสียงที่เปลี่ยนซึ่งผิดหลักการเขียน
บทนี้ฝึกอย่างไร
ฟังคำตัวอย่างทีละแบบ สังเกตบรรทัด ออกเสียงจริง ที่บอกเสียงที่พูดจริง แล้วเทียบคู่คำที่เขียนต่างกันแต่พูดเหมือนกัน เช่น 起码 qǐmǎ อ่านว่า ฉี่หม่า = อย่างน้อย กับ 骑马 qímǎ อ่านว่า ฉีหม่า = ขี่ม้า
ฟังและฝึกอะไร
ฟังบทสนทนาแล้วหาคำที่เป็น 3+3 จากนั้นอ่านตามโดยเปลี่ยนพยางค์แรกเป็นเสียง 2
学完以后,你能做到 เรียนจบบทนี้ คุณจะทำได้
(Xuéwán yǐhòu, nǐ néng zuòdào / เสวียหวาน อี่โฮ่ว หนี่ เหนิง จั้วต้าว / เรียนจบแล้วคุณทำได้)
- รู้ว่าเสียง 3 เต็มรูปใช้ตอนพูดคำเดี่ยวหรือท้ายประโยค
- พูดครึ่งเสียง 3 หน้าเสียง 1 2 4 และเสียงเบา เช่น 老师 lǎoshī อ่านว่า เหล่าซรือ = ครู 美国 Měiguó อ่านว่า เหม่ยกั๋ว = สหรัฐอเมริกา
- เปลี่ยน 3+3 เป็น 2+3 เช่น 你好 nǐ hǎo อ่านว่า หนี่ห่าว = สวัสดี 水果 shuǐguǒ อ่านว่า สรุ่ยกั่ว = ผลไม้ 可以 kěyǐ อ่านว่า เข่ออี่ = ได้ โดยยังเขียนพินอินเสียง 3 ตามเดิม
- อ่านเสียง 3 สามพยางค์ติดกันตามกลุ่มคำ เช่น 展览馆 zhǎnlǎnguǎn อ่านว่า จร่านหล่านกว่าน = หอนิทรรศการ และ 小老虎 xiǎo lǎohǔ อ่านว่า เสี่ยวเหล่าหู่ = ลูกเสือ
预备词汇 คำศัพท์ก่อนเรียน
รู้คำเหล่านี้ไว้ก่อน จะตามคำอธิบายและคำสั่งฝึกในบทได้ง่ายขึ้น
- 第三声 (dìsānshēng / ตี้ซานเซริง) เสียงที่สาม (third tone)
- 变成 (biànchéng / เปี้ยนเฉริง) เปลี่ยนเป็น (change into)
- 一半 (yí bàn / อี๋ ป้าน) ครึ่งหนึ่ง (one half)
ระดับการเข้าถึงบทเรียน
ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
แยกเสียง 3 เดี่ยว เสียง 3 ครึ่ง และคู่ 3+3
ส่วนนี้ช่วยเริ่มฝึกก่อนอ่านรายละเอียดเดิม คำอ่านไทยเป็นเสียงประมาณ พินอินกับตัวอย่างเสียงยังเป็นตัวช่วยหลักในการตรวจเสียงจริง
- เสียง 3 เมื่อฝึกเดี่ยวมักมีช่วงต่ำแล้ววกขึ้น แต่เมื่อพูดต่อในคำหรือประโยคจำนวนมากจะเน้นช่วงต่ำและไม่ยกขึ้นเต็มรูป การไม่วกขึ้นทุกครั้งจึงไม่ได้แปลว่าอ่านผิดเสมอไป
- ถ้าเสียง 3 อยู่หน้าเสียง 3 อีกพยางค์ พยางค์แรกโดยทั่วไปพูดเป็นแนวเสียง 2 ให้ดูทั้งบรรทัดเสียงประจำคำและบรรทัดออกเสียงจริง ไม่ลบความต่างสองบรรทัดนี้ทิ้ง
- ถ้ามีเสียง 3 หลายพยางค์ติดกัน ต้องดูการแบ่งกลุ่มคำและความหมาย ไม่ใช่นับจากซ้ายแล้วเปลี่ยนทุกพยางค์อย่างเดียว ลองฟังจุดที่ผู้พูดรวมคำกับจุดที่ผ่อนจังหวะ
- คำอ่านไทยเป็นเพียงแนวเริ่มต้น ให้คุมเสียงด้วยหูและความรู้สึกช่วงต่ำที่สบาย ไม่กดกล่องเสียงจนเจ็บคอ ถ้าเริ่มเกร็งให้หยุดพักแล้วพูดเบาลง
- ฝึกคู่เดิมช้า ๆ ก่อน อ่านเต็มคำหลังฟังต้นแบบหนึ่งครั้ง แล้วอัดเสียงตัวเองเพื่อเทียบการเคลื่อนของสองพยางค์ ไม่ตัดสินจากวรรณยุกต์ไทยอย่างเดียว
ลองตอบก่อน: เสียง 3 ที่ไม่ยกกลับขึ้นสูงในประโยคต้องแก้ให้วกขึ้นเต็มรูปทุกครั้งหรือไม่?
