สนุกกับภาษาจีนพูดได้   Click to listen highlighted text! สนุกกับภาษาจีนพูดได้

บทความอื่นๆ

Jul 072011
 

คัมภีร์จีน..ว่าไว้
การวางเฉยเป็นมารยาทที่ดี แต่มากนักมักเป็นคนลับลมคมใน

คัมภีร์จีน..ว่าไว้
ผู้ที่สามารถควบคุมความโกรธไว้ได้ เป็นผู้มีปัญญายอดเยี่ยม

คัมภีร์จีน..ว่าไว้
การทำงานอย่าเอาแต่ทิฐิของตน ต้องเข้าใจเหตุผลของงาน

คัมภีร์จีน..ว่าไว้
อารมณ์โกรธเข้าประตูหน้า สติปัญญาก็โผออกประตูหลัง

Continue reading »

Jun 192011
 

คลิ๊กที่นี่ 家有兒女

คลิ๊กที่นี่ 家的n次方

家的n次方 第1集
家的n次方 第2集
家的n次方 第3集
Jun 182011
 

 

“อาโปว์” เด็กเก่งเมืองน้ำดำ เผยเคล็ดภาษาจีนเรียนไม่ยาก เน้นการอ่านท่องจำ  ฟัง พูด เขียน ฝึกทุกวัน

เมื่อวันที่  18  มิ.ย.น.ส.พราวพร  เกียรติดำเนินงาม  หรือน้องอาโปว์  อายุ 18 ปีเด็กไทยชาวกาฬสินธุ์ที่เรียนเก่งจนสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัย China Foreign Affairs University   หรือ (CFAU) อันดับที่ 5 ใน 20 คนท่ามกลางการแข่งขันจากนักเรียนทั้งหมดนับหมื่นคนทั้งชาวจีนและนานาชาติ สุดยอดความเป็นอัจฉริยะ ทั้งๆ ที่เพิ่งเดินทางไปศึกษาเพียง 9 เดือน เผยเป็นคนไทย เพียง 1 เดียวเท่านั้น ที่มีโอกาสทองได้เรียนที่มหาวิทยาลัยดังของจีนแห่งนี้ ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่อยู่ในการดูแลของกระทรวงการต่างประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนจีน  ระดับปริญญาตรี คณะการทูต  ปีการศึกษา 2011 ได้  เปิดเผยเคล็ดลับการเรียนภาษาจีนให้ประสบผลสำเร็จว่า ตอนแรกที่ทางคุณพ่อและคุณย่าอนุญาตให้เข้าไปเรียนในโครงการ เอ็นวายซี  ก็เริ่มเตรียมตัวทุก ๆ ด้าน ตั้งแต่การเตรียมตัวสอบเข้าไปในโครงการที่จะต้องแข่งขันกับคนจำนวนมากแต่ก็สอบติด และบินไปเรียนที่มณฑลเหอเป่ย  ประเทศจีน  ถือว่าเป็นคนที่โชคดีที่ได้แม่บุญธรรม (โฮสต์) หวางหงเม่ย  ที่เข้าใจมีความเมตตาและยังเป็นครูสอนภาษาจีนในโรงเรียนมัธยมด้วย  แต่ยังไม่เพียงพอเพราะจากที่เราเรียนหนัก  ฝึกหนักตอนอยู่เมืองไทยแต่พอมาที่ปักกิ่งช่วงแรก ๆ ฟังภาษาก็ไม่ทันจะว่าไม่รู้เรื่องก็ว่าได้  จนต้องโทรกลับมาขอเงินทางบ้านเพื่อซื้อเครื่องเล่นซีดีและซีดีสอนภาษาจีนฟังเพิ่มเติมฟังแทบจะตลอดเวลา

Continue reading »

