เรียนร้อยแซ่ของชาวจีน ตั้งแต่ที่มาของหนังสือ การอ่านแซ่ตัวเดียวและแซ่สองตัว ไปจนถึงการใช้แซ่เรียกบุคคลอย่างสุภาพ คำอ่านไทยเป็นเพียงตัวช่วยประมาณเสียง ควรใช้พินอินเป็นหลัก และยืนยันการอ่านกับเจ้าของชื่อเมื่อใช้จริง
บทอ่านมีแซ่ตัวเดียว 408 ตำแหน่ง (รูปอักษรไม่ซ้ำ 407 รูป เพราะมีรูปแซ่หนึ่งปรากฏสองครั้ง) และแซ่สองตัว 30 แซ่ พร้อมรูปแซ่เพิ่มเติม 4 รายการ ตัวเลข 444 และ 60 ที่พบในคำแนะนำหนังสือบางฉบับไม่ใช่จำนวนรายการที่แสดงในหน้านี้
ความหมายของแซ่ในบทฝึกใช้การถอดเสียง ไม่แปลอักษรเป็นความหมายทั่วไป ทุกบุคคลและเหตุการณ์ในตัวอย่างประโยคเป็นเรื่องสมมติสำหรับฝึกภาษา คำอ่านนี้เป็นภาษาจีนกลาง ไม่ใช่เสียงแซ่แต้จิ๋ว ฮกเกี้ยน หรือกวางตุ้งที่ครอบครัวไทยเชื้อสายจีนอาจใช้
คำศัพท์ที่ควรรู้ก่อนเรียน 预备词汇
(yùbèi cíhuì / อวี้เป้ย ฉือฮุ่ย / คำศัพท์เตรียมก่อนเรียน)
คำเหล่านี้ช่วยให้อ่านบทเรียนได้ลื่นขึ้น ไม่ได้แทนคำอธิบายในแต่ละหัวข้อ
- 传统 (chuántǒng / ฉรวานถ่ง) ดั้งเดิม ตามขนบ (tradition; traditional)
- 介绍 (jièshào / เจี้ยซร่าว) แนะนำ นำเสนอ (to introduce)
- 版本 (bǎnběn / ป่านเปิ่น) ฉบับ (edition; version)
- 起源 (qǐyuán / ฉี่เหยวียน) ต้นกำเนิด (origin)
- 祖先 (zǔxiān / จู่เซียน) บรรพบุรุษ (ancestor)
- 传说 (chuánshuō / ฉรวานซรัว) ตำนาน เรื่องเล่าต่อกันมา (legend)
- 排列 (páiliè / ไผเลี่ย) การเรียงลำดับ (to arrange; order)
- 称呼 (chēnghu / เชริงฮุ่) เรียก คำเรียก (to address; form of address)
- 古代 (gǔdài / กู่ไต้) สมัยโบราณ (ancient times)
- 文化 (wénhuà / เหวินฮว่า) วัฒนธรรม (culture)
ระดับการเข้าถึงบทเรียน
ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
汉字练习 (ฝึกเขียนอักษรจีน)
เลือกอักษรสำคัญ 5 ตัวจากบทนี้ ดูลำดับขีด แล้วกดลองเขียนบนจอได้
ฝึกเขียนอักษร 姓
姓
อ่านว่า ซิ่ง
ความหมาย: แซ่; นามสกุล; มีแซ่ว่า
ตัวอย่างการใช้
我姓王。
อ่านว่า หว่อ ซิ่ง หวาง
แปลไทย: ฉันแซ่หวัง (王 = หวัง (แซ่))
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 我
我
อ่านว่า หว่อ
ความหมาย: ฉัน; ผม; ดิฉัน
ตัวอย่างการใช้
我帮你。
อ่านว่า หว่อ ปาง หนี่
แปลไทย: ฉันช่วยคุณเอง
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 天
天
อ่านว่า เทียน
ความหมาย: ฟ้า; วัน; สภาพของฟ้าในบางโครงสร้าง
ตัวอย่างการใช้
天哪!
