เรียนพินอินและการออกเสียง: แผนฝึกครบจากศูนย์ถึงอ่านคำจริง

แผนฝึกพินอินจากการฟังเสียง ฝึกวรรณยุกต์ ประกอบพยางค์ และอ่านคำจริง

พื้นฐานก่อนเข้าเส้นทางหลัก · บทที่ 1

汉语拼音入门 Hànyǔpīnyīn rùmén (อ่านว่า ฮ่านอวี่พินอิน รู่เหมิน / introduction to Chinese Pinyin) (เริ่มต้นพินอินภาษาจีน)

(Hànyǔpīnyīn rùmén / ฮ่านอวี่พินอิน รู่เหมิน / เริ่มต้นพินอินภาษาจีน / introduction to Chinese Pinyin)

เริ่มบทนี้ได้แม้ยังอ่านอักษรจีนไม่ออก พินอินคือระบบเขียนเสียงภาษาจีนกลางด้วยอักษรโรมัน ตัวที่หน้าตาคล้ายภาษาอังกฤษจึงไม่ได้อ่านตามชื่ออักษรภาษาอังกฤษเสมอไป บทนี้พาแยกเสียงต้น ส่วนท้าย และวรรณยุกต์ทีละส่วน แล้วอ่านรวมเป็นหนึ่งพยางค์ ก่อนนำไปฟังคำและประโยคจริง

วิธีฝึก: อ่านคำอธิบายสั้น ๆ ดูปากของตัวเองในกระจก ฟังตัวอย่างจนจบหนึ่งครั้ง แล้วค่อยพูดตาม อย่ากดหลายปุ่มติดกัน เริ่มช้าและชัดก่อนเพิ่มความเร็ว คำอ่านไทยทุกจุดเป็นเสียงประมาณ ใช้ช่วยเริ่มต้นควบคู่กับพินอินและเสียงมาตรฐาน

预备词汇 คำศัพท์ก่อนเรียน

รู้คำเหล่านี้ไว้ก่อน จะตามคำอธิบายและคำสั่งฝึกในบทได้ง่ายขึ้น

  • 发音 (fāyīn / ฟาอิน) ออกเสียง (pronunciation)
  • 拼读 (pīndú / พินตู๋) ประกอบเสียงแล้วอ่านเป็นพยางค์ (sound out a syllable)
  • 普通话 (Pǔtōnghuà / ผู่ทงฮว่า) ภาษาจีนกลางมาตรฐาน (Standard Mandarin)

ระดับการเข้าถึงบทเรียน

ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
  • Publicอ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ ระดับปัจจุบันของบทเรียนนี้
  • Free Memberต้องเข้าสู่ระบบ แต่ไม่ต้องชำระเงิน
  • VIPต้องมีสมาชิก VIP ที่ยังใช้งานอยู่

สมาชิกแต่ละแบบได้สิทธิ์อะไรบ้าง

Public ระดับของบทเรียนนี้

อ่านบทเรียนสาธารณะและเนื้อหาพื้นฐานที่เปิดให้ทุกคน โดยไม่ต้องสร้างบัญชี

  • บทเรียนสาธารณะอ่านบทเรียนและเนื้อหาพื้นฐานที่กำหนดเป็น Public ได้โดยไม่ต้องเข้าสู่ระบบ
Free Member

อ่านบทเรียน Public และบทเรียนที่กำหนดเป็น Free Member หลังเข้าสู่ระบบ โดยไม่ต้องชำระเงิน

  • บทเรียนสำหรับสมาชิกฟรีเมื่อเข้าสู่ระบบแล้ว สามารถอ่านบทเรียน Public และบทเรียนที่กำหนดเป็น Free Member ได้โดยไม่ต้องชำระเงิน
VIP

อ่านบทเรียน Public, Free Member และ VIP ตามสิทธิ์ที่ยังใช้งานอยู่ พร้อมใช้เครื่องมือเสริมที่บทเรียนนั้นรองรับ

