Mar 072011
 

คำว่า 起” [qǐ]
ก่อนที่เราจะมาเรียนรู้อักษรหรือคำศัพท์ของจีน ในเบื้องต้นขอได้ให้ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับลักษณะของอักษรจีน โดยคร่าวๆ เพื่อช่วยให้การเขียนและอ่านตัวหนังสือจีนง่ายยิ่งขึ้น

ภาษาจีน เป็น และมีความแตกต่างจากภาษาไทย หรือภาษาอื่นทั่วไปซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นการผสมอักขระเป็นคำศัพท์ขึ้นมา และมีความหมายในตัวมันเอง ส่วนลักษณะของอักษรจีนนั้น จะมีจุดเด่นและเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ซึ่งประกอบด้วย อักขระการออกเสียงภาษาจีน(Chinese Phonetic System) ที่อยู่ในรูปพินอิน( 拼音 pīnyīn) และ อักษรจีนที่เป็นอักษรภาพ โดยในส่วนของอักขระการออกเสียง หรือ พินอินนั้น จะใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษ 26 ตัว มาเป็นพยัญชนะ และ สระ เมื่อรวมกับวรรณยุกต์ จึงทำให้เกิดระบบการอ่านออกเสียงขึ้น เพื่อใช้กำกับเสียงอ่านของอักษรแต่ละตัว แต่อักษรจีนที่ใช้ถ่ายทอดหรือใช้สื่อความหมายนั้น จะเป็นลักษณะของอักษรภาพ ที่ได้วิวัฒนาการมาจากสิ่งของเครื่องใช้ต่างๆ และ ชีวิตความเป็นอยู่ของคนจีนที่มีมาแต่ในอดีต จนกลายเป็นอักษรจีนที่ใช้กันทุกวันนี้ ในตัวหนังสือหรืออักษรจีนแต่ละตัว จะมีความหมายที่สมบูรณ์ ซึ่งเขียนขึ้นโดยใช้เส้นและขีดหลายลักษณะประกอบขึ้นเป็นอักษร 1 ตัว โดยขอยกตัวอย่างเส้นขีดที่เป็นพื้นฐานให้รู้จักกัน เช่น

  • 一 เรียกว่า 横 [héng] ในภาษาไทยแปลว่า “ขีดแนวนอน” โดยขียนจากซ้ายไปขวา
  • 丨 เรียกว่า 竖 [shù] ในภาษาไทยแปลว่า “ขีดตรงดิ่ง” โดยเขียนจากบนลงล่าง
  • 丿 เรียกว่า 撇 [piě] ในภาษาไทยแปลว่า “ขีดเบี่ยง” โดยเขียนจากบนลงล่างตามทิศทางของขีด
  • 丶 เรียกว่า 点 [diǎn] ในภาษาไทยแปลว่า “จุด” โดยเขียนจุดให้เกิดความยาวในลักษณะเฉียงๆ
  • 乛 เรียกว่า 钩 [gōu] ในภาษาไทยแปลว่า “ขีดหักมุม” โดยเขียนจากซ้ายไปขวา พร้อมตวัดหักมุมสั้นๆ

ดังนั้น การที่จะรู้จักถึงวิธีการอ่านและเขียนอักษรจีนหรือคำศัพท์จีนนั้น ในเบื้องต้นจะต้องรู้และเข้าใจถึงการอ่านออกเสียง ซึ่งควรจะเข้าใจลักษณะของพินอิน ในวรรณยุกต์ของภาษาจีนมีทั้งหมด 5 เสียง โดยมีเครื่องหมายวรรณยุกต์ 4 ตัว ดังนี้

ชื่อเรียกวรรณยุกต์ เครื่องหมายวรรณยุกต์ เสียง
  • 阴平[yīnpíng]
เสียงหนึ่ง
  • 阳平[yángpíng]
/ เสียงสอง
  • 上声[shàngshēng]
V เสียงสาม
  • 去声[qùshēng]
\ เสียงสี่
  • 轻声[qīngshēng]
ไม่มีวรรณยุกต์กำกับ เนื่องจากเป็นเสียงเบา เสียงเบา

ส่วนการเขียนอักษรจีน สิ่งที่ต้องรู้ มีดังนี้

ลำดับการเขียนแต่ละส่วนของอักษรจีน(笔顺 bǐshùn)
ตามกฎของลำดับเส้นขีดของการเขียนอักษรจีน มีอยู่ว่า อักษรจีนแต่ละตัวจะต้องลำดับการเขียนดังนี้

  • เริ่มจากบนลงล่าง (从上到下 cóngshàngdàoxià) –> 从 จาก, 上 บน, 到 ถึง, 下 ล่าง
  • เริ่มจากซ้ายไปขวา (从左到右 cóngzuǒdàoyòu) –> 从 จาก, 左 ซ้าย, 到 ถึง, 右 ขวา
  • เริ่มจากด้านในสู่ด้านนอก (先里后外 xiānlihòuwài) –> 先 ก่อน, 里 ใน, 后 หลัง ,外 นอก

ขีดหรือส่วนประกอบนำในของอักษรแต่ละตัว (部首 bùshǒu)
ในอักษรโดด 1 ตัว จะต้องประกอบด้วย ขีดหรือส่วนประกอบนำ กับส่วนที่เหลือ เพื่อให้ง่ายต่อการจดจำ และการค้นหาคำศัพท์จากพจนานุกรมจีน และบางครั้งขีดหรือส่วนประกอบนำ ยังเป็นรากศัพท์ของอักษรนั้นๆ