กดดูแนวคำตอบ
ไม่ต้อง ต้องดูบริบท เสียง 3 ครึ่งมักคงช่วงต่ำก่อนพยางค์ที่ไม่ใช่เสียง 3 ส่วนหน้าเสียง 3 อีกตัวมีกฎเปลี่ยนเป็นแนวเสียง 2 ให้ใช้ตัวอย่างเต็มคำเป็นหลัก
发音要点 วิธีออกเสียงทีละเสียง
(fāyīn yàodiǎn / ฟาอิน ย่าวเตี่ยน / จุดสำคัญของการออกเสียง)
ในบทนี้ พินอินบรรทัดแรกเขียนตามหลักเดิม ส่วนบรรทัด ออกเสียงจริง บอกเสียงที่คนจีนพูดจริง และคำอ่านไทยจะตามเสียงที่พูดจริง ให้อ่านตามบรรทัดนั้นเวลาฝึกพูด
เสียง 3 เต็มรูป — พูดคำเดี่ยวหรือท้ายประโยค
เสียง 3 เต็มรูป = ลงต่ำ แล้วยกขึ้นเล็กน้อยตอนจบ
เสียง 3 จะได้ยินเต็มรูปเมื่อพูดพยางค์เดียว เมื่ออยู่ท้ายคำ หรือท้ายประโยคที่หยุดพูด ถึงอย่างนั้น ส่วนที่สำคัญที่สุดก็ยังเป็นส่วนต่ำ ไม่ต้องยกขึ้นสูงมาก
电脑
อ่านว่า เตี้ยนหน่าว
คอมพิวเตอร์
computer
苹果
อ่านว่า ผิงกั่ว
แอปเปิล
apple
喝水
อ่านว่า เฮอ สรุ่ย
ดื่มน้ำ
to drink water
ครึ่งเสียง 3 — อยู่หน้าเสียง 1 2 4 หรือเสียงเบา
ครึ่งเสียง 3 = ลงต่ำแล้วจบเลย ไม่ยกขึ้น
เมื่อเสียง 3 ตามด้วยเสียงอื่นที่ไม่ใช่เสียง 3 ให้พูดแค่ส่วนต่ำแล้วต่อพยางค์ถัดไปทันที นี่คือรูปที่ได้ยินบ่อยที่สุดในภาษาพูด
老师
อ่านว่า เหล่าซรือ
ครู
teacher
美国
อ่านว่า เหม่ยกั๋ว
สหรัฐอเมริกา
the United States
考试
อ่านว่า ข่าวซรื่อ
สอบ
exam
喜欢
อ่านว่า สี่ฮวัน
ชอบ
to like
3+3 — พยางค์แรกเปลี่ยนเป็นเสียง 2
เสียง 3 + เสียง 3 → พูดเป็นเสียง 2 + เสียง 3 (พินอินยังเขียนเสียง 3)
เสียงต่ำสองตัวติดกันพูดยาก ภาษาจีนจึงยกพยางค์แรกขึ้นเป็นเสียง 2 พินอินมาตรฐานไม่เขียนการเปลี่ยนนี้ ผู้พูดต้องเปลี่ยนเอง
你好
ออกเสียงจริง ní hǎo
อ่านว่า หนี ห่าว
สวัสดี
hello
可以
ออกเสียงจริง kéyǐ
อ่านว่า เขออี่
ได้; สามารถ
can; may
洗手间
ออกเสียงจริง xíshǒujiān
อ่านว่า สีโสร่วเจียน
ห้องน้ำ
restroom
เสียง 3 สามพยางค์ — ดูการจัดกลุ่มคำก่อน
(3+3)+3 → 2+2+3 | 3+(3+3) → ครึ่งเสียง 3 + 2 + 3
ถ้าสองพยางค์แรกเป็นคำเดียวกัน เช่น 展览 zhǎnlǎn อ่านว่า จร่านหล่าน = นิทรรศการ ใน 展览馆 zhǎnlǎnguǎn อ่านว่า จร่านหล่านกว่าน = หอนิทรรศการ ให้เปลี่ยนสองพยางค์แรกเป็นเสียง 2 ถ้าพยางค์แรกเป็นคำเดี่ยว เช่น 小 xiǎo อ่านว่า เสี่ยว = เล็ก ใน 小老虎 xiǎo lǎohǔ อ่านว่า เสี่ยวเหล่าหู่ = ลูกเสือ พยางค์แรกพูดเป็นครึ่งเสียง 3 แล้วเปลี่ยนเฉพาะคำหลัง ส่วน 我很好 wǒ hěn hǎo อ่านว่า หว่อเหิ่นห่าว = ฉันสบายดี ถ้าพูดต่อกันรวดเดียว สองพยางค์แรกมักเป็นเสียง 2 แต่ถ้าเว้นจังหวะหลัง 我 wǒ อ่านว่า หว่อ = ฉัน; ผม จะพูดเป็นครึ่งเสียง 3 ก็ได้
展览馆
