Apr 282011
 
เปิดรับสมัครตัวแทน ด่วน!



你叫什么名字? คุณมีชื่อว่าอะไร
你有中文名字吗? คุณมีชื่อภาษาจีนไหม
你会说国语吗? 你会说华语吗? 你会说普通话吗?ต่างก็หมายถึง “คุณพูดภาษาจีนกลางได้ไหม”

语[yǔ] ภาษา,คำพูด
言 [yán] ภาษา,คำพูด
文 [wén] ตัวหนังสือ,ตัวอักษร
字 [zì] ตัวหนังสือ,ตัวอักษร
话 [huà] คำพูด
说 [shuō] พูด
说话 [shuōhuà] พูดคุย
会话 [huìhuà] สนทนา
对话 [duìhuà] สนทนาโต้ตอบ
文字 [wénzì] ตัวหนังสือ,ตัวอักษร
汉字 [hànzì] อักษรจีน
语言 [yǔyán] ภาษา
外语 [wàiyǔ] ภาษาต่างประเทศ (foreign language)
书面语 [shūmiànyǔ] ภาษาเขียน (written language)
口语 [kǒuyǔ] ภาษาพูด (spoken language)
字母 [zìmǔ] อักษรจีน
书体 [shūtǐ] แบบตัวหนังสือ (font)
字体 [zìtǐ] แบบตัวหนังสือจีน (font)
笔画 [bǐhuà] เส้นขีดเขียนของอักษรจีน
偏旁 [piānpáng] อักษรข้างของอักษรจีน
调号 [diàohào] วรรณยุกต์
词 [cí] คำ
词语 [cíyǔ] ถ้อยคำ
词组 [cízǔ] กลุ่มคำ,วลี (phrase)
短语 [duǎnyǔ] กลุ่มคำ,วลี (phrase)
句子 [jùzi] ประโยค
作文 [zuòwén] เรียงความ (write an essay)
成语 [chéngyǔ] สำนวน (idiom)
字句 [zìjù] สำนวนโวหาร (words and expressions)
谚语 [yànyǔ] สุภาษิต (proverb)
词汇 [cíhuì] คำศัพท์ (vocabulary)
祝词 [zhùcí] คำอวยพร (congratulations)
古文 [gǔwén] ภาษาโบราณ (classical prose)
古谚 [gǔyàn] ภาษาโบราณ (An ancient proverb)
口气 [kǒuqì] น้ำเสียง, ท่าทางการพูด
口号 [kǒuhào] คำขวัญ (slogan )
谈吐 [tántǔ] สไตล์การพูด
说法 [shuōfa] วิธีพูด
命令 [mìnglìng] คำสั่ง (order)
通知 [tōngzhī] แจ้งให้ทราบ (notification)
言论 [yánlùn] วิจารณ์ (opinion on public)
沟通 [gōutōng] สนทนา,สื่อสาร

 

คำว่า “ภาษาจีน” นั้น สามารถเรียกได้หลายคำดังต่อไปนี้

  • 汉语 [hànyǔ] ภาษาจีน (ภาษาพูด เนื่องจากชนชาติฮั่นมีจำนวนประชากรมากกว่า 92%)
  • 华语 [huáyǔ] ภาษาจีน (เนื่องจากประเทศจีนสมัยโบราณมีชื่อว่าประเทศ “华夏” [huáxià] ชาวฮั่นใช้คำว่า 中华民族 [zhōnghuámínzú] แทน “ชนชาติจีน” ชาวจีนอพยพจึงเรียกว่า 华侨 [huáqiáo] ส่วนลูกหลานชาวจีนอพยพรุ่นต่อๆ มาที่เกิดในต่างแดนว่า 华裔 [huáyì] ส่วนที่เกิดในไทยก็เติมคำว่า 泰国 [Tàiguó] ลงไปเป็นคำว่า 泰国华裔 [Tàiguóhuáqiáo] หมายถึง ชาวไทยเชื้อสายจีน
  • 中文 [zhōngwén] ภาษาจีนกลาง (เป็นภาษาเขียนที่ใช้เป็นภาษากลาง เนื่องจากชาวจีนทุกท้องถิ่น ทุกสำเนียงใช้ตัวอักษรจีน(汉字)เป็นภาษาเขียนแบบเดียวกันในการสื่อความเข้าใจกัน)
  • 普通话 [pǔtōnghuà] ภาษาจีนกลาง (ภาษาธรรมดาทั่วไป)
  • 国语 [guóyǔ] ภาษาจีนกลาง (สมัยก่อนคนไทยเรียกสำเนียงพูดภาษาจีนกลาง (普通话) ว่า 国语 ซึ่งหมายถึง “ภาษาแห่งชาติ” ปัจจุบันไต้หวันยังคงเรียกว่าภาษาจีนกลางว่า 国语)

