Jun 012013
 

เรียนสนทนาภาษาจีน 3,800 ประโยค จาก MandarinChineseSchool.com

请医生看病 เชิญคุณหมอดูอาการป่วย

บทสนทนาทั้งหมด

 

May 302013
 

คลิปวิดีโอสอนสนทนาด้วยภาษาจีน

对外汉语教学视频23:18对外汉语教学视频面试考试示范课109:46面试考试示范课1面试考试示范录像309:48面试考试示范录像3面试考试示范录像209:13面试考试示范录像2面试考试示范录像509:45面试考试示范录像5面试示范录像410:19面试示范录像4

课堂教学能力测试示范课116:06课堂教学能力测试示范课1

课堂教学能力测试示范211:29课堂教学能力测试示范2

对外汉语示范课10:00对外汉语示范课

对外汉语口语教学21:19对外汉语口语教学

对外汉语教学视频44:41对外汉语教学视频

对外汉语 教学试讲15:08对外汉语 教学试讲

对外汉语示范30:02对外汉语示范 汉语学习网课程视频汉语学习网课程视频汉语学习网汉语课程汉语学习网汉语课程对外汉语示范15:59对外汉语示范 对外汉语 练习213:51对外汉语 练习2

kuku的对外汉语课程片段21:20kuku的对外汉语课程片段

对外汉语语法教学(三)13:25对外汉语语法教学(三)

对外汉语授课精彩视频(石)08:33对外汉语授课精彩视频(石)

学汉语-找朋友19:37学汉语-找朋友

学汉语-中国的青年人喜欢做什么12:01学汉语-中国的青年人喜欢做什么

综合汉语授课录像15:24综合汉语授课录像

เครดิต : http://www.allchinesecourses.com

Feb 032012
 
  • 1.你好 [nǐhǎo] สวัสดีค่ะ
  • 2.老师好 [lǎoshīhǎo] สวัสดีคุณครู
  • 3.上午好 [shàngwǔhǎo] สวัสดีตอนเช้า
  • 4.下午好 [xiàwǔhǎo] สวัสดีตอนบ่าย
  • 5.晚上好 [wǎnshànghǎo] สวัสดีตอนเย็น
  • 6.你好吗? [nǐhǎoma] คุณสบายดีไหม
    我很好 [wǒhěnhǎo] สบายดีมาก
  • 7.谢谢 [xièxiè] ขอบคุณค่ะ
    不客气 [bùkèqì] ] ไม่ต้องเกรงใจ
  • 8.对不起 [duìbuqǐ] ขอโทษ
    没关系 [méiguānxi ] ไม่เป็นไร
  • 9.再见 [zàijiàn] ลาก่อน
    明天见 [míngtiānjiàn] พรุ่งนี้ค่อยพบกันใหม่
  • 10. 很高兴认识你 [hěngāoxìngrènshinǐ] /认识你很高兴 [rènshinǐhěngāoxìng] ดีใจมากที่รู้จักคุณ
  • 11.你叫什么名字 [nǐjiàoshénmemíngzì] ?เธอชื่ออะไรค่ะ (ครับ)
    我叫 [wǒjiào] …ฉันชื่อว่า…
  • 12.请进 [qǐngjìn] เชิญเข้ามาค่ะ (ครับ)
    请坐 [qǐngzuò] เชิญนั่งค่ะ (ครับ)
  • 13.请问 [qǐngwèn] ขอถามหน่อยค่ะ
    我想知道 [wǒxiǎngzhīdào] ฉันอยากทราบว่า
  • 14.大家好 [dàjiāhǎo] สวัสดีค่ะ (ครับ)
    我是bcc的学生 [wǒshìdexuéshēng] ฉัน(ผม)เป็นนักเรียนของร.ร.bcc
  • 15.上课 [shàngkè] เข้าเรียน
    下课 [xiàkè] เลิกเรียน
  • 16. 请安静 [qǐng ān jìng] ให้เงียบสงบ
  • 17.你吃饭了吗 [nǐchīfànlema] เธอกินข้าวแล้วยัง
    吃了 [chīle] กินแล้ว
    没吃 [méichī ] ยังไม่กิน
  • 18.你喜欢吃什么 [nǐxǐhuānchīshénme] เธอชอบกินอะไร
    我喜欢吃水果 [wǒxǐhuānchīshuǐguǒ] ฉันชอบกินผลไม้
    米饭 [mǐfàn] ข้าวสวย, 鸡肉 [jīròu ] เนื้อไก่
  • 19. 我会说汉语 [wǒhuìshuōhànyǔ ฉัน(ผม)พูดภาษาจีนได้]
  • 20.祝你生日快乐 [zhùnǐshēngrìkuàilè] ขออวยพรสุขสันต์วันเกิด Continue reading »
Jun 192011
 