  • บทเรียน VIPอ่านบทความและบทเรียนที่กำหนดสำหรับสมาชิก VIP โดยระบบตรวจสิทธิ์จากเซิร์ฟเวอร์
  • Dictionary Popupแตะคำหรือโครงสร้างภาษาจีนที่บทเรียนเตรียมไว้ เพื่อดูคำอธิบายโดยไม่ต้องออกจากบทเรียน
  • คลังคำศัพท์และประโยคของฉันบันทึกคำจาก Popup หรือเลือกข้อความภาษาจีนจากบทเรียนที่รองรับ เพื่อกลับมาทบทวนภายหลัง
  • เสียงและตัวช่วยอักษรจีนใช้เสียงภาษาจีนและเครื่องมือ Hanzi บนบทเรียนที่รองรับ เพื่อช่วยฝึกอ่านและออกเสียง
  • ความคืบหน้าและเรียนต่อบันทึกความคืบหน้าและกลับไปยังบทเรียนล่าสุดบนส่วนของระบบที่รองรับ
  • ส่วนลดสินค้าดิจิทัล 10%สมาชิก VIP ที่มีสิทธิ์ใช้งานได้รับส่วนลดตามเงื่อนไขของสินค้าดิจิทัลที่ร่วมรายการ

สิทธิ์ของเครื่องมือเสริมขึ้นอยู่กับฟังก์ชันที่บทเรียนนั้นรองรับ และไม่เปลี่ยนระดับการเข้าถึงของบทเรียน

ดูรายละเอียดสิทธิ์ VIP และแผนสมาชิกทั้งหมด

学习目标 xuéxí mùbiāo (อ่านว่า เสวียสี มู่เปียว / learning goals) (เป้าหมายการเรียน)

(xuéxí mùbiāo / เสวียสี มู่เปียว / เป้าหมายการเรียน / learning goals)

  • แยกส่วนประกอบของพินอินได้ว่าอะไรคือพยัญชนะต้น สระ และวรรณยุกต์
  • อ่านคำตัวอย่างตามพินอินพร้อมสังเกตระดับเสียง
  • ใช้ไอคอนลำโพง พจนานุกรม และลำดับขีดเพื่อฝึกซ้ำเมื่อเป็นสมาชิก VIP

拼音结构 pīnyīn jiégòu (อ่านว่า พินอิน เจี๋ยโก้ว / Pinyin structure) (โครงสร้างพินอิน)

(pīnyīn jiégòu / พินอิน เจี๋ยโก้ว / โครงสร้างพินอิน / Pinyin structure)

พยางค์คือหนึ่งจังหวะที่เปล่งออกมา: ลองอ่าน mā (อ่านว่า มา) หนึ่งครั้ง จะได้หนึ่งจังหวะ ไม่สะกดชื่ออักษรเป็น “เอ็ม–เอ” สองจังหวะ ในการฝึกนี้เราจะดูว่าเสียงเริ่มที่ไหน ต่อด้วยอะไร และมีแนวเสียงสูง–ต่ำอย่างไร

声母 shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่ / initial consonant) (พยัญชนะต้น)

(shēngmǔ / เซริงหมู่ / พยัญชนะต้น / initial consonant)

คือเสียงที่เริ่มพยางค์ เช่น m ใน mā (อ่านว่า มา) ให้เม้มริมฝีปากแล้วส่งเสียงผ่านจมูก ก่อนเปิดปากต่อเข้าหาสระ ส่วน n ใน nǐ (อ่านว่า หนี่) เริ่มด้วยปลายลิ้นแตะบริเวณเหงือกหลังฟันบน ไม่ใช่ริมฝีปาก

ตรวจปาก: เริ่มเสียง m โดยไม่เติมเสียง “มอ” ยาว ๆ เมื่อต่อกับสระต้องไหลเป็นพยางค์เดียว เสียงต้นยังไม่มีความหมายคำศัพท์ด้วยตัวมันเอง

韵母 yùnmǔ (อ่านว่า อวิ้นหมู่ / final) (สระหรือส่วนท้าย)