Jun 102011
 

“ตอนที่ผมหาพนักงานที่จะมาช่วยดูแลประสานงานตอนสัมภาษณ์ เด็กผู้หญิงคนนั้นบอกว่าเรียนภาษาจีนมาแล้ว 1 ปี ผมก็เลยทดสอบด้วยการลองให้เขานับเลข ปรากฏว่าเขานับ 1-10 ได้อย่างคล่องแคล่ว แต่พอถามว่าแล้ว 16 ภาษาจีนว่าอย่างไร เขากลับตอบไม่ได้”ศ.ดร.เขียน ธีรวิทย์ หนึ่งในผู้ที่เชี่ยวชาญเรื่องจีนมากที่สุดคนหนึ่งของประเทศ กล่าวติดตลก เมื่อพยายามจะฉายภาพปัญหาของมาตรฐานการเรียนการสอนภาษาจีนในไทยที่กำลังเรียกได้ว่าเข้าขั้นวิกฤต เป็นวิกฤตที่ครั้งหนึ่ง “วิโรจน์ ตั้งวานิชย์”อาจารย์สอนภาษาจีนที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ เคยวิพากษ์ไว้ในรายการชีพจรโลกว่า “จะหาคนไทยที่เรียนภาษาจีนในประเทศไทยดีพอที่สามารถนำไปใช้ได้น้อยมาก”และหากเปรียบเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านในอาเซียนแล้ว ไทยอยู่ในลำดับสุดท้าย

Continue reading »

Jun 102011
 

สรุปผลงานวิจัย การเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทย : การศึกษานอกระบบ

By รุ้งหอม

Published on Thai World Affairs Center

หลังจากที่จีนเปิดประเทศ และมีอิทธิพลต่อสังคมโลก ทั้งด้านเศรษฐกิจและสังคมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ภาษาจีนจึงทวีบทบาทมีความสำคัญยิ่งขึ้นเป็นลำดับ ส่งผลให้ประเทศไทยเกิดการตื่นตัวในการเรียนภาษาจีน ประกอบกับในปี 1992 รัฐบาลไทยได้ยกเลิกการควบคุมการเรียนการสอนภาษาจีน ปล่อยให้ดำเนินการได้อย่างเสรีเช่นเดียวกับภาษาต่างประเทศอื่นๆ เช่น อังกฤษ ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น ฯลฯ และได้มีนโยบายส่งเสริมการเรียนภาษาจีน เป็นภาษาต่างประเทศภาษาที่สองรองจากภาษาอังกฤษ ส่งผลให้มีโรงเรียนสอนภาษาจีนเอกชนนอกระบบ เกิดขึ้นจำนวนมากอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่ปี 1999 เป็นต้นมา

การศึกษาภาษาจีนนอกระบบ หมายถึง การเรียนที่ไม่ได้มีกระบวนการเรียนการสอนและการวัดผลการเรียนตามแบบอย่างของระเบียบการจัดการการศึกษาภาคบังคับทั่วไป ที่กำหนดโดยกระทรวงศึกษาธิการ เช่น ระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษา อาชีวศึกษา และอุดมศึกษา ที่จะต้องกำหนดเงื่อนไขของการเรียน ซึ่งอาจจะเป็นการกำหนดโดยจำนวนชั่วโมงเรียน หน่วยกิต วิชา เพื่อที่จะนำไปสอบเพื่อรับวุฒิบัตร ดังนั้น การเรียนนอกระบบจึงไม่ค่อยมีหลักการตายตัวเป็นบรรทัดฐานในเชิงปฏิบัติ ทำให้เกิดความหลากหลายของวิธีการสอนที่แต่ละสถาบันกำหนดขึ้นเอง โดยอาศัยประสบการณ์ และการแก้ไขปัญหาที่ตนเองได้ประสบมา นำมาสร้างเป็นระบบการเรียนการสอนของตนเอง

Continue reading »