อ่านว่า เทียน น่ะ
แปลไทย: ตายแล้ว!
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 明
明
อ่านว่า หมิง
ความหมาย: สว่าง; ชัดเจน; ถัดไปในคำบอกเวลา
ตัวอย่างการใช้
明天见!
อ่านว่า หมิงเทียน เจี้ยน
แปลไทย: พรุ่งนี้เจอกัน (明天 = พรุ่งนี้, 见 = พบ; เจอ)
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ฝึกเขียนอักษร 问
问
อ่านว่า เวิ่น
ความหมาย: ถาม; สอบถาม
ตัวอย่างการใช้
没问题。
อ่านว่า เหมย เวิ่นถี
แปลไทย: ไม่มีปัญหา
กดปุ่ม ขีด เพื่อดูทีละลำดับ แล้วเลือก ลองเขียนบนจอ ได้
ที่มาและประวัติของร้อยแซ่
เนื้อหาส่วนนี้แบ่งเป็น 5 ช่วง เลือกเปิดอ่านทีละหัวข้อได้ เพื่อให้เห็นลำดับจากกำเนิดหนังสือไปจนถึงวิธีใช้ความรู้อย่างถูกต้อง
เปิดอ่าน: กำเนิดและลักษณะของหนังสือร้อยแซ่
เปิดอ่าน: ความต่างของ 姓 กับ 氏 และแนวคิดเรื่องสายตระกูล
เปิดอ่าน: ตำนานเหยียนตี้–หวงตี้และพัฒนาการของระบบแซ่
เปิดอ่าน: เหตุใด 赵 钱 孙 李 จึงอยู่ต้นหนังสือ
เปิดอ่าน: วิธีอ่าน คุณค่าทางการเรียน และข้อควรระวัง
การสืบสายทางมารดามีหลักฐานจากบางชุมชนโบราณ เช่น งานศึกษา DNA แหล่งฝูเจียที่เผยแพร่ในปี 2025 แต่หลักฐานของชุมชนหนึ่งไม่เพียงพอจะยืนยันว่าแซ่ทุกแซ่หรือสังคมจีนทุกแห่งมีพัฒนาการแบบเดียวกัน การอธิบายกำเนิดแซ่จึงควรแยกหลักฐาน ตำนาน และข้อสันนิษฐานออกจากกัน
บทอ่านเป็นวรรค พร้อมพินอินและคำอ่านไทย
อ่านทีละวรรคสี่อักษร ช่วงแซ่ตัวเดียวคือวรรคละสี่แซ่ ส่วนช่วงแซ่สองตัวคือวรรคละสองแซ่ คำแปลบรรทัดล่างใช้แยกขอบเขตแซ่ ไม่ใช่แปลเป็นประโยคเรื่องราว
เปิดอ่าน: บทอ่านวรรคที่ 1–10
วรรคที่ 1
วรรคที่ 2
วรรคที่ 3
วรรคที่ 4
วรรคที่ 5
วรรคที่ 6
วรรคที่ 7
วรรคที่ 8
วรรคที่ 9
วรรคที่ 10
เปิดอ่าน: บทอ่านวรรคที่ 11–20
วรรคที่ 11
วรรคที่ 12
วรรคที่ 13
วรรคที่ 14
วรรคที่ 15
วรรคที่ 16
วรรคที่ 17
วรรคที่ 18
วรรคที่ 19
วรรคที่ 20
เปิดอ่าน: บทอ่านวรรคที่ 21–30
วรรคที่ 21
วรรคที่ 22
วรรคที่ 23
วรรคที่ 24
วรรคที่ 25
วรรคที่ 26
วรรคที่ 27
วรรคที่ 28
วรรคที่ 29
วรรคที่ 30
เปิดอ่าน: บทอ่านวรรคที่ 31–40
วรรคที่ 31
วรรคที่ 32
วรรคที่ 33
วรรคที่ 34
วรรคที่ 35
วรรคที่ 36
วรรคที่ 37
วรรคที่ 38
วรรคที่ 39
วรรคที่ 40
เปิดอ่าน: บทอ่านวรรคที่ 41–50
วรรคที่ 41
วรรคที่ 42
วรรคที่ 43
วรรคที่ 44
วรรคที่ 45
วรรคที่ 46
วรรคที่ 47
วรรคที่ 48
วรรคที่ 49
วรรคที่ 50
เปิดอ่าน: บทอ่านวรรคที่ 51–60
วรรคที่ 51
วรรคที่ 52
วรรคที่ 53
วรรคที่ 54
วรรคที่ 55
วรรคที่ 56
วรรคที่ 57
วรรคที่ 58
วรรคที่ 59
วรรคที่ 60
เปิดอ่าน: บทอ่านวรรคที่ 61–70
วรรคที่ 61
วรรคที่ 62
วรรคที่ 63
วรรคที่ 64
วรรคที่ 65
วรรคที่ 66
วรรคที่ 67
วรรคที่ 68
วรรคที่ 69
วรรคที่ 70
เปิดอ่าน: บทอ่านวรรคที่ 71–80
วรรคที่ 71
วรรคที่ 72
วรรคที่ 73
วรรคที่ 74
วรรคที่ 75
วรรคที่ 76
วรรคที่ 77
วรรคที่ 78
วรรคที่ 79
วรรคที่ 80
เปิดอ่าน: บทอ่านวรรคที่ 81–90
วรรคที่ 81
วรรคที่ 82
วรรคที่ 83
วรรคที่ 84
วรรคที่ 85
วรรคที่ 86
วรรคที่ 87
วรรคที่ 88
วรรคที่ 89
วรรคที่ 90
เปิดอ่าน: บทอ่านวรรคที่ 91–100
วรรคที่ 91
วรรคที่ 92
วรรคที่ 93
วรรคที่ 94
วรรคที่ 95
วรรคที่ 96
วรรคที่ 97
วรรคที่ 98
วรรคที่ 99
วรรคที่ 100
เปิดอ่าน: บทอ่านวรรคที่ 101–110
วรรคที่ 101
วรรคที่ 102
วรรคที่ 103
วรรคที่ 104
วรรคที่ 105
วรรคที่ 106
วรรคที่ 107
วรรคที่ 108
วรรคที่ 109
วรรคที่ 110
เปิดอ่าน: บทอ่านวรรคที่ 111–117
วรรคที่ 111
วรรคที่ 112
วรรคที่ 113
วรรคที่ 114
วรรคที่ 115
วรรคที่ 116
วรรคที่ 117
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 1–24
赵
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
钱
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
孙
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
李
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
周
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
吴
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
郑
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
王
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
冯
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
陈
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
褚
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
卫
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
蒋
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
沈
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
韩
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
杨
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
朱
การใช้: 先生 วางหลังแซ่เพื่อเรียกผู้ชายอย่างสุภาพ จึงแปลได้ว่า “คุณจู” หรือ “Mr. Zhu”
秦
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
尤
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
许
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
何
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
吕
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
施
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
张
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 25–48
孔
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
曹
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
严
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
华
การใช้: ใช้เสียง Huà (ฮว่า) เมื่อเป็นแซ่; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
金
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
魏
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
陶
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
姜
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
戚
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
谢
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
邹
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
喻