ออกเสียงจริง zhánlánguǎn
อ่านว่า จร๋านหลานกว่าน
หอนิทรรศการ
exhibition hall
小老虎
ออกเสียงจริง xiǎo láohǔ
อ่านว่า เสี่ยว หลาวหู่
ลูกเสือ
tiger cub
我很好
ออกเสียงจริง wó hén hǎo
อ่านว่า หวอ เหิน ห่าว
ฉันสบายดี
I'm fine
对比练习 ฟังเทียบเสียงที่มักสับสน
(duìbǐ liànxí / ตุ้ยปี่ เลี่ยนสี / ฝึกเปรียบเทียบเสียง)
คู่คำต่อไปนี้ช่วยให้เห็นว่าการเปลี่ยนเสียง 3 ทำให้คำต่างกันอย่างไร บางคู่เขียนต่างกันแต่พูดออกมาเหมือนกันเลย
เขียนต่างกัน แต่พูดเหมือนกัน
起码
ออกเสียงจริง qímǎ
อ่านว่า ฉีหม่า
อย่างน้อย
at least
骑马
อ่านว่า ฉีหม่า
ขี่ม้า
to ride a horse
起码 qǐmǎ อ่านว่า ฉี่หม่า = อย่างน้อย เป็น 3+3 จึงพูดเป็น qímǎ (อ่านว่า ฉีหม่า) ซึ่งออกเสียงเหมือน 骑马 qímǎ อ่านว่า ฉีหม่า = ขี่ม้า ทุกอย่าง ต้องเดาความหมายจากบริบท
ครึ่งเสียง 3 กับ 3+3
老师
อ่านว่า เหล่าซรือ
ครู
teacher
老板
ออกเสียงจริง láobǎn
อ่านว่า หลาวป่าน
เถ้าแก่; เจ้าของกิจการ
boss; shop owner
老 lǎo อ่านว่า เหล่า = แก่; เก่า ใน 老师 lǎoshī อ่านว่า เหล่าซรือ = ครู พูดต่ำแล้วจบ เพราะตามด้วยเสียง 1 ส่วน 老 lǎo (อ่านว่า เหล่า) ใน 老板 lǎobǎn อ่านว่า เหล่าป่าน = เถ้าแก่; เจ้าของกิจการ พูดเป็นเสียง 2 เพราะตามด้วยเสียง 3
ชื่อของฝนเองก็เป็น 3+3
小学
อ่านว่า เสี่ยวเสวีย
โรงเรียนประถม
primary school
小雨
ออกเสียงจริง Xiáoyǔ
อ่านว่า เสียวอวี่
เสี่ยวหยู่ (ชื่อจีนของฝน)
Xiaoyu (Fon's Chinese name)
小 xiǎo อ่านว่า เสี่ยว = เล็ก ใน 小学 xiǎoxué อ่านว่า เสี่ยวเสวีย = โรงเรียนประถม เป็นครึ่งเสียง 3 ส่วน 小 xiǎo (อ่านว่า เสี่ยว) ใน 小雨 Xiǎoyǔ อ่านว่า เสี่ยวอวี่ = เสี่ยวหยู่ (ชื่อจีนของฝน) เปลี่ยนเป็นเสียง 2 นี่คือเหตุผลที่ชื่อของฝนฟังเหมือนขึ้นเสียง
会话 บทสนทนาฝึกฟัง
(huìhuà / ฮุ่ยฮว่า / บทสนทนา)
ฝนถาม 王老师 Wáng lǎoshī อ่านว่า หวางเหล่าซรือ = ครูหวัง ว่าทำไมชื่อของเธอจึงฟังไม่เหมือนที่เขียน สังเกตคำ 3+3 ที่อยู่ในบทสนทนาทุกประโยค
王老师 Wáng lǎoshī (อ่านว่า หวาง เหล่าซรือ) ครูหวัง
小雨,你好!
อ่านว่า เสี่ยวอวี่ หนี่ ห่าว
สวัสดี ฝน
(你好 = สวัสดี)
Hello, Xiaoyu!
小雨 Xiǎoyǔ → Xiáoyǔ (อ่านว่า เสียวอวี่ / Xiaoyu (Fon's Chinese name)) ฝน
老师好!我想问您一个问题。
อ่านว่า เหล่าซรือ ห่าว หว่อ เสี่ยง เวิ่น หนิน อี๋ เกอะ เวิ่นถี
สวัสดีค่ะครู หนูอยากถามคำถามหนึ่งข้อ (问题 = คำถาม)
(老师好 = สวัสดีค่ะครู, 想 = อยาก, 问 = ถาม, 问题 = คำถาม)
Hello, teacher! I'd like to ask you a question.
王老师 Wáng lǎoshī (อ่านว่า หวาง เหล่าซรือ) ครูหวัง
好啊,什么问题?
