พินอินไม่ใช่การอ่านตัวอักษรอังกฤษ แต่คือแผนที่เสียงของภาษาจีนกลาง
ฝึกออกเสียงพินอิน 14 วัน: จาก 声母 shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่ / initial consonant; syllable initial)、韵母 yùnmǔ (อ่านว่า อวิ้นหมู่ / syllable final) สู่พยางค์ที่ชัดเจน
บทนี้เปลี่ยนรายชื่อลิงก์ฝึกเสียงเดิมให้เป็นแผนเรียนที่ทำตามได้จริง วันละประมาณ 15–20 นาที เริ่มจากพยัญชนะต้นและสระ แยกคู่เสียงที่คนไทยมักสับสน แล้วรวมเป็นพยางค์พร้อมวรรณยุกต์ เป้าหมายไม่ใช่ท่องตารางให้เร็ว แต่คือฟังความต่างและออกเสียงให้ผู้ฟังแยกคำได้
预备词汇 คำศัพท์ก่อนเรียน
รู้คำเหล่านี้ไว้ก่อน จะตามคำอธิบายและคำสั่งฝึกในบทได้ง่ายขึ้น
- 练习方法 (liànxí fāngfǎ / เลี่ยนสี ฟางฝ่า) วิธีฝึก (practice method)
- 发音难点 (fāyīn nándiǎn / ฟาอิน หนานเตี่ยน) จุดออกเสียงที่ฝึกยาก (pronunciation difficulty)
- 口型 (kǒuxíng / โข่วสิง) รูปปากขณะออกเสียง (mouth shape)
ระดับการเข้าถึงบทเรียน
ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
ใช้แผน 14 วันแบบกลับไปทบทวนได้
ส่วนนี้ช่วยเริ่มฝึกก่อนอ่านรายละเอียดเดิม คำอ่านไทยเป็นเสียงประมาณ พินอินกับตัวอย่างเสียงยังเป็นตัวช่วยหลักในการตรวจเสียงจริง
- ตัวเลขวันเป็นลำดับฝึก ไม่ใช่เส้นตายที่ต้องผ่านทุกหัวข้อในวันเดียว หากยังแยกเสียงไม่ได้ ให้ฝึกซ้ำวันเดิมแล้วค่อยเลื่อนไปต่อ ความชัดมาก่อนจำนวนหัวข้อ
- หนึ่งรอบฝึกให้มี ฟังหนึ่งครั้ง → ดูตำแหน่งปาก → พูดช้า → อัดเสียง → เทียบและแก้หนึ่งจุด ใช้เวลาสั้นแต่ทำสม่ำเสมอดีกว่าท่องนานจนเสียงล้า
- เริ่มคู่ bā (อ่านว่า ปา) / pā (อ่านว่า พา) เพื่อเช็กแรงลม และชุด mā (อ่านว่า มา) / má (อ่านว่า หมา) / mǎ (อ่านว่า หม่า) / mà (อ่านว่า ม่า) เพื่อแยกแนวเสียง ก่อนใช้คำยาว
- เมื่อฝึกส่วนท้าย ให้เปลี่ยนทีละอย่าง ไม่สลับทั้งเสียงต้น สระ และวรรณยุกต์พร้อมกันทุกครั้ง เพราะจะฟังไม่ออกว่าจุดที่ผิดมาจากส่วนใด
- เช็กปลายสัปดาห์ด้วยคำที่ไม่เรียงตามตาราง ลองฟังโดยไม่ดูพินอินและอ่านโดยไม่ฟังนำ หากยังต้องพึ่งตัวช่วยทุกขั้น ให้กลับไปฝึกความต่างที่ยังแยกไม่ออก
ลองตอบก่อน: ถ้ายังอ่านเสียงคู่เดิมสับสนแต่ครบวันที่กำหนดแล้ว ควรเร่งไปหัวข้อถัดไปทันทีหรือไม่?
กดดูแนวคำตอบ
ไม่ควร ใช้วันเป็นแนวจัดเวลา แล้วทบทวนจุดที่ยังไม่ชัดก่อน ฝึกทีละคู่จนได้ยินและทำความต่างได้ จึงค่อยเพิ่มคำกับความเร็ว
汉字练习 (ฝึกเขียนอักษรจีน)
(hànzì liànxí / ฮ่านจื้อ เลี่ยนสี / ฝึกอักษรจีน / Chinese character practice)
เลือกอักษรสำคัญ 5 ตัวจากบทนี้ ดูลำดับขีด แล้วกดลองเขียนบนจอได้
ฝึกเขียนอักษร 声 shēng (อ่านว่า เซริง)
声
อ่านว่า เซริง
ความหมาย: เสียง
จำนวนขีด 7 ขีด
โครงสร้าง บน–ล่าง ด้านล่างเป็นส่วนโค้งของอักษรรูปย่อ ด้านบน 士 (shì / ซรื่อ / นักปราชญ์)
sound; voice
ตัวอย่างการใช้
声音很好听。
อ่านว่า เซริงอิน เหิ่น ห่าวทิง
แปลไทย: เสียงนี้ฟังไพเราะมาก (好听 = ฟังไพเราะ)
The sound is very pleasant.