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
柏
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
水
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
窦
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
章
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
云
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
苏
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
潘
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
葛
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
奚
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
范
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
彭
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
郎
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 49–72
鲁
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
韦
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
昌
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
马
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
苗
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
凤
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
花
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
方
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
俞
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
任
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Rén (เหริน); ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
袁
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
柳
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
酆
การใช้: อ่าน Fēng (เฟิง) แต่เป็นรูปแซ่คนละตัวกับแซ่ Fēng ในชุดที่ 98; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
鲍
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
史
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
唐
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
费
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
廉
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
岑
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
薛
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
雷
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
贺
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
倪
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
汤
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 73–96
滕
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
殷
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
罗
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
毕
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
郝
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
邬
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
安
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
常
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
乐
การใช้: แซ่นี้พบทั้ง Yuè (เยว่) และ Lè (เล่อ) บทฝึกเลือก Yuè; ควรถามเจ้าของชื่อว่าใช้เสียงใด; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
于
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
时
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
傅
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
皮
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
卞
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
齐
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
康
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
伍
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
余
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
元
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
卜
การใช้: แซ่อ่าน Bǔ (ปู่); ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
顾
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
孟
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
平
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
黄
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 97–120
和
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
穆
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
萧
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
尹
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
姚
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
邵
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
湛
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
汪
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
祁
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
毛
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
禹
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
狄
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
米
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
贝
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
明
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
臧
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
计
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
伏
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
成
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
戴
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
谈
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
宋
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
茅
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
庞
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 121–144
熊
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