  • 部首 [bùshǒu] หมวดนำของภาษาจีน
  • 笔画 [bǐhuà] จำนวนขีดของอักษรจีน
  • 笔顺 [bǐshùn] ลำดับขีดของอักษรจีน

สิ่งต่างๆที่กล่าวข้างต้น เป็นเพียงโครงสร้าง และวิธีการเขียนอักษรจีนขึ้นมา 1 ตัว แต่ถ้าต้องการนำอักษรจีนไปสร้างเป็นประโยค เพื่อใช้ในการสื่อสารต่อไปนั้น ในขั้นตอนต่อไปควรที่จะเริ่มจากการเรียนรู้คำศัพท์ และกลุ่มคำ หรือวลี ตลอดจนหลักไวยากรณ์ของภาษาจีน โดยในที่นี้ได้ให้รู้จักกับคำศัพท์จีนก่อน ส่วนเรื่องหลักหลักไวยากรณ์จะพยายามรวบรวมมาให้เรียนรู้กันต่อไป

คำที่นำเสนอให้รู้จักในวันนี้คือ คำว่า

1. 拼音 (พินอิน) เขียนว่า qǐ เทียบเสียงภาษาไทย อ่านว่า ฉี่ 

2. 笔画 (จำนวนขีด) ทั้งหมด 10 ขีด

3. 笔顺 (ลำดับการเขียน)

4. 部首 (ขีดหรือส่วนประกอบนำ) คือ “走”

5. 意思 [yìsī] (ความหมาย) 

 

  • กรณีเป็นคำกริยา แปลว่า 1. ลุกขึ้น 2. มีขึ้น,ตั้งขึ้น 3. นับตั้งต้น,เริ่มต้น 4. เกิด
  • กรณีเป็นคำลักษณนาม แปลว่า กลุ่ม,รุ่น

 

6. 常用词语[chángyòngcíyǔ] (คำศัพท์หรือกลุ่มคำที่มักใช้บ่อย)

  • 起来 [qǐlái] แปลว่า ลุกขึ้นมา
  • 起开 [qǐkāi] แปลว่า หลีก,หลบ
  • 起立 [qǐlì] แปลว่า ยืนตรง (มักเป็นคำสั่ง)
  • 起床 [qǐchuáng] แปลว่า ลุกขึ้นจากเตียง หรือ ตื่นนอน

7. 列句 lièjù] (การแต่งประโยคใช้คำโดดคำว่า “起”)

7.1) 这商店从明天起减价。 ร้านนี้เริ่มลดราคาตั้งแต่พรุ่งนี้

  • 商店[shāngdiàn] ร้านค้า
  • 从[cóng] จาก
  • 明天[míngtiān] พรุ่งนี้
  • 起[qǐ]ขึ้นมา, ลุกขึ้น, ปรากกฎ
  • 减价[jiǎnjià] ลดราคา

7.2) 旅馆里来了一起旅客。 นักท่องเที่ยวกลุ่มหนึ่งได้เข้ามาพักที่โรงแรม

  • 旅馆[lǚguǎn] โรงแรม
  • 里[li]ภายใน
  • 来[lái] มา
  • 了[le] แล้ว
  • 一起[yīqǐ] ด้วยกัน, พร้อมกัน
  • 旅客[lǚkè] ลูกค้าโรงแรม, นักท่องเที่ยว, ผู้โดยสาร

8. 扩展句 [kuòzhǎnjù] (การแต่งประโยคใช้กลุ่มคำหรือวลี)

  • 扩展[kuòzhǎn] ขยาย ขยายกว้างออกไป

8.1) 起床—— 他每天总是天刚亮就起床。ในแต่ละวัน เขามักจะตื่นขึ้นตอนที่ฟ้ากำลังจะสาง

  • 他[tā] เขา
  • 每天[měitiān] ทุกวัน
  • 总是[zǒngshì] มักจะ
  • 天[tiān] ท้องฟ้า
  • 刚[gāng] พอดี, เพิ่งจะ, กำลังจะ, แข็งแกร่ง, แกร่ง
  • 亮[liàng] สว่าง
  • 就[jiù] ก็, ถึงจะ
  • 起床[qǐchuáng] ตื่นนอน

8.2)起来 —– 我们组是前年组织起来。กลุ่มของพวกเราเป็นกลุ่มที่ได้รวมตัวจัดตั้งขึ้นมาเมื่อปีที่แล้ว

  • 组[zǔ] กลุ่ม, องค์กร
  • 前年[qiánnián] ปีที่แล้ว
  • 组织起来[zǔzhīqǐlái] จัดตั้งองค์กร

9. 有“起”字的成语 (สำนวนที่มีคำว่า “起”) เช่น
起早贪黑 [qǐzǎotānhēi] หมายถึง ตื่นขึ้นทำงานแต่เช้าจนดึกดื่น บรรยายถึง คนที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำ ขยันขันแข็ง

农民们起早贪黑地耕田 [nóngmínmenqǐzǎotānhēidegēngtián]。ชาวเกษตรกรทำงานด้วยความขยันขันแข็ง

  • 耕 [gēng] ไถ
  • 耕田 [gēngtián] ไถนา

 

อ้างอิงข้อมูลจาก : http://wuclanfoundation.org/chineseisfun_words.php