Jun 062011
 

(一)
詩詞名: 一望二三里
作者:無名

一去二三里,煙村四五家,門前六七樹,八九十枝花。

(二)
詩詞名: 詠鵝
作者: 駱賓王

鵝,鵝,鵝,曲項向天歌。
白毛浮綠水,紅掌撥清波。

(三)
詩詞名: 靜夜思
作者: 李白

床前明月光,疑是地上霜。
舉頭望明月,低頭思故鄉。

注釋 :
這是一首膾炙人口的遊子思鄉名詩。靜靜的夜晚,床前被明月的光輝照得一片潔白,幾乎使人以為是地上鋪了一層霜。仰頭看看明月,不由得低頭深深懷念遙遠的家鄉。

(四)
詩詞名: 遊子吟
作者: 孟郊

慈母手中線,遊子身上衣。
臨行密密縫,意恐遲遲歸。
誰言寸草心,報得三春暉。

注釋 :
1. 遊子吟:遊子,在外作客的人。吟,詩歌的一種名稱。
2. 寸草:在這裡象徵子女。
3. 心:草木的基幹叫做心。在這裡“心”字雙關。

(五)
詩詞名: 春曉 รุ่งอรุณฤดูใบไม้ผลิ
作者:孟浩然 [Mèng Hàorán]
朝代:唐

春眠不覺曉,處處聞啼鳥。[chūnmiánbùjúexiăo, chùchùwéntíniăo]
夜來風雨聲,花落知多少。 [yèláifēngyŭshēng, huāluòzhīduōshăo]

注釋 :
1.春曉:春天的早晨。
2.聞:聽。

春 [chūn] ฤดูใบไม้ผลิ
曉 [xiǎo] ย่ำรุ่ง รุ่งอรุณ
春曉 [chūnxiǎo] รุ่งอรุณฤดูใบไม้ผลิ (A spring sunrise)

May 182011
 

觀自在菩薩(พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร)
行深般若波羅蜜多時 (เมื่อกาลที่พิจารณาด้วยพระปัญญาบารมีอยู่นั้น)
照見五蘊皆空(รู้แจ้งชัดว่าปัญจขันธ์ล้วนว่างเปล่า)
度一切苦厄 (ข้ามพ้นจากกองทุกข์ทั้งปวง)。

舍利子(สารีบุตร)
色不異空 (รูปไม่ต่างจากความว่าง)
空不異色 (ความว่างไม่ต่างจากรูป)
色即是空 (รูปคือความว่าง)
空即是色 (ความว่างก็คือรูป)
受想行識 (เวทนา, สัญญา, สังขาร, วิญญาณ)
亦復如是(ก็เฉกเช่นเดียวกัน)。

舍利子 (สารีบุตร)
是諸法空相(ธรรมทั้งปวงล้วนว่างเปล่า)
不生不滅 (ไม่เกิด,ไม่ดับ)
不垢不凈(ไม่สกปรก, ไม่สะอาด)
不增不減(ไม่เพิ่ม,ไม่ลด)。

是故空中無色(ในความว่างนั้นไม่มีรูป)
無受想行識 (ไม่มีเวทนา, สัญญา, สังขาร, วิญญาณ)
無眼耳鼻舌身意 (ไม่มีตา, หู, จมูก, ลิ้น, กาย, ใจ)
無色聲香味觸法 (ไม่มีรูป, เสียงกลิ่น, รส, สัมผัส และธรรมารมณ์)
無眼界(ไม่มีจักขุทวาร)
乃至無意識界 (จนกระทั่งถึงไม่มีมโนทวาร)。

無無明(ไม่มีอวิชชา)
亦無無明盡(เมื่อไม่มีอวิชชา)
乃至無老死(ย่อมไม่มีความแก่, ความตาย)
亦無老死盡 (เมื่อไม่มีความแก่, ความตาย)。

無苦集滅道(จึงไม่มี ทุกข์, สมุทัย, นิโรธ, มรรค)
無智亦無得(ย่อมไม่มีซึ่งการรู้แจ้งและไม่รู้แจ้ง)。

以無所得故(ด้วยเหตุนี้)
菩提薩埵(โพธิสัตว์)
依般若波羅蜜多故(อาศัยปัญญาบารมีนี้)
心無掛礙(ใจจึงพ้นแล้วจากความกังวล)
無掛礙故(ด้วยเหตุที่พ้นจากความกังวลนี้)
無有恐怖(จึงไม่มีความกลัว)
遠離顛倒夢想(พ้นแล้วจากอุปาทาน)
究竟涅盤(เข้าถึงพระนิพพาน)。

三世諸佛(พระพุทธเจ้าในตรีกาล)
依般若波羅蜜多故(อาศัยปัญญาบารมีนี้)
得阿耨多羅三藐三菩提(บรรลุพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ)。

