ภาษาจีนทั่วไป

Jun 242011
 

 

中华字经 第一册
第一课 (第一课 天文)

第一册 第一课 天文
乾坤有序,宇宙无疆,星辰密布,斗柄指航。
昼白夜黑,日明月亮,风驰雪舞,电闪雷响。
云腾致雨,露结晨霜,虹霓霞辉,雾沉雹降。
春生夏长,秋收冬藏,时令应候,寒来暑往。
Continue reading »

Jun 192011
 

ท่านทราบหรือไม่ว่าในเว็บของ Google จะมีเครื่องมือที่ช่วยพิมพ์ภาษาจีนโดยใช้พินอินในโหมดภาษาอังกฤษ (EN)  โดยไม่ต้องโดยติดตั้งโปรแกรมเสริมเพิ่มเติม คือ

ในส่วนของ Google Transliteration คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ในส่วน http://translate.google.com จะต้องมีเทคนิคนิดหนึ่ง คือ

  • เลือกภาษาต้นทาง ตรงหลังคำว่า From: (จากภาษา:) เป็น Chinese (ภาษาจีน)
  • เลือกภาษาปลายทาง ตรงหลังคำว่า To: (เป็นภาษา:) เป็นภาษาที่ต้องการ
  • ติ๊กถูกตรงช่องหน้าคำว่า Allow phonetic typing (อนุญาตให้พิมพ์ตามการออกเสียง)
  • พิมพ์คำภาษาจีนเป็นพินอิน (Pinyin) ได้เลย ทดลองดูนะครับ
Jun 192011
 
Jun 042011
 

วันนี้ขอนำพร 5 ประการมาฝากทุกๆ ท่านครับ ใครอยากได้รับไปเลย

五福临门 [wǔfúlínmén] ขอให้ได้รับพร 5 ประการ

  • 长寿 [chángshòu] ขอให้มีอายุยืนยาว
  • 富贵 [fùguì] ขอให้มีทรัพย์สินเงินทองมากมาย
  • 康宁 [kāngníng] ขอให้มีสุขภาพที่แข็งแรงและสงบสุข
  • 好德 [hǎodé] ขอให้มีศีลธรรมที่ดีงาม
  • 善终 [shànzhōng] ขอให้จากโลกนี้ไปอย่างสงบ
May 192011
 

มีบทเรียนต่างๆ น่าสนใจ สามารถลงทะเบียนและรับบทเรียนทางอีเมล์ได้ฟรีครับ

A new lesson has been published for: UpperIntermediate – 收藏 ฟังเสียงบรรยายคลิ๊กที่นี่

Lesson Content: เก็บสะสม [收藏]

大卫:汉生,听说你过段时间要去德国,是吗?
汉生:对,去参加一个国际研讨会。
大卫:真让人忌妒啊,可以趁这个机会旅旅游、玩一玩。
乐乐:是啊!什么时候我也能有这么好的机会啊!
汉生:你们这是站着说话不腰疼!你们真以为出去开会好玩啊?什么时候你们出去开一次试试就知道了,又累又无聊,哪有在家待着舒服啊!
大卫:跑来跑去的确实不轻松,不过总比每天上班下班有意思吧!对了,我有件事要拜托你。
汉生:什么事你说,别客气。
大卫:你在德国喝完的饮料瓶的瓶盖能不能带回来给我?
汉生:你要它干什么啊?
大卫:我在收集各种瓶盖,这是我的新爱好。
乐乐:别人都收集钱币、邮票什么的,你怎么收集瓶盖?也太奇怪了吧?
大卫:萝卜白菜,各有所爱。瓶盖也有很多可爱之处。汉生不是也在收集各种杯子、碗什么的嘛!
乐乐:人家那是古董收藏!
汉生:还谈不上收藏,只是喜欢而已,等我什么时候发财了再说收藏的事吧。
乐乐:你们这些爱好不是太古怪就是太奢侈,而且也没什么用。
汉生:大卫,你不知道乐乐喜欢收集什么吧?冰箱贴。
大卫:冰箱贴?
乐乐:是啊!我每去一个地方,都会买一两个冰箱贴回来,贴在冰箱上特别漂亮,而且还很实用,比如有的可以在上面记事、留言,有的带有温度计。当然了,最重要的是它们能让我想起曾经去过的那些地方。每次站在冰箱前,就觉得特别有幸福感和成就感!
大卫:如果你们家冰箱贴满了怎么办?
乐乐:这我倒没想过,那就再买一台冰箱呗!

