เส้นทางไวยากรณ์จีน · ตอนที่ 9 我写的字 (wǒ xiě de zì / หว่อ เสี่ย เตอะ จื้อ / ตัวอักษรที่ฉันเขียน) ลายพู่กันของเฉินจิ้ง
ภาษาไทยพูดว่า หนังสือที่ฉันซื้อ โดยวางส่วนขยายไว้หลังคำนาม แต่ภาษาจีนกลับลำดับกัน
ภาษาจีนวางส่วนขยายไว้ข้างหน้า ใช้ 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) เชื่อม แล้วจึงตามด้วยคำนาม เช่น 我买的书 (wǒ mǎi de shū / หว่อ ไหม่ เตอะ ซรู / หนังสือที่ฉันซื้อ)
ในตอนนี้ เฉินจิ้งอวดลายพู่กันของตัวเอง และสอนอานนท์เขียนตัวอักษรตัวแรก
เรียนจบแล้วคุณจะ:
- บอกว่าเป็นของใครด้วย 的
- วางส่วนขยายไว้หน้าคำนามได้ถูกลำดับ
- รู้ว่าเมื่อไรละคำนามหลัง 的 หรือละ 的 ได้
预备词汇 (คำศัพท์ภาษาจีนที่จำเป็นต้องรู้ก่อนเข้าบทเรียน)
(yùbèi cíhuì / อวี้เป้ย ฉือฮุ่ย / คำศัพท์ก่อนเรียน)
的 (de / เตอะ) ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย (possessive and modifier particle)
定语 (dìngyǔ / ติ้งอวี่) ส่วนขยายคำนาม (attributive)
写 (xiě / เสี่ย) เขียน (to write)
字 (zì / จื้อ) ตัวอักษร (character)
嫁 (jià / เจี้ย) แต่งงานกับ ใช้กับผู้หญิง (to marry, said of a woman)
ระดับการเข้าถึงบทเรียน
ระดับการเข้าถึงบทเรียน Public อ่านได้โดยไม่เข้าสู่ระบบ
故事背景 (เรื่องในตอนนี้)
(gùshi bèijǐng / กู้ซรึ เป้ยจิ่ง / เรื่องเบื้องหลัง)
- สถานที่: ร้านน้ำชาของคุณปู่เฉิน บ่ายวันเสาร์
- ใครคุยกับใคร: เฉินจิ้ง (陈静 Chén Jìng / เฉริน จิ้ง / เฉินจิ้ง) กับอานนท์ (小安 Xiǎo Ān / เสี่ยว อาน / อานนท์)
- เกิดอะไรขึ้น: เฉินจิ้งเพิ่งเขียนพู่กันเสร็จ จึงเอามาอวดอานนท์
- ให้ฟังอะไร: สังเกตว่าคำที่อยู่หน้า 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) บอกอะไรเกี่ยวกับคำนามข้างหลัง
情景对话 (บทสนทนา)
(qíngjǐng duìhuà / ฉิงจิ่ง ตุ้ยฮว่า / บทสนทนาตามสถานการณ์)
อ่านทีละประโยค ฟังเสียงถ้ามี แล้วพูดตามให้ครบทุกบรรทัด บรรทัดในวงเล็บคือคำศัพท์จากประโยคนั้น
陈静 (เฉินจิ้ง)
小安,你看!这是我写的字。
อ่านว่า: เสี่ยว อาน หนี่ ค่าน เจร้อ ซรื่อ หว่อ เสี่ย เตอะ จื้อ
แปล: อานนท์ ดูสิ นี่คือตัวอักษรที่ฉันเขียน
(你看 = ดูสิ, 我写的字 = ตัวอักษรที่ฉันเขียน)
English: Xiao An, look! These are characters I wrote.
小安 (อานนท์)
哇,你写的字真漂亮!
อ่านว่า: วา หนี่ เสี่ย เตอะ จื้อ เจริน เพี่ยวเลียง
แปล: ว้าว ตัวอักษรที่เธอเขียนสวยจริง ๆ
(你写的字 = ตัวอักษรที่เธอเขียน, 真漂亮 = สวยจริง ๆ)
English: Wow, your characters are really beautiful!
陈静 (เฉินจิ้ง)
爷爷说,好看的字不一定是好字。
อ่านว่า: เหยเย ซรัว ห่าวค่าน เตอะ จื้อ ปู้ อี๋ติ้ง ซรื่อ ห่าว จื้อ
แปล: คุณปู่บอกว่า ตัวอักษรที่สวยไม่จำเป็นต้องเป็นตัวอักษรที่ดี
(好看的字 = ตัวอักษรที่สวย, 不一定 = ไม่จำเป็นต้อง, 好字 = ตัวอักษรที่ดี)
English: Grandpa says beautiful characters aren't necessarily good characters.