纪
การใช้: แซ่อ่าน Jǐ (จี๋); วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
舒
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
屈
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
项
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
祝
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
董
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
梁
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
杜
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
阮
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
蓝
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
闵
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
席
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
季
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
麻
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
强
การใช้: ในรายชื่อแซ่ชุดนี้อ่าน Qiáng (เฉียง); กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
贾
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
路
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
娄
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
危
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
江
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
童
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
颜
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
郭
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 145–168
梅
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
盛
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
林
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
刁
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
钟
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
徐
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
邱
การใช้: อ่าน Qiū (ชิว) อีกฉบับใช้รูปแซ่ในหัวข้อรูปเขียนเพิ่มเติม ควรยึดรูปที่บุคคลนั้นใช้; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
骆
การใช้: อ่าน Luò (ลั่ว); หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
高
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
夏
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
蔡
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
田
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
樊
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
胡
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
凌
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
霍
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
虞
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
万
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
支
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
柯
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
昝
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
管
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
卢
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
莫
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 169–192
经
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
房
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
裘
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
缪
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Miào (เมี่ยว); ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
干
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Gān (กาน); แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
解
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Xiè (เซี่ย); การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
应
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Yīng (อิง); คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
宗
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
丁
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
宣
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
贲
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
邓
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
郁
การใช้: ปรากฏสองตำแหน่งในบทอ่าน เพราะรูปย่อทำให้แซ่ที่เคยเขียนต่างรูปตรงกัน ทั้งสองตำแหน่งอ่าน Yù (ยวี่); วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
单
การใช้: แซ่ตัวเดียวอ่าน Shàn (ซร่าน); ในแซ่สองตัว Chányú (ฉรานอวี๋) ใช้อีกเสียงหนึ่ง; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
杭
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
洪
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
包
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
诸
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
左
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
石
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
崔
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
吉
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
钮
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
龚
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 193–216
程
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
嵇
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
邢
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
滑
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
裴
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
陆
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
荣
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
翁