Apr 292011
 

เรียนภาษาจีน : ตอนที่5 “ตะลุยยุทธภพ”

ต่อจาก ฉันจะคุยกับเธอ(อักษรจีน)ทุกวัน ตอนที่4 ก่อนที่เราจะออกเดินทางตะลุยยุทธภพ(บนโลกออนไลน์) กับเธอ(อักษรจีน) เราก็ต้องฝึกฝนศัพท์พื้นฐานให้มากๆ สร้างความคุ้นเคยกับเธอให้มากๆ ด้วยการ

  • ฟังมากๆ
  • อ่านมากๆ (พยายามอ่านออกเสียงให้ตัวเองได้ยิน)
  • พูดมากๆ
  • เขียนให้มากๆ
  • คิดถึงเธอ (อักษรจีน) ให้มากๆ
  • และที่สำคัญมากที่สุด ที่ขาดเสียมิได้ก็คือ “ความอดทนยืนหยัดในการเรียนรู้” ครับ ไม่มีเคล็ดลับอะไรมากไปกว่านี้อีกแล้ว ไม่ต้องไปหาว่า ทำอย่างไรถึงจะเก่งภาษาจีนอีกต่อไป

ฝึกฝนภาษาจีนไปกับรายการต่างๆ เช่น

เป็นต้น

เราเชื่อว่าในไม่ช้า ภาษาจีนของคุณแข็งแรงขึ้นอย่างแน่นอน ยกเว้นแต่ คุณไม่ได้ตั้งใจพอ ไม่ได้รักจริงหวังแต่ง (อักษรจีน)  และสุดท้ายเราจะออกตะลุยยุทธภพได้ทุกที่ (บนโลกออนไลน์) อย่างไม่มีขอบเขต แสดงความยินดีด้วยครับ คุณทำได้ และทำได้ดีเสียด้วยซิ  …เดินไปด้วยกันกับเรา “เปิดโลกอักษรจีน เปิดโลกภาษาจีน กับ pasajeen.com” เราอยู่เคียงข้างคุณ