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 母 mǔ (อ่านว่า หมู่)
母
อ่านว่า หมู่
ความหมาย: แม่; ส่วนแม่
จำนวนขีด 5 ขีด
โครงสร้าง อักษรรูปเดียว มีจุดสองจุดอยู่ภายใน
mother; the initial component in shēngmǔ
ตัวอย่างการใช้
声母很重要。
อ่านว่า เซริงหมู่ เหิ่น จร้งย่าว
แปลไทย: เสียงต้นสำคัญมาก (重要 = สำคัญ)
Initial consonants are very important.
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 音 yīn (อ่านว่า อิน)
音
อ่านว่า อิน
ความหมาย: เสียง
จำนวนขีด 9 ขีด
โครงสร้าง บน–ล่าง ด้านบน 立 (lì / ลี่ / ยืน) ด้านล่าง 日 (rì / ยรื่อ / ดวงอาทิตย์)
sound
ตัวอย่างการใช้
我听到声音。
อ่านว่า หว่อ ทิงต้าว เซริงอิน
แปลไทย: ฉันได้ยินเสียง (听到 = ได้ยิน)
I hear a sound.
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 调 diào (อ่านว่า เตี้ยว)
调
อ่านว่า เตี้ยว
ความหมาย: ทำนอง; ระดับเสียง
จำนวนขีด 10 ขีด
โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย 讠 (yánzìpáng / เหยียนจื้อผาง / หมวดคำพูดด้านข้าง) ด้านขวา 周 (zhōu / โจรว / รอบ)
tone; pitch or melody (diào)
ตัวอย่างการใช้
声调很重要。
อ่านว่า เซริงเตี้ยว เหิ่น จร้งย่าว
แปลไทย: วรรณยุกต์สำคัญมาก (重要 = สำคัญ)
Tones are very important.
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 练 liàn (อ่านว่า เลี่ยน)
练
อ่านว่า เลี่ยน
ความหมาย: ฝึก
จำนวนขีด 8 ขีด
โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านขวาเป็นชิ้นส่วนรูปย่อ ด้านซ้าย 纟 (jiǎosīpáng / เจี่ยวซือผาง / หมวดเส้นไหมด้านข้าง)
to practise
ตัวอย่างการใช้
每天练习十分钟。
อ่านว่า เหม่ยเทียน เลี่ยนสี สรือ เฟินจรง
แปลไทย: ฝึกวันละสิบนาที (每天 = ทุกวัน, 十分钟 = สิบนาที)
Practise for ten minutes every day.
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
拼音目标 pīnyīn mùbiāo (อ่านว่า พินอิน มู่เปียว / Pinyin learning goals) — เรียนพินอินเพื่ออะไร
汉语拼音 Hànyǔpīnyīn (อ่านว่า ฮ่านอวี่พินอิน / Chinese Pinyin) Hànyǔ Pīnyīn เป็นระบบอักษรโรมันสำหรับเขียนเสียงภาษาจีนมาตรฐาน ช่วยเปิดพจนานุกรม พิมพ์ภาษาจีน ตรวจการออกเสียง และมองเห็นโครงสร้างของพยางค์
หนึ่งพยางค์มีอะไรบ้าง
โดยทั่วไปพยางค์ประกอบด้วย 声母 shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่ / initial consonant; syllable initial) (เสียงต้น) + 韵母 yùnmǔ (อ่านว่า อวิ้นหมู่ / syllable final) (ส่วนท้ายของพยางค์) + 声调 shēngdiào (อ่านว่า เซริงเตี้ยว / lexical tone) (วรรณยุกต์) เช่น mǎ (อ่านว่า หม่า) มี m + a + เสียงที่ 3 ส่วนคำอย่าง ài (อ่านว่า ไอ้) ไม่มี 声母 shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่ / initial consonant; syllable initial) แต่ยังเป็นพยางค์สมบูรณ์ได้
หลักสำคัญ: เปลี่ยนวรรณยุกต์แล้วความหมายอาจเปลี่ยน ดังนั้นอย่าฝึกเฉพาะตัวอักษรโดยละเสียงวรรณยุกต์