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
荀
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
羊
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
於
การใช้: แซ่อ่าน Yū (อวี) ต้องรักษารูปอักษรนี้เมื่อเขียนชื่อ ไม่แทนด้วยตัวที่อ่าน Yú เพียงเพราะรูปคล้ายกัน; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
惠
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
甄
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
麴
การใช้: แซ่อ่าน Qū (ชวี) ต้องเขียนอักษรตามชื่อของบุคคล ไม่แทนด้วยอักษรเสียงเหมือนโดยพลการ; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
家
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
封
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
芮
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
羿
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
储
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
靳
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
汲
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
邴
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
糜
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
松
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 217–240
井
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
段
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
富
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
巫
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
乌
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
焦
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
巴
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
弓
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
牧
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
隗
การใช้: พบเสียงแซ่ Wěi (เหว่ย) และ Kuí (ขุย) บทฝึกใช้ Wěi; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
山
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
谷
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
车
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
侯
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
宓
การใช้: พบเสียงแซ่ Mì (มี่) และ Fú (ฝู) บทฝึกใช้ Mì ตามเสียงที่ระบุในรายชื่อนี้; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
蓬
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
全
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
郗
การใช้: พบเสียงแซ่ Xī (ซี) และ Chī (ชรือ) บทฝึกใช้ Xī; ต่างจากแซ่ Xì (ซี่) อีกตัวหนึ่งในชุดที่ 77; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
班
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
仰
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
秋
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
仲
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
伊
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
宫
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 241–264
宁
การใช้: บทฝึกใช้ Nìng (นิ่ง); รูปย่ออาจเกี่ยวข้องกับแซ่ต่างสายที่มีเสียง Níng (หนิง) ด้วย จึงควรยืนยันกับเจ้าของชื่อ; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
仇
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Qiú (ฉิว); วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
栾
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
暴
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
甘
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
钭
การใช้: เลือก Tǒu (โถ่ว) ตามหมายเหตุเสียงแซ่ในฉบับสำนักพิมพ์ชิงหัว; พจนานุกรมบางฉบับระบุ Dǒu (โต่ว) ควรยืนยันเสียงประจำตระกูล; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
厉
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
戎
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
祖
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
武
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
符
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
刘
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
景
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
詹
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
束
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
龙
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
叶
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
幸
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
司
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
韶
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
郜
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
黎
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
蓟
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
薄
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Bó (ปั๋ว); ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 265–288
印
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
宿
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Sù (ซู่); วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
白
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
怀
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
蒲
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
邰
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
从
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
鄂
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
索
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
咸
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