และอย่าลืมนำข้อมูลดีๆ มาแบ่งปันให้เพื่อนๆ ได้เรียนรู้ร่วมกันด้วยนะครับ

Mar 132011
 

  • 盛装 [shèngzhuāng] เสื้อผ้าชุดที่สวยหรู
  • 衣服 [yīfu] เสื้อผ้า
  • 服装店 [fúzhuāngdiàn] ร้านขายเสื้อผ้า
  • 商场 [shāngchǎng] ห้างสรรพสินค้า(shopping centre) –> 我看见商场在打折。 ผมเห็นที่ห้างสรรพสินค้ากำลังลดราคา
  • 降温 [jiàngwēn] อุณหภูมิลดลง –> 最近有点降温。 ช่วงนี้อุณหภูมิลดต่ำลงนิดหน่อย
  • 劳驾 [láojià] ขอโทษครับ(excuse me) –> 劳驾, 有我能穿的号码?ขอโทษครับ ไม่ทราบว่ามีไซส์ที่ผมสวมใส่ไหมครับ
  • 样品[yàngpǐn] สินค้าตัวอย่าง –> 样品是什么号的? สินค้าตัวอย่างไซส์อะไรครับ
  • 我看看。 ขอฉันดูหน่อย –> 这是XL号他能穿。 อันนี้เป็นไซส์ XL ค่ะ เขาใส่ได้
  • 稍等 [shāoděng] รอสักครู่(hang on) –> 请稍等。กรุณารอสักครู่ค่ะ
  • 换 [huàn] เปลี่ยน –> 换大一号 เปลี่ยนใหญ่ขึ้นอีกไซส์หนี่ง,  能换一件大号的吗。 เปลี่ยนไซส์ใหญ่ขึ้นได้ไหมครับ
  • 找 [zhǎo] หา(look for) –> 好的,我找找。 ได้ครับ ฉันขอหาดูก่อน
  • 有哪些尺寸? [yǒunàxiē chǐcùn] มีไซส์ไหนบ้าง
  • 小号/S号 [xiǎohào] ไซส์ S –> 你穿S号就行。 เธอใส่ไซส์ S ก็ได้
  • 中号/中吗/M号 [zhōnghào] ไซส์ M –> 这件就是M号。 ตัวนี้ไซส์ M
  • 大号/大吗/L号 [dàhào] ไซส์ L
  • 加大号/加大码/XL号 [jiādàhào] ไซส์ XL
  • 加加大号/加加大码/XXL号 [jiājiādàhào] ไซส์ XXL
  • 儿童码 [értóngmǎ] ไซส์เด็ก
  • 成人码 [chéngrénmǎ] ไซส์ผู้ใหญ่
  • 均码 [jūnmǎ] ฟรีไซส์
  • 男装 [nánzhuāng] เสื้อผ้าผู้ชาย
  • 女装 [nǚzhuāng] เสื้อผ้าผู้หญิง
  • 男装码 [nánzhuāngmǎ] ไซส์ผู้ชาย
  • 女装码 [nǚzhuāngmǎ] ไซส์ผู้หญิง
  • 棉 [mián] ผ้าฝ้าย,cotton
  • 丝 [sī] ผ้าไหม, silk
  • 麻 [má] ผ้าลินิน, linen
  • 尼龙 [nílóng] ไนลอน, nylon
  • 混合纤维 [hùnhéxiānwéi] ใยสังเคราะห์, fabric synthetic
  • 裙子[qúnzǐ] กระโปรง –> 裙子便宜了[qún zǐ pián yí le]。 กระโปรงถูกแล้ว
  • 碎花裙 [suìhuāqún] กระโปรงลายดอก
  • 碎花儿 [suìhuār] ลายดอก
  • 长裙 [chángqún] กระโปรงยาว
  • 短裙 [duǎnqún] กระโปรงสั้น
  • 条 [tiáo] ตัว (ลักษณะนาม)
  • 袖子 [xiùzǐ] แขนเสื้อ
  • 钮扣孔 [niǔkòukǒng] รังดุมเสื้อผ้า
  • 球衣 [qiúyī] เสื้อเชิ้ตโปโล
  • 件 [jiàn] ตัว, ชิ้น (ลักษณะนาม) –> 一件衬衫。 เสื้อเชิ้ตหนึ่งตัว, 几件衣服。 เสื้อสองสามตัว, 这件有点小。 ตัวนี้ดูเล็กไปหน่อย
  • 打折 [dǎzhé] ส่วนลดเป็นเปอร์เซ็นต์ –> 可以打折吗? ลดได้ไหมครับ
  • 打六折 หมายถึงขายในราคา 60% (ลด 40%)
  • 特价 [tèjià] ราคาพิเศษ –> 这条裤子是特价的。 กางเกงตัวนี้ราคาพิเศษแล้วค่ะ, 不能在打折了。 ราคาลดอีกไม่ได้แล้วค่ะ
  • 裤子 [kùzǐ] กางเกง –> 一条裤子。 กางเกงหนึ่งตัว, 这条裤子有折扣吗? กางเกงตัวนี้มีส่วนลดไหมครับ
  • 短裤 [duǎnkù] กางเกงขาสั้น
  • 长裤 [chángkù] กางเกงขายาว
  • 牛仔裤 [niúzǎikù] กางเกงยีนส์ –> 这牛仔裤现在打折吗? กางเกงยีนส์นี้ช่วงนี้ลดราคาไหมครับ
  • 西裤 [xīkù] กางเกงสแล็ค