练习方法 liànxí fāngfǎ (อ่านว่า เลี่ยนสี ฟางฝ่า / practice method) — วงจรฝึก 5 ขั้น
- ฟัง: ฟังเสียงตัวอย่างหนึ่งพยางค์โดยยังไม่รีบพูดตาม
- สังเกต: ดูตำแหน่งลิ้น รูปปาก และแรงลม
- เลียนเสียง: พูดช้า ๆ 3 ครั้ง แล้วพูดด้วยความเร็วปกติอีก 3 ครั้ง
- เทียบคู่: สลับเสียงที่ใกล้กัน เช่น b–p, j–q หรือ an–ang
- อัดเสียง: อัดเสียงตนเอง ฟังย้อน และแก้ครั้งละหนึ่งจุด
สูตรฝึก 15 นาที
ฟัง 3 นาที → ฝึกเสียงเดี่ยว 4 นาที → เทียบคู่ 4 นาที → อ่านคำสั้น 2 นาที → อัดและทบทวน 2 นาที
อย่าใช้คำอ่านไทยแทนเสียงจริง: คำอ่านไทยช่วยจำตำแหน่งคร่าว ๆ แต่ไม่แทนคุณภาพเสียง ลม และตำแหน่งลิ้นของภาษาจีน ควรฟังเสียงมาตรฐานควบคู่เสมอ
十四日计划 shísì rì jìhuà (อ่านว่า สรือซื่อ ยรื่อ จี้ฮว่า / fourteen-day plan) — แผนฝึกพินอิน 14 วัน
วันที่ 1–3: คู่เสียงใช้ริมฝีปากและโคนลิ้น
- วันที่ 1: b p m f — ฝึกแรงลมด้วยกระดาษบาง; ตัวอย่าง bā (อ่านว่า ปา), pá (อ่านว่า ผา), mǎ (อ่านว่า หม่า), fà (อ่านว่า ฟ่า)
- วันที่ 2: d t n l — แยกเสียงพ่นลมและฝึก n–l; ตัวอย่าง dà (อ่านว่า ต้า), tā (อ่านว่า ทา), nǐ (อ่านว่า หนี่), lái (อ่านว่า ไหล)
- วันที่ 3: g k h — ให้โคนลิ้นทำงานและไม่เติมเสียงสระท้าย; ตัวอย่าง gē (อ่านว่า เกอ), kè (อ่านว่า เค่อ), hǎo (อ่านว่า ห่าว)
วันที่ 4–6: กลุ่มปลายลิ้นและลิ้นหน้า
- วันที่ 4: j q x — ยิ้มเล็กน้อย ให้ลิ้นอยู่ด้านหน้า; ตัวอย่าง jī (อ่านว่า จี), qī (อ่านว่า ชี), xiǎo (อ่านว่า เสี่ยว)
- วันที่ 5: zh ch sh r — งอปลายลิ้นขึ้นแต่ไม่แตะเพดานแน่น; ตัวอย่าง zhī (อ่านว่า จรือ), chī (อ่านว่า ชรือ), shì (อ่านว่า ซรื่อ), rén (อ่านว่า เหริน)
- วันที่ 6: z c s — ปลายลิ้นอยู่ด้านหน้า ไม่ม้วนลิ้น; ตัวอย่าง zǎo (อ่านว่า เจ่า), cài (อ่านว่า ไช่), sān (อ่านว่า ซาน)
วันที่ 7–10: สระเดี่ยวและสระประสม
- วันที่ 7: a o e i u ü — รักษารูปปากให้คงที่; ตัวอย่าง bā (อ่านว่า ปา), bó (อ่านว่า ปั๋ว), è (อ่านว่า เอ้อ), yī (อ่านว่า อี), wǔ (อ่านว่า อู่), lǜ (อ่านว่า ลวี่)
- วันที่ 8: ai ei ao ou — ให้เสียงไหลต่อเนื่อง ไม่แยกเป็นสองพยางค์; ตัวอย่าง lái (อ่านว่า ไหล), hēi (อ่านว่า เฮย), hǎo (อ่านว่า ห่าว), kǒu (อ่านว่า โข่ว)
- วันที่ 9: ia ie ua uo üe — ฝึกเสียงนำสั้นและเชื่อมทันที; ตัวอย่าง jiā (อ่านว่า เจีย), xiě (อ่านว่า เสี่ย), huā (อ่านว่า ฮวา), guó (อ่านว่า กั๋ว), xué (อ่านว่า เสวีย)
- วันที่ 10: iao iu uai ui — จำว่า iou และ uei ย่อเป็น iu และ ui เมื่อมี 声母 shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่ / initial consonant; syllable initial); ตัวอย่าง xiǎo (อ่านว่า เสี่ยว), liù (อ่านว่า ลิ่ว), kuài (อ่านว่า คว่าย), shuǐ (อ่านว่า สรุ่ย)
วันที่ 11–14: เสียงนาสิกและทบทวน
- วันที่ 11: an ian uan üan — จบเสียงด้วย n; ตัวอย่าง nán (อ่านว่า หนาน), tiān (อ่านว่า เทียน), guān (อ่านว่า กวาน), yuǎn (อ่านว่า เหยวี่ยน)