อ่านว่า ห่าว อะ เสรินเมอะ เวิ่นถี
ได้สิ คำถามอะไร
(什么 = อะไร)
Sure, what's your question?
小雨 Xiǎoyǔ → Xiáoyǔ (อ่านว่า เสียวอวี่ / Xiaoyu (Fon's Chinese name)) ฝน
为什么大家叫我名字的时候,“小”听起来像第二声?
อ่านว่า เว่ยเสรินเมอะ ต้าเจีย เจี้ยว หว่อ หมิงจึ เตอะ สรือโฮว เสี่ยว ทิง ฉี่ไล เซี่ยง ตี้เอ้อร์ เซริง
ทำไมตอนที่ทุกคนเรียกชื่อหนู คำว่า เสี่ยว ถึงฟังเหมือนเสียงที่ 2 คะ (名字 = ชื่อ, 听起来 = ฟังดูเหมือน, 第二声 = เสียงที่สอง)
(为什么 = ทำไม, 大家 = ทุกคน, 叫 = เรียก, 名字 = ชื่อ, 的时候 = ตอนที่, 听起来 = ฟังดู, 像 = เหมือน, 第二声 = เสียงที่ 2)
Why does “xiao” sound like a second tone when people call my name?
王老师 Wáng lǎoshī (อ่านว่า หวาง เหล่าซรือ) ครูหวัง
因为两个第三声连在一起,前面的要读成第二声。
อ่านว่า อินเว่ย เหลี่ยง เกอะ ตี้ซาน เซริง เหลียน ไจ้ อี้ฉี่ เฉียนเมี่ยน เตอะ ย่าว ตู๋เฉริง ตี้เอ้อร์ เซริง
เพราะเมื่อเสียงที่ 3 สองตัวอยู่ติดกัน ตัวหน้าต้องอ่านเป็นเสียงที่ 2 (连在一起 = อยู่ติดกัน, 前面的 = ตัวที่อยู่ข้างหน้า)
(因为 = เพราะ, 第三声 = เสียงที่ 3, 连在一起 = ต่อกัน, 前面的 = ตัวหน้า, 读成 = อ่านเป็น)
Because when two third tones come together, the first one is read as a second tone.
小雨 Xiǎoyǔ → Xiáoyǔ (อ่านว่า เสียวอวี่ / Xiaoyu (Fon's Chinese name)) ฝน
所以“你好”和“水果”也要这样读吗?
อ่านว่า สั่วอี่ หนี่ ห่าว เหอ สรุ่ยกั่ว เหย่ ย่าว เจร้อย่าง ตู๋ มะ
แปลว่าคำว่า สวัสดี กับ ผลไม้ ก็ต้องอ่านแบบนี้เหมือนกันใช่ไหมคะ (水果 = ผลไม้, 这样 = แบบนี้)
(所以 = ดังนั้น, 你好 = สวัสดี, 水果 = ผลไม้, 这样 = แบบนี้)
So “ni hao” and “shuiguo” are read like that too?
王老师 Wáng lǎoshī (อ่านว่า หวาง เหล่าซรือ) ครูหวัง
对。不过拼音还是写第三声,只是说的时候要变。
อ่านว่า ตุ้ย ปู๋กั้ว พินอิน ไหซรึ เสี่ย ตี้ซาน เซริง จรื่อซรื่อ ซรัว เต่อ สรือโฮว ย่าว เปี้ยน
ใช่ แต่พินอินยังเขียนเป็นเสียงที่ 3 เหมือนเดิม แค่ตอนพูดต้องเปลี่ยน (还是 = ยังคง, 只是 = เพียงแต่)
(不过 = แต่, 拼音 = พินอิน, 还是 = ยังคง, 写 = เขียน, 只是 = เพียงแต่, 变 = เปลี่ยน)
Yes. But the pinyin is still written with third tones — you only change them when speaking.
小雨 Xiǎoyǔ → Xiáoyǔ (อ่านว่า เสียวอวี่ / Xiaoyu (Fon's Chinese name)) ฝน
我懂了,以后我会注意的。
อ่านว่า หว่อ ต่ง เลอะ อี่โฮ่ว หว่อ ฮุ่ย จรู้อี้ เตอะ
หนูเข้าใจแล้วค่ะ ต่อไปหนูจะระวัง (以后 = ต่อจากนี้, 注意 = ใส่ใจ)
(懂 = เข้าใจ, 以后 = ต่อไป, 注意 = ระวัง; ใส่ใจ)
I understand. I'll pay attention to it from now on.
词汇 คำศัพท์ฝึกเสียง
(cíhuì / ฉือฮุ่ย / คำศัพท์)
หกคำนี้เป็นเสียง 3 ติดกันทั้งหมด บรรทัด ออกเสียงจริง บอกเสียงที่ต้องพูด ฝึกพูดตามบรรทัดนั้น แต่เวลาเขียนให้เขียนตามพินอินบรรทัดแรก
水果
ออกเสียงจริง shuíguǒ
อ่านว่า สรุยกั่ว
ผลไม้
fruit
这些水果很新鲜。
อ่านว่า เจร้อเซีย สรุ่ยกั่ว เหิ่น ซินเซียน
ผลไม้พวกนี้สดมาก (这些 = พวกนี้, 新鲜 = สด)
This fruit is very fresh.