May 012011
 

你正在等待什么?

  几乎每个人都有正在等待的东西,因此我们常常期盼时间过得快一点,让我们指望的那一天到来。时间就这样不明不白地流走了。

  如果让你每天扔掉100元,你肯定不干。但是你常常轻易扔掉更加宝贵的时间。

คุณกำลังรอคอยอะไรอยู่?.

โดยส่วนมากแต่ละคนต่างกำลังรอคอยกับบางสิ่งบางอย่าง และบ่อยครั้งอยากเร่งเวลาให้เร็วขึ้นอีกนิด โดยหวังให้วันนั้นมาถึงโดยพลัน เวลามักเป็นเช่นนี้ มันไม่รับรู้ใดๆ มันยังคงไหลเรื่อยไปอย่างเดิมของมัน

หากวันๆหนึ่งคุณเสียเงิน 100 หยวน แน่นอนว่าคุณยังไม่รู้สึกอะไร แต่ทว่าคุณสูญเสียมันไปเรื่อยๆรวมเป็นระยะเวลานานล่ะ

  假定你现在35岁,按照平均寿命80岁计算的话,还有45年的时间,一共是16425天,每天扔掉100元,你这一生也就扔掉160多万,这个数字不过是北京一套房子的钱,但是你会心疼得不得了,绝对不会干这样的蠢事。

สมมุติปัจจุบันคุณอายุ 35 ปี หากมีอายุขัยยืนยาวถึง 80 ปี นั่นคือมีเวลาอีก 45 ปี ทั้งหมดคือ 16425 วัน ทุกวันสูญเสียเงิน 100 หยวน คุณก็จะสูญเสียไปทั้งสิ้น 1.6 ล้านหยวน ซึ่งเป็นราคาบ้านหนึ่งหลังในปักกิ่งทีเดียว คุณจะรู้สึกขนลุกขนพอง และวางเฉยกับมันไม่ได้เสียแล้ว

  但是你的生命才剩一万六千多天,你却常常一扔就是十几天、几十天,仅仅为了等待某个日子。每一天,你都在迷茫中让时间匆匆过去,头脑里想的都是将来要如何如何,等到将来生命快结束的时候,你发现一生都扔掉了。同样地,昨天发生的一些烦恼事,你不仅让它进入梦里,还让它成为第二天一睁眼就考虑的事。

หากชีวิตของคุณอยู่ได้มากกว่า 16000 กว่าวันไปอีกหลายสิบวัน อีกหลายสิบวันนั้น คุณยังเพียงรอคอยให้ผ่านไปวันหนึ่งๆ ในแต่ละวัน คุณทำเหมือนลอยเคว้งคว้างอยู่กลางทะเลในขณะที่วันเวลาผ่านเราไปอย่างขึงขัง ในสมองคิดคำนึงถึงแต่อนาคตว่าจะเป็นอย่างไรอย่างไร เฝ้ารอ..รอจนถึงวันสุดท้าย เท่ากับคุณได้สูญเสียไปหมดทั้งชีวิต เช่นเดียวกัน หากเมื่อวานเกิดเรื่องที่ทุกข์ใจ คุณก็เก็บมันมาฝัน ลืมตาตื่นขึ้นมาในวันที่สอง ก็นำมาใคร่ครวญคำนึงคิดถึงมันอีก