- วันที่ 12: en in un ün — รักษาเสียงหลักก่อนปิดด้วย n; ตัวอย่าง hěn (อ่านว่า เหิ่น), xīn (อ่านว่า ซิน), lùn (อ่านว่า ลุ่น), yún (อ่านว่า อวิ๋น)
- วันที่ 13: ang iang uang ong — เปิดทางลมไปด้านหลังและจบด้วย ng; ตัวอย่าง máng (อ่านว่า หมาง), xiǎng (อ่านว่า เสี่ยง), huáng (อ่านว่า ฮว๋าง), dōng (อ่านว่า ตง)
- วันที่ 14: eng ing ueng iong + ทบทวนสี่เสียง; ตัวอย่าง lěng (อ่านว่า เหลิ่ง), tīng (อ่านว่า ทิง), wēng (อ่านว่า เวิง), xiōng (อ่านว่า สยง)
เกณฑ์ผ่านแต่ละวัน: ฟังคู่เสียงแล้วแยกได้อย่างน้อย 8 ใน 10 ครั้ง และอ่านรายการสั้นโดยไม่เติมเสียงไทยท้ายพยางค์ หากยังไม่ถึงเกณฑ์ให้ทบทวนก่อนเพิ่มชุดใหม่
发音难点 fāyīn nándiǎn (อ่านว่า ฟาอิน หนานเตี่ยน / pronunciation difficulties) — จุดที่ผู้เรียนไทยมักพลาด
เสียงพ่นลมกับไม่พ่นลม
b–p, d–t, g–k, j–q, zh–ch และ z–c ต่างกันที่แรงลมเป็นหลัก ลองถือกระดาษไว้หน้าปาก: เสียงฝั่ง p t k q ch c ควรทำให้กระดาษขยับชัดกว่า
j q x กับ ü
เมื่อ ü ตามหลัง j q x จุดสองจุดจะหายไปในการเขียน เช่น ju, qu, xu แต่ยังออกเสียงเป็น ü ไม่ใช่ u แบบใน gu, ku, hu
i ไม่ได้ออกเสียงเหมือนกันทุกตำแหน่ง
i ใน mǐ (อ่านว่า หมี่) หรือ nǐ (อ่านว่า หนี่) ต่างจาก i ที่ตามหลัง z c s และ zh ch sh r คำอย่าง zì (อ่านว่า จื้อ) และ shì (อ่านว่า ซรื่อ) จึงไม่ควรอ่านโดยลากเสียง “อี” แบบคำว่า mǐ (อ่านว่า หมี่)
n กับ ng ต้องจบคนละตำแหน่ง
an/en จบด้วยปลายลิ้นบริเวณด้านหน้า ส่วน ang/eng เปิดช่องเสียงไปด้านหลัง ลองฝึกเป็นคู่ เช่น lán (อ่านว่า หลาน)–láng (อ่านว่า หลาง) และ chén (อ่านว่า เฉริน)–chéng (อ่านว่า เฉริง)
标调规则 biāodiào guīzé (อ่านว่า เปียวเตี้ยว กุยเจ๋อ / tone-mark placement rules) — วางเครื่องหมายวรรณยุกต์ตรงไหน
ลำดับเลือกสระ
ถ้ามี a ให้วางบน a; หากไม่มี a ให้มอง o หรือ e; ใน iu และ ui ให้วางบนสระตัวหลัง เช่น hǎo (อ่านว่า ห่าว)、kǒu (อ่านว่า โข่ว)、xué (อ่านว่า เสวีย)、liù (อ่านว่า ลิ่ว)、shuǐ (อ่านว่า สรุ่ย)
สี่เสียงและเสียงเบา
เสียงที่ 1 สูงราบ (mā (อ่านว่า มา)), เสียงที่ 2 ไต่ขึ้น (má (อ่านว่า หมา)), เสียงที่ 3 ต่ำแล้ววกขึ้นเมื่ออ่านเดี่ยว (mǎ (อ่านว่า หม่า)), เสียงที่ 4 ตกสั้นชัด (mà (อ่านว่า ม่า)) และเสียงเบาไม่ใส่เครื่องหมาย (ma)
ฝึกให้เป็นคำ: เมื่ออ่านประโยค รูปเสียงที่ได้ยินอาจเปลี่ยนตามกฎการเปลี่ยนเสียงและจังหวะ แต่พินอินในพจนานุกรมมักแสดงรูปเสียงพื้นฐาน จึงควรฝึกทั้งพยางค์เดี่ยวและคำจริง
核心术语 héxīn shùyǔ (อ่านว่า เหอซิน ซรู่อวี่ / core terminology) — ศัพท์สำคัญในการฝึกพินอิน
声母
Pinyin: shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่)
อ่านว่า: เซริงหมู่
แปลไทย: พยัญชนะต้น; เสียงต้นของพยางค์
English: initial consonant; syllable initial
这个音节没有声母。
Pinyin: Zhège yīnjié méiyǒu shēngmǔ (อ่านว่า เจร้อเกอะ อินเจี๋ย เหมยโหย่ว เซริงหมู่).