可以
ออกเสียงจริง kéyǐ
อ่านว่า เขออี่
ได้; สามารถ
can; may
我可以进来吗?
อ่านว่า หว่อ เข่ออี่ จิ้นไล มะ
ฉันเข้ามาได้ไหม (进来 = เข้ามา)
May I come in?
老板
ออกเสียงจริง láobǎn
อ่านว่า หลาวป่าน
เถ้าแก่; เจ้าของกิจการ
boss; shop owner
这家店的老板很热情。
อ่านว่า เจร้อ เจีย เตี้ยน เตอะ เหล่าป่าน เหิ่น เร่อฉิง
เจ้าของร้านนี้เป็นกันเองมาก (家 = ลักษณนามของร้าน, 店 = ร้าน, 热情 = เป็นกันเอง)
The owner of this shop is very friendly.
雨伞
ออกเสียงจริง yúsǎn
อ่านว่า อวี๋ส่าน
ร่ม
umbrella
别忘了带雨伞。
อ่านว่า เปี๋ย ว่าง เลอะ ไต้ อวี่ส่าน
อย่าลืมพกร่มนะ (别 = อย่า, 忘了 = ลืม, 带 = พก)
Don't forget to bring an umbrella.
洗手间
ออกเสียงจริง xíshǒujiān
อ่านว่า สีโสร่วเจียน
ห้องน้ำ
restroom; toilet
请问,洗手间在哪儿?
อ่านว่า ฉิ่งเวิ่น สี่โสร่วเจียน ไจ้ หน่าร์
ขอถามหน่อยค่ะ ห้องน้ำอยู่ที่ไหน (请问 = ขอถามหน่อย, 在哪儿 = อยู่ที่ไหน)
Excuse me, where's the restroom?
展览馆
ออกเสียงจริง zhánlánguǎn
อ่านว่า จร๋านหลานกว่าน
หอนิทรรศการ
exhibition hall
展览馆十点开门。
อ่านว่า จร่านหล่านกว่าน สรือ เตี่ยน ไคเหมิน
หอนิทรรศการเปิดสิบโมง (十点 = สิบโมง, 开门 = เปิด)
The exhibition hall opens at ten.
汉字练习 ฝึกเขียนอักษรจีน
(hànzì liànxí / ฮ่านจื้อ เลี่ยนสี / ฝึกอักษรจีน)
เลือกอักษรห้าตัวจากคำศัพท์หลักของบทนี้ ดูว่าแต่ละตัวมีกี่ขีด ประกอบด้วยส่วนไหน และควรเขียนขีดไหนก่อน สมาชิก VIP กดดูลำดับขีดแบบเคลื่อนไหวและลองเขียนบนจอได้ ฟังเสียงอ่านตามบริบทที่สอน แล้วลองเขียนตามลำดับขีด
หลักลำดับขีดที่ใช้บ่อย
- บนก่อนล่าง และซ้ายก่อนขวา
- ขีดนอนก่อนขีดตั้งเมื่อสองขีดตัดกัน
- เขียนกรอบด้านนอกก่อนใส่ของข้างใน แล้วค่อยปิดขีดล่างสุด
- ส่วนที่อยู่ด้านซ้ายมักเขียนให้แคบลง ขีดสุดท้ายของส่วนซ้ายบางตัวจึงเปลี่ยนเป็นขีดเฉียงขึ้นหรือจุด
果
อ่านว่า กั่ว
ผลไม้; ผล
fruit; result
ตัวอย่างการใช้
我喜欢吃水果。
อ่านว่า หว่อ สี่ฮวัน ชรือ สรุ่ยกั่ว
ฉันชอบกินผลไม้ (水果 = ผลไม้)
I like eating fruit.
มาจากคำว่า 水果 shuǐguǒ อ่านว่า สรุ่ยกั่ว = ผลไม้
จำนวนขีด: 8 ขีด
โครงสร้าง: แบบบน-ล่าง — ส่วนบนคล้าย 田 tián อ่านว่า เถียน = นา และส่วนล่างคล้าย 木 mù อ่านว่า มู่ = ต้นไม้ โดยขีดตั้งกลางลากยาวเส้นเดียวผ่านทั้งสองส่วน
วิธีเขียน: เขียนกรอบด้านบนกับขีดนอนข้างในก่อน แล้วเขียนขีดนอนยาว ต่อด้วยขีดตั้งกลางลากยาวลงมาเส้นเดียว ปิดด้วยขีดเฉียงซ้ายและขีดเฉียงขวา
伞
อ่านว่า ส่าน
ร่ม
umbrella
ตัวอย่างการใช้
下雨了,带伞吧。
อ่านว่า เซี่ยอวี่ เลอะ ไต้ ส่าน ปะ
ฝนตกแล้ว เอาร่มไปเถอะ (下雨 = ฝนตก, 带伞 = พกร่ม)
It is raining; take an umbrella.