籍
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
赖
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
卓
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
蔺
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
屠
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
蒙
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
池
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
乔
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
阴
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
郁
การใช้: ปรากฏสองตำแหน่งในบทอ่าน เพราะรูปย่อทำให้แซ่ที่เคยเขียนต่างรูปตรงกัน ทั้งสองตำแหน่งอ่าน Yù (ยวี่); ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
胥
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
能
การใช้: ในรายชื่อแซ่นี้อ่าน Nài (ไน่); ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
苍
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
双
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 289–312
闻
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
莘
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
党
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
翟
การใช้: พบเสียงแซ่ Zhái (ไจ๋) และ Dí (ตี๋) บทฝึกเลือก Zhái; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
谭
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
贡
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
劳
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
逄
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
姬
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
申
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
扶
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
堵
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
冉
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
宰
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
郦
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
雍
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
郤
การใช้: แซ่นี้อ่าน Xì (ซี่) สังเกตรูปอักษรให้ต่างจากแซ่ในชุดที่ 59; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
璩
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
桑
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
桂
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
濮
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
牛
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
寿
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
通
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 313–336
边
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
扈
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
燕
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Yān (เยียน); คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
冀
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
郏
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
浦
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
尚
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
农
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
温
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
别
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
庄
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
晏
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
柴
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
瞿
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
阎
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
充
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
慕
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
连
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
茹
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
习
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
宦
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
艾
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
鱼
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
容
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 337–360
向
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
古
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
易
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
慎
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
戈
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
廖
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
庾
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
终
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
暨
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
居
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
衡
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
步
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
都
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Dū (ตู); วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
耿
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
满
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
弘
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
匡
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
国
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
文
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
寇
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
广
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