小安 (อานนท์)
那什么是好字?
อ่านว่า: น่า เสรินเมอะ ซรื่อ ห่าว จื้อ
แปล: แล้วอะไรคือตัวอักษรที่ดีล่ะ
(那 = แล้ว…ล่ะ, 什么 = อะไร)
English: Then what is a good character?
陈静 (เฉินจิ้ง)
用心写的字就是好字。
อ่านว่า: ย่งซิน เสี่ย เตอะ จื้อ จิ้ว ซรื่อ ห่าว จื้อ
แปล: ตัวอักษรที่เขียนด้วยใจ ก็คือตัวอักษรที่ดี
(用心 = ตั้งใจ; ใส่ใจ, 就是 = ก็คือ)
English: Characters written with your heart are good characters.
小安 (อานนท์)
我也想学!这是谁的毛笔?
อ่านว่า: หว่อ เหย่ เสี่ยง เสวีย เจร้อ ซรื่อ เสรย เตอะ หมาวปี่
แปล: ผมก็อยากเรียนครับ นี่พู่กันของใคร
(想学 = อยากเรียน, 谁的 = ของใคร, 毛笔 = พู่กัน)
English: I want to learn too! Whose brush is this?
陈静 (เฉินจิ้ง)
是爷爷的。你用我的吧。
อ่านว่า: ซรื่อ เหยเย เตอะ หนี่ ย่ง หว่อ เตอะ ปะ
แปล: ของคุณปู่ ใช้ของฉันเถอะ
(爷爷的 = ของคุณปู่, 我的 = ของฉัน)
English: It's Grandpa's. Use mine.
小安 (อานนท์)
谢谢!这是我写的第一个字。
อ่านว่า: เซี่ยเซีย เจร้อ ซรื่อ หว่อ เสี่ย เตอะ ตี้ อี เก่อ จื้อ
แปล: ขอบคุณครับ นี่คือตัวอักษรตัวแรกที่ผมเขียน
(第一个字 = ตัวอักษรตัวแรก)
English: Thanks! This is the first character I've written.
语法 (ไวยากรณ์)
(yǔfǎ / อวี่ฝ่า / ไวยากรณ์)
ส่วนขยายคำนามภาษาจีนเรียกว่า 定语 (dìngyǔ / ติ้งอวี่ / ส่วนขยายคำนาม) มันวางอยู่หน้าคำนามเสมอ และมักมี 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) เป็นตัวเชื่อม (คำคุณศัพท์พยางค์เดียวและคนในครอบครัว เช่น 好字 (hǎo zì / ห่าว จื้อ / ตัวอักษรสวย) 我妈妈 (wǒ māma / หว่อ มาม่ะ / แม่ของฉัน) มักไม่ใช้ 的) ส่วนขยายอาจเป็นคำเดียว เช่น 我 (wǒ / หว่อ / ฉัน; ผม) หรือเป็นทั้งเหตุการณ์ เช่น 我昨天写 (wǒ zuótiān xiě / หว่อ จั๋วเทียน เสี่ย / ที่ผมเขียนเมื่อวาน) ก็ได้ วิธีอ่านคือ หาคำนามหลังสุดก่อน แล้วอ่านส่วนหน้า 的 เป็นคำอธิบายของคำนามนั้น
เปิดดู: สูตร ตัวอย่าง และการแยกหน้าที่ทีละคำ
สูตร
定语 (dìngyǔ / ติ้งอวี่ / ส่วนขยายคำนาม) + 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) + 中心语 (zhōngxīnyǔ / จรงซินอวี่ / คำนามหลัก)
ส่วนขยาย + 的 + คำนาม · ของใคร: 我的书 (wǒ de shū / หว่อ เตอะ ซรู / หนังสือของฉัน) · ลักษณะ: 很认真的老师 (hěn rènzhēn de lǎoshī / เหิ่น เริ่นเจริน เต่อ เหล่าซรือ / ครูที่ตั้งใจมาก) · ที่ทำอะไร: 我写的字 (wǒ xiě de zì / หว่อ เสี่ย เตอะ จื้อ / ตัวอักษรที่ฉันเขียน)
这是我妈妈的手机。
อ่านว่า: เจร้อ ซรื่อ หว่อ มาม่ะ เต่อ โสร่วจี
แปล: นี่คือมือถือของแม่ฉัน
English: This is my mother's phone.