  • 衬衫 [chènshān] เสื้อเชิ้ต
  • 长袖衫 [chángxiùshān] เสื้อเชิ้ตแขนยาว
  • 长袖 [chángxiù] เสื้อแขนยาว
  • 短袖 [duǎnxiù] เสื้อแขนสั้น
  • 紧身胸衣 [jǐnshēnxiōngyī] เสื้อเกาะอก
  • 面纱 [miànshā] ผ้าคลุมหน้าสตรี
  • 裙子 [qúnzǐ] กระโปรง
  • 裙裤 [qúnkù] กางเกงกระโปรง
  • 连衣裙 [liányīqún] ชุดเดรส
  • 内衣 [nèiyī] ชุดชั้นใน
  • 乳罩 [rǔzhào] เสื้อยกทรง
  • 内裤 [nèikù] กางเกงใน
  • 游泳衣 [yóuyǒngyī] ชุดว่ายน้ำ
  • 比基尼泳衣 [bǐjīníyǒngyī] บิกินี
  • 旗袍 [qípáo] ชุดกี่เพ้า
  • 帽子 [màozi] หมวก
  • 顶 [dǐng] ใบ (ลักษณะนามของหมวก)
  • 穿 [chuān] สวม, ใส่ –> 你喜欢穿牛仔裤吗?
  • 皮带 [pí dài] เข็มขัด
  • 裤带 [kùdài] เข็มขัด
  • 领带 [lǐng dài] เนคไท
  • 大衣 [dà yī] เสื้อนอก
  • 雨衣 [yǔ yī] เสื้อกันฝน
  • 外套 [wài tào] เสื้อโอเวอร์โค้ท
  • 睡衣 [shuì yī] ชุดนอน
  • 背心 [bèi xīn] เสื้อกล้าม
  • 便服 [biànfú] ชุดลำลอง
  • 制服 [zhìfú] ชุดเครื่องแบบ,ยูนิฟรอม
  • 礼服 [lǐfú] ชุดเครื่องแบบพิธี
  • 夜礼服 [yèlǐfú] ชุดราตรี
  • 睡衣 [shuìyī] ชุดนอน
  • 冬衣 [dōngyī] เสื้อกันหนาว
  • V 型领 [V xínglǐng] เสื้อคอ V
  • T恤衫 [t xùshān] เสื้อยืด (T-恤)
  • 套服 [tàofú] ชุดสูท
  • 西服 [xī fú] เสื้อสูท ใส่คู่กับ 西裤 [xīkù] กางเกงสแล็ค
  • 条 [tiáo] ลักษณะนามของสิ่งที่เป็นเส้นยาวๆ เช่น แม่น้ำ, เน็ทไท, งู
  • 有几条短裤? [yǒu jǐ tiáo duǎn kù] มีกางเกงขาสั้นกี่ตัว
  • 试一试 [shì yī shì] ลองหน่อย
    –> 我可以试一试吗? ฉันขอลองหน่อยได้ไหม
    –> 可以试一下吗?  ขอลองหน่อยได้ไหม
  • 试试 ลองเสื้อผ้า –> 您可以先试试。 คุณสามารถลองใส่ดูก่อนได้ค่ะ, 我能试试吗? ผมขอลองหน่อยได้ไหม, 当然可以。 ได้สิค่ะ
  • 试衣间 [shìyījiān] ห้องลองเสื้อผ้า(fitting room) –> 你试试吧,试衣间在那边。 เธอลองใส่ดูสิ ห้องลองอยู่ด้านนั้น
  • 紧身 [jǐn shēn] คับ –> 这件衣服太紧身,穿着不舒服。 เสื้อตัวนี้คับเกินไป ใส่ไม่สบาย
  • 合身 [héshēn] พอดีตัว(fitted)
  • 肥 [féi] หลวม(เสื้อผ้า) –> 这件衣服太肥了。เสื้อตัวนี้หลวมเกินไป
  • 太瘦了!  คับเกินไป
  • 舒服 [shū fú] สบาย
  • 好看 [hǎokàn] ดูดี(nice-looking)
  • 觉得 รู้สึกว่า –> 你觉得我穿这件衣服怎么样? ฉันใส่เสื้อตัวนี้เธอรู้สึกอย่างไร, 我觉得很好看。 ผมรู้สึกว่าดูดีมากเลย
  • 合适 [héshì] พอดี
  • 精神 [jīngshén] มีชีวิตชีวา –> 合适, 真精神。พอดี ดูแล้วดีมาก
  • 不太合适 ไม่ค่อยเหมาะ, ไม่พอดี
  • 裤腿 [kùtuǐ] ขากางเกง –> 裤腿太肥了。 ขากางเกงหลวมเกินไป
  • 暂告无货 [zàngàowúhuò] สินค้าขาดสต๊อกชั่วคราว
  • 脱档 [tuōdàng] สินค้าหมด
  • 脱销 [tuōxiāo] สินค้าหมด
  • 没货了 สินค้าหมด
  • 到货 [dàohuò] สินค้ามาถึง –> 可能明天到货。 พรุ่งนี้สินค้าอาจจะมาถึง
  • 新款 [xīnkuǎn] รุ่นใหม่, แบบใหม่(New style) –> 这是我们今年的新款。 สินค้านี้เป็นแบบใหมของเราปีนี้ค่ะ
  • 收银台 [shōuyíntái]  เค้าเตอร์แคชเชียร์ (Cashier)
Mar 132011
 