禄
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
阙
การใช้: บทฝึกใช้ Quē (เชวีย) ตามเสียงแซ่ในพจนานุกรมฮั่นเตี่ยน; แบบอ่านร้อยแซ่บางฉบับใช้ Què (เชวี่ย) จึงควรตรวจเสียงประจำตระกูล; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
东
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 361–384
欧
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
殳
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
沃
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
利
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
蔚
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Yù (ยวี่); แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
越
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
夔
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
隆
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
师
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
巩
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
厍
การใช้: แซ่อ่าน Shè (เซ่อร) สังเกตอักษรให้ชัดเจน; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
聂
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
晁
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
勾
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
敖
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
融
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
冷
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
訾
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Zī (จือ); คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
辛
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
阚
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
那
การใช้: พจนานุกรมให้เสียงแซ่ Nā (นา); เมื่อเรียกบุคคลจริงให้ยึดเสียงที่เจ้าตัวใช้; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
简
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
饶
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
空
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่ตัวเดียว 385–408
曾
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
毋
การใช้: อ่าน Wú (อู๋) สังเกตขีดภายในอักษรให้แม่นยำ; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
沙
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
乜
การใช้: ในบริบทแซ่อ่าน Niè (เนี่ย); ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
养
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
鞠
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
须
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
丰
การใช้: อ่าน Fēng (เฟิง) รักษารูปแซ่ตามเอกสารของเจ้าของชื่อ; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
巢
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
关
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
蒯
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
相
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Xiàng (เซี่ยง); คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
查
การใช้: เมื่อเป็นแซ่อ่าน Zhā (จรา); วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
后
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
荆
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
红
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
游
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
竺
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
权
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
逯
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
盖
การใช้: ในบทนี้ใช้เสียงแซ่ Gě (เก่อ); กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
益
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
桓
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
公
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
เปิดอ่าน: แซ่สองตัว 30 แซ่
สองอักษรแรกในรายการต่อไปนี้เป็นแซ่เดียวกันทั้งหมด เมื่อนำไปใช้กับคำเรียกบุคคล ให้คงทั้งสองตัวไว้
万俟
การใช้: สองอักษรนี้เป็นแซ่เดียว อ่าน Mòqí (ม่อฉี); โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
司马
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
上官
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
欧阳
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
夏侯
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
诸葛
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
闻人
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
东方
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
赫连
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
皇甫
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
尉迟
การใช้: สองอักษรนี้เป็นแซ่เดียว อ่าน Yùchí (ยวี่ฉือ); คำว่ามักวางก่อนกิจกรรมเพื่อบอกความถี่
公羊
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; คำว่าอีกครั้งประกอบด้วยคำว่าทำซ้ำและจำนวนครั้ง; พินอินระบุเสียงพื้นฐาน yī แต่พูด yí ก่อนเสียงที่สี่
澹台
การใช้: สองอักษรนี้เป็นแซ่เดียว อ่าน Tántái (ถานไถ); วางผู้รับหลังคำว่าให้/ถึง ก่อนกริยาเขียนจดหมาย
公冶
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; คำว่าฝึกตามด้วยทักษะหรือกิจกรรมที่ฝึก
宗政
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; คำว่าหลังวางตามเหตุการณ์เพื่อบอกเวลาถัดจากเหตุการณ์นั้น
濮阳
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; กริยาเรียนรู้สามารถตามด้วยกิจกรรมได้โดยตรง
淳于
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; หลังคำว่าบอกใช้ผู้รับสาร แล้วตามด้วยข้อความที่บอก