故知般若波羅蜜多(เหตุเพื่อให้แจ้งในปัญญาบารมี)
是大神咒(มีมหามนต์)
是大明咒(เป็นมนต์แห่งแสงสว่างอันยิ่งใหญ่)
是無上咒(ไม่มีมนต์อื่นยิ่งกว่า)
是無等等咒(ไม่มีมนต์อื่นใดอีก)
能除一切苦(ที่จะสามารถขจัดเสียซึ่งทุกข์ทั้งปวง)
真實不虛(จริงแท้มิแปรผัน)。

故說般若波羅蜜多咒(จักแสดงมนต์แห่งปัญญาบารมี)
即說咒曰(ดังนี้)
揭諦揭諦波羅揭諦波羅僧揭諦菩提薩婆訶 (jiē dì jiē dì bō luó jiē dì bō luó sēng jiē dì pú tí sà pó hē)。

อ้างอิงจาก : ปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตร

May 162011
 

สี่สาวงามแห่งแผ่นดินจีน 四大美人(Four Beauties)เป็นคำเรียกสตรี 4 คนที่ได้ชื่อว่ามีความงดงามที่สุดในประวัติศาสตร์จีนโบราณ โดยทั้ง 4 คนนี้มีบทบาทสำคัญที่ทำให้สถานการณ์บ้านเมืองพลิกผันถึงขั้นอาณาจักรล่มสลาย หรือเป็นจุดเปลี่ยนของประวัติศาสตร์คำโคลงจีนที่ใช้เรียกสตรีทั้งสี่นี้ได้แก่ “沉魚落雁,閉月羞花”

沉魚落雁 [chényúluòyàn] มัจฉาจมวารี ปักษีตกนภา
閉月羞花 [bìyuèxiūhuā] จันทร์หลบโฉมสุดา มวลผกาละอายนาง

ในพากย์ภาษาไทยอาจารย์ถาวร สิกขโกศล ได้แปลไว้เป็นบทกลอนว่า

  1. 西施沉魚 [XīShī chényú] มัจฉา จมวารี (ไซซี)
  2. 昭君落雁 [ZhāoJūn luòyàn] ปักษี ตกนภา (หวังเจาจวิน)
  3. 貂嬋閉月 [DiāoChán bìyuè] จันทร์หลบ โฉมสุดา (เตียวเสี้ยน)
  4. 貴妃羞花 [GuìFēi xiūhuā] มวลผกา ละอายนาง (หยางกุ้ยเฟย)

ความไม่งามในสุดยอดความงาม

คนจีนส่วนมากรู้ว่าในบรรดาหญิงงามนับสิบนับร้อยของจีนนั้นที่เป็นชั้นเยี่ยมสุดยอดมีสี่คน ยอดพธูทั้งสี่คนนี้งามถึงขั้น “มัจฉาจมวารี ปักษีตกนภา จันทร์หลบโฉมสุดา มวลผกาละอายนาง” ทว่าความไม่งามซึ่งแฝงอยู่ในสุดยอดความงามของยอดพธูแต่ละคนเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยมีคนรู้

1. มัจฉาจมวารี (西施沉魚 [XīShī chényú]) เป็นความงามสุดยอดของไซซี เมื่อสมัยยังอยู่บ้านเดิม ทุกครั้งที่เธอไปซักผ้าฟอกด้าย หรือเล่นน้ำในแม่น้ำผูหยางเจียง(浦陽江 [pǔyángjiāng]) เชิงเขาจู้หลัวซาน หมู่มัจฉาต่างก็เพลินชมโฉมอันเลอเลิศจนลืมแหวกว่ายจมสู่ก้นธารา
แม้จะงามเลิศถึงเพียงนี้ ไซซีก็ยังมีความไม่งามอยู่ประการหนึ่ง คือ เธอมีเท้าที่ใหญ่กว่าหญิงทั้งหลายเป็น “สาวตีนโต” ดังนั้นเธอจึงต้องสวมกระโปรงยาวใส่เกี๊ยะไม้ กระโปรงยาวช่วยคลุมมิให้เห็นเท้า เกี๊ยะช่วยให้ชายกระโปรงสูงพ้นพื้น และยามเดินมีท่วงท่าดุจอัปสร เมื่อใช้ศิลปะการแต่งกายเข้าช่วยเช่นนี้ ไซซีก็งามดุจเทพธิดาในแดนมนุษย์

