四大美人 (sì dà měirén, ซื่อ ต้า เหม่ยเหริน) เป็นชื่อเรียกกลุ่มหญิงงามสี่คนที่ปรากฏในความทรงจำทางวัฒนธรรมจีน แต่เรื่องราวของทั้งสี่ไม่ได้มีสถานะทางประวัติศาสตร์เหมือนกันทั้งหมด บางคนมีหลักฐานว่าเป็นบุคคลจริง บางคนมีชีวประวัติที่ผสมตำนาน และบางคนเป็นตัวละครวรรณกรรม
บทเรียนนี้ช่วยให้รู้จัก 西施、王昭君、貂蝉、杨贵妃 อย่างเป็นระบบ แยกข้อเท็จจริงออกจากเรื่องเล่าภายหลัง และใช้สำนวน 沉鱼落雁、闭月羞花 ได้โดยไม่เข้าใจผิดว่าคำเปรียบทุกคำคือบันทึกเหตุการณ์จริง
课前词语 (คำศัพท์ที่จำเป็นก่อนเรียน)
สี่คำนี้ใช้แยกประเภทข้อมูลในบทเรียน คำอธิบายแบบสั้นด้านล่างมีไว้เป็นเข็มทิศ ส่วนรายละเอียดจะอยู่ในแต่ละหัวข้อ
- 历史人物 lìshǐ rénwù
- อ่านว่า ลี่สรื่อ เหรินอู้ — บุคคลที่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์รองรับ — English: historical figure
- 文学人物 wénxué rénwù
- อ่านว่า เหวินเสวีย เหรินอู้ — ตัวละครที่สร้างหรือขยายบทบาทในงานวรรณกรรม — English: literary character
- 传说 chuánshuō
- อ่านว่า ฉรวนซรัว — เรื่องเล่าที่สืบต่อกันมาและอาจไม่ใช่หลักฐานร่วมสมัย — English: legend
- 史料 shǐliào
- อ่านว่า สรื่อเลี่ยว — เอกสารหรือหลักฐานที่ใช้ศึกษาประวัติศาสตร์ — English: historical source
ระดับการเข้าถึงบทเรียน
ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
汉字练习 (ฝึกเขียนอักษรจีน)
เลือกอักษรสำคัญ 5 ตัวจากบทนี้ ดูลำดับขีด แล้วกดลองเขียนบนจอได้
ฝึกเขียนอักษร 鱼
鱼
อ่านว่า อวี๋
ความหมาย: ปลา; รูปย่อและรูปเต็ม
ตัวอย่างการใช้
小说用“沉鱼落雁”描写女主角的美貌。
อ่านว่า เสี่ยวซัว ย่ง “เฉินอวี๋ ลั่วเยี่ยน” เหมียวเสี่ย หนวี่ จู่เจวี๋ย เตอะ เหม่ยเม่า
แปลไทย: นวนิยายใช้สำนวน “งามล่มปลาและห่าน” บรรยายความงามของนางเอก
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 文
文
อ่านว่า เหวิน
ความหมาย: แซ่เหวิน
ตัวอย่างการใช้
貂蝉是中国文学中广为人知的人物。
อ่านว่า เตียวฉราน ซรื่อ จรงกั๋ว เหวินเสวีย จรง กว่างเหวย เหรินจรือ เตอะ เหรินอู้
แปลไทย: เตียวฉานเป็นตัวละครที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในวรรณกรรมจีน
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 闭
闭
อ่านว่า ปี้
ความหมาย: ปิด
ตัวอย่างการใช้
这幅画以“闭月羞花”为主题。
อ่านว่า เจ้อ ฝู ฮว่า อี่ “ปี้เยว่ ซิวฮวา” เหวย จู่ถี
แปลไทย: ภาพนี้ใช้แนวคิด “งามจนจันทร์หลบและดอกไม้อาย” เป็นหัวข้อ
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 料
料
อ่านว่า เลี่ยว
ความหมาย: วัสดุ; คาดการณ์
ตัวอย่างการใช้
研究历史不能只看一个传说,还要查史料。