  当心灵蒙上了太多的灰尘,世界因此就暗淡下来。

เมื่อจิตถูกห่อหุ้มด้วยสิ่งเศร้าหมอง โลกทั้งผองก็กลายเป็นโลกที่มืดสลัวลงทันที

我们常常回想童年的欢乐时光,并认为现在的苦闷是社会、家庭的改变导致的。其实不是,不管什么时代,人们都是在越小的时候越容易欢乐。原因就在于人习惯于背上过去的包袱,它使我们没法把注意力集中到当下真实的世界。

  对于一个儿童来说,去动物园看猴子、在大街上看行人、吃饭喝水、上学回家,都是会让他兴奋的事。每一处景色都是新鲜的,他没有过去的包袱隔在心灵和世界之间。

บ่อยครั้งเรามักคิดย้อนกลับไปในช่วงวัยเด็กอันแสนสนุกสนาน แล้วเราก็มองเห็นแต่ความเจ็บปวดในโลกปัจจุบัน เห็นครอบครัวและสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป อันที่จริง ไม่ว่าจะสมัยใด มนุษย์เรายิ่งตอนเด็กมากเท่าไรก็ยิ่งมีความสนุกสนานมากเท่านั้น มนุษย์เรากำลังแบกของหนักไว้บนบ่าจนกลายเป็นนิสัย จนทำให้เราไม่รู้จักความเป็นจริงของโลก

หากบอกเด็กเล็กๆว่า ไปสวนสัตว์ดูลิง ดูผู้คนสัญจรบนถนนใหญ่ กินข้าวดื่มน้ำ ไปโรงเรียนกลับบ้าน เหล่านี้เป็นสิ่งที่ตื่นเต้น เป็นสิ่งใหม่ๆที่เด็กเล็กๆยังไม่เคยได้สัมผัส มาก่อน

  假使你能设想自己仍然是一个儿童,一无所有,那么你每天的选择也许会全然不同。假使你没有身份,没有地位,也没有财产,那么每一个人对你而言都是珍贵的(想象一下在一个孤岛上常年见不到人的情形);每一餐饭也都是可口的,好像你从来没吃过它;每一件东西都只得用欣赏艺术的眼光去审视,因为你对人类智慧能变出这么美的东西感到惊奇。

สมมุติว่าคุณสามารถที่จะคิด ว่าตนเองยังเป็นเด็กเล็กๆอยู่ ไม่มีภาระผูกพันธ์ใดๆ นั่นคือทุกๆวันทุกสิ่งที่คุณเลือกสัมผัสย่อมไม่เหมือนเช่นเดิม สมมุติว่าคุณเป็นคนไม่มีฐานะ ไม่มีที่อยู่ และไม่มีรายได้ นั่นคือทุกๆคนที่คุณพบเห็นล้วนแต่มีค่ามีราคา ( คิดเสมือนหนึ่งว่า คุณติดเกาะอยู่โดดเดี่ยวไม่เคยพบผู้คนมาหลายปี) อาหารทุกมื้อล้วนเอร็ดอร่อย เสมือนหนึ่งไม่เคยทานมาก่อน สิ่งของทุกอย่างล้วนน่าชมน่ามองตระการตา สร้างด้วยฝีมืออันชาญฉลาดของมนุษย์จนเป็นสิ่งงดงามประทับใจ

  放下包袱,及时清空自己的心灵,你就能感受到一个不一样的新鲜世界。也许说起来容易,做起来难。那么你就把每天入睡当做生命的终点,准备上床后再也不会起来——一些僧人就是这么做的,他们会把自己用的碗倒扣在桌子上,意思是从此以后再也用不着它了。这并不完全是一种假想,谁也不知道死亡什么时候到来。