(yùnmǔ / อวิ้นหมู่ / สระหรือส่วนท้าย / final)

คือส่วนที่ต่อจากเสียงต้น อาจมีสระอย่างเดียวหรือมีเสียงท้ายด้วย เช่น a ใน mā (อ่านว่า มา) เป็นสระใกล้ อา ส่วน i ใน nǐ (อ่านว่า หนี่) เป็นสระใกล้ อี ในบทนี้คำว่า “ส่วนท้าย” จึงกว้างกว่าสระเดี่ยวหนึ่งตัว

ฝึกปาก: ตอนอ่านพยางค์ตัวแรกให้เปิดขากรรไกรพอสบาย ตอนอ่านตัวหลังให้ยกลิ้นเข้าใกล้เพดานปากด้านหน้าและผ่อนริมฝีปาก ไม่กัดฟันหรือเกร็งคอ

声调 shēngdiào (อ่านว่า เซริงเตี้ยว / tone) (วรรณยุกต์)

(shēngdiào / เซริงเตี้ยว / วรรณยุกต์ / tone)

คือแนวระดับเสียงของพยางค์ ไม่ใช่ความดัง ลองคงเสียงต้นและสระไว้ แล้วเปลี่ยนเฉพาะแนวเสียงใน mā (อ่านว่า มา) / má (อ่านว่า หมา) / mǎ (อ่านว่า หม่า) / mà (อ่านว่า ม่า) เครื่องหมายเหนือสระช่วยบอกว่าจะคงเสียง ไต่ขึ้น ลงต่ำ หรือปล่อยตกอย่างไร

音节 yīnjié (อ่านว่า อินเจี๋ย / syllable) (พยางค์)

(yīnjié / อินเจี๋ย / พยางค์ / syllable)

คือหน่วยที่อ่านรวมกันหนึ่งจังหวะ เช่น hǎo (อ่านว่า ห่าว) ต้องเชื่อมเสียงต้น h (ลมเสียดผ่านบริเวณโคนลิ้น ใกล้ ฮ) กับส่วนท้าย ao (ใกล้ อาว) แล้วทำแนวเสียง 3 ไม่อ่านชื่อส่วนประกอบแยกเป็นหลายคำ

ตัวอย่างคำทักทาย 你好 Níhǎo อ่านว่า หนีห่าว = สวัสดี (hello) มีสองพยางค์ อ่านเป็นสองจังหวะต่อกัน รูปเสียงประจำคำคือ nǐhǎo (อ่านว่า หนี่ห่าว) แต่เมื่ออ่านเสียง 3 สองพยางค์ติดกัน พยางค์แรกมักพูดเป็นแนวเสียง 2 บทนี้จึงแสดงรูปเสียงพูด Níhǎo (อ่านว่า หนีห่าว) ไว้ในคำทักทาย แยกให้ได้ก่อนว่ากำลังดูรูปประจำคำหรือฝึกเสียงจริง

หมายเหตุ: ไม่ใช่ทุกพยางค์จะมีเสียงต้นให้แยกเหมือนกัน พยางค์ที่เริ่มด้วยสระและกฎใช้ y/w จะเรียนในบทเสียงต้นและส่วนท้าย จึงยังไม่ต้องพยายามเติมพยัญชนะให้ทุกพยางค์

ลองตอบก่อน: ใน mā (อ่านว่า มา) ส่วนที่เริ่มด้วยริมฝีปากคืออะไร และเครื่องหมายขีดราบบอกอะไร?