อ่านว่า เหยียนจิว ลี่สรื่อ ปู้ เหนิง จรื่อ คั่น อี๋ เกอะ ฉรวนซรัว ไห เย่า ฉรา สรื่อเลี่ยว
แปลไทย: การศึกษาประวัติศาสตร์จะดูเพียงตำนานเรื่องเดียวไม่ได้ ยังต้องตรวจหลักฐานทางประวัติศาสตร์ด้วย
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 故
故
อ่านว่า กู้
ความหมาย: เหตุ; จึง; เก่าในคำประสม
ตัวอย่างการใช้
电视剧对这个古老故事做了新的演绎。
อ่านว่า เตี้ยนซรื่อจวี้ ตุ้ย เจร้อเกอะ กู่เหล่า กู้ซื่อ จั้ว เลอ ซิน เตอะ เหยี่ยนอี้
แปลไทย: ละครโทรทัศน์ได้ตีความเรื่องเก่าแก่นี้ขึ้นใหม่
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
名称与范围 (ชื่อกลุ่มและขอบเขต)
四大美人 เป็นกรอบความทรงจำทางวัฒนธรรม ไม่ใช่ชื่อคณะบุคคลที่เกิดขึ้นพร้อมกัน ทั้งสี่อยู่ต่างยุคและเรื่องราวถูกเล่าซ้ำผ่านประวัติศาสตร์ นิทาน บทกวี งิ้ว นวนิยาย ภาพวาด และสื่อสมัยใหม่
เปิดดู: เข้าใจว่าทำไมต้องอ่านแบบแยกชั้นหลักฐาน
รายชื่อที่ใช้กันแพร่หลายในปัจจุบันคือ 西施 (Xī Shī), 王昭君 (Wáng Zhāojūn), 貂蝉 (Diāochán) และ 杨贵妃 (Yáng Guìfēi) อย่างไรก็ตาม การเรียงชื่อทั้งสี่เข้าด้วยกันเป็นการสรุปทางวัฒนธรรมในยุคหลัง ไม่ใช่เหตุการณ์เดียวในเอกสารโบราณเล่มเดียว
“四大美人”是一个文化称呼,不是同一时代的历史组织。
อ่านว่า “ซื่อ ต้า เหม่ยเหริน” ซรื่อ อี๋ เกอะ เหวินฮว่า เชิงฮุ่ ปู๋ ซรื่อ ถง อี้ สรือไต้ เตอะ ลี่สรื่อ จู่จรือ
แปลไทย: “สี่ยอดหญิงงาม” เป็นชื่อเรียกทางวัฒนธรรม ไม่ใช่องค์กรทางประวัติศาสตร์ในยุคเดียวกัน
English: “The Four Beauties” is a cultural label, not a historical organization from one era.
四位人物 (รู้จักบุคคลทั้งสี่)
จุดสำคัญไม่ใช่การจำเรื่องเล่าทุกฉบับ แต่ต้องรู้ว่าสถานะของแต่ละคนต่างกันอย่างไร และรายละเอียดใดควรกล่าวอย่างระมัดระวัง
เปิดดู: อ่านประวัติย่อพร้อมสถานะของหลักฐานทีละคน
西施 — Xī Shī — ซี ซือ
บริบท: เรื่องของซีซือเชื่อมกับรัฐเยว่และรัฐอู๋ในช่วงปลายยุคชุนชิว เอกสารและงานวรรณกรรมยุคหลังเล่าว่าเธอถูกส่งไปยังรัฐอู๋และกลายเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องการแก้แค้นทางการเมือง แต่รายละเอียดชีวิตส่วนบุคคลมีหลายสำนวน จึงควรเรียกว่า “บุคคลในเรื่องเล่าประวัติศาสตร์ที่ถูกขยายเป็นตำนาน” มากกว่ารับทุกตอนเป็นข้อเท็จจริง
关于西施的故事,历史记载和后来的传说常常交织在一起。
อ่านว่า กวานอวี๋ ซี ซรือ เตอะ กู้ซื่อ ลี่สรื่อ จี้ไจ่ เหอ โฮ่วไหล เตอะ ฉรวนซรัว ฉรางฉราง เจียวจรือ ไจ้ อี้ฉี่
แปลไทย: เรื่องของซีซือมักมีบันทึกทางประวัติศาสตร์และตำนานที่เกิดภายหลังสอดประสานกัน
English: Stories about Xi Shi often intertwine historical records with later legends.