Learn Chinese – Chinese Job Vocabulary

Learn Chinese – Chinese Fairy Tale Vocabulary

 

เวลาจะถามว่าคุณทำงานอะไร ก็ถามว่า

  • 你做什么工作?คุณทำงานอะไร –> 我是…
  • 你长大了想干什么? โตขึ้นคุณอยากทำงานอะไร –>我想当…
  • 工作 [gōngzuò] งาน, ทำงาน

เวลาตอบ ก็ง่ายนิดเดียว ใช้ประโยค 我是… (ผมเป็น…)  เช่น

  • 我是翻译家。ผมเป็นล่าม

หรือถ้าต้องการบอกว่า อยากเป็น… ก็ใช้ประโยค

  • 我想当… ผมอยากเป็น…
  • 我想当老师。 ผมอยากเป็นครู (当 ก็คือ ดำรงตำแหน่ง, เป็น)

ศัพท์ที่น่าสนใจ

  • 总理 [zǒnglǐ] นายกรัฐมนตรี
  • 翻译家 [fānyìjiā] ล่าม , นักแปล
  • 收款员 [shōukuǎnyuán] พนักงานเก็บเงิน
  • 老师 [lǎoshī] ครู, อาจารย์
  • 演员 [yǎnyuán] นักแสดง
  • 模特儿 [mótèr] นางแบบ
  • 男模特 [nán mótè] นายแบบ
  • 女模特 [nǚ mótè]  นางแบบ
  • 律师 [lǜshī] ทนายความ
  • 工程师 [gōngchéngshī] วิศวกร
  • 设计师 [shèjìshī] นักออกแบบ
  • 建筑师 [jiànzhùshī] สถาปนิก
  • 会计师 [kuàijìshī] นักบัญชี
  • 药剂师 [yàojìshī] เภสัชกร
  • 摄影师 [shèyǐngshī] ช่างภาพ
  • 木工 [mù gōng] ช่างไม้
  • 水管工人 [shuǐ guǎn gōng rén] ช่างประปา
  • 电工 [diàn gōng] ช่างไฟฟ้า
  • 焊接工 [hàn jiē gōng] ช่างเชื่อม
  • 油漆工 [yóu qī gōng] ช่างทาสี
  • 舞者 [wǔ zhě] นักเต้นรำ
  • 歌唱家 [gē chàng jiā] นักร้อง
  • 音乐家 [yīn yuè jiā] นักดนตรี
  • 魔术师 [mó shù shī] นักมายากล
  • 空姐 [kōng jiě] แอร์โฮสเตส (ย่อจาก 空中小姐)
  • 导游 [dǎoyóu] มัคคุเทศก์
  • 理发师 [lǐfàshī] ช่างทำผม
  • 美容师 [měiróngshī] ช่างเสริมสวย
  • 作家 [zuòjiā] นักเขียน, นักประพันธ์
  • 漫画家 [mànhuàjiā] นักเขียนการ์ตูน
  • 画家 [huàjiā] จิตรกร
  • 翻译家 [fānyìjiā] นักแปล
  • 音乐家 [yīnyuèjiā] นักดนตรี
  • 艺术家 [yìshùjiā] ศิลปิน (artist)
  • 侦探  [zhēntàn] นักสืบ
  • 科学家 [kēxuéjiā] นักวิทยาศาสตร์
  • 政治家 [zhèngzhìjiā] นักการเมือง
  • 歌手 [gēshǒu] นักร้อง
  • 演唱家  นักร้อง
  • 搞笑 [gǎoxiào] ตลก
  • 明星 [míngxīng] ดารา
  • 超级明星 [chāo jí míng xīng] ซุปเปอร์สตาร์
  • 电影明星 [diànyĭngmíngxīng] ดาราภาพยนตร์
  • 公司职员 [gōngsīzhíyuán] พนักงานบริษัท
  • 经理 [jīnglǐ] ผู้จัดการ
