สนุกกับภาษาจีนพูดได้   Click to listen highlighted text! สนุกกับภาษาจีนพูดได้
Apr 282011
 

你叫什麼名字? คุณมีชื่อว่าอะไร
你有中文名字嗎? คุณมีชื่อภาษาจีนไหม
你會說國語嗎? 你會說華語嗎? 你會說普通話嗎?ต่างก็หมายถึง “คุณพูดภาษาจีนกลางได้ไหม”

語[yǔ] ภาษา,คำพูด
言 [yán] ภาษา,คำพูด
文 [wén] ตัวหนังสือ,ตัวอักษร
字 [zì] ตัวหนังสือ,ตัวอักษร
話 [huà] คำพูด
說 [shuō] พูด
說話 [shuōhuà] พูดคุย
會話 [huìhuà] สนทนา
對話 [duìhuà] สนทนาโต้ตอบ
文字 [wénzì] ตัวหนังสือ,ตัวอักษร
漢字 [hànzì] อักษรจีน
語言 [yǔyán] ภาษา
外語 [wàiyǔ] ภาษาต่างประเทศ (foreign language)
書面語 [shūmiànyǔ] ภาษาเขียน (written language)
口語 [kǒuyǔ] ภาษาพูด (spoken language)
字母 [zìmǔ] อักษรจีน
書體 [shūtǐ] แบบตัวหนังสือ (font)
字體 [zìtǐ] แบบตัวหนังสือจีน (font)
筆畫 [bǐhuà] เส้นขีดเขียนของอักษรจีน
偏旁 [piānpáng] อักษรข้างของอักษรจีน
調號 [diàohào] วรรณยุกต์
詞 [cí] คำ
詞語 [cíyǔ] ถ้อยคำ
詞組 [cízǔ] กลุ่มคำ,วลี (phrase)
短語 [duǎnyǔ] กลุ่มคำ,วลี (phrase)
句子 [jùzi] ประโยค
作文 [zuòwén] เรียงความ (write an essay)
成語 [chéngyǔ] สำนวน (idiom)
字句 [zìjù] สำนวนโวหาร (words and expressions)
諺語 [yànyǔ] สุภาษิต (proverb)
詞彙 [cíhuì] คำศัพท์ (vocabulary)
祝詞 [zhùcí] คำอวยพร (congratulations)
古文 [gǔwén] ภาษาโบราณ (classical prose)
古諺 [gǔyàn] ภาษาโบราณ (An ancient proverb)
口氣 [kǒuqì] น้ำเสียง, ท่าทางการพูด
口號 [kǒuhào] คำขวัญ (slogan )
談吐 [tántǔ] สไตล์การพูด
說法 [shuōfa] วิธีพูด
命令 [mìnglìng] คำสั่ง (order)
通知 [tōngzhī] แจ้งให้ทราบ (notification)
言論 [yánlùn] วิจารณ์ (opinion on public)
溝通 [gōutōng] สนทนา,สื่อสาร

 

คำว่า “ภาษาจีน” นั้น สามารถเรียกได้หลายคำดังต่อไปนี้

  • 漢語 [hànyǔ] ภาษาจีน (ภาษาพูด เนื่องจากชนชาติฮั่นมีจำนวนประชากรมากกว่า 92%)
  • 華語 [huáyǔ] ภาษาจีน (เนื่องจากประเทศจีนสมัยโบราณมีชื่อว่าประเทศ “華夏” [huáxià] ชาวฮั่นใช้คำว่า 中華民族 [zhōnghuámínzú] แทน “ชนชาติจีน” ชาวจีนอพยพจึงเรียกว่า 華僑 [huáqiáo] ส่วนลูกหลานชาวจีนอพยพรุ่นต่อๆ มาที่เกิดในต่างแดนว่า 華裔 [huáyì] ส่วนที่เกิดในไทยก็เติมคำว่า 泰國 [Tàiguó] ลงไปเป็นคำว่า 泰國華裔 [Tàiguóhuáqiáo] หมายถึง ชาวไทยเชื้อสายจีน
  • 中文 [zhōngwén] ภาษาจีนกลาง (เป็นภาษาเขียนที่ใช้เป็นภาษากลาง เนื่องจากชาวจีนทุกท้องถิ่น ทุกสำเนียงใช้ตัวอักษรจีน(漢字)เป็นภาษาเขียนแบบเดียวกันในการสื่อความเข้าใจกัน)
  • 普通話 [pǔtōnghuà] ภาษาจีนกลาง (ภาษาธรรมดาทั่วไป)
  • 國語 [guóyǔ] ภาษาจีนกลาง (สมัยก่อนคนไทยเรียกสำเนียงพูดภาษาจีนกลาง (普通話) ว่า 國語 ซึ่งหมายถึง “ภาษาแห่งชาติ” ปัจจุบันไต้หวันยังคงเรียกว่าภาษาจีนกลางว่า 國語)