王昭君 — Wáng Zhāojūn — หวัง เจาจวิน
บริบท: หวังเจาจวินเป็นหญิงในราชสำนักสมัยฮั่นที่สมรสกับผู้นำซยงหนูในบริบทความสัมพันธ์ระหว่างการเมืองสองฝ่าย เรื่องช่างวาดภาพรับสินบนและวาดเธอไม่งามเป็นเรื่องเล่าที่แพร่หลายในงานศิลปะภายหลัง จึงไม่ควรเล่าเสมือนเป็นข้อเท็จจริงที่ยืนยันได้ทุกส่วน
王昭君的婚姻有政治和外交背景,后世艺术又增加了许多细节。
อ่านว่า หวัง เจาจวิน เตอะ ฮุนอิน โหย่ว เจริ้งจรื้อ เหอ ไว่เจียว เป้ยจิ่ง โฮ่วซรื่อ อี้ซรู่ โย่ว เจิงเจีย เลอ สวี่ตัว ซี่เจี๋ย
แปลไทย: การสมรสของหวังเจาจวินมีภูมิหลังทางการเมืองและการทูต ส่วนศิลปะยุคหลังได้เพิ่มรายละเอียดอีกมาก
English: Wang Zhaojun’s marriage had a political and diplomatic context, while later art added many details.
貂蝉 — Diāochán — เตียวฉาน (ชื่อที่คนไทยคุ้นเคย: เตียวเสี้ยน)
บริบท: เตียวฉานเป็นตัวละครที่รู้จักจากเรื่องสามก๊กและประเพณีการเล่าเรื่องที่เกี่ยวข้อง บทบาทการใช้กลอุบายทำให้ตั๋งโต๊ะกับลิโป้แตกคอกันเป็นวรรณกรรม ไม่ใช่ชีวประวัติของบุคคลที่ยืนยันได้จากประวัติศาสตร์ร่วมสมัย
貂蝉是著名的文学人物,不能把小说情节直接当成历史事实。
อ่านว่า เตียวฉราน ซรื่อ จรู้หมิง เตอะ เหวินเสวีย เหรินอู้ ปู้ เหนิง ป่า เสี่ยวซรัว ฉิงเจี๋ย จรื๋อเจีย ตั่งเฉิง ลี่สรื่อ ซรื่อสรือ
แปลไทย: เตียวฉานเป็นตัวละครวรรณกรรมที่มีชื่อเสียง ไม่ควรนำโครงเรื่องในนวนิยายมาใช้เป็นข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์โดยตรง
English: Diaochan is a famous literary character; a novel’s plot should not be treated directly as historical fact.
杨贵妃 — Yáng Guìfēi — หยาง กุ้ยเฟย
บริบท: หยางกุ้ยเฟย หรือหยางอวี้หวน เป็นพระสนมเอกในรัชสมัยจักรพรรดิถังเสวียนจงและเป็นบุคคลทางประวัติศาสตร์ เรื่องของเธอถูกถ่ายทอดซ้ำในบทกวี 《长恨歌》 (Cháng Hèn Gē) ละคร ภาพวาด และสื่อร่วมสมัย การเล่าเชิงโรแมนติกหรือการกล่าวโทษว่าเธอทำให้บ้านเมืองล่มจึงต้องแยกจากโครงสร้างการเมืองและกบฏอันลู่ซานที่ซับซ้อนกว่านั้น
杨贵妃是历史人物,但她的故事经过了长期的文学演绎。
อ่านว่า หยาง กุ้ยเฟย ซรื่อ ลี่สรื่อ เหรินอู้ ตั้น ทา เตอะ กู้ซื่อ จิงกั้ว เลอ ฉรางชี เตอะ เหวินเสวีย เหยี่ยนอี้
แปลไทย: หยางกุ้ยเฟยเป็นบุคคลทางประวัติศาสตร์ แต่เรื่องราวของเธอผ่านการดัดแปลงทางวรรณกรรมมาเป็นเวลานาน
English: Yang Guifei was a historical figure, but her story underwent a long process of literary adaptation.