  • 小贩 [xiǎo fàn] พ่อค้า
  • 商人 [shāngrén] นักธุรกิจ
  • 雇员 [gùyuán] ลูกจ้าง
  • 上班族 [shàngbānzú] มนุษย์เงินเดือน
  • 私人企业 [sīrén qǐyè]  ทำธุระกิจส่วนตัว
  • 自由职业 [zì​yóu​zhí​yè]  อาชีพอิสระ –> 他以自由职业获取收入。
  • 报信者 [bào xìn zhě] พนักงานรับส่งเอกสาร
  • 售货员 [shòuhuòyuán] พนักงานขาย
  • 服务员 [fúwùyuán] พนักงานบริการ
  • 公务员 [gōngwùyuán] พนักงานรัฐ, ข้าราชการ
  • 记者/ 新闻记者 [jìzhě/xīnwènjìzhě] นักข่าว
  • 播音员 [bōyīnyuán] ผู้ประกาศข่าว
  • 医生 [yīshēng] หมอ, แพทย์
  • 牙医 [yáyī] ทันตแพทย์  (ย่อจาก 牙科医生)
  • 兽医 [shòuyī] สัตวแพทย์
  • 护士 [hùshi] พยาบาล
  • 农民 [nóngmín] ชาวนา, เกษตรกร
  • 牧民 [mùmín] ปศุกร
  • 渔民 [yúmín] ชาวประมง
  • 编辑 [biānjí] บรรณาธิการ
  • 法官 [fǎguān] ผู้พิพากษา
  • 外交官 [wàijiāoguān] เจ้าหน้าที่การทูต
  • 总统 [zǒngtǒng] ประธานาธิบดี
  • 秘书 [mìshū] เลขานุการ
  • 警察 [jǐngchá] ตำรวจ
  • 军人 [jūnrén] ทหาร
  • 士兵 [shì bīng] ทหารบก
  • 海军 [hǎi jūn] ทหารเรือ
  • 拳击手  [quánjíshǒu] นักมวย (拳 หมัด กำปั้น, 击 โจมตี, 手 มือ )
  • 园丁 [yuán dīng] คนสวน
  • 保安 [bǎo ān] ยามรักษาความปลอดภัย
  • 邮差 [yóu chāi] บุรุษไปรษณีย์
  • 农民 [nóng mín] ชาวนา
  • 消防员 [xiāo fáng yuán] พนักงานดับเพลิง
  • 技工 [jì gōng] ช่างฟิต /ช่างยนต์
  • 渔民 [yú mín] ชาวประมง
  • 厨师 [chú shī] พ่อครัว
  • 女服务员 [nǚ fú wù yuán] บริกรหญิง
  • 男服务员 [nán fú wù yuán] บริกรชาย
  • 面包师 [miàn bāo shī] คนทำขนมปัง
  • 保姆 [bǎo mǔ] แม่บ้าน
  • 清洁工 [qīng jié gōng] พนักงานเก็บขยะ
  • 女仆 [nǚ pū] สาวใช้
  • 裁缝 [cái féng] ช่างตัดเสื้อ
  • 公交车司机 [gōng jiāo chē sī jī] พนักงานขับรถประจำทาง
  • 打印员 [dǎ yìn yuán] พนักงานพิมพ์ดีด
  • 收银员 [shōu yín yuán] พนักงานเก็บเงิน
  • 电脑程序师 [diàn nǎo chéng xù shī] นักเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์
  • 发型师 [fā xíng shī] ช่างออกแบบทรงผม
  • 飞行员 [fēi xíng yuán] นักบิน
  • 太空人  [tàikōngrén] นักบินอวกาศ (太空 อวกาศ)
  • 出租车司机 [chū zū chē sī jī] คนขับแท็กซี่
Jan 292011
 