อ่านว่า: เจร้อเกอะ อินเจี๋ย เหมยโหย่ว เซริงหมู่
แปลไทย: พยางค์นี้ไม่มีพยัญชนะต้น (音节 = พยางค์, 没有 = ไม่มี)
English: This syllable has no initial consonant.
韵母
Pinyin: yùnmǔ (อ่านว่า อวิ้นหมู่)
อ่านว่า: อวิ้นหมู่
แปลไทย: ส่วนท้ายของพยางค์; สระและเสียงท้าย
English: syllable final
这个韵母的口型要稳定。
Pinyin: Zhège yùnmǔ de kǒuxíng yào wěndìng (อ่านว่า เจร้อเกอะ อวิ้นหมู่ เตอะ โข่วสิง ย่าว เหวิ่นติ้ง).
อ่านว่า: เจร้อเกอะ อวิ้นหมู่ เตอะ โข่วสิง ย่าว เหวิ่นติ้ง
แปลไทย: รูปปากของส่วนท้ายพยางค์นี้ต้องคงที่ (口型 = รูปปาก, 稳定 = คงที่)
English: Keep the mouth shape stable for this final.
声调
Pinyin: shēngdiào (อ่านว่า เซริงเตี้ยว)
อ่านว่า: เซริงเตี้ยว
แปลไทย: เสียงวรรณยุกต์
English: lexical tone
普通话有四个基本声调。
Pinyin: Pǔtōnghuà yǒu sì ge jīběn shēngdiào (อ่านว่า ผู่ทงฮว่า โหย่ว ซื่อ เกอะ จีเปิ่น เซริงเตี้ยว).
อ่านว่า: ผู่ทงฮว่า โหย่ว ซื่อ เกอะ จีเปิ่น เซริงเตี้ยว
แปลไทย: ภาษาจีนกลางมีวรรณยุกต์พื้นฐานสี่เสียง (普通话 = จีนกลางมาตรฐาน, 基本声调 = วรรณยุกต์พื้นฐาน)
English: Standard Mandarin has four basic tones.
轻声
Pinyin: qīngshēng (อ่านว่า ชิงเซริง)
อ่านว่า: ชิงเซริง
แปลไทย: เสียงเบา; เสียงเป็นกลาง
English: neutral tone
“妈妈”的第二个字读轻声。
Pinyin: “Māma (อ่านว่า มาม่ะ)” de dì'èr ge zì dú qīngshēng (อ่านว่า เตอะ ตี้เอ้อร์ เกอะ จื้อ ตู๋ ชิงเซริง).
อ่านว่า: มาม่ะ เต่อ ตี้เอ้อร์ เกอะ จื้อ ตู๋ ชิงเซริง
แปลไทย: ตัวอักษรตัวที่สองในคำว่า 妈妈 māma (อ่านว่า มาม่ะ / mother) อ่านเป็นเสียงเบา (第二个字 = อักษรตัวที่สอง, 轻声 = เสียงเบา)
English: The second character in 妈妈 māma (อ่านว่า มาม่ะ / mother) is pronounced in the neutral tone.