กดดูแนวคำตอบ

m คือเสียงต้น ส่วน a คือส่วนท้ายใกล้ อา ขีดราบหมายถึงเสียง 1 ให้คงระดับเสียงสูงพอสบาย เมื่อรวมแล้วอ่าน mā (อ่านว่า มา) เป็นหนึ่งจังหวะ

四声和轻声 sìshēng hé qīngshēng (อ่านว่า ซื่อเซริง เหอ ชิงเซริง / four tones and neutral tone) (สี่เสียงและเสียงเบา)

(sìshēng hé qīngshēng / ซื่อเซริง เหอ ชิงเซริง / สี่เสียงและเสียงเบา / four tones and neutral tone)

ฝึกชุดเดียวกันทั้งสี่เสียงเพื่อให้ได้ยินการเปลี่ยนของวรรณยุกต์ชัด ชุดด้านล่างเป็นแบบฝึกเสียง ไม่ได้กำหนดให้อ่านแทนอักษรจีนคำใดคำหนึ่ง ความหมายจริงต้องดูคำศัพท์และบริบทด้วย

第一声 dìyīshēng (อ่านว่า ตี้อีเซริง / tone 1)

(dìyīshēng / ตี้อีเซริง / เสียง 1: สูงและค่อนข้างราบ / tone 1)

เสียง 1: สูงและค่อนข้างราบ

mā (อ่านว่า มา)

เริ่มที่ระดับเสียงค่อนข้างสูงที่พูดได้สบาย แล้วคงไว้ ไม่ยกสูงขึ้นตอนจบ

ตรวจตัวเอง: ใช้มือวาดเส้นแนวนอนขณะพูด เสียงควรไม่ตกท้ายเหมือนคำถามห้วน ๆ

第二声 dì'èrshēng (อ่านว่า ตี้เอ้อร์เซริง / tone 2)

(dì'èrshēng / ตี้เอ้อร์เซริง / เสียง 2: ไต่ขึ้น / tone 2)

เสียง 2: ไต่ขึ้น

má (อ่านว่า หมา)

เริ่มจากช่วงกลางแล้วไต่ขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไม่กระโดดจากต่ำไปสูงทันที

ตรวจตัวเอง: วาดมือขึ้นเป็นทางลาด ถ้าเสียงค้างอยู่ระดับเดียวให้ฟังใหม่แล้วพูดช้าลง

第三声 dìsānshēng (อ่านว่า ตี้ซานเซริง / tone 3)

(dìsānshēng / ตี้ซานเซริง / เสียง 3: ลงต่ำ แล้ววกขึ้นเมื่อฝึกเดี่ยว / tone 3)

เสียง 3: ลงต่ำ แล้ววกขึ้นเมื่อฝึกเดี่ยว

mǎ (อ่านว่า หม่า)

เริ่มค่อนข้างต่ำ ลดต่ำลงแล้วค่อยวกขึ้น หลีกเลี่ยงการกดคอ บทนี้ฟังแบบเดี่ยวให้ได้ยินแนวเสียงชัดก่อน

ตรวจตัวเอง: เปรียบเทียบกับเสียง 2: เสียง 3 มีช่วงต่ำก่อน ส่วนเสียง 2 ไต่ขึ้นต่อเนื่อง

第四声 dìsìshēng (อ่านว่า ตี้ซื่อเซริง / tone 4)

(dìsìshēng / ตี้ซื่อเซริง / เสียง 4: ตกลง / tone 4)

เสียง 4: ตกลง

mà (อ่านว่า ม่า)

เริ่มค่อนข้างสูงแล้วปล่อยเสียงตกลงให้ชัด กระชับแต่ไม่ตะโกน

ตรวจตัวเอง: วาดมือลง ถ้าเสียงท้ายยกกลับขึ้นให้หยุดแล้วฟังตัวอย่างอีกครั้ง

轻声 qīngshēng (อ่านว่า ชิงเซริง / neutral tone)

(qīngshēng / ชิงเซริง / เสียงเบา / neutral tone)

เสียงเบาไม่ใช่เสียงราบเสียงที่ห้า พยางค์นั้นจะสั้นและไม่เน้น ระดับเสียงขึ้นกับพยางค์ก่อนหน้า เช่น 妈妈 māma อ่านว่า มาม่ะ = แม่ (mother) พยางค์หลังเบากว่าพยางค์แรก และเขียนโดยไม่มีเครื่องหมายวรรณยุกต์ อย่าลดความดังทั้งคำจนพยางค์แรกหายไปด้วย