แหล่งตรวจสอบ: พิพิธภัณฑ์พระราชวังจีน: ภาพและเรื่องซีซือ, The Metropolitan Museum of Art: เรื่องหวังเจาจวินในศิลปะ และ สถาบันวัฒนธรรมสมัยนิยม มหาวิทยาลัยเสฉวน: ประวัติศาสตร์กับตัวละครสามก๊ก
沉鱼落雁 (ที่มาของสำนวนปลาและห่าน)
沉鱼落雁 (chényú-luòyàn, เฉินอวี๋ ลั่วเยี่ยน) ปัจจุบันใช้ชมว่าผู้หญิงงดงามมาก แต่ข้อความโบราณที่เป็นรากทางภาพพจน์ไม่ได้เอ่ยชื่อซีซือหรือหวังเจาจวิน
เปิดดู: แยกข้อความในจวงจื่อออกจากเรื่องเล่าที่จับคู่ในยุคหลัง
ในบท 《齐物论》 (Qíwùlùn, ฉีอู้ลุ่น) ของ 《庄子》 มีข้อความกล่าวถึง 毛嫱 (Máo Qiáng) และ 丽姬 (Lì Jī) ว่ามนุษย์เห็นว่างาม แต่ปลาเห็นแล้วดำลงลึก นกเห็นแล้วบินสูง และกวางเห็นแล้ววิ่งหนี จุดของข้อความอยู่ที่การตั้งคำถามว่าใครเป็นผู้กำหนดมาตรฐานความงาม ไม่ใช่การบอกว่าปลาหรือสัตว์หลงใหลในความงามของหญิงทั้งสอง
毛嫱、丽姬,人之所美也;鱼见之深入,鸟见之高飞。
Máo Qiáng, Lì Jī, rén zhī suǒ měi yě; yú jiàn zhī shēnrù, niǎo jiàn zhī gāofēi.
อ่านว่า เหมา เฉียง ลี่ จี เหริน จรือ สั่ว เหม่ย เหย่ อวี๋ เจี้ยน จรือ เซรินรู่ เหนี่ยว เจี้ยน จรือ เกาเฟย
แปลไทยโดยสรุป: เหมาเฉียงและลี่จีเป็นผู้ที่มนุษย์เห็นว่างาม แต่ปลาเห็นแล้วดำลงลึก ส่วนนกเห็นแล้วบินขึ้นสูง
English summary: Humans considered Mao Qiang and Lady Li beautiful, while fish dived and birds flew away when they saw them.
ต่อมา เรื่องเล่าทางวัฒนธรรมจับคู่ 沉鱼 (chényú) กับซีซือ และ 落雁 (luòyàn) กับหวังเจาจวิน การจับคู่นี้ช่วยให้จำรายชื่อได้ แต่ไม่ควรย้อนกลับไปกล่าวว่าจวงจื่อเขียนถึงสองคนนั้นโดยตรง
她有沉鱼落雁之美,但这只是文学性的赞美。
อ่านว่า ทา โหย่ว เฉินอวี๋ ลั่วเยี่ยน จือ เหม่ย ตั้น เจ้อ จื่อซื่อ เหวินเสวียซิ่ง เตอะ จ้านเหม่ย
แปลไทย: เธองดงามประหนึ่งปลาจมวารีและห่านร่วงนภา แต่นี่เป็นเพียงคำชมเชิงวรรณศิลป์
English: She possesses legendary beauty, but this is a literary compliment.