แยกหน้าที่: 我妈妈 (wǒ māma / หว่อ มาม่ะ / แม่ของฉัน) = 定语 (dìngyǔ / ติ้งอวี่ / ส่วนขยายคำนาม) บอกว่าเป็นของใคร · 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) = คำเชื่อม · 手机 (shǒujī / โสร่วจี / มือถือ) = คำนามหลัก
她是一个很认真的老师。
อ่านว่า: ทา ซรื่อ อี๋ เกอะ เหิ่น เริ่นเจริน เต่อ เหล่าซรือ
แปล: เธอเป็นครูที่ตั้งใจมาก
English: She's a very conscientious teacher.
แยกหน้าที่: 很认真 (hěn rènzhēn / เหิ่น เริ่นเจริน / ตั้งใจมาก) = 定语 (dìngyǔ / ติ้งอวี่ / ส่วนขยายคำนาม) บอกลักษณะ · 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) = คำเชื่อม · 老师 (lǎoshī / เหล่าซรือ / ครู) = คำนามหลัก
妈妈做的菜最好吃。
อ่านว่า: มาม่ะ จั้ว เตอะ ไช่ จุ้ย ห่าวชรือ
แปล: อาหารที่แม่ทำอร่อยที่สุด (最好吃 = อร่อยที่สุด)
English: Mom's cooking is the best.
แยกหน้าที่: 妈妈做 (māma zuò / มาม่ะ จั้ว / ที่แม่ทำ) = 定语 (dìngyǔ / ติ้งอวี่ / ส่วนขยายคำนาม) เป็นเหตุการณ์สั้น ๆ · 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) = คำเชื่อม · 菜 (cài / ไช่ / อาหาร) = คำนามหลัก
穿红衣服的人是李想。
อ่านว่า: ชรวาน หง อีฟุ เต่อ เหริน ซรื่อ หลี่ เสี่ยง
แปล: คนที่ใส่เสื้อสีแดงคือหลี่เสี่ยง
English: The person in the red shirt is Li Xiang.
แยกหน้าที่: 穿红衣服 (chuān hóng yīfu / ชรวาน หง อีฟุ / ที่ใส่เสื้อสีแดง) = 定语 (dìngyǔ / ติ้งอวี่ / ส่วนขยายคำนาม) บอกว่าคนไหน · 的人 (de rén / เตอะ เหริน / คนที่…) = 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) + คำนามหลัก · 是李想 (shì Lǐ Xiǎng / ซรื่อ หลี่ เสี่ยง / คือหลี่เสี่ยง) = 谓语 (wèiyǔ / เว่ยอวี่ / ภาคแสดง)
定语一般放在名词前面。
อ่านว่า: ติ้งอวี่ อี้ปาน ฟ่าง ไจ้ หมิงฉือ เฉียนเมี่ยน
แปล: ส่วนขยายคำนามมักวางไว้หน้าคำนาม
English: An attributive usually comes before the noun.
แยกหน้าที่: 定语 (dìngyǔ / ติ้งอวี่ / ส่วนขยายคำนาม) = 主语 (zhǔyǔ / จรู่อวี่ / ประธาน) · 一般 (yìbān / อี้ปาน / โดยทั่วไป) = โดยทั่วไป · 放在名词前面 (fàng zài míngcí qiánmiàn / ฟ่าง ไจ้ หมิงฉือ เฉียนเมี่ยน / วางไว้หน้าคำนาม) = 谓语 (wèiyǔ / เว่ยอวี่ / ภาคแสดง) วางไว้หน้าคำนาม
เปิดดู: เรื่องที่ต้องรู้ต่อจากสูตรนี้
ภาษาจีนวางส่วนขยายไว้หน้าคำนาม
ภาษาไทยพูดว่า คนที่ใส่เสื้อแดง แต่ภาษาจีนพูดว่า ใส่เสื้อแดง + 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) + คน ให้หาคำนามหลักก่อน แล้ววางส่วนขยายไว้ข้างหน้า
这是我昨天写的信。
อ่านว่า: เจร้อ ซรื่อ หว่อ จั๋วเทียน เสี่ย เตอะ ซิ่น
แปล: นี่คือจดหมายที่ผมเขียนเมื่อวาน (信 = จดหมาย)
English: This is the letter I wrote yesterday.