ระวังรูปไม่มีเครื่องหมาย: รายการสระหรือตารางฝึกบางแห่งตั้งใจยังไม่ใส่วรรณยุกต์เพื่ออธิบายการประกอบเสียง จึงไม่ใช่ว่ารูปไม่มีเครื่องหมายทุกแห่งต้องเป็นเสียงเบา ต้องดูว่ากำลังสอนรูปสะกดหรือคำพูดจริง

ฝึกฟัง 3 รอบ: รอบแรกฟังโดยไม่พูด รอบที่สองฟังหนึ่งพยางค์แล้วหยุดพูดตามหนึ่งครั้ง รอบที่สามอ่านสลับ mā (อ่านว่า มา) / mǎ (อ่านว่า หม่า) และ má (อ่านว่า หมา) / mà (อ่านว่า ม่า) อัดเสียงตัวเองแล้วเทียบทีละคู่ โดยใช้ความดังใกล้กัน

ข้อยกเว้นที่พบเมื่อพูดต่อกัน: เสียง 3 ในคำหรือประโยคจำนวนมากไม่ยกกลับขึ้นเต็มรูปเหมือนการฝึกเดี่ยว ถ้าเสียง 3 สองพยางค์อยู่ติดกัน พยางค์แรกมักเปลี่ยนเป็นแนวเสียง 2 อย่าเร่งท่องทุกกรณีตอนนี้ ให้แยกสี่เสียงเดี่ยวก่อน แล้วเรียนพร้อมตัวอย่างในบทเสียง 3

核心词汇 héxīn cíhuì (อ่านว่า เหอซิน ฉือฮุ่ย / core vocabulary) (คำศัพท์หลัก 5 คำ)

(héxīn cíhuì / เหอซิน ฉือฮุ่ย / คำศัพท์หลัก / core vocabulary)

คำศัพท์หลักด้านล่างช่วยให้อ่านคำอธิบายพินอินต่อได้ สมาชิก VIP กดคำเพื่อเปิดพจนานุกรม ส่วนตัวอย่างประโยคถัดไปมีปุ่มฟังสำหรับฝึกใช้คำเหล่านี้ในบริบท

例句 lìjù (อ่านว่า ลี่จวี้ / example sentences) (ประโยคตัวอย่าง)

(lìjù / ลี่จวี้ / ประโยคตัวอย่าง / example sentences)

我学汉语拼音。

Pinyin: Wǒ xué Hànyǔ pīnyīn (อ่านว่า หว่อ เสวีย ฮ่านอวี่ พินอิน).

คำอ่านไทย: หว่อ เสวีย ฮ่านอวี่ พินอิน

ความหมายไทย: ฉันเรียนพินอินภาษาจีน (学 = เรียน)

กดดูคำช่วยอ่านในประโยคนี้
  • 我 wǒ อ่านว่า หว่อ = ฉัน (I)
  • 学 xué อ่านว่า เสวีย = เรียน (study)
  • 汉语 Hànyǔ อ่านว่า ฮ่านอวี่ = ภาษาจีน (Chinese)
  • 拼音 pīnyīn อ่านว่า พินอิน = พินอิน (Pinyin)

English: I study Chinese Pinyin.

声母在音节的开头。

Pinyin: Shēngmǔ zài yīnjié de kāitóu (อ่านว่า เซริงหมู่ ไจ้ อินเจี๋ย เตอะ ไคโถว).

คำอ่านไทย: เซริงหมู่ ไจ้ อินเจี๋ย เตอะ ไคโถว

ความหมายไทย: พยัญชนะต้นอยู่ต้นพยางค์ (开头 = ตอนต้น)

กดดูคำช่วยอ่านในประโยคนี้
  • 声母 shēngmǔ อ่านว่า เซริงหมู่ = พยัญชนะต้น (initial consonant)
  • 在 zài อ่านว่า ไจ้ = อยู่ที่ (be at)
  • 音节 yīnjié อ่านว่า อินเจี๋ย = พยางค์ (syllable)
  • 的 de อ่านว่า เตอะ = คำเชื่อมส่วนขยายกับคำนามที่ตามมา (modifier marker)
  • 开头 kāitóu อ่านว่า ไคโถว = ส่วนเริ่มต้น (beginning)

English: An initial comes at the beginning of a syllable.