วิเคราะห์: 沉鱼落雁之美 เป็นกลุ่มนามที่ใช้ยกย่องความงาม ไม่ได้อธิบายเหตุการณ์ทางชีววิทยาหรือหลักฐานประวัติศาสตร์
แหล่งตรวจสอบ: บทความวิชาการจาก Peking University ว่าด้วยความงามในจวงจื่อ และ บทความวิชาการที่อ้างข้อความจากบท 齐物论
闭月羞花 (ตำนานจันทร์และดอกไม้)
闭月羞花 (bìyuè-xiūhuā, ปี้เยว่ ซิวฮวา) เป็นสำนวนชมความงามเชิงเปรียบเทียบ ในวัฒนธรรมร่วมสมัยมักจับคู่ “จันทร์หลบ” กับเตียวฉาน และ “ดอกไม้อาย” กับหยางกุ้ยเฟย
เปิดดู: ใช้สำนวนให้ถูกโดยไม่เปลี่ยนตำนานเป็นข้อเท็จจริง
闭月 (bìyuè) แปลตามตัวอักษรว่า “ทำให้ดวงจันทร์หลบ” ส่วน 羞花 (xiūhuā) คือ “ทำให้ดอกไม้ละอาย” ทั้งสองส่วนเป็นบุคลาธิษฐาน ใช้ธรรมชาติมาเปรียบกับความงาม ไม่ใช่คำบรรยายทางวิทยาศาสตร์
เรื่องเล่าที่ใช้จำกล่าวว่าเมฆบังดวงจันทร์ขณะเตียวฉานอยู่ใต้แสงจันทร์ และดอกไม้หุบเมื่อหยางกุ้ยเฟยสัมผัส ตำนานประเภทนี้อธิบายภาพพจน์ได้ แต่ไม่ควรนำไปใช้ยืนยันเหตุการณ์จริงหรือรูปลักษณ์ของบุคคล
人们常用“闭月羞花”来形容女子容貌非常美丽。
อ่านว่า เหรินเมิน ฉาง ย่ง “ปี้เยว่ ซิวฮวา” ไหล สิงหรง หนวี่จื่อ หรงเม่า เฟยฉาง เหม่ยลี่
แปลไทย: ผู้คนมักใช้คำว่า “งามจนจันทร์หลบและดอกไม้อาย” เพื่อบรรยายว่าหญิงสาวมีรูปโฉมงดงามมาก
English: People often use “bìyuè-xiūhuā” to describe a woman as exceptionally beautiful.
การใช้: เป็นสำนวนยกย่องในภาษาวรรณศิลป์ หากพูดในชีวิตประจำวันอาจฟังเป็นทางการหรือเกินจริง
事实与传说 (แยกข้อเท็จจริงกับตำนาน)
เมื่ออ่านเรื่องบุคคลโบราณ ควรถามเสมอว่าเนื้อหามาจากเอกสารประวัติศาสตร์ งานวรรณกรรม หรือคำเล่าภายหลัง เพราะทั้งสามประเภทมีคุณค่าแต่ใช้ตอบคำถามไม่เหมือนกัน
เปิดดู: ตรวจเรื่องที่มักเล่าปะปนกันและวิธีเขียนอย่างรับผิดชอบ
| ประเด็น | ควรเข้าใจอย่างไร | วิธีเขียนที่ปลอดภัย |
|---|---|---|
| รายชื่อสี่คน | เป็นชุดความทรงจำทางวัฒนธรรมที่ใช้แพร่หลาย | ใช้คำว่า “โดยทั่วไปหมายถึง…” แทนการอ้างว่ามีบัญชีทางการหนึ่งเดียว |
| ซีซือกับรัฐอู๋ | มีเรื่องเล่าหลายชั้นจากเอกสารและวรรณกรรมภายหลัง | ระบุว่า “ตามเรื่องเล่าที่สืบต่อกันมา” เมื่อรายละเอียดไม่แน่นอน |
| หวังเจาจวินกับช่างวาดภาพ | การสมรสมีบริบทประวัติศาสตร์ ส่วนเรื่องติดสินบนเป็นตำนานศิลปะที่แพร่หลาย | แยกแกนประวัติศาสตร์ออกจากตอนเสริมในงานศิลปะ |
| เตียวฉาน | เป็นตัวละครวรรณกรรมที่ไม่มีชีวประวัติยืนยันแบบบุคคลประวัติศาสตร์ | เรียกว่า “ตัวละครในวรรณกรรมสามก๊ก” |
| หยางกุ้ยเฟยกับความล่มสลาย | เป็นบุคคลจริง แต่เหตุการณ์การเมืองมีหลายปัจจัย | ไม่กล่าวโทษบุคคลคนเดียวแทนการวิเคราะห์โครงสร้างอำนาจ |
| ข้ออ้างเกี่ยวกับรูปลักษณ์หรือร่างกาย | คำเล่ารายบุคคลจำนวนมากขาดหลักฐานน่าเชื่อถือและไม่ช่วยให้เข้าใจบริบททางวัฒนธรรม | ไม่นำเสนอเป็นข้อเท็จจริงและไม่ใช้รูปลักษณ์ลดทอนคุณค่าของบุคคล |
学习历史时,我们要区分史料、文学作品和民间传说。
อ่านว่า เสวียสี ลี่สรื่อ สรือ หว่อเมิน เย่า ชวีเฟิน สรื่อเลี่ยว เหวินเสวีย จั้วผิ่น เหอ หมินเจียน ฉรวนซรัว
แปลไทย: เมื่อเรียนประวัติศาสตร์ เราต้องแยกหลักฐานทางประวัติศาสตร์ งานวรรณกรรม และตำนานพื้นบ้านออกจากกัน
English: When studying history, we should distinguish historical sources, literary works, and folk legends.