มาจากคำว่า 雨伞 yǔsǎn อ่านว่า อวี่ส่าน = ร่ม
จำนวนขีด: 6 ขีด
โครงสร้าง: แบบบน-ล่าง — 人 rén อ่านว่า เหริน = คน อยู่บนเหมือนหลังคาร่ม ใต้หลังคามีจุดสองจุด และ 十 shí อ่านว่า สรือ = สิบ เป็นด้ามร่ม
วิธีเขียน: เขียน 人 rén (อ่านว่า เหริน) ก่อน แล้วเขียนจุดซ้ายกับจุดขวา ต่อด้วยขีดนอน และปิดด้วยขีดตั้งยาวตรงกลาง
洗
อ่านว่า สี่
ล้าง
to wash
ตัวอย่างการใช้
请先洗手。
อ่านว่า ฉิ่ง เซียน สี่โสร่ว
กรุณาล้างมือก่อน (洗手 = ล้างมือ)
Please wash your hands first.
มาจากคำว่า 洗手间 xǐshǒujiān อ่านว่า สี่โสร่วเจียน = ห้องน้ำ
จำนวนขีด: 9 ขีด
โครงสร้าง: แบบซ้าย-ขวา — 氵 shuǐ อ่านว่า สรุ่ย = ภาคน้ำ อยู่ซ้าย และ 先 xiān อ่านว่า เซียน = ก่อน อยู่ขวา
วิธีเขียน: เขียนภาคน้ำสามขีดก่อน ขีดที่สามเฉียงขึ้น แล้วเขียน 先 xiān (อ่านว่า เซียน) ทางขวา ปิดด้วยขีดโค้งยาวที่มีตะขอ
展
อ่านว่า จร่าน
แผ่ออก; จัดแสดง
to unfold; to exhibit
ตัวอย่างการใช้
这个展览很有意思。
อ่านว่า เจร้อเกอะ จร่านหล่าน เหิ่น โหย่ว อี้ซึ
นิทรรศการนี้น่าสนใจมาก (展览 = นิทรรศการ, 有意思 = น่าสนใจ)
This exhibition is very interesting.
มาจากคำว่า 展览馆 zhǎnlǎnguǎn อ่านว่า จร่านหล่านกว่าน = หอนิทรรศการ
จำนวนขีด: 10 ขีด
โครงสร้าง: แบบคลุมบน-ซ้าย — 尸 shī อ่านว่า ซรือ = ภาคศพ (รูปหลังคาคลุม) คลุมด้านบนและด้านซ้าย ด้านในเป็นส่วนที่ลงท้ายด้วยขีดเฉียงขวา
วิธีเขียน: เขียน 尸 shī (อ่านว่า ซรือ) สามขีดก่อน แล้วเขียนส่วนด้านในจากบนลงล่าง ขีดเฉียงขวายาวเป็นขีดสุดท้าย
馆
อ่านว่า กว่าน
อาคาร; หอ
building; public hall
ตัวอย่างการใช้
博物馆在前面。
อ่านว่า ปั๋วอู้กว่าน ไจ้ เฉียนเมี่ยน
พิพิธภัณฑ์อยู่ข้างหน้า (博物馆 = พิพิธภัณฑ์, 前面 = ข้างหน้า)
The museum is ahead.
มาจากคำว่า 展览馆 zhǎnlǎnguǎn อ่านว่า จร่านหล่านกว่าน = หอนิทรรศการ
จำนวนขีด: 11 ขีด
โครงสร้าง: แบบซ้าย-ขวา — 饣 shí อ่านว่า สรือ = ภาคอาหาร อยู่ซ้าย และ 官 guān อ่านว่า กวาน = ขุนนาง อยู่ขวา
วิธีเขียน: เขียนภาคอาหารสามขีดก่อน แล้วเขียน 官 guān (อ่านว่า กวาน) ทางขวา หลังคาก่อน แล้วจึงเขียนส่วนกรอบสองชั้นด้านล่าง
小贴士 เคล็ดลับฝึกออกเสียง
(xiǎo tiēshì / เสี่ยว เทียซรื่อ / เคล็ดลับเล็ก ๆ)
ใช้จริง · พินอินไม่เขียนเสียง 3 ที่เปลี่ยน
พินอินมาตรฐานเขียนเสียง 3 ตามเดิมเสมอ ผู้พูดต้องเปลี่ยนเอง ต่างจาก 一 yī อ่านว่า อี = หนึ่ง กับ 不 bù อ่านว่า ปู้ = ไม่ ที่ภาษาจีน.คอมเขียนตามเสียงจริง พินอินในบทความนี้ได้ปรับการเปลี่ยนเสียง 一 yī (อ่านว่า อี) และ 不 bù (อ่านว่า ปู้) เพื่อให้ตรงกับการออกเสียงจริง ส่วนเสียง 3 ที่เปลี่ยนจะบอกไว้ในบรรทัด ออกเสียงจริง
雨伞在哪儿?