แกะชื่อเพลง 你想嫁的人 (nǐ xiǎng jià de rén / หนี่ เสี่ยง เจี้ย เตอะ เหริน / คนที่เธออยากแต่งงานด้วย)
ชื่อเพลงเก่าของหลิวเต๋อหัว 你说他是你想嫁的人 (Nǐ shuō tā shì nǐ xiǎng jià de rén / หนี่ ซรัว ทา ซรื่อ หนี่ เสี่ยง เจี้ย เตอะ เหริน / เธอบอกว่าเขาคือคนที่เธออยากแต่งงานด้วย) ใช้โครงเดียวกัน 你想嫁 (nǐ xiǎng jià / หนี่ เสี่ยง เจี้ย / ที่เธออยากแต่งงานด้วย) เป็นส่วนขยาย และ 人 (rén / เหริน / คน) เป็นคำนามหลัก จึงแปลว่า คนที่เธออยากแต่งงานด้วย ส่วน 嫁 (jià / เจี้ย / แต่งงานกับ ใช้กับผู้หญิง) เป็นคำที่ใช้กับฝ่ายหญิง
他是你想嫁的人吗?
อ่านว่า: ทา ซรื่อ หนี่ เสี่ยง เจี้ย เตอะ เหริน มะ
แปล: เขาคือคนที่เธออยากแต่งงานด้วยหรือเปล่า
English: Is he the man you want to marry?
ละคำนามหลัง 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) และละ 的
ถ้ารู้แล้วว่าพูดถึงอะไร ละคำนามหลัง 的 ได้ เช่น ตอบสั้น ๆ ว่า 我的 (wǒ de / หว่อ เตอะ / ของฉัน) ส่วนคนในครอบครัวหรือคนใกล้ชิดมักละ 的 เช่น 我妈妈 (wǒ māma / หว่อ มาม่ะ / แม่ของฉัน)
这本书是我的,那本是我哥哥的。
อ่านว่า: เจร้อ เปิ่น ซรู ซรื่อ หว่อ เตอะ น่า เปิ่น ซรื่อ หว่อ เกอเก่อ เต่อ
แปล: หนังสือเล่มนี้เป็นของผม เล่มนั้นเป็นของพี่ชายผม (那本 = เล่มนั้น, 哥哥 = พี่ชาย)
English: This book is mine; that one is my brother's.
易错词 (คำที่ระวังใช้ผิด)
(yìcuòcí / อี้ชั่วฉือ / คำที่ใช้ผิดง่าย)
ผิด: 这是书我买的。 (อ่านว่า: เจร้อ ซรื่อ ซรู หว่อ ไหม่ เตอะ)
ถูก:
这是我买的书。
อ่านว่า: เจร้อ ซรื่อ หว่อ ไหม่ เตอะ ซรู
แปล: นี่คือหนังสือที่ฉันซื้อ
English: This is the book I bought.
ภาษาไทยวางส่วนขยายไว้หลังคำนาม แต่ภาษาจีนวางไว้หน้าคำนามเสมอ 我买 (wǒ mǎi / หว่อ ไหม่ / ที่ฉันซื้อ) จึงต้องอยู่หน้า 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) และ 书 (shū / ซรู / หนังสือ)
智慧角 (มุมข้อคิด)
(zhìhuìjiǎo / จรื้อฮุ่ยเจี่ยว / มุมปัญญา)
信言不美,美言不信。
อ่านว่า: ซิ่น เหยียน ปู้ เหม่ย เหม่ย เหยียน ปู๋ ซิ่น
แปล: คำจริงมักไม่ไพเราะ คำไพเราะมักไม่จริง (不美 = ไม่ไพเราะ, 美言 = คำพูดที่ไพเราะ, 不信 = ไม่จริงใจ)
English: True words are not pretty; pretty words are not true.