核心词汇 (คำศัพท์หลัก)
คำทั้งสิบช่วยให้พูดถึงวัฒนธรรม ความงาม และความน่าเชื่อถือของข้อมูลได้แม่นยำกว่าการจำชื่อบุคคลเพียงอย่างเดียว
เปิดดู: เรียนคำศัพท์พร้อมประโยคใหม่ครบห้าส่วน
01
美人
อ่านว่า เหม่ยเหริน
แปลไทย: คนงาม; หญิงงาม
English: beauty; beautiful woman
ตัวอย่างประโยค
古代绘画中的美人形象反映了当时的审美。
อ่านว่า กู่ไต้ ฮุ่ยฮว่า จรง เตอะ เหม่ยเหริน สิงเซี่ยง ฝ่านอิ้ง เลอ ตังสือ เตอะ เสริ่นเหม่ย
แปลไทย: ภาพคนงามในจิตรกรรมโบราณสะท้อนค่านิยมความงามของยุคนั้น
English: Images of beauties in ancient paintings reflect the aesthetics of their time.
02
传说
อ่านว่า ฉรวนซรัว
แปลไทย: ตำนาน; เรื่องเล่าสืบต่อกันมา
English: legend; folklore
ตัวอย่างประโยค
这个传说有很多不同的版本。
อ่านว่า เจ้อเกอะ ฉรวนซรัว โหย่ว เหิ่น ตัว ปู้ถง เตอะ ป่านเปิ่น
แปลไทย: ตำนานเรื่องนี้มีหลายฉบับที่แตกต่างกัน
English: This legend has many different versions.
03
历史人物
อ่านว่า ลี่สรื่อ เหรินอู้
แปลไทย: บุคคลทางประวัติศาสตร์
English: historical figure
ตัวอย่างประโยค
阅读故事以前,先确认她是不是历史人物。
อ่านว่า เยว่ตู๋ กู้ซื่อ อี่เฉียน เซียน เชวี่ยเริ่น ทา ซรื่อ ปุ ซรื่อ ลี่สรื่อ เหรินอู้
แปลไทย: ก่อนอ่านเรื่อง ให้ตรวจสอบก่อนว่าเธอเป็นบุคคลทางประวัติศาสตร์หรือไม่
English: Before reading the story, first confirm whether she is a historical figure.
04
文学人物
อ่านว่า เหวินเสวีย เหรินอู้
แปลไทย: ตัวละครหรือบุคคลในวรรณกรรม
English: literary character
ตัวอย่างประโยค
貂蝉是中国文学中广为人知的人物。
อ่านว่า เตียวฉราน ซรื่อ จรงกั๋ว เหวินเสวีย จรง กว่างเหวย เหรินจรือ เตอะ เหรินอู้
แปลไทย: เตียวฉานเป็นตัวละครที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในวรรณกรรมจีน
English: Diaochan is a widely known figure in Chinese literature.
05
和亲
อ่านว่า เหอชิน
แปลไทย: การสมรสเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างอำนาจการเมือง
English: diplomatic marriage; marriage alliance
ตัวอย่างประโยค
这次和亲也有复杂的政治和外交背景。
อ่านว่า เจร้อ ชื่อ เหอชิน เหย่ โหย่ว ฟู่จ๋า เตอะ เจริ้งจรื้อ เหอ ไว่เจียว เป้ยจิ่ง
แปลไทย: การสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีครั้งนี้มีภูมิหลังทางการเมืองและการทูตที่ซับซ้อนด้วย
English: This diplomatic marriage also had a complex political and diplomatic background.