วางของหนักลงเสีย ทำจิตใจให้ว่าง คุณก็สามารถรู้สึกได้ถึงโลกใบใหม่ พูดนั้นง่าย ทำนั้นยาก ดังนั้นทุกวันก่อนจะเข้านอน ให้เตรียมตัวเตรียมใจไว้ว่า หลับไปแล้วจะไม่ฟื้นขึ้นมาอีก —– ภิกษุบางรูปก็ทำเช่นนี้ ท่านจะทิ้งชามของตนที่ใช้แล้วไว้บนโต๊ะ ความหมายคือไม่จำเป็นต้องใช้มันอีก นี้เป็นการคิดถึงอนิจจัง ใครๆก็ไม่รู้ว่าจะตายในเวลาใด

  如果第二天醒来了,我们就把自己当做一个新生的婴儿。你会发现每一个人都很友善——一个婴儿怎么会有仇人呢?每一声鸟啼、每一朵花儿都是令人兴奋的,因为你从来没有听过、见过它们。

  我们必须学会清空自己,否则,人生就不会被光芒照亮。

หากว่าวันที่สองตื่นขึ้นมา เราทำเหมือนมีชีวิตใหม่แบบทารกแรกเกิด คุณจะพบว่าทุกๆคนต่างเป็นมิตร —- ก็ทารกจะมีศัตรูได้อย่างไรหนอ เสียงนกร้องแต่ละคำ ดอกไม้บานแต่ละดอก ล้วนเป็นสิ่งน่าตื่นตาตื่นใจ เพราะว่าคุณยังไม่เคยได้ยิน ยังไม่เคยได้เห็นมาก่อน
เราจำเป็นต้องเรียนรู้ความว่างเปล่าด้วยตัวเราเอง มิเช่นนั้นแล้ว ชีวิตก็จะไม่ได้รับลำแสงแห่งความสว่างไสว

Apr 282011
 

0. 讨厌! so annoying!

1. 活该! serves you(him,her) right! = you deserve (he/she deserves it.)
e.g you failed the test? serves you right for not studying!

2. 活该! you had it coming!
e.g. a: i gained weight!
b: well, you had it coming, because you’ve been eating so much without exercising.

3. 胡闹 that’s monkey business!
e.g. a: stop fooling around! that’s monkey business! 别再混日子了!你根本在胡闹嘛!
注:本句也可把monkey当成动词说成“stop monkeying around!”

4.请便! help yourself. do as you please. (表示不需准许而可取东西,就是请客人自在点,不必太拘束。)

5.哪有? what do you mean? not at all!
注:如果只说“what do you mean?”那是不带任何用意的问句,只是想问清楚对方的意思;但是它也可用于挑衅及威胁,代表不满对方表达的意见。若加上“not at all”,表示你在否认对方表达的意思。

6.才怪! yeah,right!as if!
e.g. a: today’s test was very easy.
b: yeah, right!
a:he thinks he can socialize with us! as if! 他自认可以跟我们交往! 才怪!
注:“yeah,right”常用于讽刺性的回答。“as if”大多是10到17岁女孩的用语。

7.加油! go for it! (继续加油啊 [jìxùjiāyóu a] พยายามต่อไปนะ)
e.g. a: go for it! you can do it!
注:这是鼓励他人的话,也就是“give it a good try.”“try your best.”。

8.够了! enough! stop it!
注:也可以加强语气说“enough is enough!”。要是对方正在fooling around(无所事事),你会骂 “enough of this foolishness!”(混够了吧!)

9.放心! i got your back.
e.g. a: don’t worry, man. i got your back.
注:这句原本来自“i’m covering you from behind”(我在后面掩护你),是打仗时军人常说的一句话。但在现代的意思是我会照料一切,要对方不必担心,所以这句男人会常用,女人反而较少用。

10.爱现! showoff!
e.g. a: he’s been doing that all day. what a showoff!
注:showoff是名词,也可作动词,如:she likes to show off her toys. 或he is always showing off his strength.