单于
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; คำว่าด้วยกันวางก่อนกิจกรรมที่ทำร่วมกัน
太叔
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; ตำแหน่งสถานที่วางหน้ากริยาหลักเพื่อบอกว่ากำลังทำกิจกรรมที่ไหน
申屠
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; ใช้ลักษณนามแก้วกับเครื่องดื่ม; พินอินระบุ yī แต่พูด yì ก่อนเสียงที่หนึ่ง
公孙
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; กริยารอตามด้วยบุคคลที่รอได้โดยตรง
仲孙
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; ใช้ de เชื่อมผู้เป็นเจ้าของกับสิ่งที่เป็นของเขา
轩辕
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; คำว่าไปเยี่ยมใช้กับบุคคล ต่างจากการไปดูสถานที่
令狐
การใช้: บทฝึกใช้ Línghú (หลิงหู); พจนานุกรมกั๋วอวี่ของไต้หวันระบุ Lìnghú (ลิ่งหู) ด้วย; ใช้ลักษณนามเล่มกับหนังสือและพจนานุกรม
钟离
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; โครงสร้าง “อยู่ที่สถานที่ + ทำกิจกรรม” ใช้ระบุสถานที่เกิดเหตุการณ์
宇文
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; วางแซ่ก่อนคำเรียกอาชีพ เช่น ครู; คำว่าสอนในประโยคนี้ใช้เสียง jiāo
长孙
การใช้: สองอักษรนี้เป็นแซ่เดียว อ่าน Zhǎngsūn (จร่างซุน); คำเรียกสุภาพสำหรับผู้หญิงวางหลังแซ่; คำบอกเวลาวางก่อนกริยา
慕容
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; ใช้คำว่าเพื่อนนักเรียนหลังแซ่เพื่อเรียกในบริบทห้องเรียน
司徒
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; แซ่ตามด้วยคำเรียกแพทย์; คำขยายระดับวางก่อนคำคุณศัพท์
司空
การใช้: สองอักษรนี้รวมกันเป็นแซ่เดียว ไม่แยกเป็นแซ่กับชื่อ; การบอกวิธีเดินทางใช้กริยาโดยสารก่อนยานพาหนะ
เปิดอ่าน: รูปแซ่เพิ่มเติมและแซ่โบราณในบทประวัติ
รายการแรกเป็นอีกรูปแซ่ที่พบในบทอ่านต่างฉบับ ส่วนอีกสามรายการปรากฏในคำอธิบายเรื่องแซ่โบราณ ตัวอย่างใช้เพื่อฝึกการอ่านเท่านั้น ไม่ได้หมายความว่าแซ่เหล่านี้พบได้บ่อยเท่ากัน
丘
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; คำบอกการดำเนินอยู่ของการกระทำวางก่อนกริยา
姒
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; หลังคำว่าชอบสามารถตามด้วยกิจกรรมที่ชอบได้
妫
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; โครงสร้าง bǎ ยกสิ่งที่ถูกจัดการไว้ก่อนกริยา แล้วบอกตำแหน่งปลายทาง
嬴
การใช้: ใช้เป็นแซ่ จึงถอดเสียงตามชื่อ ไม่แปลเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป; ใช้คำเชื่อมกับเพื่อบอกคู่สนทนาก่อนกริยาพูดคุย
เปิดอ่าน: คำศัพท์สำคัญและคำเรียกบุคคล
姓
การใช้: ใช้เป็นกริยาได้โดยไม่ต้องเติมคำว่าเป็นข้างหน้า
氏
การใช้: ความหมายทางประวัติศาสตร์ต้องดูยุคสมัย ไม่เท่ากับคำเรียกคุณในทุกบริบท
姓氏
การใช้: คำรวมที่ใช้ในภาษาจีนปัจจุบัน
单姓
การใช้: ในคำนี้ dān หมายถึงเดี่ยว ต่างจาก Shàn ที่เป็นเสียงแซ่
复姓
การใช้: รายการในบทนี้เป็นแซ่สองตัว แต่อย่าสรุปว่านามสกุลทุกแบบต้องมีเพียงหนึ่งหรือสองตัว
启蒙读物
การใช้: ในประวัติศาสตร์การศึกษามักหมายถึงหนังสือพื้นฐานสำหรับเด็ก
母系
การใช้: การนับเชื้อสายทางมารดาไม่เท่ากับการที่ผู้หญิงครองอำนาจทั้งหมด
父系
การใช้: คำเชิงสังคมศาสตร์ ไม่ควรเหมารวมว่าทุกชุมชนจัดระบบเหมือนกัน
血缘关系
การใช้: การมีแซ่เหมือนกันอย่างเดียวไม่ใช่หลักฐานผังเครือญาติ
始祖
การใช้: แยกการยกย่องทางวัฒนธรรมจากข้อพิสูจน์เชิงชีวประวัติ
部落联盟
การใช้: คำเชิงประวัติศาสตร์และมานุษยวิทยา
增补
การใช้: ใช้กับการเพิ่มเติมเอกสาร หนังสือ หรือรายการ
押韵
การใช้: เสียงสัมผัสในภาษาโบราณอาจต่างจากภาษาจีนกลางปัจจุบัน
先生
การใช้: ตัวอย่างในบทใช้เรียกผู้ชายอย่างสุภาพ วางหลังแซ่
女士
การใช้: ใช้สุภาพโดยไม่ต้องระบุสถานภาพสมรส
同学
การใช้: ใช้หลังแซ่เป็นคำเรียกในชั้นเรียนได้
老师
การใช้: คำเรียกอาชีพวางหลังแซ่
医生
การใช้: คำเรียกอาชีพวางหลังแซ่; บทนี้ใช้บุคคลสมมติเพื่อฝึกภาษา
ฝึกถามแซ่และเรียกชื่อให้ถูกต้อง
เริ่มฝึกครั้งละ 8–12 แซ่ อ่านพินอินแล้วปิดบรรทัดคำอ่านไทย ลองเขียนจากความจำ จากนั้นเลือกใช้กับคำเรียกครู คุณผู้ชาย หรือคุณผู้หญิงให้เหมาะกับบุคคล ฝึกแซ่หลายเสียงด้วยประโยคขอให้เจ้าของชื่อช่วยออกเสียง
1. ถามและตอบแซ่อย่างสุภาพ
2. ถามวิธีอ่านแซ่ที่ไม่แน่ใจ
3. ใช้แซ่สองตัวและขอให้อีกฝ่ายเขียนแซ่
คำถามสุภาพในตัวอย่างแรกใช้ถามแซ่ของอีกฝ่าย เมื่อตอบบอกแซ่ของตนเองไม่เติมคำยกย่องนั้น ลองตอบว่าแซ่สองตัวในตัวอย่างมีอักษรใดบ้าง แล้วอ่านเสียงรวมเป็นแซ่เดียว
แหล่งข้อมูลประกอบรายชื่อ: 50018; ตรวจเทียบรูปอักษรและเสียงอ่านกับฉบับสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยชิงหัวและพจนานุกรมฮั่นเตี่ยน เรียบเรียงคำอธิบายไทยและตัวอย่างประโยคสำหรับผู้เรียน
小结 สรุปจำง่าย
(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุปสั้น)
- 百家姓 (Bǎijiāxìng / ไป่เจียซิ่ง / ร้อยแซ่ หนังสือรวมแซ่จีน) หนังสืออ่านเบื้องต้นสำหรับเด็กตามขนบจีน
- 启蒙读物 (qǐméng dúwù / ฉี่เหมิง ตู๋อู้ / หนังสืออ่านเบื้องต้นสำหรับเด็ก) ประเภทของหนังสือร้อยแซ่
- 姓氏 (xìngshì / ซิ่งซรื่อ / แซ่ นามสกุล) ปัจจุบันเป็นคำเดียว สมัยโบราณ 姓 กับ 氏 ใช้ต่างกัน
- 单姓 (dānxìng / ตานซิ่ง / แซ่ตัวเดียว) เช่น 王
- 复姓 (fùxìng / ฟู่ซิ่ง / แซ่สองตัว) เช่น 欧阳
- 押韵 (yāyùn / ยาอวิ้น / คล้องจอง) หนังสือเรียงวรรคละสี่ตัวให้จำง่าย
- 您贵姓? (Nín guìxìng? / หนิน กุ้ยซิ่ง / คุณแซ่อะไร) ถามแซ่อย่างสุภาพ
- 我姓李。 (Wǒ xìng Lǐ. / หว่อ ซิ่ง หลี่ / ฉันแซ่หลี่) 姓 ใช้เป็นกริยาได้
- 请问,您的姓怎么读? (Qǐngwèn, nín de xìng zěnme dú? / ฉิ่งเวิ่น หนิน เตอะ ซิ่ง เจิ่นเมอะ ตู๋ / ขอถามหน่อย แซ่ของคุณอ่านว่าอย่างไร) ใช้เมื่อไม่แน่ใจเสียงอ่าน
- 王先生,请进。 (Wáng xiānsheng, qǐng jìn. / หวาง เซียนเซริ่ง ฉิ่ง จิ้น / คุณหวัง เชิญเข้ามา) แซ่ + คำเรียก เช่น 先生 女士 老师
จำให้ขึ้นใจ: เรียกคนใช้แซ่นำหน้าคำเรียก เช่น 李女士 · แซ่บางตัวอ่านไม่เหมือนคำทั่วไป เช่น 单 เมื่อเป็นแซ่อ่าน Shàn จึงควรถามเจ้าของชื่อ