ที่มา: 《道德经》第八十一章 (Dàodéjīng · dì bāshíyī zhāng / ต้าวเต๋อจิง · ตี้ ปาสรืออี จราง / คัมภีร์เต๋าเต๋อจิง · บทที่ 81)
เฉินจิ้งบอกว่าคุณปู่ชอบประโยคนี้ของเหลาจื่อ คำพูดที่จริงใจอาจไม่สวยหรู ส่วนคำพูดที่สวยหรูอาจไม่จริงใจ ตัวอักษรก็เช่นกัน ตัวที่เขียนด้วยใจสำคัญกว่าตัวที่สวยแต่ไม่มีใจ
ใน 信言 (xìn yán / ซิ่น เหยียน / คำพูดที่จริงใจ) ตัว 信 (xìn / ซิ่น / จริงใจ; เชื่อถือได้) ขยาย 言 (yán / เหยียน / คำพูด) โดยไม่มี 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) เพราะภาษาโบราณวางคำขยายติดกับคำนามได้เลย
练一练 (แบบฝึกหัด)
(liàn yi liàn / เลี่ยน อิ เลี่ยน / ลองฝึก)
ลองตอบเองก่อน แล้วค่อยเปิดดูเฉลยพร้อมเหตุผลทีละข้อ
1. แปลเป็นภาษาจีน: นี่คือกระเป๋าของฉัน
เปิดดู: เฉลยข้อ 1 พร้อมเหตุผล
这是我的包。
อ่านว่า: เจร้อ ซรื่อ หว่อ เตอะ ปาว
แปล: นี่คือกระเป๋าของฉัน (包 = กระเป๋า)
English: This is my bag.
ของใคร + 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) + คำนาม
2. แปลเป็นภาษาจีน: ชาที่คุณปู่ชงอร่อยมาก
เปิดดู: เฉลยข้อ 2 พร้อมเหตุผล
爷爷泡的茶很好喝。
อ่านว่า: เหยเย พ่าว เตอะ ฉรา เหิ่น ห่าวเฮอ
แปล: ชาที่คุณปู่ชงอร่อยมาก (好喝 = อร่อย ใช้กับเครื่องดื่ม)
English: The tea Grandpa makes is delicious.
ส่วนขยาย 爷爷泡 (yéye pào / เหยเย พ่าว / ที่คุณปู่ชง) อยู่หน้า 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) และ 茶 (chá / ฉรา / ชา)
3. ประโยคไหนถูก: 他是人我认识的。 (tā shì rén wǒ rènshi de / ทา ซรื่อ เหริน หว่อ เริ่นซรึ เตอะ / รูปที่ผิด) หรือ 他是我认识的人。 (tā shì wǒ rènshi de rén / ทา ซรื่อ หว่อ เริ่นซรึ เตอะ เหริน / เขาเป็นคนที่ผมรู้จัก)
เปิดดู: เฉลยข้อ 3 พร้อมเหตุผล
他是我认识的人。
อ่านว่า: ทา ซรื่อ หว่อ เริ่นซรึ เตอะ เหริน
แปล: เขาเป็นคนที่ผมรู้จัก
English: He's someone I know.
ส่วนขยายต้องอยู่หน้าคำนาม
4. ตอบสั้น ๆ ว่า เป็นของฉัน: 这个手机是谁的? (zhège shǒujī shì shéi de / เจร้อเกอะ โสร่วจี ซรื่อ เสรย เตอะ / มือถือเครื่องนี้เป็นของใคร)
เปิดดู: เฉลยข้อ 4 พร้อมเหตุผล
是我的。
อ่านว่า: ซรื่อ หว่อ เตอะ
แปล: เป็นของฉัน (我的 = ของฉัน)
English: It's mine.
รู้แล้วว่าพูดถึงมือถือ จึงละคำนามหลัง 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย)
5. ต้องมี 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย) ไหม: 我 (wǒ / หว่อ / ฉัน; ผม) ___ 妈妈是老师。 (māma shì lǎoshī / มาม่ะ ซรื่อ เหล่าซรือ / แม่เป็นครู)
เปิดดู: เฉลยข้อ 5 พร้อมเหตุผล
我妈妈是老师。
อ่านว่า: หว่อ มาม่ะ ซรื่อ เหล่าซรือ
แปล: แม่ของผมเป็นครู
English: My mother is a teacher.