ภาษาจีนกับสำเนียงภาษาจีนกลาง (汉语与普通话)

汉语(hànyŭ) แปลว่าภาษาจีน 汉(hàn) เป็นชื่อของชนชาติฮั่น (汉族 hànzú)หรือเรียกว่าชาวฮั่น (ซึ่งในปัจจุบันคนจีน 92 เปอร์เซ็นต์เป็นชาวฮั่น) ส่วน 语(yǔ) แปลว่าภาษา ดังนั้นคำว่า 汉语(hànyŭ) จึงเป็นการเรียกตามชื่อของชนชาติฮั่น นอกจากชื่อนี้แล้ว ภาษาจีนยังใช้อีกสองชื่อบ่อย คือ 华语(huáyǔ 华 เป็นชื่อที่เรียกชาวจีนโดยรวม) หรือ 中国话 ( zhōngguóhuà 中国 แปลว่าประเทศจีน ส่วน 话 แปลว่า คำพูดหรือภาษา)

เนื่องจากประเทศจีนมีแผ่นดินอันกว้างใหญ่ไพศาล ประกอบกับชาวฮั่นมีประวัติการอพยพย้ายถิ่นที่อยู่ที่สลับซับซ้อนในช่วง 2,000 กว่าปี่ที่ผ่านมานี้ ดังนั้นในปัจจุบันนี้สำเนียงภาษาจีนของชาวฮั่นที่กระจายอยู่ทั่วไปในประเทศ จีนมีความแตกต่างกันเป็นอย่างมาก จนถึงขั้นที่ไม่สามารถสื่อสารกันได้เลย โดยทั่วไปแล้วสำเนียงที่ใช้อยู่ในบริเวณที่ใกล้เคียงกัน เปอร์เซ็นต์ในการเข้าใจกันก็จะสูง ยิ่งห่างกันไกลยิ่งพูดจากันไม่เข้าใจ อย่างเช่นสำเนียงปักกิ่งกับสำเนียงกวางตุ้ง แทบจะสื่อการกันไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว
ตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบัน นี้ มีอุปสรรคมากมายในด้านการสื่อสารระหว่างคนจีน(ชาวฮั่น)ด้วยกันโดยตลอด จึงมีความพยายามที่จะให้คนต่างสำเนียงเรียนรู้การใช้สำเนียงเดียวกันที่เป็น ที่เข้าใจของทุกฝ่าย เมื่อถึงสมัยราชวงศ์หมิง ( 明朝 ค.ศ. 1368-1644 ตอนกลาง)ได้มีคำว่า 官话 (guānhuà  官 แปลว่า ราชการ 官话 จึงเป็นชื่อที่เรียกสำเนียงที่นิยมใช้ในหมู่ข้าราชการ) เกิดขึ้น ซึ่งก็คือสำเนียงปักกิ่ง สาเหตุทีนิยมใช้ในกันในบรรดาข้าราชการก็เป็นเพราะว่า ข้าราชการมีโอกาสรับตำแหน่งทั้งในกรุงปักกิ่งและต่างถิ่น รวมทั้งมีโอกาสบ่อยมากที่จะสัมผัสกับผู้คนต่างสำเนียง จึงมีความจำเป็นต้องใช้สำเนียงที่ง่ายต่อการเข้าใจของผู้คนทั่วไป กล่าวได้ว่า 官话 เป็นสัญลักษณ์ของการก่อตัวขึ้นของสำเนียงภาษจีนที่เป็นที่เข้าใจร่วมกัน ของคนจีน(ชาวฮั่น)ทั่วประเทศ

พอเข้าสู่สมัยราชวงศ์ชิง  (清朝 ค.ศ.1616-1911) ตอนปลาย เริ่มมีการรณรงค์ให้ใช้สำเนียงปักกิ่งอย่างจริงจังและต่อเนื่อง โดยมีการเสนอให้เปลี่ยนคำว่า 官话 เป็น 国语 (guóyǔ 国 แปลว่า ประเทศ 国语 จึงแปลว่า ภาษาหรือสำเนียงประจำชาติ)ซึ่งเป็นการเรียงชื่ออย่างเป็นทางการสำหรับ สำเนียงภาษาจีนมาตราฐาน

ปี ค.ศ. 1924 รัฐบาลจีนคณะชาติได้ทำการกำหนดและประกาศใช้ระบบการออกเสียงของ 国语 โดยยึดถือสำเนียงปักกิ่งเป็นสำเนียงมาตรฐาน คือภาษาจีนกลางหรือภาษาจีนแมนดาริน ( “แมนดาริน” มาจากคำว่า Mandarin ของภาษาอังกฤษ ซึ่งเป็นชื่อที่ฝรั่งเรียกสำเนียงปักกิ่งในช่วงปลายสมัยราชวงค์ชิง) และในปี ค.ศ. 1926 ได้เริ่ม “ขบวนการรณรงค์ให้ใช้ภาษาจีนกลาง”

ปี ค.ศ.1955 รัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนได้เปลี่ยนชื่อ 国语 ให้เป็น 普通话 ( แปลว่า สามัญ ธรรมดา หรือทั่วไป 普通话 จึงหมายถึงสำเนียงภาษาจีนที่ใช้ได้ทั่วไป หรือสำเนียงภาษาจีนกลาง แต่ในปัจจุบันนี้ไต้หวันและคนจีนในอีกหลายประเทศยังคงนิยมใช้คำว่า 国语 เหมือนเดิม) โดยกำหนดนิยามของภาษาจีนกลางให้รอบคอบและชัดเจนมากขึ้น ซึ่งใช้มาตรฐาน 3 ข้อดังนี้

1.ใช้สำเนียงปักกิ่งเป็นมาตราฐานในด้านการออกเสียง
นับ ตั้งแต่สมัยราชวงศ์หยวน(元朝 ค.ศ.1206-1368) ปักกิ่งได้กลายเป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของจีนมาโดยตลอด สำเนียงปักกิ่งได้เผยแพร่ไปทั่วประเทศอย่างกว้างขวาง จึงมีบทบาทและอิทธิพลมากกว่าสำเนียงอื่น ๆ