音节
Pinyin: yīnjié (อ่านว่า อินเจี๋ย)
อ่านว่า: อินเจี๋ย
แปลไทย: พยางค์
English: syllable
老师让我们分开读每个音节。
Pinyin: Lǎoshī ràng wǒmen fēnkāi dú měi ge yīnjié (อ่านว่า เหล่าซรือ รั่ง หว่อเมิน เฟินไค ตู๋ เหม่ย เกอะ อินเจี๋ย).
อ่านว่า: เหล่าซรือ รั่ง หว่อเมิน เฟินไค ตู๋ เหม่ย เกอะ อินเจี๋ย
แปลไทย: ครูให้เราแยกอ่านทีละพยางค์ (分开读 = อ่านแยก, 每个音节 = แต่ละพยางค์)
English: The teacher asked us to pronounce each syllable separately.
背一背 bèi yi bèi (อ่านว่า เป้ย อิ เป้ย) — ท่องแล้วพูด
(bèi yi bèi / เป้ย อิ เป้ย / ท่องจำ)
เรื่องที่จะท่อง: แผนฝึกพินอิน 14 วันของฉัน
อ่านออกเสียงทีละบรรทัด แล้วปิดข้อความพูดให้ได้ทั้งหมด ท่องได้ครบแล้วค่อยเปลี่ยนรายละเอียดเป็นเรื่องของคุณเอง ประโยคเหล่านี้ใช้คำและรูปประโยคจากบทนี้เป็นหลัก
จุดฝึกเสียง: ก่อนพูดทั้งประโยค ให้อ่านพินอินทีละพยางค์เป็น 声母 shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่ / initial consonant; syllable initial) + 韵母 yùnmǔ (อ่านว่า อวิ้นหมู่ / syllable final) + 声调 shēngdiào (อ่านว่า เซริงเตี้ยว / lexical tone) ก่อน แล้วค่อยต่อเป็นประโยค
บรรทัดที่ 1
我要用十四天学好拼音。
อ่านว่า หว่อ ย่าว ย่ง สรือซื่อ เทียน เสวียห่าว พินอิน
ฉันจะใช้เวลาสิบสี่วันเรียนพินอินให้ได้ดี (用十四天 = ใช้เวลาสิบสี่วัน, 学好 = เรียนให้ได้ดี, 拼音 = พินอิน)
English: I’m going to spend fourteen days learning pinyin well.
บรรทัดที่ 2
头几天,我先练声母和韵母。
อ่านว่า โถว จี่ เทียน หว่อ เซียน เลี่ยน เซริงหมู่ เหอ อวิ้นหมู่
ช่วงไม่กี่วันแรก ฉันฝึกเสียงต้นและส่วนท้ายก่อน (头几天 = ช่วงไม่กี่วันแรก, 先练 = ฝึกก่อน, 声母 = เสียงต้น, 韵母 = ส่วนท้าย)
English: For the first few days, I practise the initials and finals first.
บรรทัดที่ 3
韵母的口型要稳定。
อ่านว่า อวิ้นหมู่ เตอะ โข่วสิง ย่าว เหวิ่นติ้ง
รูปปากของส่วนท้ายต้องคงที่ (口型 = รูปปาก, 稳定 = คงที่)
English: The mouth shape of a final must stay steady.
บรรทัดที่ 4
普通话有四个基本声调,我每天都练。
อ่านว่า ผู่ทงฮว่า โหย่ว ซื่อ เกอะ จีเปิ่น เซริงเตี้ยว หว่อ เหม่ยเทียน โตว เลี่ยน
ภาษาจีนกลางมีวรรณยุกต์พื้นฐานสี่เสียง ฉันฝึกทุกวัน (普通话 = ภาษาจีนกลาง, 四个基本声调 = วรรณยุกต์พื้นฐานสี่เสียง, 每天都练 = ฝึกทุกวัน)
English: Mandarin has four basic tones, and I practise them every day.
บรรทัดที่ 5
老师让我们分开读每个音节。
อ่านว่า เหล่าซรือ รั่ง หว่อเมิน เฟินไค ตู๋ เหม่ย เกอะ อินเจี๋ย
ครูให้พวกเราอ่านแยกทีละพยางค์ (让 = ให้, 分开读 = อ่านแยก, 每个音节 = ทุกพยางค์)
English: The teacher has us read each syllable separately.