คนในครอบครัวมักละ 的
汉字练习 (ฝึกเขียนอักษรจีน)
(hànzì liànxí / ฮ่านจื้อ เลี่ยนสี / ฝึกเขียนอักษรจีน)
เลือกอักษรห้าตัวจากคำสำคัญของบทนี้ ดูว่าแต่ละตัวมีกี่ขีด ประกอบด้วยส่วนไหน และควรเขียนขีดไหนก่อน สมาชิก VIP กดดูลำดับขีดแบบเคลื่อนไหวและลองเขียนบนจอได้ อักษรเดี่ยวไม่มีปุ่มเสียง เพราะเสียงอ่านอยู่ที่คำทั้งคำ
หลักลำดับขีดที่ใช้บ่อย
- บนก่อนล่าง และซ้ายก่อนขวา
- ขีดนอนก่อนขีดตั้งเมื่อสองขีดตัดกัน
- เขียนกรอบด้านนอกก่อนใส่ของข้างใน แล้วค่อยปิดขีดล่างสุด
- ส่วนที่อยู่ด้านซ้ายมักเขียนให้แคบลง ขีดสุดท้ายของส่วนซ้ายบางตัวจึงเปลี่ยนเป็นขีดเฉียงขึ้นหรือจุด
写
อ่านว่า: เสี่ย
เขียน
มาจากคำว่า 写 (xiě / เสี่ย / เขียน)
จำนวนขีด: 5 ขีด
โครงสร้าง: โครงบนล่าง ด้านบนเป็นหลังคา 冖 (mì / มี่ / หลังคาไม่มีจุด) ด้านล่างเป็น 与 (yǔ / อวี่ / ส่วนประกอบ 与)
วิธีเขียน: เขียนหลังคาด้านบนก่อน แล้วเขียนส่วนล่าง ปิดด้วยขีดนอนยาว
字
อ่านว่า: จื้อ
ตัวอักษร
มาจากคำว่า 字 (zì / จื้อ / ตัวอักษร)
จำนวนขีด: 6 ขีด
โครงสร้าง: โครงบนล่าง ด้านบนเป็นหลังคามีจุด 宀 (mián / เหมียน / หลังคามีจุด) ด้านล่างเป็น 子 (zǐ / จื่อ / ลูก)
วิธีเขียน: เขียนหลังคาด้านบนก่อน แล้วเขียน 子 ด้านล่าง
信
อ่านว่า: ซิ่น
จดหมาย; เชื่อถือ
มาจากคำว่า 信 (xìn / ซิ่น / จริงใจ; เชื่อถือได้)
จำนวนขีด: 9 ขีด
โครงสร้าง: โครงซ้ายขวา ด้านซ้ายเป็นหมวดคน 亻 (rén / เหริน / หมวดคน) ด้านขวาเป็น 言 (yán / เหยียน / คำพูด)
วิธีเขียน: เขียนหมวดคนทางซ้ายก่อน แล้วเขียน 言 ทางขวา คนกับคำพูดรวมกันเป็นความเชื่อถือ
笔
อ่านว่า: ปี่
ปากกา; พู่กัน
มาจากคำว่า 毛笔 (máobǐ / หมาวปี่ / พู่กัน)
จำนวนขีด: 10 ขีด
โครงสร้าง: โครงบนล่าง ด้านบนเป็นหมวดไผ่ ด้านล่างเป็น 毛 (máo / หมาว / ขน)
วิธีเขียน: เขียนหมวดไผ่ด้านบนก่อน แล้วเขียน 毛 ด้านล่าง
心
อ่านว่า: ซิน
ใจ
มาจากคำว่า 用心 (yòngxīn / ย่งซิน / ใส่ใจ)
จำนวนขีด: 4 ขีด
โครงสร้าง: อักษรเดี่ยวสี่ขีด
วิธีเขียน: เขียนจุดทางซ้ายก่อน แล้วเขียนขีดโค้งตะขอ ปิดด้วยจุดสองจุดทางขวา
记忆卡 (บัตรคำช่วยจำ)
(jìyìkǎ / จี้อี้ข่า / บัตรช่วยจำ)
เลือกชุดคำศัพท์หรือชุดประโยค ดูทีละใบ ตอบในใจก่อน แล้วค่อยกดดูเฉลย
บัตรชุดนี้ใช้ทบทวนในบทเรียน ยังไม่บันทึกตารางทบทวนถาวร
小结 (สรุป)
(xiǎojié / เสี่ยวเจี๋ย / สรุป)
- ภาษาจีนวางส่วนขยายไว้หน้าคำนาม และเชื่อมด้วย 的 (de / เตอะ / ของ; คำเชื่อมส่วนขยาย)
- หาคำนามหลังสุดก่อน แล้วค่อยอ่านส่วนหน้า 的
- ละคำนามหลัง 的 ได้เมื่อรู้แล้วว่าพูดถึงอะไร ส่วนคนในครอบครัวมักละ 的
บทถัดไป G10: ทบทวนภาค 1 + แบบทดสอบ
อานนท์เขียนบันทึกสัปดาห์แรกด้วยประโยคง่าย ๆ ที่เรียนมาทั้งภาค
进阶学习 (บทที่ควรเรียนต่อ)
(jìnjiē xuéxí / จิ้นเจีย เสวียสี / เรียนต่อ)
บทความอื่นบน Pasajeen ที่ช่วยต่อยอดบทนี้