 

ภาษาพูดของจีน โดยพื้นฐาน เราอาจแบ่งกลุ่มภาษาจีนออกเป็น 7 กลุ่มใหญ่ๆ ตามจำนวนประชากรที่พูดได้ ดังนี้

1. 官话 [guānhuà] ภาษาแมนดาริน (ภาษาทางการ หรือ 北方方言 [běifāngfāngyán])

2. 吴方言 [wúfāngyán] ภาษาอู๋ (สำเนียงอู๋ หรือ 吴语 [wúyǔ] ภาษาอู๋ ในมณฑลเจียงซู)

3. 粤语 [yuèyǔ] ภาษากวางตุ้ง

4. 闽方言 [mǐnfāngyán] ฮกเกี้ยน (สำเนียงหมิ่น ในมณฑลฝูเจี้ยนหรือฮกเกี้ยน)

ภาษาหมิ่นหนาน 闽南 [mǐnnán] ภาษาหมิ่นหนาน หรือ ภาษาจีนฮกเกี้ยน เป็นสำเนียงของภาษาจีน ใช้พูดทางใต้ ของมณฑลฝูเจี้ยน และบริเวณใกล้เคียง และโดยลูกหลานของผู้อพยพจากบริเวณนี้เข้าไปยังบริเวณอื่นๆทั่วโลก โดยทั่วไปภาษาหมิ่นหนานเป็นชื่อเรียกโดยชาวจีนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำเนียงหนึ่งในภาษานี้เรียกภาษาไต้หวัน อยู่ในกลุ่มภาษาหมิ่น

潮州话 [Cháozhōuhuà] ภาษาแต้จิ๋ว เป็นหนึ่งในตระกูลภาษาจีน 闽南 [mǐnnán] จัดเป็นหนึ่งในตระกูลภาษาของฮกเกี้ยน และ เป็นหนึ่งในภาษาที่พูดกันในภูมิภาคของจีน

5. 湘语 [xīangyǔ] ภาษาเซียง (ภาษาในมณฑลหูหนาน)

6. 客家话 [kèjiāhuà] ภาษาแคะ (ภาษาแคะ หรือ ฮักกา)

7. 赣语 [gànyǔ] ภาษากั้น (ภาษามณฑลเจียงสี)

 

นอกจากนี้ นักภาษาศาสตร์ยังได้แบ่งกลุ่มภาษาจีนออกมาจากกลุ่มใหญ่ข้างบนอีก 3 ประเภท ได้แก่

1. 晋语 [Jìnyǔ] ภาษาจิ้น (แยกมาจาก แมนดาริน)

2. 徽语 [huīyǔ] ภาษาฮุย (徽州话 [huīzhōuhuà] แยกมาจาก อู๋)

3. 平语 [pingyǔ] ภาษาผิง (แยกมาจาก กวางตุ้ง)

ภาษาหมิ่นหนาน หรือ ภาษาจีนฮกเกี้ยน

  One Response to “ศัพท์ภาษาจีน : ภาษาจีน [汉语]”

  1. ขอถามคำว่า ” เก่ง” ภาษาจีน ต้องใช้คำว่าอะไรคะ 1 คำ หรือ 2 คำ

    (หมายถึง เป็นคนเก่ง มีความสามารถ รู้สึกว่า คนนี้เก่งจังเลย อะไรประมาณนี้น่ะค่ะ)

    ขอบคุณมากค่ะ

 Leave a Reply

(required)

(required)

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>