韵母在声母后面。

Pinyin: Yùnmǔ zài shēngmǔ hòumiàn (อ่านว่า อวิ้นหมู่ ไจ้ เซริงหมู่ โฮ่วเมี่ยน).

คำอ่านไทย: อวิ้นหมู่ ไจ้ เซริงหมู่ โฮ่วเมี่ยน

ความหมายไทย: สระหรือส่วนท้ายตามหลังพยัญชนะต้น (后面 = ด้านหลัง)

กดดูคำช่วยอ่านในประโยคนี้
  • 韵母 yùnmǔ อ่านว่า อวิ้นหมู่ = ส่วนท้ายของพยางค์ (final)
  • 在 zài อ่านว่า ไจ้ = อยู่ที่ (be at)
  • 声母 shēngmǔ อ่านว่า เซริงหมู่ = พยัญชนะต้น (initial consonant)
  • 后面 hòumiàn อ่านว่า โฮ่วเมี่ยน = ข้างหลัง (behind)

English: A final comes after the initial.

声调会改变意思。

Pinyin: Shēngdiào huì gǎibiàn yìsi (อ่านว่า เซริงเตี้ยว ฮุ่ย ไก่เปี้ยน อี้ซึ).

คำอ่านไทย: เซริงเตี้ยว ฮุ่ย ไก่เปี้ยน อี้ซึ

ความหมายไทย: วรรณยุกต์เปลี่ยนความหมายได้ (改变 = เปลี่ยนแปลง, 意思 = ความหมาย)

กดดูคำช่วยอ่านในประโยคนี้
  • 声调 shēngdiào อ่านว่า เซริงเตี้ยว = วรรณยุกต์ (tone)
  • 会 huì อ่านว่า ฮุ่ย = สามารถ; บอกสิ่งที่เกิดขึ้นได้ในบริบทนี้ (can)
  • 改变 gǎibiàn อ่านว่า ไก่เปี้ยน = เปลี่ยนแปลง (change)
  • 意思 yìsi อ่านว่า อี้ซึ = ความหมาย (meaning)

English: Tones can change meaning.

一个汉字通常是一个音节。

Pinyin: Yí ge Hànzì tōngcháng shì yí ge yīnjié (อ่านว่า อี๋ เกอะ ฮ่านจื้อ ทงฉราง ซรื่อ อี๋ เกอะ อินเจี๋ย).

คำอ่านไทย: อี๋ เกอะ ฮ่านจื้อ ทงฉราง ซรื่อ อี๋ เกอะ อินเจี๋ย

ความหมายไทย: โดยทั่วไปอักษรจีนหนึ่งตัวเท่ากับหนึ่งพยางค์ (通常 = โดยทั่วไป)

กดดูคำช่วยอ่านในประโยคนี้
  • 一个 yíge อ่านว่า อี๋เกอะ = หนึ่งหน่วย ใช้ลักษณนามนับสิ่งที่กล่าวถึง (one)
  • 汉字 Hànzì อ่านว่า ฮ่านจื้อ = อักษรจีน (Chinese character)
  • 通常 tōngcháng อ่านว่า ทงฉราง = โดยทั่วไป (usually)
  • 是 shì อ่านว่า ซรื่อ = คือ (be)
  • 音节 yīnjié อ่านว่า อินเจี๋ย = พยางค์ (syllable)

English: One Chinese character is usually one syllable.