เปลี่ยนเป็นเรื่องของคุณ
ใช้ประโยคเดิมเป็นแม่แบบ เปลี่ยนเฉพาะส่วนที่เป็นเรื่องของคุณ แล้วพูดออกเสียง
แบบที่ 1: เปลี่ยนจำนวนวันและสิ่งที่จะฝึก
我要用十四天学好拼音。
อ่านว่า หว่อ ย่าว ย่ง สรือซื่อ เทียน เสวียห่าว พินอิน
ฉันจะใช้เวลาสิบสี่วันเรียนพินอินให้ได้ดี (用十四天 = ใช้เวลาสิบสี่วัน, 学好 = เรียนให้ได้ดี, 拼音 = พินอิน)
English: I’m going to spend fourteen days learning pinyin well.
กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว
我要用七天学好声调。
อ่านว่า หว่อ ย่าว ย่ง ชี เทียน เสวียห่าว เซริงเตี้ยว
ฉันจะใช้เวลาเจ็ดวันเรียนวรรณยุกต์ให้ได้ดี (用七天 = ใช้เวลาเจ็ดวัน, 学好 = เรียนให้ได้ดี, 声调 = วรรณยุกต์)
English: I’m going to spend seven days learning the tones well.
แบบที่ 2: เปลี่ยนสิ่งที่ฝึกก่อน
头几天,我先练声母和韵母。
อ่านว่า โถว จี่ เทียน หว่อ เซียน เลี่ยน เซริงหมู่ เหอ อวิ้นหมู่
ช่วงไม่กี่วันแรก ฉันฝึกเสียงต้นและส่วนท้ายก่อน (头几天 = ช่วงไม่กี่วันแรก, 先练 = ฝึกก่อน, 声母 = เสียงต้น, 韵母 = ส่วนท้าย)
English: For the first few days, I practise the initials and finals first.
กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว
头几天,我先练四个声调。
อ่านว่า โถว จี่ เทียน หว่อ เซียน เลี่ยน ซื่อ เกอะ เซริงเตี้ยว
ช่วงไม่กี่วันแรก ฉันฝึกวรรณยุกต์สี่เสียงก่อน (头几天 = ช่วงไม่กี่วันแรก, 先练 = ฝึกก่อน, 四个声调 = วรรณยุกต์สี่เสียง)
English: For the first few days, I practise the four tones first.
แบบที่ 3: เปลี่ยนวิธีที่ครูให้ฝึก
老师让我们分开读每个音节。
อ่านว่า เหล่าซรือ รั่ง หว่อเมิน เฟินไค ตู๋ เหม่ย เกอะ อินเจี๋ย
ครูให้พวกเราอ่านแยกทีละพยางค์ (让 = ให้, 分开读 = อ่านแยก, 每个音节 = ทุกพยางค์)
English: The teacher has us read each syllable separately.
กดดูตัวอย่างที่เปลี่ยนแล้ว
老师让我们慢慢读每个音节。
อ่านว่า เหล่าซรือ รั่ง หว่อเมิน ม่านม่าน ตู๋ เหม่ย เกอะ อินเจี๋ย
ครูให้พวกเราอ่านทุกพยางค์ช้า ๆ (让 = ให้, 慢慢读 = อ่านช้า ๆ, 每个音节 = ทุกพยางค์)
English: The teacher has us read every syllable slowly.
เล่าใหม่ด้วยคำของตัวเอง
ไม่ต้องดูข้อความ เล่าเรื่องของคุณตามลำดับนี้ เป็นภาษาจีนสั้น ๆ
- คุณจะใช้กี่วันฝึกอะไร (ใช้ 我要用 wǒ yào yòng (อ่านว่า หว่อ ย่าว ย่ง / I will use or spend)…天学好 tiān xuéhǎo (อ่านว่า เทียน เสวียห่าว / learn well within a stated number of days)…)
- ช่วงแรกฝึกอะไรก่อน (ใช้ 头几天 tóu jǐ tiān (อ่านว่า โถว จี่ เทียน / the first few days),我先练 wǒ xiān liàn (อ่านว่า หว่อ เซียน เลี่ยน / I practice first)…)
- ครูหรือตัวคุณเองฝึกแบบไหนทุกวัน (ใช้ 每天都练 měitiān dōu liàn (อ่านว่า เหม่ยเทียน โตว เลี่ยน / practice every day) หรือ 老师让我们 lǎoshī ràng wǒmen (อ่านว่า เหล่าซรือ รั่ง หว่อเมิน / the teacher asks us to)…)
自我检查 zìwǒ jiǎnchá (อ่านว่า จื้อหว่อ เจี่ยนฉรา / self-check) — แบบฝึกท้ายบท