06
沉鱼落雁
อ่านว่า เฉินอวี๋ ลั่วเยี่ยน
แปลไทย: งามล่มปลาและห่าน; งดงามอย่างยิ่ง
English: extraordinarily beautiful
ตัวอย่างประโยค
小说用“沉鱼落雁”描写女主角的美貌。
อ่านว่า เสี่ยวซัว ย่ง “เฉินอวี๋ ลั่วเยี่ยน” เหมียวเสี่ย หนวี่ จู่เจวี๋ย เตอะ เหม่ยเม่า
แปลไทย: นวนิยายใช้สำนวน “งามล่มปลาและห่าน” บรรยายความงามของนางเอก
English: The novel uses “chényú-luòyàn” to describe the heroine’s beauty.
07
闭月羞花
อ่านว่า ปี้เยว่ ซิวฮวา
แปลไทย: งามจนจันทร์หลบและดอกไม้อาย
English: exceedingly beautiful
ตัวอย่างประโยค
这幅画以“闭月羞花”为主题。
อ่านว่า เจ้อ ฝู ฮว่า อี่ “ปี้เยว่ ซิวฮวา” เหวย จู่ถี
แปลไทย: ภาพนี้ใช้แนวคิด “งามจนจันทร์หลบและดอกไม้อาย” เป็นหัวข้อ
English: This painting takes “bìyuè-xiūhuā” as its theme.
08
史料
อ่านว่า สรื่อเลี่ยว
แปลไทย: หลักฐานหรือเอกสารทางประวัติศาสตร์
English: historical source; historical material
ตัวอย่างประโยค
研究历史不能只看一个传说,还要查史料。
อ่านว่า เหยียนจิว ลี่สรื่อ ปู้ เหนิง จรื่อ คั่น อี๋ เกอะ ฉรวนซรัว ไห เย่า ฉรา สรื่อเลี่ยว
แปลไทย: การศึกษาประวัติศาสตร์จะดูเพียงตำนานเรื่องเดียวไม่ได้ ยังต้องตรวจหลักฐานทางประวัติศาสตร์ด้วย
English: Historical research cannot rely on one legend alone; it must also examine historical sources.
09
演绎
อ่านว่า เหยี่ยนอี้
แปลไทย: ดัดแปลงหรือตีความเพื่อถ่ายทอดใหม่
English: to adapt; to interpret
ตัวอย่างประโยค
电视剧对这个古老故事做了新的演绎。
อ่านว่า เตี้ยนซรื่อจวี้ ตุ้ย เจร้อเกอะ กู่เหล่า กู้ซื่อ จั้ว เลอ ซิน เตอะ เหยี่ยนอี้
แปลไทย: ละครโทรทัศน์ได้ตีความเรื่องเก่าแก่นี้ขึ้นใหม่
English: The television drama gave this ancient story a new interpretation.
10
审美
อ่านว่า เสริ่นเหม่ย
แปลไทย: รสนิยมและมุมมองเกี่ยวกับความงาม
English: aesthetics; aesthetic taste
ตัวอย่างประโยค
不同的时代有不同的审美标准。
อ่านว่า ปู้ถง เตอะ สรือไต้ โหย่ว ปู้ถง เตอะ เสริ่นเหม่ย เปียวจรุ่น
แปลไทย: แต่ละยุคสมัยมีมาตรฐานความงามแตกต่างกัน
English: Different eras have different standards of beauty.
练习 (แบบฝึกหัด)
ลองจำแนกข้อมูลก่อนเปิดเฉลย เป้าหมายคือเลือกคำได้ถูกและไม่ปะปนวรรณกรรมกับประวัติศาสตร์
- ใครในรายชื่อสี่คนควรเรียกว่า 文学人物 มากกว่าบุคคลประวัติศาสตร์?
- ข้อความใน 《庄子·齐物论》 กล่าวถึงซีซือกับหวังเจาจวินโดยตรงหรือไม่?
- หากต้องการชมตัวละครในนวนิยายว่างดงามมาก เลือกใช้ 沉鱼落雁 ได้หรือไม่ และควรเข้าใจว่าเป็นภาษาแบบใด?