อ่านต่อ………………..

Apr 282011
 

你叫什么名字? คุณมีชื่อว่าอะไร
你有中文名字吗? คุณมีชื่อภาษาจีนไหม
你会说国语吗? 你会说华语吗? 你会说普通话吗?ต่างก็หมายถึง “คุณพูดภาษาจีนกลางได้ไหม”

语[yǔ] ภาษา,คำพูด
言 [yán] ภาษา,คำพูด
文 [wén] ตัวหนังสือ,ตัวอักษร
字 [zì] ตัวหนังสือ,ตัวอักษร
话 [huà] คำพูด
说 [shuō] พูด
说话 [shuōhuà] พูดคุย
会话 [huìhuà] สนทนา
对话 [duìhuà] สนทนาโต้ตอบ
文字 [wénzì] ตัวหนังสือ,ตัวอักษร
汉字 [hànzì] อักษรจีน
语言 [yǔyán] ภาษา
外语 [wàiyǔ] ภาษาต่างประเทศ (foreign language)
书面语 [shūmiànyǔ] ภาษาเขียน (written language)
口语 [kǒuyǔ] ภาษาพูด (spoken language)
字母 [zìmǔ] อักษรจีน
书体 [shūtǐ] แบบตัวหนังสือ (font)
字体 [zìtǐ] แบบตัวหนังสือจีน (font)
笔画 [bǐhuà] เส้นขีดเขียนของอักษรจีน
偏旁 [piānpáng] อักษรข้างของอักษรจีน
调号 [diàohào] วรรณยุกต์
词 [cí] คำ
词语 [cíyǔ] ถ้อยคำ
词组 [cízǔ] กลุ่มคำ,วลี (phrase)
短语 [duǎnyǔ] กลุ่มคำ,วลี (phrase)
句子 [jùzi] ประโยค
作文 [zuòwén] เรียงความ (write an essay)
成语 [chéngyǔ] สำนวน (idiom)
字句 [zìjù] สำนวนโวหาร (words and expressions)
谚语 [yànyǔ] สุภาษิต (proverb)
词汇 [cíhuì] คำศัพท์ (vocabulary)
祝词 [zhùcí] คำอวยพร (congratulations)
古文 [gǔwén] ภาษาโบราณ (classical prose)
古谚 [gǔyàn] ภาษาโบราณ (An ancient proverb)
口气 [kǒuqì] น้ำเสียง, ท่าทางการพูด
口号 [kǒuhào] คำขวัญ (slogan )
谈吐 [tántǔ] สไตล์การพูด
说法 [shuōfa] วิธีพูด
命令 [mìnglìng] คำสั่ง (order)
通知 [tōngzhī] แจ้งให้ทราบ (notification)
言论 [yánlùn] วิจารณ์ (opinion on public)
沟通 [gōutōng] สนทนา,สื่อสาร

 