- พยางค์ภาษาจีนหนึ่งพยางค์ประกอบด้วยส่วนใดบ้าง
- คู่ b–p และ d–t ควรสังเกตความต่างหลักเรื่องใด
- เหตุใด ju จึงไม่อ่านด้วย u แบบใน gu
- เครื่องหมายวรรณยุกต์ของ liu และ shui อยู่ที่สระตัวใด
- อัดเสียง lán (อ่านว่า หลาน)–láng (อ่านว่า หลาง) และ chén (อ่านว่า เฉริน)–chéng (อ่านว่า เฉริง) แล้วฟังว่าจบเสียงต่างกันหรือไม่
กดดูแนวคำตอบ
- 声母 shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่ / initial consonant; syllable initial) + 韵母 yùnmǔ (อ่านว่า อวิ้นหมู่ / syllable final) + 声调 shēngdiào (อ่านว่า เซริงเตี้ยว / lexical tone) โดยบางพยางค์อาจไม่มี 声母 shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่ / initial consonant; syllable initial)
- แรงลม: p และ t พ่นลมชัดกว่า b และ d
- เพราะเมื่อ ü อยู่หลัง j q x จุดสองจุดจะถูกละในการเขียน แต่เสียงยังเป็น ü
- liù (อ่านว่า ลิ่ว) วางที่ u และ shuǐ (อ่านว่า สรุ่ย) วางที่ i เพราะ iu/ui วางเครื่องหมายบนสระตัวหลัง
- lán (อ่านว่า หลาน)/chén (อ่านว่า เฉริน) จบด้วย n ด้านหน้า ส่วน láng (อ่านว่า หลาง)/chéng (อ่านว่า เฉริง) จบด้วย ng ด้านหลัง
แหล่งตรวจสอบเนื้อหา: 《汉语拼音方案 Hànyǔ pīnyīn fāng'àn (อ่านว่า ฮ่านอวี่ พินอิน ฟางอ้าน / Scheme for Hanyu Pinyin)》และ《汉语拼音正词法基本规则 Hànyǔ pīnyīn zhèngcífǎ jīběn guīzé (อ่านว่า ฮ่านอวี่ พินอิน เจริ้งฉือฝ่า จีเปิ่น กุยเจ๋อ / Basic Rules of Hanyu Pinyin Orthography)》 เนื้อหาและลำดับฝึกเรียบเรียงใหม่ทั้งหมดเพื่อผู้เรียนภาษาไทย
易错词 คำและเสียงที่ระวังใช้ผิด
(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่มักใช้ผิด)
- ฝึกทุกคู่รวดเดียวจนแยกไม่ออกว่าผิดจุดไหน เลือกหนึ่งคู่ที่ยังสับสน ฟังสลับกัน แล้วอัดเสียงของตนเองเทียบทีละคู่
- วัดจากความเร็วอย่างเดียว ให้ทดสอบว่าพูดช้าแล้วต้นเสียง ส่วนท้าย และวรรณยุกต์ยังครบ ก่อนเพิ่มความเร็ว
总结 สรุปจำง่าย
(zǒngjié / จ่งเจี๋ย / สรุปบทเรียน / lesson summary)
- 声母 shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่; พยัญชนะต้น) — ฝึกตำแหน่งปากและแรงลมก่อนเพิ่มความเร็ว ถ้าเสียงเริ่มผิดให้กลับมาฝึกเป็นคู่
- 韵母 yùnmǔ (อ่านว่า อวิ้นหมู่; ส่วนท้ายของพยางค์) — ฟังสระและเสียงจบให้ครบ ใช้กระจกช่วยดูปาก แต่ยังต้องฟังตำแหน่งลิ้นร่วมด้วย
- 声调 shēngdiào (อ่านว่า เซริงเตี้ยว; วรรณยุกต์) — ฝึกจากพยางค์ไปคำและประโยคสั้น อัดเสียงแล้วเทียบตัวอย่าง ไม่เร่งให้จบแผนจนเสียงยังผิด
- 轻声 qīngshēng (อ่านว่า ชิงเซริง; เสียงเบา) — ฝึกในคำเต็มและจังหวะประโยค แผน 14 วันปรับช้าหรือทบทวนซ้ำได้ตามเสียงที่ยังสับสน
บัตรคำช่วยจำ记忆卡
(jìyìkǎ / จี้อี้ข่า / บัตรคำช่วยจำ)
ใช้บัตรสองชุดเพื่อทบทวนความหมายของคำศัพท์ และฝึกเปลี่ยนประโยคภาษาไทยเป็นภาษาจีน
บัตรคำเป็นเครื่องมือ VIP กรุณาเข้าสู่ระบบด้วยสมาชิก VIP ที่ยังใช้งานได้เพื่อฝึกชุดนี้