- เติมคำ: 研究古代故事时,要区分______、文学作品和民间传说。 เลือก 史料 หรือ 审美
- เขียนประโยคภาษาจีนหนึ่งประโยคโดยใช้ 传说 แล้วระบุว่าประโยคนั้นไม่ได้ยืนยันข้อเท็จจริงอย่างไร
เปิดดู: ตรวจคำตอบพร้อมเหตุผล
- 貂蝉 (Diāochán) เพราะบทบาทที่รู้จักกันแพร่หลายเป็นตัวละครจากวรรณกรรมและประเพณีการเล่าเรื่องสามก๊ก ไม่ใช่ชีวประวัติที่ยืนยันได้จากเอกสารร่วมสมัย
- ไม่กล่าวถึงโดยตรง ข้อความกล่าวถึง 毛嫱 (Máo Qiáng) และ 丽姬 (Lì Jī) ส่วนการจับคู่ซีซือกับ “ปลาจม” และหวังเจาจวินกับ “ห่านร่วง” เป็นการอธิบายทางวัฒนธรรมในยุคหลัง
- ใช้ได้ในงานเขียนหรือคำชมที่ต้องการน้ำเสียงเชิงวรรณศิลป์ แต่ไม่ควรอธิบายเป็นเหตุการณ์จริง
- 史料: 研究古代故事时,要区分史料、文学作品和民间传说。 (Yánjiū gǔdài gùshi shí, yào qūfēn shǐliào, wénxué zuòpǐn hé mínjiān chuánshuō.) — เมื่อศึกษาเรื่องเล่าโบราณ ต้องแยกหลักฐานทางประวัติศาสตร์ งานวรรณกรรม และตำนานพื้นบ้านออกจากกัน — English: When studying ancient stories, distinguish historical sources, literature, and folk legends.
- ตัวอย่าง: 传说她的美貌让花儿低下了头。 (Chuánshuō tā de měimào ràng huār dīxià le tóu., ฉรวนซรัว ทา เตอะ เหม่ยเม่า ร่าง ฮวาร์ ตีเซี่ย เลอ โถว) — เล่ากันว่าความงามของเธอทำให้ดอกไม้ก้มศีรษะ — English: Legend says her beauty made the flowers lower their heads. คำว่า 传说 แสดงชัดว่านี่คือเรื่องที่เล่าต่อกันมา ไม่ใช่การยืนยันเหตุการณ์
小结 สรุปจำง่าย
(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น)
- 四大美人 (sì dà měirén / ซื่อ ต้า เหม่ยเหริน / สี่ยอดหญิงงาม) ชื่อเรียกทางวัฒนธรรม ไม่ใช่คนยุคเดียวกัน
- 传说 (chuánshuō / ฉรวานซรัว / ตำนาน เรื่องเล่าสืบต่อกันมา) คำที่บอกว่าเรื่องยังไม่ยืนยัน
- 历史人物 (lìshǐ rénwù / ลี่สรื่อ เหรินอู้ / บุคคลทางประวัติศาสตร์) มีหลักฐานว่าเป็นบุคคลจริง
- 文学人物 (wénxué rénwù / เหวินเสวีย เหรินอู้ / ตัวละครในวรรณกรรม) ไม่ควรถือเนื้อเรื่องเป็นข้อเท็จจริง
- 和亲 (héqīn / เหอชิน / การสมรสเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรี) คำเฉพาะทางประวัติศาสตร์
- 沉鱼落雁 (chényú luòyàn / เฉรินอวี๋ ลั่วเยี่ยน / งามจนปลาจมห่านร่วง) สำนวนชมความงาม เป็นคำเปรียบ
- 闭月羞花 (bìyuè xiūhuā / ปี้เยวี่ย ซิวฮวา / งามจนจันทร์หลบดอกไม้อาย) สำนวนชมความงาม เป็นคำเปรียบ
- 史料 (shǐliào / สรื่อเลี่ยว / หลักฐานทางประวัติศาสตร์) ใช้แยกจากวรรณกรรมและตำนาน
- 演绎 (yǎnyì / เหยี่ยนอี้ / ดัดแปลงถ่ายทอดใหม่) ใช้กับเรื่องที่ถูกเล่าซ้ำในวรรณกรรม
- 审美 (shěnměi / เสริ่นเหม่ย / มุมมองเรื่องความงาม) แต่ละยุคมีมาตรฐานต่างกัน
แยกให้ออก: 历史人物 = มีหลักฐานว่าเป็นบุคคลจริง · 文学人物 = ตัวละครในวรรณกรรม เช่น 貂蝉