อ่านว่า อวี่ส่าน ไจ้ หน่าร์
ร่มอยู่ที่ไหน (雨伞 = ร่ม, 在哪儿 = อยู่ที่ไหน)
Where's the umbrella?
เคล็ดลับ · แบ่งกลุ่มคำก่อนเปลี่ยนเสียง
เมื่อมีเสียง 3 ติดกันหลายพยางค์ อย่าเปลี่ยนทุกตัวแบบอัตโนมัติ ให้แบ่งกลุ่มคำตามความหมายก่อน แล้วเปลี่ยนเฉพาะพยางค์ที่อยู่หน้าเสียง 3 ในกลุ่มเดียวกัน เสียงสุดท้ายของกลุ่มยังเป็นเสียง 3
我很好。
อ่านว่า หว่อ เหิ่น ห่าว
ฉันสบายดี (很 = มาก, 好 = ดี)
I'm fine.
常见错误 จุดที่คนไทยมักพลาด
(chángjiàn cuòwù / ฉรางเจี้ยน ชั่วอู้ / ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย)
อ่าน 3+3 ต่ำทั้งสองพยางค์
พลาดบ่อย ✗
อ่าน 你好 nǐ hǎo อ่านว่า หนี่ห่าว = สวัสดี โดยกดเสียงต่ำทั้งสองพยางค์ คำจะฟังหนัก ช้า และไม่เป็นธรรมชาติ
ออกเสียงให้ถูก ✓
你好,很高兴认识你。
อ่านว่า หนี่ ห่าว เหิ่น เกาซิ่ง เริ่นซรึ หนี่
สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก (你好 = สวัสดี, 高兴 = ดีใจ, 认识 = รู้จัก)
Hello, nice to meet you.
วิธีแก้: เปลี่ยนพยางค์แรกเป็นเสียง 2 คือพูด ní hǎo (อ่านว่า หนี ห่าว) แล้วค่อยกดเสียง 3 ที่พยางค์หลัง
ลากเสียง 3 เต็มรูปหน้าเสียงอื่น
พลาดบ่อย ✗
พูด 老师 lǎoshī อ่านว่า เหล่าซรือ = ครู หรือ 美国 Měiguó อ่านว่า เหม่ยกั๋ว = สหรัฐอเมริกา โดยลากเสียง 3 ลงแล้วขึ้นจนสุด คำจะยืดยาวเหมือนพูดทีละพยางค์
ออกเสียงให้ถูก ✓
我的老师是美国人。
อ่านว่า หว่อ เตอะ เหล่าซรือ ซรื่อ เหม่ยกั๋วเหริน
ครูของฉันเป็นคนอเมริกัน (老师 = ครู, 美国人 = คนอเมริกัน)
My teacher is American.
วิธีแก้: เสียง 3 ที่ตามด้วยเสียง 1 2 4 หรือเสียงเบา ให้กดต่ำแล้วจบทันที ไม่ต้องยกขึ้น
เขียนพินอินตามเสียงที่เปลี่ยน
พลาดบ่อย ✗
เขียนการบ้านเป็น ní hǎo (อ่านว่า หนี ห่าว) หรือ shuíguǒ (อ่านว่า สรุยกั่ว) ซึ่งผิดหลักการเขียนพินอิน และทำให้คนอ่านเข้าใจผิดว่าเป็นคำอื่น
ออกเสียงให้ถูก ✓
他说:“你好!”
อ่านว่า ทา ซรัว หนี่ ห่าว
เขาพูดว่า สวัสดี (说 = พูด, 你好 = สวัสดี)
He said, “Hello!”
วิธีแก้: เขียนเสียง 3 ตามเดิม แล้วเปลี่ยนเฉพาะตอนพูด ยกเว้น 一 yī อ่านว่า อี = หนึ่ง กับ 不 bù อ่านว่า ปู้ = ไม่ ที่ภาษาจีน.คอมเขียนตามเสียงจริง
练习 แบบฝึกหัด
(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด)
ทำเองก่อนแล้วค่อยกดดูแนวคำตอบ อ่านคำตอบออกเสียงโดยหาคู่เสียง 3+3 ให้เจอก่อนพูด
ข้อ 1. 水果 shuǐguǒ อ่านว่า สรุ่ยกั่ว = ผลไม้ ออกเสียงจริงอย่างไร
กดดูแนวคำตอบ
我每天吃水果。
อ่านว่า หว่อ เหม่ยเทียน ชรือ สรุ่ยกั่ว
ฉันกินผลไม้ทุกวัน (每天 = ทุกวัน, 水果 = ผลไม้)
I eat fruit every day.