易错词 yìcuòcí (อ่านว่า อี้ชั่วฉือ / common mistakes) (คำที่ระวังใช้ผิด)

(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่ระวังใช้ผิด / common mistakes)

  • 声母 shēngmǔ อ่านว่า เซริงหมู่ = เสียงต้น (initial consonant) ไม่ใช่ 音节 yīnjié อ่านว่า อินเจี๋ย = พยางค์ (syllable) เสียงต้นเป็นเพียงส่วนแรก ต้องเชื่อมส่วนท้ายและวรรณยุกต์จึงเป็นพยางค์สำหรับอ่าน
  • 韵母 yùnmǔ อ่านว่า อวิ้นหมู่ = ส่วนท้าย (final) ไม่จำเป็นต้องมีสระตัวเดียวเสมอ ส่วนท้ายอาจมีการเลื่อนสระหรือเสียงจบด้วย น/ง ให้ค่อย ๆ เรียนในบทถัดไป
  • อย่าใช้ความดังแทนวรรณยุกต์: การตะโกนพยางค์เดิมไม่ทำให้แนวเสียงเปลี่ยน ลองพูด mā (อ่านว่า มา) และ mà (อ่านว่า ม่า) ที่ความดังใกล้กัน แล้วฟังว่าท้ายเสียงคงที่หรือตกลง

汉字练习 Hànzì liànxí (อ่านว่า ฮ่านจื้อ เลี่ยนสี / Chinese character practice) (ฝึกอักษรจีน)

(Hànzì liànxí / ฮ่านจื้อ เลี่ยนสี / ฝึกอักษรจีน / Chinese character practice)

สมาชิก VIP กดอักษรด้านล่างเพื่อดูลำดับขีดและลองเขียนบนจอ

一

yī

อ่านว่า อี

ความหมายไทย: หนึ่ง

จำนวนขีด 1 ขีด

โครงสร้าง อักษรรูปเดียว มีเส้นนอนหนึ่งเส้น

English: one

好

hǎo

อ่านว่า ห่าว

ความหมายไทย: ดี

จำนวนขีด 6 ขีด

โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย 女 (nǚ / หนวี่ / ผู้หญิง) ด้านขวา 子 (zǐ / จื่อ / ลูก)

English: good

国

guó

อ่านว่า กั๋ว

ความหมายไทย: ประเทศ

จำนวนขีด 8 ขีด

โครงสร้าง ล้อมรอบ ด้านนอก 囗 (wéizìkuàng / เหวยจื้อคว่าง / กรอบล้อม) ด้านใน 玉 (yù / อวี้ / หยก)

English: country

行

xíng

อ่านว่า สิง

ความหมายไทย: ได้; โอเค

จำนวนขีด 6 ขีด

โครงสร้าง ซ้าย–ขวา ด้านซ้าย 彳 (shuāngrénpáng / ซรวางเหรินผาง / ส่วนเดินด้านซ้าย) ด้านขวา 亍 (chù / ชรู่ / ก้าวสั้น)

English: work; be okay

气

qì

อ่านว่า ชี่

ความหมายไทย: อากาศ; ลม

จำนวนขีด 4 ขีด

โครงสร้าง อักษรรูปเดียว มีขีดสุดท้ายโค้งและมีตะขอ

English: air

记忆卡 jìyìkǎ (อ่านว่า จี้อี้ข่า / memory cards) (บัตรคำช่วยจำ)

(jìyìkǎ / จี้อี้ข่า / บัตรคำช่วยจำ / memory cards)

บัตรคำเป็นเครื่องมือ VIP กรุณาเข้าสู่ระบบด้วยสมาชิก VIP ที่ยังใช้งานได้เพื่อฝึกชุดนี้

练习 liànxí (อ่านว่า เลี่ยนสี / practice) (แบบฝึกหัดท้ายบท)

(liànxí / เลี่ยนสี / แบบฝึกหัด / practice)

ลองตอบทีละข้อก่อนเปิดเฉลย หากยังตอบไม่ได้ ให้ย้อนฟังและดูตำแหน่งปาก ไม่ต้องจำชื่อภาษาจีนทั้งหมดให้ได้ในครั้งเดียว