2. ปักษีตกนภา (昭君落雁 [ZhāoJūn luòyàn]) เป็นความงามสุดยอดของหวางเจาจวิน เมื่อปักษา(雁 [yàn] ห่านป่า)ตะลึงชมความงามของนางยามขี่ม้าเดินทางสู่ซงหนู(匈奴 [xiōngnú]) จนลืมขยับปีกร่วงจากนภา หวางเจาจวินก็มีความไม่งามอย่างหนึ่ง คือ ไหล่ของเธอลาดตกกว่าหญิงทั่วไป เธอจึงสวมผ้าคลุมไหล่ที่มีการหนุนเสริมให้ไหล่งามปกติ ซึ่งทำให้หวางเจาจวินงามเด่นไร้ราคี

3. จันทร์หลบโฉมสุดา (貂嬋閉月 [DiāoChán bìyuè]) สุดยอดความงามของเตียวเสียนที่แม้แต่จันทรเทวีฉางเอ๋อร์(嫦娥 [cháng’é]) ยังละอายนาง แต่เตียวเสียนก็มีความไม่งามอยู่ คือ ปลายใบหูเธอสั้นเล็ก เธอจึงใส่ตุ้มหูหยกถ่วงเสริมให้เตียวเสียนมีเสน่ห์ยิ่งขึ้น

4. มวลผกาละอายนาง (貴妃羞花 [GuìFēi xiūhuā]) เป็นสุดยอดความงามของหยางกุ้ยเฟยที่กระทั่งดอกโบตั๋น(牡丹 [mǔdān]) ยังหุบดอกซบลงไม่กล้าประชันความงามด้วย แต่เธอก็มีกลิ่นตัวเป็นโทษสมบัติ หยางกุ้ยเฟยจึงแก้ไขด้วยลงสรงในธารหอมหัวชิง อบร่ำเสื้อผ้าและใช้แป้งหอมกลบกลิ่นกาย

เรื่องความไม่งามในสุดยอดความงามนี้เป็นเพียงความเชื่อของชาวบ้านที่สันนิษฐานมาจากภาพวาดและประวัติของยอดพธูทั้งสี่คนเท่านั้น แต่สิ่งเหล่านี้ก็เป็นการสะท้อนให่เห็นความคิดเชิงเหตุผลของคนจีนซึ่งเชื่อกันว่า สิ่งที่ดีพร้อมหรืองามละม่อมพร้อมสิ้นทั้งอินทรีย์นั้นยากที่จะมีได้จริง ต่อให้งามเลิศปานใดก็ต้องมีส่วนที่ไม่งามแอบแฝงอยู่

รายชื่อนามสตรีทั้งสี่ เรียงตามช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ดังนี้

  1. ไซซี (Xi Shi, 沉魚, 西施) มีชีวิตอยู่ช่วง ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล ในสมัยชุนชิว ได้ฉายาว่า “มัจฉาจมวารี” (沉魚) อ่านเพิ่มเติม
  2. หวังเจาจวิน (Wang Zhaojun) มีชีวิตอยู่ในช่วงราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ได้ฉายาว่า “ปักษีตกนภา” (落雁) อ่านเพิ่มเติม
  3. เตียวเสี้ยน (Diao Chan) มีชีวิตอยู่ในยุคสามก๊ก ได้ฉายาว่า “จันทร์หลบโฉมสุดา” (閉月) อ่านเพิ่มเติม
  4. หยางกุ้ยเฟย (Yang Guifei) มีชีวิตอยู่ในช่วงราชวงศ์ถัง ได้ฉายาว่า “มวลผกาละอายนาง” (羞花) อ่านเพิ่มเติม

อ้างอิงจาก : http://th.wikipedia.org/wik , ถาวร สิกขโกศล,สี่ยอดหญิงงาม ผู้พลิกประวัติศาสตร์จีน,สร้างสรรค์บุ๊ค,กรุงเทพ,2551

牡丹
[mǔdān]
Click to listen highlighted text!