2.ใช้ภาษาท้องถิ่นภาคเหนือของจีนเป็นมาตรฐานในด้านการใช้คำศัพท์
ประชากร ที่ใช้ภาษาท้องถิ่นภาคเหนือของจีน (ซึ่งรวมสำเนียงปักกิ่ง) มีจำนวนมากที่สุด กล่าวคือ ชาวฮั่นมี 73 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไปใช้ภาษานี้และกระจายไปอยู่ทั่วประเทศจีน

3.ใช้วรรณกรรมที่เขียนด้วยภาษาจีนยุคปัจจุบัน และเป็นที่ยอมรับเป็นมาตรฐานด้านไวยการณ์
ก่อน สมัยราชวงศ์ถัง (唐朝 ค.ศ.618-907) ภาษาเขียนของภาษาจีนยังใช้ภาษาจีนโบราณประมาณ 2,000 ปีก่อน หลังจากนั้นถึงจะหันมาใช้ภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาพูดในยุคนั้นมาเป็นภาษา เขียน (白话文) ในการประพันธ์วรรณกรรมและในสมัยราชวงศ์ซุ่ง (宋朝 ค.ศ.960-1297) กับราชวงศ์หยวน วรรณกรมรูปแบบใหม่นี้ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นมาจนกลายเป็นกระแสหลักของภาษาเขียนในยุคดังกล่าว ต่อมาในสมัยราชวงศ์หมิงกับราชวงศ์ชิง วรรณกรรมรูปแบบใหม่นี้เผยแพร่และเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวาง จนกระทั้งมีการพัฒนาและสืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบันนี้ จึงสมควรยึดถือวรรณกรรมรูปแบบนี้เป็นมาตรฐานในทางด้านไวยากรณ์

สิ่ง ที่สมควรจะชี้แจงก็ืคือ สำเนียงภาษาจีนกลางไม่ได้เท่ากับสำเนียงปักกิ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ เนื่องจากสำเนียงภาษาจีนกลางมีการตัดเสียงพิเศษบางเสียง และคำศัพท์พิเศษบางส่วนจากสำเนียงปักกิ่งออกไป

นับตั้งแต่เริ่ม มีการรณรงค์ให้ใช้สำเนียงภาษาจีนกลางอย่างจริงจังจนถึงปัจจุบันนี้ เวลาได้ผ่านพ้นไปแล้วเกือบร้อยปี และประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง โดยเฉพาะในช่าวประมาณ 30 ปีที่ผ่านมานี้ สังคม เศรษฐกิจ และการคมนาคมของจีนได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็ว การศึกษาของคนจีนโดยส่วนรวมเริ่มดีขึ้น ในขณะเดียวกันสื่อชนิดต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นโทรทัศน์หรือวิทยุ ล้วนแต่ใช้ภาษาจีนกลาง ได้เข้ามามีบทบาทมากยิ่งขึ้นในชีวิตประจำวันของคนจีนทั่วไป จึงส่งผลให้คนจีนพี่พูดภาษาจีนกลางเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ในปัจจุบันนี้กล่าวได้ว่าคนจีนทุกคนสามารถฟังเข้าใจภาษาจีนกลางได้ แต่คนที่พูดไม่ได้หรือพูดไม่ชัดยังคงมีอยู่เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะผู้ที่อยู่ชนบท ทางภาคใต้ หรือบริเวณที่ห่างไกลความเจริญ หรือแม้กระทั้งในเมือง ผู้ที่มีอายุ 40 ปีขึ้นไปยังคงมีจำนวนไม่น้อยที่พูดภาษาจีนกลางไม่ได้ ทั้งนี้เป็นเพราะว่าพวกเขาเหล่านั้นไม่เคยหรือไม่ค่อยได้มีโอกาสพูดภาษา จีนกลาง โดยยังคงใช้แต่สำเนียงภาษาท้องถิ่นของตนเองอยู่ตลอดเวลา

อย่าง ไรก็ตาม ถึงแม้ว่าสำเนียงภาษาจีนของคนจีนในแต่ละพื้นที่จะต่างกันมาก และยังมีคนจำนวนมากพูดภาษาจีนกลางไม่ได้ (ฟังได้อย่างเดียว) แต่ยังโชคดีที่คนจีนทั้งหมดใช้ระบบการเขียน ระบบเดียวกัน เมื่อพูดคุยกันไม่เข้าใจก็เขียนเอา นี่คือเหตุการณ์ที่พบเห็นบ่อยคนชินตาในสมัยก่อน แต่คงจะกลายเป็นอดีตไปในอีกไม่นานเมื่อทุกคนสามารถพูดภาษาจีนกลางได้

อ้างอิงข้อมูลจาก http://www.dict2u.com