  1. ใน mǎ (อ่านว่า หม่า) ส่วนที่เริ่มด้วยริมฝีปากปิดคืออะไร?
  2. 韵母 yùnmǔ อ่านว่า อวิ้นหมู่ = ส่วนท้ายของพยางค์ (final) หมายถึงสระเดี่ยวเท่านั้นหรือไม่?
  3. อ่าน mā (อ่านว่า มา) / má (อ่านว่า หมา) / mǎ (อ่านว่า หม่า) / mà (อ่านว่า ม่า) แล้ววาดมือให้ตรงกับแนวเสียง
  4. เสียง 3 ในการฝึกเดี่ยวต้องออกต่ำแล้ววกขึ้นเต็มรูปทุกครั้งเมื่อพูดเป็นประโยคหรือไม่?
  5. ถ้าตารางพินอินยังไม่ใส่วรรณยุกต์ เราควรถือว่าทุกช่องเป็นเสียงเบาหรือไม่?
กดดูแนวคำตอบ
  1. m เป็นเสียงต้นใกล้ ม เริ่มด้วยริมฝีปากปิดและปล่อยเสียงผ่านจมูก เมื่อต่อสระกับเสียง 3 จึงได้ mǎ (อ่านว่า หม่า) หนึ่งจังหวะ
  2. ไม่ใช่เสมอไป ส่วนท้ายอาจมีสระประสมหรือเสียงจบด้วย น/ง จึงใช้คำว่า “ส่วนท้าย” เพื่อให้เห็นหน้าที่ของทั้งส่วน
  3. mā (อ่านว่า มา) สูงราบ / má (อ่านว่า หมา) ไต่ขึ้น / mǎ (อ่านว่า หม่า) ต่ำแล้ววกขึ้นเมื่อฝึกเดี่ยว / mà (อ่านว่า ม่า) ตกลง ให้ฟังครบก่อนเริ่มพูดตาม
  4. ไม่ต้อง เสียง 3 ในคำต่อเนื่องมีทั้งช่วงต่ำและการเปลี่ยนเมื่ออยู่หน้าเสียง 3 อีกตัว จึงต้องฝึกต่อในบทเสียง 3 โดยดูบริบท
  5. ไม่ควร ตารางอาจกำลังแสดงรูปประกอบพยางค์ที่ยังไม่ระบุวรรณยุกต์ ต้องดูคำจริงและบริบทก่อนตัดสินเสียง

พร้อมเรียนต่อเมื่อแยกเสียงต้นกับส่วนท้ายได้ อ่านสี่เสียงโดยไม่เพิ่มพยางค์ และอธิบายได้ว่าทำไมเสียงเบาต้องดูคำที่อยู่ข้างหน้า จากนั้นไปบทเสียงต้นและส่วนท้าย หากยังสับสนคู่เสียง 2/3 ให้กลับไปฟังทีละคู่ก่อน

总结 สรุปจำง่าย

(zǒngjié / จ่งเจี๋ย / สรุปบทเรียน / lesson summary)

  • 声母 shēngmǔ (อ่านว่า เซริงหมู่; พยัญชนะต้น) — เป็นเสียงเริ่มพยางค์ แยกตำแหน่งปากของเสียงต้นให้ได้ก่อนเชื่อมสระ
  • 韵母 yùnmǔ (อ่านว่า อวิ้นหมู่; ส่วนท้ายของพยางค์) — อาจมีสระอย่างเดียวหรือมีเสียงท้ายด้วย จึงไม่เท่ากับสระเดี่ยวเสมอไป
  • 声调 shēngdiào (อ่านว่า เซริงเตี้ยว; วรรณยุกต์) — คือแนวระดับเสียง ไม่ใช่ความดัง ฝึกสูงราบ ไต่ขึ้น ต่ำแล้ววกขึ้นเมื่ออ่านเดี่ยว และตกลง
  • 音节 yīnjié (อ่านว่า อินเจี๋ย; พยางค์) — ต้องอ่านรวมเป็นหนึ่งจังหวะ ไม่สะกดชื่ออักษรภาษาอังกฤษทีละตัว