เขียน shuǐguǒ (อ่านว่า สรุ่ยกั่ว) แต่พูด shuíguǒ (อ่านว่า สรุยกั่ว) เพราะเป็น 3+3 และ 我每天 wǒ měitiān อ่านว่า หว่อเหม่ยเทียน = ฉันทุกวัน ก็เป็น 3+3 เช่นกัน จึงพูดเป็น wó měitiān (อ่านว่า หวอ เหม่ยเทียน)
ข้อ 2. 老师 lǎoshī อ่านว่า เหล่าซรือ = ครู กับ 老板 lǎobǎn อ่านว่า เหล่าป่าน = เถ้าแก่; เจ้าของกิจการ พยางค์แรกออกเสียงต่างกันอย่างไร
กดดูแนวคำตอบ
他是老板,不是老师。
อ่านว่า ทา ซรื่อ เหล่าป่าน ปู๋ ซรื่อ เหล่าซรือ
เขาเป็นเถ้าแก่ ไม่ใช่ครู (老板 = เถ้าแก่, 不是 = ไม่ใช่, 老师 = ครู)
He's the boss, not a teacher.
老板 lǎobǎn อ่านว่า เหล่าป่าน = เถ้าแก่; เจ้าของกิจการ เป็น 3+3 จึงพูดเป็น láobǎn (อ่านว่า หลาวป่าน) ส่วน 老师 lǎoshī อ่านว่า เหล่าซรือ = ครู เป็นครึ่งเสียง 3 ตามด้วยเสียง 1
ข้อ 3. ทำไม 起码 qǐmǎ อ่านว่า ฉี่หม่า = อย่างน้อย กับ 骑马 qímǎ อ่านว่า ฉีหม่า = ขี่ม้า จึงฟังเหมือนกัน
กดดูแนวคำตอบ
学中文起码要学一年。
อ่านว่า เสวีย จรงเหวิน ฉี่หม่า ย่าว เสวีย อี้ เหนียน
เรียนภาษาจีนอย่างน้อยต้องเรียนหนึ่งปี (学 = เรียน, 中文 = ภาษาจีน, 起码 = อย่างน้อย, 一年 = หนึ่งปี)
You need to study Chinese for at least a year.
起码 qǐmǎ อ่านว่า ฉี่หม่า = อย่างน้อย เป็น 3+3 จึงพูดเป็น qímǎ (อ่านว่า ฉีหม่า) ซึ่งเสียงตรงกับ 骑马 qímǎ อ่านว่า ฉีหม่า = ขี่ม้า ที่เป็น 2+3 อยู่แล้ว
ข้อ 4. ภารกิจพูด: ทักทายเพื่อนแล้วบอกว่าตัวเองสบายดี
กดดูแนวคำตอบ
你好!我很好。
อ่านว่า หนี่ ห่าว หว่อ เหิ่น ห่าว
สวัสดี ฉันสบายดี (你好 = สวัสดี, 我很好 = ฉันสบายดี)
Hi! I'm fine.
พูดเป็น ní hǎo (อ่านว่า หนี ห่าว) และถ้าพูดรวดเดียว 我很好 wǒ hěn hǎo อ่านว่า หว่อเหิ่นห่าว = ฉันสบายดี จะเป็น wó hén hǎo (อ่านว่า หวอ เหิน ห่าว)
记忆卡 บัตรคำช่วยจำ
(jìyìkǎ / จี้อี้ข่า / บัตรช่วยจำ)
เลือกชุดคำศัพท์หรือชุดประโยค ดูทีละใบ ตอบในใจก่อน แล้วค่อยกดดูเฉลย
บัตรชุดนี้ใช้ทบทวนในบทเรียน ยังไม่บันทึกตารางทบทวนถาวร
总结 สรุปบทเรียนและเรียนต่อ
(zǒngjié / จ่งเจี๋ย / สรุป)
- เสียง 3 เต็มรูปใช้ตอนพูดคำเดี่ยวหรือท้ายประโยค แต่ส่วนใหญ่จะพูดแค่ส่วนต่ำ
- เสียง 3 หน้าเสียง 1 2 4 หรือเสียงเบา พูดเป็นครึ่งเสียง 3 คือต่ำแล้วจบ
- 3+3 พูดเป็น 2+3 เช่น 你好 nǐ hǎo อ่านว่า หนี่ห่าว = สวัสดี 水果 shuǐguǒ อ่านว่า สรุ่ยกั่ว = ผลไม้ 可以 kěyǐ อ่านว่า เข่ออี่ = ได้ แต่พินอินยังเขียนเสียง 3
- เสียง 3 สามพยางค์ให้แบ่งกลุ่มคำก่อน เช่น 展览馆 zhǎnlǎnguǎn อ่านว่า จร่านหล่านกว่าน = หอนิทรรศการ กับ 小老虎 xiǎo lǎohǔ อ่านว่า เสี่ยวเหล่าหู่ = ลูกเสือ
- บทต่อไป: การเปลี่ยนเสียงของ 一 yī อ่านว่า อี = หนึ่ง กับ 不 bù อ่านว่า ปู้ = ไม่