คำว่า “ภาษาจีน” นั้น สามารถเรียกได้หลายคำดังต่อไปนี้

  • 汉语 [hànyǔ] ภาษาจีน (ภาษาพูด เนื่องจากชนชาติฮั่นมีจำนวนประชากรมากกว่า 92%)
  • 华语 [huáyǔ] ภาษาจีน (เนื่องจากประเทศจีนสมัยโบราณมีชื่อว่าประเทศ “华夏” [huáxià] ชาวฮั่นใช้คำว่า 中华民族 [zhōnghuámínzú] แทน “ชนชาติจีน” ชาวจีนอพยพจึงเรียกว่า 华侨 [huáqiáo] ส่วนลูกหลานชาวจีนอพยพรุ่นต่อๆ มาที่เกิดในต่างแดนว่า 华裔 [huáyì] ส่วนที่เกิดในไทยก็เติมคำว่า 泰国 [Tàiguó] ลงไปเป็นคำว่า 泰国华裔 [Tàiguóhuáqiáo] หมายถึง ชาวไทยเชื้อสายจีน
  • 中文 [zhōngwén] ภาษาจีนกลาง (เป็นภาษาเขียนที่ใช้เป็นภาษากลาง เนื่องจากชาวจีนทุกท้องถิ่น ทุกสำเนียงใช้ตัวอักษรจีน(汉字)เป็นภาษาเขียนแบบเดียวกันในการสื่อความเข้าใจกัน)
  • 普通话 [pǔtōnghuà] ภาษาจีนกลาง (ภาษาธรรมดาทั่วไป)
  • 国语 [guóyǔ] ภาษาจีนกลาง (สมัยก่อนคนไทยเรียกสำเนียงพูดภาษาจีนกลาง (普通话) ว่า 国语 ซึ่งหมายถึง “ภาษาแห่งชาติ” ปัจจุบันไต้หวันยังคงเรียกว่าภาษาจีนกลางว่า 国语)

 

ภาษาพูดของจีน โดยพื้นฐาน เราอาจแบ่งกลุ่มภาษาจีนออกเป็น 7 กลุ่มใหญ่ๆ ตามจำนวนประชากรที่พูดได้ ดังนี้

1. 官话 [guānhuà] ภาษาแมนดาริน (ภาษาทางการ หรือ 北方方言 [běifāngfāngyán])

2. 吴方言 [wúfāngyán] ภาษาอู๋ (สำเนียงอู๋ หรือ 吴语 [wúyǔ] ภาษาอู๋ ในมณฑลเจียงซู)

3. 粤语 [yuèyǔ] ภาษากวางตุ้ง

4. 闽方言 [mǐnfāngyán] ฮกเกี้ยน (สำเนียงหมิ่น ในมณฑลฝูเจี้ยนหรือฮกเกี้ยน)

ภาษาหมิ่นหนาน 闽南 [mǐnnán] ภาษาหมิ่นหนาน หรือ ภาษาจีนฮกเกี้ยน เป็นสำเนียงของภาษาจีน ใช้พูดทางใต้ ของมณฑลฝูเจี้ยน และบริเวณใกล้เคียง และโดยลูกหลานของผู้อพยพจากบริเวณนี้เข้าไปยังบริเวณอื่นๆทั่วโลก โดยทั่วไปภาษาหมิ่นหนานเป็นชื่อเรียกโดยชาวจีนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำเนียงหนึ่งในภาษานี้เรียกภาษาไต้หวัน อยู่ในกลุ่มภาษาหมิ่น

潮州话 [Cháozhōuhuà] ภาษาแต้จิ๋ว เป็นหนึ่งในตระกูลภาษาจีน 闽南 [mǐnnán] จัดเป็นหนึ่งในตระกูลภาษาของฮกเกี้ยน และ เป็นหนึ่งในภาษาที่พูดกันในภูมิภาคของจีน

5. 湘语 [xīangyǔ] ภาษาเซียง (ภาษาในมณฑลหูหนาน)

6. 客家话 [kèjiāhuà] ภาษาแคะ (ภาษาแคะ หรือ ฮักกา)

7. 赣语 [gànyǔ] ภาษากั้น (ภาษามณฑลเจียงสี)

 

นอกจากนี้ นักภาษาศาสตร์ยังได้แบ่งกลุ่มภาษาจีนออกมาจากกลุ่มใหญ่ข้างบนอีก 3 ประเภท ได้แก่

1. 晋语 [Jìnyǔ] ภาษาจิ้น (แยกมาจาก แมนดาริน)

2. 徽语 [huīyǔ] ภาษาฮุย (徽州话 [huīzhōuhuà] แยกมาจาก อู๋)

3. 平语 [pingyǔ] ภาษาผิง (แยกมาจาก กวางตุ้ง)

ภาษาหมิ่นหนาน หรือ ภาษาจีนฮกเกี้ยน