 

ภาษาพูดของจีน โดยพื้นฐาน เราอาจแบ่งกลุ่มภาษาจีนออกเป็น 7 กลุ่มใหญ่ๆ ตามจำนวนประชากรที่พูดได้ ดังนี้

1. 官話 [guānhuà] ภาษาแมนดาริน (ภาษาทางการ หรือ 北方方言 [běifāngfāngyán])

2. 吳方言 [wúfāngyán] ภาษาอู๋ (สำเนียงอู๋ หรือ 吳語 [wúyǔ] ภาษาอู๋ ในมณฑลเจียงซู)

3. 粵語 [yuèyǔ] ภาษากวางตุ้ง

4. 閩方言 [mǐnfāngyán] ฮกเกี้ยน (สำเนียงหมิ่น ในมณฑลฝูเจี้ยนหรือฮกเกี้ยน)

ภาษาหมิ่นหนาน 閩南 [mǐnnán] ภาษาหมิ่นหนาน หรือ ภาษาจีนฮกเกี้ยน เป็นสำเนียงของภาษาจีน ใช้พูดทางใต้ ของมณฑลฝูเจี้ยน และบริเวณใกล้เคียง และโดยลูกหลานของผู้อพยพจากบริเวณนี้เข้าไปยังบริเวณอื่นๆทั่วโลก โดยทั่วไปภาษาหมิ่นหนานเป็นชื่อเรียกโดยชาวจีนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำเนียงหนึ่งในภาษานี้เรียกภาษาไต้หวัน อยู่ในกลุ่มภาษาหมิ่น

潮州話 [Cháozhōuhuà] ภาษาแต้จิ๋ว เป็นหนึ่งในตระกูลภาษาจีน 閩南 [mǐnnán] จัดเป็นหนึ่งในตระกูลภาษาของฮกเกี้ยน และ เป็นหนึ่งในภาษาที่พูดกันในภูมิภาคของจีน

5. 湘語 [xīangyǔ] ภาษาเซียง (ภาษาในมณฑลหูหนาน)

6. 客家話 [kèjiāhuà] ภาษาแคะ (ภาษาแคะ หรือ ฮักกา)

7. 贛語 [gànyǔ] ภาษากั้น (ภาษามณฑลเจียงสี)

 

นอกจากนี้ นักภาษาศาสตร์ยังได้แบ่งกลุ่มภาษาจีนออกมาจากกลุ่มใหญ่ข้างบนอีก 3 ประเภท ได้แก่

1. 晉語 [Jìnyǔ] ภาษาจิ้น (แยกมาจาก แมนดาริน)

2. 徽語 [huīyǔ] ภาษาฮุย (徽州話 [huīzhōuhuà] แยกมาจาก อู๋)

3. 平語 [pingyǔ] ภาษาผิง (แยกมาจาก กวางตุ้ง)

ภาษาหมิ่นหนาน หรือ ภาษาจีนฮกเกี้ยน

  One Response to “ศัพท์ภาษาจีน : ภาษาจีน [漢語]”

  1. ขอถามคำว่า ” เก่ง” ภาษาจีน ต้องใช้คำว่าอะไรคะ 1 คำ หรือ 2 คำ

    (หมายถึง เป็นคนเก่ง มีความสามารถ รู้สึกว่า คนนี้เก่งจังเลย อะไรประมาณนี้น่ะค่ะ)

    ขอบคุณมากค่ะ

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)

Click to listen highlighted text!